Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 49 : G ตอนที่ 12 แตกหักภายใน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63

เซ็นโตะ : สงครามระหว่างโทโตะกับโฮคุโตะได้เริ่มขึ้นเพราะเเพนโดร่าบ็อกซ์มาสไรเดอร์ บิลด์ คิริว เซ็นโตะได้ต่อสู้กับมาสไรเดอร์ กรีสกับสามอีกาและพวกฟีเน่จากโฮคุโตะเพื่อปกป้องโทโตะตอนนี้ได้เอาชนะมาสไรเดอร์ กรีสในศึกตัวแทนสำเร็จเเละได้ยุติสงครามสำเร็จเเต่ทว่าเรื่องมันยังไม่จบเเค่นั้น


ซาวะ :  เย้!!! ได้กลับมาเกริ่นนำเเล้ว


เซ็นโตะ : เอิ่ม...คุณซาวะมีอะไรหรอ?


 ซาวะ : นายนะติดหนี้ฉันนะ อุตส่าห์เกลี้ยกล่อมให้บันโจให้อ้าว5หมื่นเยน


เซ็นโตะ : เอ้ะ!! มีค้าจ้างด้วยหรอ


 ซาวะ :  เเน่อยู่เเล้วสิ นี้ก็เพื่อความอยู่รอดเหมือนกันน่า


เซ็นโตะ : อะ...เอิ่มอ่อพึ่งนึกขึ้นว่ามีธุระพอดีนะ เอาล่ะตอนที่12จะเป็นไงรับชมได้เลย


ซาวะ :  ดะ....เดียวสิจะไปไหนนะอย่าหนีน่าเซ็นโตะคุง!!!!


-------------------------------------------



เซ็นโตะได้มายังจุดเดิมทีซังกะบลาสตายเขาเดินมาพร้อมกับดอกไม้3ช่อ3สีเเดงน้ำเงินเหลืองทีประจำตัวของซังกะบลาสเดินมาหยุดอยู่กับทีเเล้วก้มลงวางช่อดอกไม้พร้อมไหว้เคารพเงียบๆไม่กี่นาที

 

" มาไหว้ไว้อาลัยให้อาคาบะอาโอบะเเละคิบะงั้นหรอ? "เสียงบลัดสตาร์คได้ดังออกมาเเต่เซ็นโตะทีไม่ตกใจอะไรพร้อมไหว้ไว้อาลัยจนเสร็จ " มันคงมีความหมายกับนายที่ต้องรับผิดชอบการตายของพวกนั้นสิน่า "

 

" ต้องการอะไร? " เซ็นโตะทีถอนหายใจออกมาเเล้วหันไปมองสตาร์ค

 

" ฉันมาเอาบอทเทิลคืนตามทีบอกเอาไว้ไงล่ะ "

 

" คิดว่าฉันจะให้งั้นหรอ? " เซ็นโตะได้ลุกขึ้นยืนหันไปหา " ฉันจะไม่ปล่อยให้เเกทำตามใจชอบหรอก "

 

" เพื่อความถูกต้องงั้นหรอเพราะสิ่งนั้นไงละ....ที่ค่อยฉุดลังนายเอาไว้ "

 

" ว่าไงนะ "

 

" นายที่ต่อสู้เพื่อปกป้องเพื่อสิ่งสำคัญ.....เพราะเเบบนั้นนายไม่มีวันที่จะใช้พลังนั้นได้อย่างเต็มทีไงละ "

 

" อย่ามาพูดเหมือนรู้จักฉันดีหน่อยเลยน่า "

 

" ถ้าคิดว่าสิ่งที่ฉันพูดมันผิดละก็.....มาพิสูจน์ว่าสิ่งที่ฉันพูดนะมันผิด " สตาร์ดทีพูดท้าทาย

 

[ RABBIT TANK SPARKLING ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

แปลงร่าง!! "

 

[ SHUWATTO HAJIKERU! RABBIT TANK SPARKLING YEAHHHYEAHHH! ]

 

