Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 เส้นทางที่แยกออก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

ฮิบิกิ : ทาจิบานะ ฮิบิกิ อายุ 15 สิ่งชื่นชอบทีสุดคือข้าวแล้วก็ข้าว งานอดิเรก คือชอบช่วยเหลือคน อ๊าาา รู้สึกไม่ค่อยมีบทเท่าไรหวังว่าท่านผู้ชมจะยังไม่ลืมตัวตนของฉันหรอกนะคะ


เซ็นโตะ : เดียวก่อนนะหน้าที่เล่าความเดิมมันเป็นของฉะ...


คานาเดะ : จ้าๆๆพ่อพระเอกหัดให้คนเชิดฉายสะบ้างสิย่ะ...เอาล่ะฮิบิกิเชิญเล่าต่อเลยเรื่องเซ็นโตะฉันจัดการเอง


ฮิบิกิ : อะ...ฮ่าห์ๆ ถ้างั้นมาต่อเลยแล้วกันนะค่ะหลังจากที่ฮิบิกิได้รู้เรื่องเกี่ยวกับพลังของฉันจากคุณเรียวโกะว่าสิ่งที่อยู่ข้างในร่างของฉันคือเศษกังกงุเกียร์ของคุณคานาเดะเมื่อ2ปีก่อนเธอจึงได้ตัดสินใจที่จะต่อสู้กับนอยท์แต่ในเวลานั้นเองก็เกิดการผิดใจกับซึบาสะเข้าจนกลายเป็นเรืองใหญ่ขึ้นมาทำให้เธอนั้นอยู่ในสภาพจิตใจย้ำแย่มาก ตัวฉันจะสามารถก้าวข้ามความรู้สึกนี้ไปได้มั้ย มาดูกันในตอนที่ 5 เลยค่ะ


เซ็นโตะ : อ่า...โธ๋เอ๋ยเรื่องนี้ฉันเป็นพระเอกนะ


คานาเดะ : หุบปากไปเลยเจ้าคนขี้อวดเอ๋ย!!


บันโจ : แล้วทำไมบทของฉันถึงไม่มีเลยละ?



-------------------------------


ณ คาเฟ่ Coffee Nascita  เวลา 12:00น.

 

เอาล่ะฟังให้ดีนะนี้เป็นครั้งสุดท้ายเเล้วนะ " เซ็นโตะหันมาพร้อมกับใบหน้าที่จริงจังกับบันโจที่นั่งตั้งหน้าตั้งตารอฟัง


อ่า... " บันโจที่ตอบตกลงก่อนทีเซ็นโตะได้ใช่ปากกาชี้ไปที่บอร์ดเเผ่นใส

 

" อ้า....เหนื่อยจัง... " มิโซระได้บ่นออกมาพร้อมกับบิดตัวไปมาเพื่อคล้ายความล้า


 โอ้ย....เจ็บๆ " ซาวะที่กำลังนั่งพร้อมทายาที่เท้าหลังจกาที่เดินไปมาเพื่อหาข้อมูลต่างๆมากมายครึ่งวัน

  

" คนที่ใช้ให้แฟนของบันโจ ให้บอกไปที่ห้องของนักวิทยาศาสตร์คัตสึรากิ ทาคุมิที่ถูกสังหาร คือนาเบะชิม่า เเละเพื่อนำไปที่ห้องทดลองที่ทำการสร้างแสมชขึ้นมา และคนที่ทำให้บันโจสลบไปในเรือนจำก็คือ นาเบะชิม่า!!! "

 

" โอ้ว! " บันโจที่เริ่มทำสีหน้าเหมือนเข้าใจ

 

" หมอนี่จะต้องกำกุญแจสำคัญของเรื่องนี้เอาไว้แนๆ "

 

" โอ้วววว เข้าใจเเล้ว! " บันโจทีตบเข่าตัวเองก่อนจะลุกขึ้นยิ้มโดยที่ทุกคนได้ถอนหายใจออกเป็นยกใหญ่

 

เเต่ว่าน่าเอกสารประวัติของนาเบะชิม่าเป็นของปลอมหมดเลย " มิโซระที่ได้พูดขึ้นมาพร้อมหยิบเอกสารข้อมูลนาเบะชิม่าขึ้นมาก็ทำให้ซาวะที่ได้ยินเเบบนั้นรีบลุกพรวดขึ้นมาเข้าไปหามิโซระทันที

 

เอ้ะโกหกใช่มั้ยนะ? "

 

" ฉันลองตรวจสอบทั้งที่อยู่และเบอร์โทรดูทั้งหมดแล้วมันเป็นของคนอื่นนะ " คานาเดะได้พูดยืนยันก่อนจะยื่นเอกสารคืนซาวะที่ตอนนี้เจ้าตัวนั้นขาอ่อนไปแล้ว

 

"  กว่าจะได้มาแทบตายเลยน่า... " ซาวะที่พูดตัดท้อก่อนที่เซ็นโตะได้เดินเข้ามาเเตะไหล่ๆปลอบใจ

 

" ถ้าจ่ายค่าแรงให้ละก็....เดียวฉันจะรวบร่วมข้อมูลมาให้ก็ได้ "

 

เหอะ เด็กติดบ้านอย่างเธอมีปัญญาที่จะทำแบบนั้นได้รึไง " บันโจได้เดินเข้าไปพร้อมดูดถูกใส่มิโซระ

 

ขอค้านคราบ! " โซอิจิได้กระโดดออกมาทำให้ทุกคนรีบหันไปหาด้วยความตกใจก่อนที่เซ็นโตะจะชี้ไปทางโซอิจิทันที

 

คราบ มาสเตอร์!!! " 

 

" อย่ามาดูถูกความสามารถของมิโซระจัง " โซอิจิได้เดินเข้าไปมิโซระก่อนที่ไหล่จะชนกันทั้งสองได้หันมาส่งยิ้มให้กลับบันโจทันที เชียวละ... " 

 

ไม่นานทั้งสองพ่อลูกได้วิ่งเข้าไปที่กลางห้องโดยมิโซระยกแขนชูขึ้นฟ้าพร้อมทีโซคิจิดึงม่านเล็กๆสำเร็จเปลี่ยนชุดปิดร่างมิโซระเอาไว้โดยไม่มีใครเห็นว่าทำอะไรมีเเต่เพียงเเค่ชุดของเธอได้ถูกโยนออกมาบันโจที่เงยมองตาค้างก่อนจะถูกซาวะซังเอามือมาปิดตาเอาไว้ก่อนทีโซคิจิไปเตรียมการถ่ายทอดสดพร้อมกล่องสัญลักษณ์ว่า (On AIR)

 

 

 


 

ผ้าม่านถูกถอดออกมิโซระเเต่งตัวอยู่ในเสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีชมพูเเล้วสวมฟูฟังสีขาวพร้อมสวมชุดกางเกงขาสั่นเเบบคนทำฟาร์ม

 


 

" ดีค่า! ไอดอลของทุกคน มี่ตันเองน่า! " 

  

มิโซระจังน่าเป็นเน็ตไอดอลที่ดังสุดๆเลยละบางที่อาจจะพอๆกับน้องร้องหญิงชื่อดังอย่าง คาซานาริ ซึบาสะเยก็ว่าได้ " โซอิจิได้ลากทุกคนมาที่โต๊ะคอมของเซ็นโตะก่อนจะอธิบายให้ฟัง

