Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 77 : GX ตอนที่ 15 ระฆังแห่งการเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

เช้าวันรุ่งขึ้นภายในเมืองโทโตะพระอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องลงมาต้อนรับเหล่าชาวเมืองด้วยความสงบสุขที่ได้เข้ามานั้นได้หายไปเพียงชั่ววินาทีเสียงระเบิดจากการทำลายล้างดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหยั่งเสียงกรี้ดร้องของประชาชนเมืองโทโตะต่างร้องทั่วทุกเเห่ง

 

ต้นต่อของเเรงระเบิดต่างๆนั้นคือเหล่าการ์เดี้ยนอาวุธหนักเต็มอัดตราได้เเห่กันเข้ามาในเมืองเเละยิงทำลายตึกบ้านเรือนๆไม่เลือกหน้าทำให้เหล่าประชาชนต่างถูกโดนลูกหล่นบาดเจ็บกันจำนวนมาก

 

ประชาชนบนท้องถนนต่างวิ่งหนีกันจนได้มีเเม่ลูกคู่นึ่งที่กำลังสวิ่งอยู่จู่ลูกของเธอได้หกล้มลงจากการวิ่งเบียดของคนอื่น

 

" เเม่ฮะ!!! " ผู้เป็นลูกได้พยายามตะโกนหาแม่ของตนที่ตอนนี้ได้ถูกฝูงชนดันจนเธอไม่สามารถเข้าไปหาได้

 

" ไม่นะลูกของฉัน "

 

ด้านหลังของเด็กคนนั้นได้มีการ์เดี้ยนตนนึ่งได้เดินเข้ามาหาพร้อมยกเเกทลิ้งที่เเขนพร้อมจะยิงเเต่คาสึมิได้วิ่งเข้ามาอุ้มเด็กวิ่งหนีกระสุนได้อย่างฉิวเฉียดพร้อมกัลลันโจได้วิ่งเข้าไปผลักร่างการ์เดี้ยนกระเด็นออกไปห่างๆ

 

" เห้ยๆ....พวกเเกทำอะไรไม่ทราบนะ " บันโ๗ได้หันไปตะหวาดใส่พวกกการ์เดี้ยน


 " รีบหนีไปซะ " คาสึมิได้เดินไปหาคนเป็นเเม่ที่วิ่งฝ่าฝูงชนออกมาได้เธอพยักหน้ารั่วๆก่อนที่จะวิ่งไปที่หลบภัยปล่อยให้คาสึมเผด็จเชิญหน้ากับกองทัพการ์เดี้ยนจำนวนมาก " นี่มันเรื่องอะไรกหันเนี่ย "


" จะยังไงก็ช่าง.....ลุยกันเถอะ "


[ DRAGON JELLY ] 

 

[ ROBOT JELLY! ]

 

" อ่า!! "


" แปลงร่าง!!! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! DRAGON IN CROSS-Z CHARGE! BURURAA! ]

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]

 

" เผาไหม้จิตใจเเล้วกำจัดเเกซะ!!! " กรีสวิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมใช้ทวินเบรคเกอร์ในมือเข้าต่อสู้กับกองทัพการ์เดี้ยนทันที


" ฉันในตอนนี้ไม่คิดที่จะแพ้หรอก "  ครอสได้ใช้ทวินเบรคเกอร์เข้าโจมตีใส่การ์เดีี้ยนและดันให้ร่างชนกับตัวอื่นๆด้านหลังเเล้วเวียงออกก่อนจะกระโดดหมุนตัวเตะเข้าที่หน้าจนหัน " ฉันจะไม่ยอมให้พวกเเกทำลายเมืองไปมากกว่านี้เเล้วเฟ้ย!!! "


ขณะเดียวกันทางพวกยูมิที่อยู่ในฝูงชนก็กำลังวิ่งหนีตายกับฝูงชนอย่างวุ่นวาย


" นี่มันอะไรเนี่ย....มันไม่ใช่อะนิเมะสักหน่อย!! " ยูมิที่บ่นออกมาตามสไตล์ของเธอ


" ไม่ใช่ว่าพวกคุณเซ็นโตะตัดสินในศึกชิงตัวแทนไปแฃ้วหรอกเหรอ " ชิโอริได้พูโขึ้นก่อนที่คูริโยะที่วิ่งนำมาได้หยุดลงทำให้เธอและยูมิก็หยุดวิ่งตามและมองไปข้างหน้าก็พบกับการ์เดี้ยนที่รูปร่างไม่เหมือนกับการ์เดี้ยนปกติ


" รีบวิ่งย้อนกลับไปเร็ว " คูริโยะได้บอกทั้งสองให้วิ่งกลับไปทางที่มาแต่ยังไม่ทันได้วิ่งก็มีการ์เดี้ยน2-3ตัวก็ดักทางเอาไว้พร้อมกับเล่งแขนที่เป็นปืนแกทลิ้งขึ้นมา


" ก้มลงซะ!? " เสียงนึ่งได้ตะโกนขึ้นมาทำให้ทั้งสามได้ก้มลงก่อนที่อัลเทอร์ฮิบิกิจะพุ้งเข้ามาพร้อมเขวี้ยงรถคันนึ่งเข้าใส่จนการ์เดี้ยนกระเด็นออกไปทั้งหมด


" นี่คุณ " ชิโอริได้เงยหน้าขึ้นไปเห็นอัลเทอร์ฮิบิกิที่เป็นคนมาช่วยพวกเธอเอาไว้แต่ก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อพวกการ์เดี้ยนเมื่อครู่ที่โดนรถที่อัลเทอร์ฮิบิำกเขวี้ยงใส่นั้นได้พังรถออกมาและกำลังจะเข้ามาทำร้าย


" ตอนนี้รีบไปหาที่หลบซะ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้พูดกับพวกยูมิก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าไปรับมือกับการ์เดี้ยนเพียงคนเดียว


" เธอคนนั้นกำลังปกป้องพวกเราอยู่งั้นเหรอ " 


" นี่มันเรื่องมันเป็นมายังไงเนี่ยไม่เห็นเข้าใจเลย " 



อีกด้านนึ่งที่เฮลิคอปเตอร์ที่พวกเซ็นโตะโดยสารกำลังจะเข้าไปในตัวเมือง

 

" ความเสียหายของโทโตะเกิดขึ้นหลายจุดมากครับ " ฟูจิกาตะได้วิเคราะห์สถานการณ์ภายในเมืองที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเปลวไฟเเละเสียงระเบิด

 

" เป็นฝีมือใครกันเเน่นะ " มาเรียได้ถามขึ้น

 

" ตอนนี้ทางเรากำลังตรวจสอบอยู่....ขอให้พวกเธอไปสมทบกับซาวาตาริคุงกับบันโจคุงเเละกระจายไปรอบๆเพื่อลดความเสียหายซะ " เก็นจูโร่ได้พูดผ่านมอนิเตอร์ในเครื่อง

 

เซ็นโตะที่ยืนฟังอยู่เงียบก่อนจะหันไปมองฮิบิกิที่ตอนนี้ไม่มีกระจิตกะใจสู้เเล้วตอนนี้สภาพนี้มีเเต่อาจจะเป็นตัวถ่วงของทุกคนเข้าเลยเดินเข้าไปหาทันที

 

" ฮิบิกิคราวนี้เธอไม่ต้องไปต่อสู้หรอกนะ "

 

" เอ้...ทำไมละค่ะฉันไม่เป็นอะไรหรอกค่ะให้ฉัน..... " ฮิบิกิได้หันมายิ้มให้เเต่เป็นรอยยิ้มที่ดูฝืนจนมองออก

 

" สภาพของเธอตอนนี้ไปแล้วก็มีแต่จะไปโดนกระสุนเปล่าๆ " เซ็นโตะได้พูดออกไปทำเอาฮิบิกิตากว้างก่อนจะก้มหน้านิ่งเงียบก่อนที่เซ็นโตะจะเอามือไปลูบหัวเบาๆ " ทางนี้ให้พวกเราจัดการเอง...มิคุฝากเธอด้วยละ "

 

" ค่ะ... " มิคุที่นั่งอยู่ข้างๆได้รับคำก่อนที่เซ็นโตะจะไปเตรียมพร้อมกับคนอื่น

 

ณ เวลาเดียวกันภายในห้องสีดำห้องนึ่งกลางห้องที่มีเเพนโดร่าบ็อกซ์ตั้งอยู่พร้อมกับเพลงออเคสตร้าดังขึ้นพร้อมสตาร์ดได้เดินออกมาพร้อมหมุนตัวไปมาเเละขยนับมือไปตามเพลงเสียบบอทเทิลที่ละอันลงพาเนลจนครบก่อนที่พาเนลนั้นถูกดูดเข้าไปประกบกับเเพนโดร่าบ็อกซ์

 

จังหวะนั้นเองเเสงของแพนโดร่าบ็อกซ์ได้ส่องประกายขึ้นกำให้สกายวอลบางส่วนได้ลอยขึ้นมาจากพื้นมาที่ใจกลางประเทศทั้งสามประกอบกันเป็นทรงกลม

 

" ฮ้ากกกก!!! " ครอสได้บุกลุยการ์เดี้ยนกับกรีสเพียงสองคนจนโดนล้อมหน้าล้อมหลังไม่มีทางนี้พร้อมอาการล้าที่ต่อสู้ไม่หยุดเป็นเวลานาน " แฮ่กๆๆ......บ้าจริงไม่คิดเลยว่าจะต้องมาอยู่ในสภาพเเบบนี้นะเนี่ย "

 

การ์เดี้ยนทุกตัวทั้งบนยอดตึกเเละรอบข้างต่างล็อกเป้าหมายมาที่กรีสเพียงผู้เดียว

 

" จะจบลงเเบบนี้จริงหรอเนี่ย " กรีสได้หยิบเอาด็อกเเท็คของสามอีกาขึ้นมาเเล้วกลุ้มเอาไว้ที่อกก่อนที่มิไซล์เเละกระสุนจำนวนมากจะยิงพุ้งเข้ามาที่เขาเเต่ว่าได้มีบาเรียพลังงานค่อยป้องกันกระสุนเเละมิสไซล์เอาไว้ซึ่งเป็นฝีมือของมาเรียที่ยืนอยู่บนยอดตึกนึ่ง

 

" นี้ไม่ใช่จุดจบสักหน่อย "

 

" ฮ้ากกก!!! " ซึบาสะได้พุ้งมาจากข้างหลังมาเรียโดดลงไปหาฝูงการืเดี้ยนก่อนที่เธฮจะใช่ดาบใหย๋ในมือฟันคลื่นสายฟ้าโจมตีใส่การ์เดี้ยนเเละทางคริสได้ในเเกทลิ้งทีมือทั้งสองกราดใส่พร้อมกระหน้ำยิงมิสไซล์ใส่

