Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 ความถูกต้องที่ไร้สิ่งตอบแทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63


เซ็นโตะ : นักฟิสิกส์อัจฉริยะ คิริว เซ็นโตะ ตอนนี้ได้กำลังหาเบาะแสที่สาวตัวไปหายาเบะชิม่าด้วยความช่วยเหลือของไอดอลสุกน่ารักมุ้งมิ้ง มี่ตันนั้นเอง และขณะเดียวกันนั้นเองคานาเดะก็ได้ฟื้นฟูจิตใจของฮิบิกิขึ้นมาใหม่ได้สำเร็จแต่แล้วจู่ๆบันโจริวกะนั้นได้จะทำอะไรสักอย่าง....ทำไมตาขวากระตุกแปลกๆไงไม่รู้แหะ


ฮิบิกิ : นี่คุณเซ็นโตะเชื่อเรื่องความโชคร้ายด้วยเหรอค่ะ?


เซ็นโตะ : อะ....แฮ๋มเปล่าสักหน่อย คิดว่านักฟิสิกส์อัจฉริยะอย่างฉันจะเชื่อพวกเรื่องดวงอะไรนั่นที่ไหนละ


คานาเดะ : เอ้าๆปากบอกไม่เชื่อแต่ตากระตุกใหญ่เลยน่า


เซ็นโตะ : นะ....หนวกหูน่า จะโชคร้ายจริงหรือเปล่าไปดูในตอนที่ 6เดี่ยวก็รู้เองแหละน่า!!!  


--------------------------------------------------


 

ณ ฐานทัพของเฟาส์

 

" นี้! อย่ามาล้อเล่นน่า....ปล่อยฉันสิ...อะ.....อ้ากกก " นาเบะชิม่าได้ถูกนำตัวกลับมาพร้อมจับใส่ลงในเครื่องอัดแก็สทันทีโดยทีนักวิทยาศาสตร์สวมหน้ากากกันแก็ส3-4คนได้เดินเครื่องอัดแก็สใส่นาเบะชิม่า

 

" การทำงานของนายในฐานะสายลับถือว่าดีมาก.....เพราะฉะนั้นเพื่อเป็นการขอบคุณฉันจะบอกรางวัลพิเศษให้ " ไนท์โร๊คได้เดินไปนั่งบนเก้าอี้หรูหราของเขาพร้อมเอาขาไขว้มองดูนาเบะชิม่ากำลังถูกล่มแก็ส " นั้นก็คือ...พลังอันมหาศาลให้กับเเกไงล่ะ "

 

" อะ.....อ้ากกก...อึก.....อ้าากกก!!! "

 

" แม้ๆ......น่ากลัวจังเลยน่า " แบล็คอาร์ทได้ยืนกอดอกพิงเสาขณะที่มองดูนาเบะชิม่ากำลังโดนอัดแก็สเข้าใส่ร่าง


" เธอมีธุระอะไรอีกละ....แบล็คอาร์ท "

 

" แค่จะมาบอกว่า....เจ้านั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วยังไงละ "

 

" หึ.....ในทีสุดก็เริ่มสักที "

 


ณ Nascita 

 

" นี้มิโซระ..... " เซ็นโตะได้ตะโกนเรียกมิโซระแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจนเดินลงมาถึง " มี่ตัน.....ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ละ? " เซ็นโตะยืนเห็นภาพตรงหน้าทีมิโซระที่โซ่หมัดไว้กับเสาพร้อมเอาผ้าปิดปากเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอส่งเสียงออกมาได้

 

" มิโซระ! " เซ็นโตะได้รีบเข้าไปแก้หมัดให้กับมิโซระทันที " เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ? "

 

" บันโจออกไปตามหาครอบครัวนาเบะชิม่านะ...... "

 

 

ณ ท่าเรือทางใต้ของโทโตะ

 


 

ซาวะได้พูดคุยอะไรบางอย่างกับคนขับเรือพร้อมมอบซองน้ำตาลที่ด้านในมีเงินอยู่ให้พร้อมก้มขอบคุณก่อนทีคนขับเรือจะไปเตรียมการออกเรือ

 

" รบกวนด้วยนะค่ะ "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาไม่นานนักบันโจทีได้ปลอมตัวเป็นคนแก่เดินถือไม้เท้าเดินหลังค่อมเข้ามาหาซาวะจากด้านหลัง

 

Build 03


" ขอโทษ.....ทีมาช้าน่า "