 

เน็ตไอดอลหรอ? " บันโจที่ได้ยินเเบบนั้นก่อนจะเดินเข้าไปเซ็นโตะเเละโซอิจิได้รีบเข้าไปดึงกลับมาก่อนจะเข้ากล้อง

 

ไอดอลที่ใครๆไม่สามารถพบเจอได้ มี่ตันนี่เอง! " ซาวะได้รีบคว้ากล้องขึ้นมาถ่ายทันทีอย่างไม่รีรอ

 

" เอ้...จะว่าไปแล้วก็เหมือนจะเคยได้บินอยู่เหมือนกันน่า " คานาเดะที่ได้พูดเหมือนจะเคยได้ยินเรื่องไอดอลมี่ตันมาบาง


" แฟนคลับหลายพันจะช่วยรวบร่วมข้อมูลมาให้มิโซระจังยังไงละ "


เอาจริงดิ!? " บันโจได้อุทานขึ้นมาพร้อมสีหน้าที่ดูไม่อยากเชื่อ


 

เวลาเดียวกันที่ โรงเรียนเอกชนดนตรี ลิเดียน

 

โอ้ว....มาเเล้วมีตันละ " เสียงนักเรียนหญิงคนนึ่งที่ได้พูดขึ้นในโต๊ะที่โรงอาหารเเละหลายๆโต๊ะก็เหมือน

 

เอ้ะอะอะไรกันหรอ? " ฮิบิกิได้หันไปถามมิคุที่เดินมาด้วยกัน

 

เอ้....บางทีอาจะ " มิคุได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเปิดขึ้นพบการไลฟ์สดของมี่ตัน อ่า...มี่ตันจริงๆด้วย "

 

ใครน่ะ มี่ตันที่ว่า? " 


" พอดีว่าเป็นเน็ตไอดอลที่ดังเปรียงปราบน่าดูเลยละช่วงนี้เห็นว่าไม่สามารถพบเจอตัวได้เเม้เเต่น้อยเป็นคนที่น่าค้นหาดังพอๆกับคุณซึบาสะเลยละ " มิคุได้หันไปอธิบายให้อิบิกิได้เข้าใจ

 

" เอ้......งั้นหรอกหรอ? "

 

  

ตัดกลับมาทางมิโซระที่กำลังทำการไลฟ์สดอยู่ด้วยท่าทางบ๋องแบ๊วจนมัดใจหัวใจของใครๆหลายคนได้

 

 

ถ้างั้นเรามาเริ่มคำขอวันนี้กันดีกว่าน่า " มิโซระได้ทำท่าเอนเตอร์เท็นก่อนที่จะโชว์ภาพนาเบะชิม่าขึ้นที่มุมล่างซ้ายของจอขึ้นมา ช่วยทุ่มเทกำลังรวบร่วมข้อมูลของชายคนนี้มาให้ทีนะค่ะ!!! " มิโซระได้เขยิบไปเข้ากล้องก่อนจะยื่นหน้าออกไปบีบน้ำตาปลอมใส่เเล้วกลับมาพร้อมทำหน้าดูเศร้าสร้อย 


" อื้มม....ขอร้องละ" หลังจากที่มิโซระได้ออดอ้อนจนน้ำตาไหลออกมาก็ทำเอาทุกคนที่ดูอยู่หน้าจอคอมเเละมือถือต่างเหมือนถูกปกคลุมไปด้วยความน่ารักของมี่ตันโดยเฉพาะพวกแฮ็กเกอร์ต่างๆได้โดนใจพวกเขาไปเต็มๆข้อมูลที่ไหลล้นเข้ามาเต็มไปหมดจนทำเอาหม้อมแผลงไฟฟ้าเกือยระเบิดทำเอาพวกเซ็นโตะตกใจ


อู้ว! มีแสมชปรากฏตัวอยู่ที่ เขต C9หรอ ถึงเเฟนที่มิตันที่ให้ข้อมูลนั่น.... " มิโซระได้ทำมือเป็นรูปหัวใจเเล้วเข้าไปใกล้หน้ากล้อง ขอบคุณนะ คิ้ว! "

 

 

ขณะเดียวกันทางบันโจ คานาเดะกับโซอิจิเเละซาวะที่กำลังเรียบเรียงข้อมูลมหาศาลที่ไหลเข้ามาเรื่อยๆ


" สุดยอดไปเลยแหะ..... " คานาเดะที่ยังตกใจขนาดเธอที่ทำภารกิจมาหลายแบบแต่ไม่เคยได้รับข้อมูลมากมายขนาดนี้มาก่อน


เห็นไหมละ "

 

งั้นฉันขอออกไปจัดการหน่อยละกัน " เซ็นโตะได้เดินออกไปพร้อมเสื้อโค้ชของเขาเเละบิลด์

 

" อ่ะ...ฉันขอไปด้วย " ซาวะที่ได้วิ่งเข้าไปเอากระเป๋าก่อนจะเดินตามเซ็นโตะไป 

 

เห้เดียวสิ จะหาตัวนาเบะชิมะไม่ใช่หรอ? นายเองก็อยากรู้ไม่ใช่หรอว่าทำไมถึงเสียความทรงจำเพราะอะไรเหมือนกันไม่ใช่รึไง "

 

เรื่องนั้นก็ส่วนนั้น เรื่องนี้ก็ส่วนของเรื่องนี้ " เซ็นโตะได้พูดลอยก่อนจะเดินขึ้นไปบันไดไป

 

นายจะเลือกอะไรกันระหว่างเป็นบิลด์เพื่อช่วยผู้คนเเละความทรงจำของตัวเองกันน่ะ! " บันโจได้ยิงคำถามใส่เว็นโตะที่กำลังเดินขึ้นบันได้ก็ได้หยุดก่อนจะหันมายิ้ม


แน่นอนแล้วก็ต้องบิลด์ไงล่ะ " เซ็นโตะได้ตอบอย่างไม่ลังเลก่อนจะเดินขึ้นไป

 

 

 

 

ณ ห้องประชุมระหว่างประเทศทั้งสาม

 

2ปีมาเเล้วตั้งเเต่เกิดเหตุการณ์ในตอนนั้นสินะ.... โฮคุโตะเป็นไงบาง? " ชายชราอายุ 60กว่าๆ [ฮิมูโระ ไทเซ็น ผู้นำประเทศโทวโตะ]โดยมีเก็นโทคุ ยืนอยู่ด้านหลัง




  โครงการดูเเลเเละการเกษตรมีประสิทธิภาพมากเลยละค่ะ " ทางอีกฝั่งหญิงอายุราว40-50 [ทาจิมิ โยริโกะ ผู้นำประเทศโฮคุโตะ]ได้ยิ้มตอบรับ " บางที่เพื่อนของเราจากเซย์โตะ อาจจะหัวเราะเยาะเราก็เป็นได้ที่ทางฉันดูมุ่งมั่นเกินไป "


 

 

ไม่จริงหรอกน่า ถึงฉันจะเน้นให้คนหนุ่มสาวออกไปทั่วโลกก็เถอะเเต่ก็เพื่อให้รวบรวมเทคนิคต่างๆเพื่อมาฟื้นฟูเศรษฐกิจของเรามากกว่าละน่ะ " ชายอายุ50สวมชุดสีดำเเดงตัดกัน [ มิโด มาซาคุนิ ผู้นำประเทศเซย์โตะ ] 


