Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 59 : Tsubasa Love Story 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    2 ก.ค. 63

ณ Nascita


" ขอร้องละครับ.... " โอกาว่าที่ตอนนี้ได้พุบเข่าก้มกราบต่อหน้าของมิโซระอย่างมุ่งมั่นจนทำให้เธอนั้นรู้สึกไม่ดี


" อะ....เอ้ะๆๆๆๆ เดียวสิคุณโอกาว่าขอร้องละค่ะ...ช่วยลุกขึ้นเถอะ "


" กลับมาแล้วครับ....เอ้ะ? คุณโอกาว่ามีธุระอะไรเหรอครับ....แต่เอ้ะไงถึงพุบเข่าแบบนั้นละ " เซ็นโตะที่กลับมาถึงร้านก็ต้องตกจกับภาพตรงหน้า


" ซะ...เซ็นโตะมาช่วยทีสิ "


" คุณเซ็นโตะ....ผมขอร้องละครับ " โอกาว่าที่หันไปเห็นเซ็นโตะก็ได้รีบลุกขึ้นเข้าไปหาทันที " กรุณาช่วยไปออกเดทกับคุณซึบาสะทีเถอะครับ "


" หะ....ห๊าาาา!!! " เซ็นโตะกับมิโซระที่พอได้ยินคำขอร้องจากปากของโอกาว่าจนทั้งสองนั้นตะโกนดังลั่นไปทั่วร้าน


หลังจากที่สงบสติได้แล้วเซ็นโตะกับโอกาว่าก็ได้มานั่งคุยบนโต๊ะกันดีๆโดยที่มิโซระเป็นคนเสิร์ฟกาแฟมาวางไว้บนโต๊ะสองแก้ว


" เอาล่ะ....คุณโอกาว่าช่วยเล่ามาตั้งแต่เริ่มเลยจะได้มั้ยครับ " 


" คือ....เรื่องมันเริ่มตั้งไม่กี่วันก่อน "


----FLASH BACK----


ณ ห้องซ่อมเต้นซึบาสะที่กำลังฝึกซ้อมเต็มและร้องเพลงสำหรับคอนเสิร์ตที่จะจัดขึ้นอีก2วัน


" คุณซึบาสะ....พยายามน่าดูเลยนะครับ " โอกาว่าที่ยืนดูจนซึบาสะซ้อมเสร็จก็ได้เดินเข้าไปหาพร้อมยื่นผ้าขนหนูกับน้ำให้ซึ่งเธอก็รับน้ำมาดื่มพร้อมเอาผ้าขนหนูซับที่เหงื่อบนหน้าของเธอ


" ค่ะ...แต่ว่ารู้สึกยังไม่ค่อยดีเท่าเมื่อก่อนเลยว่าแต่ทีคุณโอกาว่ามารอแบบนี้มีธุระอะไรรึเปล่าค่ะ? "


" อ่อ....คือว่าเรื่องค่ายเพลงที่อังกฤษนะครับ...ตอนนี้ทางนั้นเขายังรอคำตอบจากคุณซึบาสะอยู่เลยนะครับ "


" เรื่องนั้นเองเหรอ....คือเรื่องนั้นฉันในตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรนะคะ....เพราะงั้นขอเวลาคิดจนกว่าการแสดงคอนเสิร์ตครั้งนี้จบลง " 


----FLASH BACK END----


" เรื่องก็ประมาณนี่แหละ....รู้สึกว่าหมู่นี่คุณซึบาสะรู้สึกขาดความมั่นใจไป....จนเวลาซ้อมเธอดูกังวลจนไม่เป็นอันซ่อมเลย "


" ไอ้เรื่องการที่ไม่มีความมั่นใจนะพอเข้าใจได้อยู่หรอก......แล้วเรื่องอะไรถึงเกี่ยวกับการที่ผมจะต้องไปเดทกับซึบาสะด้วยละ!!! " เซ็นโตะที่ไม่เข้าใจที่โอกาว่าต้องการให้ไปเดทกับซึบาสะจนถึงกับยืนขึ้น " เรื่องแบบนี้ไปให้คนอื่ืนช่วยเถอะครับ "


" ขอร้องละครับ....ในตอนนี้มีเพียงแค่คุณเท่านั้นที่คุณซึบาสะเปิดใจด้วยได้นะครับ....ผมขอร้องในฐานะผู้จัดการที่อยากจะเห็นคาซานาริ ซึบาสะสามารถโบยบินไปบนท้องฟ้าพร้อมกับความฝันของเธอให้ได้....เพราะงั้นของร้องละครับ " โอกาว่าไดก้มห้วขอร้องอย่างสุดตัวทำเอาเซ็นโตะที่เห็นยิ่งลำบากใจก่อินจะหันไปหามิโซระเพื่อขอความช่วยเหลือ


ซึ่งทางมิโซระได้แต่พยักหน้าให้เซ็นโตะนั้นยอมตกลงไปด้านของเซ็นโตะที่พอสลับกลับมามองโอกาว่าที่ก้มหัวขอร้องไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา


" อ่าาา....เลวร้ายสุดๆ เข้าใจแล้วละครับผมยอมตกลงก็ได้...เพราะงั้นคุณโอกาว่าเงยหน้าจึ้นมาเถอะครับ!? " เซ็นโตะไม่มีทางเลือกจึงตอบตกลงไปก่อนจะเข้าไปจับโอกาว่ากลับมายืนปกติ


" จริงเหรอครับ.....ถ้างั้นวันพรุ่งนี้ฝากด้วยนะครับ "


" คะ...ครับ....เห้ออ " เซ็นโตะได้แต่ถอนหายใจออกมาโดยที่มิโซระได้เดินเข้ามาตบไหล่เบาๆให้กำลังใจ