 

" คุณยายค่าา "

 

" คุณตาต่างหากเหล่า "

 

" เอาหรอ? "

 

" ว่าแต่....เรือนี้จะพาไปเซย์โตะได้จริงหรอ? " บันโจได้มองดูเรือทีทั้งสองกำลังจะขึ้นทำให้เขารู้สึกไม่ได้ก่อนจะหันไปถามเพื่อความแน่ใจ

 

" จริงๆแล้ว เรือนี้คือเรือทีลักลอบเข้าเซย์โตะน่ะ "

 

" เอ้! " บันโจทีเผลอสงเสียงดังก่อนจะเอามือขึ้นมาปิดปากแล้วเขาไปกระซิบข้างๆหูซาวะ " ให้นั่งเรือเถื่อนไปเนี่ยน่า " 

 

" ก็ช่วยไม่ได้นิน่า....ก็นายถูกประกาศจับอยู่นะ จะให้ไปนั่งเรือปกติไปได้ยังไงล่ะ แถมจะขอใบอนุญาติตอนนี้ก็ไม่ง่ายด้วย "

 

" เห้อ....เอาจริงหรอเนี่ย " บันโจได้ถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปมาอย่างอาลัยตายอยาก

 

" เอาน่าๆๆ ไปกันเถอะไปๆๆ "

 

ก่อนทีทั้งสองกำลังจะขึ้นเรือการ์เดี้ยนของทางการได้แห้กันเข้ามาจับตัวบันโจ

 

" พบตัวบันโจ ริวกะแล้ว "

 

ทั้งสองได้ไปเห็นการ์เดี้ยนก่อนทีซาวะจะวิ่งหลบจนการ์เดี้ยนทั้งหมดเข้าไปรุมจับบันโจ

 

" การ์เดี้ยนงั้นหรอ...อ้ายยย! "

 

" หน่อย! อย่ามาขว้างสิ!บันโจได้เอาไม้เท้าฟาดใส่การ์เดี้ยนตรงหน้าก่อนจะใช่วิชามวยของตัวเองเข้าต่อสู้ทันทีแต่เนื่องจากแพ้จำนวนทำให้เข้าถูกซัดจนกลิ้งไปตรงทีซาวะหลบอยู่พอดี

 

" เอ้! นี้ๆ อย่ามาทางนี้สิ "

 

บันโจได้ลุกขึ้นก่อนจะหันไปเห็นดราก้อนบอทเทิลทีตกอยู่จึงรีบเข้าไปคว้ามาไว้ในมือแล้วเขย่าไปมาก่อนจะง้างต่อยซัดใส่ร่างการ์เดี้ยนจู่ๆก็มีคลื่นพลังออกมาจากมือทีถือบอทเทิลอยู่ทำให้ร่างการ์เดี้ยนตกลงไปในน้ำสร้างความตกใจให้บันโจ

 

" เมื่อกี้นี้มันอะไรกัน " บันโจได้มองไปทีบอทเทิลในมือที่ไอควันจากความร้อน " หึ....แบบนี้ก็สวยสิ "

 

ก่อนทีบันโจจะขยับพอได้มองดูรอบๆตัวการ์เดี้ยนทีเหลือได้ล้อมเขาเอาไว้พร้อมกับเร่งปากกระบอกปืน

 

"อึ่ย....สงสัยจะไม่ละมั่ง " บันโจที่กลืนน้ำลายพร้อมกวาดสายตามองไปที่การ์เดี้ยนก่อนที่เซ็นโตะได้ปรากฎตัวขึ้นมา " นี้นายมาทำอะไรที่นี้นะ?  "

 

" มอบลงซะ! " เซ็นโตะได้สั่งบันโจก่อนจะเวียงปืนเเกทลิ้งสีส้มในมือบันโจที่ทำตามทีบอกก่อนทีจะเหนียวไกยิงกราดใส่การ์เดี้ยนทั้งหมดเพียงครั้งเดียว


 Build 03


" เป็นไงล่ะ.....สิ่งประดิษฐ์ของฉันน่ะ "

 

บันโจที่ยังไม่ทันดีใจก็ได้หันไปเห็นการ์เดี้ยนกำลังเสริมวิ่งเข้ามาหาก่อนทีทั้งสองจะวิ่งเข้าไปหลบในโกดังท่าเรือซึ่งซาวะได้เข้ามาหลบอยู่ก่อนแล้วก่อนเธอจะหันไปเห็นทั้งสองมาหลบหลังเสา