 

" ลุยกันเลยคิริจัง "

 

" เมื่อพวกเราอยู่ด้วยกันก็ไร้เทียมทานเดส!!! "

 

ชิราเบะกับคิริกะได้กระโดดลงมาอยู่ต่อหน้ากรีสก่อนที่ชิราเบะจะใช่ใบเลื้อยขนาดใหญ่ที่กางออกมาเฉือดตัดร่างการ์เดี้ยนตรงหน้าพร้อมกับคิริกะใช่เคียวสองเล่มฟันตัดร่างการ์เดี้ยนตรงหน้าทันที

 

" นี้พวกเธอ " 


ร่างของคานาเดะที่กระโดดลงมาพร้อมกับมาเรียและเซเรน่าซึ่งเธอได้เปลี่ยนร่างกังกุงเนียร์พร้อมจุดเปลวไฟที่ปลายหอกก่อนจะบิงออกไปเป็นซอร์ดบิทเข้าโจมตีใส่การ์เดี้ยนที่ล้อมครอสกับกรีสเอาไว้ก่อนเธอจะบินลงมายืนอยู่ตรงหน้าทืั้งสอง

 

" เป็นอะไรไปเเค่นี้ถึงกับหมดเเรงเเล้วงั้นหรอ "

 

" ป่าวสักหน่อย...แค่พักเหนื่อยนิดหน่อยเท่านั้นเเหละน่า "


" ทำเป็นพูดเข้า " 


อีกด้านนึ่งของเมืองการ์เดี้ยนตัวนึ่งที่กำลังจะโจมตีใส่ประชาชนเเต่ได้มีร่างนึ่งพุ้งลงมาจากฟ้าเหยียบหัวมันลงพื้นเเล้วขยี้จยละเอียดไม่เหลือชิ้นดีก็คือบิลด์ในร่างแรบบิทแรบบิทเเต่คราวนี้กับเหมือนทุกครั้งบิลด์ที่ดูเงียบครึ่มผิดปกติก่อนที่เขาจะดึงร่างการ์เดี้ยนที่อยู่ใต้เท้าวิ่งเข้าไปหาฝูงการ์เดี้ยนที่กำลังเเห่กันเข้ามา

 

บิลด์ได้ยันซากการ์เดี้ยนในมืออัดกับตัวอื่นตรงหน้าพร้อมเอาปากกระบอกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์จ่อเอาไว้ก่อนจะเหนียวไกยิงระยะเผาขนจนกระสุนทะลุตัวข้างหลังจนเกิดระเบิดเป็นเเถวๆ

 

การ์เดี้ยน3ตัวได้กระหน้ำยิงสาดกระสุนใส่บิลด์ที่ยืนนิ่งๆเเต่กระสุนที่ยิงออกมากระทบใส่กระเด็นลงพื้นไปหมด

 

[ TANK TANK! ]

  

" บิลด์อัพ "

 

[ KOUTETSU NO BLUE WARRIOR! TANKTANK YABEI TUEEI! ]

 

เกราะกระต๋ายได้กระจายออกพร้อมรถถังขนาดเล็กได้ขับเข้ามาเเล้วยิงใส่การ์เดี้ยนก่อนที่จะมาประกอบกับร่างบิลด์จนเป็นร่างเเทงค์เเทงค์ก่อนจะค่อยๆหันไปหาพวกการ์เดี้ยนที่แห้กันเข้ามาเพิ่มเรื่อยๆ


" ฮ้ากกกกก!? " บิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมเหวี้ยงฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในมิอเข้าฟาดฟันใส่ร่างของการ์เดี้ยน

 

ทางฝั่งของพวกซึบาสะที่ได้แยกเข้าสู้ตามตุดเพื่อจะให้ความเสียายเหลือเพียงแค่วงแคบๆก่อนที่กรีสได้ซัดหมัดต่อยอัดใส่การ์เดี้ยนตัวนึ่งจนล้ม

 

" เจ้าพวกนี้มันอะไรกันไม่เหมือนกันการ์เดี้ยนธรรมดาที่เคยเห็นมาก่อนเลย "

 

" เจ้าพวกนี้คือผลงานชิ้นใหม่ของอุสหกรรมนัมบะฮาร์ดการ์เดี้ยนไงล่ะ "จู่ๆสตาร์คโผล่มาจากไหนไม่รู้ต่อยอัดใส่ร่างจนกลิ่งไปกับพื้นพร้อมบอทเทิลของโฮคุโตะทั้งหมดตกลงตรงหน้าสตาร์ค

 

" คาสึมิน " ครอสได้หันไปมองเห็นก่อนคนอื่นจะหันมามองทั้งหมด

 

" พี่คาสึมิน " คิริกะได้วิ่งเข้ามาหาประคองร่างกรีสขึ้น

 

" สตาร์ค " เซเรน่าได้หันไปมองบลัดสตาร์คช้าก่อนที่เจ้าตัวตั้งหน้าตั้งตาก้มเก็บบอทเทิลตรงหน้า


" แม้ๆๆ....ไม่มได้เจอกันนานเลยน่าเซเรน่าจังท่าทางดูสบายนิน่า " บลัดสตาร์คได้กล่าวทักทายก่อนที่มาเรียจะเดินเข้ามาขว้าง

 

" สตาร์ค....เป็นเพราะแกคนเดียวทำให้ฉันต้องแยกจากเซเรน่าคราวนี้แหละฉันจัดการกับแกให้สิ้นซาก "

 

" แม้ๆๆ.....พูดจาโหดร้ายจังเลย "ใส่พาเนลในมือจนครบก่อนจะยกเเพนโดร่าบ็อกซ์ขึ้นมาพร้อมพาเนลได้เข้าไปประกบอีกด้านจนสกายวอลบางเเผ่นได้ลอยออกมาร่วมกับส่วนที่ต่อเติมไปเเล้วต่อหน้าทุกคน


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kamen rider build pandora tower

 

" นั้นมัน...อะไรนะ " คริสที่ยืนอึ่งไม่ต่างจากคนอื่น

 

" บราโว้ววว!!! นี้คือเเพนโดร่าทาวเวอร์นี่คือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากพลังของแพนโดร่าบ็อกซ์ถ้าเสร็จสมบรูณ์เมื่อไร.....โลกก็จะพบชะตาเดียวกับจุดจบเหมือนดาวอังคารไงล่ะ "


" แพนโดร่าทาวเวอร์.... " เซเรน่าที่มองดูหอคอยตรงหน้าพร้อมรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา


" จุดจบแบบเดียวกับดาวอังคารงั้นเหรอ " ซึบาสะที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้หันไปมองดูแพนโดร่าทาวเวอร์


" เอาล่ะ......วันนี้พอเเค่มาประกาศสงครามเฉยๆวันหลังไม่มีการปราณีอีกเเล้วละน่า เชา" สตาร์คบอกลาก่อนจะถอยทัพไปพร้อมกับการ์เดี้ยนที่เหลือปล่อยให้โทโตะตกอยู่ในสภาวะสงครามอีกครั้ง

 

 

ด้านของบิลด์ที่เข้าฟันใส่การ์เดี้ยนตรงหน้าจนล้มลงก่อนจะเปลี่ยนเป็นโหมดปืนและยิงเข้าทีหัวของการ์เดี้ยนจนฟังยับก่อนจะรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจึงได้หันไปมองดูเช่นกัน


" นั่นมัน.... " บิลด์ที่พอเห็นแพนโดร่าทวเวอร์ก็นึกถึงภาพที่เคยเห็นกับมิโซระ " แพนโดร่าทาวเวอร์ "


ในขณะที่บิลด์หันไปสนใจแพนโดร่าทาวเวอร์ใกล้ๆนั้นร่างของการ์เดี้ยนตัวนึ่งได้กระเด็นออกมาจากซอยตรงหน้าทำให้บิลด์ได้รีบหันฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ไปทันทีเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆเดินออกมาช้าๆทำให้บิลด์นั้นค่อยๆเอานิ้วมาอยู่ที่ไกปืนแต่ก่อนจะเหนียวไกต้องรีบหยุดลงเมื่อคนที่ออกมาคือพวกยูมิ


" นี่พวกเธอ? "


" บิลด์รึว่า "


" คุณคิริว "


" อ่าาา....รอดแล้ว "


" ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่แถวนี้ได้ละ....แล้วใครเป็นคนซัดเจ้าการ์เดี้ยนเมื่อกี้มาละ " บิลด์ได้เดินเข้าไปหาทั้งสามทันทีก่อนจะถามเกี่ยวกับฮาร์ดการ์เดี้ยนที่พังยับเยิน


" คือว่า....พอดีเธอคนนี้ช่วยพวกเราเอาไว้นะ " ยูมิได้หนไปด้านหลังของเธอทำให้บิลด์หันตามไปมองก็เจอกับ
อัลเทอร์ฮิบิกิที่มีบาดแผลจากการต่อสู้กับฮาร์ดการ์เดี้ยน


" นี่เธอ "


" ก็แค่ผ่านทางมาก็เท่านั้-......อึก...อ้ากกกก!!!! " อัลเทอรืฮิบิกิที่ยังไม่ทันได้พูดจบจู่ๆร่างกายของเธอก็ได้เกิดกระแสไฟฟ้าเข้าช็อตร่างของเธอต่อหน้าของบิลด์และพวกยูมิก่อนจะลงไปนอนทรมาณอยู่ที่พื้น


" เห้....เป็นอะไรไปนะ " 


" ในที่สุด....ก็เจอตัวสักทีนะครับ " เสียงนึ่งได้พูดขึ้นมาทำให้บิลด์ได้หันไปหาพบกับอุสึมิที่มาพร้อมกับเก็นโทคุและเอ็นจินบรอสกับรีโมทคอนบรอส


" คุณอุสึมิ " บิลด์ที่ตกใจก่อนจะสังเกตุที่รีโมทในมือของอุสึมิก็รู้ได้ทันที " รีโมทนั้น "


" ไปจับเด็กพวกนั้นมาสะ " 


" ทำไมต้องจับเด็กพวกนั้นด้วยละ " เก็นโทคุที่เข้าใจคำสั่งของอุสึมิ


" เลิกถามและไปจับตัวมาสะ.....หรือว่าแกอยากจะโดนอย่างที่ยัยไร้ประโยชน์นั้นรึไง " อุสึมิได้ขู่ใส่เก็นโทคุทำให้เขานั้นไม่มีทางเลือกนอกจากหยิบแสครชไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวม


[ DANGER! CROCODILE! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ WARERU KUWARERU! KUDAKECHIRU! CROCODILE IN ROGUE ORAAA! ]


หลังจากแปลงร่างเสร็จโร๊คกับเอ็นจนิบรอสและรีโมทคอนบรอสได้วิ่งพุ้งเข้ามาโดยเป้ามาหยของทั้งสามคือพวกยูมิ