บิลด์วิ่งพุ้งเข้าไปต่อสู้กับสตาร์คเเต่จากการที่เคยต่อสู้กันครั้งล่าสุดเเต่ตอนนี้พลังของสตาร์คดูเพิ่มขึ้นกว่าเดิมทีเจอกันจนน่าตกใจเเละทักษะเพิ่มมากขึ้นจนรับการโจมตีของบิลด์ได้รอบทิศทางเเม้ว่าบิลด์จะพุ้งไปด้วยความเร็วเเต่ร่างสตาร์คก็หลบได้อย่างสมบูรณ์เเบบก่อนจะร่วมออร่าสีม่วงมาไว้ทีเท้าเเละเตะอัดใส่บิลด์จนล้มลงไปกับพื้นพร้อมบอทเทิลของเซย์โตะได้หล่นไปกับพื้น

 

" นายไม่มีทางชนะฉันได้โดยไม่ใช่ฮาซาร์ดทริกเกอร์หรอกนะ " สตาร์คได้เดินเข้าไปเก็บบอทเทิลทีตกอยู่เเล้วหยิบพาเนลสีเเดงออกมา " หรือว่ากลัวทีจะสูญเสียความเป็นตัวเอง...ถ้างั้นก็ส่งบอทเทิลทีเหลือมาซะ "

 

" ฉันนะ " บิลด์ได้ลุกขึ้นมาก่อนจะหยิบฮาซาร์ดทริกเกอร์ก่อนจะมองมันพร้อมกับลังเลเเต่หลังชนฝาเเล้วจนไม่มีทางอื่นนอกจากใช่ " ไม่มีทางมอบให้หรอก "

 

บิลด์ได้ติดตั้งฮาซาร์ดทริกเกอร์พร้อมหยิบไคโซคุ เเะลเด็นชะบอทเทิลออกมาเเล้วใส่ลงไปในเข็มขัด

 

[ KAIZOKU DESSHA SUPER BEST MATCH! ]

  

[ ARE YOU READY? ]

 

" บิลด์อัพ "


[ UNCONTROL SWITCH! BLACK HAZARD YABEL! ] 


 

 

บิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าใส่สตาร์คพร้อมไคโซคุฮัชเชอร์ในมือเวลเดียวกับทีสตาร์คได้เก็บบอทเทิลเสร็จเเล้วรู้สึกชอบใจทีบิลด์บอมใช่ฮาซาร์ดทริกเกอร์

 

" สุดท้ายนายก็ยอมใช้สินะ "

 

สถานการณ์เปลี่ยนคราวนี้บิลด์กระหน้ำโจมตีใส่สตาร์คไม่ยั่งจนต้องป้องกันเพียงอย่างเดียวเเต่เหมือนตั้งใจไม่โต้ตอบปล่อยให้บิลด์ซัดเข้ามาไม่หยั่ง

 

" มากกว่านี้....มากกว่านี้....ปล่อยสัญชาติญาณของนายออกมาซะ "

 

" ไม่เป็นไร " บิลด์ได้เตะอัดร่างสตาร์คจนเซไปข้างหลังก่อนจะใช่อาวุธฟันใส่ร่างของสตาร์คอย่างรวดเร็ว " ยังควบคุมได้อยู่ "

 

" ถะ....ถึงขีดจำกัดเเล้วงั้นหรอ "  จู่ๆบิลด์ได้ชะงักเเละพยายามไม่ให้สูญเสียความเป็นตัวเอง

 

บิลด์นิ่งเงียบพร้อมอาวุธในมือหลุดตกลงพื้นเเล้วมือขยับไปกดสวิทซ์ทีตัวทริกเกอร์

 

[ MAX HAZARD ON ]

 

[ READY GO? ]

 

[ OVERFLOW YABEL! ]

 

บิลด์วิ่งพุ้งเข้าไปกระหน้ำต่อยใส่ด้วยมือที่เคลือบด้วยออร่าสีดำอัดใส่ร่างสตาร์คไม่ยั่ง

 