 

" เอ้? เซ็นโตะคุง? "

 

" ชู้ว....เงียบก่อน " เซ็นโตะได้หันกระซิบบอกก่อนทีซาวะจะรีบเอามือปิดปากก่อนที่ทั้งสองจะค่อยเงยมองดูพบการ์เดี้ยนได้ไล่ตามเข้ามาพร้อมสอดส่องมองหา

 

" ดูเหมือนว่าพวกทีเอามนุษย์ไปทำการทดลองจะชื่อเฟาส์สิน่า " เซ็นโตะได้พิงลังเเล้วหันไปมองบันโจ " ได้ยินมาจากมิโซระหมดแล้วละ คิดตั้งใจจะไปเซยืโตะงั้นเหรอ? "

 

" แน่อยู่แล้ว ถึงนายจะมาห้ามก็เหนื่อยป่าวๆ " บันโจได้เงียบไปแป็ปนึ่งก่อนจะพูดต่อ " ฉันจะช่วยครอบครัวนาเบะชิม่าจากเฟาส์ให้ได้ "

 

" ถ้างั้น....ฉันจะบอกอะไรให้อย่างนึ่งละกัน.....มันทำให้ฉันยิ้มนะ"

 

" ห๊า? " บันโจที่ไม่เข้าใจความหมายที่เซ็นโตะพูดก่อนทีเซ้นโตะจะพูดต่อ

 

" เวลาที่ได้เป็นพลังให้ใครสักคน...ฉันจะรู้สึกดีใจจากก้นบึ้งจากหัวใจเเล้วทำให้ใบหน้าของฉันมีแต่รอยยิ้ม " เซ็นโตะได้พูโออกไปพร้อมรอยยิ้มก่อนจะหันหน้าไปมองบันโจอีกครั้ง " ถึงแม้จะอยู่ภายใต้หน้ากากก็เถอะ "

 

ซาวะที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้นึกย้อนกลับไปเมื่อตอนนี้ที่เซ็นโตะได้ช่วยเหลือแม่ลูกคู่นั้นเอาไว้ก่อนจะทำให้ยิ้มออกมา

 

" แต่ว่าถ้าคาดหวังสิ่งตอบแทนละก็....แบบนั้นไม่เรียกว่าความถูกต้องหรอก "

 

บันโจได้ฟังคำพูดเหล่านั้นแล้วเก็บเอามาคิดทบทวนตัวเองอยู่นั้นจู่ๆการ์เดี้ยนตัวนึ่งได้กระเด็นมาหาพวกเขาแล้วนิ่งไปก่อนทีทั้งสามเงยหน้าขึ้นไปมองพบแสมชสีม่วงกำลังไล่จัดการการ์เดี้ยนอยู่

 


 

" ฉันจะล้อแสมชเองพวกนายรีบไปซะ " เซ็นโตะได้กระโดดออกไปพร้อมใช่ปืนแกทลิ้งในมือกระหน้ำยิงแสมชทันทีเพื่อเรียกร้องความสนใจก่อนที่บันโจกับซาวะจะใช่จังหวะนั้นรีบวิ่งออกไปเพื่อขึ้นเรือ

 

ทั้งสองได้วิ่งมาถึงเรือเเต่คนขับเรือได้ห้ามทั้งสองเอาไว้ก่อน

 

" โทษทีน่าคงจะให้...พวกเธอขึ้นเรือไม่ได้หรอก "

 

"เอ้? ทำไมล่ะ "

 

" มันจะเดือดร้อนถึงลูกค้าคนอื่นเขานะ "   เขาได้พูดจบได้เดินขึ้นเรือไปเเต่บันโจได้ดึงเเขนเขาเอาไว้ก่อน

 

" เดียวสิ.....ขอร้องละ เราจำเป็นต้องไปที่เซย์โตะน่ะ "

 

" ให้พวกเขาขึ้นเรือเถอะ....เดียวเรื่องหลังจากนี้ฉันจะรับผิดชอบเอง " ได้มีหญิงสาวคนนึ่งได้เดินมาพร้อมพูดกับคนขับเรือจนยอมเชื่อฟังแล้วเดินไปเตรียมออกเรือ

 

ซาวะได้หันมองผู้หญิงคนนั้นก็เอะใจขึ้นได้เพราะเป็นผู้หญิงคนเดียวกับตอนเช้าที่เซ็นโตะได้ช่วยเอาไว้

