Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 45 : G ตอนที่ 10 บาปที่ต้องแบกรับเอาไว้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

ซึบาสะสงครามระหว่างโทโตะกับโฮคุโตะได้เริ่มขึ้นเพราะเเพนโดร่าบ็อกซ์มาสไรเดอร์ บิลด์ คิริว เซ็นโตะได้ต่อสู้กับมาสไรเดอร์ กรีสกับสามอีกาและพวกองค์กรฟีเน่จากโฮคุโตะเพื่อปกป้องโทโตะตอนนี้ เซ็นโตะที่ไม่มีกะจิตกะใจต่อสู้อีกเเล้วไหนยังจะเรื่องของทาจิบานะอีกตอนนี้พวกเราได้อยู่ในสถานการณ์เลวร้ายที่สุด


คริส : แล้วไงทำไมเธอถึงต้องมาพูดด้วยละเนี่ย


ซึบาสะ : ก็ช่วยไม่ได้นิน่า....นี้ก็ถือว่าเป็นหน้าที่ของผู้พิทักษ์ด้วยเหมือนกัน


คริส : ไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิด......


คานาเดะ : น่าๆๆๆ นานทีให้ซึบาสะมาพูดอะไรแบบนี้บางมันก็ดีไม่ใช่เหรอความจริงแล้วเธอก็อยากจะโผล่มาในช่วงเล่าความเดิมเหมือนกันไม่ใช่เหรอ


คริส : พะ.....พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่องๆ...ไอ้เรื่องแบบนี้ฉันไม่สนหรอก


คานาเดะ : แน่ใจเหรอจ้ะถ้างั้นฉันพูดเองแล้วกัน จะเกิดอะไรขึ้นในตอนที่ 10ไปเชิญชมกันได้เลย


คริส : เห้!!!ฉันกำลังจะพูดเลยนะ!!


ซึบาสะ : ช่างเถอะยูกิเนะยังมีโอกาสอีกไม่ต้องเศร้าใจไป


คริส : ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้สนใจเรื่องแบบนี้สักหน่อยยย!!!


---------------------------------


ณ ห้องประชุมระหว่างเมืองทั้งสาม

 

ตอนนี้นายกฮิมูโระได้มาประชุมกับนายกโยชิโกะจากฝั่งโฮคุโตะเพื่อเจรจายุติสงครามมาพร้อมกับเเพนโดร่าบ็อกซ์ตั้งอยู่ข้างๆ

 

" สงครามครั้งนี้ส่งผลให้กับทั้งสองฝ่ายอย่างมากเพื่อที่จะไม่ให้ลุกลามไปมากกว่านี้ดังนั้น "

 

ดังนั้นหรอ? " นายกโยชิโกะที่นั่งยิ้มอย่างมีความสุขพร้อมฟังข้อเสนอของนายกฮิมูโระ

 

ผมขอเสนอให้คาเมนไรเดอร์ของโทโตะเเละโฮคุโตะออกมาสู้กันตัวต่อตัวในฐานะตัวเเทนของทั้งสองประเทศ "

 

ฮ่า...เเน่นอนฉันขอรับข้อเสนอ "

 

หลังจากทีเครื่องบินได้พาพวกชิราเบะหนีมาได้ตอนนี้ได้มาหลบซ่อนภายในป่าเเห่งนึ่งขณะเดียวกันทีดร.นาตาช่ากำลังได้รับการรักษาจากดร.เวลตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียง

 

ชีพจรคงที่...ทีอาการป่วยกำเริบก็เพราะตามอายุของคุณนะครับ...ไม่คิดว่าคุณจะคิดถึงชีวิตเเบบนี้เลยน่าครับ"

 

ค่อยยังชั่ว "

 

" ค่อยยังชั่วจริงๆค่ะ " ดร.เวลได้หันไปหาทั้งสองก่อนจะยิ้มออกมา

 

" นี้ฉันกำลังทำให้เด็กเเสนอ่อนโยนพวกนี้.....นี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่กันเเน่..ฉันควรจะรู้สึกตัวเเต่เเรกเพื่อไม่ให้เด็กพวกนี้ต้องมาทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้.......มันน่าจะต้องมีวิธีอื่นจนไม่น่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น " ดร.นาตาช่าทีกำลังคิดในใจกับตัวเองเหมือนกำลังตักเตือนตัวเอง

 

 

 

ตัดมาทีห้องพยาบาลฮิบิกิลืมตาตื่นขึ้นมาขณะทีเห็นซึบาสะและคริสยืนอยู่ข้างเตียงของเธอพร้อมเก็นจูโร่ยืนอยู่ปลายเตียง

 

" คุณซึบาสะ…คริสจัง….อาจารย์ " เธอทีพยายามเปล่งเสียงออกมาเนื่องจากร่างกายของเธอที่นอนเเน่นิ่งมาเป็นเวลาสองวันเต็มขณะทีพยายามลุกขึ้น

