Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 89 : GX ตอนที่ 27 โลกที่แย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    31 ก.ค. 63

เซ็นโตะ : แพนโดร่บ็อกซ์ที่มีพลังมากมายมหาศาลได้ถูกเปิดออกโดยสิ่งมีชีวิตนอกโลก อีโวลต์ที่ได้ร่างสมบรูณ์แล้วเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อยึดครองประเทศอีกด้าน คิริว เซ็นโตะ หรือมาสไรเดอร์ บิลด์ ได้ร่วมมือกับผู้ใช้ซิมโฟเกียร์หยุดยังแผนการณ์ของแครอลที่ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง....และซึบาสะได้ทำการจัดการออโต้สคอร์ฟาร่าได้สำเร็จแต่ว่าในเวลาเดียวกันจู่เซ็นโตะก็ได้ไปโผล่ที่ไหนไม่รู้และได้เผชิญหน้ากับไรเดอร์ปริศนาที่รูปร่างคล้ายกับบิลด์ในขณะที่เข้ากำลังแย่ทางด้านยัทซึฮิโระระหว่างที่พวกคาสึมิต่อสู้คัดขว้างเเครอลก็ได้มีบุคคลที่ไม่คาดคิดปรากฎตัวขึ้นมา

 

ดร.เวล :  ไม่เจอกันนานนะคัตสึรากิ

 

เซ็นโตะ : เดียวสิ.....ทำไมคุณถึงโผล่มาได้ละ

 

ดร.เวล : ฉันคือผู้ซึ่งจะวีรุบุรุษของโลกใบนี้...ก็ต้อมาพูเปิดตอนเเบบนี้ถึงจะถูกสิ

 

เซ็นโตะ : น่าจะเป็นคนบ้าที่หนีออกมาจากโรงบาลมากกว่า

 

ดร.เวล : คนที่คลั้งไคล่วิทยาศาสตร์อย่างนายไม่เข้าใจหรอกเอาละจงเชิญชมอิสระของฉันได้ตอนที่27ได้เลย

 


-------------------------------------------------------------------------------------- 


ณ ห้องขังห้องนึ่งในยัทซึฮิโระ

 

ด้านในที่ดร.เวลนั่งอยู่เเละตามกำเเพงที่เต็มไปด้วยสูตรต่างๆมากมายเเละเเรงสั่นสะเทือนสั่นไหวจากการต่อสู้ของพวกคริส

 

" ฮิฮิ ความโกลาหลที่ใกล้เข้ามา.......เหมือนว่าใกล้ถึงเวลาของฮีโร่จะต้องปรากฎกาย "

 

" ถ้างั้นก็......ออกไปเป็นฮีโร่ที่ต้องการเลย " อีโวลต์ที่ยืนกอดอกมองดร.เวล

 

" สตาร์คหรอ....เปลี่ยนไปมากเลยนิน่า " ดร.เวลที่หันไปมองอีโวลต์ที่อยู่ในร่างสมบรูณ์ก่อนที่อีโวลต์จะใช้พลังยิงห้องขังจนพังซึ่งเป็นเวลาเดียวกันคริสยิงตอปิโดยิงเข้าใส่แครอลพอดี

 

" หิหิ.....พวกตัวถ่วงทั้งหลายหวังว่าลิ้งเกอร์จะไม่ทำลายพวกเธอน่า "

 

" ชิ " คริสที่ส่งเสียงออกเเบบไม่มพอจนต่างจากชิราเบะเเละคิริกะที่รู้สึกรังเกียจ

 

"  ลิ้งเกอร์ที่ฉันทำด้วยความรัก.....น่าสมเพชจริงๆที่ต้องไปพึ่งขยะเเบบนั้น เล่นเอาหยุดหัวเราะไม่ได้เลย....ฮ่าห์ๆๆๆ "

 

" ที่น่าสมเพชน่าจะเป็นเเกต่างหากละ " กรีซได้พูดขึ้น

 

" ช่ายๆๆ เดส "

 

"เลิกพล่ามได้เเล้ว  " เสียงคริสที่ดูเหมือนกำลังเดือด " ฉันมอบอัปยศที่แกมอบให้ฉันคืนเป็นล้านเท่าเลย "

 

" ใจเย็นก่อนค่ะ...จะทำร้ายดอกเตอร์ไม่ได้นะ " ชิราเบะได้พูดขึ้นมาก่อนที่คริสจะเริ่มโจมตี

 

" ทำไมละ "

 

"ก็...เขาเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถทำลิ้งเกอร์ได้เดส  "

 

" ถูกต้อง...ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉันละก็จะส่งผลถึงพวกเธอที่กำลังขาดเเคลนลิ้งเกอร์ "

 

" ก็ขอบคุณที่ช่วยอยู่หรอกนะ....เเต่เลิกพล่ามได้แล้ว " เเครอลที่ตัดบทสนทนาได้โยนผลึก

 

" เเค่ฉันคนเดียวก็เกินพอเเล้ว!!! " คริสที่ไม่รีรอก็กระหน้ำกระสุนเเล้วมิสไซล์เข้าจัดการอรูคานอยท์ทันทีซึ่งกระสุนกระเด็นเข้าไปทางเเครอลที่ตอนนี้กางบาเรียเเละดร.เวลได้มาหลบข้างหลังพอดี

 

" ระบุไม่ได้ว่าชายคนนี้เป็นมิตรหรือศัตรู......มาสเตอร์ขอคำสั่งด้วยค่ะ " 

 

" ฉันไม่ใช่อะไรทั้งนั้น....ฉันคือวีรุบุรุษต่างหากละ "

 

" ถ้างั้นไอ้คุณวีรุบุรุษจงรับคำอวยพรของฉันไปซะ " คริสที่ได้สร้างตอปิโดขึ้นเเล้วเล่งไปทีพวกเเครอลทันที

 

" ยัยบ้าหยุดเดียวนี้เลยนะ " กรีสทีเข้ามายืนขว้างวิถียิงเอาไว้

 

" คิดจะทำอะไรนะ "

 

" ยัยโง่ ถ้าเธอยิงใส่ฉันทุกอย่างก็จะจมลงสู่ใต้ทะเลไปทั้งหมดยังไงละรวมถึงพวกเเกด้วย " ดร.เวลได้พูดขึ้น

 

" เลย์ลา ไปเเสดงพลังของเธอให้เต็มทีเถอะ"

 

" ตามบัญชา " เลย์ลาได้กระโดดพุ้งเข้าไปเเล้วใช่อรูคานอยท์เป็นโล่ห์คริสที่เก็บตอปิโดไปเเล้วผลักกรีซออกใช่แกทลิ้งยิงกวาดใส่อารูคานอยท์ทั้งหมดพรุนไปหมดยกเว้นเลย์ลกระโดดหลบไปมา

