Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 80 : GX ตอนที่ 18 ความกล้าในการเผชิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    25 ก.ค. 63

มิโซระ แพนโดร่าบ็อกซ์ที่เก็บซ้อนพลังมหาศาลเอาไว้ทำให้เกิดสงครามภายในประเทศเพื่อหยุดความบ้าคลั่งของเซย์โตะคิริว เซ็นโตะหรือมาสไรเดอร์บิลด์จึงบุกชิงแพนโดร่าบ็อกซ์จากเซย์โตะพร้อมโณงงานนัมบะได้สร้างนักสามคนใหม่ขึ้นมารับมือขณะเดียวกันนั้นซาวะก็ได้ไปสืมค้นประวัติของบันโจจนพบว่าบันโ๗มียีนของสิ่งมีชีวิตนอกโลก

 

ซาวะ : มิโซระจัง...เราจะบอกเรื่องบันโจกับทุกคนอย่างไงดีละ?

 

มิโซระ : คงพูดขำๆเเบบว่า ไง มนุษย์ต่างดาวไรงี้มั้ง

 

ซาวะ : เเบบนั้นไม่ได้เด็ดขาดดด

 

มิโซระ :  ถ้างั้นเอาเเบบจริงจังเลยก็เเล้วกัน บันโจ....นายนะไม่มีควมเป็นคน

 

ซาวะ : แบบนั้นก็ความหมายเปลี่ยนนะสิ...อ่าาาหมดช่วงเล่าความเดิมแล้วตอนที่ 18จะเป็นยังไงกัน


-------------------------------------------------

 

ณ ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

หลังจากที่พวกเซ็นโตะได้ชิงเเพนดดร่าบ็อกซ์สำเร็จเเล้วได้นำกลับมาที่โทโตะอย่างปลอดภัยส่วนหน่วยS.O.N.Gรับตัวฮิบิกิไปรักษามีเพียงเเค่เซ็นโตะได้เข้าพบนายกพร้อมกับบันโจ

 

" แค่พลังของแพนโดร่าบ็อกซ์ส่วนเดียวก็สามารถทำให้เปลือกโลกเปลี่ยนแปลง...และก็สามารถสร้างหอคอยแปลกประหลาดขึ้นมาได้ " เซ็นโตะได้วางเเพนโดร่าบ็อกซ์ลงที่โต๊ะของท่านนายกฮิมูโระก่อนจะเงยหน้าขึ้น " ผมคิดว่าเราควรใช่สิ่งนี้ต่อรองกับทางเซย์โตะเพื่อยุติสงครามนะครับ "

 

" เข้าใจเเล้ว...แต่ว่าทางรัฐบาลไม่สามรถเห็นชอบกับการกระทำของเธอได้นะ "

 

" ผมเข้าใจดีครับ....ทุกอย่างที่ผมทำไปเพราะพลการเอง "

 

" ขอโทษด้วยนะที่ทำให้เธอต้องรับบทแบบนั้น "


" ไม่เป็นไรครับ "

 

ขณะเดียวกันทางด้านนอกห้องคาสึมิที่กำลังนอนรออยู่บนโซฟาก่อนที่มือถือของเขาจะมีสายของเข้สตอนเเรกเขานึกว่าจะเป็นมิโซระโทรมาจึงยิ้มเเย้มก่อนจะหยิบขึ้นมาทำให่รอยยิ้มหายไปเเล้วกดรับ

 

" แกเป็นใครน่ะ? "

 

" อุสึมิ จากโรงงานนัมบะ.....ฉันมีอะไรอยากจะแลกเปลี่ยนกับนาย" ปลายสายเป็นอุสึมิที่ตอนนี้เขาได้ยืนอยู่หน้าไร่ซาวาตาริที่โฮคุโตะพร้อมการ์เดี้ยนที่ควบคุมตัวพวกชาวไร่ทุกคนเอาไว้


ด้านของเซ็นโตะที่ได้มาเยี่ยมอัลเทอร์ฮิบิกิที่นอนอยู่บนเตียงพร้อมตามตัวเต็มไปด้วยผ้าพันแผล


" โทษทีน่ะ....ทั้งที่หายไปจาการพักฟื้นไม่กี่วัน....แต่ต้องมาบาดเจ็บหนักแบบนี้อีก "


" เรื่องของฉันไม่เป็นไรหรอก....ถ้าเทียบที่ฉันเคยทำพวกนั้นแล้วถืือว่านี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่หันไปหาเซ็นโตะก่อนจะลุกขึ้นมานั่ง


"  ว่าแต่....ตอนที่โดนจับแยกกันเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ "


" ตอนนั้นหลังจากที่โดนจับแยกก็พบกับเพื่อนของตัวฉันอีกคนทั้งสามคนนะ.....แต่ว่า "


" แต่อะไรเหรอ "


" ดูเหือนว่าพวกนั้นจะโดนทำอะไรบางอย่างกับความทรงจำ....จนกลายเป็นอาวุธของโรงงานนัมบะ "


" ฝีมือของสตาร์คสินะ....แล้วพวกยูมิใช้อะไรถึงทำให้ทั้งเธอและฮิบิกิสภาพเละขนาดนี้ละ "


" ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน...แต่ท่าทางจะคล้ายกับซิมโฟเกียร์แต่ก็ไม่ใช่....ดูเหมือนจะชื่อว่าเมก้าวาเรนูส "


เมก้าวาเรนูส...งั้นเหรอ "


 

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเซ็นโตะได้เดินทางกลับมาที่Nacsitaกับบันโจเเค่สองคนเเต่เซ็นโตะที่สังเกตุร้านที่มืดไปหมด

 

" กลับมาเเล้ว"

 

" ยินดีต้อนรับ " มิโซระได้ขานกลับเเต่ก็ไม่กล้าหันมามอง

 

" คาสึมินละ " ซาวะทีหันมาไม่เห็นคาซุมิเลยถามจากเซ็นโตะโดยที่บันโจตรงหน้าเดินไปเปิดลังออกมาพร้อมหยิบราเม็งถ้วย

 

" อ่า....เห็นว่าจะเฝ้าเเพนโดร่าบ็อกซ์นะก็เลยยังอยู่ที่ทำเนียบต่อ...หิวเเล้วมีบะหมี่ถ้วยเหลือมั้ยเนี่ย "

 

" ว่าแต่ว่า...ทำไมถึงไม่เปิดไฟละ มีอะไรงั้นเหรอ " เซ็นโตะที่มองบรรยากาศรอบห้องที่มีเเต่ความมืดก่อนจะหันไปถามมิโซระเเต่ซาวะที่ค่อยย่องเข้าไปหาพร้อมยื่นโน๊ตบุ๊คให้เซ็นโตะดู

 

" คือว่าฉันไปสืบเรื่องของบันโจมาแล้ว "

 

ระหว่างที่เซ็นโตะสนใจกับข้อมูลทางบันโจที่กำลังค่อยๆรินน้ำร้อนใส่ถ้วยราเม็งอย่างละเมียดละมั้ย


"  โปรตีน ราเม็ง เบสแมทช์ " 


" หืม.... " เซ็นโตะได้ลองอ่านข้อมูลอย่างละเอียด " หมายความว่าไง  "


" เซ็นโตะนายจะกินบะหมี่ถ้วยมั้ย "


" อื้มม บันโจ.....เขาว่านายไม่ใช่มนุษย์นะ "

 

เซ็นโตะที่เผลอพลั้งพูดออกมาขณะที่บันโจกำลังขีบเส้นกำลังเข้าปากก็ยืนสตั้นไปเเปปนึ่งก่อนที่ตะเกียบจะหลุดมือ

 

" ห๋าาาา!!!!! "

 

 

อีกด้านนึ่งในเวลาเดียวกันนั้นที่ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ คาสึมิได้เเบกเเพนโดร่าบ็อกซ์เข้ามาในห้องเก็บรักษาเเล้ววางลงบนเเท่นเเต่ก็นึกย้อนไปตอนที่อุสึมิติดต่อมาหาเขา

 

( ถ้าอยากจะช่วยพวกพ้องของนายละก็.....เอาเเพนโดร่าบ็อกซ์มาให้พวกเราสะ )

 

คาสึมิได้นิ่งไปก่อนจะเดินออกไปมองออกนอกหน้าต่างพร้อมเกิดความลังเลถ้าหากนำไปมอบให้พวกพ้องของเขาก็จะปลอดภัยเเต่ถ้าหากทำเเบบนั้นโทโตะก็จะถูกทำลายสองความคิดได้ตีกันไปมาในหัวจนเเทบจะระเบิดออกมา

 

ตัดกลับมาทางด้านพวกเซ็นโตะที่ล่วงรู้ว่าบันโจไม่ใช่มนุษย์เจ้าตัวถึงกับรีบเข้าไปหาเพื่อเถียงกลับใส่ทันที

 

" หมายความว่าไงที่บอกว่าฉันไม่ใช่มนุษย์นะ "

 

" เดียวก่อนสิบันโจใจเย็นก่อน " มิโซระได้เดินเข้ามาพูดให้บันโจใจเย็นเเต่ดูเหมือนตอนนี้ไม่อยู่ในอารมณ์ทีจะใจเย็นได้ง่ายๆ

 

" ใครมันจะใจเย็นอยู่ได้ละ " บันโจได้ดันร่างมิโซระออกเเล้วเดินเข้าไปหาเซ็นโตะที่นั่งเงียบไม่พูดอะไร " จะให้ฉันเชื่อเรื่องเเบบนี้ได้ยังกัน...ของแบบนี้มันเชื่อได้รึไง "

 

" เเต่มันก็มีความเป็นไปได้อยู่นะ "


" เเล้วมันคืออะไรละ "

 

" เเพนโดร่าบ็อกซ์ยังไงละ.....พวกเราสัมผัสมันเเล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้นยกเว้นนาย....อย่างกับว่าเหมือนพลังของสตาร์คไงงั้น "

 

" ดะ...เดียวสิ..ใช่เเล้วๆมาสเตอร์เองก็ได้พลังจากดาวอังคารใช่มั้ยละ.....บางทีฉันอาจจะได้พลังติดตัวมาจากตอนที่ทำการทดลองร่างกายก็ได้จริงมั้ยละ " บันโจที่พยายามดึงเข้าหาเท่าทีเขาจะรู้ได้

 

" คิดว่าไม่หรอก.....การที่นายคลอดออกมาในเวลาเเค่2เดือนก็พิสูจน์ได้เเล้วละเเละค่าเฉลี่ยของร่างกายหลังจากที่เกิดมานั้นเพราะพลังของสิ่งมีชีวิตนอกโลกได้ถูกรีเซ็ทในเวลาเดียวกันกับตอนที่นายเกิดมา " เซ็นโตะได้หันไปดูข้อมูลจากโน๊ตบุ๊คของซาวะอย่างละเอียด " เเถมไหนดูจากการที่ฮาซาร์ดเลเวลของนายที่เพิ่มขึ้นอย่ารวดเร็วเเล้วก็เเสดงว่านายนะไม่ใช่มะ "