 

" เป็นยังไงบาง "

 

" นี้ฉันหลับไปนานเเค่ไหนหรอ "

 

" 2วันเต็มๆเลยละ "

 

" งั้นหรอค่ะ...อะ...เอ้ " ฮิบิกิทีมองดูไปรอบห้องก็ไม่เห็นเซ็นโตะก่อนจะหันไปหาบันโจที่ยืนอยู่ข้างๆเก็นจุโร่ " คุณเซ็นโตะกับคุณคานาเดะไม่อยู่หรอค่ะ "

 

" ตอนนี้หมอนั้นไม่พร้อมเจอหน้าใครหรอก คานาเดะเองก็กำลังไปดูแลเจ้านั้นอยู่ "

 

" ช่วงนี้พักผ่อนไปซะจากเรื่องFISให้คริสคุง ซึบาสะ คานาเดะคุงเเละบันโจคุงจัดการเเทนเอง "

 

" ตะ..แต่ว่าอาจารย์..ฉันไม่เป็นไรจริงๆหรอกค่ะ......ทาจิบานะ...ฮิบิกิผู้นี้ไม่ยอมทำให้คนรอบข้างเป็นอันตรายเเน่นอนอยู่เเล้วละค่ะ " เธอพูดออกมาในท่าทางทีร่าเริง

 

" ไม่เป็นไรเเน่จริงรึป่าว......ไม่ใช่ว่าเธอกำลังทำเป็นยิ้มทำให้พวกเราวางใจใช่รึป่าว " ซึบาสะพูดจขึ้นเเทรกจนทำให้ฮิบิกิหน้าเสียขึ้นมาทันที " คนที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้นั้นไม่มีคุณสมบัติพอที่จะต่อสู้....ตอนนี้เธอไม่ต้องสู้อีกเเล้ว...เธอไม่เหมาะจะเป็นผู้ใช้ซิมโฟเกียร์ได้อีกต่อไปเเล้ว " ถ้อยคำของซึบาสะทีพูดขึ้นมาทำให้ทุกคนในห้องต่างตกใจมีเพียงเเค่เก็นจูโร่ทียืนนิ่งไม่เเย่งอะไร

 

" เห้..เดียวสิพูดเเบบนั้นไม่เเรงไปหน่อยหรอ " คริสหันไปตะคอกใส่ซึบาสะเเต่เธอกลับไม่พูดอะไรจนทำให้คริสเริ่มหัวเสีย " นี้!?...พูดอะไรบางสิ "

 

" พอเถอะ...คริสจัง... " คริสทีระงับอารมณ์ตัวเองก่อนจะหันไปหาฮิบิกิทีอยู่บนเตียง " เรื่องที่คุณซึบาสะพูดทำหมดนะถูกต้องเเล้วละ "พูดออกมาขณะทีใบหน้าของเธอทีเต็มไปด้วยใบหน้าทีเศร้าสร้อยก่อนทีซึบาสะจะเดินออกจากห้องไปโดยไม่เเคร์

 

" นี้...เดียวสิ " คริสทีตามออกไปโดยตอนนี้ในห้องเหลือเพียงเเค่เก็นจูโร่กับฮิบิกิ

 

" เรื่องการต่อสู้ให้สองคนนั้นจัดการแล้วกัน....ช่วงนี้เธอก็พักผ่อนเเล้วกันน่า "

 

" ค่ะ... "

 

 

ด้านนอกมิคุนั่งรอฟังข่าวอยู่ทีม้านั่งก่อนทีเก็นจูโร่เดินออกมาพร้อมโอกาว่าเเละคนรอื่นๆ

 

ตอนนี้คุณฮิบิกิพ้นขีดอันตรายเเล้วละครับ "

 

ค่อยยังชั่ว "มิคุที่ได้ยินเเบบนั้นก็โล่งใจ

 

" ฉันอยากให้เธอได้รับรู้เอาไว้ " เก็นจูโร่ส่งเเผ่นเอ็กซเรย์ของฮิบิกิให้มิคุดูพอเห็นก็ถึงกับตาเบิกกว้างพร้อมตัวสั้น

 

นะ...นี้มันเรื่องอะไรกันค่ะ "

 

เศษชิ้นส่วนกังกุงเนียร์ทีกระเด็นมาโดนฮิบิกิคุงเมื่อ2ปีก่อนมันกำลังเเพร่กระจายไปทั่วร่างกายของเธอ....ขืนยังเป็นเเบบนี้ต่อไปละก็....ร่างกายของเธออาจจะรับไม่ไหว " เก็นจูโร่เริ่มเล่ารายละเอียดทั้งหมดมุกคนต่างก้มหน้าเงียบไม่พูดอะไร

 

ถ้าหากไม่ให้ฮิบิกิออกไปสู้ได้ละก็....มันก็จะหยุดการแพร่กระจายสิน่ะค่ะ "