 

" ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง.....ด้วยตัวคนเดียว " คริสที่พยายามยิงกราดใส่อรูคานอยท์ทั้งหมด " อย่างฉันนะไม่ต้องให้ใครมาช่วยหรอก!!! "

 

" โจมตีมั่วซัวไม่ได้นะค่ะ "

 

" ใจเย็นก่อนเดส "

 

คริสที่ยิงกราดใส่ไปมาจนไม่สนอะไรก่อนที่จะหันยิงไปเรื่อยๆจนเกือบถึงชิราเบะเเต่กรีสที่เข้ามาป้องกันกระสุนจนร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมคืนร่าง

 

" อะ...อ้ากก "

 

" คุณคาสึมิ " ชิราเบะที่รีบวิ่งเข้าไปดูคาสึมิก่อนที่คิริกะจะหันไปมองคริส

 

"  คิดจะโจมตีใส่พวกเราไปด้วยหรอเดส "

 

คริสที่เหมือนพึ่งจะตั้งสติได้ก่อนจะพยายามมองหาพวกเเครอล

 

" เจ้าพวกนั้นหายไปไหนเเล้ว "

 

" คะ.....คงหนีไปแล้วมั้ง...อัก " คาสึมิที่ค่อยยันตัวลุกจากพื้นโดยที่มีชิราเบะช่วยก่อนจะมองไปทีพื้นตรงที่พวกนั้นอยู่ได้เป็นหลุม

 

" ต้องขอโทษด้วยค่ะฉันทีมั่วเเต่กลัวดอกเตอร์จะเป็นอะไรพลาดโอกาสที่จะได้ลิ้งเกอร์ " ชิราเบะได้กล่าวขอโทษออกมา

 

" ไม่ใช่ความผิดเธอหรอก..... " คาสึมิที่ลูบหัวชิราเบะเพื่อปลอบ

 

" ครั้งหน้าพวกเราจะไม่ลังเลเเล้วละเดส "

 

" ฉันไม่ต่องการให้พวกรุ่นน้องมาช่วยหรอก......เรื่องนี้ฉันจะจัดการเองเพียงคนเดียว " คริสที่หันมาพูดก่อนจะกัดฟันเจ็บใจเรื่องบางอย่างเเต่คาสึมิที่มองออกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่เเต่ไม่ได้พูดอะไร

 

" ผู้บุกรุกหายไปเเล้วครับ " ฟูจิกาตะที่รายงานสถานการณ์จากที่เห็นจากกล้องวงจรปิด " จนกว่าพวกเค้าจะเคลื่อนไหวเราก็ไม่สามารถทำอะไรได้ครับ "

 

"ถ้าหากรู้ตำเเหน่งของดอกเตอร์เวลละก็ " โทโมซาโต้ได้พูดขึ้น

 

" เเต่ว่าเขายังมีพลังนั้นอยู่ดูท่าจะยุ่งยากน่าดูนะครับ "

 

" ถ้าหากว่าพวกเราหยุดแครอลได้Yantra Sarvasvaที่เป็นชิ้นส่วนสุดท้ายของ Chateau de Tiffauges ได้เเต่เเครอลก็คง "

 

ทางด้านเเครอลที่ได้หมดสติไปก่อนจะรู้สึกตัว

 

" นี้ฉันหมดสติไปตอนไหนหรอ "

 

" มาสเตอร์สลบไประหว่าางที่กำลังหนีนะค่ะ " เลย์ลาที่ค่อยวางร่างเเครอลลง " เเต่ก็ไม่เเปลกใจเลยที่จะกำหนดวัตถุดิบระดับสูงไว้หลายๆวิธีกับผู้ใช้ปัจจุบัน "

 

" ไม่เป็นไร " เเครอลที่ดูโอเคได้หันไปหาดร.เวล " ฉันรู้จักคุณดีดร.เวล ผู้ที่เกี่ยวข้องเหตุการณ์ฟรอนเทียร์...แล้วคุณมาทำอะไรที่นี้ "

 

" พวกตาแก่ที่ชอลล่วงโลก...จะยังไงก็ช่างฟรอนเทียร์ถือเป็นผลงานอันเยี่ยมยอดที่ฉันได้ทำเอาไว้...ฉันในตอนนี้ได้สูญเสียทุกอย่างเเม้เเต่ตัวตน....ฉันไม่ใช่สิ่งของซะหน่อย...เจ้าพวกนั้นโยนฉันมาเป็นที่ฟื้นฟูของเนฟิลิม "

 

" ไอ้เเขนซ้ายของคุณนะหรอ "

 

" ฉันได้กลืนกินการโจมตีของอิจิว่าเข้าไป....แต่ตอนที่โจมตีเนฟิลิมก็ได้ทำการหลอมรวมเเละดูดซับมันเข้ามา "

 

" เป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ....งั้นตามฉันมา "

 

" จะพาฉันหนีออกจากที่นี้เเล้วพาไปศูนย์กลางแห่งความวุ่นวายสินะ?"

 

" ศูนย์กลางแห่งความวุ่นวาย? "

 

" นั้นละเป็นที่ทีวีรุบุรุษที่เเท้จริงควรอยู่ละ "

 

" งั้นช่วยเล่าเรื่องของ เนฟิลิมให้ฟังด้วยละ " เเครอลได้ยื่นมือไปเพื่อขอจับมือดร.เวลที่เอามือเช็ดก่อนจะยื่นไปจับ

 

" เธอว่างพอจะฟังหรอ? "

 

" เเน่นอน......ฉันรู้อยู่เเล้วว่าคุณจะต้องเป็นศัตรูตัวฉกาจเเน่ถึงตอนนั้นก็ไม่เป็นไร "

 

กลับมาท่าจอดเรือดำน้ำซึ่งคาสึมิเเละพวกคริสได้กลับมาเพื่อรายงาน

 

" หัดใช่หัวคิดบางสิไม่ใช่ใช้เเต่กำลัง " เสียงเก็นจูโร่ที่ตะคอกออกมาจนทำให้ชิราเบะเเละคิริกะตกใจ

 

" ซิมโฟเกียร์แบบใหม่ที่สร้างมาเพื่อโค่นเเครอลถ้าไม่ใช้ตอนนี้เเล้วจะใช้ตอนไหนกันละ หุบปากเเล้วดูอยู่เงียบๆเถอะน่า ลุง!!!"