" เอ้ะๆๆๆ....เดียวสิแบบนี้นะมันไม่ใช่อนิเมะสักหน่อย!? " ยูมิที่เริ่มโวยวายออกมาทันทีก่อนที่บิลด์จะรีบยิงฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์พร้อมกับกระบอกปืนรถถังที่ไหล่ทั้งสองเข้าใส่สกัดพวกโร๊คเอาไว้


" พวกเธอรีบหนีไปซะเร็วเข้า! " บิลด์ได้หันไปบอกทั้งสามก่อนที่เอ็นจินบรอสและรีโมทคอนบรอสจะพยายามผ่ากระสุนของบิลด์เข้ามาใกล้ๆแต่ก็โดนยิงจนกระเด็นออกไปในจังหวะนั้นเองโร๊คก็ได้พุ้งเข้ามาประชิดสำเร็จและใช้สตรีมเบลดพยายามเข้าฟาดฟันใส่


" ตอนนี้แหละรีบไปกันเถอะ " คุริโยะที่พูดขึ้นก่อนที่เธอและชิโอริจะเข้าไปแบกร่างของอัลเทอร์ฮิบิกิที่นอนหมดบาดเจ็บอยู่ไปด้วยโดยมียูมิวิ่งนำ


" ไม่ยอมให้หนีไปหรอก " รีโมทคนอบรอสได้หยิบเนบิวล่าสตรีมกันขึ้นมายิงไล่หลังมาพร้อมกับเอ็นจนิบรอสที่ได้วิ่งไล่ตามไปก่อนที่รีโมทคอนบรอสเองก็วิ่งไ่ตามไป


" เสร็จกัน " บิลด์ที่กำลังจะตามไปแต่ก็ถูกโร๊คกระชากเข้ามาและใช้สตรีมเบลดเข้าฟันใส่สลับกับใช้เนบิวล่าสตรีมกันยิงระยะเผาขน


" ทะ...ทำไมถึงช่วยฉันเอาไว้ด้วย ฉันได้ทำร้ายเพื่อนของเธอและหวังจะเอาชีวิตแท้ๆ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่กำลังโดนแบกร่างโดยคูริโยะและชิโอริทั้งๆที่มีกระสุนไล่ยิงมาจากข้างหลัง " ปล่อยฉันไว้ก็ได้นิน่า "


" เพื่อเป็นการตอบแทนที่ช่วยพวกเราไว้ไงคะ " ชิโอริได้ตอบออกมาทันทีอย่างไม่ต้องคิดทำเอาอัลเทอร์ฮิบิกินั้นตกใจ


" เรื่องในอดีตจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ....อีกอย่างจะให้ทิ้งคนที่หน้าเหมือนกับเพื่อของพวกเราแบบนี้ทำไม่ได้หรอก " ยูมิที่ได้หันมาพูดเสริ่มอีกคน


" ไม่ว่าเธอจะเป็นใครจากไหน....ถึงจะหน้าเหมือนบิกกี้ก็ตามแต่ยังไงเธอก็คือบิกกี้เพื่อนของพวกเราเหมือนกัน "


" เพื่อน...งั้นเหรอ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่โดนพูดแบบนั้นก็ก้มหน้าเงียบจนผมมาปิดใบหน้าแต่เธอนั้นก็ได้ยิ้มออกมาโดยที่พวกยูมิไม่เห็น
ในขณะที่พวกเธอกำลังหนีนั้นอุสึมิที่แปลงร่างเป็นไนท์โร๊คก็ได้บินมาดักพวกเธอเอาไว้ทำให้เอ็นจินบอรสและรีโมทคอนบรอสไล่ตามจนทัน


" ยอมจำนนซะ...แล้วมากับพวกเราโดยดี " ไนท์โร๊คได้เอาทรานสตรีมกันขึ้นมาเล่งใส่พวกยูมิทันทีแต่ก่อนที่จะทำอะไรต่ออัลเทอร์ฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปง้างหมัดกำลังจะต่อยเข้าใส่หน้าของไนท์โร๊คแต่หมัดก็ได้ถูกหยุดเอาไว้ก่อนพร้อมกับร่างของเธอที๋โดนช็อตจากชิฟในร่างของเธอ


" อ้ากกกก!!!! "


" เดียวสิอย่าทำอะไรเธอนะ!? " ชิโอริที่กำลังจะเข้าไปขวางก็ถูกเอ็นจินบรอสชกเข้าที่ท้องของเธอจนเกิดอาการตุกและสลบไป


" ชิโอริ!? "  ยูมิและคุริโยะได้ตะโกนออกมาพร้อมกันก่อนจะโดนรีโมทคอนบรอสได้เข้ามาใช้สันปืนฟันเข้าที่หลังคอทั้งสองจนสลบไป


" นี่แก....คิดจะทำอะไรกับยัยพวกนั้นกัน.....อ้ากกกกก!!! " อัลเทอร์ฮิบิกิได้เอ๋ยถามกับไนท์โร๊คก่อนจะโดนให้ชิฟเร่งขึ้นจนร่างยิ่งถูกกระแสไฟฟ้าช็อตหนักขึ้นกว่าเดิมจนทรุดลงไปกับพื้น


ขณะเดียวกันทางด้านหลังนั้นเองบิลด์ได้ซัดร่างของโร๊คจนปลิวกระเด็นอัดกับซากรถใกล้ๆก่อนจะหันไปเห็นเหตุการณ์พอดี


" หยุดเดียวนี้นะ!? " 


บิลด์ได้พุ้งเข้าไปก่อนจะเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขึ้นมากระหน้ำยิงเข้าใส่แต่เอ็นจินบรอสและรีโมทคอนบรอสได้หลบหนีไปพร้อมกับพวกยูมิไนท์โร๊คที่กำลังจะหนีไปพร้อมจะพาอัลเทอร์ฮิบิกิที่นอนบาดเจ็บไปด้วยแต่เพราะบิลด์ได้ยิงกระสุนจากฟูลบอทเทิลซัดเข้าใส่ก่อนจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับรีโมทที่คสบคุมชิฟตกลงพื้น


" ชิ.... " ไนท์โร๊คที่ไม่พอใจก่อนจะหลบหนีหายไป


" บ้าเอ๊ย " บิลด์มาช้าไปทำให้พวกยูมิโดนจับตัวไปก่อนจะวิ่งเข้าไปหาอัลเทอร์ฮิบิกิพร้อมกับคืนร่าง " เน่...ไหวรึเปล่า "


" อึก...อะ...อื้อ ขอโทษด้วย....ที่ฉันไม่สามารถช่วยสามคนนั้นได้ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่รู้สึกผิดก่อนที่เธอจะร้องไห้ออกมาต่อหน้าของเซ็นโตะ


" เธอทำดีที่สุดแล้วละ.... " เซ็นโตะได้พูดปลอบก่อนจะยื่นมือลูบหัวของอัลเทอร์ฮิบิกิก่อนจะหันไปเห็นรีโมทที่ควบคุมชิฟอยู่จึงหยิบขึ้นมา


 

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ณ ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

เซ็นโตะ บันโจ คาสึมิ พวกซึบาะเเละเก็นจูโร่ได้มาที่ห้องของนายกฮิมูโระเพื่อพูดคุยเรื่องที่เกิดขึ้น

 

" ท่านนายกนี้มันเรื่องอะไรกันเเน่ครับ " เก็นจูโร่ได้ตะโกนขึ้นมานายกฮิมูโระที่ได้เเต่นั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

 

" เซย์โตะตั้งใจจะเปิดเเพนโดร่าบ็อกซ์....ฉันเองก็ไม่คิดว่าเขาจะทำเเบบนี้ "

 

" เเต่ว่าฝ่ายเราชนะในศึกตัวต่อตัวไม่ใช่หรอ " คริสได้พูดขึ้นนายกฮิมูโระที่ได้ยินเเบบนั้นได้ยื่นเเท็ปเล็ตให้ดูที่กำลังประกาศข่าว

 

" ผลปรากฏว่า โทโตะเเพ้เซย์โตะจะต้องสละดินเเดนโดยไม่มีข้อเเม้เเต่อิย่างได้ "


ซึบาสะได้รับแท็ปเล็ตมราจากนายกฮิมูโระและมองดูข่าวที่โดนบิดเบือนไปโดยที่ทำอะไรไม่ได้

 

" พวกเขาควบคุมสื่อมวลเเล้วบิดเบือนผลเเพ้ชนะของศึกตัวเเทน "

 

" อย่ามาล้อเล่นน่า!!! " บันโจได้ต่อยอัดเข้าที่กำเเพงจนดังลั่นห้อง

 

" นี้แหละคือพลังอำนาจของโรงงานนัมบะ พวกเขาคงคิดเอาไว้ว่าจะต้องเป็นแบบนี้จึงไม่ถ่ายทอดการต่อสู้ให้กับคนภายนอกได้ดู " นายกฮิมูโระพูดไปพร้อมหันไปมองเหล่าเจ้าหน้าที่ทีรับมือกับสายโทรศัพท์ที่มาไม่ขาดสาย


" เพราะแบบนั้นเลยทำให้ทางเราได้รับคำตำหนิจากประชาชน...เพราะไม่ยอมยกดินแดนให้กับเซย์โตะสินะ " มาเรียที่พูดไปพร้อมกับหันไปมองข้างหลังซึงเหล่าเจ้าหน้าที่นั้นต่างรับโทรศัพท์พร้อมกันจนวุ่นวายไปหมด


" เเล้วโฮคุโตะจะเป็นยังไงบางละเดส " 


" บ้านของพวกเรายังปลอดภัยรึเปล่าค่ะ? " ชิราแบะและคิริกะได้ถามขึ้นมา

 

" เพราะฝ่ายนั้นไม่ยอมรับความเเพ้ก็คงจะยังไม่ปล่อยโฮคุโตะง่ายๆเเน่ " 


คาสึมิที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่กำหมัดโดยที่ทำอะไรไม่ได้ซึ่งเซ็นโตะที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็ได้แต่เงียบไม่พูดอะไร


 

ณ ฐานทัพลับของออโต้สคอร์

 

ฟาร่าที่กลับมาพร้อมข้อมูลได้เสียบเข้ากับคอร์พลังงานที่อยู่ตรงหน้าปรากฎเป็นPhotosaphereก่อนที่เลยย์ย่าจะเดินเข้ามา

 

" เท่านี้แผนการของเราก็ไปอีกขั้นเเล้วสินะ.....เริ่มขั้นต่อเลยมั้ย "

 

" ฉันว่ายังพึ่งเลยดีกว่าน่า "

 

" ทำไมละ " เลย์ย่าที่ไม่เข้าใจว่าทำไมฟาร่าไม่ยอมให้ดำเนินการต่อก่อนที่เธอจะเปิดภาพขึ้นปรากฎเป็นภาพเมืองโทโตะพังพินาศเเละเข้าสู่สภาวะสงครามเต็มตัวอีกครั้ง