วันต่อมาช่วงเที่ยงของวัน ณ ห้างช็อปปิ้งมอล์แห่งนึ่งในโทโตะเซ็นโตะที่มายืนรอตามที่โอกาว่าได้นัดเอาไว้จนเวลาผ่านไปไม่กี่นาทีก็ได้มีร่างนึ่งมายืนอยู่ข้างหน้า


" ขะ...ขอโทษที่มาช้านะเซ็นโตะ " เสียงของซึบาสะได้พูดทักขึ้นมาทำให้เซ็นโตะนั้นหันไปตามเสียงก็พบซึบาสะ ที่อยู่ในเสื้อสีขาวพร้อมเสื้อนอกแขนยาวสีเขียวบางสวมทับกับกระโปรงสั้นสีส้มสีเขียวและสีเนื้อทางยาวสลับกับรองเท้าบูสสีขาว


Tags: Anime, SATELIGHT, Senki Zesshou Symphogear G, Senki Zesshou Symphogear, Senki Zesshou Symphogear G Visual Collection, Kazanari Tsubasa, Scan, Mobile Wallpaper, Official Art


" โทษทีพอดีใช้เวลาเลือกชุดนานเกินไปหน่อยนะ.....ดูแปลกไปรึเปล่า? " ซึบาสะได้ถามเกี่ยวกับชุดของเธอด้วยสีหน้าที่แดงกล้ำทำเอาเซ็นโตะยืนนิ่งไปไม่กี่วิ


" อะ...อื้มสมแล้วที่เป็นนักร้องชื่อดังดูดีมากเลยละ "


" คือแบบว่าได้ยินมาจากคุณโอกาว่ามา...ว่านายมาขอฉันเดทสินะ " ซึบาสะได้พูดไปพร้อมหน้าแดงขึ้นกว่าเดิมทันที


" อะ...อ่าๆๆๆก็แบบว่า....เอิ่มว่าไงดีเห็นว่าช่วยนี้เธอดูไม่มีสมาธิกับการฝึกก็เลย....พามาเปลี่ยนบรรยากาศนะ"


" เอ้ะ...ทำไมนายถึงรู้เรื่องที่ฉันกำลังกังวลอยู่ละ "


" อะ....อ่อ....แค่เดาเท่านั้นเองแหละเอาล่ะๆๆๆ วันนี้ก็ไปสนุกกันให้เต็มที่เถอะ...ไปกันเลยยยย " เซ็นโตะที่พยายามเลี่ยงคำถามของซึบาสะก่อนจะจูงมือเธอลากเข้าไปในช้อปปิ้งมอล์ทันที


" ดะ...เดียวสิฉันเดินเองได้น่า "


หลังจากที่ทั้งสองเข้าไปข้างในซึบาสะก็ได้มาเดินดูในร่างเสื้อผ้าโดยที่มีเซ็นโตะยืนอยู่ใกล้แต่เนื่องจากไม่รู้เรื่องแฟชั่นอะไรก็ได้แต่ยืนเงียบๆจนซึบาสะได้หยิบชุดไปลองในห้องลองเสื้อมากมายให้กับเซ็นโตะดูแต่ละชุดนั้นก็เข้ากับเธออย่างกับถูกเตรียมเอาไว้แล้ว


พอลองชุดเสร็จมากมายทั้งสองก็ได้มาดูหนังๆเรื่องนึ่งที่เป็นแนวความรักในระหว่างที่อยู่ในโรงก็พอถึงฉากที่ชวนซึ่งเซ็นโตะที่หันไปเห็นซึบาสะที่น้ำตาไหลออกมาจากการที่อินกับหนังมากไปทำเอาเซ็นโตะแอบหัวเราะเบาๆก่อนจะยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ซึบาสะเพื่อเช็ดน้ำตาเธอก็รับมาโดยที่ไม่ได้สนใจพอเช็ดเสร็จก่อนจะรู้สึกตัวว่าเป็นของเซ็นโตะก็หน้าแดงแจ้ไปชั่วครู่ก่อนจะรีบคืนให้กับเซ็นโตะ


หลังจากที่ดูหนังกันเสร็จก็มาที่เกมเซ็นเตอร์ทั้งสองก็ได้ตระเวนเล่นตู้เกมอาร์เคดไปมาเรื่อยๆจนกระทั้งซึบาสะได้หยุดดูตุ๊กตามีตัวนึ่งที่อยู่ข้างในตู้คียตุ๊กตา


" เห้....ซึบาสะอยากได้ตุ๊กตาหมีเหรอ? " เซ็นโตะพอเห็นแววตาของซึบาสะที่จับจ้องตุ๊กตาหมีนั้นอย่างไม่ละสายตาแต่พอเธอได้ยินเซ็นโตะทักก็รีบทำตัวตามปกติทันที


" เอิ่ม...คือแบบว่า "


" น่าๆไม่ต้องอายหรอก....มาสิเดียวฉันคีบให้ " เซ็นโตะได้อาสาจะคีบตุ๊กตาหมีตัวที่ซึบาสะต้องการทันที 


" ไม่ต้องก็ได้....ไม่อยากจะลำบากนายหรอกนะ "


" หึหื้ม....รู้มั้ยเธอกำลังพูดกับนักฟิสิกส์อัจฉริยะอยู่น่า " เซ็นโตะได้หันมาขิงใส่ก่อนจะเอาบิลด์โฟนไปแสกนที่ตัวตู้ทำให้ที่คีบขยับไปมาเซ็นโตะที่เพ้งสมาธิพร้อมใช้หมั่นสมองเล่งตัวคีบที่ขยับไปมารอบๆเครื่องนั้นก็ยิ่งทำให้ซึบาสะที่ยืนอยู่ข้างๆลุ้นตามกันไป " เอาล่ะ....ค้นพบสมการแห่งชัยชนะแล้ว " สิ้นเสียงเซ็นโตะได้กดปุ่มทำให้ที่คีบได้พุ้งลงไปที่กองตุ๊กตาว่ามันกับเลยตุ๊กตาหมีจนไปโดนตัวอื่นแทนซึ่งตุ๊กตาที่ได้คือหมีแพนด้า