 

"  อย่าลืมจุดยืนของตัวเองสิว่าตอนนี้พวกเธอกำลังอยู่ในทะเลนะ "

 

คริสที่ทนฟังเก็จูโร่ไม่ได้ได้เตะเข้าที่เครื่องสื่อสารเข้าไปเต็มๆ

 

" อย่าเอาตรรกะของนายมาใช้ในเวลาเเบบนี้!!! "

 

" เห้อ....ทะเลาะกันเป็นเด็กไปได้ " คาสึมิที่ยืนเกาหัวก่อนจะผลักคริสที่ตอนนี้ยังเดือดอยู่ให้ไปสงบสติอารมณ์ " เเล้วพอจะมีทางไหนที่เป็นไปได้ว่าพวกนั้นจะหนีได้มั้ย "

 

สิ้นเสียงคาสึมิไม่นานก็ได้มีพิมพ์เขียวขึ้นหน้าจอที่เต็มไปหมด

 

" นี้คือประตูสำหรับเเต่ละบล็อคและสวิทต์ของเเต่ที่ " โทโมซาโต้อธิบายพิมพ์เชียวให้ฟังซึ่งพอคาซึมิเห็นก็ถึงกับเหงื่อเเตก


" เยอะขนาดนี้เลยหรอไม่ไหวหรอกเดส " คิริกะที่เห็นเเล้วรู้สึกท้อเมื่อเห็นประตูจำนวนมาก

 

" งั้นคิริจัง...ช่วยจำคนละครึ่งแล้วกันนะ " เเต่อก่อนที่ทั้งสองจะทำการจำได้มีสัญญาณติดต่อมาอีกครั้ง

 

" พบร่องรอยของผู้บุกรุกในระบบรักษาความปลอดภัย "


" รออยู่ตรงนั้นอย่าไปไหนเชียวละ!!!"

 

 

ณ คฤหาสน์คาซานาริ

 

โอกาว่าที่ได้ไปเก็บกู้ซากของฟาร่าที่เหลือเเค่ครึ่งตัวเเละเเขนทั้งสองก็หายไปพร้อมร่างกายที่มีรอยร้าวจำนวนมาก



" นี้คือซากทีเหลืองั้นหรอ "

 

" ครับไม่ผิดเเน่....นี้คือซากออโต้สคอร์ที่คุณซึบาสะจัดการไปครับ "


" ว่าแต่ว่า....เซ็นโตะหายไปไหนนะ? " คานาเดะที่พึ่งสังเกตุเห็นว่าเซ็นโตะไม่ได้อยู่ทำให้ทุกคนต่างหันมองหาไปทั่ว


" จะว่าไปก่อนหน้านี้ก็ยังอยู่นิน่า "

 

" บางทีหมอนั้นอาจจะกำลังมาก็ได้ " บันโจได้เอากิ่งไม้เขี่ยๆเล่นก่อนที่ตาของมันเหมือนจะหันมองไปมา " เย้ย!!! "


บันโจที่ตกใจฟาร่าได้หันมามองเหมือนตุ๊กตาที่ฟังเเล้วตาของเธอที่หันไปมาไม่หยุดอยู่กับที


File:Symphogear GX Episode 10 06.png 


" ขออภัยที่เสียมารยาทก่อนหน้านี้....บทเพลงของเธอช่างวิเศษมาก เเม่สาวนักดาบ " ฟาร่าที่เอ๋ยชมซึบาสะ

 

" เพลงของฉันงั้นหรอ "

 

" ฮ่าห์ๆๆๆๆ....ยอดเยี่ยมไปเลย บทเพลงต้องสาปนี้มันทำให้รู้สึกเหมือนจะเเหลกเป็นเสี่ยงๆเลยละฮ่าห์ๆๆๆ "

 

ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัย

 

" บทเพลงต้องสาป....แครอลก็เคยพูดเอาไว้เหมือนกัน "

 

" ตอบมาซะ....มันหมายความว่าไง "

 

" พวกเธอยังคงมีไสศึกอยู่ในเวลานี้อยู่เลย...หมดเวลาเเล้ว มันสายเกินไปเเล้ว....ความตายกำลังรอพวกคุณอยู่ข้างหน้าแล้ว "

 

" ชักรู้สึกแปลกๆเเล้วเเหะ " บันโจที่เหมือนจะรู้สึกแปลกกับคำพูดของฟาร่าเเละเริ่มหวั่นใจไม่ดี 


"  ไสศึกหมายความว่าไง? " คานาเดะได้ถามกับฟาร่าอีกครั้งครั้ง

 

" เพื่อเเบ่งโลกออกเป็นสองส่วน....มาสเตอร์เลยต้องใช้ของเยอะหน่อยนะ....ประการเเรกเป็นบทเพลงต้องสาปที่เปี่ยมด้วยมนต์เสน์แห่งใบมีด....หน้าที่ของพวกเราออโต้สคอร์ก็คือ การให้พวกเธอร้องเพลงและบันทึกไว้ในร่างกายของพวกเราเเล้วส่งข้อมูลไปภายหลังอย่างไงละ "

 

" งั้นก็หมายความอิกไนท์ก็เป็นส่วนนึ่งของเเผนพวกเเกงั้นหรอ? "

 

" บ้าน่า...เอลฟไนท์ไม่มีทางหักหลังพวกเราหหรอก  "

 

" มาสเตอร์ได้ทำการเอาคำสาปใส่ไว้ในตัวพวกเราในการสร้างสถิติ....ที่เหลือก็เเค่กระตุ้นให้พวกเธอใช้อิกไนท์โมดูลซะ "

 

" จะบอกพวกเราเต้นตามเเผนของพวกเเกมาโดยตลอดงั้นหรอ " คานาเดะที่ขึ้นเสียงออกมาก่อนที่ร่างกายของฟาร่าจะระเบิดออกมาเเล้วกลายเป็นเศษละอองกระจายไปทั่วพื้นที่

 

" ก่อนอื่นรีบติดต่อลุงเก็นจูโร่เร็วเข้า " คานาเดะได้หันไปพูดกับโอกาว่าที่ทำตามทันที

 

" ไม่ได้สัญญาณการสื่อสารถูกตัดขาดครับ "

 

"  เวลาแบบนี้เซ็นโตะมั่วไปอยู่ไหนกัน! "


ด้านของเซ็นโตะที่มาปรากฎตัวอยู่ห้องบางอย่างพร้อมเผชิญหน้าของกับไรเดอร์ปริศนารูปลักษณะคล้ายคลึงกับบิลด์อย่างมากนั้นยิ่งทำให้เซ็นโตะตกใจเป็นอย่างมาก



" บิลด์งั้นเหรอ? " 


