Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 51 : G ตอนที่ 14 สมการแห่งการโต้กลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63

เซ็นโตะ : นักฟิสิกส์อีจฉริยะ คิริว เซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นมาสไรเดอร์ บิลด์เพื่อปกป้องโทโตะที่ตัวเองอาศัยอยู่ระหว่างที่กำลังสงบสุขจู่ๆก็เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นสถานที่ทีพวกเราไปนั้นเกิดระเบิดขึ้นเเละนอยท์ก็ได้ถูกโจมตีเข้ามา


บันโจ : นายไปที่ไหนก็ต้องเกิดเรื่องทุกทีเลย...เป็นตัวเรียกโชคร้ายรึเปล่าเนี่ย


เซ็นโตะ :  ใช่สะที่ไหนละ....ฉันน่ะเป็นพระเอกน่าย่อมมีออร่าของความชั่วร้ายตามติดไปทุกที่นั้นเเหละ


บันโจ : เห้อ....เอาอีกเเล้วพล่ามเรื่องฮีโร่อีกเเล้วเป็นตาลุงที่เพ้อจริงๆ


เซ็นโตะ : ว่าใครลุงไม่ทราบเจ้าบ้ากล้ามไร้สมอง....ช่างเถอะไปดูกันว่าพวกเราจะผ่านสถานการณ์นี้ได้ยังไงในตอนที่14


บันโจ :  ฉันไม่ได้บ้าสักหน่อย!!!


เซ็นโตะ : ตบมุขช้าไปเเล้ว


---------------------------


หลังจากทีเกิดระเบิดบนยอดโตเกียวสกายทาวเวอร์เเละเป็นจุดที่มิคุอยู่ทำเอาฮิบิกิช็อคจนเข่าทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับคืนร่างไป

 

" ทำไม ทำไมถึงต้องเกิดเรื่องเเบบนี้ด้วย.... " ฮิบิกิทีตอนนี้รู้สึกสิ้นหวังพร้อมกับน้ำตาได้ไหลรินออกมา

 

นอยท์ได้บินพุ้งลงมาโจมตีใส่ฮิบิกิเเต่ก็ถูกครอสเเละกรีสขัดขว้างพร้อมกับซึบาสะเข้ามาช่วย

 

" ทาจิบานะ! "

 

" เจ้าพวกนนี้ฉันจัดการเอง! " คริสได้วิ่งเข้ามาก่อนจะหยุดยืนกลางลานกว้างที่ไม่มีสิ่งก่อสร้าง

 

[ Aisatsu muyō no gatoringu Gomibako iki e no desupāryī One, two, three Mezawari da ]

 

นอยท์ได้บินอยู่เหนือหัวคริสก่อนทีเธอจะกระหน้ำยิงมิสไซล์ขนาดเล็กจำนวนมากพุ้งที่เข้าใส่จนเกิดระเบิดกลางอากาศ

 

File:Mega Deth Party.png

 

[ Dotama ni kazāna hoshī nara Kichin to narabina Adios One, two, three Kieusero ]

 

เเต่ได้มีบางตัวรอดได้พุ้งเข้าใส่ทีละตัวคริสที่วิ่งหลบออกมาก่อนจะหยุดเเล้วหันกลับไปเพื่อโต้กลับเปลี่ยนหน้าไม้ในมือเป็นเเกทลิ้งกระหน้ำยิงใส่นอยท์

 

" รู้สึกเหมือนบางอย่างกำลังสั่นคลอนเเละพังทลายลง สถานที่อยู่ของฉันกำลังถูฏเเย่งชิงไป "


[ Gekitetsu ni kometa omoi Atta ke kizuna no tame Gara janē serifu Demo warukunē "I-i-ko wa nenne xe ina!!" ]

 

File:Billion Maiden.png

 

 

" ใครเป็นคนทำกัน  "

 

ระหว่างที่คริสกำลังยิงใส่พวกบนฟ้าได้มีตัวนึ่งบินมาจากทีพื้นเธอได้วิ่งเพื่อพุ้งเข้าชนก่อนจะกระโดดลอยอยู่เหนือนอยท์ตรงหน้าได้กระหน้ำยิงใส่ร่างของนอยท์พรุนเเล้วสลายหายไป

 

" เเกงั้นหรอ? "


[ Hyaha! Go to hell!! Sā sūpā zange taimu Jigoku no soko de Enma-sama ni dogeza xe koi ]
 

" หรือว่าพวกเเกกัน! " คริสได้โดดลงมาเเล้วหันไปกระหน้ำยิงใส่พวกทีเหลือทีกำลังจะโจมตีเข้ามาจากบนฟ้า

 

"พวกนอยท์ เป็นเพราะฉันเป็นคนปลุกให้คฑาโซโลม่อนขึ้นมา " คริสที่กระหน้ำยิงใส่สาดมิสไซล์เเละกระสุนใส่ร่างนอยท์รอบๆตัวของเธอ

 

" ยังไงความผิดทุกอย่างก็เพราะฉันไม่ใช่หรอ? เป็นเพราะชั้น " 

 

[ Hyaha! Go to hell!! Mō kōkai wa shinai Mamoru beki basho ga dekita kara
Mō nigenai! ]

 

File:Mega Deth Fuga.png

 

คริสได้สร้างตอปิโดขึ้นมาเเล้วยิงพุ้งออกไปจัดการนอยท์ขนาดใหญ่2ตัวที่บินอยู่เหนือหัวจนเกิดระเบิดกลางอากาศเธอที่ใช่พลังมากจนเกิดอาการหอบโดยไม่ทันระหวังหลังได้มีนอยท์ตัวนึ่งพุ้งลงมา