 

ระหว่างที่เซ็นโตะกำลังพูดบันโจได้เอามือกดปิดหน้าจอทันทีพร้อมสีหน้าที่ไม่อยากจะฟังอะไรอีกเเล้ว 

 

" พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจสักนิด " บันโจได้เดินไปพร้อมโยนโน๊ตบุ๊คทิ้งอย่างไม่ใยดีซาวะได้รีบพุ้งตัวไปรับอย่างฉิวเฉียดเเล้วกอดเอาไว้เเน่นพร้อมสีหน้าที่โล่งอกอย่างมากเเต่บันโจก็ได้เดินออกจากร้านไป

 

" ไม่คิดเลยว่าพ่อของฉันจะทำการวิจัยหมอนั้นนะ "

 

" มันเกี่ยวโยงกันได้ไงเนี่ย" มิโซระได้เดินไปเปิดให้สว่างขึ้นเเล้วหันมาพูด " มันไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ "

 

" ว่าเเต่ข้อมูลวิจัยนั้นไปได้มาจากไหนหรอ "

 

" จากสถาบันวิจัยสสารล้ำสมัยโทโตะนะ..เเต่ว่า..มันรู้สึกแปลกๆนะ " ซาวะได้ค่อยๆลุกขึ้นมาพร้อมดึงเเฟลชไดร์ข้อมูลออกมา " ก็นี้นะมันคือข้อมูลลับของราชการเลยนะเเต่ทำไมระบบความปลอดภัยมันมีเเต่ช่องโหว่เต็มไปหมดเลย "

 

" สตาร์คงั้นหรอ? "

 

ทางไร่ซาวาตาริอุสึมิได้เดินมาพร้อมกับเก็นโทคุเพื่อเข้าไปหาพวกลูกจ้างของไร่เเห่งนี้


Build 32 


" กรีสยังไม่มาอีกเหรอ "


" อึก...หัวหน้านะไม่มาหรอก ถ้าเข้าจะมาละก็ป่านนี้ต้องมาแล้ว...แต่ที่เขาไม่มาก็เพราะว่าเขาตัดสินใจที่จะอุทิศชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยชีวิตจำนวนมากกว่าไง "


"  ช่ายแล้วๆๆๆ  " 

 

" นั้นเเหละหัวหน้าของพวกเราที่น่านับถือละ "

 

" ต่้อให้เขามาที่นี่จริงพวกเราก็จะไล่เขากลับไป "

 

" หึ...ได้ยินเเบบนี้ก็ดี...เชิญเก็บกวาดตามต้องการได้เลย " อุสึมิที่ไม่คิดจะไว้ชีวิตพวกนี้เเล้วจึงออกคำสั่งให้เก็นโทคุกำจัดทุกคนที่อยู่ที่นี้ทั้งหมด

 

[ DANGER! CROCODILE! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ WARERU KUWARERU! KUDAKECHIRU! CROCODILE IN ROGUE ORAAA! ]

 

โร๊คได้เดินเข้าไปกลางกลุ่มลูกจ้างทั้งหมดพร้อมใช่สตรีมเบลดในมือตัดเชือกทุกคนทิ้งทำเอาพวกเขาเเละอุสึมิต้องตกใจ

 

" นี้คิดจะทำอะไรนะ "

 

" แผนการของนายล้มเหลวเเล้ว.. ต่อให้จัดการเจ้าพวกนี้ไปมันก็ไร้ความหมาย " โร๊คได้ค่อยเดินเข้าไปหาอุสึมิช้าขณะทีตัวเขาที่ค่อยเดินถอยหลังไปช้าๆ

 

" คิดจะต่อต้านฉันงั้นหรอ...ลืมเรื่องชิปในร่างของเเกเเล้วงั้นหรอ " อุสึมิที่กำลังจะกดเเต่โร๊คได้ปัดรีโมทจนหลุดมือกระเด็นตกลงพื้นไป

 

" หนีเร็ว...เร็วเข้าๆ "

 

เหล่าลูกจ้าต่างวิ่งหนีกันอย่างสุดชีวิตฮาร์ดการ์เดี้ยนที่กำลังจะวิ่งตามไปเเต่โร๊คได้เข้ามาขัดขว้างเอาไว้ก่อนเเล้วได้กำจัดพวกนั้นทิ้งอุสึมิที่ใช่โอกาสนั้นรีบคลานเข้าไปหยิบรีโมทเเต่ในเวลานั้นโร๊คก็ได้หันไปหาเเล้วเดินเข้าไปหาจึงรีบกดทำให้ชิฟทำงานเเล้วส่งกระเเสไฟฟ้าเเรงสูงช็อตใส่จนคืนร่างเเล้วล้มลงไปนอนกับพื้น

 

อุสึมิที่เห็นโอกาสได้รีบลุกขึ้นเเล้ววิ่งเข้าไปเตะใส่จนเก็นโทคุกลิ้งลงไปนอนกับพื้น

 

เวลาเดียวกันที่ฐานทัพใต้ดินNascitaเซ็นโตะที่นั่งอยู่หน้าคอมตัวเองก่อนจะพิมพ์คีย์เวิร์ดMechvaranusก่อนจะปรากฎข้อมูลรายละเอียดMechvaranus Project


" โปรเจ็ค เมก้าวาเรนูสเหรอ....แสดงว่าทั้งฉันและคุณซากุราอิเคยพัฒนาขึ้นมาก่อนซิมโฟเกียร์ซิสเต็มจริงด้วยๆ....แล้วทำไมนัมบะถึงมีแบบแปลนได้ละ....หรือว่าจะเป็นฝีมือของสตาร์ค "



วันรุ่งขึ้นเซ็นโตะที่เป็นเวรทำอาหารเช้าได้เอามาวางไว้ที่ตรงเคาน์เตอร์เพื่อส่วนของมิโซระด้วย

 

" กินมั้ย....ว่าเเต่ทำอะไรอยู่นะ? " เซ็นโตะได้กำลังจะเดินก่อนจะรีบเดินกลับมามองมิโซระที่กำลังเทน้ำร้อนใส่ลงในราเม็งถ้วยพร้อมกาเเฟกระป๋อง

 

" อ่อ...พอไม่มีบันโจอยู่มันก็แปลกๆนะ " มิโซระได้เดินเอากาน้ำไปเก็ยไว้ทีเดิมก่อนจะนิ่งไป " ไม่อยากจะเชื่อเลย.....ที่แรกมีแค่ฉันที่ผิดปกติ...กลายเป็นว่าบันโจดันไม่ใช่มนุษย์อีก จากนี้ไปจะเป็นอะไรมากกว่านี้อีก"

 

" ไม่เป็นอะไรทั้งนั้นแหละ " เซ็นโตะได้เดินออกมาพร้อมหยิบขนมปังปิ้งขึ้นมากินนึ่งเเผ่น " ง้ำๆ....เจ้าหมอนั้นก็เเค่เจ้าบ้ากล้ามไร้สมอง....หมอนั้นจะสร้างความเดือดร้อนมากมายให้พวกเรามาตลอด...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ยอมให้ความสัมพันธ์ของพวกเราหายไปหรอกน่า "

 

" นั้นสินะ " มิโซระเองก็คิดเเบบนั้นได้เดินมานั่งที่เก้าอี้ "จะทานละน่าค่ะ...จะว่าไปเห็นว่านายจะไปไหนกับฮิบิกิจังหรอ "

 

" อ่อ...เรื่องนั้นนะพอดียัยนั้นตั้งใจจะคุยกับพ่อตรงๆหลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานฉันก็เลยว่าจะไปเป็นเพื่อนสักหน่อย "

 

" งั้นหรอ...เรื่องของคุณพ่อนี้เอง "

 

 

ณ คาเฟ่เเห่งนึ่งในโทโตะ

 

เซ็นโตะที่ได้มานั่งอยู่ทีโต๊ะถัดจากโต๊ะของฮิบิกิไม่ไกลโดยที่ทำเป็นว่าอ่านหนังสือแต่ก็แอบแง่มเพื่อแอบมองดูโต๊ะของฮิยิกิที่ตอนนี้นั่งประจันหน้ากับพ่อของเธอที่กำลังนั่งทานเเซนวิชอย่างเอร็ดอร่อยโดยที่เธอนั้นก็ไม่ได้เต็มใจมากนัก


 

" โอ้โห้....บรรยากาศโคตรมาคุเลยครับท่าย " เซ็นโตะที่นั่งสังเกตุการณ์ก็เเทบเหงื่อตกเมื่อเห็นใบหน้าของฮิบิกิที่เหมือนไม่เต็มใจเเบบนี้เป็นครั้งเเรก

 

" ยังจำตอนที่ทุกคน...ตื่นจระหนกกับข่าวเรื่องดวงจันทร์ตกลงมาได้รึเปล่า....เด็กผู้หญิงที่เห็นในข่าวเมื่อตอนนั้นเพียงคนเดียวที่สามรถรอดมาได้คือลูกสินะ..ตั้งเเต่นั้นเเล้วว่าอยากจะเริ่มต้นใหม่อีกสักครั้งนะ "

 

" เริ่มต้นใหม่งั้นหรอ "

 

" พ่อรู้ดีว่ามันออกจะเห็นเเก่ตัวเกินไปสักหน่อย...เเต่ว่าตอนนั้นพ่อไม่สามารถจัดการกับทุกอย่างได้...ดังนั้นอยากจะอยู่ด้วยกันกับทุกคนอีกครั้ง...ลูกช่วยไปกล่อมแม่ให้ที่จะได้รึเปล่า "

 

" ไม่ไหวหรอก " ฮิบิกิที่ได้ยินสิ่งที่พ่อของเธอพูดออกมาทั้งหมดมือทั้งสองข้างก็เเทบสั่นไปหมด " คนที่ทิ้งพวกเราไปตอนที่ต้องการก็คือคุณพ่อเองไม่ใช่เหรอ "

 

" อ้ะ.....ว่าเเล้วเชียวว่าไม่ไหว....พ่อคิดแค่ว่าอยากจะกลับมาอยู่ร่วมกันจะได้ไม่ต้องไปทำงานข้างนอก "

 

" เห้ยๆๆ.....แบบนี้ชักไม่สวยเเล้วสิ " เซ็นโตะที่นั่งเห็นอาการฮิบิกิที่ท่าทางอดกลั้นจนกำชายกระโปรงเอาไว้แน่น

 

" ฮิบิกิจำได้รึเปล่า...ที่พวกเรามีเวทมนต์ที่จะสามารถก้าวข้ามผ่านเรื่องยากลำบากมาได้นะ เดียวพ่อจะช่วยสอนเรื่องเล็กๆน้อยๆให้นะ"

 