ในขณะเซ็นโตะสงสัยอยู่นั้นไรเดอร์ปริศนาได้วิ่งพุ้งตรงเข้าจะโจมตีใส่เซ็นโตะทันทีแต่โชคยังดีที่เซ็นโตะหลบหมัดของไรเดอร์ตรงหน้าได้อย่างฉิวเฉียด


" เรื่องมันยังไงกันแน่ชักจะงงไปหมดแล้วนะ " 


[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ]


เซ็นโตะได้รีบแปลงร่างเป็นบิลด์จีเนียสฟอร์มเข้ารับมือทันที


ณ โรงพยาบาล

 

มิโซระกับเซเรน่าที่ได้มาค่อยนอนเฝ้าฮิบิกิและอัลเทอร์ฮิบิกิเนื่องจากหมู่นี้ทางเซย์โตะที่ไม่มีทีท่าจะมีการทำสงครามเเละช่วงนี้โทโตะก๋อยู่ในช่วงบูรณะเมือง


อัลเทอร์ฮิบิกิที่นอนอยู่เตียงข้างๆก็เห็นฮิบิกิได้ลุกขึ้นมานั่งด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดทำให้เธอที่เห็นแบบนั้นทนไม่ไหวก็ได้ลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วหันไปหา


" ยังติดใจเรื่องพ่อของเธออยู่อีกเหรอ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้ถามออกไปแต่ฮิบิกิก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับนั้นทำให้อัลเทอร์ฮิบิกิรู้ว่าเป็นคำตอบ " ไหนเธอเป็นคนบอกเองไม่ไช่เหรอ....สิ่งที่ขาดไปแล้วไม่สามรถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้นะ "


" เรื่องนั้น.... "


" ลึกๆในใจของเธอ....ก็คิดอยากจะให้โอกาสเขาใช่มั้ยละ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่มองฮิบิกิออกทั้งหมดทำเอาเจ้าตัวพูดอะไรไม่ออกก่อนที่มือถือของฮิบิกิจะดังขึ้นซึ่งเป็นสายจากมิคุ " ถ้าหากว่าฉันเป็นเธอละก็....จะไม่มาลังเลแบบนี้รวบรวมความกล้าเผชิญหน้ากลับอดีตตัวเองและก้าวข้ามให้ได้ " อัลเทอรืฮิบิกิได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนที่เธอจะกลับไปนอนฮิบิกิที่เอาคำพูดของอัลเทอร์ฮิบิกิได้พูดกับเธอมาคิดก่อนจะหยิบมือถือของเํอมากดรับสาย


" ขอโทษทีน่าที่รับสายช้าไปหน่อย " ฮิบิกิที่โทรคุยกับมิคุที่ตอนนี้กลับไปอยู่ที่หอพักเเล้ว " พอดีว่าวันเจออะไรหลายอย่างจนยังไม่ได้นอนเลย "

 

" อื้ม....ไม่เป็นไรหรอก....เเล้วเป็นไงบางละ "

 

" อืม...ไม่เป็นไรหรอกคุณมิโซระก็อยู่ด้วย  "

 

" งั้นหรอ.....ก็ดีเเล้วละจะได้มีเพื่อนอยู่ด้วย "

 

" ที่ผ่านมาก็ได้มิคุอยู่ด้วยล่ะนะ....และเริ่มจะคืนดีกับคุณพ่อขึ้นมานิดหน่อยเเล้วละ "

 

" แต่รู้มั้ย.....ฉันยังรู้สึกกลัวอยู่เลยไม่รู้ว่าจะยอมเปิดใจรึเปล่านะ "

 

" ไม่เป็นไรหรอก....ถ้าเป็นฮิบิกิจังละก็ต้องยอมเปิดใจเเน่นอนเนอะ มิคุจัง "

 

" ค่ะ....ไม่ต้องห่วง....ไม่เป็นอะไร "

 

" เอ้ะ? " ฮิบิกิที่รู้สึกคุ้นๆกับคำพูดของมิคุ

 

" ก็นี้นะ....เป็นคำพูดติดปากของฮิบิกิไม่ใช่หรอ? "

 

" อะ...ฮ่าห์ๆๆ ลืมไปเลยนะเนี่ยล่าสุดที่พูดคำเนี่ยมันตอนไหนเเล้วน่า...เวทมนย์ที่จะช่วยให้ฉันผ่านสถานการณ์เลวร้ายต่างๆไปได้ "

  

" ฮิบิกิก็เป็นเเบบนี้มาตั้งเเต่เด็กเเล้วนิน่า เป็นพวกชอบมองโลกในเเง่ดีนิน่าอล้วก็ขอบคุณขอบคุณเวทมนต์ของฉันด้วยละ "

 

" อืมนั้นสิน่า "

 

อัลเทอร์ฮิบิกิที่ทำแกล้งหลับก็ได้ยิ้มออกมาก่อนจะเห็นมิโซระที่นอนออยู่ที่โซฟาก็ได้แอบฟังทุกอย่างตั้งแต่แรกยิ้มให้ทำเอาเธอนั้นหน้าแดงเอาผ้าห้มคลุมโป้งไป


ทางด้านยัทซึฮิโระพวกคริสที่กำลังไปตำเเหน่งที่พวกเเครอลอยู่เเต่พวกเธอก็วิ่งมาได้สักพักเเล้วเเต่ดูเหมือนจะยังไม่ถึงเลย

 

" จะต้องไปอีกไกลเเค่ไหนกันละเดส "

 

" ทำไมมันไม่ถึงสะทีเลยละ "

 

" เเน่ใจนะว่าถูกทางนะ " คริสที่เริมเเปลกใจพูดใส่เครื่องสื่อสารในมือ

 

" อ่า...เเต่พวกนั้นกำลังจะหนีไปได้เเล้ว รีบตามไปซะ " เก็นจูโร่ที่พูดไปพร้อมมองตำเเหน่งของคาซึมิเเละพวกคริสที่กำลังใกล้ถึงตำแหน่งของแครลเเต่ว่าเหมือนว่าตำเเหน่งมันเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ

 

" อย่างกับว่า....พวกนั้นรู้ที่อยู่ของพวกเรายังไงอย่างงั้น " โทโมซาโต้ที่พูดขึ้นมาลอยก่อนที่พวกเขาจะเห็นด้วยพร้อมกัน

 

" อย่าบอกนะว่า......พวกเราถูกแฮก "

 

" ในหมู่พวกเรามีไสศึกงั้นหรอ......เพราะงั้นถึงหลบพวกเราได้ตลอดสินะจะต้องหาวิธีที่เจ้าพวกนั้นรู้ตำเเหน่งของเรา...แต่ด้วยวิธีอะไรละ "