" ชะ...อ้าวว....อะไรกันเนี่ยงั้ยกลายเป็นหมีแพนด้าไปได้ละเนี่ย!? " เซ็นโตะพอเห็นว่าการคำนวณผิดพลาดก็ถึงกับคอตกไปก่อนที่ซึบาสะจะก้มไปหยิบตุ๊กตาหมีแพนด้าขึ้นมา


" เอาน่าๆ.....ไม่จ้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้....อีกอย่างแพนด้าก็ไม่เลวเหมือนกัน.ยิ่งเป็นตัวที่นายคีบมาให้ด้วยยิ่งทำให้ฉันดีใจกว่าเดิมอีก " ซึบาสะที่กอดตุ๊กตาหมีแพนด้าเอาไว้แน่นพร้อมประโยคสุดท้ายเธอพูดเบาจนเซ็นโตะไม่ได้ยิน


" หื้ม....เมื่อกี้พูดว่าอะไรเหรอ? "

 

" อ....อ่าเปล่าหรอกไม่มีอะไร "


ต่อไปทั้งสองก็ได้ไปที่ตู้ถ่ายรูปโดยเซ็นโตะเป็นคนตั้งกรอบรูปและตั้งจับเวลาพอเวลานับถอยหลังทั้งสองก็เตรียมรอโพสท่าซึ่งพอเสียงเครื่องดังขึ้นก็ถ่ายได้หลายรูปมามากมายจนภาพสุดท้ายซึบาสะได้เลือกรูปที่ตัวเธอนั้นยิ้มออกมาโดยกอดแขนเซ็นโตะเอาไว้พร้อมชูสองนิ้วในตอนที่เซ็นโตะที่เผลอเธอที่พอได้รูปมาก็ยิ้มกรุ้มกริ้มและเก็บภาพเอาไว้


เวลาได้ล่วงเลยไปจนพระอาทิตย์ใกล้ตกดินเซ็นโตะที่ได้แบกของพร้อมตั้งใจพาซึบาสะมาที่ทีนึ่งแต่ระหว่างทางที่เดินขึ้นบันไดก็ได้เหนื่อยหอบขึ้นมา


" นี่...เดียวสิทำไมนายแรงดีจัง "


" ไม่ใช่ว่าฉันแรงดีหรอกน่า...แต่เป็นเธอต่างหากละที่เหนื่อยง่ายแต่ก็ไม่แปลกหรอกเนอะ...ก็เจอแต่เรื่องที่ไม่เคยทำนิน่าอีกนิดเดียวก็ถึงแล้วละ " เซ็นโตะได้หยุดหันมาพูดกับซึบาสะ


"  ก็แม้ร่างกายดาบอย่างฉันเหมาะกับสนามรบมากกว่านิน่า " ซึบาสะที่ได้บ่นพึมพำออกมาก่อนจะเดินขึ้นตามมาจนถึงพอหันไปก็เห็นเซ็นโตะที่ยืนอยู่แต่พอเธอหันไปด้านข้างก็พบกับวิวที่เห็นเมืองโทโตะได้แทบทั้งเมืองพร้อมมีสกายวอลและพระอาทิตย์ที่กำลังตกดินเป็นฉากประกอบด้านหลัง " สุดยอด....สวยจัง "


"  ใช่มั้ยละ....เวลาที่หัวตื้อๆฉันมักจะมาที่นี่ประจำเลยละ " เซ็นโตะได้เดินไปเอามือวางบนราวเหล็กพร้อมซึมสับกับบรรยากาศตรงหน้าพร้อมกับสายลมอ่อนๆที่พัดกระทบลงบนหน้าซึบาสะที่ลองหันไปรับชมวิวที่สวยงามพร้อมกับลมอ่อนๆ


" วันนี้รู้สึกได้ว่าเจอแต่โลกที่ไม่รู้จักทั้งนั้นเลย "


"ผิดแล้วละ....นี่คือโลกที่เธอรู้จักทั้งนั้นแหละ...แต่แค่เธอไม่เคยสังเกตุเห็นเท่านั้นเอง "


" เอ้ะ? "


" นี่นะคือโลกที่ที่ถูกปกป้องด้วยมือเธอมาโดยตลอดนะ "


" โลกที่ฉันเป็นคนปกป้องเหรอ "


" อื้ม....ในทุกๆวันถึงพวกเราก็ต้องต่อสู้ต่อไปเพื่อปกป้องโลกอันสวยงามนี้เอาไว้.....เพื่อสร้างวันพรุ่งนี้ที่ทั้งเธอและฉันมีชีวิตอยู่ต่อไป "


" งั้นเองเหรอ....แบบนี่นิเองสินะนี่ฉันมืดตาบอดมาโดยตลอด....ทำให้ไม่รู้เลยว่าโลกใบนี้นั้นมันสวยงามขนาดนี้  " ซึบาสะที่มองดูวิวตรงหน้าก็ได้ยิ้มออกมาเซ็นโตะที่เห็นรอยยิ้มนั้นก็ทำให้อดยิ้มไม่ได้


วันรุ่งขึ้นโอกาว่าได้เข้ามาที่Nascitaพร้อมก้มหัวขอบคุณให้กับเซ็นโตะ


" ดูเหมือนว่าคุณซึบาสะจะกลับมาเป็นปกติแล้วต้องขอขอบคุณ.....คุณเซ็นโตะจริงครับ "


" เอาอีกแล้ว...ขอร้องละช่วยเลิกทำแบบนี้สักทีเถอะ "