 

ถ้าตามทฤษฎีละก็....ใช่เเล้วพวกเราตอนนี้ไม่สามารถช่วยได้ถ้าหากเธอเป็นเพื่อนสนิทของคุณฮิบิกิละก็สามารถช่วยได้เเน่นอน "

 

ฉัน...สามารถช่วยฮิบิกิได้งั้นหรอ "

 

ฝากปกป้องฮิบิกิคุงด้วยละ "

 

บันโจได้ยืนฟังเรื่องทุกอย่างทำได้เพียงเเค่เงียบไม่พูดอะไรก่อนทีมือถือของเขาจะดังขึ้นก่อนทีเขาจะหยิบขึ้นมาดูว่าใครเป็นคนโทรมาก็คือมิโซระจึงกดรับสาย

 

มีอะไรงั้นหรอ? "

 

บันโจ....รีบดูข่าวสิ!" เสียงมิโซระทีดูร้อนรนทำให้ซึบาสะที่ได้ยินจึงหยิบมือถือขึ้นมาเปิดข่าวเเล้วกดเพิ่มเสียงดังพอให้ทุกคนทีอยู่ตรงนั้นได้ยิน

 

ผมนายกฮิมูโระ ไทเซ็น มีประกาศเร่งด่วนคือพวกเราได้เจรจากับทางนายกโฮคุโตะเเล้วตกลงกันไว้ว่าจะให้คาเมนไรเดอร์ของทั้งสองฝ่ายมาเป็นตัวเเทนของประเทศเข้าต่อสู้กันเพื่อยุติสงครามทีน่าเศร้าเเบบนี้ครับ "

 

โกหกน่า..... "

 

 

ตัดกลับมาทางฝั่งมาเรียทีตอนนี้ทุกคนถูกเรียกให้มาประชุมดร.เวลทียืนรออยู่เเล้วจึงเริ่มพูดขึ้น

 

งั้นเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า " ดร.เวลได้เปิดจอขึ้นมาขณะทีภายในจอมีหัวใจของเนฟิลิมกำลังเต้นอยู่ซึ่งทำให้พวกมาเรียตกใจเล็กน้อย

 

อย่าบอกนะว่า...นี้คือเนฟิลิมงั้นหรอ " ชิราเบะทีพูดขึ้นเป็นคนเเรก

 

" ถึงตอนนี้อาจจะลำบากหน่อยทีจะทำให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิม " ดร.เวลได้ตอบคำถาม

 

เเล้วทีนี้พวกเราจะทำยังไงละตอนนี้ "

 

"ตอนนี้เราต้องเลี้ยงมันโดย...ให้มันกินสิ่งที่สามารถทำให้เจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว...และพวกเธอใช่เวลาตั้ง5ปีกว่า..ถึงจะทำให้มันเติบโตได้…"

 

"มันก็จริงอย่างทีนายพูด"

 

" ลืมไปแล้วหรอ...ว่าเธอคือฟีเน่ตามคำทำนายของเชนโชจินที่มาจากภูเขามินาคามิไม่ใช่หรอ "

 

" อ่า...ก็อย่างทีว่านั้นแหละ "

 

" มาเรียไม่มีทางลืมเรื่องในตอนนั้นได้หรอกค่ะและการหาสิ่งของทีจำเป็นนั้นเป็นหน้าที่ของฉัน...รบกวนช่วยถามฉันโดยตรงดีกว่านะค่ะ "

 

ถ้างั้นต้องขออภัย " ดร.เวลโค้งคำนับกล่าวขอโทษ " งั้นก็ให้ความร่วมมือด้วยละกันน่ะครับ...เเละตอนนี้เรามีหนทางไปสู่ฟรอนเทียร์โดยมีเชนโชจินและมีหัวใจของเนฟิลิม เป็นประตูไปสู่สิ่งที่พวกเราปรารถนา "

 

" พวกเราได้ที่อยู่ของฟรอนเทียร์เป็นทีเรียบร้อยเเล้วว่ามันอยู่ที่ไหน " ดร.เวลตบมือขึ้นเเทรกก่อนจะยิ้มออกมา

 

" นั้นสิน่าครับ...เท่านี้ก็การเตรียมปาร์ตี้ของเราก็ใกล้จะเสร็จสมบรูณ์เเล้ว..ทีเหลือก็เเค่รอค่อยพร้อมเต้นรำไปเท่านั้นเเหละครับ..หึหึ...ฮ่าห์...ฮ่าห์ " ดร.เวลได้ขำออกมาเหมือนคนสติไม่ดีจนทุกคนเริ่มขนลุก

 

" ตอนนี้เราเหลือเพียงสิ่งเดียวทีต้องการเเล้วตอนนี้ภารกิจต่อไปนี้ฉันจะไปกับมาเรียสองคนเองทุกคนทีเหลือค่อยรอคำสั่งจากฉัน " ทุกคนก้มหน้าให้คำตอบ