 

" คุณคือ? "

 

" เรือลำนี้....สามีของฉันเป็นคนให้เขาเช่านะ เอ้าขึ้นมาสิ " ผู้หญิงคนนั้นได้เดินขึ้นไปบนเรือก่อนเชิญทั้งคู่ขึ้นมาด้วย

 

" งั้นเองหรอค่ะ...ต้องขอบคูณมากเลยค่ะ "

 

" ไม่เป็นไรหรอก....ถือว่าตอบแทนที่มาสไรเดอร์ช่วยฉันเอาไว้นะ " เธอได้เดินมานั่งลงบนเรือพร้อมได้มองออกไปนอกทะเล " ถึงจะจำไม่ได้ก็เถอะ...แต่ดูเหมือนว่าฉันจะทำลายลูกของฉันจริงๆ....แค่นี้นะยังตอบแทนไม่พอหรอก "

 

" แม่ครับ " จู่ๆในห้องคนขับได้มีเด็กคนนึ่งได้วิ่งออกมาหาเธอเเล้วเข้ามากอด

 

" อ้าว...โคตะเป็นเด็กดีรึเปล่า " ทั้งสองได้กอดกันก่อนทีเธอจะหันไปหาซาวะกับบันโจ " ฉันมีเพื่อนอยู่ที่เซย์โตะน่ะ ถ้าไม่รังเกียจฉันก็ยินดีช่วย "

 

" เอ้ จริงหรอค่ะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ " ทั้งสองได้ยินแบบนั้นก็ดีใจก่อนจะก้มขอบคุณพร้อมกับเรือได้แล่นออกจากท่าเรือ

 

ทั้งสองได้ยืนรับลมกลางคืนขณะที่ในหัวของบันโจยังคิดถึงคำพูดของเซ็นโตะอยู่

 

"  หมอนั้นนะรู้อยู่แล้วงั้นหรอว่าจะเกิดอะไรขึ้นแบบนี้นะ "

 

" เซ็นโตะคุงหรอ.....คงไม่หรอกน่า " บันโจได้หันไปมองซาวะที่ได้หันมาตอบเขาก่อนจะสลับไปมองดูแม่ลูกตรงหน้าที่กำลังพูดถึงบิลด์อยู่

 

" ถ้าคาดหวังสิ่งตอบแทน...ก็จะไม่เรียกว่าความถูกต้อง.....งั้นหรอ " บันโจได้ลุกจากเก้าอี้เเล้วเดินที่ท้ายเรือพร้อมเกาะราวเหล็ก " ฉันคิดว่าถ้าช่วบครอบครัวนาเบะชิม่าแล้ว....คิดว่าเจ้านั้นจะมาเป็นพยายามให้กับฉัน เพราะงั้นถึงได้คิดจะช่วย "

 

จู่ๆบรรยากาศโดยรอบก็เงียบลงมีเพียงเเค่เสียงเครื่องยนต์ของเรือที่กำลังทำงานอยู่

 

" แต่ว่า...หมอนั้นไม่ใช่ ที่ช่วยแม่ลูกคู่นั้นคงเพราะคิดว่าจะทำให้ยิ้มได้สิน่ะ "

 

" อื้ม "

 

ไม่นานเรือของพวกเขาได้ออกจากเขตโทโตะเเล้วมุ่งหน้าสู่โทโตะทันที

 

 ด้านของคานาเดะและฮิบิกิหลังจากฝึกซ้อมกันจนเวลาเลยมาจนดึกฮิบิกิที่เดินไปมาก่อนที่คานาเดะจะเข้ามาขยี้ผมฮิบิกิไปมา


" เอาเรื่องเลยนิน่า...เธอเนี่ย " คานาเดะได้ชมฮิบิกิก่อนจะกลับมาเดินปกติ " แค่วันแรกท่าทางก็ดูดีขึ้นมากเลย "


" ต้องขอบคุณ คุณคานาเดะมากกว่าที่สอนฉันหลายๆอย่างเลย "


" นี่แค่พึ่งเริ่มต้นเองนะ....หลังจากนี้ทุกๆวันหลังเลิกเรียนจะต้องมาฝึกกับฉันเข้าใจนะ "