 

[ READY GO? ]

 

[ VOTEX FINISH! ]

 

บิลด์ได้พุ้งมาไรเดอร์คิกใส่ร่างนอทย์ตัวนั้นจนร่างสลายหายไปพร้อมยืนอยู่ตรงหน้าคริสเเล้วหันมาหาพร้อมคืนร่างก่อนจะมองดูใบหน้าของเธอทีดูจะเจ็บใจเเล้วสลับไปมองฮิบิกิเเละคนของโทโตะกับเก็นจูโร่ได้มาเข้ามาตรวจสอบ

 

" พวกรัฐบาลอเมริกาหรอ? " โอกาว่าได้มารายงานสาเหตุของการโจมตีบนสกายทาวเวอร์

 

" ครับ...ไม่ผิดเเน่ครับ ดูท่าจะมาติดต่อกับพวกFIS เเล้วเจรจากัน "

 

" ผลลัพท์ก็ออกมาเป็นอย่างที่เห็นสินะ ดูจากสภาพเเล้วเจรจาคงล้มเหลว "

 

" เพียงเเต่ ไม่ว่าฝ่ายไหนจะวางเเผนอะไร คงจะหลบเลี่ยงสายตาจากผู้คน " เซ็นโตะที่ยืนฟังอยู่เองก็ได้พูดเสริม

 

" จะบอกว่าFIS กับอเมริกาไม่ได้ผูกสัมพันธ์งั้นหรอ เเต่เเยกออกมาเป็นพวกทีสามเเล้วเเตกหักกัน "

 

เซ็นโตะที่ไม่ได้พูดอะไรได้มองไปทีรถเก๋งคันนึ่งทีฮิบิกินั่งอยู่ภายในรถไม่พูดอะไรก่อนทีโทโมซาโต้ได้เข้ามาพร้อมเครื่องดื่มยื่นให้

 

" เครื่องดื่มอุ่นจ้ะ....คงจะช่วยให้ใจเย็นได้บาง "

 

ฮิบิกิได้รับมาเเต่ก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่จนน้ำตาได้ไหลออกมาทำให้โทโมซาโต้เอ้ะใจเเละตกใจ

 

 " ฮิบิกิจัง "

 

" สิ่งที่อบอุ่นสำหรับหนูน่ะไม่มีอีกเเล้ว....ไม่อีกเเล้ว "

 

" ฮิบิกิ... " เซ็นโตะที่มองเห็นฮิบิกิทีอยู่ในสภาพนั้นได้ต่อยระบายเข้าที่เสาใกล้ๆ " ทั้งๆทีเราก็อยู่ที่นั้นเเต่กับช่วยอะไรไม่ได้เลย " เซ็นโตะที่ได้โทษตัวเองอยู่นั้นซึบาสะทีสังเกตุเห็นก็รู้สึกเจ็บใจไม่แพ้


" อึก...." จู่ๆเซ็นโตะก็ได้ทรุดลงไปนั่งกับพื้นแล้วไอออกมาทำให้ซึบาสะได้รีบเข้าไปหาทันที


" เซ็นโตะเป็นอะไรไปนะ " ซึบาสะที่มองดูที่มือของเซ็นโตะกับเป็นเลือดพร้อมกับเลือดกำเดาได้ไหลออกมาพร้อมกับที่ดวงตาทั้งสองข้าง " ทำไมกันละ....แบบนี้ไม่ได้แล้วต้องรีบไปบอกผบ. " ซึบาสะที่กำลังจะลุกไปแต่เซ็นโตะได้คว้ามือของเธอเอาไว้ทำให้เธอต้องหันกลับมาก็เห็นเซ็นโตะที่ท่าทางหอบออกมา


" มะ.....ไม่ต้องหรอก...ฉันนะยัง " เซ็นโตะที่พูดด้วยน้ำเสียงดูอ่อยๆพยายามจะลุกขึ้นแต่เพราะด้วยอาการที่กำเริบออกมาอย่างหนักจนหมดสติไป


" เซ็นโตะ ทำใจดีๆเอาไว้เซ็นโตะ "


ด้วยเสียงของซึบาสะที่จะโกนดังออกมาทำให้บันโจและคาสึมิที่อยู่บริเวณนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปหาร่วมถึงคานาเดะที่นั่งให้มิโซระทำแผลก็ต่างหันไปหาร่วมถึงคริสด้วย


" เห้....เกิดอะไรขึ้นนะ " บันโจที่วิ่งมาถึงก็ถามกับซึบาสะทันทีก่อนจะหันไปมองเซ็นโตะที่หมดสติไปพร้อมมือที่เต็มไปด้วยเลือดก่อนจะมองไปที่หน้าของเซ็นโตะที่ทั้งตาและปากแม้แต่จมูกก็มีเลือดได้ไหลออกมา " เซ็นโตะ ทำใจดีๆเอา เห้!! " 

 

" เห้ยๆๆ ไอ้หัวกุ้งทอดตั้งสติแล้วรีบแบกบิลด์ไปรักษาเถอะน่า " คาสึมิที่ตอนนี้เหมือนจะมีสติที่สุดก็ได้บอกกับบันโจให้ตั้งสติก่อนจะหิ้วปีกเซ็นโตะรีบไปที่รถเตรียมเอาไว้ทันที


" คุณคานาเดะ เซ็นโตะเป็นอะไรไปนะ นี่ " มิโซระได้หันไปถามกับคานาเดะซึ่งเจ้าตัวเองก็ตกใจไม่ต่างกันเช่นเดียวกับฮิบิกิที่อยู่ในรถก็เห็นเซ็นโตะโดนหิ้วตัวไป