" อ่อ...จริงด้วยนี่ครับ " โอกาว่าไดเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะควักบางอย่างออกมาซึ่งก็คือตั๋วคอนเสิร์ต2ใบให้กับเซ็นโตะ " ถ้าไม่รังเกียจก็รับนี้ไปด้วยครับ "


" เอ้!!! นี่มันตั๋วคอนเสิร์ตที่ตอนนี้น่าจะชายหมดไปแล้วนิน่า!? " มิโซระที่พอเห็นก็รีบไปคว้ามาจากมือโอกาว่าทันที


" พอดีว่านี่คุณซึบาสะฝากเอามาให้นะครับ แต่ว่าที่เอามาได้ก็แต่2ใบเท่านั้นนะครับไม่ได้มีส่วนของคุณบันโจให้ด้วย "


" ไม่เป็นไรหรอก....ยังไงฉันก็ไม่ตค่อยสนใจอยู่แล้ว....เดียวฉันจะอยู่เฝ้าร้านให้ก็ได้พวกนายไปดูคอนเสิร์ตเถอะ "


" เอ้......บันโจช่างเป็นคนดีจริงๆงั้นฝากด้วยน่าาา " มิโซระที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบวิ่งไปเตรียมชุดสำหรับคอนเสิร์ตเย็นนี้ทันทีในระหว่างนั้นเองเซ็นโตะก็ได้ลองพลิกตั๋วคอนเสิร์จดูแต่พออ่านที่จัดงานก็ถึงกับตาเบิกกว้างไปเล็กน้อย


" คุณโอกาว่าสถานที่จัดนี่มัน.... "


" ครับ...เป็นสถานที่ทีคุณเซ็นโตะได้พบกับคุณซึบาสะเป็นครั้งแรกนะครับ.....แบบว่าต้องขอโทษด้วยนะครับที่ต้องให้คิดถึงอดีตบางทีทางคุณฮิบิกิเองก็จะ "


" ช่างเถอะเรื่องัมนเป็นอดีตไปแล้วนิน่า....ต่อให้เจ็บปวดแค่ไหนไม่ว่าจะเป็นฉัน หรือฮิบิกิ คานาเดะก็ต้องก้าวข้ามมันไปให้ได้...แม้แต่ซึบาสะเองกก็เหมือนกัน "


ช่วงเย็นที่จัดงานคอนเสิร์ตด้านหลังของเวทีโอกาว่าและซึบาสะที่กำลังเดินไปจะเตรียมตัวก่อนที่จะมีร่างนึ่งได้เดินเข้ามาหาทั้งสอง


" ในที่สุดก็ได้เจอตัวเป็นๆสักที " ชายชาวต่างชาติคนนึ่งได้กล่าวทักทายกับทั้งสอง



" เขาคนนั้นคือ "


" คุณโทนี่ เกรเซอร์เป็นโปรดิวเซอร์ MetroMusicครับ ก่อนหน้าเขาเคยยื่นคำเชิญให้คุณซึบาสะไปเปิดตัวที่ต่างประเทศนะครับ "


" ก็เพราะโดนตอบปฏิเสธแบบไม่ได้จริงจัง...ก็เลยคราวนี้จึงจะมาเจรจาด้วยตัวของตัวเองนะ "


" เอิ่ม...คือว่ามิสเตอร์เกรเซอร์พูดถึงเรื่องนั้นเดียวทางเราจะ.... " โอกาว่าที่ยังไม่ทันได้พูดจบซึบาสะก็ได้ยกมือขึ้นห้ามโอกาว่าเอาไว้ก่อน " คุณซึบาสะ? "


" มิสเตอร์เกรเซอร์...กรุณาขอเวลาสักหน่อยจะได้รึเปล่าค่ะ? "


" หมายความว่า...จะเปลี่ยนใจงั้นเหรอครับ? " โทนี่ เกรเซอร์ที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้ถามกลับไปหาซึบาสะแต่คำตอบที่ได้กลับเป็นความเงียบพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ " แบบนี้นิเอง....ถ้าหากว่าได้คำตอบแล้วกรุณามาบอกด้วยนะครับ การแสดงในวันนี้ผมจะตั้งตารอดูนะครับ "


ทางด้านในฝั่งคนดูที่ตอนนี้เต็มๆแน่นเอียดไปหมดร่วมถึงที่ของพวกฮิบิกิเองก็ด้วย


" โว้ววว...คนเยอะจังเลยแหะ " ฮิบิกิที่รู้สึกตื่นตาตื่นใจกับจำนวนคนดูที่เต็มไปหมด


" ก็ไม่แปลกนิน่า....ก็ทุกคนต่างมาที่นี่เพื่อมาฟังซึบาสะนิน่า " คานาเดะที่นั่งอยู่ข้างคริสได้เอ๋ยตอบขึ้นมา


" ว่าแล้วเชียวการที่มานั่งดูแบบสดเนี่ยมันรู้สึกดีกว่าดูผ่านทีวีจริงๆเลยน่า " มิโซระที่ดูท่าทางจะตื่นเต้นกว่าคนอื่นๆ


" จะตื่นเต้นมากเกินไปรึเปล่านะ " คริสที่มองเห็นท่าทางของมิโซระก็ได้พูดออกมา


" เอ้ะแล้วคุณเซ็นโตะยังไม่มาเหรอคะ? " มิคุที่พอสังเกตุเห็นว่าเซ็นโตะไม่อยู่จึงได้ทักขึ้นมา


" นั้นสิ "


" ไม่ใช่ว่าเอาแต่สร้างสิ่งประดิษฐ์จนลืมเวลาหรอกน่า "


" คงงั้นแหละ...แต่อีกเดียวก็น่าจะใกล้มาแล้วละมั้ง "