 

" คงมีเเต่ไสศึกที่ค่อยเเจ้งข่าวของพวกเราออกไป "

 

" มะ.....ไม่ใช่เรานะ....เราไม่มีทางทำอะไรเเบบนั้นเเน่นอน ไม่ใช่เรานะ " เอลฟไนท์ที่รู้สึกกลัวว่าจะถูกตกเป็นผู้ต้องสงสัย

 

" พอเเล้วละ.....เธอนั้นเเหละ เอลฟไนท์ " จู่ๆเสียงแครอลได้ดังออกมาก่อนที่ร่างเธอจะออกมาจากร่างของเอลฟไนท์ซึ่งเป็นรูปแบบพลังงานมายืนอยู่ต่อหน้าทุกคน

 

" เป็นไปไม่ได้ "   

 

" ดะ....ได้ยังไงกัน? "

 

" แครอล......ไม่จริงน่าเราเป็นไสศีกงั้นหรอ? "


File:Symphogear GX Episode 10 07.png 


" อย่างไงก็ตามเอลฟไนท์ก็ไม่มีความคิดที่จะเป็นไสศึกหรอก....ก็เเค่ฉันเอาการมองเห็นเเละการได้ยิน ทุกสิ่งทุกอย่างมาครอบครองก็เท่านั้น "

 

" ร่างกายของเราหักหลังงั้นหรอ? "

 

" พวกเราทั้งคู่เป็นโฮมุนครุสที่สร้างมาจากต้นแบบเดียวกัน "

 

" ขอร้องละ ได้โปรดเชื่อเราทีเถอะ....เเค่นิดเดียวก็ยังดี เราไม่ได้ติดต่อกับพวกเค้าจริงๆนะ! " เอลฟไนท์ที่หันไปพูดทั้งน้ำตามองหน้าเก็นจูโร่เเละพยายามพูดความจริงออกไป " ถึงเเม้เราจะไปทำตามความต้องการของเเครอลเเล้วทำให้ข้อมูลรั่วไหลแต่เราไม่ได้ต้องการเเบบนั้น...เพราะงั้น....เพราะงั้น....ช่วยเชื่อทีเถอะ! "

 

ระหว่างทีเอลฟไนท์กำลังร้องไห้ที่กำลังสิ้นหวังอยู่ก่อนจะรู้สึกถึงน้ำหนักที่บนหัวของเธอ

 

" ถ้าเเบบนั้นก็ดีเเล้วละ " โทโมซาโต้ได้หันมาพูดอย่างโล่งใจ " เอลฟไนมท์จังไม่ใช่คนไม่ดีเเค่นี้ก็พอเเล้ว "

 

" เธอก็เเค่ถูกหลอกใช่เท่านั้น "

 

"  คุณโทโมซาโต้ คุณฟูจิทากะ "

 

" เป้าหมายของเธอคือการหยุดหยั้งเเผนการของเเครอลไม่ใช่หรอ?...งั้นก็ไปทำให้เรื่องมันจบดีกว่า "

 

" คุณเก็นจูโร่  "

 

" เพราะงั้นวางใจเถอะ...อย่าไปสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่องเลย " 

 

" คะ...ค่ะ "

 

" ชิ " เเครอลที่ส่งเสียงไม่พอใจก่อนจะหายไปเเล้วร่างจริงของเธอที่อยู่ในยัทซึฮิโระ " เป็นเเค่เครื่องมือเเท้....กล้าดียังไง? "

 

ไม่นานพวกคาสึมิได้ไล่ตามมาถึงในที่สุด

 

" หยุดอยู่เเค่นั้นเเหละแครอล ดอกเตอร์  " ชิราเบะมาถึงก็ตะโกนขึ้นมาทันที

 

" ไม่ปล่อยให้หนีไปไหนได้อีกเเล้วละเดส "

 

" น่าเสียดายนะ....ที่ฉันได้ชิ้นส่วนชิ้นสุดท้ายของChateau มาเรียบร้อยเเล้ว " แครอลได้หันมาพร้อมโยนผลึกก่อนที่อรูคานอยท์จะค่อยโผล่ขึ้นมาจำนวนมากขว้างทางพวกคาซึมิเอาไว้

 

" ในฐานะที่เป็นวีรบุรุษ จะไม่ทำรุนเเรงกับเด็กมากแล้วกัน....อีกอย่างฉันก็ไม่มีเวลามาเล่นกับพวกเธอมากนักหรอก "

 

" งั้นฉันก็จะขยี้ซะตรงนี้ไปเลย " คาสึมิพูดพร้อมสเเครชไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมทันที

 

" แปลงร่าง "

 

[ ROBOT JELLY! ]

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]

 

กรีสได้วิ่งไต้ข้างกำเเพงอ้อมฝูงอรูคานอยท์มาอยู่ด้านหลังของพวกเเครอลพอดีเเล้วใช่ทวินเบรคเกอร์เข้าโจมตีใส่ดร.เวลทันทีเเต่ได้มีร่างนึ่งหยุดทวินเบรคเกอร์เอาไว้ก็คืออีโวลต์

 

" เเก...อีโวลต์  "

 

" โทษทีน่ามาขัดจังหวะหรือป่าว " อีโวลต์ที่ทักทายกับกรีสก่อนจะเตะเข้าที่ชายโครงจนร่างกรีสกระเด็นอัดกับกำเเพงด้านข้าง

 

" คุณคาสึมิ "

 

" หน่อย....อย่ามาล้อเล่นกันเดส " คิริกะได้พูดออกมาพร้อมหยิบเกียร์ออกมาเเล้วทำการสวมใส่รวมถึงคริสเเละชิราเบะ


[ Zeios Igalima raizen tron ] 


[ Kiken shingō tenmetsu jigoku gokuraku dotchi ga ī Death? Mapputatsu ni saretakerya Attention! Ki wo tsuke Death ] 

คิริกะได้พุ้งเข้าโจมตีด้วยเคียวของเธอฟาดฟันใส่ร่างอรูคานอยท์โดยมีชิราเบะที่ค่อยสนับสนุนอยู่ข้างหลังค่อยจัดการตัวที่เล็ดรอดผ่านเข้ามาพร้อมกับคริสที่พุ้งออกไปเเนวหน้าใช่ปืนพกยิงสาดใส่ร่างของอรูคานอยท์ที่ละตัวเเต่เลย์ลาที่พุ้งเข้ามาพร้อมใช่เหรียญจำนวนมากรวมกันเป็นทอนฟาสองอันเข้าต่อสู้ประชิดกับคริส