 

 

 

ผมไม่สนว่าจะใช่วิธีการเเบบไหน เเละก็ไม่รู้ว่าในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบาง "

 

" สกายวอลนั้นเป็นตัวขัดขวางโครงสร้างพื้นฐานต่างๆละน่ะ " มิโดได้พูดขึ้นเเทรกจากทีไซเซ็นได้พูดจบ

 

ก็จริงเเหละน่า ตราบใดที่ยังมีกำเเพงอยู่ละนะ " โยริโกะได้หันมาส่งยิ้มให้กับทางไซเซ็น

 

นั้นสินะ ถ้างั้นเอาไว้เจอกันในการประชุมอีกครั้งในเดือนหน้า "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาเก็นโทคุเเละไซเซ็นที่กำลังเดินไปตามทางเดินเรื่อยก่อนทีจะพูดขึ้นเเทรกขึ้นมา

 

ผมได้ยินมาว่าโฮคุโตะได้กำลังรวบร่วมพลกำลังทหารให้เทียบเท่ากับเซย์โตะอยู่ครับ พวกเราจะต้องวางเเผ- "

 

เรื่องนั้นไม่จำเป็นขอเเค่ เราแค่ป้องกันไว้ก็พอเเล้ว "

 

เเต่ว่าพ่อ "

 

ฉันบอกเเล้วไงว่าที่นี้ให้เรียกฉันว่า นายกรัฐมนตรีไง ที่สำคัญตอนนี้ยังตามหามาสไรเดอร์ไม่เจออีกงั้นหรอ "

 

ยังครับ "

 

เขาต้องถูกจับกุมตัวให้ไวที่สุดเพื่อความสงบสุขของโทวโตะ เพราะงั้นเร่งให้หน่วยที่2ในการออกตามหาซะ "

 

 

เวลาเดียวกัน ณ สวนสาธารณะเเห่งนึ่งในโทโตะ

 

ได้มีเเสมชคล้ายมนุษย์นกค่อยเดินเข้าไปเพื่อจะทำลายเด็กผู้ชายคนนึ่งอยู่เเต่จู่ก็ถูกยิงจากข้างหลังจนมันหันไปหาคนทำพบกับเซ็นโตะที่ขับมอเตอร์ไซค์พุ้งมาพร้อมในมือถือดริลครัชเชอร์ที่พึ่งยิงออกไปเมื่อครู่ก่อนจะขับพุ้งชนเเสมชตัวนั้นกระเด็นออกไปเเล้วมาหยุดอยู่หน้าเด็กคนนั้นเช่นเดียวกับซาวะที่ขี่จักรยานตามมาตลอดทาง

 

" ไม่เป็นอะไรนะ " ซาวะได้ถามเด็กตรงหน้าขณะที่เด็กคนนั้นพยักหน้าตอบ

 

 " คุณซาวะ รีบพาเด็กคนนั้นไปหลบก่อนเถอะ " เซ็นโตะพูดจบได้หยิบบิลด์ไดรฟ์เวอร์มาสวมก่อนเเละหยิบเเรบบิทบอทเทิลเเทงค์บอทเทิลขึ้นมาเขย่า2-3ทีเเล้วใส่ลงไดรฟ์เวอร์

 

[ RABBIT TANK! ]

 

[ BEST MATCH! ]


" เข้าใจเเล้ว " ซาวะได้พาเด็กคนนั้นไปหลบที่อื่นห่างจากจุดต่อสู้ไปเล็กน้อย

 

" แปลงร่าง! " เซ็นโตะแปลงร่างเป็นบิลด์เเล้ววิ่งเข้าซัดกับเเสมชมทันที

 

" เอาล่ะตอนนี้ในหัวของบิลด์นั้นมีกฎเเบบไหนไหวกันเเน่น่า"  ซาวะได้ตั้งกล้องส่องไปทางทีบิลด์กำลังจัดการกับเเสมชอยู่พร้อมกับบรรยายไปด้วย 


บิลด์ได้ต่อยอัดไปที่หน้าของเเสมชจนกระเด็นออกไปก่อนจะหยิบกอริล่าเเละโซจิกิบอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมาเเล้วใส่ลงไปในบิลด์ไดรฟ์เวอร์

 

[ GORILLA SOUJIKI! ]

 

[ARE YOU READY? ]


" บิลด์อัพ! " สิ้นเสียงของบิลด์ร่างกอริล่ากับโซจิกิเข้ามาประกบเป็นร่างใหม่


 


 

" โอ้ว!! กอริล่ากับเครื่องดูดฝุ่น เป็นการร่วมที่เข้ากันอย่างขาดไม่ถึงเลยจริงๆค่ะเอาล่ะเขาจะพูดประโยคเด็ดมั้ย...พูดมั้ย!!! "

 

" ค้นพบสมการการเเห่ง.... "

 

" ชัยชนะเเล้ว!!! " 


ขณะที่บิลด์กำลังพูดประโยคเด็ดเเต่ก็ถูกซาวะเเย่งพูดท่อนสุดท้ายไปทำให้บิลด์กัยคอตกก่อนจะเข้าไปหาเเสมชที่ตอนนี้กำลังบินขึ้นฟ้าเเต่ก็ถูกบิลด์ใช่ซ้ายที่เป็นเครื่องดูดฝุ่นดูดมันเข้ามาหาด้วยความเเรงดูดมหาศาลทำให้มันไม่สามารถบินหนีไปไหนได้จนเกิดลมมหาศาลขึ้นรอบตัว

 

" ไม่อยากเชื่อลยค่ะ ด้วยเเรงดูดมหาศาลของเครื่องดูดฝุ่นจะทำให้เเสมชบินหนีไปไหนได้ละค่ะ!! "

 

" ฮ้าากกก! ฮ้าาา! " บิลด์ได้ดูดเเสมชเข้ามาหาก่อนจะใช่หมัดกอริล่าต่อยอัดร่างเเสมชลงไปอัดกับพื้น

 

" เเละเขาตอนนี้ก็ได้ใช่หมัดขนาดใหญ่ซัดมันลงไปหมอบกับพื้นเเล้วละค่ะ เป็นการโจมตีที่รุนเเรงมากจริงๆเลยละค่ะ มาดูกันว่าเขาจะโจมตีเเบบไหนกัน แบบไหน!!! "

 

" หนวกหูน่า!! หุบปากแล้วดูไปเงียบๆเถอะน่า!! " บิลด์เริ่มหมดความอดได้หันไปด่าซาวะที่บรรยายจนเสียสมาธิจนเธอเงียบเอามือขึ้นมาปิดปากพร้อมชี้ไปข้างหลังของบิลด์ 


" หืมอะไร? " บิลด์ได้หันตามไปก็ถูกเเสมชซัดเข้าทีหน้าจนล้มกลิ้งลงไปนอนกับพื้น " โอ้ววว.....โห้ววกลิ้งเลย "

  

" อุ้ย....ขอโทษ "

 

" เฮ้อออ....เลวร้ายสุดเลย " บิลด์ได้คว้าไดมอนบอทเทิลขึ้นมาก่อนจะใส่เข้าไปเเทนโซจิกิเเล้วลุกขึ้นมายืน

 

[ DIAMOND! ]

 