" ตอนนี้ข้างนอกนั้นวุ่นวายเกินไป.....ขืนเคลื่อนไหวตอนนี้มีหวังอาจจะสงผลกับแผนการของพวกเรา....ตอนนี้ค่อยอยู่เงียบๆไปก่อนน่าจะดีกว่า "

 

 

ณ ทำเนียบรัฐบาลเซย์โตะ

 

บลัดสตาร์คได้ทำการเปลี่ยนใบหน้าของนัมบะกลับมาเป็นเหมือนเดิมทำให้นัมบะนั้นประหลาดใจกับปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก

 

" หึหึ...ต่อให้กลับไปเป็นหนุ่มสักแค่ไหน " นัมบะที่ชื่นชมอยู่นั้นก็ยิ้มออกมาพร้อมหยิบกระจกขึ้นมาส่องหน้าตัวเอง " เเต่ว่าหน้าของตัวเองนี่แหละดีที่สุด "

 

" งั้นหรอเเบบนั้นก็ดีเเล้วละคุณประธาน " สตาร์คได้เเตะไหล่ของนัมบะ2-3ทีก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา

 

" เเต่ไม่นึกเลยว่าเพียงแค่ติดแผ่นชิ้นส่วนเข้าไปจะสร้างหอคอยใหญ่โตแบบนั้นขึ้นมาได้ " นับมะที่พูดอยู่อุสึมิได้เดินมาเสิร์ฟชาเสร็จก็ได้เดินมาหนวดไหล่

 

" เเพนโดร่าทาวเวอร์จะเปลี่ยนนรูปลักษณ์ทุกครั้งที่ประกอบพาเนลเข้าไป.....ปัจจุบันพวกเรามีบอทเทิลเเค่27ขวดเท่านั้นนี้ก็พึ่งเริ่มต้นเท่านั้นแหละน่า "

 

" ไม่ใช่ว่าฉันไว้ใจเธอหรอกนะ.....เเต่ว่าพลังที่ได้มาจากดาวอังคารเนี่ยพึ่งพาได้ทีเดียวจริงๆเรื่องบอทเทิลก็ขอให้เธอเป็นคนจัดการเเล้วกัน "

 

" รับทราบ "

 

" ขอรบกวนด้วยครับ " จู่ๆเสียงของผู้ช่วยของมิโดดังขึ้นเเล้วเปิดประตูเข้ามาเเต่พอเขาเข้ามาปรากฎว่าสตาร์คหายไปเเล้วพร้อมใบหน้าของนัมบะกลายเป็นมิโดที่หันมาหา

 

 

เวลาค่ำ ณ ที่ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

" อาละหวาดบ้าบออะไรกัน "  บันโจที่นั่งอยู่ที่ส่วนรับรองได้เเต่เอามือทุบลงกับโต๊ะ " ถ้าหากพวกเราออกไปตอนนี้ก็ถูกหาว่ารุกรานอีก "

 

" ก็ช่วยไม่ได้นิน่าตอนนี้พวกเราแบกรับภาระของประเทศนี้เอาไว้อยู่...ไมได้อนุญาติให้ทำอะไรตามอำเภอใจเเน่ "

 

คาสึมิที่นั่งเงียบไม่พูดอะไรก่อนจะลุกขึ้นเหมือนจะเดินออกไปเเต่ถูกบันโจถามออกมา

 

" จะไปไหนนะ "

 

" ถ้าเเค่ป้องกันตัวเองก็ไม่มีปัญหาใช่มั้ยละ...ถ้างั้น "

 

" ถึงเเม้จะกลับโฮคุโตะไปก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนั้นเเหละ "

 

"เเล้วถ้างั้นจะปล่อยให้มันตามอำเภอใจงั้นหรอ!!! " คาสึมิได้หันมาตะคอกใส่เซ็นโตะ

 

" ไม่ใช่สะหน่อยพวกเรากำลังคิดหาทางให้ยุติสงครามอยู่ต่างหากละ นายเองก็รู้ดีนิน่า "

 

" กับศัตรูที่บิดเบือนผลลัพท์เเบบบนี้เนี่ยนะหรอ!!!! " คาสึมิที่เหลืออดได้หันไปกระชากเสื้อเซ็นโตะเเล้วดันอัดกับเสาด้วยอารมณ์ร้อน " ฉันน่ะ.....จะปกป้องพวกพ้องของฉันเเละโฮคุโตะถึงเเม้จะเพียงลำพังก็ตาม "

 

คาสึมิได้ปล่อยมือออกจากเซ็นโตะก่อนจะเดินออกไปตากห้องจังหวะเดียวกับที่มิโซระเข้ามาพอดีคาสึมิที่สบตาเเปปนึ่งเเล้วเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรเลย

 

" ถ้าหากพวกเราช่วยอย่างน้อยเเค่ช่วยพวกพ้องของเจ้านั้นได้ไม่ใช่รึไง " คริสได้พูดขึ้นก่อนที่ซึบาสะจะพูดต่อ

 

" ถึงเเม้ว่าจะช่วยพวกนั้นออกมาได้ก็จริงเเต่ชาวโฮคุโตะก็ต้องรับผลกระทบเเทน...เเบบนี้จะยอมได้หรอยูกิเนะ "

 

" อึก.....เรื่องนั้น " คริสที่สบถออกมา

 

" พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยงั้นหรอ......ทั้งๆที่คุณคาสึมินะช่วยพวกเราเอาไว้ตั้งมากมายเเท้ๆ " ชิราเบะพูดพร้อมกับกำมือของเธอไว้เเน่นเเละภาพอดีตที่เธอกับคิริกะเจอกับคาสึมิเเละซังบะกลาสครั้งเเรกที่FISก็ถูกพวกเขาช่วยเลี้ยงดูเหมือนเป็นพี่น้อง

 

" เเบบนีัมันเศร้าเกินไปเเล้วเดส "

 

" เเต่ว่ายังไงก็ไม่ได้ " เซ็นโตะได้พูดออกมาอีกครั้ง " ยังไงเราก็ทำเเบบนั้นไม่ได้ "

 

" การที่ยื่นมือไปช่วยเหลือ เมื่อคนที่ตกอยู่ในอันตรายเเละทกข์ทรมาณนั้นนะคือหน้าที่ของพวกเราไม่รึไงกัน " บันโจที่ทนไม่ไหวจึงเดินเข้าไปกระชากเสื้อเซ็นโตะ

 

" ฉันเองก็เข้าใจนะ " จู่ๆมิโซระก็พูดขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมอง "เเต่ว่า....พวกเราต้องรับผิดชอบที่ทำให้เกิดสงครามขึ้นมาเพราะงั้นการช่วยเหลือเเค่คนใกล้ตัวนะมัน  "

 

บันโจได้ปล่อยมืออกก่อนที่ภายในห้องถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ

 

" เเต่ว่า...จะให้อยู่เฉยๆเเบบนี้ไม่ได้หรอก " บันโจได้เดินออกไปชิราเบะกับคิริกะที่มองหน้ากันก่อนจะตัดสินใจเดินตามออกไป


" ฉันขอเอาด้วย " คริสที่เอาด้วยก็ได้เดินตามไปอีกคน

 

" พวกเราจะเอาไงต่อ " คานาเดะที่ยืนกอดอกมองพวกบันโจเดินออกจากห้องไปก่อนจะหันมาถามกับมาเรีย ซึบาสะและเซเรน่าที่ยังอยู่ในห้อง


เซ็นโตะที่จู่ๆก็ได้ลุกจากเก้าอี้และกำลังจะเดินออกไปจากห้องก่อนที่มาเรียจะเป็นคนเรียกเอาไว้


" นายจะไปไหนนะ "


"ไปสูดอากาศนิดหน่อยนะ " เซ็นโตะได้หันมาตอบพร้อมกับรอยยิ้มก่อนจะเดินออกไปและที่เขาไปนั้นคือห้องพักฟื้นก่อนจะเปิดเข้าไปก็พบกับอัลเทอร์ฮิบิกิที่ได้รับการรักษา


" นายเองเหรอ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้หันไปมองหลังจากที่ได้ยินเสียงเปิดประตู 
" มีธุระอะไร "


" ก็แค่จะมาเช็คดูว่าสบายดีมั้ย....แต่ดูเหมือนว่าจะหายห่วง " เซ็นโตะได้ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง " เรื่องชิฟในหัวของเธอนะฉันได้ใช้สัญญาณรบกวนไม่ใชห้ทำงานแล้วละ "


" ขอบใจนะ.... " อัลเทอร์ฮิบิกิที่ได้ยินแบบนั้นก็หันหน้าหนีและกล่าวขอบคุณแต่แทนที่จะดีใจแต่ใบหน้าของเธอยังรู้สึกเศร้าๆอยู่


" ยังรู้สึกผิดอยู่อีกงั้นเหรอ.... "


" ถ้าหากว่าฉันแข็งแกร่งมากกว่านี้....ฉันคงจะช่วยสามคนนั้นเอาไว้ได้....แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่าฉันโดนพวกนั้นช่วยมากกว่า " อัลเทอร์ฮิบิกิที่ได้พูดความรู้สึกผิดที่อัดแน่นอยู่ในอกระบายออกมาให้เซ็นโตะได้ฟังก่อนที่เซ็นโตะจะตัดสินใจบางอย่างได้ก่อนจะลุกจากเก้าอี้และโยนชุดของอัลเทอร์ฮิบิกิลงบนเตียง


" เปลี่ยนชุดสะ....เดียวพวกเราจะไปข้างนอกกัน "


" จะพาฉันไปไหนนะ "


" บ้านของฮิบิกิไงล่ะ "

 

" เอ้ะ? "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาเซ็นโตะได้มาอยู่หน้าบ้านหลังนึ่งพร้อมหน้าทางเข้าได้เขียนว่าทาจิบานะเซ็นโตะได้เดินเข้าไปก่อนจะกดกริ๊งประตูเเล้วยืนรออยู่กับมิโซระ

 

" ค่า...สักครู่นะค่ะ " ได้มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นก่อนที่จะมีเงาเดินมาเปิดเลื่อนประตูเธอผู้หญิงอายุประมาณ30ต้นผมยาวถึงไหล่สีน้ำตาลออกเทสีดวงตาเหมือนกับฮิบิกิ 



" เอิ่มไม่ทราบว่ามีอะไรหรอค่ะ? "

 

" คุณคงจะเป็นเเม่ของฮิบิกิใช่รึเปล่าครับ "

 

" เอ้ะ...ใช่ค่ะ? พวกคุณเป็นเพื่อนของฮิบิกิหรอค่ะ "

 

" พวกเราขอเข้าไปข้างในได้มั้ยครับ "