 

ดูเหมือนว่าเธอคงต้องไปเตรียมตัวกับการประลองกับคาเมนไรเดอร์โทโตะด้วยสินะ " ดร.นาตาช่าได้หันมาพูดกับคาสึมิทียืนกอดอกไม่พูดอะไรขณะทีถือบอทเทิลของซังกะบลาสไว้ในมือ

 

รู้เเล้วงั้นหรอ.....เเต่ก็เป็นการดีสำหรับพวกคุณนิจะได้ตามหาในสิ่งทีพวกคุณต้องการง่ายขึ้นนะ "

 

คาสึมิได้เดินไปทีประตูก่อนมันจะเลื่อนเปิดออกพอเดินผ่านไปจู่ๆดร.นาตาช่าได้พูดอะไรบางอย่างให้เขามาสนใจ

 

ฉันเสียใจด้วยกับลูกน้องของเธอ " ดร.นาตาช่ากล่าวเเสดงความเสียใจก่อนที่จะเดินออกไปเเต่คิริกะกับชิราเบะได้เดินเข้ามาหาคาสึมิ

 

" คุณคาสึมิจะไปต่อสู้จริงๆงั้นหรอ " คิริกะได้เอ๋ยถามพร้อมกับสีหน้าที่แอบเป็นห่วงพร้อมกับชิราเบะเองก็ไม่ต่างกันน

 

" ช่วยไม่ได้นิน่า.....เป็นคำสั่งของนายกนิน่า " คาสึมิได้กล่าวก่อนจะหันไปลูบหัวทั้งสอง " ไม่ต้องเป็นห่วง...ฉันจะทำให้มันจบทันที "  

 

 

ณ Coffe nasita

 

คานาเดะที่ได้เข้ามาในร้านก่อนจะหันไปมองมิโซระกับซาวะทีนั่งเงียบไม่พูดอะไรเป็นบรรยากาศที่เธอไม่เคยจะชินแม้แต่น้อยก่อนจะเดินเข้าไป


" เซ็นโตะยังอยู่ข้างล่างงั้นเหรอ "


" หมอนั้นไม่ยอมกินอะไรเลยเอาแต่อุดอู้ไม่ยอมขึ้นมาเลย... "


" พวกเราหมดหนทางแล้วละ "


มิโซระกับซาวะที่ตอบออกมาทำให้คานาเดะถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินตรงไปเปิดตู่เย้นและลงไปฐานทัพใต้ดินก็พบกับเซ็นโตะที่นั่งหมดสภาพอยู่ที่พื้นพร้อมแววตาที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวา


" ให้ตายสิ....ดูไม่ได้เลยจริงๆน่า " คานาเดะเองก็ทนดูสภาพของเซ็นโตะตอนนี้ไม่ไหวก็รีบกลับขึ้นมาทันทีแต่พอขึ้นมาก็พบกับนายกฮิมุโระมาพร้อมกับซึบาสะและคริส


นายกฮิมูโระได้เดินทางมาพบเซ็นโตะด้วยตัวเองเเต่สภาพของเซ็นโตะที่ดูไม่มีชีวิตชีวาเหมือนทุกครั้งเเละเอาเเต่ก้มหน้าไม่พูดอะไรเเม้เเต่คำเดียวโดยมีพวกซึบาสะได้มายืนมองสภาพเซ็นโตะสลับไปทางนายกฮิมูโระที่มองเซ็นโตะอย่างไม่ละสายตาก่อนทีบันโจจะมาเสิร์ฟกาเเฟให้กับเขา

 

" ศึกตัวเเทนงั้นหรอครับ? "

 

นายกฮิมูโระได้หันไปมองบันโจก่อนจะหยิบเเรบบิทบอทเทิลเพียงอันเดียวทีเหลืออยู่วางไว้ตรงหน้าของเซ็นโตะ

 

นี้คือบอทเทิลทีพวกเราเก็บไว้.....ถึงเเม้ตอนเเรกทางเราจะยกเลิกการใช้งานพวกเธอแล้วก็ตามแต่ว่าฉันไม่อยากให้ประชาชนโทโตะเจ็บปวดไปมากกว่านี่แล้วได้โปรดให้พวกเรายืมพลังของเธอด้วยเถอะ " ไร้การตอบรับของเซ็นโตะทำให้นายกฮิมูโระต้องลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเเล้วก้มหัวให้

 

ทางเราเองก็เข้าใจความรู้สึกของเธอ....เเต่นี้ก็เพื่อโทโตะขอร้องละได้โปรดร่วมมือกับเราทีเถอะ " นายกฮิมูโระได้ยื่นมือไปจับเเขนของเซ็นโตะเเต่ทันใดนั้นเซ็นโตะยกมือมาจับมือของเขาเอาไว้ก่อนจะดึงออกไปเฉยๆต่อหน้าสายตาทุกคนร่วมถึงฮิบิกิที่ค่อยนั่งมองอยู่ห่างๆ