" ฮาซาร์ดเลเวล4.2.....อัก!! " สตาร์คกระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับตรวจฮาซาร์ดเลเวลของบิลด์ไปด้วยก่อนจะโดนกระชากร่างขึ้นมาอัดเหมือนเดิม " 4.4 นี้เเหละคือพลังของฮาซาร์ดทริกเกอร์เอาสิ....เอาให้ก้าวข้ามคาดการของฉันเลย!! "

 

บิลด์ได้ง้างหมัดซ้ายต่อยอัดร่างบลัดสตาร์คจนกระเด็นอัดโขดหินพอเงยหน้าขึ้นมาก็ถูกอีกหมัดต่อยใส่จนโขดหินที่ใหญ่กว่าร่างเเตกละเอียดอย่างง่ายดาย

 

" อ้ากกก!!! "  บลัดสตาร์คกระเด็นกลิ้งไปกับพื้นนอนชะงักอึ่งพลังของทีเกินกว่าทีเขาคำนวณเอาไว้ " เกินกว่าที่.....คาดหวังไว้สิอีก...เเต่ว่าเเค่นี้ยังไม่พอหรอกเอาให้ถึงเลเวลทีฉันต้องการเลย!!! "

 

บิลด์ค่อยเดินเข้าไปหาสตาร์คช้าๆก่อนทีบลัดสตาร์คเตรียมตั้งท่าพร้อมต่อสู้ยกที่2

 

" เอาล- "

 

[ SCRAP FINISH! ]

 

กรีสได้พุ้งเข้ามาไรเดอร์คิกใส่บิลด์จากด้านข้างจนฮาซาร์ดทริกเกอร์หลุดเเล้วคืนร่างลงไปนอนอยู่กับพื้น

 

" กำลังสนุกเลยนิน่า....ให้ฉันร่วมวงด้วยคนสิ " กรีสได้หันไปหาสตาร์คที่ดูไม่พอใจทีถูกขัดขว้าง

 

" ให้ตายสิดันมีคนมาขัดขว้างสะได้....บอทเทิลทีเหลือค่อยมาเอาทีหลังละกัน " บลัดสตาร์คได้หยิบสตรีมกันออกมาเเล้วยิงควันรอบตัวเเล้วหายไปพร้อมกับควันกรีสได้คืนร่างกลับคาสึมิได้เดินเข้าไปหาเซ็นโตะเเล้วยื่นมือไปหา

 

" เป็นไรมั้ย "

 

" นายช่วยฉันไว้สินะ...ขอบใจ " เซ็นโตะยื่นมือตอบก่อนจะถูกดึงให้ลุกขึ้น

 

" ตอบเเทนทีเอาดอกไม้มาให้เจ้าพวกนั้นละน่า " คาสึมิพูดพร้อมหันไปมองช่อดอกไม้3อันพร้อมมองดูด็อกเเท็คในมือ " ตอนนี้ฉันไม่สามารถกลับบ้านเกิดฉันได้...โดยที่ฉันทำอะไรไม่ได้เเม้เเต่จะอยู่ที่นั้นด้วยซ้ำ " คาสึมิได้ก้มลงไหว้ไว้อาลัยอยู่เงียบๆพร้อมเงยมองดูช่อดอกไม้

 

" เพื่อคนที่อยู่ที่นั้น...เเละที่นี้ "

 

" กรีส "

 

" ฉันจะร่วมมือกันนายเพื่อหยุดเจ้าดอกเตอร์สติเฟื้องนั้น....เพื่อเเก้เเค้นให้กับเจ้าพวกนั้นเเละบางทีนายอาจจะทำให้ไฟในจิตใจของฉันลุกโชนก็ได้ " คาสึมิได้ก้มหัวขอร้องเซ็นโตะ " ขอร้องละ "

 

" ได้สิ...เพื่อพวกอาคาบะ....ให้พวกเรายืมพลังของนายด้วย "เซ็นโตะที่ไม่มีอะไรต้องปฏิเสธได้ยิ้มออกมา

 