 

ไม่นานทั้งสองมาอยู่ที่โต๊ะก่อนที่เเม่ของฮิบิกิจะมาเสิร์ฟน้ำชาเเละย่าฮิบิกิที่ทรงผมคล้ายกันมากเเต่ยกเว้นเป็นผมงอกหมดเเล้วได้มานั่งเช่นกัน

 

" พอดีว่าพวกเราเป็นนายจ้างที่ฮิบิกิทำงานพาร์ทไทม์ด้วยนะครับ "

 

" อ่อ....ต้องขอโทษด้วยนะค่ะที่ต้องให้ดูเเลลูกสาวของฉันนะค่ะ " เธอกล่าวขอโทษก่อนจะก้มหัวให้

 

" ไม่เลยครับอีกอย่างเธอทำงานได้ดีเเถมช่วยอะไรหลายอย่างเยอะเลยค่ะ " เซ็นโตะได้พูดให้เธอสบายใจก่อนทีเธอจะเงยหน้าขึ้นเหมือนเดิม " คือเราอยากถามเรื่องสามีของคุณ ทาจิบานะ อากิระนะครับ "

 

พอเซ็นโตะพูดเข้าเรื่องเเถมพอเธอได้ยินชื่อนั้นหน้าของเธอที่ยิ้มเเย้มนั้นก็หายไปพร้อมสีหน้าที่เหมือนไม่อยากจะได้ยินชื่อนี้อีกรวมถึงย่าฮิบิกิก็เช่นกัน

 

" พอดีว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนพวกเราได้ไปพักร้อนกันเเละจู่ๆพวกเราก็ได้พบกับเขานะครับ "

 

" คุณพบสามีฉันหรอค่ะ "

 

" ครับ.....เห็นว่าทำงานเป็นพนักงานสะดวกซื้อนะครับเเละหลังจากที่ฮิบิกิเจอหน้าพ่อของเธอก็ไม่ร่าเริงอีกเลยตั้งเเต่กลับมา.....คือว่าเพื่อหาสาเหตุที่ทำให้ฮิบิกิกลับมาเป็นเหมือนเดิมเพราะงั้นเลยอย่างจะรู้ว่าคุณทาจิบานะทำอะไรเธอไว้รึเปล่าครับ "

 

ภายในห้องได้เกิดบรรยากาศตรึงเครียดหนักกว่าเดิมก่อนที่เธอจะเล่าความจริงให้ฟัง

 

" คือว่า...เมื่อ7ปีก่อนเหตุการณ์หลังคอนเสิร์ตครั้งนั้นลูกของชั้นฮิบิกิเป็นเพียงคนเดียวที่รอดมาจากทีนั้นได้ ครอบครัวเราก็ถูกสังคมรังเกลียดฮิบิกิถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตรกรในทุกๆวันมักจะถูกกลั่นเเกล้งเเต่ว่าสามีของฉันกลับทนเเรงกดดันนั้นไม่ไหวเเละได้หันหลังให้กับพวกเราเเล้วจากไป " เธอได้เล่าไปพร้อมกับมือที่กำเอาไว้เเน่นเซ็นโตะที่มองไปทีมือนั้นก่อนจะมองหน้าของเธอที่เจ็บปวดที่ต้องเล่าเรื่องนี้ออกมาซึ่งเวลาเดียวกันนั้นอัลเทอร์ฮิบิกิที่แอบฟังอยู่ด้านนอกของบ้านอยู่เงียบๆ

 

" ผมสัญญาเลยว่า......จะนำรอยยิ้มของฮิบิกิกลับมาให้ได้รวมถึงพวกคุณด้วย "  เซ็นโตะได้พูดก่อนจะเดินออกจากห้องไปพอเดินออกมาก็พบกับอัลเทอร์ฮิบิกิที่ยืนกอดอกอยู่โดยสวมฮู้ดเอาไว้


" ไม่คิดเลย....ว่าตัวฉันอีกคนจะต้องเจอเรื่องอะไรแบบนี่ "


" พอจะเข้าใจอะไรมาบางรึยังละ " เซ็นโตะได้ถามกับอัลเทอร์ฮิบิกิที่ดูทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร " ถ้าหากเธอเข้าใจแล้ว...งั้นถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้าตรงๆแล้วละ "



ณ หอพักเเห่งนึ่งในโทโตะ

 

ตึงๆๆ

 

เซ็นโตะได้เคาะประตูห้องทีนึ่งไม่กี่นาทีต่อมาประตูได้เปิดออกโดยที่มิคุได้เปิดออกมา

 

" คุณเซ็นโตะ? "

 

" ฮิบิกิเป็นไงบาง "

 

" ตอนนี้ก็เอาเเต่เก็บตัวอยู่ในห้องไม่ยอมไปไหนเลยละค่ะ " มิคุพูดพร้อมกันหันไปมองที่เตียงโดยที่ฮิบิกินอนอยู่ไม่ยอมออกมาพบ

 

" งั้นหรอ.....ดูท่าจะแย่กว่าที่คิดจริงๆสินะ ขอเข้าไปจะได้มั้ย? " เซ็นโตะได้มองตามเข้าไปในห้องก่อนที่อัลเทอร์ฮิบิกิจะโผล่หน้ามาให้มิคุเห็น


" ฮิบิกิอีกคนงั้นเหรอ "


ไม่มีกี่นาที่ต่อมาทั้งสองก็เข้ามาในห้องโดยที่ทั้งสามมานั่งคุยอยู่ที่โซนรับแขก


" ในตอนนี้เธอไม่ใช่ศัตรูอีกแล้วละ "


" หมายความว่าไง? "


" ก่อนหน้านี่ที่เซย์โตะรุกรานโทโตะอยู่.....หล่อนได้เข้าปกป้องผู้คนจากกองทัพของเซย์โตะ "


" ก็ตามนั้นแหละ....ฉันในตอนนี้ไม่ได้อยู่ทั้งเฟาส์หรือบัมบะและเซย์โตะแล้ว" อัลเทอร์ฮิบิกิได้พูดพร้อมกับหันไปมองมิคุ " เป็นเพราะเธอ....ทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ได้ทำร้ายพวกเธอไป.....และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ฉันไม่อาจจะให้อภัยยิ่งกว่า.....คือการปกป้องเพื่อนของพวกเธอเอาไว้ไม่ได้ "  อัลเทอร์ฮิบิกิได้พูดไปพร้อมกับกำหมัดแน่น


" ตอนนี้พวกยูมิถูกพวกนัมบะจับตัวไป " เซ็นโตะเป็นคนตอบก็ทำให้มิคุนั่นตกใจอย่างมากร่วมถึงฮิบิกิที่นอนคลุมโป่งอยู่


" ทำไมละ.....ทำไมถึงจับพวกยูมิไปด้วยละ....พวกเขาไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย " ฮิบิกิที่ไม่เข้าใจก่อนจะหันไปถามกับเซ็นโตะ


" จำสิ่งที่คุณซากุราอิเคยบอกได้รึเปล่า.....ว่านักเรียนลิเดียนทุกคนนั้นล้วนมีคุณสมบัติและPhonic Gainที่เหมาะสมในการเป็นซิมโฟเกียร์ได้ทุกคน....เหมือนกับเธอแบะมิคุ "


" พวกนั้นตั้งใจจะสร้างอาวุธแบบฉันขึ้นมาอีก.....ฉันพยายามปกป้องพวกเธอแล้วแต่ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉันอ่อนแอละก็....สามคนนั้นก็คง " อัลเทอร์ฮิบิกิที่รู้สึกเจ็บใจก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนอนก่อนจะพุบเข่าลงและก้มกราบทำให้มิคุและเซ็นโตะที่เห็นตกใจ " ต้องขอโทษจริงๆ.....เป็นเพราะฉันเพื่อนของพวกเธอต้องมารัยเคราะห์...ฉันนะ....ฉันนะ " อัลเทอร์ฮิบิกิกัดฟันพูดพร้อมกับน้ำตาของเธอที่ได้ไหลออกมาไม่หยุดจนฮิบิกิที่อยู่ใต้ผ้าห่มเองก็กัดผ้าปูและน้ำตาของเธอก็ได้ไหลออกมาหนักขึ้นเรื่อยๆ


" ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอกนะ..... " มิคุที่พูดพร้อมรอยยิ้มทำให้อัลเทอร์ฮิบิกิที่มองเธอก็ประหลาดใจ " ถึงแม้ตอนแรกฉันจะไม่เข้าใจเธอเลยจนกระทั้งในซึกตัวแทนพอได้ลองต่อสู้กับเธอก็ทำให้รู้จักเธอมากขึ้นฉันคิดมาโดยตลอดเลย....หัวใจของเธอจะต้องมีความถูกต้องอยู่แน่ "


"  ฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน " จู่ๆฮิบิกิก็ได้พูดขึ้นมาก่อนจะออกมาจากใต้ผ้าห่มและลงจากเตียงเข้าไปกอดร่างของอัลเทอร์ฮิบิกิเอาไว้ " ทั้งฉันและก็เธอต่างก็เป็นคนๆเดียวกันถึงแม้เธอจะถูกสร้างขึ้น...แต่ถ้าหากเป็นทาจิบานะ ฮิบิกิละก็จะต้องเชื่อมั่นในความถูกต้องและเพลงในหัวใจของเธอแน่ๆ "


" เพลงในหัวใจ....งั้นเหรอ " อัลเทอร์ฮิบิกิได้เอามืออีกข้างได้มากุมที่อกของเธอก่อนที่จู่ๆน้ำตาของเธอก็ได้ไหลออกมาโดยที่เธอนั้นไม่รู้ตัว " ความอบอุ่นนี่แหละ.....ที่ฉันต้องการมาโดยตลอด.... "


เซ็นโตะที่ยืนมองทั้งสามก็ได้ยิ้มออกมาก่อนที่ฮิบิกิจะค่อยๆหันไปหาเซ็นโตะที่ยืนอยู่เธอจึงลุกแล้วเดินเข้าไปหา


" ขอโทษนะคะ.....ที่ฉัน "


" ช่างมันเถอะ....คงจะเหนื่อยมากสินะที่ต้องซ่อนความรู้สึกมากมายเอาไว้โดยที่พยายามฝืนยิ้มและก้าวเดินต่อไปนะ...ฉันเข้าใจดี " เซ็นโตะได้พูดไปพร้อมดึงฮิบิกิเข้ามากอดพร้อมเอามือลูบหัวอย่างอ่อนโยน



ณ ห้องทำงานนายกฮิมูโระ

 

ภายในห้องที่มืดสนิทยกเว้นหลอดไฟดวงเล็กๆที่เปิดอยู่เห็นร่างของเขาที่ยืนมองดูธงของโทโตะภายในห้องอย่างเงียบ

 