" มาทำให้จบๆไปดีกว่า " บิลด์ได้หมุนคันโยกไปมาเเล้วเปลี่ยนเป็นร่างกอริล่าไดมอนท์ฟอร์ม

 

[ GORILLA! DIAMOND! ]

 

[ KAGAYAKI NO DESTROYER! GORILLAMOND YEAHHH! ]

 

ไม่รอช้าบิลด์ได้หมุนคันโยกอีกครั้งเพื่อปิดฉากทันทีทางเเสมชได้บินพุ้งเข้ามาพร้อมกระพือปีกยิงขนนกจำนวนมากเข้าใส่

 

[ READY GO! ]

 

[ VOTEX FINISH! ]

  


บิลด์ได้ยืนมือออกไปสร้างโล่เพชรขนาดใหญ่ขึ้นมาป้องกันก่อนจะต่อยอัดเข้าทีเพชรกระจายเป็นเศษเพชรจำนวนมาพุ้งเข้าโจมตีเเสมชจนร่างเกิดระเบิดเเล้วลงไปนอนกับพื้น

 

" สำเร็จ อ่อหันมาทางนี้หน่อยเเล้วโพสท่าด้วย " ซาวะที่ดีใจก่อนจะตั้งกล้องถ่ายภาพบิลด์ทุกช็อต " หันมาทางนี้สิ ทางนี้ๆ "

 

" เห้อ...น่ารำคาญจริงยังคุณแม่ในปฐนิเทศแนะ " บิลด์คอตกกับท่าทางของซาวะที่ดูเป็นคุณเเม่ก่อนจะหยิบบอทเทิลเปล่าๆเเล้วดูดส่วนประกอบออกมาร่างเเสมชกลายเป็นร่างหญิงสาวนอนอยู่เด็กคนที่โดนโจมตีที่เห็นหญิงสาวคนนั้นได้รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีด้วยอาการดีใจ

 

" คุณเเม่ คุณเเม่ " เด็กคนนั้นได้วิ่งเข้าไปกอดหญิงสาวที่พึ่งลุกขึ้นมายังคงสงสัยว่าเธอมาทำอะไรที่นี้พร้อมถูกเด็กคนนั้นเข้ามากอดจนเธอตั้งสติเเล้วมองไปหาเด็กคนนั้น

 

" โคตะ? เเล้วที่นี้คือ " เธอได้มองดูหน้าลูกตัวเองก่อนจะมองดูรอบตัว

 

"  มาสไรเดอร์เป็นคนช่วยคุณเเม่เอาไว้.....ค่อยยังชั่วผมกลัวมากเลย กลัวจริงๆ " เด็กคนนั้นได้ร้องไห้ออกมาไม่หยุดพร้อมกอดผู้เป็นเเม่ด้วยความกลัว

 

" โอ้ๆๆ ขอโทษน่า.....เเม่ขอโทษ " หญิงสาวได้โอบกอดปลอบลูกของเธอไปพล่างโดยมีบิลด์เเละซาวะยืนยิ้มมองดูภาพตรงหน้า

 

" เอ้นั้นมาสไรเดอร์นิน่า ที่อยู่ในประกาศจับ " เสียงใครบางคนได้ดังออกมาจากบนสะพานเหนือหัวของพวกเขาทำให้บิลด์ได้เงยขึ้นไปมองพบนักเรียนมัธยม2คนยืนมองอยู่พร้อมหยิบมือถือขึ้นมาถ่าย

 

" มาไสเรดอร์กำลังจะลักพาตัวเเม่ลูกคู่นั้นงั้นหรอ "

 

" นี้เดียวก่อนสิ....ไม่ใช่เเบบนั้นสักหน่อยคาเมนไรเดอร์นะพยายามจะช่วยเเม่ลูกคู่นี้ต่างหากละ " ซาวะที่เห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งเข้าไปเพื่อเเก้ตัวให้กับบิลด์ระหว่างทีเธอกำลังอธิบายบิลด์ได้ขับมอเตอร์ไซค์ออกจากตรงนั้นไป  

 

 

ณ คาเฟ่ Coffee Nascita ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา

 

เซ็นโตะที่กลับมาหลังจากที่จัดการกับแสมชเรียบร้อยเเล้วก็มานั่งสร้างอาวุธที่เป็นปืนแกทลิ้งขนาดเล็กอยู่

 


 

บันโจที่ดูโมโหได้นั่งดูเซ็นโตะทที่ยังนั่งใจเย็นอยู่เเบบนั้นยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิม

 

เห้ย ตอนนี้พวกเราเป็นผู้หลบหนีนะ ทำไมยังไปช่วยคนอยู่อีกละฟะ " บันโจได้กระทืบเท้าระบายอารมณ์ลงกับบันไดเหล็กจนดั่งกังวาน " ทั้งๆทีท่าหานาเบะชิ- "

 

ติ้ง!!!

 

อะไรกันเนี่ยเป็นเเบบนี้ทุกทีสิเนี่ย! " บันโจได้บ่นออกมาทันทีหลังจากที่หน้าขม้ำอยู่ที่พื้น

 

 เซ็นโตะได้เดินขึ้นไปหยิบออกมาด้วยท่าทีดีใจบอทเทิลที่ออกมานั้นเป็นบอทเทิลสีส้มที่ลวดลายเหยียวอยู่

 


 

"  ได้มามาแล้วขอฝากจากนักรบ! ว่าเเต่ว่าคราวนี้เป็นเหยียวงั้นหรอเนี่ย สุดยอดไปเลย! " ระหว่างที่เซ็นโตะกำลังพูดพ่ำชมไปเรื่อยๆก่อนจะเข้าไปลูบไล้ทีประตูห้องสกัด


Build 03


 

ทั้งเหนื่อย ง่วงด้วย " มิโซระบ่นไปมาหลังจากที่ประตูเปิดและเดินตัดหน้าเซ็นโตะไปพร้อมเดินเหยียบตัวบันโจโดยไม่เเคร์เเล้วไปทีเตียงถ้าหากใครปลุกละก็.....เห็นดีกันเเน่ " เธอได้หยิบผ้าปิดตามาสวมเเล้วทุกตัวนอนหลับไปทันที

 

ฉันอยากให้เเฟนคลับมี่ตันมาเห็นเเบบนี้จริงๆ " บันโจนอนบ่นอยู่กับขณะทีเซ็นโตะได้หยิบทากะบอทเทิลเดินไปทีมุมห้องโดยทีเขาได้มองตามก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นจากพื้น นี้ว่าแต่..นายทำอะไรอยู่นะ "

 


 

อ่า....ไม่ได้เเหะ " หลังจากทีเซ็นโตะได้เสียบทากะ บอทเทิล กับ โซจิกิบอทเทิล ไปทีเเผงเสียบบอทเทิลเเต่กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย

 

ถ้าเรื่องนั้นเดียวฉันจะเป็นคนตอบเอง " โซอิจิที่จู่ๆมาโผล่ที่ด้านหลังของบันโจเจ้าทีหันไปตามเสียงก็สะดุ้งตกใจทันที

 

โอ้ะมาสเตอร์! "

 

" จะบอกให้ละกันนั้นก็คือ เบสแมทซ์ไงล่ะ จะพูดอีกครั้งละกัน เบสแมทซ์ไงล่ะ " โซอิจิที่พูโขึ้นซ้ำอีกครั้งพร้อมทำท่าเหมือนจะเก็กหล่อ