 


หลังจากเหตุการณ์นั้นมาเรียได้หลบหนีกลับมาที่หลบซ่อนภายในป่าของเมืองโทโตะ

 

" บ้าที่สุด!!! " มาเรียได้ต่อยอัดไปที่กระจกจนเสียงดังลั่นทั่วห้องพร้อมสร้างความตกใจให้กับทุกคนในห้องยกเว้นดร.นาตาช่า " มือคู่นี้สุดท้ายก็เปื้อนเลือดจนได้...เซเรน่า.....ฉันน่ะ...อ้ากกกก!? "

 

"Mom เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?  " ชิราเบะที่มองดูมาเรียก่อนจะหันไปหาดร.นาตาช่าเเต่ก่อนทีเธอจะตอบก็ได้มีเสียงนึ่งดังขึ้น

 

" ถ้าเรื่องนั้นผมจะอธิบายเองครับ " ดร.เวลได้เดินเข้ามาภายในห้อง " นาตาช่าต้องการจะขายวิธีการที่จะช่วยชีวิตให้มากที่สุดก่อนทีพระจันทร์จะตกลงมาให้กับรัฐบาลอเมริกาครับ"

 

Mom เรื่องจริงงั้นหรอค่ะ? " คิริกะได้หันไปถามกับดร.นาตาช่าเเต่ถึงจะไม่ตอบสีหน้าเธอก็บ่งบอกเเล้วว่าสิ่งที่ดร.เวลพูโมานั้นคือความจริง

 

" ไม่ใช่เเค่นั้นหรอกน่ะครับ ร่วมถึงเรื่องวิญญาณฟีเน่ในตัวของมาเรียเองก็เป็นเรื่องเหลวไหล...เป็นการเล่นละครตบตาของนาตาช่ากับมาเรียครับ "

 

พอชิราเบะกับคิริกะได้ยินเรื่องนั้นก็ได้หันไปหามาเรียที่ตอนนี้ยืนนิ่งเงียบ

 

" ขอโทษนะ...ทั้งสองคน ขอโทษจริงๆ "

 

" เดี่ยวสิ ถ้ามาเรียไม่ใช่ฟีเน่ละก็ งั้น "

 

" เห็นว่าเพื่อทำเพื่อให้ผมเข้าร่วมเเผนการณ์นะครับ......การหักหลังที่พวกเธอมาพัวพันด้วย ไม่คิดว่าเกินไปหน่อยหรอครับ? หัวใจเนฟิลิมที่อุตส่าห์ได้มาเเทบตายก็เกือบสูญเปล่าเเล้วนะครับ "

 

 

ณ ครู้น้ำเเถวๆสะพานคนของเก็นจูโร่ที่ดำเนินการเร่งรีบค้นหาตัวมิคุจนโอกาว่าได้เดินมองหารอบใต้สะพานก่อนจะมองเห็นไรบางอย่างที่อยู่ตรงหน้าได้เดินไปหยิบออกมาเป็นเครื่องสื่อสารของมิคุซึ่งเขาเองก็ตกใจ

 

" นี้มัน.....รีบติดต่อหาผบ.เร็วเข้า! "

 

ทางด้านซึบาสะที่ได้ออกมามาที่ร้านอาหารข้างทางจากทีคริสได้เรียกให้ออกมาหา

 

คริสที่นั่งทานสปาร์เก็ตตี้อย่างเอร็ดอร่อยโดยที่เธอนั้นหกเลอะเทอะปากเเละโต๊ะเหมือนเด็กเธอได้สังเกตุเห็นซึบาสะมาสักพักเเล้วเเต่ก็ไม่เห็นจะสั่งอะไรมาเเม้แต่หน่อย

 

" ไม่สั่งอะไรหน่อยหรอ เดียวฉันเลี้ยงเอง "

 

" หลังจากสามทุ่มเเล้วจะไม่กินอาหารน่ะ "

 

" เพราะเเบบนั้นไงถึงหุ่นได้เป็นเเบบนั้นนะ  "

 

" ตั้งใจจะพูดอะไรกันเเน่นะ? " ซึบาสะทีทุ่มโตด้วยความโมโหก่อนจะลุกจากโต๊ะ 



File:Symphogear G Ep 9 05.png


" ถ้าไม่มีอะไรจะพูดละก็กลับละ!! "

 

" โกรธอยู่งั้นหรอ "

 

" จะให้ยิ้มหน้าบานอยู่ได้ไงกันทั้งเรื่องF.I.Sเเละเรื่องของทาจิบานะไหนจะเรื่องอาการของเซ็นโตะเเละความอ่อนเเอของฉันที่ไม่สามารถปกป้องพวกพ้องเอาไว้ได้ " ซึบาสะที่พูดระบายออกมาก่อนจะนั่งลงก้มหน้าเงียบเเละเเอบเจ็บใจจนออกทางสีหน้า


----FLASH BACK----


หลายชั่วโมงก่อนหลังจากที่เซ็นโตะถูกพาตัวมาที่ห้องรักษาที่หน่วยที่2ซึ่งตอนนี้ร่างของเซ็นโตะนอนอยู่บนเตียงโดยมีหมอจำนวนนึ่งกำลังรักษาอยู่ทางด้านนอกนั้นเก็นจูโร่ก็ได้เล่าเรื่องอาการของเซ็นโตะให้บันโจกับมิโซระฟังทั้งหมด