ด้านของเซ็นโตะที่กำลังขับแมชชีนบิลด์เดอร์มุ่งหน้าที่ที่จัดงานอย่างเร่งรีบ


" ซวยแล้วววว.....ให้ตายสิดันลืมเวลาสะได้แบบนี้จะไปทันเปิดการแสดงมั้ยเนี่ย!!! " เซ็นโตะได้บ่นออกมาไหนขณะที่จับอยู่นั้นก็ได้สัญญาณติดต่อเข้ามาทำให้เซ็นโตะนั้นหยุดจอดซึ่งมาจากเก็นจูโร่ " ครับเซ็นโตะครับ "


" เซ็นโตะคุงตอนนี้.....มีสัญญาณปรากฎตัวแสมชในบริเวณใกล้เคียงที่เธออยู่ตอนนี้ได้ติดต่อไปบอกกับบันโจคุงแล้ว...เดียวทางเราจะติดต่อไปที่พวกฮิบิกิคุงกับซึบาสะ "


" คุณเก็นจูโร่รอบนี้....ให้แค่ผมกับบันโจก็พอแล้วละวันนี้นะคือวันที่ซึบาสะต้องการจะเอาชนะตัวเองเพราะงั้นควรจะให้พวกฮิบิกิค่อยดูเธอเอาไว้.....ผมอย่างให้ซึบาสะร้องเพลงอยู่บนเวทีจนถึงวินาที่สุดท้ายครับ "


" เข้าใจแล้วเดียวจะส่งตำแหน่งของแสมชไปให้รีบไปสมทบกับบันโจคุงให้เร็วที่สุดละ " เก็นจูโร่ได้ตัดการสื่อสารก่อนจะส่งพิกัดGPSมาที่แมชชีนบิลด์เดอร์พอเซ็นโตะเห็นก็รีบขับออกไปตามตำแหน่งGPSไป


ด้านที่จัดแสดงคอนเสิร์ตในตอนนี้นั้นเสียงเชียร์ได้ดังขึ้นทันที่ซึบาสะได้ก้าวเดินออกมาจนเธอนั้นเดินมาถึงกลางเวทีแล้วเริ่มร้องเพลงทันที่เพลงได้ดังขึ้นมา



Déjà-vu mitai na kankaku seisai mitai na puratonikku Kasaneau memorī todoite Wishing
Jūryoku mitai ni hikarete ichi miri no zure mo naku Hāto no doman naka wo inu ita Song


ในขณะที่ซึบาสะกำลังร้องเพลงอยู่นั้นเซ็นโตะก็กำลังมุ่งหน้าไปยังจุดที่ได้รับสัญญาณการปรากฎตัวของแสมชซึ่งบันโจที่แปลงร่างเป็นครอสชาร์จกำลังรับมืออยู่พอมาถึงเซ็นโตะได้หยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมพร้อมใส่แรบบิทกับแทงค์บอทเทิลลงไปทั้งที่อยู่มอเตอร์ไซค์ทันที


[ RABBIT! TANK! ]

 

[ BEST MACTH!]


" แปลงร่าง "

 

[ARE YOU READY?]

 

[ HAGANE NO MOONSAULTRABBIT! TANK! YEAHHH! ]

 

บิลด์ได้กระโดดพุ้งออกจากแมชชีนบิลด์เดอร์เข้าไปเตะเข้าที่แสมชตัวนึ่งที่อยู่ด้านหลังของครอสทันที


[ Dakishimete… kono tsumi wo…Ryōte surinukete yuku puromisu Onegai My star… dōka ima…Tabidatsu tsubasa no kaze wo Ah kanadete ]


" มาช้าไปแล้ว " ครอสได้หันไปตะโกนใส่บิลด์พร้อมกับเอาทวินเบรคเกอร์กระหน้ำทิ้มแทงใส่ร่างของแสมชตรงหน้า


" โทษทีพอดีว่ารถมันติดนะ " บิลด์ได้เรียกดริลครัชเชอร์ออกมากระหน้ำฟันเข้าใส่แสมชตรงหน้าแต่ในระหว่างที่กำลังสู้อยู่นั้นไนท์โร๊คก็ได้ปรากฎตัวออกมาเข้าโจมตีใส่บิลด์ด้วยสตรีมเบลดจากด้านหลังจนบิลด์กระเด็นกลิ้งลงไปกับพื้น " ไนท์โร๊คงั้นเหรอ "


" ว่าไงเซ็นโตะ บันโจวันนี้มาเล่นสนุกกันเถอะ " บลัดสตาร์คที่ปรากฎตัวขึ้นมาพร้อมกองทัพการ์เดี้ยนของเฟาส์จำนวนมากวิ่งเข้าใส่


" สตาร์ค!! " ครอสได้หันไปแล้ววิ่งพุ้งเข้าฝ่าการ์เดี้ยนจำนวนมากก่อนที่บิลด์นั้นจะวิ่งพุ้งเข้าไปแล้วใช้ดริลครัชเชอร์ในมือเข้าฟาดฟันใส่จัดการกับการ์เดี้ยนอย่างง่ายดายแต่ไนท์โร๊คได้กางปีกค้างคาวและบินพุ้งเข้าโจมตีใส่ทั้งบิลด์แลครอสจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


[ Sā Starting! Hajimaru shinfonī densetsu wa koko kara to Kono hikari no Live wa shinkuronixi ]


บลัดสตาร์คได้สร้างงูขนาดใหญ่ออกมาจากกลางอกพุ้งเข้าโจมตีซ้ำโดยไม่สนว่าการ์เดี้ยนกับแสมชจะโดนลูกหลงทำให้แสมชก่อนหน้านี้ถูกทำลายไปพร้อมกับการ์เดี้ยนบางส่วน