 

เหอะ.....พูดกี่ที่ก็ไม่เข้าใจ "

 

งั้นจะอธิบายง่ายๆละกันบอทเทิเเต่ละอันมีคุณสมบัติต่างกันออกไปตัวอย่างเช่น " โซอิจิได้เดินไปทีโต๊ะที่มีบอทเทิลวางเรียงอยู่เเล้วได้หยิบแรบบิทบอทเทิล เเทงค์บอทเทิลมาจากโต๊ะเเล้วเดินไปทีมุมห้องพร้อมกับบันโจเเล้วได้เดินส่วนกลับเซ็นโตะ อย่างเช่น  กระต๋าย กับ รถถัง ถ้าหากจับคู่ด้วยกันเเล้วละก็ " เข้าได้นำทั้งสองขวดเสียบเข้าไปก่อนจะมีเหมือนกระเเสไฟไฟ้าสีเเดงเเละน้ำเงินเเล่นที่ตรงกลางก่อนจะเกิดเเสงขึ้นมา

 

 

 

ถ้าจับคู่เเล้วเข้ากันก็จะปรากฎเป็นเเสงเเบบนี้ "

 

อือ.... " บันโจพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนทีโซคิจิจะดึงออกมา

 

ว่ากันว่าถ้าสามารถทำให้เบสแมทซ์กันได้ทั้งหมดละก็จะมีปฏิหาริย์เกิดขึ้น เเต่ก็ไมง่ายเเบบนั้นหรอกน่า " ทั้งสองได้เดินกลับไปทีโต๊ะ

 

" เพราะงั้นเลยต้องมีเจ้านี้ไงล่ะ " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์ ไดรฟ์เวอร์ขึ้นมา " บอทเทิลพวกนี้เป็นพลังที่เอามาเเปลงร่างให้กับบิลด์ไงล่ะเเล้วก็ฉันได้ปรับเเต่งให้หาเบสแมทซ์ได้ " หลังจากทีเซ็นโตะอธิบายเสร็จโซคิจิได้เอาเเรบบิทเเทงค์ใส่เข้าไปในบิลด์ ไดรฟ์เวอร์ทันที

 

[ RABBIT! TANK! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 


 

เป็นไงล่ะ? สิ่งประดิษฐ์ของฉันนะ " เซ็นโตะได้เดินเข้าไปหาบันโจช้าๆพร้อมพูดเน้นคำว่าสิ่งประดิษฐ์ '

 

เอ้ะ? เหรอแค่ฉันแปปเดียวก็หาเจอแล้ว " บันโจได้หยิบบิลด์ไดรฟ์เวอร์จากมือเซ็นโตะเเล้วเดินเข้าไปทีโต๊ะทันที

เพื่อเลือกบอทเทิลที่วางเต็มบนโต๊ะไปหมด

 

คนอย่างนายไม่มีทางทำได้หรอก เจ้าบ้า " เซ็นโตะได้พูดด่าลับหลังบันโจก่อนจะเดินทีโต๊ะทำงานของเขา ถ้างั้นก็ลองดูนี้ไหม? " บันโจเเละโซคิจิหันไปดูที่มือของเซ็นโตะที่ถือปืนเเกทลิ้งขนาดเล็กเท่าปืนพก

 

เจ้านี้เป็นอาวุธที่พัฒนามาเพื่อใช่กับ แกทลิ้งบอทเทิล เป็นอาวุธที่สุดยอด " ระหว่างที่เซ็นโตะกำลังพรีเซ้นผลงานตัวเองบันโจได้หยิแกทลิ้งบอทเทิลขึ้นมาเเต่จู่เซ็นโตะก็เงียบไปเหมือนกำลังนึกอะไรอยู่ " เเกทลิ้ง......อะไรสักอย่าง เเต่ว่านะตอนนี้ยังหาเบสเเมทซ์ ของมันไม่จอเลย "

 

เเต่ในเวลานั้นเองบันโจได้หยิบทากะ บอทเทิล แกทลิ้ง บอทเทิล ขึ้นมาใส่บิลด์ ไดรฟ์เวอร์ เเละก็เกิดปฏิกิริยาเบสเเมทขึ้นมาทันที

 

[ TAKA! GATLING!]

 

[ BEST MATCH! ]

 


 

" โกหกน่า! เซ็นโตะที่ได้ยินคำว่าเบสแมทท่านั้นถึงกับหน้าเสียขึ้นมาทันที 

 

บราโว! "

 

เป็นไงล่ะ สัมผัสที่6 ของฉันน่ะ " บันโจได้เดินเข้ามาพร้อมสีหน้าทีเหมือนผู้ชนะได้มาเยาะเย้ยเซ็นโตะเเต่เเจ้าตัวกลับไปสนใจมั่วเเต่คิดตั้งชื่อให้กับอาวุธในมือ

 

" ทากะลิ้งเกอร์ ฮอวคเเกทลิ้งเกอร์ อืม ฮอว์คเเกทลิ้งเกอร์เหมาะกว่าแหะ..... " เซ็นโตะได้เดินหนีไปโดยไม่สนใจบันโจเลยเเต่โซคิจิได้เดินดิ่งเข้าไปหาเเบบท่าทีเเปลกใจ

 

ทำไมนายถึงสามารถทำให้เบสเเมทได้ล่ะ? "

 

"อ่อก็น่า.....สิ่งมีชีวิตกับกับเครื่องจักรไงล่ะ! "

 

โอ้ววว! "

 

ไม่มีทางทีความคิดเด็กๆเเบบนั้นเป็นจริงได้หรอก " เซ็นโตะได้เดินเข้ามาเถียงทฤษฎีของบันโจทันที

 

หา!? "

 

เพื่อหา เบสเเมทช์ ฉันพยายามหาด้วยการคำนวณกลศาสตร์เเละควอนตัม... " บันโจที่พยักหน้าไปมาเต่สีหน้าที่ดูว่าตอนนี้ตัวเองป็นฝ่ายชนะเช่นดียวกับโซอิจิทีเข้าข้างบันโจเช่นกัน และอีกอย่ะ- "

 

ในระหว่างทีเซ็นโตะกำลังเถียงอยู่จู่ๆได้มีอะไรถูกขว้างผ่านน้าทั้งสามไปซึ่งเป็นมีดห้องครัวปักอยู่ที่ประตูสกัดสสารทั้งสามทีรู้สึกถึงรังสีอาฆาตจากด้านหลังค่อยๆหันไปชาๆพบกับมิโซระที่ยืนบิดทีปิดตาจนไม่เหลือรูป พร้อมออร่าสีดำเหมือนปีศาจลอยออกมาจากด้านหลังพร้อมรอยยิ้มทีหน้ากลัว



 

 

เดียวสับสะหรอก...."