" ไม่จริงน่า....เรื่องแบบนี้ " มิโซระที่พอได้ฟังก็ถึงกับเข่าทรุดลงไปนั่งกับพื้นโดยมีซาวะค่อยพยุงเอาไว้ได้ทัน


" ทำไมละ.....ป่านนี้แล้วทำไมถึงพึ่งมาบอกกันเหล่า!!!! " บันโจที่ตอนนี้โมโหจัดก่อนจะเข้าไปกระชากคอเสื้อของเก็นจูโร่ซึ่งทางด้านเจ้าตัวก็ได้แต่ยืนกัดฟันไม่พูดอะไร " โธ่เว้ย!!! " บันโจได้ปล่อยมือจากคอเสื้อของเก็นจูโร่ก่อนจะเข้าไปทุ่มกำเเพงเต็มแรง


" จะบอกว่าเซ็นโตะคุงมีอาการแบบนี้มาตั้วแต่เหตุการณ์ลูน่าแอคแทคเมื่อ3เดือนก่อนเลยงั้นเหรอ "


" ที่ผ่านมาหมอนั้น....ต้องแบกรับความเจ็บปวดแสนสาหัสขนาดนี้เอาไว้งั้นเหรอ " คาสึมิที่ได้ยินแบบนั้นก็หันไปมองร่างเซ็นโตะที่ยังคงอยู่ในห้องฉุกเฉิน 


" เป็นเพราะคุณเซ็นโตะยอมเสียสละตัวเองเพื่อหยุดเศษเสี้ยวดวงจันทร์ถึงได้เป็นแบบนี้งั้นเหรอ.... " ฮิบิกิที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้ร้องไห้ออกมาไม่หยุดเช่นเดียวกับมิโซระที่ร้องไห้ออกมาโดยมีซาวะค่อยปลอบ


" หมอนั้นเป็นแค่ไอ้บ้าคนนึ่ง......ทีชอบสนใจความสุขของคนอื่นมากกว่าตัวเองจริงๆ " บันโจได้ทรุดลงไปนั่งกับพื้นพร้อมเอามือกุมหัวและก็กลั่นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่จนร้องออกมา


คานาเดะและคริสที่มองดูทั้ง4เศร้าเสียใจโดยเฉพาะซึบาสะที่เจ็บใจจนกำหมัดแน่น

 

----FLASH BACK END ----


" ที่เรียกออกมาก็เเค่อยากจะลองกินข้าวด้วยกันสักครั้งก็เท่านั้นเองคิดว่าถ้าท้องอิ่มเเล้วเปิดอกคุยกันก็ไม่เลว .....พวกเราเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไรกันถึงเป้าหมายจะเหมือนกัน " คริสได้วางส้อมลงเเล้วเริ่มพูดอย่างจริงจัง" เเต่มักเเตกเเยกกันน่าจะทำอะไรให้มัน"

 

" ยูกิเนะ "

 

" หืม? "

 

" ถ้าอยากจะเปิดอกคุยกันละก็...อย่างน้อยก็ช่วยเรียกชื่อต้นก่อนเถอะ "

 

" หา!! ระ...เรื่องนั้น.... " คริสที่ได้ยินเเบบนั้นก็เเอบรู้สึกอายขึ้นมา " คือว่านะ "ก่อนทีคริสจะตอบซึบาสะได้หยิบหมวกกันน็อคเเล้วลุกเดินออกจากร้านไปทันทีโดยทีเธอไม่ทันทีจะห้ามเลยด้วยซ้ำ

 

" เห้อสุดท้ายก็ไม่ได้คุยอะไรหรีอเนี่ย?  บางที่เเบบนี้อาจจะดีเเล้วก็ได้ " คริสได้บ่นออกมาก่อนจะยกกาเเฟขึ้นมาดื่ม " ขมจังเลยน่า "

 

วันรุ่งขึ้นเซ็นโตะที่ค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆห้องซึ่งก็รู้ได้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในห้องพักรักษาตัวเขาที่พยายามจะลุกขึ้นก็ได้หันไปพบกับมิโซระที่นอนเฝ้าอยู่ข้างๆเตียง


" เห้อ....เลวรา้ยสุดๆ " เซ็นโตะได้สบถออกมาก่อนที่มิโซระเหมือนจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาพอเห็นว่าเซ็นโตะได้สติก็รีบลุกขึ้นทันที


" เซ็นโตะฟื้นแล้วงั้นเหรอ "


" คราบๆๆ ก็อย่างที่เห็นนั้นแหละ "


" โล่งอกไปที " มิโซระที่ถอนหายใจออกมาก่อนจะเห็นเซ็นโตะแะสายน้ำเกลือออกจากแขนตัวเอง " เดียวสิ....นายคิดจะไปไหนนะ " 


" ก็แน่อยู่แล้ว....ก็ต้องกลับไปที่Nascitaสิฉันมีสิ่งที่ต้องทำ " เซ็นโตะได้ลงจากเตียงก่อนจะเดินไปที่ตู่หยิบเสื้อโค้ทตัวเองออกมาแล้วจะเดินออกจากห้องแต่มิดซระได้เข้ามาขว้างประตูเอาไว้ " ทำอะไรของเธอนะ...หลีกไปเถอะน่ามี่ตัน " 


" ไม่เอา.....คิดเหรอว่าจะยอมปล่อยให้นายออกไปสู้จนตัวเองตายเพราะโรคร้ายในตัวนะ " มิโซระได้พูดออกมาก็ทำให้รู้ได้ทันทว่ามิโซระรู้เรื่องอาการของตัวเองเรียบร้อยแล้ว