" ฉันเองก็ขอรบกวนด้วยนะคะ " ฮิบิกิได้เดินมาข้างหน้าของคานาเดะก่อนจะก้มหัวเคารพแต่จู่ๆมือืถอของเธอก็ได้ดังขึ้นก่อนจะหยิบขึ้นมา " มาที่ท่าเรือนาสึ งั้นเหรอ? "


" เมลล์จากใครงั้นเหรอ? " คานาเดะได้เดินเข้ามาดูข้อความอีกคนก่อนจะมองดูชื่อคนส่ง " บลัดสตาร์กเหรอ? "


" เมลล์แปลกๆยังไงไม่รู้เลยนะคะ "


" นั้นสิ...ทำไมถึงบอกให้ไปที่ท่าเรือนาสึด้วย....น่าจะลองไปตรวจสอบดูดีกว่า "


" งั้นให้ฉันไปด้วยเถอะค่ะ "


" ไม่ได้หรอกอาจจะเป็นอันตรายก็ได้นะ "


" แต่ว่าถ้าหากนอยท์ปรากฎตัวขึ้นมาละก็....ถ้าฉันอยู่กับคานาเดะด้วยถึงแม้ตอนนี้อาจจะยังไม่ได้เรื่องอย่างน้อยก็ยังดีกว่าที่คุณคานาเดะไปเสี่ยงอันตรายคนเดียวนะคะ "


" อะ....ให้ตายสิเถียงไม่ออกเลยนะเนี่ย " คานาเดะที่ถึงนิ่งไปก่อนจะหัวเราะออกมา " ไปกันเถอะ "


" ค่ะ "

 


ด้านของเซ็นโตะได้ใช้ฮอว์คแกทลิ้งในมือยิงเข้าใส่การ์เดี้ยนของรัฐบาลจะสวมบิลด์ไดรฟเวอร์พร้อมเขย่าบอทเทิลในมือไปมาพร้อมมีสูตรสมการพุ้งออกมาจากข้างหลัง

 

" เอาล่ะ...มาเริ่มการทดลองดีกว่า "

 

[ RABBITTANK! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

" แปลงร่าง! "

 

[ ARE YOU READY? ]

 

[ HAGANE NO MOONSAULTRABBIT! TANK! YEAHHH! ]


หลังจากที่เซ็นโตะแปลงร่างเป็นบิลด์สำเร็จเหล่าการ์เดี้ยนได้หันมาจัดการแทนก่อนจะถูกบิลด์ในดริลครัชเชอร์จัดการก่อนจนเหลือเพียงแค่แสมชบิลด์ได้เข้าไปฟันเเต่จู่ๆร่างของแสมชได้แยกออกมาเหมือนนินจาอยู่รอบตัวของบิลด์ก่อนจะกระหน้ำยิงรอบด้าน 

 

อะ....เอ้ย เห้ยๆๆ " บิลด์ได้พยายามหลบกระสุนก่อนจะถูกบางตัวกระโดดพุ้งฟันทั้งเเละหลังจนกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

 

ห่า....งี้นี้เองเข้าใจเเล้ว วิชาเเยกร่างสินะ น่าสนใจดีนิ! " บิลด์ได้ลุกขึ้นมายืนก่อนจะหยิบทากะ บอทเทิล เเกทลิ้ง บอทเทิล ขึ้นมาเขย่าไปมาเเล้วบิดส่วนฝาใส่ลงไปในบิลด์ ไดรฟ์เวอร์

 

[TAKA! GATLING! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

บิลด์อัพ! " สิ้นเสียงซีกร่างทั้งสองได้เข้ามาประกบกันกลายร่างของบิลด์เป็นฮอร์คเเกทลิ้งฟอร์มในชุดเกราะส้มสลับเทาพร้อมปีกสีส้มทีสยายออกมา

 


 

[ TENKUU NO ABARENBOUHAWKGATLINGYEAHHH! ]

 


 

[ HAWKGATLINGER! ]

 

ปืนกลฮอร์คเเกทลิ้งเกอร์ปรากฎออกมาจากเข็มขัดมาอยู่ในมือก่อนจะเร่งไปทีพวกเเสมชตรงหน้า 

 

" ค้นพบสมการแห่งชัยชนะแล้ว! " 

 