" คุณควรจะพักผ่อนบางนะครับ "  เซ็นโตะได้เดินเข้ามาหาเขาช้าพร้อมทักขึ้นมา

 

" ในเวลาเเบบนี้ ผู้คนที่กำลังทุกข์ทรมาณคงจะทำเเบบนั้นไม่ได้หรอก " นายกฮิมูโระได้หันมาพูดเซ็นโตะ

 

" บางที่การที่จะหยุดการรุกรานของเซย์โตะคงจะต้องเปลี่ยนวิธีเเล้วละครับ "

 

" เธอกำลังจะบอกว่าให้พวกเราโจมตีเซย์โตะงั้นหรอ? เรื่องเเบบนั้นไม่มีทางหรอก "

 

" ผมมีความคิดอย่างนึ่งอยู่ครับ " เซ็นโตะได้หันมาพร้อมใบหน้าที่ปกติพร้อมรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร " ผมขอยืมสัก100เยนจะได้มั้ยครับ "

 

นายกฮิมูโระที่ไม่เข้าใจที่เซ็นโตะพูดเเต่ตัวเองก็ได้เปิดลิ้นชักที่เโ๖ีะพร้อมหยิบกระเป๋าตังออกมาเเล้วเอาเเบงค์100เยนให้กับเซ็นโตะไป


" แบบนี่ใช้ได้มั้น? " 


" ขอบคุณครับ " เซ็นโตะที่รับ100เยนมาและได้เดินออกจากห้องไป

 

 

ณ สกายโร็ด

 

คาสึมิที่เเบกกระเป๋าของตัวเองเดินไปตามทางเพื่อจะไปโฮคุโตะเเต่ระหว่างทางเขาจะต้องผ่านสุสานของสามอีกาเเต่ตรงหน้าเขากับเจอบันโจที่นั่งขัดสมาธอยู่กับพื้นพร้อมกับคริสที่ยืนกอดอกมองเขาโดยมีกับชิราเบะเเละคิริกะที่เหมือนจะยืนรอเขาอยู่ด้วย

 

" ฮัดชิ้ว!!! อ่า.....หนาวชะมัด "

 

" นี้พวกนายทำอะไรนะ "

 

" ก็เห็นๆกันอยู่กำลังรอนายไงละ...กว่าจะมาน่า " คริสที่พูดขึ้นก่อนจะโยนหินที่อยู่ข้างทางเล่น

 

" อยู่ที่นี้ตลอดเลยหรอ? " คาสึมิได้เดินไปที่หลุมศพก่อนจะเข้าไปไหว้เพื่อทำความเคารพ " เเล้วมีธุระอะไรหรอ? "

 

" พวกเรานะ "

 

" อยากจะมาหยุดพี่คาสึมินเดส "

 

" ว่าไงนะ? "

 

" อย่างที่พวกเธอได้บอกนั้นเเหละเอาจริงๆตอนเเรกฉันว่าจะร่วมสู้กับนาย......เเต่ว่าน่า " บันโจได้ลุกขึ้นก่อนจะถูกมือไปมาเเล้วซุกไว้ในกระเป๋า "ดูเหมือนความหนาวจะเปลี่ยนคนได้นะ....ทำเอาชักกลัวตายสะแล้ว "


" ใจจริงแล้ว....ที่หมอนั้นพูดแบบนั้นกับนายก็คงจะพยายามเพื่อที่จะหยุดนายเพื่อไม่อยากให้ไปตายเปล่าๆ " คริสได้พูดขึ้นมา

 

" ไม่ใช่เเค่เขาหรอกนะ " มาเรียได้เดินมาพร้อมกับซึบาสะและเซเรน่าทำเอาทุกคนตกใจอย่างมาก " ยังมีอีกคนที่ต้องการจะหยุดนายเหมือนกัน "

 

คานาเดะได้เปิดมือถือของเธอขึ้นมาและหันให้คาสึมิดูเป็นภาพของมิโระที่ตอนนี้เป็นมี่ตันอยู่

 

" ฮ้ายยย.....ไอดอลของทุกคนมี่ตันเองน่า.....วันนี้มีคำขอร้องจากคุณค่ะความรู้สึกที่ต่อสู้เพื่อคนที่อยากจะช่วยคนอื่นเนี่ยฉัน-เข้า-ใจน่า แต่ว่าอยากให้คุณให้ความสำคัญกับชีวิตของตัวเองด้วยเพราะงั้นมาคิดหาวิธีร่วมพลังกันสู้ดีกว่านะ " จากสีหน้าที่ยิ้มเเย้มรอยยิ้มก็ค่อยๆหายไปพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาเเทนที " ขอร้องละ... "

 

" อะ...เอ้ะ? ยัยนั้นมาทำอะไรเเต่เช้าเเบบนี้กัน " 

 

" มี่ตันนะ...คือไอดอลของทุกคน เวลาที่ฉันทำไร่ไถนาอยู่นั้น เวลาพักนั้นการที่ได้ดูคลิปของเธอพร้อมกับทุกคนเป็นอะไรที่สนุกมากเลยละ...ฉันนะกรีดกับเจ้าพวกนั้นเหมือนคนบ้า ตื่นเต้นไปกับเรื่องไร้สาระถึงแม้เจ้าพวกนั้นจะบ้าจนเกินเยียวยา...แต่สำหรับฉันแล้วที่โฮคุโตะเต็มไปด้วยพวกพ้องที่ทดแทนไม่ได้ " คาสึมิที่พูดไปก่อนจะหันไปมองหลุมศพก็เหมือนจะคิดอะไรได้ " ดูเหมือนว่าฉันจะทำให้เจ้าพวกนั้นโกรธสะเเล้ว "

 

จู่ๆเสียงฝีเท้าจำนวนมากที่กำลังมุ่งหน้ามาหาทุกคนได้มองไปพบสตาร์ครีโมทคอนเอ็นจินบรอสเดินมาพร้อมฮาร์ดการ์เดี้ยน

 

" วันนี้จะมาขอเก็ยกวาดงานให้เรียบร้อยหน่อยนะ "

 

บันโจกับคาสึมิต่างมองหน้ากันก่อนที่จะหันไปมองพวกซึบาสะที่เตรียมพร้อมอยู่เเล้ว


[ DRAGON JELLY ] 

 

[ ROBOT JELLY! ]

 

" อ่า!! "


" แปลงร่าง!!! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! DRAGON IN CROSS-Z CHARGE! BURURAA! ]

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ] 

 

Kamen Rider Grease Kamen Rider Cross Z GIF - KamenRiderGrease KamenRiderCrossZ RobotBelt GIFs


[ Imyuteus Ame no Habakiri tron / Killter Ichaival tron / Croitzall Ronzell Gungir Zillz  ]



[ Seilien coffin Airgetlám tron / Various Shul Shagana tron / Zeios Igalima raizen tron ] 


 

 

ครอสกับกรีสได้เรียกทวินเบรคเกอร์ออกมาไว้ที่มือพร้อมกับพวกซึบาสะได้ถืออาวุธเอาไว้ในมือก่อนที่พี่น้องบรอสกับกองทัพฮาร์ดการ์เดี้ยนเข้าต่อสู้กันทันทีกรีสรับมือกับรีโมทคอนบรอสกับเอ็นจินบรอสเพียงลำพังจึงเป็นฝ่ายถูกโจมตีใส่อย่างเดียวจนล้มลงไปกับพื้น

 

ครอสกำลังจะวิ่งไปช่วยเเต่บลัดสตาร์คได้เข้ามาขว้างเอาไว้ซะก่อนจนเข้าปะทะกัน

 

" เห็นการเติบโตของนายแล้วดีใจจริงๆ "

 

" หนวกหู...ฮาซาร์ดเลเวลของฉันเหนือกว่าเเกอีก "

 

[ SCLAP BREAK!! ]

 

ครอสได้ไรเดอร์พันซ์อัดเข้าใส่ร่างของสตาร์คจนร่างไถลถอยหลังไป

 

" ก็จริงอยู่หรอก...เเต่ว่าน่าฉันมีเจ้านี้อยู่!!! " ที่มือของสตาร์คได้มีออร่าสีเเดงมารวมกันก่อนจะยิงออกไปดข้าโจมตีมาครอสจนล้มลงไปนอนกับพื้น

 

"อ่อก.....พลังของดาวอังคาร...งั้นหรอ "

 

" ฮ้ากกกก!!! " ซึบาสะได้พุ้งเข้าจากด้านหลังของบลัดสตาร์คเเต่อีกฝ่ายเพียงเเค่หลบออกด้านข้างเเล้วจับดาบเอาไว้ " ไม่จริงน่า "

 

" อ้าวๆๆ นักร้องหญิงผู้โด่งดังเล่นเเบบนี้มันเสียมารยาทน่า!!! " บลัดสตาร์คหักคาตานะของซึบาสะอย่างง่ายดายก่อนจะต่อยหมัดที่เต็มไปด้วยออร่าสีเเดงเข้าที่ท้องจนร่างกระเด็นไปทางคริสที่พึ่งจัดการฮาร์ดการ์เดี้ยนเสร็จร่างของเธอรับซึบาสะไปเต็มจนล้มลงไปกับพื้น

 

" รุ่นพี่.....เป็นอะไรรึป่าว "

 

" อัก...อ่อก...พลังอะไรกันเนี่ย " ซึบาสะที่เอามือกุ้มท้องพร้อมมองเห็นเเม้เเต่ชุดของซิมโฟเกียร์ยังขาดเป็นรอยไหม้จุดที่บลัดสตาร์คได้โจมตีเข้ามา

 

มาเรียได้วิ่งพุ้งไปหาบลัดสตาร์คพร้อมกับคานาเดะซึ่งมาเรียได้หยิบดาบสั้นออกมาพร้อมกับคานาเดะตั้งหอกในมืออย่างมั่นและวิ่งพุ้งเข้าโจมตีจากดา้นข้างพร้อมกันแต่บลัดสตาร์คที่ได้หลบคมดาบของทั้งสองเอาไว้อย่างง่ายดายก่อนจะใช้มือที่ปกคลุมไปด้วยพลังดาวอังคารจับหน้าของทั้งสองและกดร่างอัดลงพื้น

 

" ปล่อยมาเรีย...กับคุณคานาเดะ "

 

"  เดียวนี้นะเดส "

 

บลัดสตาร์คได้หันมาก่อนจะยิงพลังใส่ชิราเบะได้กางใบเลื้อยขึ้นมากันเอาไว้เเต่ก็กันไม่อยู่จนเลื้อยเเตกละเอียดจนพลังพุ้งเข้าใส่ร่างของเธอจนปลิวดกระเด็น

 

" ชิราเบะ!!! " คิริกะได้หันไปมองชิราเบะก่อนจะรู้สึกตัวอีกทีสตาร์คได้มายืนอยู่ข้างหลังเธอเเล้ว