ฮิบิกิที่หมดความอดทนที่จะฟังจึงลุกจากเก้าอี้เเล้วเดินผ่านไปโดยไม่เเหย่เเส้

 

" เดียวก่อนสิ ฮิบิกิ " จู่ๆพ่อของเธอได้เรียกเอาไว้เธอจึงค่อยๆหันไปหาเเทนทีจะพูดเพื่อเสริมสร้างความเชื่อใจเเต่กับเป็นบิลค่าอาหารเเทน " พอดีว่าตอนนี้ไม่มีเงินนะ "

 

ฮิบิกิที่กัดฟันคว้าเอาไว้เเล้ววิ่งจากไปโดยที่ทำให้ทุกคนในร้านต่างตกใจกันยกใหญ่เเต่ว่าตัวต้นเหตุกับเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยเเล้วนั่งกินแซนวิชเหมือนปกติ

 

" เห้อ...เลวร้ายสุดๆ " เซ็นโตะได้รีบลุกเเล้วตามฮิบิกิไปทันที


 


ณ สวนสาธารณะเเห่งนึ่งในโทโตะ

 

ชิราเบะเเละคิริกะที่กำลังกดเครื่องกดน้ำอัตโนมัติอยู่

 

" การทดสอบเมื่อเข้าบางทีอาจจะทำให้พวกเราตอนนี้สามารถใช้Igniteได้แล้วก็ได้นะเดส " คิริกะที่พูดไปพร้อมเลือกน้ำกระป๋องอยู่โดยที่ชิราเบะได้เปิดน้ำเเอปเปิ้ลดื่มเเล้วอึกนึ่ง

 

" สิ่งที่พวกเราควรจะทำคือการจะทำไงเพื่อต้านคำสาปของDainsleif...เน่คิริจัง "

 

" อันนี้เเหละ "คิริกะที่เดิมพันด้วยการกดเลือกทั้ง5น้ำเเต่สุดท้ายที่ลงมาก็คือกาเเฟกระป๋องที่ขมสุดๆ " อ่าาา.....ดันได้กาเเฟที่ขมที่สุดอีกง่าาา "

 

" ถ้าหากว่าไม่อยากจะเป็นภาระกับคนอื่นจะทำยังไงหรอ? "

 

" ฉันรู้ว่าต้องการที่เเข็งแกร่งขึ้น...เพื่อที่จะไม่เสียใจภายหลังทีเลือกนะ...แหะๆ " คิริกะที่หยิบกาเเฟขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ทำใจต้องกินเเต่ชิราเบะได้หยิบกาเเฟไปจากมือเเล้วสลับกับน้ำของเธอเเทน

 

" จริงแล้วฉันเองก็ไม่ได้ไม่ชอบกาแฟดำหรอกนะ "

 

" ขอบใจน่า.... " ทั้งสองต่างดื่มกันก่อนจะมีเสียงสัญญาณเตือนมาจากเครื่องสื่อสารของพวกเธอ

 

ซึ่งเวลาเดียวกันนั้นเซ็นโตะที่กำลังวิ่งตามฮิบิกิอยู่ก็ได้รับสัญญาณมาจากบิลด์โฟนจึงหยิบขึ้นมา

 

" ตรวจพบสัญญาณอลูคานอยท์68เมตร ใต้ดินในท่อสาธาณูปโภค "

 

" เข้าใจเเล้ว.....ตอนนี้ผมกับฮิบิกิอยู่ใกล้ๆชิราเบะจัง กับคิรกะจังไปที่นั้นรอพวกผมไปถึงก่อนนะ " เซ็นโตะที่วางสายพร้อมรีบวิ่งตามฮิบิกิทันทีจนกระทั้งถึงหน้าประตูที่ชิราเบะเเละคิริกะยืนรออยู่

 

" ทางนี้เดส!!! " คิริกะได้โบกมือให้ทั้งสองได้เห็นเเต่ฮิบิกิที่วิ่งผ่าานทั้งสองไปพร้อมปาดน้ำตาออกทำให้ทั้งสองรู้สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

 

" เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอค่ะ " ชิราเบะที่หันไปถามเซ็นโตะที่วิ่งมาถึงทีหลัง

 

" เอิ่ม..พอดีว่าเกิดเรื่องอะไรนิดหน่อยนะ "

 

" ไม่มีอะไรหรอก " ฮิบิกิที่ยื่นกรานว่าไม่เป็นอะไรเเต่ว่าทั้งสองก็ดูออกว่าไม่ได้เป็นอย่างที่พูด

 

" เเต่ว่า...ดูไม่เหมือนเป็นอย่างนั้นเลยนะเดส "

 

" มันไม่เกี่ยวกับทั้งสองคนสะหน่อย " จู่ๆฮิบิกิได้หันมาตะหวาดใสทั้งสองก่อนจะพึ่งรู้สึกตัวว่าเซ็นโตะก็ยืนอยู่

 

" ฮิบิกิ "

 

"ก็จริงอยู่ที่ว่าไม่เกี่ยว.....เเม้พวกเราอาจจะช่วยอะไรไม่ได้...เเต่ถึงอย่างนั้น " คำพูดของชิราเบะทำให้ฮิบิกิรู้สึกได้ก่อนจะหันหน้าหนี

 

" ขอโทษทั้งสองคนด้วย....ที่พูดไม่ทันคิด " ฮิบิกิได้กล่าวขอโทษทั้งสองก่อนจะเดินนำลงไป

 

" ทั้งสามคนพยายามอย่าโจมตีมั่วซั่วนะ....ที่นี้เป็นที่ขับเเคบอาจจะทำให้ถูกล้อมได้ " เซ็นโตะที่เป็นคนเเนะนำก่อนจะหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ออกมาสวมพร้อมกับพวกฮิบิกิได้หยิบเกียร์ออกมา

 

[ RABBIT RABBIT! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ ARE YOU READY? OVERFLOW! ] 

[ KURENAI NO SPEEDY JUMPER RABBITRABBIT YABEL HAYAI! ]

 

[ Balwisyall Nescell gungnir tron ] 

 

ฮิบิกิได้สวมใส่เกียร์เเละโดดตามลงไปบิลด์พร้อมกับชิราเบะเเละคิริกะที่สวมใส่เกียร์เเล้วเช่นกัน


ทั้ง4ได้วิ่งไปตามทางก่อนที่อรูคานอยท์จำนวนมากจะค่อยโผล่ขึ้นมาจากพื้นจำนวนมากก่อนที่ตัวการจะอยู่ด้านบนก็คือมิกะที่กำลังทำอะไรบางอย่างกับเเผงควบคุมพลังงาน

 

" มาเเล้วงั้นหรอ...เเต่ว่าตอนนี้ฉันไม่มีเวลาจะมาต่อสู้กับพวกเธอหรอก "

 

เเต่จู่ๆฮิบิกิได้กระโดดพุ้งเข้าไปต่อยเเต่เฉียดมิกะเข้ากำเเพงผนังด้านข้างทำเอาบิลด์เเละชิราเบะกับคิริกะตกใจที่จู่ๆพุ้งเข้าไปโจมตี

 

" อย่ามาขัดจังหวะเวลาที่คนกำลังพูดเซ่!!! " มิกะได้กระโดดออกมาพร้อมเรียกอรูคานอยท์ออกมาอีกครั้งเเต่ฮิบิกิก็พุ้งเข้าไปจัดการมันทีละตัวเพื่อเข้าไปหามิกะ

 

" ยัยบ้านั้น " บิลด์ได้เรียกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาและเข้าโจมตีใส่อรูคานอยท์ตรงหน้าทันที 

 

" คุณฮิบิกิกำลังร้องไห้อยู่ " ชิราเบะได้พุ้งออกไปขณะที่คิริกะได้ใช่เคียวในมือเวียงฟันตัดร่างอรูคานอยท์ตรงหน้า

 

" ว่าเเล้วเชียวว่าต้องมีอะไรเเปลกๆจริงๆด้วยเดส "

 

มิกะที่ค่อยกระโดดหลบไปมาทำให้ฮิบิกิที่พยายามโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวทำลายพื้นรอบๆจนเกิดความเสียหายหลายจุด

 

" พอได้เเล้วฮิบิกิ " บิลด์ได้กระโดดเข้ามาห้ามฮิบิกิ

 

" มั่วทำอะไรอยู่!!! " มิกะได้ใช่จังหวะนั้นได้ยิงเปลวไฟออกมาจากมือทั้งสองพุ้งอัดเข้าใส่จนร่างทั้งสองกระเด็นออกมาร่างของทั้งสองอัดกับกำแพงเต็มแรง

 

" เป็นอะไรมั้ยเดส " คิริกะได้วิ่งเข้ามาดูบิลด์ก่อนจะเข้าไปหาฮิบิกิที่นอนหมดสติไปเเล้ว

 

" เป็นไรไปร้องไม่ได้เเล้วหรอ...เดียวก็ตายหรอก " มิกะได้เปลวไฟขนาดใหญ่พุ้งเข้ามาใส่ทั้งสามโดยไม่ทันตั้งตัว


เปลวไฟได้พุ้งมาใส่คิริกะเเต่ชิราเบะได้พุ้งเข้ามาพร้อมใช่ใบเลื้อยขนาดใหญ่ป้องกันเปลวไฟเอาไว้


 


" มะ..ไม่เป็นอะไรนะ " ชิราเบะที่พยายามต้านเปลวไฟขนาดใหญ๋เเต่สำหรับเธอก็เเทบเต็มกลืนเเล้ว

 

" มะ...ไม่ " คิริกะที่มองไปที่ชิราเบะก่อนจะนึกถึงคำพูดของคริสตอนที่เธอเข้าไปช่วยได้ " เเน่นอน....จะไม่เป็นไรได้ไงกันค่ะ..ฉันจะใช่Ignite "

 

" อย่านะ....ที่จะทำเเบบนั้นเพราะเห็นชั้นเป็นภาระงั้นสินะ " ทั้งสองที่ถกเถียงกันทั้งๆททีไม่เคยเป็นเเบบนี้ทำเอาบิลด์ได้ค่อยลุกขึ้นเเล้วเริ่มรู้สึกปวดหัวจนไมเกรนแทบแตก

 

" อ้าากกก!!!!! ทนไม่ไหวแล้ว!!!.....มันใช่เวลามาทะเลาะกันมั้ยฮ่ะ เดียวพ่อก็เอาไม้เรียวมาฟาดสะเลยนิ!!! " บิลด์ที่หมดความอดทนได้ตะคอกใส่ทั้งสองทำเอาทั้งสองตกใจจนเลิกทะเลาะกัน

 

" ขะ...ขอโทษค่ะ " ทั้งสองกล่าวขอโทษอย่างพร้อมเพรียงกัน

 