กรีสที่พุ้งจากกำเเพงที่เขาพึ่งโดนอัดเมื่อครู่เข้าปะทะกับอีโวลต์

 

" เเกต้องการอะไรถึงมาที่นี้ "

 

[ Koppa zukashī kako wa sekimen faiyā shōkyo Death Dokomade tsumi agereba mirai tte miete kuru ndarou ]

 

" ก็แค่มาช่วยพวกนั้นเท่านั้นเอง " อีโวลต์ที่ปัดมือขงอกรีสทั้งหมดเเล้วต่อยเข้าที่ช่วงท้องของกรีสเเละเอาทุบที่ศีรษะจนร่างล่วงลงไปกับพื้นเเต่กรีสที่หมุนตัวเเล้วกระโดดมาด้านข้างใช้ทวินเบรคเกอร์เข้าโจมตีจากด้านข้าง " ห๊าาา.....ฉันไม่มีเวลาเล่นกับเเกเเล้ว "

 

อีโวลต์ง้างหมัดต่อยเข้าที่หน้าของกรีสจนร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

" อะ....อ้ากก....ไม่ไหวจริงๆหรอเนี่ย "

 

" ธุระของฉันคือสิ่งนี้ต่างหาก " อีโวลต์ได้หยิบบิลด์ไดรฟเวอร์อีกเส้นขึ้นมาให้กรีสได้เห็น

 

" บิลด์ไดรฟเวอร์เเต่ได้ไง.... "

 

" ไม่ใช่เรื่องของเเกสะหน่อย " สิ้นเสียงอีโวลต์ฝูงอรูคานอยท์ได้วิ่งกรูเข้ามากรีสจนไม่มีเวลาให้พักได้ลุกขึ้นเเล้วเข้าจัดการทีละตัวโดยทีอีโวลต์ได้เดินไปหาเเครอลกับดร.เวล " เอาล่ะได้เวลาไปกันเเล้ว "

 

[ Tsukisusumu dake no rēru nē atte iru no Death ka? ]

 

" ที่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเองเถอะค่ะ " เลย์ลาได้กระโดดถอยออกมาโดยให้อรูคานอยท์ถ่วงคริสเอาไว้

 

" ทำหน้าที่ของออโต้สคอร์ให้ดีละ "

 

" จะทำสุดความสามารถเลยค่ะ " เลย์ลาพูดจบอีโซลต์ได้กำลังทำการใช่พลังเพื่อวาร์ปหายไป

 

" บ้าย....บาย "

 

" เดียวก่อนสิยะ " คริสที่จู่ๆบู้มบามพุ้งเข้าไปเพียงคนเดียวจนถูกเลย์ลาใช่ทอนฟาฟาดเข้าทีหน้าเเละทีท้องก่อนจะฟาดเข้าที่ใบหน้าทีนึ่งจนเธอกระเด็นลงไปนอน

 

[ Kirikizamu koto nai sekai ni yume idaki Kisu wo shimashō ] 

 

" รักษาระยะห่าง อย่างใช้เเต่กำลังสิค่ะ "

 

" ไม่ไหว.....ไม่มีจังหวะเลย "

 

เลย์ลาได้ยิงกระสุนเหรียญจำนวนมากทำให้ทั้งสองเข้ามาอยู่ใกล้กันก่อนจะสร้างเหรียญขนาดใหญ่ทั้งสองเหรียญประกบกันบี้ร่างทั้งสองทันที

 

" เห้.....พวกเธอ "กรีสที่จัดการอรูคานอยท์จนหมดเเล้วหันไปเห็นพอดีพร้อมกับคริสที่พึ่งรู้สึกตัวเเล้วหันไปหาเหรียญขนาดใหญ่ได้สลายหายไปเเละร่างของทั้งสองที่ล่วงลงไปนอนกับพื้นพร้อมอาการบาดเจ็บตามร่างกาย

 

ซึ่งคริสที่เห็นภาพนั้นเหมือนกับตอนที่เห็นนิมิตรตอนใช้อิกไนท์ครั้งเเรกทำเอาสีหน้าซีดเเละช็อคกับภาพตรงหน้าอย่างมาก

 

" เหลือเเค่คนเดียว......อีกเเล้วหรอ...ฉันไม่สามารถปกป้องใครไว้ได้เลย ทั้งพวกพ้องเพื่อน ทั้งรุ่นพี่ทุกคน " คริสที่มองภาพตรงหน้าเเล้วน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาพร้อมทรุดลงไปนั่งกับพื้น " เพราะโลกเเสนโหดร้ายนี้....พรากเอาคนที่ฉันรักไปปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว....ทำไมโลกถึงได้ทำเเบบนี้กับฉันกัน.....ทั้งๆทีพยายามปกป้องด้วยบทเพลงของปะป๋าเเละมาม๋าเเล้วเเท้ๆ "

 

" ถ้ามีเวลาสะอื่น ก็ไปร้องเพลงซะ " เลย์ลาได้พุ้งเเข้ามาโจมตีจังหวะที่คริสหมดกำลังใจที่จะสู้เธอที่หันไปพอดีก็ไม่สามารถทำอะไรได้เเล้วเเต่ได้มีร่างนึ่งพุ้งเข้ามาป้องกันเอาไว้ก็คือกรีส

 

" มั่วพร่ามบ้าบออยู่ได้....น่ารำคาญจริง!!! "

 

" คาสึมิน.... "

 

" ตัวคนเดียวซะที่ไหนกันละ....แหกตามองรอบตัวเธอให้ดีสิ...ยัยบ้าเอ๋ย!!! " ก

 

กรีสที่ตะคอกใส่คริสเสร็จก็ได้หันไปเลย์ลาและใช้ทวินเบรคเกอร์ยิงบีมอัดเข้าใส่ร่างของเลย์ลาจนร่างกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

 

" ใช่เเล้วละเดส " คิริกะที่ค่อยยันตัวลุกขึ้นมาพร้อมกับชิราเบะ

 

" ถึงแม้เราจะยังเด็ก แถมอ่อนแอแต่เราก็อยู่ข้างๆคุณอยู่นะ  "

 

" ทั้งสองคน "

 

"ก็เจ็บปวดอยู่นะ.....ที่คุณพูดว่าไม่อยากพึ่งพารุ่นน้องเเบบพวกเรา " คิริกะได้หันมาพูโกับคริสพร้อมรอยยิ้มกับชิราเบะ


" เพราะพวกเราก็ได้รุ่นพี่ช่วยสอนหลายๆสิ่งให้ " 

 

คริสที่นั่งมองกรีสเเละชิราเบะกับคิริกะก่อนจะนึกถึงคำพูดของเซ็นโตะที่เคยพูดเอาไว้กับเธอเมื่อนานมาเเล้ว