 

ขะ....ขอโทษครับ " ทั้งสามกล่าวขอโทษด้วยเสียงทีดูสั่นๆ 


 Build 03

 

โรงเรียนลิเดียนช่วงพักกลางวันฮิบิกิที่ได้มานั่งทานข้าวกลางวันที่โรงอาหารกับมิคุตามปกติเหมือนวันอื่นเเต่ยกเว้นวันนี้ใบหน้าของเธอที่ดูไม่มีชีวิตชีวาเเม้เเต่น้อยโดยทีเธอไม่เเตะอาหารที่เธอสั่งมาเเม้เเต่น้อยมั่วเเต่นึกถึงเรื่องคำพูดของซึบาสะ

 

" ฮิบิกิ "

 

" หืม? " ฮิบิกิได้สติก่อนจะมองหน้ามิคุที่มีสีหน้าเป็นห่วง

 

" เป็นอะไรรึป่าว....หรือว่าไม่สบายหรอ "

 

" อ่า....ป่าวๆไม่เป็นอะไรสักหน่อยนะเเหะๆ "  เธอทียิ้มออกมาเหมือนไม่มีอะไรก่อนจะตั้งหน้าตั้งตากินอาหารตรงหน้าโดยที่ไม่รู้เลยว่ามิคุทำสีหน้าเป็นห่วงอย่างมาก


" โอ้ววว....มาอยู่ที่นี่เองเหรอ "  เสียงนึ่งได้ดังขึ้นทำให้ฮิบิกิและมิคุได้หันไปหานั้นก็ทำให้พวกเธอตกใจเมื่อคนที่มาหาก็คือคานาเดะที่อยู่ในเครื่องแบบลิเดียนเข้ามาทักทาย


" คุณคานาเดะ "


" อะ...เอ้ๆๆ ทำไมคุณคานาเดะที่อยู่ในชุดแบบนั้นละคะ " 


" ชี้!! " คานาเดะได้ก้มหน้าไปพร้อมยกนิ้วชี้ขึ้นมาที่ปาก " เงียบๆหน่อยสิเดียวก็มีคนรู้เรื่องพอดี " คานเาดะที่กระซิบบอกกับทั้งสองซึ่งพวกเธอก็พยักให้


" ว่าแต่คุณคานาเดะมีธุระอะไรถึงแอบใส่ชุดนักเรียนที่นี่เหรอคะ? " มิคุได้ถามเข้าประเด็นทันทีก่อนที่คานาเดะจะยิ้มออกมา


" อ่อ....พอดีว่าจะมาขอยืมตัวฮิบิกิสักหน่อยนะ "


"  เอ้...ฉันเหรอค่ะ ตอนนี้เลยเหรอ? "


" ใช่แล้วละตอนนี้เดียวนี่เลยด้วย " คานาเดะพูดจบก็ลากฮิบิกิออกไปทันที


" เอ้ะๆๆๆ ทำไมล่ะ? ฉันยังมีเรียนอยู่อีกนะคะ "


"  ถ้าเรื่องนั้นละก็ไม่ต้องห่วงฉันแจ้งอาจารย์ประจำชั้นขอเธอไว้แล้วละ " คานาเดะได้ตอบขึ้นมาก่อนที่พาฮิบิกิออกจากโรงอาหารไป


" ฮิบิกิไปก่อเรื่องอะไรเข้าอีกละเนี่ย "  มิคุได้แตบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะคีบข้าวขึ้นมากินคำนึ่ง

 


ณ สถาบันวิจัยโทโตะเซ็นโตะได้สืบเสาะหาข้อมูลเกี่ยวกับนาเบะชิม่าผ่านฐานข้อมูลเเต่เเล้วก็ไม่เป็นผลจนท้ายที่สุดได้ไปถามกับเก็นโทคุโดยตรง

 

" นาเบะชิม่าหรอ?....ไมม่เคยได้ยินมาก่อนเลย "

 

" เเล้วคุณคัตสึรากิเคยพูดถึงชื่อนั้นบางรึป่าวครับ "

 

เก็นโทคุที่ได้หยุดเดินเเล้วหันมาสนใจคำถามของเซ็นโตะเเต่ดูเหมือนเขาก็ไม่รู้อะไรเเม้เเต่น้อย

 

" ฉันจำไม่ได้หรอก....เเต่มันเกี่ยวข้องกับคดีของคัตสึรากิด้วยงั้นหรอ? "

 

" อ่า.....ไม่หรอกครับจริงสิว่าเเต่คุณคัตสึรากิเป็นคนเเบบไหนหรอครับ " เซ็นโตะที่เปลี่ยนเรื่องให้มาพูดเรื่องเกี่ยวกับคัตสึรากิเก็นโทคุได้หยิบมือถือตัวเองขึ้นมาพร้อมเปิดรูปคัตสึรากิให้ดู

 

 


 

" คนนี้คือคัตสึรากิ ทาคุมิ เคยเป็นผู้รับผิดชอบการวิจัยเกี่ยวกับเเพนโดร่าบ็อกซ์ "เก็นโทคุได้เปิดรูปของคัตสึรากิ ทาคุมิจากมือถือให้เซ็นโตะดูหน้าของคัตสึรากิเป็นครั้งเเรกก่อนทีเก็นโทคุจะเก็บมือถือไปพร้อมเริ่มพูดต่อ " คัตสึรากิคืออัจฉริยะที่ทุกคนยอมรับ...เเต่ในหมู่เพื่อนฝูงนั้นเองก็ถูกเรียกอีกอย่างนึ่ง.....คือนักวิทยาศาสตร์ปีศาจ "


ณ ย่านการค้า

 

" นักวิทยาศาตร์ปีศาจงั้นหรอ " เซ็นโตะได้เดินไปพร้อมคิดเกี่ยวกับเรื่องคัตสึรากิ ทาคุมิไปพลางระหว่างทีเขากำลังเดินอยู่นั้นเหมือนจะเดินไปชนใครบางคนจนทั้งสองฝ่ายล้มลงไปกับพื้น " เจ็บๆ....อ่าโทษทีเป็นไรมั้ย " เซ็นโตะได้มองดูว่าเขาได้ชนกับเด็กสาวผมสีเงินสวมชุดกระโปรงสีแดงทีนั่งลูบก้นไปมาด้วยความเจ็บก็รีบลุกขึ้นแล้วยื่นมือไปหาเพื่อจะช่วย

 

" อย่ามายุ่งน่า!! " เธอได้ปัดมือเซ็นโตะเเล้วลุกเดินออกไปโดยไม่เเคร์

 

" อะไรกันละเนี่ยคนอุตส่าห์จะช่วย " เซ็นโตะได้แต่มองเด็กสาวคนนั้นเดินจากไปก่อนจะบ่นออกมาและเดินไปตามทางตัวเองต่อ


ด้านของคานาเดะที่ได้ลากฮิบิกิที่มาที่ลานกว้างนึ่งที่อยู่สวนสาธารณะโดยที่คานาเดะนั่นได้แบกกระเป๋าใบนึ่งมาด้วย


" เอิ่มคือว่า....คุณคานาเดะพาฉันมาทำอะไรที่นี่เหรอค่ะ " ฮิบิกิได้หันมาถามด้วยความสงสัยก่อนที่คานาเดะจะโยนชุดให้เปลี่ยนพร้อมกับถุงมือโชว์นิ้วคู่นึ่งให้ " นี่มัน? " 

 

" ชุดให้เปลี่ยนไงละ....เอ้าไปเปลี่ยนห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังเธอสะ....เธอนะไม่เคยสู้มาก่อนใช่มั้ยละ " คานาเดะที่พูโพร้อมค้นของในกระเป๋าไปด้วยก่อนจะหยิบชุดส่วนของเธอออกมาด้วย


" เข้าใจแล้วค่ะ " ฮิบิกิได้เดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำเพียงไม่นานเธอก็ได้เดินออกมาหลังจากเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวพร้อมกางเกงวอร์มสีแดงขาสั้นพร้อมสวมถุงมือ