" ให้ตายสิ...พาฮิบิกิหนีไปซะ " บิลด์ได้ยันตัวลุกขึ้นก่อนจะวิ่งพุ้งออกไปด้วยความเร็วสูงพร้อมใช้เอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ออกมาโจมตีใส่มิกะจากด้านข้างเเละพุ้งเข้าไปโจมตีซ้ำไปมาจนมิกะต้องป้องกันก่อนที่บิลด์จะยืดเเขนออกจับขาของมิกะเเล้วเวียงร่างเธออัดลงพื้น

 

[ TANK TANK! ]

 

" บิลด์อัพ "

 

[ KOUTETSU NO BLUE WARRIOR! TANKTANK YABEI TUEEI! ]

 

บิลด์ที่เปลี่ยนเป็นร่างเเทงค์เเทงค์ต่อเนื่องทันทีเเล้วใช่เอาฟูลฟูลบอทเทิลใส่เข้าไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ปากกระบอกปืนที่ไหล่พร้อมฟูลบลาสเตอร์รวมพลังเอาไว้ที่ปากกระบอกเเล้วยิงอัดโจมตีใส่ไม่หยั่ง

 

[ FULLFULL MATCH DESU! ] 

 

[ FULLFULL MATCH BREAK! ]

 

เเต่กระสุนทั้งหมดได้ถูกอรูคานอยท์ที่พุ้งเข้ามารับเอาไว้ทำให้ร่างของพวกมันปลิวกระจายไม่เหลือก่อนที่มิกะจะลุกขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่ถูกใจ

 

" ใช้ได้เลยนิน่า.....เเบบนี้ "

 

" ใช้เวลามากเกินไปเเล้วน่า " ฟาร่าที่ติดต่อผ่านมาทางทรจิต

 

" รู้เเล้วละน่า....ชิ...ลาละ " มิกะได้หยิบผลึกโยนลงพื้นก่อนที่ร่างจะวาร์ปหายไป

 

" บ้าเอ้ย " บิลด์ที่ไม่พอใจที่ปล่อยให้มิกะหนีไปได้เเละคนของหน่วยS.O.N.Gเข้ามาตรวจสอบพื้นที่ซึ่งความเสียมากมายเอาไว้ซึ่งส่วนใหญ่นั้นเป็นฝีมือของฮิบิกิส่วนใหญ่

 

 

ณ ฐานบัญชาการเคลื่อนที่หน่วยS.O.N.G

 

ภายในห้องพยาบาลฮิบิกิที่ถูกนำตัวมารักษาตัวก็ได้รู้สึกตัวเเล้วหันไปพบเซ็นโตะกับมิคุที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

" จากการตรวจเเล้วไม่พบอาการบาดเจ็บอะไรมากมายฮะ..เเต่ว่าก็ควรจะต้องพักผ่อนสักระยะนะฮะ " เอลฟ์ไนท์ได้เดินมาบอกผลตรวจให้ทั้งสองได้ยิน

 

" ดีจังเลยน่า "

 

" ทางนี้หายห่วงเเล้วสินะ...ทีเหลือก็ " เซ็นโตะพูดขึ้นก่อนจะหันไปข้างๆพบชิราเบะกับคิริกะที่นั่งทะเลาะกันอยู่

 

" ทั้งหมดเป็นความผิดของชิราเบะนั้นเเหละ "

 

" คิริจังเองก็ประมาทเกินไปเหมือนกัน "

 

" ก็ชิราเบะดันเข้าไปเองโดยไม่คิดนั้นเเหละ "

 

" ก็เพราะคิริจังคิดว่าชั้นเป็นภาระนั้นเเหละ "

 

" พึ่งเคยเห็นทั้งสองคนทะเลาะกันนะเนี่ย " มิคุที่มองด้วยสีหน้าเเปลกใจ

 

" เห้อ....เลวร้ายสุดๆ " เซ็นโตะที่ได้เเต่คอตกไม่พูดอะไร

 

" ทั้งสองคนหยุดทะเลาะเถอะฮะ....ขืนเป็นเเบบนี้พวกคุณก็จะไม่สามารถควบคุมIgniteได้นะฮะ "

 

ชิราเบะและคิริกะที่ได้ยินเเบบนั้นก็เข้าใจก่อนจะหันหน้ามามองกันเเต่ทั้งสองก็ยังคงงอนใส่กันเหมือนเดิม

 

" เห้อ.....ทำไมปัญหาตรงนี้กับทางนั้นเหมือนกันเลยน่า " เซ็นโตะที่มองเห็นชิราเบะเเละคิริกะทะเลาะกันนึกถึงเรื่องเมื่อวานที่บันโจได้รู้ตัวว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์

 

" ขอโทษนะทั้งสองคนเป็นเพราะฉันรีบร้อนเกินไปจนไม่สนใจรอบข้างเอง " ฮิบิกิได้เดินเข้าไปหาชิราเบะกับคิริกะก่อนจะจับมือทั้งสองเอาไว้

 

" เกิดอะไรขึ้นกับคุณงั้นหรอค่ะ "

 

" อืม "

 

ทั้งสองได้หันไปถามฮิบิกิที่อ้ำอึ่งก่อนจะตัดสินใจยอมบอกปัญหาของตัวเองให้ฟัง

 

" ฉันไปพบกับคุณพ่อมา......ในความทรงจำของฉันนะเขาเป็นคนทีใจดีเเละเท่ห์มากๆด้วย...เเต่คนที่ฉันไปเจอนั้นกลับไม่ใช่อย่างที่คิดเขาไม่ได้คิดถึงความเจ็บปวดที่เขาทำกับพวกเราไว้เลยถ้าเป็นไปได้ฉันก็ไม่อยากไปพบเขาหรอก "

 

" อาจจะไม่ใช่เเบบนั้นเสมอไปหรอกนะ "  เซ็นโตะได้พูดออกมาก่อนทีเขาจะเดินไปทีประตู " บางทีเขาอาจจะไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง...และไม่รู้ว่าจะพูดยังไงมากกว่า "

 

" คุณเซ็นโตะ..... " ฮิบิกิที่หันไปมองเซ็นโตะพร้อมกับชิราเบะเเละคิริกะ

 

" ถึงเเม้ฉันจะไม่สมควรจะพูดก็เถอะ.....เเต่ฉันคิดว่าการทีเธอไปพบเขาอาจจะเป็นก้าวเเรกก็ได้....จงเชื่อมั่นในตัวเองเเละถามใจดูว่าสิ่งที่เธอต้องการคืออะไรกันแน่ " เซ็นโตะพูดจบเเล้วเดินออกจาห้องไปปล่อยให้ฮิบิกิคิดเเต่ไม่ใช่เเค่นั้นทำให้ชิราเบะเเละคิริกะได้มองหน้ากัน

 

ระหว่างที่เซ็นโตะเดินตามทางเดินก่อนจะมีเสียงสายเข้าจึงหยิบบิลด์โฟนขึ้นมารับ

 

" ฮัลโหล "

 

" เซ็นโตะคุงนี้ฉันเอง.....ลองไปสืบตามทีบอกเเล้วละ " ปลายสายซาวะที่ได้ไปสืบเรื่องราวเกี่ยวกับคนใกล้ตัวของบันโจตามทีเซ็นโตะวาน " พอฉันเอารูปภาพของมาสเตอร์ให้ญาติที่เลี้ยงบันโตดูแล้ว "

 

" เเล้วอะไรหรอ? "

 

" พอเห็นรูปเข้าบอกว่าเคยเจอมาก่อน.....ความทรงจำของบันโจเริ่มเลือนลางไปหลังจากที่ได้พบกับมาสเตอร์ "

 

เซ็นโตะที่พอได้ยินเเบบนั้นก็ยื่นนิ่งเงียบไปไม่พูดอะไร


" หรือว่า....บันโจอาจจะโดนคุณพ่อ " 


" บางทีอาจจะโดนมาสเตอร์ลบความทรงจำเหมือนกับเซ็นโตะคุง "

 


ณ ห้องประชุมระหว่างประเทศ ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

นายกฮิมูโระกับนายกมิโดได้มาพูดต่อลองกันเเต่ดูเหมือนว่าทางเซยืโตะนั้นไม่คิดจะรวมมือด้วยเเม้เเต่น้อย

 

" เสียใจด้วย.....พวกเราจะยอมรับคำเรียกร้องของโ?โตะได้ "

 

" เเต่ว่าทางเรามีเเพนโดร่าบ็อกซ์นะ....เธอเองก็รู้ดีว่ามันมีพลังมหาศาลมากแค่ไหน "

 

" คิดจะขู่ฉันหรอ...ฮ่าห์ๆๆๆๆ เข้าใจผิดเเล้วละพลังนั้นจะมีประโยชน์ขึ้นอยู่กับเมื่อคนที่คิดจะใช้แต่ว่าคุณที่มีจิตใจซื่อตรงเเล้วก็จะใช้มาขู่ฉันไม่ได้หรอก " นายกมิโดที่มองออกว่านายกฮิมูโระนั้นไม่กล้าพอทีจะทำทำให้เขาได้เเต่นั่งเงียบ

 

" พวกเราจะเเย่งชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์ด้วยกำลังทั้งหมดทีมี " สิ้นเสียงการติดต่อจากนายกมิโดก็หายไปทำให้นายกฮิมูโระได้เเต่เเต่เงียบ

 

ณ ห้องทำงานนายกมิโด

 

" ไปเอาเเพนโดร่าบ็อกซ์คืนมาสะ " มิโดได้หันไปออกคำสั่งกับสตาร์คที่นอนเล่นบนโซฟาอย่างสบายใจ

 

" ไม่ต้องรีบร้อนหรอกน่า.....เเพนโดร่าบ็อกซ์นะจะไปชิงกลับมาเมื่อไรก็ได้.....ที่สำคํญคือการตามหาไดร์ฟเวอร์ ขั้นสุดยอดมาก่อน" บลัดสตาร์คที่นอนเล่นพร้อมบอทเทิลสีเเดงในมือ

 

" ไดร์ฟเวอร์ขั้นสุดยอดหรอ? "

 

" ใช่เเล้วไดร์ฟเวอร์ที่สามารถใช้พลังของเเพนโดร่าบ็อกซ์ได้อย่างเต็มที " สตาร์คได้ลุกขึ้นเดินเข้าไปหามิโด " บางทีอาจจะเรียกได้ว่าเป็นอาวุธที่เเข็งแกร่งทีคุณประธานตามหาก็ได้ "

 

" ถ้างั้นก็รีบไปเอามาสะสิ "

 

" เเย่หน่อยน่า....มันคงจะไม่ได้มาง่ายๆเเบบนั้นหรอก...เอาเถอะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง "

 

 

ณ ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

คาสึมิที่นอนเฝ้าเเพนโดร่าบ็อกซ์มาตลอดทั้งคืนพร้อมกับทหารยามทีเผ้าอยู่กับเขานั้นเห็นอะไรเเปลกที่หน้าประตูหน้าทำเนียบ

 