 

" ยังจะไปห่วงคนอื่นอีกงั้นหรอ " บลัดสตาร์คได้อัดพลังใส่ร่างคิริกะจนกระเด็นกลิ้งลงไปนอนอีกคนก่อนที่เซเรน่าได้ควบคุมมีดจำนวนมากพุ้งเข้าโจมตีใส่บลัดสตาร์ครอบทิศทางแต่มีดเหล่านั้นก็ถูกพลังของดาวอังคารทำลายลง


" อ้าวๆๆ....เป็นเด็กเป็นเล็กไม่ควรเล่นของมีคมน่า " บลัดสตาร์คได้หันไปหาเซเรน่าช้าๆก่อนที่เธอจะเรียกมีดอากาโทลัมออกมาจำนวนมาก " โอ้ววว....ไม่เอาน่าที่ผ่านมาฉันค่อยดูแลเธอมาโดยตลอดเลยน่า...นี่เหรอสิ่งที่มอบให้กับผู้มีพละคุณนะ "


" ไม่ว่าคุณจะพูดยังไงฉันก็ไม่มีทางเชื่อใจคุณอีกแล้วละค่ะ "

 

" ย้ากกกก!!!! " ครอสได้วิ่งพุ้งเข้ามาพร้อมกระหน้ำหมัดต่อยใส่สตาร์ค

 

" ไม่หัดรู้จักจำบางเลยน่า!!! "  สตาร์คได้ปัดมือครอสออกก่อนจะยิงพลังอัดใส่ร่างของครอสกับกรีสเเละคริสที่อยู่ด้านหลังจนทุกคนลงไปนอนกองกับพื้น " อ่าวๆๆ....จบเเล้วงั้นหรอนี่พึ่งแค่อุ่นเครื่องเองน่า เอาล่ะส่งบอทเทิลที่เหลือมาซะ "

 

" มันยังไม่จบสักหน่อย "

 

อีกด้านนึ่งมิโซระที่ได้เเบกกระเป๋าใบนึ่งลงมาวางก่อนจะเปิดออกเต็มไปด้วยบัตรสิทธิพิเศษมากมายของมี่ตัน

 

" บัตรจับมือ บัตรถ่ายรูป บัตรล้างหูหวังว่าเเค่นี้พอจะเกลี้ยกล่อมกรีสได้น่า " จู่ๆกำไลของเธอเกิดส่องเเสงขึ้นมา

 

 

อีกด้านนึ่งทางฝั่งของพวกครอสและซึบาสะที่ได้หันไปตามเสียงพร้อมกับบลัดสตาร์คก็พบเซ็นโตะ ฮิบิกิและอัลเทอร์ฮิบิกิได้เดินเข้ามาก่อนที่เซ็นโตะจะหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมในมืออีกข้างที่ถือฮาซาร์ดทริกเกอร์อยู่ก่อนจะกดให้ทำงาน

 

[ MAX HAZARD ON! ]

 

" หมอนั้น.... "


" ทาจิบานะ "


" ทำไมยัยนั้นถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยละ " คริสที่ตกใจเมื่อเห็นอัลเทอร์ฮิบิกิที่อยู่ด้วย


" ลุยกันเถอะ...ตัวฉันอีกคนนึ่ง " ฮิบิกิได้หันไปพูดกับอัลเทอร์ฮิบิกิที่หยิบเกียร์ออกมาจากใต้เสื้อฮู้ดของเธอ


" ไปแสดง....พลังของพวกเราให้พวกนั้นได้เห็นกัน "


[ Balwisyall Nescell gungnir tron ]  



[ Itten toppa no ketsui no migite watashi to iu oto hibiku naka de "Naze? Dōxe?" no saki wo seoeru yūki wo Mayoi wa… naisa kobushi ni tsutsunda ]

 

[ RABBIT RABBIT! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ ARE YOU READY? OVERFLOW! ]

 

[ KURENAI NO SPEEDY JUMPER RABBITRABBIT YABEL HAYAI! ]

 


หลังจากที่เซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นบิลด์แรบบิทแรบบิทฟอร์มและวิ่งพุ้งออกไปพร้อมกับฮิบิกิทั้งสองบิลด์ได้เอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์เข้าฟันใส่ฮารืดการ์เดี้ยนสองตัวหน้าก่อนที่ฮิบิกิทั้งสองจะกระโดดข้ามหัวบิลด์พุ้งเข้าไปชกฮาร์ดการ์เดี้ยนตัวอื่นๆที่อยู่ด้านหลังพร้อมกับทั้งสองที่ร้องเพลงออกมาพร้อมกัน


[ Isame (Let's shout) donna datte itchokusen de Todoke (Let's shout) arittake faito ippatsu daibu ]


" ไงมาร่วมมือกันเฉยเลยล่ะเดส? " คิริกะที่ไม่เข้ามจเมื่อเห็นฮิบิกิกับอลัเทอร์ฮิบิกิที่ผสานการต่อสู้อย่างเพอร์เฟค


" สุดยอดเลย " เซเรน่าที่พอมองดูการต่อสู้ของเธอพร้อมบทเพลงที่ขับร้องออกมาจนประหลาดใจ


" ให้ตายสิ....สมแล้วจริงๆที่เป็นฮิบิกิ "


" นั้นสินะ " มาเรียที่เห็นด้วยกับคานาเดะและยืนมองดูทั้งสองเข้าจัดการกับฮาร์ดการ์เดี้ยนทุกตัวที่เข้ามาฮิบิกิได้ชกซัดเข้ากลางอกของฮาร์ดการ์เดี้ยนตัวตรงหน้าก่อนที่อีกสองตัวจะพุ้งเข้ามาจากด้านข้างแต่อัลเทอร์ฮิบิกิที่พุ้งเข้ามาหมุนตัวเตะตัดเข้าที่ฮารืดการ์เดี้ยนสองตัวรวดเดียวจนขาดสะบั้น


[ Buchinuku (kabe wo) bukkomu (hāto) Mune no uta ga aru kagiri Seigi (shinji) nigiri (shimete)
Jibun iro ni saki tatsu hana ni nare (Hero ja naku) ] 


" การที่จะต่อสู้กับเซย์โตะในตอนนี่นะ " บิลด์ได้เอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ฟันใส่ฮาร์ดการ์เดี้ยนตรงหน้าที่ละตัวก่อนจะยกขึ้นมากันกระสุน " อาจจะต้องมีเปลี่ยนวิธีการสักหน่อย "

 

[ JET ROCKET ]

 

[ JUST MATCH DESU! ]

 

บิลด์ได้เอาเจ็ตบอทเทิลกับร็อกเก็ตบอทเทิลบรรจุเข้าไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์พร้อมรับมือกับฮาร์ดการ์เดี้ยน

 

" จะต้องมีวิธีโต้กลับโดยไม่ทำให้เกิดสงครามอย่างเต็มตัวอยู่แน่ "

 

[ JUST MATCH BREAK ]

 

บิลด์ได้หันปากกระบอกใส่เเล้วยิงใส่ฮาร์ดการ์เดี้ยนนัดเดียวทำลายทั้งหมดไปเหลือซาก

 

" ฉันน่ะเคยบอกไว้เเล้วว่าไม่ว่าจะมิตรหรือศัตรูก็ไม่ยอมให้.ครต้องตายเด็ดขาด..เคยสาบานไว้ว่าจะต่อสู้เพื่อความรักเเละความสันติสุขนั้นอาจจะเป็นคำพูดสวยหรู อาจจะเป็นเเค่ภาพลวงตา"  บิลด์ได้หันไปหากรีสที่นอนอยู่ก่อนจะมองไปรอบตัวที่ตอนนี้กลายเป็นสีขาวพร้อมทซังบะกลาสทั้งสามได้ยืนล้อมเขาเอาไว้ " แต่ถึงอย่างนั้น ฉันและนาย...ต่างก็มีพวกพ้องของนายเเละโฮคุโตะ ฉันอยากจะต่อสู้เพื่อปกป้องทุกคน "

 

" ไม่ว่าหน้าไหน....ฉันน่ะ..อึกไม่ได้เห็นดีกับนายหรอก...แต่ว่าเพราะมี่ตันขอร้องมาต่างหากละ " กรีสได้ลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจไปมาก่อนจะเดริเข้าไปหาบิลด์ที่ยืนอยู่ " ช่วยไม่ได้ละน่า....ฉันจะร่วมมือกับพวกนายเพื่อทำให้สงครามบ้าๆนี้จบไปพร้อมกับพวกนายก็ได้ "

 

" เห้อ...ให้ตายสิมีเเต่พวกบ้ากันทั้งนั้น " คริสได้บ่นออกมาเเต่ก็หลุดยิ้มออกมาเเล้วดึงซึบาสะให้ลุกขึ้น " แต่ก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะ "

 

" เอาล่ะ....ได้เวลาต่อรอบที่2เเล้วใช่มั้ยมาเรีย คานาเดะ "  ซึบาสะได้ตะโกนออกมาก่อนที่มาเรียจะยันตัวลุกขึ้นจากพื้น

 

" อ่า.....คราวนี้จะให้พวกเเกฟังเพลงของฉันให้หน้ำใจเลย " มาเรียได้เช็ดเลือดมุมปากก่อนจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับคานาเดะ


" แน่นอน "

 

" ไม่ว่าพี่มาเรียจะไปที่ไหน "

 

" พวกเราก็จะไปด้วยกันจนถึงที่สุด/เดส "

 

" เผาไหม้เปลวไฟในจิตใจ...เเล้วกำจัดเเกซะ ฮ้ากกกก " กรีสเเละบิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าไปต่อสู้กับเอ็นจินบรอสกับรีโมทคอนบรอส


" ไปกันเถอะ....ทุกคน " ฮิบิกิได้หันไปพูดกับพวกซึบาสะก่อนจะหันไปมองอัลเทอร์ฮิบิกิที่ยืนอยู่ข้างๆทั้งสองได้ชนหมัดกันก่อนจะวิ่งพุ้งออกไป


" ดีล่ะ..ฉันเองก็ด้วย " ครอสที่ต่อยมือทั้งสองเข้าใส่กันก่อนจะวิ่งตามไปพร้อมกับพวกฮิบิกิ

 

" เพื่อ.....ความสงบสุขของประเทศเเห่งนี้ " ซึบาสะได้กระโจนเข้าไปพร้อมคาตานะในมือเเทงเสียบร่างฮาร์ดการ์เดี้ยนตรงหน้าก่อนที่มาเรียจะดึงมีดจากเกียร์เเขนซ้ายออกมาเป็นเเส้ฟาดฟันใส่เฉือนร่างเป็นชิ้นๆ

 

" ต่อสู้ด้วยความรู้สึกทื่ตัวเองเชื่อมั่น "

 