" หน่อยเจ้านี้.... " ครอสได้ลุกขึ้นก่อนจะเข้ารับมือกับงูของสตาร์คที่ปล่อยออกมาทางบิลด์ก็ได้ลุกขึ้นเข้าจัดการกับการ์เดี้ยนที่เหลือจนหมดแล้ววิ่งเข้าไปสู้กับไนท์โร๊คและบลัดสตาร์คเพียงคนเดียว


แต่ผลสุดท้ายบิลด์นั้นกลับโดนกระหน้ำโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวไนท์โร๊คได้ใช้สตรีมเบลดฟันเข้าที่กลางอกของบิลด์ก่อนที่บลัดสตาร์คจะเอาทรานสตรีมกันประกอบกับสตรีมเบลดและยิงอัดซ้ำจนร่างบิลด์ปลิวกระเด็น


[ Sā Amazing kiseki okosō furueru kurai de ī Tabun soredake no monogatari nanda shinjite My road ]


" ฉันในตอนนี้นะ......ไม่มีเวลามาเล่นกับพวกแกหรอกนะ " บิลด์ได้ค่อยยันตัวลุกขึ้นช้าพร้อมหยิบสปาณ์คกลิ้งขึ้นมากำลังจะใช้


" อย่าลืมสิว่าสปาร์คกลิ้งทำอะไรพวกเราไม่ได้หรอก....มีแต่ต้องใช้ฮาซาร์ดทริกเกอร์เท่านั้น "


" นั้นสินะ.....แต่ว่าพอดีฉันชืมเอามานะ " บิลด์ได้ได้พูดจากวนๆใส่ก่อนจะลุกขึ้นแล้วหยิบกังกุงเนียร์บอทเทิลขึ้นมา


" บอทเทิลนั้นมันอะไรกันนะ "


" นี่คือพลังของผู้คนที่เชื่อมั่นในตัวของฉันยังไงละ " บิลด์พูดจบก็ได้ดึงเอาแรบบิทบอทเทิลออกก่อนจะเขย่าบอทเทิลในมือใส่ลงไปแทน


[ GUNGNIR ] 


" กังกุงเนียร์งั้นเหรอ " บลัดสตาร์คที่พอได้ยินเสียงประกาดบอทเทิลจากบิลด์ไดรฟเวอร์ก่อนที่บิลด์จะหมุดคันโยกไปมาส่วนประกอบในบอทเทิลได้รวมกันที่มือขวาของบิลด์และกลายเป็นเป็นอาร์มเมอร์เกียร์กังกุงเนียนที่แขนขวา


[ BUILD UP ]

 

" เอาล่ะมาเริ่มการทดลองกันเลยมั้ย "  บิลด์พูดจบก็ได้วิ่งพุ้งเข้าไปหาพวกบลัดสตาร์คทันทีแต่ไนท์โร๊คได้วิ่งพุ้งเข้าถึงตัวไวกว่าและกำลังใช้สตรีมเบลดในมือฟันโจมตีแต่บิลด์ได้ใช้มือขวาที่มีอาร์มเมอร์เกียร์กังกุงเนียร์อยู่ชกอัดเข้าที่ท้องของไนท์โร๊คเพียงหมัดเดียวก็กระเด็นปลิวไปกระแทกอัดกับคอนเทนเนอร์อยู่ใกล้จนฝ่าออกเป็นครึ่งซีก


" พลังหมัดอะไรกันเนี่ย " บลัดสตาร์คที่ตกใจกับแรงหมัดของบิลด์ก่อนที่บิลด์จะดีดตัวพุ้งเข้าไปหาด้วยอาร์มเมอร์เกียร์กังกุงเ้นียรที่ขาพอเข้าประชิดบลัดสตาร์คสำเร็จบิลด์ได้ได้ชกหมัดซัดร่างของบลัดสตาร์ตปลิวกระเด็นออกมาข้างนอกโกดังอย่างง่ายดาย " อัก....อ้าา...แรงบ้าอะไรเนี่ย "


[ Sā Starting! Hajimaru shinfonī densetsu wa koko kara to Kono hikari no Live wa shinkuronixi ]


" จะบอกเทคนิคให้แล้วกัน....แค่กินข้าวและนอนกับดูหนังเท่านั้นเอง " บิลด์ได้เดินตามออกมาก่อนจะหยิบอาเมะโนะฮาบาคิติบอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมาและใส่ลงไปแทนแทงค์บอทเทิล


[ AME NO HABAKIRI ]


[ BUILD UP ]


ที่แขนซ้ายของบิลด์ได้ปรากฎเป็นเกราะอาร์มเมอร์เกียร์อาเบะโนะฮาบากิริพร้อมคาตานะในมือเช่นเดียวกับที่ขาซ้ายปรากฎเป็นดาบติดอยู่ก่อนที่แขนขวาอาร์มเมอร์เกียร์กังกุงเนียร์ที่แขนยิงออกไปประกอบกลายเป็นหอกกังกุงเนียร์ 


" งี้นี่เอง....นายเอาซิมโฟเกียร์ซิสเต็มประยุกษ์ใช้กับไรเดอร์ซิสเต็มงั้นสินะ...สมแล้วจริงๆ "


" ค้นพบสมการแห่งชัยชนะแล้ว " บิลด์ได้กระโดดดีดตัวพุ้งเข้าไปใช้หอกและคาตานะเข้าฟาดฟันโจมตีใส่ร่างของบลัดสตาร์คไม่ยั่งจนบลัดสตาร์คไม่ทันได้ตอบโต้กลับจนทรานสตรีมกันกระเด็นหลุดจากมือก่อนจะฟันตัดร่างจนบลัดสตาร์คกระเด็นไปอยู่ข้างๆไนท์โร๊คที่นอนอยู่กับพื้น


[ READY GO? ]


[ VOTEX FINISH ]