" อะไรนะ....เกิดการประท้วงอะไรงั้นหรอ? "

 

คาสึมิที่ได้ยินเเบบนั้นก็รู้สึกตื่นก่อนจะค่อยเดินไปดูที่กระจกก็ต้องตกใจกลุ่มคนที่มาออกันหน้าประตูคือคนงานของเขาเอง

 

ตัดมาทางด้านล่างเหล่าคนงานที่พยายามจะเขาไปข้างในเเต่ทางทหารนั้นไม่สามารถทำได้จึงพยายามกันเอาไว้

 

" พวกเราเเค่ต้องการอยากเจอหัวหน้า "

 

" ใช่เเล้วๆ "

 

" ใจเย็นก่อนนะครับ "

 

" เห้...พวกนาย!! "  คาสึมิที่มาถึงได้เปิดประตูออกทำให้คนงานเข้ามารุมกอดกันเต็มไปหมด " ปลอดภัยงั้นหรอ "

 

" ครับ...มาสไรเดอร์สีม่วงปล่อยให้พวกเราหนีมานะครับ "

 

" โร๊คหรอ " คาสึมิที่พอเดาออกได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร " ยังไงก็ช่างพวกนายไม่เป็นอะไรก็ดีเเล้วละ "

 

ระหว่างที่ทุกคนกำลังดีใจทีกำไลของคาสึมิได้มีสัญญาณเตือนฉุกเฉินขึ้น

 

" กองกำลังเซย์โตะปรากฎตัวที่เเอเรียD4...กรุณามุ่งไปที่นั้นด้วยครับ " คาสึมิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ลำลากับคนงานเเล้ววิ่งออกไปทันที

 

 

ณ เเอเรียD4

 

เหล่าทหารโทโตะที่กำลังพยายามสกัดกั้นเอาไว้เเต่ทำได้เเค่นั้นก็เติมกลืนเเล้วเพราะไม่มีเเค่ฮาร์ดการ์เดี้ยนเท่านั้นเเต่มีรีโมทคอนบรอสเเละเอ็นจินบรอสมาด้วย

 

" หน่อย...พวกเเก " กรีสที่มาถึงได้เขารับมือทันทีเพียงเเปปเดียวก็สสามารถจัดการกับฮาร์ดการ์เดี้ยนได้สำเร็จ

 

" เเข็งแกร่งขึ้นอีกเเล้วหรอ " เอ็นจินบรอสที่จะพุ้งเข้าไปเเต่โดนรีโมทคอนบรอสห้ามเอาไว้ก่อน

 

" ไม่เป็นไรไม่ต้องรีบร้อนมันมีเเค่คนเดียวจะไปทำอะไรได้ " ทั้งสองได้พุ้งเข้ามาก่อนที่จะมีคลื่นสายฟ้าพุ้งเข้ามาขั้นระหว่างสองฝ่ายก่อนที่จะมีมิสไซล์จำนวนมากกระหน้ำยิงมาเข้าใส่จนบรอสทั้งสองกระโดดหลบออกมา

 

" ใครว่าคนเดียวกัน " ซึบาสะได้เดินเข้ามาพร้อมคริส มาเรีย คานาเดะได้มาสมทบพร้อมกับเซ็นโตะกรีสได้หันไปมองก่อนจะเดินไปเเตะไหล่เซ็นโตะเบาๆ

 

" นายถูกไล่ออกจากรัฐบาลเเล้วไม่ใช่หรอ "

 

" โทษทีน่า..พอดีผ่านมางมาเฉยๆ "

 

" เหอะ....เเล้วบันโจไปไหนสะเเล้วละ " กรีสที่มองหาไม่เห็นบันโจตามมาด้วยจึงถามออกไป

 

" หมอนั้นไม่มาหรอก " เซ็นโตได้หยิบเอาฟูลฟูลบอทเทิลออกมา

 


ทางด้านบันโจที่มายังหลุมศพคาสุมิเพื่อมาปรับทุกข์ตัวเอง

 

" คาสุมิ....เขาบอกว่าฉันไม่ใช่มนุษย์...ไม่น่าเชื่อเลยน่าอุตส่าห์หนีจากข้อกล่าวหาเเละเเก้เเค้นให้เธออีก...มันไม่ใช่เรื่องระดับนั้นซะเเล้ว " บันโจที่กำลังบ่นไปเรื่อยที่กำไลของเขาได้มีสํญญาณเตือนดังเเต่บันโจกับทำเป็นเมิน " สภาพเเบบนี้ฉันต่อสู้ไม่ได้หรอก "

 

" ที่นี้คือทำเนียบรัฐบาล...ขอกำลังเสิรมด่วนอ้ากกก!!! " จู่ๆเสียงสัญญาณขาดไปบันโจที่นั่งเงียบก่อนจะกำหมัดทุบลงกับพื้นเเล้วลุกวิ่งออกไป

 

ทางด้านพวกบิลด์ที่กำลังต่อสู้กับสองพี่น้องบรอสอยู่คริสได้เปลี่ยนครอสโบว์กลายเป็นไรเฟิลค่อยยิงใส่เอ็นจินบรอสทีก่อนที่คานาเดะและซึบาสะจะพุ้งเข้าไปโจมตีใส่เอ็นจินบรอสจนกระเด็นมาจากบิลด์ที่รออยู่ก่อนจะเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ฟันซ้ำ

 

กรีส มาเรียได้ค่อยโจมตีใส่รีโมทคอนบรอสเเต่ดูเหมือนว่าฝีมืออีกฝ่ายจะเเข็งแกร่งไม่น้อยทำให้จัดการไม่ได้ถึงเเม้จะรุม3ต่อ1

  

" มันเเปลกๆนะ.....ที่เหลือไปหนหมดละ " คานาเดะเริ่มรู้สึกแปลกๆ

 

" ดูเหมือนจะรู้ตัวเเล้วสินะ....ตอนนี้ที่ทำเนียบไม่เหลือไรเดอร์หรือซิมโฟเกียร์เหลืออยู่เเล้ว...คงกำลังวุ่นวายอยู่เเน่ "

 

" กับดักงั้นหรอ? " กรีสที่ได้ยินเเบบนั้นได้วิ่งเข้าไปดันร่างรีโมทคอนบรอสตกลงไปในคู่น้ำ

 

" ต้องรีบไปเเล้ว " บิลด์ได้รีบวิ่งออกจาสนามรบเพื่อไปยังทำเนียบ

 

" ไม่ให้ไปหรอก " เอ็นจินบรอสได้เข้ามาขว้างสะก่อนเเต่มาเรียได้เข้ามาใช่เเส้ดาบมัดร่างเอ็นจินบรอสเอาไว้

 

" เซ็นโตะ...รีบไปซะพวกเราจะจัดการตรงนี้เอง " มาเรียได้ตะโกนออกมาก่อนจะกระชากเอ็นจินเข้ามาพร้อมคริสได้เปลี่ยนเป็นเเกทลิ้งเเล้วกระน้ำยิงใส่เพื่อถ่วงเวลาให้

 

" รีบไปเป็นบทฮีโร่ที่ทำเนียบสะ "

 

บิลด์ได้วิ่งออกไปโดยปล่อยให้กรีสเเละพวกซึบาสะจัดการทางนั้นไป

 

 

ณ ฐานบัญชาการเคลื่อนที่S.O.N.G

 

" เซย์โตะตั้งใจจะดึงกำลังทั้งหมดให้ออกห่างจากทำเนียบงั้นหรอ.....เเต่ทำไมกัน...หรือว่าจะหมายตาเเพนโดร่าบ็อกซ์กัน " เก็นจูโร่ที่กำลังนึกหาเหตุผลที่ทำไมเซย์โตะต้องการให้พวกไรเดอร์กับซิมโฟเกียร์ออกห่างจากทำเนียบซึ่งเซเรน่าที่ไม่ได้ออกไปสู่ก็มองดูมอนิเตอร์ด้วยความสงสัย


" หนูคิดว่าไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะคะ " 


" หมายความว่าไง? "


" ถ้าหากว่าตั้งใจเล่งแพนโดร่าบ็อกซ์จริงๆ.....ถ้าด้วยกำลังของเซย์โตะก็น่าจะบุกทำเนียบได้สบายๆ....แล้วทำไมถึงต้องใช่แผนเบี่ยงเบนความสนใจให้วุ่นวายด้วย " เซเรน่าที่ลองคาดเดาอยู่พักนึ่งก่อนจะที่เธอจะนึกอะไรบางอย่างออก " รึว่า....เป้าหมายของเซย์โตะไม่ใช่แพนโดร่าบ็อกซ์ค่ะ....แต่เป็นนายกฮิมูโระต่างหาก "


" ว่าไงนะ! "


" ผบ.ครับ " จู่ๆโอกาว่าได้ติดต่อเข้ามาก่อนจะขึ้นภาพให้เห็น

 

" มีอะไรหรอ...โอกาว่า "

 

" ผมได้ลองไปตรวจสอบพื้นที่ดูเเล้วเหมือนว่าออโต้สคอร์จะล่วงรู้เส้นทางของพวกเราทุกทางเลยครับ "

 

" ว่าไงนะ "

 

" ครับตั้งเเต่เราถูกเจอตัวที่โรงงานไฟฟ้าเหมือนว่าพวกนั้นอ่านการเคลื่อนไหวของพวกเราเอาไว้ทั้งหมดเลยครับ...ถ้าเป็นเเบบนั้นจริงพวกนั้นได้ข้อมูลของเราไป "

 

" พวกนั้นก็จะรู้เส้นทางเหนือน่านฟ้าได้ "

 


ณ ฐานลับของออโต้สคอร์

 

" จะเปิดละน่าา " มิกะได้เปิดข้อมูลเเผนที่ทีไปชิงมาได้เมื่อคราวก่อนให้ดู


 


" โห้วว....ดูเหมือนใกล้จะสมบรูณ์เเล้วละน่า....เเต่ว่าถ้าไม่ติดทีว่าสตาร์คไม่ให้เราเคลื่อนไหวมากละก็น่า " เลย์ลาได้บ่นถึงสตาร์คก่อนที่มิกะจะลงจากทีของเธอเเล้วกำลังเดินออกไปทีไหนสักเเห่ง

 

" มิกะ จะไปไหนนะ " ฟาร่าได้หันไปถามมิกะ "การอินสตอลความทรงจำใกล้เสร็จสมบูร์เเล้วนะ "

 

" ฉันรู้เเล้วน่า....คราวนี้ไม่พลาดเเน่...ฉันไม่สนใจคำสั่งเจ้านั้นหรอก " มิกะที่ทำหน้าเหมือนกำลังโมโหเเล้วเดินออกไป

 