" เพื่อปกป้องสิ่งสำคัญเเละสถานที่ทีต้องกลับไป " คริสเปลี่ยนเกียร์ทั้งสองข้างเป็นแกทลิ้งกระหน้ำยิงใส่ร่างฮาร์ดเเสมชที่พุ้งเข้ามาจนร่างเป็นรูพรุนก่อนจะระเบิด


" เพื่อผู้คนที่เดือดร้อนอยู่ " คานาเดะที่อยุ่กลางวงล้อมฮาร์ดการ์เดี้ยนก่อนที่ร่างกายจะปกคลุมไปด้วยเปลวไฟทั้งร่างพร้อมเปลี่ยนเป็นอีกร่าง



คานาเดะได้จุดเปลวไฟที่หอกทั้งสองด้านของเธอและเหวี้ยงออกเป็นคลื่นไฟเข้าใส่ร่างของฮาร์ดการ์เดี้ยนรอบๆตัวขนร่างของพวกมันขาดครึ่งท่อนด้วยความร้อนสูงก่อนจะระเบิดเป็นแถวๆๆ


" ต่อสู้เพื่อปกป้องพวกพ้องที่พวกเราเชื่อมั่น "

 

" ถึงแม้ฝ่ายนั้นจะเป็นศัตรูเเต่ในวันข้างหน้าคือมิตรเเท้ของเราเดส "

 

ชิราเบะเเละคิริกะได้จับมือกันก่อนจะพุ้งเข้าไปกลางวงฮาร์ดการ์เดี้ยนได้สร้างใบเลื้อยขนาดใหญ่เเละคมเคียวเล่มใหญ่หมุนเป็นวงกลมจนใบเลื้อยเเละคมเคียวตัดร่างฮาร์ดการ์เดี้ยนจนเป็นชิ้นๆ


" เพื่ออนาคต....และวันพรุ่งนี้ของทุกคน "  เซเรน่าได้เรียกเหล่ามีดอาโกโทลัมจำนวนมากก่อนจะควบคุมพุ้งเข้าไปเฉือดเฉือนจัดร่างของฮาร์ดการ์เดี้ยนขาดเป็นชิ้นๆๆ


" ทำไมรู้สึกว่าโดนแย่งซีนยังไงไม่รู้ " ครอสที่มองดูการตอสู้ของพวกซึบาสะที่ดูยิ่งใหญ่ระเบิดระเบ้อจนรู้สึกอิจฉาจนมั่วแต่มองดูทำให้ฮาร์ดการ์เดี้ยนย่องมาข้างหลังและสะกิดให้หันไปหาซึ่งครอสได้หันไปสบตากันแปปนึ่ง " หื้ม...ชะ..เห้ย! " ครอสที่เหมือนจะพึ่งรู้สึกตัวก็ได้เอาทวินเบรคเกอร์เข้าฟันและเจาะใส่ร่างฮารืดการ์เดี้ยนไม่ยั่งและกระโดดเตะขาคู่จนมันหงายหลังไป


[ SCLAP BREAK!! ]


" ย้ากกกก!! " ครอสได้พุ้งเข้าไปกระโดดไรเดอร์คิกส์ใส่ร่างของฮาร์ดการ์เดี้ยนซ้ำ


[ Takanare (G-beat) mētā wo gan to (G-beat) furikire Kono ryōte de kono uta de mamori kitte yaru! ]


บิลด์กับกรีสที่ต่อสู้โดยเป็นเเบบเเผนทั้งสองทีเข้าขากันอย่างง่ายดายหลังจากที่บิลด์โจมตีใส่จนร่างของเอ็นจินกับรีโมทคอนจนเสียหลักกรีสก็ได้เข้ามากระหน้ำบีมยิงใส่ถึงเเม้การต่อสู้ประสานทีมของอีกฝ่ายจะเหนือกว่าก็ตาม

 

" ยังไม่พอ...ยังไม่พอสักนิด!!! " กรีสได้ตะโกนออกมาจนสุดเสียงรีโมทคอนบรอสได้เข้ากระหน้ำต่อยใส่เเต่กับไม่สามารถทำอะไรกรีสได้ก่อนจะถูกต่อยส่วนกลับไป " พิฆาต!! ฟาดฟัน!! ตลบหลัง!! " กรีสได้ต่อยอัดเข้าทีท้องก่อนจะหมุนตัวเตะเข้าที่หน้าของรีโมทคอนจนกลิ้งลงไปนอนกับพื้น

 

" ใครจะช่วยเติมเต็มให้ฉันได้บางมั้ย!? "

 

" ถ้าต้องการขนาดนั้นละก็ ไร! "

 

สิ้นเสียงเอ็นจินบรอสได้โยนบอทเทิลของตัวเองหาคนที่เรียกเข้า

 

[ GEAR ENGINE! ]
 

" ขับเคลื่อน "

 

[ FUNKY MATCH! FEVER! PERFECT! ]

 

รีโมทคอนบรอสเปลี่ยนร่างเป็นเฮลบรอสชณะที่ไรได้เข้าหลบที่พุ้มไม้ข้างๆจู่ๆเข้าได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาจึงหันไปมอง


[ Tsuranuke (G-beat) shinnen wo moero (G-beat) hageshiku Genkai nante… iranai shiranai

Zettai! Tsunagi hanasanai ]


กลับมาทางบิลด์กับกรีสที่ตอนนี้ยืนประจันหน้าอยู่กับเฮลบรอส

 

" คาสึมิ "

 

" จัดการมัน....ด้วยกัน "

 

" อ่า " บิลด์ได้กดไปที่ฮาซาร์ดทริกเกอร์และหมุนคันโยกไปมาเพื่อเข้าสู้โหมดโอเวอร์โฟลด์พร้อมเอาฟูลฟูลบอทเทิลใส่ลงไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์


[ MAX HAZARD ON ]

[ READY GO? OVERFLOW YABEL ]



 

FULLFULL MATCH DESU!


" ฉันขอยืมพลังหน่อยนะพวกนาย " กรีสได้เอาบอทเทิลของซังบะกลาสขึ้นมาได้ใส่ลงไปที่ทวินเบรคเกอร์เเละเเสครชไดรฟเวอร์

 

SINGLE TWIN DISCHARGE BOTTLE TSUBURENAI TWIN FINISH!

 

FULLFULLMATCHBREAK!

 

TWINBREAK!

 

" ฮ้ากกกก!! " ทั้งสองวิ่งพุ้งเข้าใส่เฮลบรอสเเต่ก็ถูฏฟันเฟื้องขนาดใหญ่สองอันเข้าปะทะใส่ทั้งคู่พยายามสู้สุดชีวิตพยายามดันกลับไปเเต่จู่ๆเหมือนมีมือทั้งสามได้เเตะลงที่หลังของทั้งสอง

 

พวกเขาที่รู้สึกที่ความอบอุ่นเเละรู้ได้เลยว่าเจ้าของมือนั้นคือซังกะบลาสได้ดันร่างของทั้งสองจนทำลายฟันเฟื้องเข้าไปถึงตัวเฮลบรอสเเละฟันเข้าทีลำตัวทั้งสองด้าน

 

" อึก.....อืออ ไม่จริงน่า " เฮลบรอสได้ทรุดลงไปกับพื้นขณะที่บิลด์ได้ยกมือขึ้นมาก่อนที่กรีสจะเอามือชนกัน


ด้านของฮิบิกิและอัลเทอร์ฮิบิกิที่ทั้งสองกระหน้ำเข้าโจมใส่บลัดสตาร์คอย่างหนักหน่วงจนทำให้ไม่สามารถใช้พลังดาวอังคารตอบโต้ได้เลยแม้แต่น้อย


" หน่อย....เป็นแค่ซิมโฟเกียรืแท้ๆ...ทำไมถึงมีพลังขนาดนี้ "


" นี่แหละคืพลังของพวกเรา....เพื่อที่มือคู่นี้จะสาามารถไคว้คว้าอนาคตมาไว้ในมือ "


" เป็นเพียงแค่อาวุธยังมีหน้าพูดถึงอนาคตงั้นเหรอ "


" ฉันไม่ใช่อาวุธ...แต่เป็นมนุษย์ที่ชื่อทาจิบานะ ฮิบิกิต่างหากละ " อัลเทอร์ฮิบิกิที่ได้ตอยส่วนกลับบลัดสตาร์คไปนึ่งดอก


" แบบนี้สิ...ค่อยสมเป็นตัวฉันอีกคน " ฮิบิกิที่ยิ้มอย่างภูมิใจก่อนจะหันไปตั้งเปลี่ยนอาร์มเมอร์เกียร์ที่แขนขวาเช่นเดียวกับอัลเทอร์ฮิบิกิก่อนที่ทั้งสองจะพุ้งเข้าไปด้วยไอ้พ้นที่เอวข้างหลังก่อนี่หมัดของทั้งสองจะเข้าปะทะกับร่างของบลัดสตาร์คจนปลิวกระเด็นลงไปนอนกับพื้นอย่างหมดสภาพ


" หยุดอยู่เเค่นัั้นเเหละ " จู่ๆเสียงไรได้ตะโกนขึ้นมาทำใหครอสหยุดการโจมตีเเละทำให้ทุกคนได้หันไปหาพบว่ามิโซระถูกไรจับเป้นตัวประกัน " อย่าได้ใจให้มากนัก "

 

" มิโซระ "

 

" มี่ตัน "

 

ครอสกับกรีสได้ตะโกนออกมาก่อนที่พวกฮิบิกิจะหันไปมอง

 

" หน่อยเเก....เล่นสกปรกนิน่า "

 

" เอาล่ะ....ส่งบอทเทิลมาซะเร็วเข้า!!! "

 

มิโซระได้ค่อยลืมตาขึ้นมาตาของเธอกลายเป็นสีเขียวซึ่งบิลด์พอเห็นก็ตกใจขึ้นมาก่อนจะนึกไปถึงเหตุการณ์ที่โร๊คเข้ามาชิงเเพนโดร่าบ็ฮกซ์

 

" ดวงตานั้นมัน "

 

จู่ๆกำไลที่ข้อมือเกิดเปล่งเเสงพร้อมรอบๆร่างกาบของมิโซระได้ปล่อนยพลังออกมาจนไรกระเด็นลงไปนอนกับพื้นทำเอาทุกคนต่างตกใจ

 

" นามของเราคือเวอร์นาจ ราชินีเเห่งดาวอังคาร " เสียงของมิโซระท่เปลี่ยนไปพร้อมดวงตาสีเขียวที่จับต้องไปยังเหล่ามาสไรเดอร์เเละซิมโฟเกียร์ทุกคน


Build 29

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #129 moswiwat (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 11:05

    เลือกเปิดเพลงไม่ถูกเลยว่าจะเปิด Sympogear Xd หรือ Ready go ดี

    #129
    0