" เธอ.....รู้เรื่องแล้วงั้นเหรอ "


" ทำไม...ถึงไม่ยอมบอกอะไรเลยละ.....อย่างน้อยๆก็ให้ฉันใช้พลังของฉันรักษานายเหมือนกับตอนของฮิบิกิจังก็ได้นิน่า "


" เรื่องนั้นนะ.... " เซ็นโตะที่ได้ยังไม่ทันได้พูดจบมิโซระก็ได้เดินตรงเข้ามาก่อนจะนื่นมือขวาไปแตะที่กลางอกของเซ็นโตะพร้อมกับแสงที่กำไลค่อยๆเรืองแสงขึ้นมา


" นี่คือ....สิ่งที่ฉันสามารถทำให้นายได้....เพราะงั้นไม่ต้องแบกรับทุกอย่างเอาไว้ที่คนเดียวได้แล้วละ " มิโซระที่พูดไปพร้อมเพ่งสมาธิทำให้ร่างกายของเซ็นโตะนั้นได้ส่องแสงขึ้นแว่บนึ่งก่อนที่มิโซระจะหมดสติไปซึ่งเซ็นโตะก็ได้รับร่างของเธอเอาไว้ได้ทัน


" ขอบใจนะ...มิโซระ " เซ็นโตะได้รูปหัวของมิโซระที่สลบอยู่ในอ้อมอกของเขาอย่างอ่อนโยนก่อนหยิบฮาซาร์ดทริกเกอร์ขึ้นมาพร้อมนึกถึงเหตุการณ์ในตอนที่อยู่ในร่างฮาซาร์ดและเป็นตอนที่ตัวเขาได้สติขึ้นมา " ตอนนี้ฉันค้นพบสมการที่จะควบคุมฮาซาร์ดได้แล้วละ "


ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาหลังจากเซ็นโตะได้แบกร่างมิโซระกลับมาที่Nascitaพอกลับมาก็เอาแต่นั่งหมกมุ่นอยู่กับคอมพิวเตอร์มาได้สักพักนึ่งโดยที่บันโจนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างๆเตียงที่มิโซระนอนอยู่ไม่นานเธอก็ได้ค่อยๆได้สติ


" มิโซระได้สติแล้วเหรอ? "  บันโจที่เห็นได้หันไปหามิโซระที่ดูจะสลึมสะลือไปมา  


" บันโจเหรอ....แล้วเซ็นโตะละ? "

 

" ตั้งเเต่กลับมาก็ไม่ยอมพูดกับใครเเถมก็ค้นข้อมูลวิจัยใหญ่เลยด้วย " บันโจได้บอกกับมิโซระและชี้ให้เห็นเซ็นโตะที่ก้มหน้าก้มตา " เธอนะที่สลบไปเพราะรักษาให้เจ้านั้นสินะ "


" อื้ม.... "


" งั้นเหรอ.... " บันโจที่ได้ยินแบบนั้นก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเซ็นโตะ " เน้....เห็นมาสักพักเเล้วนายกำลังจะทำอะไรนะ หรือว่ายังโทษตัวเองเรื่องนั้นอยู่อีกรึไง "

 

" เรื่องนั้นก็สวนเรื่องนั่นเเต่ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือสร้างไอเท็มเพิ่มพลังของบิลด์....ถ้าใช้ฮาซาร์ดทริกเกอร์จะสามารถเพิ่มฮาซาร์ดเลเวลอย่างรวดเร็วได้ก็จริงเเต่ว่ามันจะทำให้ฉันควบคุมตัวเองไปเเละสูญเสียความเป็นตัวเองไป "

 

" เเล้วจะทำยังไงละ "

 

" ต้องสร้างสิ่งที่จะสามารถควบคุมตัวเองได้ไงล่ะ " เซ็นโตะได้ตอบกลับบันโจที่พยักหน้าเข้าใจก่อนทีมิโซระจะพูดขึ้น

 

" นายคิดจะสร้างของเเบบนั้นอีกหรอ "

 

" ในตอนนั้นฉันได้รู้สึกตัวขึ้นมาก็หมายความว่าเป็นเพราะพลังของกำไลอย่างเเน่นอน  " เซ็นโตะได้หยิบอุปกรณ์เเว่นVrเดินมาหามิโซระ " เพราะฉะนั้นฉันต้องการพลังนั้นเพื่อสร้างไอเท็มเพิ่มพลังให้กับบิลด์ไงล่ะ "

 

" เอ้ะ..ฉันนะน่ะ "

 

" ใช่เเล้วละ ขอร้องละคุณกำไลเพื่อให้นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะคนนี้สามารถสร้างไอเท็มควบคุมฮาซาร์ดทริกเกอร์ได้ ลองภาวนาเเบบนั้นนะ"

 

" ทำไมฉันจะต้องพูดอะไรเเบบนั้นด้วยละ "

 

" เอาน่าๆ....ฝากด้วยละ " เซ็นโตะที่นิ่งเงียบก่อนจะดันร่างมิโซระให้เข้าไปอยู่ในห้องสกัดบอทเทิลพร้อมประตูปิดทันที

 

" นายเนี่ยมันเเย่จริง!! " มิโซระที่ถอนหายใจโดยช่วยไม่ได้ก่อนจะสวมมันทันที "พร้อมเเล้ว "

 

" จะเริ่มละน่า " เซ็นโตะกับบันโจได้เดินไปประจำทีคอมพิวเตอร์เรียบร้อยก่อนจะกดEnterทันที

 