ณ ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

โร๊ค สตาร์คที่มาพร้อมกับกองทัพการ์เดี้ยนกำลังไล่ถล่มทำเนียบโดยที่ครอสได้วิ่งเข้ามาพร้อมใช่เเม็กม่านัคเคิลโจมตีใส่ฮาร์ดการ์เดี้ยนเพียงการโจมตีเดียวทำลายได้อย่างง่ายดายก่อนจะเข้ามาถึงตัวสตาร์ค

 

" มาเเล้วงั้นหรอ " บลัดสตาร์คได้หันไปก่อนจะใช่สตรีมเบลดไล่ฟันเเต่ครอสที่ปัดหลบการโจมตีได้ก่อนจะใช่นัคเคิลโจมตีเเต่ถูกสตาาร์คล็อคเอาไว้ได้ " เจ้านี้ฉันจัดการเอง "

 

โร๊คได้ซัดการ์เดี้ยนก่อนจะหันไปมองสตาร์คเเปปนึ่งเเล้วเดินเข้าไปในทำเนียบโดยที่ค่อยกำจัดการ์เดี้ยนไปทีละตัวๆ


 

ณ เวลาเดียวกันทางด้านชิราเบะเเละคิริกะที่กำลังเดินกลับโดยที่ในหัวของพวกเธอนั้นเต็มไปด้วยคำพูดของเซ็นโตะเเละเรื่องของฮิบิกิ

 

" คิริจัง...มีอะไรจะพูดกับฉันสินะ "

 

" ชิราเบะก็เหมือนกันไม่ใช้หรอ " คิริกะได้หันมาตะหวาดใส่เเต่ชิราเบะดูไม่โกระเเม้เเต่น้อยเเต่ก่อนจะได้พุดอะไรได้มีระเบิดขึ้นรอบๆของทั้งสอง

 

" เกิดอะไรขึ้นนะ "

 

" พวกเราถูกขังเอาไว้แล้วเดส "  ทั้งสองได้มองไปบนเสาประตูศาลเจ้าพบมิกะที่ยื่นอยู่พร้อมฉากหลังที่เป็นเปลวไฟ


 

" จะเป็นภาระจีเปล่า...เดียวจะเเสดงให้ดูเดียวนี้เเหละ " ชิราเบะได้ดึงพลาสเตอ์ปิดเเผลออกพร้อมหยิบเกียร์ออกมา


 [ Various Shul Shagana tron ] 

 

เธอได้สวมใส่เกียร์พร้อมพุ้งเข้าไปต่อสู้กับมิกะพร้อมคิริกะ

 

ทางเก็นจูโร่ที่เห็นสัญญาณการใช่เกียร์ได้มองดูสถานการณ์ผ่านหน้าจอ

 

" ออโต้สคอร์ก็โผล่มางั้นหรอ.....หึ่ย...ฮิบิกิคุงตอนนี้ก็บาดเจ็บอยู่แม่แต่อัลเทอร์ฮิบิกิก็ด้วยแค่เซ็นโตะคุงคนเดียวรับมือไม่ไหวแน่ "

 

" เดียวหนูออกไปเองค่ะ "


" เข้าใจแล้วฝากด้วยละ "


ก่อนที่จะได้ทำเเบบนั้นเรือเกิดถูกอะไรบางอย่างจับเอาไว้ก่อนที่จะมองดูมอนิเตอร์พบยักษ์ที่จับตัวเรือเอาไว้อยู่


 


" ยักษ์ใต้มหาสมุทรงั้นหรอ "

 

บนเหนือน้ำเลย์ล่าที่ยืนกอดอกมองอยู่บนฟ้าเหมือนรู้ว่าใต้น้ำเกิดอะไรขึ้น

 

" น้องสาวของพวกเรากำลังสนุกอยู่เพราะงั้นไม่ยอมให้ไปขัดขว้างหรอก...อาละหวาดให้เต็มทีเลยมิกะ "

 

 

ตัดมาทางครอสกระหน้ำโจมตีใส่บลัดสตาร์คไม่หยั่งโดยที่ไม่สามารถป้องกันได้เลย

 

" ทั้งๆทียังไม่ใช่ครอสเเม็กม่าเเต่ก็ยังเเข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้...นายเป็นสัตว์ประหลาดชัดๆ"

 

คำพูดของสตาร์คไปสะกิดใจของครอสจนเกิดโทสะยิ่งทำให้ครอสกระหน้ำต่อยใส่จนล้มลงไปนอนกับพื้น

 

" หนวกหู...ฉันคือมนุษย์ต่างหากละ!!! "

 

" งั้นหรอ...เเสดงว่ารู้เเล้วสินะว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์นะ " สตาร์คค่อยหลบหลีกการโจมตีของครอสไปมาก่อนจะรับนัคเคิลที่ครอสใช่โจมตีเอาไว้ได้

 

" ทำไมถึงรู้เรื่องนั้นได้ "

 

สตาร์คได้จับครอสล็อคกดลงกับพื้นก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูครอส

 

" ก็เพราะว่าฉันรู้ทุกอย่าง.....ทุกเรื่องของนายเลยละ "

 

ครอสที่ได้ยินเเบบนั้นก็ชะงักไปก่อนทีสตาร์คจะดึงให้ลุกขึ้นมาเเล้วใช่สตรีมกันกระหน้ำยิงใส่จนกระเด็นกลิ้งตกบันไดไปพร้อมคืนร่าง

 

" พลังของนายก็เหมือนกับฉัน...มีไว้พื่อทำลายโลกยังไงละ "

 

" พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย "

 

" ที่นายมาที่นี้ไม่ใช่เพื่อปกป้องโทโตะหรือว่าเพื่อช่วยเหลือเซ็นโตะ " สตาร์คได้ค่อยพูดให้จิตใจของบันโจเเย่ลงไปเรื่อยก่อนจะเดินเข้าไปหาเเล้วก้มลงไป " ที่นายต้องการคือความกระหายในการต่อสู้...มีเเค่การต่อสู้เท่านั้นที่จะเติมเต็มนายได้เเละนายจะต่อสู้ต่อไปจนกว่าทุกอย่างจะถูกทำลายล้างไปจนหมด "

 

" ไม่...ไม่จริง!!! " บันโจที่ตอนนี้เริ่มสติเเตกไปเเล้วเวลาเดียวกันกับทีเซ็นโตะได้มาถึงพอดี

 

" โย่ว...ดูทำหน้าเข้าสิอย่างกับคนขาดโปรตีนงั้นแหละ " เซ็นโตะที่พูดแซวเล่นก่อนจะเงยหน้าไปมองสตาร์ค " ทีเหลือฉันจัดการเอง " ระหว่างทีเขากำลังเดินไปบันโจได้จับขาเอาไว้ก่อนจะยันตัวลุกขึ้น

 

" ฉันเป็นมาสไรเดอร์ " บันโจได้ค่อยเดินขึ้นบันไดไปช้าๆ " ถึงแม้ผมจะไม่ใช่มนุษย์ ถึงแม้ผมจะมีพลังแบบคุณ ผมไม่มีทางเหมือนคุณ ถ้าคุณบอกว่าจะทำลายโลกใบนี้ผมก็จะใช้พลังนี้เพื่อความรักและสันติสุข "

 

[ BOTTLE BURN!  ]

 

" นั่นคือมาสไรเดอร์ที่ผมเชื่อมั่น "

 

[ CROSS-Z MAGMA!! ]

 

" แปลงร่าง!!! " 


[ GOKUNETSU KINNIKU! CROSS-Z MAGMA! ACHACHACHACHACHA ACHA! ]

 

ครอสได้วิ่งพุ้งเข้าไปตือสู้กับสตาร์คทันทีโดยที่เซ็นโตะยืนมองอยู่ข้างหลัง

 

" เห้อ...เจ้าบ้ากล้ามเนื้อไร้สมองเอ๋ย " เซ็นโตะที่สบถออกมาก่อนจะมีธนูสีแดงได้ยิงพุ้งเข้ามาแต่เซ็นโตะได้รีบหลบออกมาก่อนจะหันไปหาก็พบเมก้าวาเรนูสทั้งสามยืนอยู่ตรงหน้า



" นี่พวกเธอ.... " เซ็นโตะที่มองพวกยูมิที่ได้หันอาวุธในมือชี้มาที่เขา


" บิลด์...นายจะต้องถูกพวกเราเมก้าวาเรนูสกำจัดให้สิ้นซาก "


" ไม่ว่ายังไง....ฉันก็จะดึงสติพวกเธอเองเพื่อฮิบิกิและมิคุด้วย "


[ RABBIT RABBIT! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ ARE YOU READY? OVERFLOW! ] 

[ KURENAI NO SPEEDY JUMPER RABBITRABBIT YABEL HAYAI! ]


บิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าไปก่อนที่คูริโยะและชิโอริจะวิ่งเข้ามาก่อนที่ยูมิจะง้างธนูรวมพลังเอาไว้ที่ปลายธนูและยิงออกแต่บิลด์ที่ใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ปัดการโ๗มตีของยูมิออกไปและเข้ารับมือกับคูริโยะและชิโอริทันที


ตัดมาทางด้านชิราเบะเเละคิริกะที่ต่อสู้กับมิกะเเต่ว่าทั้งสองที่ไม่ยอมต่อสู้เเบบเข้าขากันเอาเเต่โจมตีตามใจตัวเองมิกะที่ดึงเเท่งคริสตัลออกมาจากมือเเล้วใช่โจมตีฟาดใส่ทั้งสองจนกระเด็นไปคนละทาง

 

" อะไรกัน...ทำได้เเค่นี้เองหรอก่อนทีจะมาสู้กันควรไปเพิ่มประสิทธิ์ภาพของเกียร์มาก่อนเถอะ "

 

" ของเเบบนั้นนะ...มีอยู่เเล้วต่างหากละ " คิริกะที่เหมือนถูกคำพูดของมิกะไปสะกิดใจจึงวิ่งเข้าไปโจมตีอย่างบู่มบาม

 

" ไมได้นะ "

 

คิริกะได้กางใบมีดออกเป็นสามอันเเล้วยิงออกโจมตีใส่มิกะเต็มๆจนระเบิดกลางอากาศ

 

" เป็นไงล่ะ! "

 

" เเค่นี้หยุดฉันไม่ได้หรอก!!! " มิกะได้ตะโกนออกมาก่อนที่ห่าฝนเเท่งคริสตัลกระหน้ำยิงลงมาคิริกะที่กระโดดหลบไปมาจนกลายเป็นว่าเธอถูกขังเอาไว้เเล้ว " ไม่ยอมให้หนีหรอก "

 

" ถ้าหลบไม่ได้ละก็....จัดการทั้งหมดไปเลยสะสิ้นเรื่อง "

 

ก่อนทีระลอกสองจะยิงเข้ามาชิราเบะได้เข้ามาพร้อมใช่ใบเลื้อยขนาดใหญ่ทั้ง4อันป้องกันการโจมตีทั้งหมดเอาไว้


 