" เอาล่ะ.....เพื่อที่เธอจะสามรถต่อสู้กับนอยท์ได้ก็ต้องสอนให้เธอสู้เป็นสะก่อน " คานาเดะที่เดินออกมาจากห้องน้ำเช่นกันอยู่ในชุดสปอร์ตสีแดงพร้อมเสื้อสีขาวแขนกุดสวมทับ " เอาละได้เวลาวอร์มกันแล้วเริ่มจากวิ่งรอบสวนสาธารณะ5รอบไปได้ " คานาเดะพูดจบพร้อมกับเป่านกหวีดที่อยู่ในมือทันที


" เอ้ะๆๆ...เอ้!!! " ฮิบิกิที่ถึงกับร้องเสียงหลงก็ได้แต่วิ่งไปเนื่องจากโดนคานาเดะเป่านกหวีดไล่หลังตามมาเพื่อกระตุ้น


" เอ้าๆ เร็วได้แค่นี้รึไงกันนะ " คานาเดะได้วิ่งตีคู่มาก่อนจะเป่านกหวีดกระตุ้นจนเวลาผ่านไปฮิบิกิก็"ด้วิ่งรอบสวนสาธารณะครบ5รอบตาที่คานาเดะบอกโดยท่าทางที่หอบเนื่องจากไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน


" แฮ่ก....แฮ่ก....แฮ่ก "


" ดีมากต่อไปวิดพื้น50ครั้งต่อเลย "


" เอ้!!! " ฮิบิกิที่พอได้ยินแบบนั้นก็ร้องออกมาแต่ก็ทำตามวิดพื้นไปเรื่อยโดยมีคานาเดะยืนคุมเป็นเหมือนอาจารย์พละส่วนตัว "  48....49.....50!!! อ๊าาาครบสักที "


"  ต่อไป.....ซิทอัพอีก50ครั้ง "


" ยังมีอีกเหรอ!!! " ฮิบิกิที่ได้หน้าเสียรอบ2ก่อนจะอยู่ในท่าซิทอัพเตรียมโดยมีคานาเดะค่อยจับข้อเท้าเอาไว้เธอก็ได้ซิทอัพตามจังหวะเป่านกหวีดของคานาเดะทันที " 20....21.....22....อึ๋ย...23 "


" เอ้าช้าลงแล้วนะ.....ถ้ายังทำช้าแบบนี้ฉันจะให้เธอไปวิ่งรอบสวนสาธารณะอีก3รอบเลยนะ "  คานาเดะได้กระตุ้นฮิบิกิด้วยการขู่ทำให้เธอกัดฟันซิทอัพเร็วขึ้นทันที


ไม่กี่นาทีต่อมาฮิบิกิก็ซิทอัพจนครบจำนวนตามที่คานาเดะบอกเอาไว้แต่ก็ทำเอาเหนื่อยหอบอย่างมากจนเธอในตอนนี้แทบลุกไม่ไหว


" ไม่เลวเลยนะเนี่ย.....เอ้านิ " คานาเดะได้เอ๋ยชมก่อนจะยื่นขวดน้ำเปล่าให้กับฮิบิกิ


" ขะ....ขอบคุณค่ะ " ฮิบิกิรับมาก่อนจะเล่ห์มองคานาเดะที่นั่งจิบจิบกาแฟกระป๋องเบาๆก่อนที่เธอจะก้มหน้าเงียบไป


" เธอนะ....ยังเครียดเรื่องซึบาสะอยู่ใช่มั้ยละ " คานาเดะที่เหมือนจะดูฮิบิกิออกจึงพูดเข้าเรื่องทันทีก็ทำเอาฮิบิกินั้นตกใจไปไม่ใช่น้อย


" ค่ะ...." 


" ไม่ต้องไปคิดมากกับที่ซึบาสะพูดหรอก.....ยัยนั่นนะคงจะให้มายอมรับเธอในตอนนี้ไม่ได้หรอก " คานาเดะได้พูดโดยไม่ถือสาอะไรพร้อมกระดกกาแฟกระป๋องดื่ม 


" บางที่.....ฉันอาจจะไม่สมควรกับกังกุงเนียร์ก็ได้นะค่ะ "

 

" ทำไมคิดงั้นละ " คานาเดะได้ถามโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้าฮิบิกิที่นั่งอยู่ข้างๆแม้แต่น้อย

 

" ไม่กี่วันก่อนฉันเป็นเพียงแค่....นักเรียนธรรมดาๆ แต่ตอนนี้กับมีพลังที่จะสามารถช่วยเหลือผู้คนแบบนี้เหมือนในการ์ตูนเลยล่ะค่ะ " ฮิบิกิได้เอามือไขว้หลังแล้วเดินวนตัวเองรอบนึ่งก่อนจะหันมองออกไปบนท้องฟ้า " รู้สึกเหมือนมีภาระอันใหญ่ล่วงมาอยู่บนบ่าเลย.... "

 

" ก็จริงนั้นแหละ....การจะให้เด็กอย่างเธอมารับภาระที่หนังอึ่งแบบนี้มันก็ไม่สมควร " คานาเดะที่ดื่มกาแฟกระป๋องจนหมดก่อนจะหันไปหาฮิบิกิ " ถ้าเธอไม่อยากจะสู้ก็ไม่เป็นไร...พวกเราไม่บังคับเธออยู่แล้ว "

 

" เอ้ะ?.... "


" พวกเราก็ไม่อยากให้เธอเข้ามาพัวพันกับเรื่องอันตรายแบบนี้เท่าไร.....ถ้าหากว่าเป็นผู้ที่ไม่เหมาะสมละก็กังกุงเนียร์คงไม่เลือกเธอหรอก.... " คานาเดะได้พูดไปก็นึกถึงอดีตขึ้นแว่บนึ่งเป็นอดีตของเธออยู่ลำภายในจิตใจที่ไม่อยากนึกถึง " เมื่อ2ปีก่อนการที่ฉันกับเธอได้พบกันบางอาจจะเป็นโชคชะตาก็ได้ เพราะงั้นฉันถึงอยากจะลองเดิมพันกับเธอดู "


" แต่หนูนะ.... " 


" เธอไม่อยากให้ ซึบาสะ ยอมรับในตัวเธอไม่ใช่เหรอ "

 

" เรื่องนั้น....มันก็ "

 

" ถ้างั้น.....มีแต่ต้องพยายามเท่านั้นไม่ใช่รึไง? ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นขอแค่เพียงยิ้มสู้และก้าวข้ามอุปสรรคนั้นไปให้ได้ ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ก็ห้ามยอมแพ้เด็ดขาดเชียว " คานาเดะได้หันมาพูดคำเดียวกัยที่เธอเคยได้บอกกับฮิบิกิทำให้เธอนั้นคิดทบทวนจนตัดสินใจได้

 

" เข้าใจแล้วค่ะ....ฉันจะพยายามอย่างหนักเพื่อให้คุณซึบาสะยอมรับในตัวฉันให้ได้เลย "

 

" มันต้องแบบนี้สิ....ถึงจะเป็นสืบทอดของฉัน " คานาเดะที่พอเห็นสีหน้าฮิบิกิที่ดูดีขึ้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นแล้วหันไปหา " ฉันจะสอนฝึกการต่อสู้พื้นฐานให้บางทีอาจจะพอให้เธอสู้กับนอยท์ "