สิ้นเสียงบิลด์ได้เหนี่ยวไกยิงกระสุนพุ้งออกไปเหมือนปืนกลกระหน้ำกวาดยิงใส่เเสมชเรียงตัวขณะทีทางเเสมชก็ได้ยิงส่วนกลับมาเช่นกันทั้งสองฝ่ายต่างหลบกระสุนของเเต่ละฝ่ายก่อนทีบิลด์จะเล่งเเล้วยิงไปอีกรอบโดยทีกระสุนได้กลายเป็นรูปนกบินพุ้งเข้าใส่ร่างเเสมชอย่างเเม่นยำเเต่ก็ยังไม่สามารถจัดการได้ก่อนจะเเยกร่างออกมาเพิ่มมากขึ้นเเล้วกระโดดพุ้งขึ้นบนฟ้า

 

" ถ้าไม่กำจัดร่างจริงก็ไม่จบสินะ! " บิลด์กล่าวจบก่อนจะเอามือปัดตรงทีลังเพลิงหมุนเเล้วกระโดดพุ้งออกไปพร้อมกางปีกออกมาบินพุ้งตามออกไปพร้อมฝ่าฝนกระสุนจำนวนมากจากเเสมช

 

[ TEN! TWENTY! THREETY! FORTY! FIFTY! SIXTY! SEVNTY! EIGHTY! ]

 

ยัง...ยังหรอกน่า! " บิลด์ยังคงปัดตัวลังเพลิงไปเรื่อยๆพร้อมค่อยบินหลบกระสุนไปพร้อมๆกันก่อนจะมาอยู่ตรงกลางวงล้อมแสมชพร้อมมีกราฟวงกลมคลอบร่างบิลด์และแสมชเอาไว้ข้างใน

 

[ NINTY! ONEHUNDRED FULLBULLET! ]

 

หลังจากครบ10รอบพลังงานทั้งหมดได้มารวมทีปากกระบอกเเล้วเล่งยื่นออกไป

 


 

เอาไปกินสะ! " บิลด์ได้เหนียวไกกระหน้ำสาดกระสุนไปทั่วเข้าใส่ร่างของเเสมชทั้งหมดจนเกิดระเบิดกลางอากาศจำนวนมาก

 

บิลด์จะร่อนลงมาอยู่ที่พื้นเเล้วหันไปมองเเสมชที่นอนอยู่บิลด์จึงเดินตรงเข้าไปหาพร้อมหยิบบอทเทิลออกมาดูดส่วนประกอบออกจากร่างเข้ามาเก็บเอาไว้ก่อนจะตกใจเมื่อเจ้าของร่างแสมชก๋คือนาเบะชิม่า

 

" นาเบะชิม่า!  เฮ้! เฮ้! " 

 

บิลด์ได้รีบเข้าไปเขย่าตัวนาเบะชิม่าให้ตื่นทันทีก่อนทีจะมีเสียงระเบิดขึ้นมาจากด้านหลังทำให้บิลด์นั้นรีบหันไปมองหาต้นตอก่อนจะมีแส้คริสตัลสีชมพูได้พุ้งเข้ามาทำให้บิลด์ต้องรีบเอี้ยวตัวหลบก่อนจะมีแส้อีกอันได้พุ้งเข้ามัดแขนขวาของบิลด์เอาไว้ได้แล้วร่างถูกเหวี้ยงอัดเข้ากับสิ่งของในโกดังมั่วไปหมดก่อนที่ร่างจะโดนเหวี้ยงฟาดอัดลงกับพื้นเต็มๆ


" อะไรกัน....นี่นะเหรอมาสไรเดอร์อ่อนปวกเปียกจริงๆ " เสียงนึ่งได้พูดขึ้นมาก่อนที่จะเสียงฝีเท้าจะเดินออกมาจากเงามืดบิลด์ที่เงยหน้าขึ้นมองไปก็พบเป็นร่างเด็กผู้หญิงสวมเกราะสีเงินยืนอยู่ตรงหน้า



" เด็กผู้หญิงงั้นเหรอ? " 


" เด็กแล้วมันทำไมละย่ะ!! " เด็กสาวสวมเการะสีเงินที่พอโดนบิลด์ออกมาเป็นเด็กก็หัวร้อนขึ้นมาก่อนจะควบคุมแส้คริสตัลพุ้งเข้าโจมตีใส่บิลด์ทันที


บิลด์ได้ลุกขึ้นก่อนจะเอาฮอว์คแกทลิ้งยิงเข้าใส่แส้เพื่อเบนทิศของมันออกแต่ถึงอย่างงั้นมันหักเลี้ยวเข้าโจมตีใส่จากด้านข้างจนร่างของบิลด์กระเด็นออกมานอกโกดัง