" ทำไมละ...ทำไมถึงชอบเข้ามาขว้างไม่คิดหน้าคิดหลังอยู่เรื่อย " คิริกะที่ดูเหมือนจะไม่พอใจจึงเข้าไปผลักชิราเบะ

 

" ว่าเเล้วเชียวคิริจังคิดว่าฉันเป็นภาระจริงๆด้วย "

 

" ไม่ใช่สะหน่อยเเค่เพราะชอบชิราเบะที่สุดต่างหากละ "

 

" มั่วเเต่ทะเลาะอยู่ได้เดียวก็ตายหรอก!!! " มิกะได้วิ่งพุ้งเข้ามาพร้อมจะโจมตีใส่ทั้งสองเเบบทีเผลอก่อนที่มิกะจะถึงตัวชิราเบะและคิริกะ

 

จู่ๆร่างของบิลด์ที่พุ้งเข้ามาพร้อมกับคูริโยะและชิโอริมาขั้นทั้งสองฝ่ายสะก่อนที่ทำให้มิกะหยุดการโจมตีของเธอก่อนจะตกใจภาพตรงหน้าแม้แต่ชิราเบะและคิริกะเช่นกัน


" ไปๆมาๆทำไมมาโผล่ศาลเจ้าเฉยเลยเนี่ย!? " บิลด์ที่สงสัยตัวเองที่จู่โผล่มาที่ศาลเจ้าก่อนที่ยูมิจะตามมาและยิงโจมตีพุ้งเข้ามาซ้ำทำให้บิลด์ชิราเบะและคิริกะแม้ต่มิกะต้องกระโดดหลบการโจมตีของยูมิ


" คุณเซ็นโตะ "


" พวกรุ่นพี่ก็ด้วยทำไมถึงมาถึงที่นี่ได้ละเดส  "  ชิราเบะและคิริกะที่กำลังตกใจอยู่ก่อนจะหันไปมองพวกยูมิที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วย


" เรื่องมันค่อนข้างยาว!!! " บิลด์ได้ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดได้หักด้ามจับจนเปลี่ยนเป็นโหมดปืนหวังจะยิงใส่ชิโอริกับคูริโยะแต่ทั้งสองได้กระโดดแยกตัวออกมาก่อนมาร่วมกับยูมิบิลด์จึงใช้จังหวะนั้นเอาฟูลฟูลบอทเทิลใส่ลงไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ลงไปและเล่งไปทางพวกยูมิ


[ FULLFULL MATCH DESU! ] 

 

[ FULLFULL MATCH BREAK! ]

 

บิลด์ได้หันปากกระบอกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์แล้วยิงเข้าใส่พวกยูมิเข้าไปเต็มๆแต่ก่อนที่กระสุนจะถึงตัวชิโอริได้ใช้หอกของเธอเข้ามาปัดกระสุนขของฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์กระเด็นออกไปได้


" นี่พวกเธอนะ....ยังทะเลาะกันอยู่อีกงั้
นเหรอ " บิลด์ที่เหมือนจะดูท่าทางของทั้งสองออก " ทั้งที่ประชาชนผู้บริสุทธิ์กำลังเดือดร้อนแต่พวกเธอกับทะเลาะกันคนนึ่งก็บอกอยากจะปกป้องอีกคน...ขณะที่อีกคนนั้นคิดว่าเป็นภาระเลิกถกเถียงกันแล้วลองหาคำตอบในใจของตัวเองสะถ้ายังไม่เข้าใจก็อย่าได้ออกมาต่อสู้อีก " บิลด์ได้หันไปเทศใส่ชิราเบะและคิริกะก่อนจะหันไปมองพวกยูมิ


[ MAX HAZARD ON ]

[ READY GO? OVERFLOW YABEL ]



 บิลด์ได้เข้าโหมดโอเวอร์โฟลด์และวิ่งพุ้งออกไปต่อสู้รับมือกับพวกยูมิทันทีทิ้งให้ชิราเบะและคิริกะปรับความเข้าใจกัน

 

" คิริจัง "

 

" เพราะว่าชอบชิราเบะ...ก็เลยไม่อยากให้ต้องมาบาดเจ็บ "

 

" ฉัน..ฉันน่ะ "

 

" ฉันคิดมาตั้งเเต่ตอนนั้นเเล้วที่ชิราเบะมาปกป้องฉัน...ทุกคนที่มั่วเเต่โกรธพวกเราเพราะเป็นห่วงพวกเรายังไงล่ะ "

 

" ที่พวกเขาใจดีกับพวกเรา...เพราะมั่วเเต่เป็นห่วงพวกเรางั้นหรอ.... "


ชิราเบะและคิริกะได้พูโไปพร้อมหันไปมองบิลด์ที่เข้ารับมือกับพวกยูมิพร้อมกันในระหว่างนันเองทำให้หลังของบิลด์เปิดโล่งทำให้มิกะนั้นยิงเปลวไฟจากที่มือเข้าใส่ข้างหลังจนร่างปลิวกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น 


" อัก....ออโต้สคอร์ "

 

" อ่าวๆ....สู้ไม่ได้เเล้วหรอ...เดียวก็ตายหรอก " มิกะที่โบกมือไปมาก่อนที่ยูมิจะเล่งธนูในมือของเธอเล่งไปทางบิลด์ที่นอนอยู่ที่พื้นแต่ก่อนที่จะยิงชิราเบะเเละคิริกะได้เข้ามาขว้างทำให้ยูมิต้องเปลี่ยนเป้าหมายไปทางชิราเบะและคิริกะแทนแต่ก่อนจะยิงชิราเบะก็ได้ยิงใบเลื้อยจำนวนมากเข้าใส่

 

Momได้ปล่อยให้เราอยู่บนโลกนี้...และฉันไม่อยากจะตายเเบบน่าสมเพชในที่เเบบนี้ "

 

" พวกเราจะเปลี่ยนความสมเพชนั้นเป็นพลัง "

 

" เราจะต้องแข็งแกร่งขึ้น...เพื่อเปลี่ยนด้วยมือของพวกเราเอง "

 

Ignite Module ปลดปล่อย!!! "

 

[ DAINSLEIFT ]

 

ทั้งสองได้เปิดใช่งานigniteคอร์เกียร์ได้ลอยออกมาเเล้วเปลี่ยนรูปเเบบเเยกออกพร้อมหันมาหาทั้งสองก่อนจะพุ้งเข้าเเท่งเข้าที่ดลางอกของทั้งสองพร้อมออร่าสีดำปกคลุมร่างกายของพวกเธอ

 

" อะ...อัก..อ้ากกกก "


 


 

ตัดกลับมาทางด้านของบลัดสตาร์คที่ได้เเต่ถูกหมัดลาวาของครอสกระหน้ำต่อยใส่ไปเรื่อยโดยที่ไม่สามารถโต้กลับได้

 

พลังเอ้อล้นเต็มเปี่ยม  "  ครอสได้ต่อยอัดเข้าไปทีกลางอกของสตาร์คจนกระเด็นไปข้างหลัง " จิจิตวิญญาณลุกโชดช่วง เเม็กม่าของฉันปะทุออกมาเเล้ว!!! " หมัดสุดท้ายของครอสซัดจนสตาร์คกระเด็นลงไปนอน

 

[ READY GO ? ]

 

[ VOLCANIC  ATTACK ACHA! ]

 

ครอสได้กระโดดไรเดอร์คิกใส่ร่างของสตาร์คทีพึ่งลุกขึ้นมาลงไปนอนอีกครั้ง

 

" ไม่มีใคร " ครอสได้เอาครอสเเม็กม่าออกมาจากไดรฟเวอร์ก่อนจะดึงบอทเทิลเเล้วเสียบกลับลงไปพร้อมที่นัคคเคิลถูกเปลวไฟความร้อนสูงเคลือบเอาไว้ " หยุดฉันได้อีกเเล้ว!!! "

 

[ BOTTLE BURN! ]

 

" ฮ้ากกกก " ครอสได้วิ่งเข้าไปก่อนจะใช่นัคเคดิลโจมตีใส่สตาร์คจนร่างกระเด็นลอยไปนอนหมดสภาพกับพื้น

 

[ VOLCANIC KNUCKLE ACHAA! ]

 

" อ้ากกก.....อัก...อ่าสมเเล้วที่เป็นนายบันโจ.....เเต่ว่านายไม่มีทางปฏิเสธโชคชะตาของนายได้หรอกฮ่าห์ๆๆๆ "

สตาร์คได้ปล่อยม่านควันออกมาเเล้วหายไปเหลือไว้เเต่เสียงหัวเราะที่น่าขนลุก

 

"  อะ..โอ้วว...ร้อนๆๆๆ " ครอสได้หันไปมองเซ็นโตะก่อนที่ร่างกายจะถูกเปวไฟลุกทั่วตัวจึงรีบคืนร่างลงไปนั่งกับพื้น

 

" เห้ออ....เกิดอะไรขึ้นเนี่ย " บันโจได้บ่นออกมาก่อนจะลุกขึ้นมานั่งก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก " อ่าา.....ลืมไปเลยโร๊ค!!! "



ทางด้านชิราเบะเเละคิริกะได้เปลี่ยนเป็นร่างของigniteได้สำเร็จและเผชิญหน้ากับมิกะ


SZS-GX: Shirabe,Kirika Ignite-Transformation -Gif by tiranodragon3


[ Kiken shingō tenmetsu Jigoku gokuraku docchi ga ī Death? Mapputatsu ni saretakerya Attention! Ki wo tsuke Death ]


" ในที่สุดก็ก้าวข้ามได้สักทีนะ " บิลด์ที่มองดูทั้งสองที่ยืนอยู่ตรงหน้าก่อนจะหันไปหาพวกยูมิที่อยู่ข้างหลัง " ทางนี้เองก็จะยอมแพ้พวกเธอไม่ได้เหมือนกัน! "  

 

" นั้นงั้นหรอ พลังความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัดนะ " มิกะที่มองดูร่างของชิราเบะกับคิริกะจนเเววตาเป็นประกายก่อนที่เปลวไฟจะลุกไหม้ทั่วร่างของเธอปรากฎเป็นร่างทีเต็มไปด้วยเปลวไฟตามร่างกายพร้อมผมที่ปล่อยลงก่อนจะพุ้งเข้าไปหาชิราเบะและคิริกะ


 


[ Miseijuku na hāto goto butsuketa tekitaishin Ikiba no nai borutēji kakuxa tiāzu ]

ชิราเบะได้เอาโยโย่ทั้งสองอันประกบกันจนเป็นโยโย่ใบเลื้อยขนาดใหญ่โยนออกไปเเต่มิกะได้รับเอาไว้เเล้วเวียงโยนออกทำให้ร่างชิราเบะก็กระเด็นไปด้วย

 

" ชิราเบะ!! "

 