บิลด์ได้ชูดาบอาเมะโนะฮาบาคิริขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะมีเหล่าบจำนวนมากได้พุ้งลงมาจากฟ้าจำนวนมากพุ้งลงมาล้อมรอบบลัดสตาร์คกับไนท์โร๊คทั้งหมดก่อนที่บิลด์ได้จุดเปลวไฟสีส้มบนหอกกังกุงเนียร์กับเปลวเพลิงสีน้ำเงินบนดาบอาเมะโนะฮาบาคิริก่อนจะฟันออกไปเป็นคลื่นไฟทั้งสองรวมกันกลายเป็นเพลิงนกฟินิกซ์สองสี


[ Sā Amazing kiseki okosō furueru kurai de ī Tabun soredake no monogatari nanda shinjite My road ]


บลัดสตาร์คและไนท์โร๊คที่เห็นการโจมตีของบิลด์กำลังพุ้งเข้ามาแต่พอจะขยับร่างกายหยุดนิ่งเพราะดาบของอาเมะโนะฮาบาคิริบางเล่มนั้นปักลงที่เงาของทั้งสองทำให้โดนวิชาตรึงเงาเอาไว้


" อะไรกัน...ขยับไม่ได้!? " บลัดสตาร์คและไนท์โร๊คที่พยายามดิ้นไปมาก่อนจะที่การโจมตีของบิลด์ฯั้นจะพุ้งเข้าใส่ร่างของทั้งสองปลิวกระเด็นลงไปนอน


" ฉันในตอนนี้ไม่คิดที่จะแพ้หรอก " ครอสได้เอาครอสดราก้อนใส่ทวินเบรคเกอร์พร้อมสับคันโยกที่สแครชไดรฟเวอร์


[ READY GO? ]


[ LET'S BREAK ]


[ SCRAP BREAK ]


ครอสได้รวมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่ทวินเบรคเกอร์ก่อนจะปล่อยออกไปเป็นมังกรเปลวเพลิงสีน้ำเงินเข้าโจมตีใส่งูของบลัดสตาร์คเต็มจนร่างขงอมันได้ระเบิด


" ไม่เลวเลยจริงๆ.....ดูท่าจะมีพลังที่ฉันไม่รู้จักอยู่สะด้วย....คงต้องขอตัวหนีไปตามบทของตัวร้ายสะแล้ว " บลัดสตาร์คพูดจบไนท์โร๊คได้เอาทรานสตรีมกันขึ้นมายิงม่านควันปกคลุมร่างตัวเองร่วมถึงบลัดสตาร์คหลบหนีไป


" แฮ่ก...แฮ่ก.....อัก " บิลด์ที่รู้สึกล้าจนแทบทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับคืนร่างทันทีพร้อมใบหน้าหน้าและร่างกายนั้นเต็มไปด้วยบาดแผล " คำนวณพลาดไปงั้นเหรอเนี่ย....ไม่คิดเลยว่าพลังของบอทเทิลพวกนี้จะเยอะขนาดนี้ " เซ็นโตะที่นั่งหอบก่อนจะมองดูนาฬิกาข้อมือดูเวลาก่อนจะพยายามกัดฟันลุกขึ้นเพื่อไปที่คอนเสิร์ต   


ทางด้านของซึบาสะที่หลังจากร้องเพลงจบก็ได้มีเสียงปรบมือของเหล่าผู้ชมได้ดังกระหึมขึ้นมาจนดังไปทั่วฮอล


" ขอบคุณมากค่ะ....ทุกคนวันนี้ได้ร้องอย่างสมใจอย่างแล้ว รู้สึกดีจริงๆ " ซึบาสะได้กล่าวขอบคุณกับเหล่าแฟนจนต่างสงเสียงเชียร์ออกมาเช่นเดียวกับทางด้านของพวกฮิบิกิแม้แต่โทนี่ เกรเซอร์


" สุดยอดไปเลยคุณซึบาสะ!!! " ฮิบิกิได้ตะโกนส่งเสียงออกเช่นเดียวกับคนดูคนอื่นๆ


" ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว....ดันลืมไปซะได้แต่ตอนนี้ฉันนึกออกแล้วละคะ.....ว่าการได้ร้องเพลงต่อหน้าของทุกคนชั้นชอบที่สุดเลย..... " ซึบาสะได้พูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะค่อยๆหายไป " คิดว่าทุกคนอาจจะรู้กันแล้วว่าชั้นได้รับคำเชิญให้ไปร้องเพลงที่อีกฝั่งของทะเล เคยสับสนมาโดยตลอดเลยว่าตัวเองนั้นร้องเพลงเพื่ออะไร "


" คุณซึบาสะ " ฮิบิกิที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้นก็นิ่งไปเล็กน้อยร่วมถึงคานาเดะที่เข้าใจความรู้สึกของฮิบิกิและซึบาสะเช่นเดียวกัน


" ซึบาสะ "


"  แต่ว่าตอนนี้ชั้นอยากจะร้องเพลงให้กับผู้คนมากมายได้ฟัง...ถึงแม้อาจจะสื่อด้วยคำพูดไม่ได้ถ้าหากว่าสื่อสารกันด้วยเพลงได้ละก็ก็อยากจะให้ผู้คนทั้งโลกได้ร้องฟังเพลงของชั้น " สิ้นเสียงของซึบาสะผู้คนต่างปรบมือเสียงดังขึ้นมาพร้อมตะโกนให้กำลังใจดังสนั่นไปทั่วฮอลอีกครั้ง " เพลงของชั้น....เชื่อว่าอาจจะสามารถช่วยเหลือใครสักคนได้บางและจะร้องต่อหน้าทุกคนต่อไป....เพราะงั้นนับจากนี้ไปท่ามกลางของทุกคนก็อยากจะร้องเพลงโดยนับตัวเองเข้าไปด้วย "