" ค่ะ!!! ขอความกรุณาด้วยค่ะ!!! "



 

กลับมาที่ห้องใต้ดินบันโจได้ถูกล่ามโซ่กับเสาและพยายามดิ้นไปมาเพื่อจะหลุดแต่แรงของเขาสู้แรงโซ่เหล็กไม่ได้เลยสักนิด

 

" เห้.....ทำไมยังต้องมัดฉันอีกละ!!! " บันโจได้ตะโกนโวยวายขึ้นมาก่อนที่มิโซระจะเดินออกมาพร้อมมือถือในมือ

 

" ในที่สุดก็รวบร่วมข้อมูลของนาเบะชิม่า สำเร็จแล้ว!! "

 

" เอ้ะ!! จริงหรอ  " บันโจที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งดีใจและพยายามดิ้นเพื่อเเก้โซ่


" นาเบะชิม่าเคยทำงานในอุตสหกรรมนัมบะจนถึงเมื่อปีก่อน โอ้ว....มีเบอร์โทรศัพท์ "

 

" แฟนคลับเธอเนี่ยสุดยอดจริงๆ "

 

" อื้ม!!! นอนดีกว่า " ความครึกครืนหายไปในทันทีก่อนทีเธอจะเดินกลับไปทีเตียงโดยทีไม่ได้สนใจบันโจแม้แต่น้อย

 

" เอ้...เดียวสิ ตามสูตรแล้วต้องโทรหาไม่ใช่รึไง "

 

" ไม่ไหวหรอก ไม่อยากโทรหรอก " มิโซระได้นั่งลงบนเตียงพร้อมกับสวมผ้าปิดตาเตรียมนอนได้ทุกเมื่อ " ฉันเองก็ไม่อยากช่วยนายถึงขนาดนั้นหรอก " พอเธอเอาหัวแตะหมอนบันโจก็สามารถเเก้โซ่หลุดออกได้สำเร็จ

 

" เยี่ยมหลุดแล้ว "

 

" เอ้ะ!! โกหกน่า " มิโซระที่ตกใจเมื่อบันโจแก้โซ่หลุดทำเอาเธอต้องลุกจากเตียงพร้อมเอาผ้าปิดตาขึ้นมองพร้อมกับบันโจได้ลุกเดินไปหาทันที

 

" ชิ....ถ้างั้นฉันจะโทรเอง " บันโจได้เดินตรงเข้าไปหามิโซระที่พยายามจะหนีเเต่ก็ถูกบันโจดักทางเอาไว้หมด " ส่งมานี้!! " บันโจได้คว้ามือถือของมิโซระมาแล้วโทรหาเบอร์ของนาเบะชิม่าทันทีเวลาไม่นานก็รับสายทันที 


" นาเบะชิม่าหรอ?  "

 

" นายเป็นใครกัน? "

 

" ถ้าบอกว่า บันโจ ริวกะ จะจำได้รึป่าวละ " ด้านปลายสายนาเบะชิม่าที่พอได้ยินชื่อบันโจก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

 

" ตอนนี้นายอนู่ที่ไหน....รีบมายืนยันความบริสุทธิ์ให้ฉันสะ "

 

" เรื่องนั้นฉันคงทำไมได้หรอก "

 

" ว่าไงนะ? "

 

" ถ้าทำแบบนั้นครอบครัวฉันก็จะตกอยู่ในอันตราย พวกเขาจะถูกเฟาส์ฆ่า"

 

" เฟาส์เหรอ? " เมื่อบันโจได้เอ๋ยชื่อองค์กรขึ้นมาทำให้มิโซระที่ท่าทางสลึมสะลือพอได้ยินช่อเฟาส์ก็ยื่นนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

" องค์กรที่นายถูกเอาตัวไปทดลองไงล่ะ "

 

" ถ้าครอบครัวของแกปลอดภัย แกจะยอมช่วยฉันใช่มั้ย "

 

" แน่นอน "

 

" ครอบครัวแกอยู่ที่ไหน "

 

" เซย์โตะ เขตที่6 นะ " นาเบะชิม่าทีหลังจากบอกพิกัดไปก็วางสายจากบันโจเเล้วหันไปหาคนที่อยู่ข้างหลังเขา " แค่นี้คงพอแล้วใช่มั้ย....ช่วยปล่อยครอบครัวฉันทีเถอะ " นาเบะชิม่าได้หัรหาคนทีเขาคุยด้วยก็คือไนท์โร๊ค


" แน่นอนอยู่แล้ว....ตามทีสัญญา "


หลังจากที่บันโจได้วางสายจากนาเบะชิม่าไปก็ได้แต่ยืนเงียบไม่พูดอะไร


" ตั้งใจจะทำอะไรนะ "  มิโซระได้พูดพร้อมกำลังจัดเตียงอยู่บันโจได้เดินตรงเข้ามาหาเธอพร้อมโซ่ในมือทำให้มิโซระหันไปหาจนตกใจพร้อมคว้าเอาตุ๊กตาชึ้นมากอดเอาไว้แน่น " เอิ่ม....คือว่าคิดจะทำอะไร....หรอค่ะ "


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #12 Code; Ver.million (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 19:11

    ฮิบิกิ: ทำไมรู้สึกว่าบทของฉันจะมาแล้วหายไปยังไงไม่รู้สิ

    มิคุ: ฮิบิกิต้องทำใจนะชื่อบิลด์ของคุณเซ็นโตะขึ้นมาก่อนนะ

    ฮิบิกิ: แต่คราวก่อนฉันได้คุยกับคุณเซ็นโตะมากกว่านี้เเท้ๆ ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะเริ่มจำไม่ได้เเล้วว่าคุณเซ็นโตะนี่ใคร

    เซ็นโตะ: ชัดเลยฝีมือจีโอแน่ๆ คานาเดะค้นตัวหาไรด์วอซซิ บางทีอาจเป็นเพราะมีไรด์วอซกับตัวเลยโดนลดทอนบทและความทรงจำ

    คานาเดะ: รับทราบ โคฮินาตะช่วยจับที

    มิคุ: ค่ะ (เข้ามาล็อคแขนฮิบิกิ)

    ฮิบิกิ: เอ๋ เดี๋ยวสิจับตรงไหนน่ะ ฮะๆๆๆ มันจักจี้นะ เดี๋ยวคานาเดะซังฉันไม่ได้เอาอะไรซ่อนในหน้าหน้าอกแบบอนิเมะนะคะ ย้าาาาาา

    เซ็นโตะ(ยืนหันหลังให้กับสาวๆ): ไหงมันเป็นเซอร์วิชยูริเนี่ย...เลวร้ายสุดๆ

    วอซ: จงสรรเสริญ...

    เซ็นโตะ: แล้วแกมาจากไหนเนี่ย

    #12
    0
  2. #11 Nazzga2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 13:28
    ตรูเกลียดแนวนอน
    #11
    4
    • #11-1 Tyrentrex202(จากตอนที่ 6)
      9 มิถุนายน 2563 / 13:44
      พูดงี้เเสดงว่าอ่านในเว็บสินะ
      #11-1
    • #11-4 Zukuwoz(จากตอนที่ 6)
      9 มิถุนายน 2563 / 17:05
      ผมก็เป็น😑
      #11-4