 

ผม....ไม่อยากจะต่อสู้อีกเเล้ว " เซ็นโตะที่พูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนเเรงก่อนจะลุกขึ้นเเล้วเดินออกจากร้านไปต่อหน้าต่อทุกคน


" เดียวฉันตามไปเอง " ซึบาสะได้อาสาตามเซ็นโตะออกไปปล่อยให้คนอื่นๆครุ่นคิดกันยกใหญ่


เซ็นโตะกับซึบาสะได้มายืนอยู่หน้าจุดตายของอาคาบะพร้อมกับช่อดอกไม้ในมือเพื่อมาไหว้เเต่ด้วยอาการทียังช็อคอยู่ตั้งเเต่ตอนนั้นจนตอนนี้ก็ยังตัวสั่นไม่หยุดเเละหายใจไม่เป็นจังหวะเเต่เซ็นโตะกลั้นใจเดินไปช้าๆก่อนจะวางช่อดอกไม้ให้เเล้วนั่งลงยกมือไหว้เเละภาพของสมาชิกสามอีกาทุกคนทีตายไปค่อยถ่าโถมเข้ามาโดยเฉพาะอาคาบะ

 

โย่ว " ระหว่างทีเซ็นโตะกำลังไหว้อวยพรให้จู่ๆก็ได้ยินเสียงๆนึ่งจนทำให้เขาเงยหน้ามองขึ้นไปพบสมาชิกซังกะบลาสยืนอยู่ต่อหน้าเขาจนทำให้เซ็นโตะเกิดกลัวจนต้องถอยหนีออกมา

 

อะ...อ่าาา!! ฉันขอโทษ....ฉันขอโทษ.....ทุกสิ่งทีอยู่อย่าง.....ฉันขอโทษ... " เซ็นโตะทีถึงกับเสียสติเอาเเต่พูดขอโทษพร้อมก้มหัวขอโทษกับพื้น


" เซ็นโตะ ใจเย็นๆเอาไว้ก่อนนี้ " ซึบาสะได้รีบเข้าไปจะพยายามทำให้เซ็นโตะสงบจิตใจลงก่อนที่คาสึมิที่เดินมาพร้อมช่อดอกไม้ในมือได้เห็นเซ็นโตะที่ก้มขอโทษอยู่เเบบนั้นก็ได้เดินมาก่อนจะวางช่อดอกไม้ข้างของเซ็นโตะเเล้วย่อตัวลงไหว้

 

อะไรกันมีคนมาเยื่ยมก่อนฉันงั้นหรอเนี่ย "

 

เซ็นโตะได้เงยหน้าขึ้นมาเห็นคาสึมิก่อนจะค่อยๆคลานเข้าไปหาจับเสื้อคาสึมิเอาไว้ก่อนจะรวบร่วมสติจะพูดในสิ่งทีกำลังคิดออกมาตอนนี้

 

อะ...ฮึก....ขอร้องละ....ช่วยต่อยฉันทีสิ.....ฉันนะทำเรื่องทีไม่ดีลงไป....ทำในสิ่งทีคำขอโทษไม่มีทางชดใช่ได้ "

 

คาสึมิทีไม่ได้พูดอะไรเพียงเเค่ฟังเซ็นโตะกำลังพูดเหมือนเพื่อไถ่บาปของเขาเเต่คาสึมก็เข้าใจดีกับสิ่งทีเซ็นโตะทำไปเพราะอยู่ช่วงสงครามยังไงก็ต้องเกิดเรื่องเเบบนี้ขึ้นสักวัน

 

ขอร้องละ...ช่วยชกฉันจนกว่าจะพอใจเลย "


" เซ็นโตะ..... "

 

ในการต่อสู้ตัวเเทน....เมื่อถึงตอนนั้นฉันจะจัดให้ตามทีขอเลย " คาสึมิพูดเพียงเเค่สั้นๆก่อนจะลุกขึ้นยืนเเล้วกำลังจะเดินจากไป

 

แต่ฉันทำไม่ได้หรอก!! "

 

งั้นก็โทโตะก็คงตกเป็นของเรา " คาสึมิได้เดินยืนพิงโขดหินก่อนจะหยิบด็อกเเท็กทั้งสามสีออกมาพร้อมมองดูชื่อจริงๆขอซังกะบลาสทั้งสามคน " โอยามะ มาซารุ ไอคาวะ ชูยะ มิฮาระ โชคิจิ นี้คือจริงของพวกนั้นถึงเเม้จะติ้งต๋องเอาเเต่ใจไปบางก็เถอะ...เเต่ว่าพวกนั้นเองก็เป็นเพื่อนที่ไม่มีใครมาเเทนทีได้ คาสึมิได้เดินมายืนตรงหน้าเซ็นโตะเเล้วก้มลงไปหาก่อนทีเซ็นโตะจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปหา

 

" ไม่อยากให้มิตรหรือศัตรูต้องตายดูท่าว่าจะเป็นแค่คำพูดสวยหรูเท่านั้นสินะ....เเกไม่ได้ผิดอะไรหรอก " คาสึมิได้เอามือไปกระเเทกกับเเขนของเซ็นโตะเบาพร้อมกำด็อกเเท็กในมือเอาไว้ ฉันน่ะเห็นคนตายต่อหน้ามานักต่อนักเเล้วเพราะนี้คือสงคราม "

 

"เจ้าพวกนั้นนะตั้งใจจะสละชีวิตตัวเอง...เพราะอ่อนเเอเลยสูญเสียเรื่องมันก็มีเเค่นี้เเหละ " คาสึมิพูดจบได้ลุกขึ้นเดินออกไปก่อนจะหยุดหลังจากเดินไม่มีกี่ก้าว เพราะงั้นฉันจะเผาไหม้จิตใจของฉันเเล้วโค่นเเกซะ "

 

คาสึมิได้เดินหายไปขณะทีเซ็นโตะกำลังนั่งเงียบไม่พูดอะไรโดยที่ซึบาสะมองดูสภาพของเซ็นโตะเธอเองก็แถบจะทนไม่ไหวก่อนที่บิลด์โฟนในกระเป๋าเสื้อโ๕้ทของเซ็นโตะจะดังขึ้นมาซึบาสะจึงเดินเข้าไปหยิบบิลด์โฟนขึ้นมาดูปรากฎคนโทรเข้ามาคือโซอิจิ

 

ทางตึกร้างเเห่งนึ่งในเมืองโทโตะทีเเอเรียCโซอิจินั่งกินขนมพร้อมทำหน้าเบื่อๆเซ่งเเต่ไม่กี่นาทีต่อมาก็หันไปพบกับคนทีตนได้นัดมาานั้นก็คือเซ็นโตะทีเดินมาหาช้าๆพร้อมกับซึบาสะ

 

" โย่ว...ขอบคุณน่าคุณหนูคาซานาริที่พาเจ้านี้มา " 


" อิสึรูกิ โซอิจิคุฯมีธุระอะไรกับเซ็นโตะงั้นเหรอ "


" ได้ข่าวว่าหมอนั้นปฏิเสธในการต่อตัวเเทนหรอ? "

 

เซ็นโตะทีเดินมาพร้อมกับหน้าทีเรียบนิ่งไม่พูดอะไรโซอิจิทีเห็นหน้าเเบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะหลุดยิ้มออกมาเซ้นโตะทีเเอบเห็นก็เงยหน้าขึ้นมามอง

 

มีอะไรน่าขำรึไง? "

 

ดูท่านายจะยังไม่เข้าใจ...ง้ำๆ " โซอิจิพูดเชิงเป็นปริศนาก่อนจะหยิบขนมในมือขึ้นมาจัดการให้หมดก่อนจะเก็บเปลือกใส่ในกระเป๋าเสื้อเเล้วลุกขึ้นเดินไปหา "พวกนายสองคนรวมถึงพวกซังกะบลาสนั้นนะ....ตั้งเเต่ถูกเนบิวล่าเเก็สไปก็ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปเเล้ว...เพราะงั้นตอนนี้นายเป็นก็แค่อาวุธก็เท่านั้น " โซอิจิได้เดินเข้าไปหาพร้อมยิ้มขนมอีกอันขึ้นมาเเกะก่อนจะยื่นให้เซ็นโตะเเต่ไม่มีทีท่าจะโต้ตอบอะไรจึงเอาเขาปากตัวเองเเทน นายลืมไปเเล้วรึป่าวว่าเรากำลังอยู่ในสงครามนะไม่ช้าก็เร็วยังไงก็ต้องเกิดเรื่องเเบบนี้ขึ้นอยู่เเล้ว "

 

เรื่องเเบบนั้นนะ "

 

หรือนายจะบอกว่าจะปกป้องทุกคนได้โดยไม่มีใครบาดเจ็บงั้นหรอ?......จะมองโลกในเเง่ด๊ก็ขอให้มีขอบเขตบางน่า " โซอิจิได้เดินมาเเตะไหล่เซ็นโตะเบาก่อนจะจัดการขนมในมือจนหมด ถ้านายไม่อยากต่อสู้ก็เรื่องของนายเเต่ว่านะ....นายก็น่าจะรู้ดีถ้านายไม่สู้คนที่มาสู้เเทนจะเป็นใคร "

 

" บันโจ งั้นเหรอ " ซึบาสะได้ตอบขึ้นมาทำให้โซอิจิที่ได้ยินก็ยกนิ้วให้

 