 

( เธอนะไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวสักหน่อย....ยังมีพวกพ้องที่สามารถเชื่อใจได้อยู่ไม่ใช่รึไง...อย่าเเบกรับอะไรเอาไว้คนเดียวสิ )

 

" นั้นสินะ....ฉันเนี่ยบ้าจริงๆ.....ทั้งๆที่เหล่ารุ่นน้องที่เชื่อใจฉันอุตส่าห์พูดขนาดนี้...ฉันจะไม่กลัวอีกเเล้ว "

 

" หึ.....เลิกขี้เเยสักที "

 

Ignite Module ปลดปล่อย!!! " 

 

[ DAIN SLEIF ]


SZS-GX: Chris Ignite-Transformation - Gif by tiranodragon3 


[ Kinkyori mo en kyori mo nē kon'na mon wa bachin to atarya Manrui hōmuran sā inore kakko tsukesasero Baby ]

 

" เอาล่ะ....เผาไหม้เปลวไฟเพลิงในจิตใจ.....เเล้วจัดเเกซะ " กรีสที่วิ่งพุ้งเข้าปะทะเลย์ลาตรงๆกรีสได้กระโดดหลบมาด้านข้าง

 

คริสได้ยกหน้าไม้ขึ้นมาพร้อมเอาบอทเทิลอิจิว่าใส่เข้าที่ตัวฐานของมันเเล้วจนร่างกายของเธอมีออร่าสีเเดงปกคลุมร่ามกาย

 

[ FULL BOTTLE ICHIVAL ATTACK! ]

 

เธอได้กระหน้ำยิงใส่จนเลย์ลาโดนเข้าเต็มๆเเละสลับกับกรีสที่กระหน้ำต่อยใส่เลย์ลาทีมัวเเต่สนใจคริส

 

[ Wakaranakute...nanka hajimete sugite kutto kuchibiru wo kanda  "Te no tsunagare kata" shika shiranakute sashi nobase nē nda ]

 

กรีสที่กระหน้ำเเทงทวินเบรคเกอร์เข้าใส่เลย์ลาก่อนที่คริสจะเปลี่ยนเป็นปืนพกวิ่งเข้าประชิดโดดข้ามกรีสมาช่วยอีกเเรงทันทีทำให้เลย์ลาตต้องรับมือพร้อมกันทั้งหน้าเเละหลัง

 

" โลกใบนี้ทำให้ฉันได้รู้จักผู้คนมากมาย....ถึงเเม้จะใช่เวลาเเต่มันก็ให้สิ่งใหม่ที่ควรเเก่การปกป้องกับพวกเรา " กรัสได้หมุนตัวเตะเข้าที่หน้าของเลย์ลาจนเซไปก่อนที่คริสจะหันกระบอกปืนในมือทั้งสองกระหน้ำยิงใส่ทีตัวเธอไม่หยั่ง

 

" ใช่เเล้วล ปะป๊าเเละมาม๋าก็ต่อสู้เพื่อนสันติภาพเรื่อยมา...เพื่อขับเคลื่อนให้มาอยู่ในทางทีถูก "

 

[ Hitori botchi demo tsumetai tetsu beya demo Atashi wa ī kara (Trust heart) Jibun igai wa attakaku hora hohoemeru sekai e to ]

 

" อลหม่าน!....นองเลือด!....คุ้มคลั่ง! "  กรีสได้เอาบอทมเทิลของสามอีกาขึ้นมาใส่ทวินเบรคเกอร์เเละที่ไดรฟเวอร์ " นี้เเหละคือพลังของพวกเรา "

 

[ SINGLE TWIN ]

 

[ DISCHARGE BOTTLE TSUBURANAI DISCHARGE CRUSH ]

 

กรีสได้วิ่งพุ้งเข้าไปกระหน้ำเเทงด้วยทวินเบรคเกอร์ที่มีออร่าทีเเดงเหลืองน้ำเงินกระโดดไรเดอร์คิกอัดใส่ร่างเลย์ลาจนกระเด็นไปอีกบล็อกนึ่งก่อนเเละคริสที่สร้างตอปิโดสิงอันยิงพุ้งออกไปอัดนึ่งเข้าเลย์ลาเเต่ก็ทำลายมันได้ลูกนึ่ง

 

" คิดจะฆ่าทุกคนงั้นหรอ "


File:Symphogear GX Episode 10 17.png 


เเต่เสียงอีกลูกนึ่งได้พุ้งเข้ามาเเต่ไม่มาเเค่อย่างเดียวคริสก็อยู่บนนั้นอีกคนทำเอาเลย์ลาตกใจก่อนจะมีตะขอเข้ามาเกียวร่างคริสดึงออกไปซึ่งเป็นฝีมือของคิริกะซึ่งเลย์ลาเลยโดนไปเต็มๆเเละก็เกิดระเบิดครั้งใหกญ่ขึ้นเเรงระเบิดค่อยเข้ามาหาพวกกรีส

 

" จำไม่ผิดสวิสต์อยู่ตรงนี้ " ชิราเบะได้ยิงใบเลื้อยที่นิมประตูจนประตูปิดลงซึ่งคริสได้ถูกดึงเข้ามาก่อนจะปิดสนิทพอดี

 

" สำเร็จเเล้วเดส "

 

" ไม่คิดเลยว่าจะร่วมกันใช่เเผนบ้่าบิ่นเเบบนี้นะเนี่ย "

 

" ได้อยู่เเล้วสิก็เพราะมีพวกเธออยู่ด้วยนิน่า " คริสได้หันมาเเล้วเข้าไปจับมือทั้งสอง " ขอบใจนะ....นายก็ด้วยที่ทำให้ฉันคิดได้ " คริสก็หันไปขอบคุณกรีสด้วยเช่นกัน

 

" เอาเถอะ...ก็เป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่ที่ต้องให้คำเเนะนำนิน่า....เเต่คิดว่าควรจะรีบหนีออกจากที่นี้ก่อนดีกว่า " กรีสได้ทักขึ้นก่อนที่เกิดเเรงสั่นสะเทือนจากระเบิดเมื่อครู่

 

" ความมั่นคงของวังเนบจูนกำลังลดลงอย่างรวเดเร็ว ความเสียหายกระจายไปโดยรอบจากการโจมตีของพวกคริสจังค่ะ "

 

" ตรวจพบวัตถุขนาดใหญ่พุ้งเข้ามาเราด้วยความเร็วสูงครับ....นี้มัน "

 