ตัวเเว่นเริ่มทำงานเเล้วเหมือนทำให้มิโซระอยู่ในโลกข้อมูลการต่อสู้ต่างของบิลด์ตั้งเเต่เเรกจนถึงปัจจุบันทำให้เธอเองก็ตกใจที่เห็นภาพมากมายทีเต็มไปด้วยการต่อสู้ของบิลด์

 

 

ภาพเเรกได้ปรากฎออกมาคือตอนเเรกทีเซ็นโตะกำลังจะเเปลงร่างโดยทีเขากำลังเขย่าบอทเทิลในมือพร้อมมีสูตรฟิสิกส์ต่างๆกำลังไหลมาจากข้างหลัง

 

" ฉันเนี่ยเท่เอาเรื่องเลยจริงๆน่า "

 

" จะว่าไปภาพพวกนี้มาจากไหนงั้นหรอ "

 

" เรื่องนั้นนะ " ขณะทีเซ็นโตะกำลังจะตอบวิดีโอได้ฉายภาพทีบิลด์กำลังไรเดอร์คิกใส่เเสมชกับนอยท์อยู่ " โอ้ว...ไรเดอร์คิกเนี่ยเท่จังน่า "

 

" อย่าเมินกันสิ....จะว่าไปบิลด์แปลงร่างด้วยบอทดทิลที่เบสเเมชส์กันใช่มั้ยเเต่ว่าครั้งเเรกนายหาเบสเเมชส์ได้ยังไงกันน่ะ...หรือว่าจับคู่กับสิ่งมีชีวิตกับเครื่องจักรกันล่ะ? "

 

" นายช่วยเรียกว่า สารอินทรีย์กับสารอนินทรีย์เเทนได้มั้ย เมื่อเเก่นสารทั้งสองรวมกันเเล้วมันจะรู้สึกดีนั้นเเหละคือเบสเเมชส์ละ"

 

" อะไรคือรู้สึกดีที่ว่านั้นนะ? "

 

" อย่าพึ่งขัดกันเเบบนี้สิ อย่างเช่นเเรบบิทกับเเทงค์ กอริล่ากับไดมอน ส่วนเหตุผลทีว่าทำไมมันเบสเเมทช์กันตอนนี้ก็ยังคงเป็นปริศนาอยู่ "

 

" ยังเป็นปริศนาเนี่ยนะ? ให้ตายสิน่า " บันโจที่ถอนหายใจออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา "เเต่ก็เอาเถอะ ตราบใดที่เรายังมีสัมผัสที่6ของฉันอยู่ก็หายห่วงเรื่องการหาเบสเเมทช์ได้เลย  "

 

ระหว่างที่ทั้งสองคุยกันอยู่นั้นภาพก็ได้ฉายครอสขึ้นมา

 

" โอ้ว....ครอสเนี่ยเเข็งเเกร่งที่สุดเลย "

 

" คราบๆ ของกรอล่ะจ้า " เซ็นโตะที่ได้กรอวิดีโอการต่อสู้ของครอสออกไปทันที

 

" อะ..เอ้ ทำอะไรเนี่ย!!! เจะว่าครอสของฉันนะใช้เเค่ดราก้อนขวดเดียวใช่มะเเถมยังเเข็งเเกร่งสุดๆไปเลยด้วย "

 

" ก็ฉันคือนักฟิสิกส์อัจฉริยะที่สามรถสร้างสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถเปลี่ยนเเก่นสานของดราก้อนให้เป็นสองบอทเทิลได้ไงล่ะ "

 

" ถ้างั้นเป็นไปได้มั้ยทีจะเอาสารอินทีย์สองอันมารวมกันละ "

 

" เรื่องนั้นนะ " ระหว่างทีเซ็นโตะกำลังพูดก็ได้มีภาพบิลด์เเปลงร่างเป็นสปาร์กลิ้งพร้อมมีฟองกระจายออกมาทุกครั้งเเปลงร่าง " สปาร์คกลิ้งเนี่ยฟองเยอะดีจังน่า "

 

" เอาอีกเเล้วหรอเนี่ย....นายเนี่ยจริงๆน๊า ทำเเบบนี้ตลอดเลย "

 

" หนวกหู!!! " เสียงมิโซระที่ตะโกนออกมาจากภาในห้องทำให้ทั้งสองตกใจ " ไม่มีสมาธิเลยเดียวสับให้เละเลย! "


Build 25 


" ขอโทษครับ " ทั้งสองได้กล่าวขอโทษพร้อมลดเสียงเบาลงทำให้มิโซระเริ่มตั้งสมาธิมากขึ้น

 

" ร่างเริ่มต้นของบิลด์คือเเรบบิทเเทงค์ เหมือนกับสปาร์คกลิ้ง ทีเอาวัสดุจากเเพนโดร่าบ็อกซ์เเละก็ตอนนี้ "

มิโซระทีนึกย้อนออกไปตอนทีเธอกำลังถูกบิลด์บีบคอช่วงเวลานึ่งเธอได้เห็นตาของบิลด์กลายเป็นเเรบบิททั้งสองข้าง " มันเกี่ยวอะไรกับเเรบบิทเเทงค์รึป่าวน่า "

 

กลับมาทางด้านพวกมาเรียที่ตอนนี้เริ่มจะเเตกเเยกจากสิ่งที่ดร.เวลได้เล่าออกมาทำให้คิริกะเเละชิราเบะเริ่มไม่เชื่อใจมาเรียเเละดร.นาตาช่า

 

" เรื่องที่ดอกเตอร์พูดนะเป็นเรื่องโกหกใช่มั้ยค่ะ "