" ถูกต้อง.....ถ้าบันโจไม่สามารถโค่นกรีสได้โทโตะก็จะตกเป็นของโฮคุโตะโดยสมบรูณ์....เเละทุกคนในโทโตะก็จะรวมตัวกันโทษครอสอย่างเเน่นอน " เซ็นโตะที่ได้ยินเเบบนั้นก็ได้เพียงเเค่เงียบสู้ไปก็เท่านั้นขณะทีโซอิจิเหมือนพยายามทำให้เซ็นโตะเปลี่ยนใจกลับไปสู้ นายไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องสู้เท่านั้น....นายเองก็รู้อยู่เเกใจไม่ใช่รึไงกัน "


" อย่ามาพูดบ้าๆน่า.....เซ็นโตะในตอนนี้นะ "  


ความคิดเซ็นโตะตอนนี้ได้เเบ่งออกเป็น2ฝั่งอีกใจไม่คิดทีจะต่อสู้อีกต่อไปอีกใจถ้าไม่สู้ก็จะเสียโทโตะไปพร้อมกับความผิดทั้งหมดจะยัดให้กับครอสเป็นคนรับผิดชอบคนเดียวเซ็นโตะที่ตอนนี้ไม่รู้ทางไหนตอนนี้เขาไม่สามารถตัดสินใจเรื่องเเบบนี้ได้

 

ที่หมอนั้นยอมตกลงแล้วมาที่นี้ก็เพื่อหวังอะไรบางอย่างใช่มั้ยละ "

 

หนวกหูน่า!! "ความอดทนของเซ็นโตะได้หมดลงเเละระเบิดอารมณ์ออกมาทั้งหมดเเล้ววิ่งเข้าใส่โซอิจิทันทีเเต่กลับเป็นฝ่ายถูกต่อยเข้าททีท้องจนเข่าทรุดลงไปกับพื้น


" เซ็นโตะ " ซึบาสะได้รีบเข้าไปหาเซ็นโตะก่อนจะเห็นน้ำตาที่หยดลงพื้นทำให้เธอนั้นตกใจ


ฮึก...ฉันควรจะทำยังไงดี...เเล้วฉันควรจะทำไงดีละ!!!"

 

สิ่งทีนายทำได้คือต้องเอาชนะกรีสเท่านั้น "

 

อึก...ฮึก...ไม่ไหวหรอก... "

 

นายกลัวที่จะสูญเสียความเป็นตัวเองอีกใช่มั้ย.....ไม่ต้องห่วงหรอกถ้าเป็นนายทำได้อยู่เเล้ว " โซอิจิได้เดินไปหยิบกระเป๋าทีตัวเองเอาติดตัวมาด้วยมาวางไว้ตรงหน้าเซ็นโตะ" ลักษณะเด่นของบิลด์ไดรฟเวอร์นะ คือมีความแข็งแกร่งที่ไม่สามารถวัดด้วยฮอาซาร์ดเลเวลได้  "

 

โซอิจิได้เปิดกระเป๋าออกพบบอทเทิลของโฮคุโตะเเละเซย์โตะทั้งหมดได้มาอยู่ตรงหน้าของเซ็นโตะเรียบร้อย

 

ฉันให้ยืม....ภายใน1สัปดาห์ก่อนจะถึงวันสู้บอทเทิลพวกนี้เป็นของนายเเละใช่บอทเทิลพวกนนี้ทำให้นายเเข็งเเกร่งขึ้นสะ "

 

โซอิจิพูดจบได้หยิบทรานสตรีมกันออกมาพร้อมกับคอบบร้าลอสบอทเทิลออกมาใส่กัน

 

[ COBRA! ]

 

" ไอโลหิต  "

 

[ MISTATCH COBRA FIRE! ]

 

ลุกขึ้นสะ.....นายต้องต่อสู้กับฉันเพื่อให้สามารถใชhบอทเทิลพวกนั้นได้ชำนาญเเละเพิ่มฮาร์ซาร์ดเลเวลให้เพิ่มขึ้น อาจจะสามารถควบคุมฮาร์ซาร์ดทริเกอร์ได้ก็ได้นะ "


" เดียวสิ.....ถ้าขืนให้เซ็นโตะแปลงร่างละก็ ร่างกายของเซ็นโตะก็จะแย่ลงกว่าเดิมนะ " ซึบาสะได้พูดห้ามเอาไว้ทำให้เซ็นโตะเงยหน้าขึ้นมาบอกและตกใจที่ซึบาสะได้รู้เรื่องอาการของเขาในตอนนี้แล้ว " ทั้งทาจิบานะและเซ็นโตะไม่สมควรที่จะต้องต่อสู้แล้วเพราะงั้น!! " 