บนมอนิเตอร์ได้ฉายภาพนึ่งซึ่งเป็นยักษ์ขนาดใหญ่ได้พุ้งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว


" เจ้ายักษ์นี้อีกแล้วหรอ? ทั้ง4คนอพยพมารึยัง "

 

ทางพวกกรีสที่กำลังอพยพซึ่งชิราเบะเเละคิริกะผลของลิ้งเกอร์ได้หมดลงทำให้ทั้งสองถูกกรีสเเละคริสเเบกกระโดดกลับไปที่ท่าจอด

 

" ไม่ไหวไปไม่ทันเเน่ "

 

" แบบนี้มีหวัง.... "

 

" ยังหรอกน่า อย่าพึ่งยอมเเพ้สิ " คริสที่พูดปลอบใจทั้งสองพร้อมเร่งฝีเท้ากันจนทั้ง4ได้มาถึงเรือดำน้ำเรียบร้อยเเล้วได้เเล่นออกมาเข้าหาเรือหลักเรียบร้อย

 

" ทำการเชื่อมต่อเรียบร้อยครับ "

 

" ดีละ....พุ้งขื้นเหนือน้ำให้เร็วที่สุด....อย่าให้มันโจมตีได้ " เรือหลักที่กำลังพุ้งขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างเร่งด่วนเเต่ด้วยความเร็วของยักษ์ก็เร็วพอๆกันจนจะตามทันเเล้ว " สะพานเดินเรือทั้งหมดยั้งเอาไว้ให้ได้...เร็วเข้า "

 

แต่พอเรือขึ้นถึงผิวน้ำซึ่งมาพร้อมกับยักษ์ที่ใช่ฝามือฟันเข้าที่สะพ่นเรือจนเกิดระเบิดอย่างทันทีโดยทีไม่มีโอกาสให้ได้ทำอะไรเลย


File:Symphogear GX Episode 10 20.png


เวลาเดียวกันทางด้านของบิลด์ที่เข้าต่อสู้กับไรเดอร์ปริศนาที่ลักษระคล้ายบิลด์อย่างลำบากซึ่งไรเดอร์ปริศนานั้นได้รวบร่วมพลังสีแดงขึ้นที่มือและชกเข้าที่กลางอกของบิลด์จนปลิวกระเด็นอัดกับกำเเพงของห้องก่อนที่ร่างจะร่วงตกลงมานอนที่พื้น


" อะ...อึก...พลังบ้าอะไรกันเนี่ย...เหมือนกับพลังของอีโวลต์เลย " บิลด์ได้ค่อยลุกขึ้นแต่ก็ถูกไรเดอร์ปริศนากระช่กให้ลุกขึ้นมาและชกเข้าที่หน้าจนเซไปพิงกับกำเเพงอีกครั้ง


ไม่ว่าบิลด์จะโจมตีเข้าใส่ไรเดอร์ปริศนายังไงก็ไม่มีผลเลยแม้แต่น้อยแถมยังโดนกระชากเหวี้ยงจนกลิ้งกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


" ในเมื่อเป็นแบบนี้...มีแต่ต้องโจมตีด้วยพลังทั้งหมดที่มี " บิลด์ได้รีบลุกขึ้นและหมุนคันโยกที่ไดรฟเวอร์ไปมาเช่นเดียวกับไรเดอร์ปริศนา


[ ONE SIDE GYAKU SIDE ALL SIDE ]

 

[ READY GO? ]

 

[ GENIUS FINISH! ]


[ BUILD SIDE! EVOL SIDE! DOUBLE SIDE! ]


[ READY GO! ]


[ HAZARD FINISH GENIUS GALAXY FINISH! YEAH YEAH CIAO! ]


ทั้งสองได้กระโดดพุ้งเข้าไรเดอร์คิกส์เข้าใส่กันและกันจนคลื่นพลังที่ปล่อยออกได้แผ่ออกเป็นวงกว้างไปทั่วห้องจนในที่สุดก็เป็นฝ่ายบิลด์ที่ต้านการโจมตีไม่อยู่เสียท่าโดนไรเดอร์คิกส์ออกอีกฝ่ายเข้าไปเต็มๆจนบิลด์กระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับคืนร่าง


" อึก....บ้าน่าพลังแข็งแกร่งกว่าจีเนียสงั้นเหรอ " เซ็นโตะทีตกใจกับพลังของอีกฝ่ายก่อนที่ไรเดอร์ปริศนาตรงหน้าจะเดินตรงเข้ามาหาเพื่อที่จะจัดการปลิดชีพของเขา


จู่ๆที่เรลิทกลางห้องได้เกิดประกายแสงสีขาวส่องสว่างขึ้นมาก่อนจะยิงแสงนั้นพุ้งเข้าใส่ร่างของไรเดอร์ปริศนาจนปลิวกระเด็นไปทำให้เซ็นโตะรอดไปได้ก่อนที่แสงสีขาวที่อยู่ตรงหน้าจะค่อยหายไปพร้อมปรากฎร่างๆนึ่งขึ้นมา


Pin by Daniel Bocko on Kamen Rider | Kamen rider decade, Kamen ...

" บิลด์งั้นเหรอ... " เซ็นโตะที่ตกใจอีกครั้งเมื่อเห็นร่างบิลด์สีขาวที่เหมือนกับตีเนียสก่อนที่ไรเดอร์ปปริศนาจะวิ่งพุ้งเข้าปะทะกับบิลด์ที่อยู่ตรงหน้า " โธ่วววว.....นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!!! "

เซ็นโตะที่รู้สึกสับสนมึนงงกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างมากพร้อมกับบิลด์ทั้งสองที่เข้าโจมตีใส่กันไปมาก่อนจะเป็นฝ่ายของบิลด์สีขาวได้เรียกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาและยิงซัดร่างบิลด์อีกคนจนปลิวกระเด็นออกไปก่อนจะหันมาแล้วยื่นมือขวาออกไปจนที่ด้านหลังของเซ็นโตะจะปรากฎประตูมิติสีขาวขึ้นมา

" โอ้ะ....อะไรกันเนี่ยปรากฎการณ์มิติบิดเบี้ยวเหรอ? จะบอกให้ออกด้วยทางนี่แหีอแต่ว่ามันจะไปโผล่ที่เดิมรึเปล่านะ" เซ็นโตะที่หันไปมองประตูมิติด้วยความสงสัยในระหว่างที่กำลังครุ่ยคิดอยู่ก่อนจะโดนบิลด์สีขาววิ่งเข้ามาผลักจนเซ็นโตะเข้าไปในประตูมิติไป " เฮ้ยยย!!!! อะไรกันเนี่ยยยยย!!! " 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น