 

" เป็นเรื่องจริง...เเละเรื่องหาเเผนสำรองเพื่อช่วยมนุษย์ชาติเองก็ด้วย "

 

" เเล้วกัน "

 

"Momน่ะ เอาข้อมูลเกี่ยวกับฟรอนเทียร์ ให้กับรัฐบาลอเมริกาเพื่อขอให้ร่วมมือ "

 

"เเต่ว่า เคยบอกว่าผู้บริหารของรัฐบาลอเมริกาสนเเต่ให้ตัวเองรอดไม่ใช่หรอ "

 

" อีกอย่างเพื่อปกปอ้งผู้คนที่ไม่สามารถทอดทิ้งไปได้ให้มากที่สุดเลยเป็นสัตรูกับทั้งสามประเทศไม่ใช่หรอค่ะ "

 

" ถ้าหากการเจรจานั้นสำเร็จละก็ ข้อได้เปรียบของเราก็จะหายไปเพราะงั้นคุณเลยเรียกนอยท์ออกมางั้นสินะค่ะดร.เวล "

 

" ไม่เอาน่าอุตส่าปกป้องพวกคุณจากพวกอเมริกานั้นเเท้ " ดร.เวลได้เดินเข้าไปหาดร.นาตาช่าก่อนจะชี้คฑาโซโลม่อนชี้ใส่เเต่ชิราเบะเเละคิริกะตั้งการ์ดป้องกันดร.นาตาช่า " ด้วยโซโลม่อนอันนี้ "

 

ระหว่างที่สถานการ์ณจะย้ำเเย่ลงไปกว่านี้มาเรียได้เดินมาขว้างทั้งสองกับดร.เวลไว้


 


" มาเรีย ทำไมละค่ะ? "

 

" ฮ่า..ฮ่า...ฮ่า ใช่เเล้วต้องเเบบนี้สิ "

 

" ด้วยความรู้สึกจอมปลอมเเบบนี้อาจจะไม่สามารถปกป้องโลกได้...ไม่อาจจะเติมเต็มความรู้สึกของเซเรน่าได้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพลัง ขอเเค่มีพลังถึงจะสร้างความยุติธรรมได้การที่จะช่วยโลกได้ต้องใช่วิธีของดอกเตอร์เท่านั้น " ดร.เวลที่ได้ยินเเบบนั้นก็ได้หัวเราะชอบใจ

 

" ฮิฮิ "

 

" เเบบนั้นนะไม่เอาหรอก...เเบบนั้นนะเท่ากับว่าผู้ที่มีพลังเข้าข่มเหงผู้อ่อนแอเเบบนั้นนะฉันยอมรับไม่ได้เด็ดขาด "

 

" เข้าใจเเล้วค่ะ " ดร.นาตราช่าได้พูดขึ้นทำให้ชิราเบะเเละคิริกะได้หันไปสนใจ " นั่นไม่ใช่ทางเลือกของฟีเน่เเต่เป็นของมาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟสินะค่ะ " จู่ๆดร.นาตาช่าได้ไอออกมามาเรียที่เห็นเเบบนั้นจะเข้าไปช่วยเเต่ก็ชะงักเเล้วยืนนิ่งเย็นชาโดยปล่อนยให้ชิราเบะเเละคิริกะเข้าช่วยเเทน

 

" เป็นอะไรรึป่าวค่ะ "

 

" ถ้างั้นเรื่องต่อจากนี้ผมจะเป็นคนจัดการเองนาตาช่าคุณนะพักผ่อนไปเถอะ เอาล่ะดูเหมือนว่าเเผนการณ์จะยุ่งยากนิดหน่อย "  ดร.เวลได้เดินไปทีประตูก่อนจะหันไปหา " เเถมต้องต้อนรับเเขกพิเศษอีกด้วย "

 

ภายในห้องตรงข้ามห้องโถงขนาดใหญ่พร้อมกรงพลังงานทีขังร่างใครบางคนอยู่พอเเสงไฟจากดวงจันทร์สะท้อนเข้ามาทำให้เห็นร่างทีถูกขังอยู่นั้นก็คือมิคุ


 

" ฮิบิกิ...... "


 

เช้าในวันต่อมาที่Nascitaหลังจากที่มิโซระที่เข้าไปอยู่ห้องสกัดบอทเทิลจนจ้ามวันทำให้เซ็นโตะและบันโจที่นั่งรอมิโซระจนพลอยหลับไปจู่ๆทีช่องเปิดบอทเทิลได้ระเบิดขึ้นพร้อมเปิดออกทำให้ทั้งสองต่างสะดุ้งตื่นทั้งสองได้รีบวิ่งไปทันที

 

" โอ้ะเสร็จเเล้ว!!! "

 

" ถอยไปซะ " บันโจได้ผลักเซ็นโตะออกก่อนจะขึ้นไปเเต่ก็ถูกเซ็นโตะเล่นตุกติก

 

" อ้ะ " เซ็นโตะได้ชี้ไปทางด้านหลังทำให้บันโจเผลอหันไปมองก่อนจะรู้ตัวว่าโดนลอกก็สายบไปเเล้วเซ็นโตะได้ขึ้นไปหยิบมาทันที " เฮ้ย! "

 

" สุดยอดไปเลย " เซ็นโตะที่ดูดีใจจนปอยผมตั้งขึ้นก่อนจะมองดูบอทเทิลดีๆเป็นบอทเทิลสีขาว 


Kamen Rider Build Episode 26 Review – Toku Toy Store 


" เเรบบิทบอทเทิลงั้นหรอ  แต่สีไม่เหมือนเดิมเลยนี้ทำไมกัน? "