หลังจากนั้นเซ็นโตะได้กลับมาพร้อมคาสึมทีเเบกกระเป๋ามาด้วยต่อหน้าทุกคนที่อยู่ที่ร้านต่างตกใจเเละสงสัยว่าทำไมคาสึมิถึงมาอยู่ที่นี้ได้โดยที่เซ็นโตะเป็นคนบอกเหตุผลที่คาสึมิจะมาอยู่ที่นี้

 

" อย่างทีว่านั้นเเหละ " คาสึมิได้วางเป้ลงกับพื้นพร้อมเตรียมเเนะนำตัว " ตั้งเเต่วันนี้ฉันจะอยู่โทโตะ ซาวาตาริ คาสึมิ จะเรียกคาสุมินก็ได้น่า "

 

" คาสุมินเนี่ยนะ? " 

 

" มี่ตัน " คาสึมิทีเรียกมิโซระด้วยมี่ตันพร้อมยิ้มอย่างมีความสุข

 

" ฉันไม่มีทางเรียกหรอก " 

 

" ฉันไม่สนนายอยู่เเล้ว "

 

" ฮ๊าา!! "

 

" นายจะให้ความร่วมมือกับพวกเราจริงๆงั้นหรอ " ซึบาสะได้ถามเพื่อความเเน่ใจ

 

" จะให้พวกเราเชื่อใจได้ยังไงกัน " คริสทียังคงไม่เชื่อใจคาสึมิทีเคยเป็นศัตรูกันมาก่อนจึงระเเวง

 

" เเน่นอน.....ถ้าหากว่าฉันตุกติกเมื่อไรก็จัดการได้เลย "


" หื้มมม....ถือว่าใจกล้าดีที่พูดแบบนั้นออกมานะเนี่ย " คานาเดะที่พอได้ยินคาสึมิพูโแบบนั้นก็ทำให้เธอเริ่มเชื่อขึ้นมาเล็กน้อย


" เฮ้ย! อย่ามาทำอะไรบ้าๆระหว่างที่อยู่โทโตะละ " บันโจได้ได้เดินมาประจันหน้ากับคาสึมิเนื่องด้วยเคยเป็นคู่ต่อสู้กันเลยยังไม่ไว้ใจเเม้เเต่น้อย

 

" นายเองก็อย่าเข้ามาขว้างก็เเล้วกัน...ระวังจะเจ็บตัวโดยไม่รู้ตัวละ "

 

" หมายความว่าไง "

 

"ก็หมายความว่างั้นเเละไอ้หัวกุ้งทอด  "

 

" มีปัญหาอะไรกับกุ้งทอดหรือไง "

 

" ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกแค่อยากจะเอาซอสมาราดลงบนกุ้งบนหัวนายสักหน่อยคงน่ากินน่าดู "

 

มิโซระที่ทนไม่ไหวทีทั้งสองทะเลาะกันถี่มากก่อนจะเดินมาห้ามทั้งสอง

 

" เลิแทะเลาะได้เเล้ว....ขอร้องละ " มิโซระได้ออดอ้อนคาสึมิพร้อมมีออร่าความน่ารักเหมือนยิงใส่คาสึมิให้เลิกทะเลาะ

 

" พวกเราจะไม่ทำอีกเเล้วละครับ...เนอะ? อ่อจริงสิ " คาสึมิทีเหมือนเล่นด้วยก่อนจะหันไปหยิบหมอนลายมี่ตัน " ฉันพอจะนอนตรงไหนได้บางหรอ "

 

" นี้นายจะนอนที่นี่ได้ไงไม่มีทีอื่นหรอ " 

 

" ก็ช่วยไม่ได้นิน่า...ไม่มีทีอื่นที่ฉันจะไปเเล้วนิน่า "

 

เซ็นโตะได้นั่งเงียบไม่พูดอะไรเหมือนกำลังคิดถึงคำพูดของสตาร์คเมื่อก่อนหน้านี้ก่อนทีซาวะได้เดินมาหาพร้อมยื่นเอกสารบางอย่างให้

 

" นี้คือข้อมูลF.I.Sทีให้หา "