" ฉันน่ะเเข็งแกร่งที่สุด...เพลงเเค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!!! " มิกะได้วิ่งพุ้งเข้าไปหาคิริกะเป็นรายต่อไป " ร้องมากขึ้น ให้มากกว่านี้สิ " มิกะได้กระหน้ำยิงคริสตัลใส่เเต่คิริกะได้ใช้เคียวในมือของเธอฟันตัดคริสตัลเหล่านั้นจนหมดจนเปิดช่องโหว่ให้มิกะพุ้งเข้ามาโจมตีจนร่างกระเด็นอัด


[ Gizensha to haita kotoba wa atte iru no? Tsukisusumu dake no rēru nē atte iru no Death ka? ] 


กระดานข้างหลังก่อนที่จะเข้ามาประชิพร้อมจะยิงระลอกสองเเต่ชิราเบะได้กระหน้ำยิงใบเลื้อยจำนวนมากใส่ทำให้มิกะหันไปและยิงเปลวไฟจากมือเข้ากวาดใส่ใบเลื้อยเหล่านั้น

 

เวลาเดียวกันทางด้านของบิลด์ที่เข้าสู้กับพวกยูมิอยู่ไม่ไกลบิลด์ได้พุ้งเข้าไปอย่างรวดเร็วก่อนที่ชิโอริและคูริโยะจะเข้ารับมือด้วยการโจมตีที่รวดเร็วทำให้บิลด์ที่ตอนแรกเป็นฝ่ายบุกโจมตีเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายป้องกันก่อนที่ยูมิจะใช้โอกาสนี้ยิงเข้าโจมตีใส่คูริโยะและชิโอริได้กระโดดออกมาทำให้ธนูไฟยิงซัดร่างของบิลด์ปลิวกระเด็นถอยออกมา


[ Kirikizamu koto nai sekai ni yume idaki Kisu wo shimashō ]


" พอจะเข้าใจแล้วละว่าทำไมพวกฮิบิกิที่โดนเล่นอยู่ฝ่ายเดียว...แต่ว่า " บิลด์ได้รีบลุกขึ้นก่อนจะเอาบอทเทิลซิมโฟเกียร์ทั้ง4ชิ้นขึ้นมาและใส่ลงไปฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์


[ GUNGNIR AME NO HABAKIRI ICHIVAL SHENSHOUJIN ]


[ ULTIMATE MATCH DESU ]


[ READY GO? ]

" ไม่ยอมให้โดนอยู่ฝ่ายเดียวหรอก " บิลด์ได้หันกระบอกฟูลอบเทิทลบลาสเตอร์ไปทางพวกยูมิพร้อมพลังทั้งหมดค่อยๆมารวมฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขณะเดียวกันทางยูมิที่ง้างคันธนูร่วมพลังทั้งหมดเตรียมยิงส่วนกลับ

[ HAZARD FINISH! RABBIT RABBIT FINISH! ]


[ ULTIMATE MATCH BREAK ]


ต่างฝ่ายต่างยิงเข้าใส่กันและกันกระสุนที่เข้าปะทะกันตรงกลางดันกันไปมาพักนึ่งก่อนที่การโจมตีของบิลด์จะทะลวงการโจมตีของยูมิแล้วพุ้งเข้าใส่เธอพร้อมกับชิโอริและคูริโยะจนพวกเธอกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


[ Tsuyoku naritai mamorareru dake dato Tsuyoku naru tame ni wa Nani ga iru ka wo motome tsudzukeru dake dato Mune ni aru omoi Honto no omoi tachi wo Hatashi kire yashinai ]

  

ทางด้านของคิริกะได้เข้าโจมตีใส่มิกะจากด้านหลังก่อนจะตามด้วยชิราเบะกระหน้ำยิงใส่จนมิกะต้องกระโดดหนีไปบนฟ้าพร้อมสร้างวงเวทย์ยิงครัสตัลไฟลจำนวนมากลงมาทั่วศาลเจ้าคิริกะที่ค่อยวิ่งหนีหลบลูกไฟไปมาเรื่อยๆก่อนที่มิกะจะสร้างเเท่งคริสตัลขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเปลวไฟ

 

" วิ่งหนีไปมาเเบบบนี้จัดการฉันไม่ได้หรอก "


" ก็ไม่แน่หรอกเดส "


[ Tsuyoku nareba taiyō no kagayaki ni Tsuyoku naru yūki wo kokoro ni himete tsuki wo tsutsumu kagayaki ni Chikadzukeru kana? Uso wa nai tsugai no ai 


คิริกะได้ใช้เคียวเกี่ยวกับแท่งคริสตัลจะยิงตะขอเกี่ยวที่ไหล่พุ้งเข้าใส่มิกะแต่แท้จริงแล้วคิริกะตั้งใจยิงไปเกี่ยวกับเกียร์ของชิราเบะที่อยู่ข้างหลังของมิกะที่กำลังพุ้งเข้าจากด้านหลังก่อนทีร่างมิกะถูกหมัดร่างตรึงไว้กับพื้นพร้อมพุ้งเข้าไปพร้อมเคียวขนาดใหญ่


[ Kimi ni terasare Kimi wo teraxai Just loving ]



" บ้าน่า...ทั้งสองรวมมือกันช่วยในสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้งั้นหรอ " ทั้งใบเลื้อยเเละคมเขี้ยวตัดร่างของมิกะจนร่างขาดครึ่งก่อนจะเกิดระเบิดขึ้น


" สองคนนั้นจัดการได้แล้วสินะ " บิลด์ที่หันไปมองผลงานของชิราเบะและคิริกะก่อนจะหันกลับมามองพวกยูมิที่นอนอยู่ที่พื้น " หวังว่าพลังของเชนโชวจินจะใช้ได้ผลนะ " บิลด์ที่ภาวนาและค่อยๆเดินตรงเข้าไปหาช้าๆแต่ยังไม่ทันเข้าไปถึงทั้งสามก็ได้ลืมตาขึ้นพร้อมสีดวงตาของพวกเธอกลายเป็นสีแดงทำให้บิด์ที่เห็นหยุดเดินเข้าไปหาและรอดูท่าที


ไม่นานทั้งสามก็ได้ค่อยๆลุกขึ้นช้าๆก่อนที่ยูมิจะหันธนูในมือของเธอเข้าใส่ง้างคันธนูยิงโจมตีเข้าใส่จนบิลด์ต้องยกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขึ้นมาป้องกันพอหันไปมองอีกทีปรากฎว่าไม่อยู่แล้วก่อนจะลดอาวุธในมือลงและคืนร่าง


" ไม่ได้ผลงั้นเหรอ....แสดงว่าไม่เหมือนกับตอนเซเรน่าสินะ " เซ็นโตะมองดูเชนโชจินบอทเทิทลในมือก่อนจะนึกกลับก่อนหน้าที่เห็นดวงตาของทั้งสามกลายเป็นสีแดง " ดวงตาในตอนนั้นมันอะไรกัน "


" คุณเซ็นโตะ "

 

" แล้วพวกรุ่นพี่ละเดส? "


ชิราเบะและคิริกะที่คืนร่างได้วิ่งเข้ามาหาเซ็นโตะยังยืนสงสัยแต่เพราะเสียงเรียกทำให้เลิกคิดก่อนจะหันไปหา


" พวกนั้นหนีไปได้นะ....ทั้งสองคนทำได้ดีมากที่สามารถจัดการกับออโต้สคอร์ได้ " เซ็นโตะได้หันไปชมทั้งสองซึ่งพวกเธอก็ยิ้มอย่างดีใจ " แต่ว่านะ....ต่อสู้เพียงลำพังกันสองคนแบบนี้มันอันตรายเกินไปนะ.....ถ้าเกิดบาดเจ็บหนักขึ้นมาจะทำยังหื้ม? " เซ็นโตะหลังจากชมก่อนจะตำหนิใส่ทำทั้งคู่ได้แต่ก้มหน้ารับฟังเท่านั้น

 

" ค่ะ....ถึงงั้นพวกเราก็อยากจะเเข็งแกร่งขึ้น...เเต่ที่ทำในตอนนี้ควรไม่ทำให้เป็นภาระกับคนอื่นเเถมนอกจากนี้ยังต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไปด้วย " ชิราเบะได้ก้มหน้าพูดออกมา

 

" ความรับผิดชอบ หมายถึงการยอมรับผลที่ตามมา...เเต่ว่าถ้านั้นไม่เรียกว่าความถูกต้องมันก็เป็นความเจ้าเล่ห์ที่ชิราเบะเกลียดไม่ใช่หรอ " คิริกะได้หันมาพูดกับชิราเบะทำเอาสีหน้าเธอเศร้าลง

 

" ตั้งเเต่ตอนนั้นมาฉันก็อยากจะขอโทษคุณฮิบิกิที่ทำไม่ดีกับเขาไป " ชิราเบะที่ได้พูดด้วยสีหน้าที่ดูเศร้าสร้อยเซ็นโตะที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้ยื่นมือไปลูบหัวเธอเบาๆ


" เมื่อเวลามาถึง.....ขอให้เธอขอโทษอย่างจริงใจด้วยละ " เซ็นโตะได้พูดกับชิราเบะพร้อมรอยยิ้มทำให้ชิราเบะที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มตามออกมา


" อ่าาา ขี้โกงอ่ะ ชิราเบะที่โดนลูบหัวคนเดียวแบบนี้นะเดส!! " คิริกะที่โวยขึ้นมาทำให้เซ็นโตะและชิราเบะที่เห็รหัวเราะทันทีในช่วงเวลาแห่งความสุขก็ได้หายไปเพราะเสียงจากบิลด์โฟนในกระเป๋าเสื้อโค้ทเซ็นโตะจึงหยิบขึ้นมารับสายทันที


" ฮัลโหลมีอะไรเหรอบันโจ "


" แย่แล้วละเซ็นโตะ นายกฮิมูโระถูกโร๊คจับตัวไปแล้ว "

 

" อะไรนะ " 

 

5นาทีก่อน ณ ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

โร๊คได้เข้าจัดการทหารเเละการ์เดี้ยนทีเข้ามาขว้างทางจนมาถึงห้องของนายกฮิมูโระเป็นที่เรียบร้อยจนทำให้เจ้าหน้าที่ทุกคนตกใใจอย่างมาก

 

" เก็นโทคุ " นายกฮิมูโระที่เห็นลูกของตัวเองบุกเข้ามาหาตน " ที่นี้ไม่มีเเพนโดร่าบ็อกซ์หรอก "

 

" เป้าหมายของผมคือ พ่อต่างหากละ "

 

" โร๊ค " บันโจได้วิ่งเข้ามาเห็นโร๊คได้จับัตวนายกฮิมูโระเอาไว้ก่อนจะหนีหายไปด้วยม่านควันของเนบิวล่าสตรีมกัน " ท่านนายก!" 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #132 moswiwat (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 15:51
    มีเสียงแว่วเข้าหูมาว่า อย่าดุน้อง 555
    #132
    0