 

" จะไปรู้ได้ไงละ " มิโซระได้เดินออกมาพร้อมบ่น " ง่วงชะมัดเป็นไปตามทีฉันอธิฐานไว้ละน่า ขอร้องละ คุณกำไลเห็นเเกคนที่ประกาศตัวเองว่านักฟิสิกส์อัจฉริยะด้วยขอให้ฮาซาร์ดบลาๆๆๆๆไรประมาณนั้น "

 

" พูดอะไรเลอะเทอะของเธอกัน "  เซ็นโตะลงมาเถียงก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้ " เเรบบิทกับเเรบบิทหรอ จะว่าไปไม่เคยลองเอาบอทเทิลเเบบเดียวกันมาร่วมกันเลยนิน่า "

 

เซ็นโตะได้เดินไปทีโต๊ะพร้อมหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์วางลงพร้อมหยิบเเรบบิทบอทเทิลทีมีอยู่ออกมาเเล้วเสียบทั้งสองอัน

 

[ RABBIT RABBIT ]


" โอ้ว...ใช้ได้นี้น่า " บันโจทีเห็นว่าได้ผลก็ยิ้มออกมาเช่นเดียวกับเซ็นโตะก่อนจะหยิบฮาซาร์ดทริกเกอร์ออกมาเเล้วกดปุ่มให้ทำงาน

 

[ HAZARD ON ]

 

เซ็นโตะได้ยื่นมือไปหมุนคันโยกหมุนไปมาเรื่อยๆก่อนจะหยุดพร้อมรอดูผลลัพธ์

 

[ ARE YOU READY? ]

 

อยู่ดีบอทเทิลเเรบบิทสีขาวเกิดระเบิดจนกระเด็นตกลงพื้นทำให้ทั้งสามตกใจเเล้วมองดูบอทเทิลทีเเตกเป็นเสี่ยง

 

"  เห้อ..ไม่ไหวหรอเนี่ย "

 

" ไม่สิ...อาจจะเพราะทั้งสองอันเป็นสารชนิดเดียวกันมันเลยเกิดการเเทรกกันอย่างรุนเเรงระหว่างทั้งสองอันถ้าปรับความเข้มข้นให้เข้ากันได้ละก็ "

 

" อ่า....ไม่เห็นเข้าใจเลย "

 

" ถ้าฉันสามารถประดิษฐ์ไอเท็มที่สามารถลองรับพลังของเเรบบิทเเรบบิทได้ละก็มันน่าจะใช่ได้  "

 

ก่อนทีเซ็นโตะเริ่มทำงานจู่ๆมือถือของเขาได้ดังขึ้นก่อนทีเซ็นโตะจะเดินไปรับ

 

" ครับเซ็นโตะครับ......ครับเข้าใจเเล้วจะรีบไปเดียวนี้ละ "

 

" มีอะไรหรอ? "

 

" คุณเก็นจูโร่เรียกตัวด่วนนะไปกันเถอะ "

 


ณ ฐานบัญชาการเคลื่อนทีหน่วยป้องกันภัยพิบัติพิเศษ

 

เก็นจูโร่ได้ยื่นบางอย่างให้กับฮิบิกิพอเธอเห็นก็รู้ได้เลยว่าเครื่องสื่อสารของมิคุ

 

" นี้มัน? "

 

" เครื่องสื่อสารทีมิคุคุงทำตกอยู่ใกล้ๆสกายทาวเวอร์ ...ถ้าดูจากสัญญาณเเล้วชี้ให้เห็นว่ากำลังเคลื่อนที่ไปไหนสักทีนึ่งก่อนทีสัญญาณจะขาดหายไป "

 

" จะบอกว่ามิคุยังไม่ตายงั้นหรอ "

 

" ใช่คงจะถูกใครสักคนจับตัวเพื่อใช่ประโยชน์บางอย่าง "

 

" อาจารย์ก็หมายความว่า "

 

" หมายความว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเศร้าเสียใจเเล้วไงละ "

 

" ดีใจด้วยนะฮิบิกิ " เซ็นโตะได้เดินมาเเตะไหล่ของฮิบิกิเธอเองได้หันไปยิ้มให้ " ตลอดเวลาทีผ่านมาเรามักจะถูกพวกนั้นค่อยเล่นตลกกับพวกเราคราวนี้ถึงตาพวกเราเอาคืนบ้างละ "


" ค่ะ!!! " 


" เเล้วนายในตอนนี้นะไม่สามารถควบคุมฮาซาร์ดทริกเกอร์ไม่ได้ไม่ใช่รึไงนะ.....แถมร่างกายนายก็ " ซึบาสะที่หันไปพร้อมบอกกับเซ็นโตะ


" ถ้าเรื่องร่างกายนะไม่เป็นไรแล้วละอีกอย่าง.......ตอนนี้ฉันมีทางที่จะสามารถสร้างไอเท็มควบคุมฮาซาร์ดทริกเกอร์ได้แล้วละ "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #73 moswiwat (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 12:54

    แรบบิทกับแรบบิท ก็กลายเป็น แรบบิทส์ (Rabbits) ไฮ อารูโตะ จาาาาาา ไนโทะ!!!

    #73
    1
    • #73-1 ปากกาดำไร้หมึก(จากตอนที่ 51)
      28 มิถุนายน 2563 / 18:34
      วัลแคน: อุป! อุป! //วิ่งออกไปนอกห้องไม่ให้อารูโตะรู้ว่าหัวเราะอยู่
      #73-1