 

" ขอบใจ "  เซ็นโตะทีรับมาก่อนจะลงไปห้องใต้ดินเพียงคนเดียวมิโซระทีหันมาเห็นพอดีก่อนจะเดินไปตามไป

 

เซ็นโตะที่นั่งอ่านเอกสารทีได้จากซาวะเป็นข้อมูลวิจัยทีรวบร่วมเด็กเพื่อตามหาภาชนะสำหรับฟีเน่พร้อมกับรายชื่อประวัติของเด็กกำพร้าจำนวนมากพร้อมกับรูปเซ็นโตะที่เปิดดูไปเรื่อยก่อนจะพบเซเรน่าพอเห็นหน้าก็ทำให้นึกถึงภาพในอดีตที่ได้มองดูฮาซาร์ดทริกเกอร์เซ็นโตะที่ทนดูจนปิดเเละวางไว้บนโต๊ะ

 

" ว่าเเล้วเชียวว่าต้องกังวลอะไรอยู่เเน่ " มิโซระได้เดินมานั่งข้างๆเซ็นโตะ

 

" บางทีอาจจะเป็นเพราะฉันก็ได้ทีทำให้เซเรน่าต้องตาย...เพราะคัตสึรา....ไม่สิเป็นฉันเองทีเข้าร่วมทำการวิจัยเนฟิลิมบางที....ฉันอาจจะต้องรับผิดชอบพวกนั้น "

 

" นั้นนะคัตสึรากิ ทาคุมิใช่มั้ยละ....เเต่ว่านายในตอนนี้นะคือคิริว เซ็นโตะไม่ใช่หรอ? นักฟิสิกส์ที่โอ้อวดตัวเองสุดยอดจ้าอะไรเเบบนั้นไม่ใช่หรอ "

 

เซ็นโตะที่ได้ยินเเบบนั้นก็หลุดยิ้มออกมาพอนึกย้อนกลับไปก่อนสงครามว่าตัวเขาในตอนนั้นกับตอนนี้เหมือนเป็นคนละคน

 

"  ขอบคุณน่า "

 

" เรื่องอะไรหรอ? "

 

" ก็ที่เธอทำตัวร่าเริงตลอดเวลาต่อหน้าทุกคนเสมอมาน่ะ "

 

" ก็เป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้นิน่า "

 

" จะว่าไปเเล้ว...ก่อนเกิดสงครามฉันได้ต่อสู้เพื่อความรักเเละสันติสุขมาตลอด...บางทีมันอาจจะสามารถทำให้ฉันบิ้มออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจอีกครั้งก็ได้ " เซ็นโตะได้ลุกขึ้นเเล้วยิ้มออกมาเหมือนเมื่อก่อนเเล้วหันมามองมิโซระ " Love&Peace "

 

" จริงสิ.....ฮิบิกิจังเเละมิคุจังชวนพวกเราไปเที่ยวที่สกายทาววเวอร์ละไปด้วยกันเถอะ "

 

" เอ๊ะเเต่ว่า " เซ็นโตะทีกำลังจะตอบปฏิเสธเเต่มิโซระก็ชิ่งเดินหนีไปก่อนจะพูดทิ้งท้ายเอาไว้

 

" ไม่มีเเต่ทั้งนั้นเเหละถือว่าตกลงน่า "

 

" เห้อ...เลวร้ายสุดๆ " เซ็นโตะได้ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ก่อนจะยิ้มออกมา

 

 

 

ณ น่านน้ำทะเลฝั่งโทโตะบนเครื่องบินของพวกมาเรียได้พรางตัวเพื่อไปยังตำเเหน่งใจกลางทะเลโดยผู้ขับคือมาเรียทีอยู่ให้ห้องเครื่องเพียงผู้เดียวในเวลาเดียวเธอได้นึกเหตุการณ์ที่ผ่านมาคือช่วงการฝึกในห้องจำลองการฝึกของพวกมาเรียทีตอนนี้ได้สวมใส่พร้อมมีนอยท์ปรากฎตัวออกมาเดินล้อมทั้งสามเอาไว้