" อึก....บ้านะแส้มันหักเหได้เอง....อย่างกับมีชีวิตเลย " บิลด์ที่กำลังจะลุกขึ้นแต่ก็รู้สึกถึงบางอย่างที่มาปรากฎอยู่ที่ข้างหลังพอหันไปก็ถูกชกเข้าที่หน้าและเตะตัดเข้าทีท้องจนกระเด็นกลิ้งไปอีกครั้งแต่ก็ถูกเข้าโจมตีซ้ำไปซ้ำมาจนกลิ้งไปมาเหมือนลูกบอลก่อนจะโดนเตะอัดขึ้นฟ้าจนลอยไปข้างบนก่อนจะกางปีกออกต้านเอาไว้ " เร็ว...จนมองไม่ทันเลย! "


" ยังเร็วที่จะตกใจนะ " เสียงเด็กสาวคนนั้นพูดขึ้นพร้อมอยู่ข้างหลังของบิลด์พอหันไปก็ถูกโจมตีอีกครั้งจนร่างปลิวกระเด็นอัดลงกับพื้น


" อ่อนเกินไปจริงๆ....นี่ยังใช้พลังไม่ถึง20%เลยด้วยซ้ำนะ "

 

" อึก!! " บิลด์ที่พยายามจะลุกขึ้นก่อนจะหันไปด้านในโกดังได้เห็นร่างของงูขนาดใหญ่ได้เข้ามาเอาร่างของนาเบะชิม่าหลบหนีไปเงาร่างนึ่งที่ยืนอยู่สวมชุดคล้ายกับไนท์โร๊คแต่สีแดงและสัญลักษณ์ที่กลางอกนั่นเป็นเป็นงูแทน

 


 

"  คะ....คอบบร้า.... " 


"  มั่วมองไปทางไหนกัน.... "  เด็กสาวสวมเกราะสีเงินได้ทักขึ้นพร้อมกับร่วมพลังมากมายเอาไว้ที่ปลายแส้คริสตัลข้างขวาเอาไว้จนพลังงานก่อตัวเป็นลูกพลังสีขาวแล้งเหวี้ยงขว้างไปทางของบิลด์



บิลด์ที่พยายามจะหลบแต่ด้วยอาการบาดเจ็บจากการโดนโจมตีอย่างต่อเนื่องจึงไม่มีเรี่ยวแรงพอจะหลบจนโดนการโจมตีเข้าไปเต็มกลางร่างจนเกิดระเบิดพร้อมบิลด์ไดรฟเวอร์ที่ตกลงพื้นก่อนที่ร่างของเซ็นโตะจะกระเด็นตกท่าเรือลงไปในน้ำ

 

 

ไม่กี่นาทีต่อมาฮิบิกิและคานาเดะได้เดินทางมาถึงท่าเรือนาสึ

 

" ที่นี้สิน่ะ......หวังว่าคงไม่มีอะไรน่ากลัวๆหรอกน่า " ฮิบิกิได้พูดขึ้นพร้อมกวาดสายตามองไปเรื่อยโดยที่เกาะแขนคานาเดะเอาไว้แน่นแต่พอเดินเข้ามาได้สักพักก็พบเห็นร่องรอยของการต่อสู้ของโกดังที่เละเทะ


" ดูท่า....คงจะไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้วสิ " คานาเดะมองดูโกดังที่มีความเสียหายพอสมควรกำลังจะหยิบเครื่องสื่อสารเพื่อจะติดต่อไปที่หน่วยแต่ฮิบิกิก็ได้ตะโกนเรียกเธอขึ้นมา


" คุณคานาเดะ " ฮิบิกิที่ตะโกนเรียกก่อนที่จะพบบิลด์ไดรฟเวอร์ที่ตกอยู่กับพื้นจนคานาเดะได้วิ่งเข้ามาหา " นี้มันของคุณเซ็นโตะไม่ใช่เหรอค่ะทำไมถึงตกอยู่แบบนี้ "


" บางทีอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นกับหมอนั้นก็ได้ "

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #130 Namkang-Galaxy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 09:02

    ก็ยังเป็น บรรจง เทพคอสเพลย์เหมือนเดิม

    #130
    0
  2. #13 moswiwat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 12:58

    เจ็บหนักเลยงานนี้ โดนรุม นี่ถ้าฮิบิกิไม่ตามมาด้วยความเป็นตัวเอกลดเลยนะ

    #13
    0