" ก็เพราะว่าชั้นชอบการร้องเพลงมากเลยนิน่า...ถึงแม้อาจจะเป็นคำขอที่เห็นแกตัวไปสักหน่อย...อยากจะขอให้ช่วยรับฟังอยากให้ช่วยยกโทษให้ "


" ยกโทษให้.....อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ!? " เสียงนึ่งได้ตะโกนขึ้นมาทำให้ซึบาสะที่หลับตาลงได้เบิกตาขึ้นพร้อมมองไปที่สุดฮอลพบเซ็นโตะใบหน้าเต็มไปด้วยบาดแผลยืนยิ้มให้ก่อนที่เหล่าแฟนนั้นตามตะโกนออกมาแบบเดียวกันจนทำให้เธอนั้นกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่


" ขอบคุณ.....ขอบคุณมากจริงๆ "


หลังจบคอนเสิร์ตโทนี่ เกรเซอร์ที่กำลังจะเดินออกจาที่จัดงานไปแต่โอกาว่าได้รีบวิ่งตามเขามาจนทัน


" มิสเตอร์เกรเซอร์ "


" เธอเองเหรอ " โทรี่ เกรเซอร์ได้หันกลับมาหาพบโอกาว่าที่ยืนอยู่  " อาจจะเร็วไปหน่อย...แต่วันนี้คงต้องขอตัวก่อน...เพราะหลังจากนี้คงจะยุ่งน่าดูเลยละนะ "


" อ้ะ....ผมขอฝากความฝันของคาซานาริ ซึบาสะด้วยนะครับ " โอกาว่าพูดจบก็ได้ก้มหัวให้ก่อนที่โทรี่ เกรเซอร์จะเดินโบกมือลาโอกาว่าไป


ณ สนามบินโทโตะ


" ขอบคุณที่มาส่งนะ " ซึบาสะได้หันมากล่าวขอบคุณเซ็นโตะที่ได้มาส่งซึบาสะกับโอกาว่าที่กำลังจะบินไปลอนดอนหลังจากที่ได้รับคำเชิญจากโทรี่ เกรเซอร์ไป


" โทษทีน่าที่มีแค่ฉันมาคนเดียวนะ.....คนอื่นๆไม่ค่อยว่างนะ " เซ็นโตะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยพลาสเตอร์ผิดแผล


" ในวันที่ฉันแสดงอยู่....นายออกไปต่อสู้สินะ " ซึบาสะได้เดินเข้าไปก่อนจะเอามือจับที่บาดแผลของเซ็นโตะเล็กน้อยเซ็นโตะได้รีบจับมือซึบาสะห้ามเอาไว้


" มันดูไม่ดีน่า...ถ้าหากแฟนคลับเธอมาเห็นฉันคงโดนฆ่าแน่ "


" นั้นสินะ....ลืมไปซะสนิทเลย " ซึบาสะที่เหมือนจะลืมตัวก็แอบหน้าแดงเล็กน้อยโอกาว่าที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มอออกมาก่อนจะเดินไปรอที่หน้าประตูเกท


" ความฝันของเธอ...ทำให้เป็นจริงให้ได้ละ "


" นายเองก็เหมือนกัน....สร้างโลกที่เต็มไปด้วยความรักและสันติสุขให้ได้ละ "


" แน่นอน...คิดว่าฉันคนนี้เป็นใครกันละ " เซ็นโตะที่พูดจาอวดเก่งออกมาก็ทำให้ซึบาสะที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมา


" ต้องไปแล้วละ...แต่ก่อนอื่นเลยขออะไรอย่างนึ่งสิ "


" อะไรเหรอ? "


" ชะ.....ช่วยลับตาลงสักครู่สิ " ซึบาสะได้ขอกับเซ็นโตะซึ่งเจ้าตัวก็ยอมหลับตาลงก่อนจะรู้สึกแปลๆเมื่อซึบาสะได้เดินเข้ามาจุ้บที่แก้มของเซ็นโตะข้างนึ่งเซ็นโตะรู้สึกแบบนั้นก็ถึงกับเบิกตากว้างพร้อมกับหน้าแดงไปครู่นึ่ง " นี่ถือว่าเป็น.....สัญลักษณ์ของแฟนคลับเบอร์1ของฉันแล้วกันนะ " ซึบาสะพูดจบก็ได้เดินตรงไปที่เกทโดยที่มีโอกาว่ายืนรออยู่ในระหว่างที่เดินขึ้นเครื่องเธอได้หยิบกระเป๋าตังค์ตัวเองที่มีรูปที่เธอได้กับเซ็นโตะที่ตู้ถ่ายภาพเอาไว้ทำให้เธอนั้นยิ่งยิ้มออกมาจนหุบไม่อยู่


" เห้อ.....แบบนี้มันเลวร้ายที่สุด " เซ็นโตะที่ยังยืนช็อคอยู่ก่อนจะตั้งสติได้และถอนหายใจแต่ก็ได้ยิ้มออกมา " ขอให้โชคดีละซึบาสะ "










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #110 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 20:21

    อีกคู่นึงมาแล้ว รออยู่นะ

    #110
    0
  2. #92 Save (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 22:07

    ถึงจะเลวร้ายที่สุดแต่ก็สุดยอดไปเลยไม่ใช่หรอเซ็นโตะคุง

    #92
    0
  3. #91 moswiwat (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 22:04

    โอยยยย ยิ้มจนเมื่อยเลย นี่ผมดูซีรี่ย์รักอยู่รึเปล่าเนี่ย??

    #91
    0
  4. #90 Zukuwoz (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 21:42
    ยิ้มหวาด~~~ รอบ2
    #90
    0
  5. #89 Suthiwak-anime (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 21:34
    อ่า สมแล้วละ อ่านแล้วดูดีจริงๆ
    #89
    0