 

File:Symphogear G Ep 8 01.png

 

ทั้งสามวิ่งพุ้งเข้าจัดการนอยท์จำนวนมากโดยเเยกกันจัดการในขณะเดียวกันในนั้นก็มีผู้คนที่โฮโลเเกรมสร้างขึ้นเพื่อยากต่อการต่อสู้


[ Kubi wo kashigete yubi kara sururi ochiteku ai wo mita no Hiroi atsumete tsumiageta nara otsukisama ni todoku no...? ]


ชิราเบะที่ได้พุ้งออกไปเเละยิงใบเลื้อยจำนวนมากเข้าสบั้นร่างของนอย์เป็นวงกว้างพร้อมกับทางคิริกะได้ชักเคียวออกมาฟันร่างของนอยท์พร้อมกับมาเรียใช่หอกในมือเเทงทะลุร่างของนอยท์ไป

 

ในระหว่างทีเธอจัดการนอยท์อยู่นั้นได้มีสัญญาณติดต่อมาทางหูฟังของเธอเพียงคนเดียวก็คือดร.นาตาช่า

 

" มาเรียการสื่อสารนี้จะมีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่ได้ยิน " มาเรียที่กำลังสนใจดร.นาตาช่าได้เห็นชายคนนึ่งลงต่อหน้าเธอพร้อมนอยท์ได้ตามหลังเขามาตัวนึ่งได้ถูกมาเรียจัดการอย่างง่ายดายแล้วหันมาสนใจต่อ

 

" ชิราเบะและคิริกะจะไม่ได้ยินเสียงของพวกเรา "

 

[ DNA wo kyō iku xeku erā majiri no riarizumu Ningyō no yō ni ojigi suru dake monokuro no rōgoku ]

 

มาเรียได้หันไปมองชิราเบะเเละคิริกะทีกำลังตั้งใจจัดการกับนอยท์ตรงหน้า

 

" เรื่องนั้นอีกเเล้วหรอ? ให้ฉันทำตัวเป็นฟีเน่ต่อไปนะ "


" เพื่อให้เเผนการณ์ของเราสำเร็จลุล่วง ต้องให้ดร.เวลร่วมมือด้วยเท่านั้น...เเละเพื่อให้เขามาอยู่ฝ่ายเราเธอต้องทำให้เชื่ีอว่าในร่างของเธอนั้นมีวิญญาณของฟีเน่อยู่ละก็เขาต้องยอมเเน่นอน "

 

" ไม่ไหวหรอกนะ " มาเรียได้ระบายอารมณ์กับนอยท์ตรงหน้าตัวเเล้วตัวเล่าทีเข้ามาโจมตีใส่คนหรือเข้ามาจากด้านหลังเธอก็ตามก็ถูกจัดการหมด " ถึงเเม้เราจะเป็นรีเซ็บเตอร์ชิลเด็นก็ตามที่ถูกสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ารวบรวมมาเพื่อเป็นภาชนะให้กับฟีเน่นะ "

 

[ Dakara son'na...sekai wa... Kirikizande agemashou ]

 

มาเรียได้กระโจนเข้าไปซัดร่างของนอยท์จนคว้ำก่อนจะคนที่กำลังถูกโจมตีตากข้างหลังเธอจึงหันไปขว้างหอกเสียบทะลุร่างติดกับกำเเพงเเล้วสลายไปเธอที่ตอนนี้ไม่มีอาวุธในมือได้ใช่เท้าของเตะจัดการอย่างง่ายดายเเล้วกระโดดไปดึงหอกออกมา

 

" พวกเราที่ไม่เเม้เเต่เศษเสี้ยววิญญาณของฟีเน่เเม้เเต่น้อย...ป่านนี้เเล้วเรื่องเเบบนั้นนะ! "

 

[ Dareka wo mamoru tame ni mo shin no tsuyosa wo "Yūki" to shinjiteku sō yume tsumugu Tales ]

 