" คิดว่าเป็นแบบนั้นงั้นเหรอ......อย่าเข้าใจผิดสิแม่หนูที่สงครามนี้มันเกิดขึ้นก็เพราะว่าตัวตนเหตุของสงครามก็คือหมอนี่คัตสึรากิ ทาคุมิที่เป็นตัวจุดฉนวนให้เกิดสงครามขึ้นมา.....เธอเองก็น่าจะเข้าใจไม่ใช่รึไงเธอที่ได้ผ่านสมรภูมิสนามรบมามากมาย " บลัดสตาร์คได้เข้าไปเถียงชุดใหญ่ทำเอาซึบาสะได้ยืนนิ่งไม่สามารถตอบโต้อะไรได้ก่อนที่เขาจะหันไปมองเซ็นโตะที่อยู่ที่พื้น


" แล้วนายจะเอาแต่นอนไปถึงไหน!!! ไม่ใช่ว่านายมีสิ่งที่ต้องปกป้องหรอ? จะไม่ต่อสู้เพื่อความถูกต้องที่นายเคยพูดไว้มางั้นหรอ? จะบอกว่าคำพูดพวกนั้นมันโกหกงั้นหรอ!!! "

 

อึก.....ฮ้ากกกก!!!!! " เซ็นโตะได้ตะโกนร้องออกมาก่อนจะระบายต่อยลงพื้นพร้อมสลัดความรู้สึกทีมีออกไปทั้งหมด เเย่ที่สุดเลย....ถึงเเม้จะเจ็บปวดเเละยากลำบากเเค่ไหนก็ตาม...ฉันนะไม่มีทางเลือก "

 

เซ็นโตะได้ยื่นมือไปหยิบบอทเทิลภายในกระเป๋าตรงหน้าออกมาเเล้วลุกขึ้นหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์มาสวมทันที

 

" อย่านะเซ็นโตะ!! " ซึบาสะที่ได้ห้ามมือของเซ็นโตะเอาไว้แต่สุดท้ายก็เป็นฝ่ายเซ็นโตะได้ค่อยแกะมือของซึบาสะออกช้าๆแล้วเอาบอทเทิลที่หยิบออกมาเขย่าไปมา

 

[ PHOENIX! SOUJIKI!  ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง! "

 

บิลด์ได้วิ่งเข้าไปลากบลัดสตาร์ดออกไปทีโลกก่อนจะยิงไฟทีมือขวาเข้าโจมตีใส่บลัดสตาร์คไม่หยั่งโดยมีซึบาสะมองดูการต่อสู้ของทั้งสอง

 

เฮ้ย เฮ้ย...เครื่องดูดฝุ่นมีไว้เเค่ประดับรึไง " สตาร์คได้หยิบสตีมกันขึ้นมากระหน้ำยิงกระสุนใส่เเต่บิลด์ได้ใช่มือซ้ายดูดกระสุนเข้าไปจนสามารถเข้าถึงตัวสำเร็จเเละโจมตีด้วยเปลวไฟทันทีแต่บลัดสตาร์คก็ยังคงหลบได้เเล้วยิงอัดใส่ทีท้องจนบิลด์กระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

ยังใช้ไม่ได้ ใช้ไม่ได้ ดึงประสิทธิภาพของบอทเทิลออกมาไม่ได้เต็มทีเลยสักนิด"

 

หนวกหูน่า! "

 

[ ROSE HELICOPTER! ]

 

[ BEST MATCH ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

บิลด์อัพ! "

 

[ JOUNETSU NO ZEMPUKI ROSECOPTER YEAHH! ]

 

 

" ให้ตายสิ...นายเนี่ยชอบสีเเดงกับสีน้ำเงินเขียวจังน่า " สตาร์คได้หยิบสตรีมเบรดขึ้นมาพร้อมวิ่งเข้าใส่พร้อมบิลด์ได้หยิบใบพัดสีเขียวทีหลังออกมาทั้งสองเข้าโจมตีใส่กันทันทีเเต่บิลด์ที่เป็นฝ่ายโจมตีเข้าใส่อย่างหนักจนสตาร์คเซถอยหลังไปก็จะใช่ท่าไม้ตายทันที

 

[ READY GO! ]

 

[ VOTEX FINISH! ]

 

บิลด์ได้ใช้ใบพัดที่เต็มไปด้วยหนามเเละกลีบกุหลายพุ้งเข้าโจมตีฟันใส่ด้านข้างของสตาร์คจนเกิดความเสียหายเล็กน้อยทำให้สตาร์คเข่าทรุดลงกับพื้น

 

" ว่าเเล้วเชียวเบสเเมทซ์ทำได้ดีกว่าทีคิดเอาไว้เลย....เเต่ว่ามันยังไม่พอหรอกมาต่อกันเลยเซ็นโตะ!! "

 

[ TURTLE WATCH! ]

 

[ BEST MATCH! ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #66 moswiwat (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 21:13

    มันกดดันและดราม่าขึ้นในช่วงนี้ บทคานาเดะน้อยไปนิด แต่ซึบาสะนี่แฝงมาแบบลงตัวดี

    #66
    0