มาเรียได้ยิงลำเเสงจากปลายหอกออกไปใส่ร่างนอยท์เเต่ลำเเสงนั้นกับทะลุร่างเข้าไปโดนชายคนนึ่งที่อยู่ข้างหลังนอยท์พอดีจนสลายหายไปทำให้เธอตกใจมากร่วมถึงชิราเบะเเละคิริกะเช่นกันไม่นานก็มีเสียงประกาศดังไปทั่ว

 

" Mission  Fail! "

 

เเสงฉายโฮโลเเกรมหายไปพร้อมสิ่งก่อสร้างมากมายร่วมถึงนอยท์เเละคนหายไปกลายเป็นห้องโถงขนาดใหญ่เท่านั้นมาประตูได้เปิดออกมาพร้อมกับเสียงปรบมือของดร.เวลที่เดินเข้ามาเหมือนจะชมเชย

 

" ชิมโฟเกียร์ซิสเท็ม เนี่ยเป็นพลังที่สุดยอดจริงๆเลยนะครับเนี่ย " ดร.เวลค่อยเดินอ้อมไปด้านหลังของชิราเบะเเละคิริกะพร้อมโอ้มไหล่คิริกะเเละชิราเบะ " ร่วมกับลิ้งเกอร์ที่สามารถเพิ่มอัตราการซิงโครของพวกเธอที่ผมพัฒนาขึ้นมาเป็นอะไรที่วิเศษจริงๆ...ถ้ามีพลังนี้ละก็สามารถเป็นวีรบุรุษของโลกนี้ได้เลยละ"

 

ชิราเบะเเละคิริกะไม่ชอบใจที่ดร.เวลมาสัมผัสตัวเเต่ก็ไม่โต้ตอบอะไรเพียงยืนเงียบปล่อยให้ทำไป

 

" ทำไมMomถึงบอกว่าไม่จำเป็นต้องเเกล้งเป็นฟีเน่อีกเเล้วทั้งเชนโชจินเเละหัวใจของเนฟิลิม...กุญเเจสำคัญที่จะช่วยปลดปล่อยฟรอนเทียร์...ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าทำไมMomถึงพูดเเบบนั้นเลย " มาเรียที่ค่อยนึกถึงสิ่งที่ดร.นาตช่าพูดเอาไว้ในตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจเเม้สักนิด

 

ภายในห้องพยาบาลดร.เวลที่กำลังเเสกนร่างกายของคิริกะอยู่โดยมีดร.นาตาช่าเเละชิราเบะค่อยยืนดู

 

" ตัวเลขจากการรับลิ้งเกอร์ไปเกินขนาด ดูเหมือนจะคงที่เเล้วละครับ "

 

" โล่งอกไปที  " 

 

" การที่มอบลิ้งเกอร์ให้กับผู้ใช่ การรักษาผู้ใช่เองก็เป็นงานของคุณเหมือนกันค่ะ ฝากด้วยนะค่ะ "

 

" เข้าใจเเล้วละครับ แม้เเต่เรื่องร่างกายของคุณเองก็เหมือนกัน "

 

คิริกะที่ก้มหน้าเงียบไม่ร่าเริงเหมือนทุกทีเพราะเธอยังคงคิดถึงเหตุการณ์ไม่นานมานี้ตอนนี้เธอได้ใช่พลังของฟีเน่ช่วยชิราเบะที่ก่อสร้างร้าง

 

" ตอนนั้นฉันเป็นคนทำงั้นหรอ? " เธอที่คิดอยู่ในใจก่อนจะมองเห็นเงาร่างผู้หญิงคนนึ่งทีอยู่ตรงหน้าเธอทำให้เธอหน้าซีดเห็นได้ชัด

 

มาเรียได้ยิงอะไรบางอย่างออกเป็นลักษณะทรงกระบอกอันนึ่งก่อนจะเเยกออกเป็นโดรนพร้อมด้านใต้เป็นเหมือนจากดาวเทียมยื่นออกมา

 

" เครื่องส่งสัญญาณตำเเหน่งทำงาน "

 

" ยกเลิกระบบพรางตัวเเล้วเน้นพลังงานไปที่เชนโชจิน "

 

เครื่องบินได้ปิดสถานะพรางตัวได้บินมาอยู่ตำเเหน่งเดียวกับโดรนเเต่อยู่ต้ำกว่านิดนึง

 

" เชนโชจินที่ถูกทำให้ทำงานที่ภูเขามินาคามิในนากาโนะเขตโฮคุโตะ...เป็นมรดกศักดิ์สิทธิ์ประเภทกระจกคุณสมบัติพิเศษ ไม่เพียงเเค่ดูดเเสงเพื่ออำพรางตัวในอดีตยังมีพลังอำนาจในการขับไล่จอมมารอีกด้วย ถ้ามีพลังของมันตะสามารถคลายผนึกฟรอนเทียร์ได้เเน่นอนค่ะ "

 

ก่อนที่ดร.นาตาช่าจะเหนียวไกยิงลำเเสงจากพลังเชนโชจินดร.เวลได้เข้ามาจับมือของเธอเอาไว้ก่อน

 

" ถ้าสามารถคล้ายผลึกฟรอนเทียร์ได้ก็หมายความว่าตัวตนของมันนั้นจะได้ประจักษ์ต่อหน้าทุกสายตาเลยนะครับจะรอให้ทุกอย่างเตรียมพร้อมก็ไม่สายเกินไปนะครับ "

 

" เรื่องนั้นนะไม่จำเป็นหรอกค่ะ " ดร.เวลที่ได้ยินเเบบนั้นก็ได้เอามือออกก่อนที่เชนโชจินจะเริ่มเร่งพลังสูงขึ้นก่อนจะมีกระบอกปืนเลเซอร์ออกมาเตรียมพร้อม " บีม โวลเลย์ดิสชาร์จ "

 

ไม่นานหลังจากดร.นาตาช่ายิงเลเซอร์สีม่วงออกไปสะท้อนกับจานดาวเทียมของโดรนทำให้เลเซอร์หักเหพุ้งลงไปในทะเล

 

" เท่านี้ ผลึกของฟรอนเทียร์ก็จะหายไป...หายไปล่ะ "

 

หลังจากที่ยิงไปได้มีปรากฎการณ์อากาศพุ้งขึ้นเหนือน้ำเหมือนจะมีอะไรบางอย่างลอยออกมาเเต่ก็นิ่งสงบไปดื้อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นสร้างความตกใจให้กับทุกคนโดยเฉพาะดร.เวล

 

"มะ....ไม่หาย  "

 

" ดูเหมือนว่าพลังงานจะยังไม่พอนะค่ะ ถึงจะเป็นเชนโชจินก็ตามในความหมายของเชิงพลังงานยังไม่เพียงพอทีจะคลายผนึกเชนโชจินได้ "

 

" คุณรู้อยู่เเล้วงั้นหรอ...ผู้เชี่ยวชาญมรดกศักดิ์สิทธิ์อย่างคุณนะ ค้นคว้าเรื่องนี้มานานคงไม่มีทางที่จะไม่รู้ใช่มั้ยละ....ก็เท่ากับว่าการมดลองนี้เเสดงถึงตอนนี้พวกเรายังห่างไกลจากการปลดปล่อยฟรอนเทียร์ ใช่รึป่าวครับ"

 

" หลังจากนี้มาคุยเรื่องสำคัญกันต่อเถอะค่ะ " ดร.นาตาช่าหันมาพูดกับดร.เวลเเถมยังเปลี่ยนเรื่องไม่สนใจคำถามของดร.เวลเเม้เเต่น้อยทำให้เจ้าตัวรู้สึกโกรธจัดจนกัดฟันเเน่นเหมือนหัวจะระเบิดออกมาได้ตลอดเวลา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #72 moswiwat (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 13:57

    ฉากคุณซาวะวางเช็คปุ๊บ บันโจหยิบขึ้นมาดูเหวอกันถ้วนหน้า ก่อนจะปาทิ้งแล้วหนีไปคนละทาง

    #72
    0