Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 44 : G ตอนที่ 9 ฮาซาร์ดที่คลุ้มคลั่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    24 พ.ย. 63

สุดยอด....กินไปแล้ว...กินไปแล้วกินซิมโฟเกียร์เข้าไปเต็มๆเลย ฮ่า..ฮ่า...ฮ่าๆ "


File:Symphogear G Ep 6 01.png 


อะ...อึก....ฮิบิกิ "  คานาเดะที่เหมือนจะพึ่งได้สติก็มองเห็นฮิบิกิหอบพร้อมบาดแผลฉกรรจ์ที่เเขนของเธอได้เสียเลือดจำนวนมากจนไม่มีเเรงจะยืนจนเข่าทรุดลงกับพื้นก่อนทีเซ็นโตะจะวิ่งเข้าไปประคองร่างก่อนจะเห็นเเผลเต็มตาทำเอาเจ้าตัวช็อคอย่างมาก

 

 

ทางด้านพวกมาเรียที่ดูผ่านมอนิเตอร์เเละเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างทั้งหมด


 


ไอ้โรคจิตนั้น!! " คิริกะที่ทนไม่ไหวจึงไประบายกับผนัง จะต่ำช้าไปถึงไหนกัน "

 

ที่บอกว่าให้เศษเกียร์เป็นอาหารให้กับเนฟิลิม.....คือเเบบนี้เองสินะค่ะ "

 

มาเรียที่เห็นภาพตรงหน้าซ่อนทับกับเด็กสามคนที่ดร.เวลจัดการไปทำให้เธอทนไม่ไหวเหมือนจะรีบออกไปห้าม

 

คิดจะไปไหนหรอค่ะ? " มาเรียที่ได้ยินดร.นาตาชาก็ถึงกับชะงัก คำสั่งของฉันคือให้ทั้งสามประจำการอยู่ที่นี้นะค่ะ "

 

เเต่ว่าหมอนั้นกำลังล้อเล่นกับชีวิตคนอื่นอยู่นะนี้คือสิ่งทีพวกเราควรทำจริงๆงั้นหรอ "

 

ดร.นาตาชาได้ยินเเบบนั้นก็ไม่มีท่าเถียงกลับในสิ่งทีเธอได้เห็นก็รู้ว่าไม่ถูกต้องเเต่ก็ยังคงทำหน้าเย็นชาไม่รู้สึกอะไรเเล้วเงียบต่อไป

 

สิ่งที่พวกเราทำนะมันถูกต้องเเล้วใช่มั้ยค่ะ? "

 

ถ้าหากมันเป็นความจริง...ทำไมถึงรู้สึกเเย่เเบบนี้ล่ะ " ชิราเบะเเละคิริกะเองก็รู้สึกเช่นเดียวกันจึงได้พูดออกมา

 

ขอให้วันนี้เป็นวันสุดท้ายทีจะมีความเมตตาเถอะ....พวกเราไม่ต้องการรอยยิ้มเเบบนั้นอีกต่อไปเเล้วค่ะ "

 

มาเรียได้ยินเเบบนั้นก็เดินดิ่งออกจากห้องไปความรู้สึกมากมายได้พุ้งเข้าใส่เธฮเหมือนเข็มพันเล่มเกินกว่าเธอจะรับไหวร่างของเธฮที่ทรุดลงนั่งกับพื้นพร้อมหยิบเกียร์ของเซเรน่าขึ้นมา

 

ถ้าฉันยังคงเดินต่อไปแบบนี้ซักวันนึ่งก็คง.....เซเรน่า "

 

 

ตัดมาทางด้านนอกทีกำลังวุ่นวายเสียงหัวใจของฮิบิกิเริ่มดังก้องไปทั่วเพราะความเจ็บปวดพร้อมเลือดทียังคงไหลออกมาอยู่เรื่อยๆจนน่องไปกับพื้น

 

ทาจิบานะ!! "

 

เอาล่ะเนฟิลิมจงเป็นร่างสมบรูณ์ที่......เหมือนกับบรรพบุรุษของเเกซะ...จงดูดกินพลังที่เเกซึมซับมาต่อหน้าของเเกเเละจงเติบโตต่อไปเรื่อยสะ " ร่างของเนฟิลิมเริ่มเปลงเเสงสีเเดงออกมาร่างกายเริ่มมีการเปลี่ยนเเปลงทีละน้อยๆจนร่างของมันใหญ่ขึ้นและกำย้ำ


 

วิวัฒนาการงั้นหรอ? " เซ็นโตะที่มองดูร่างกายเนฟิลิมที่ค่อยเปลี่ยนไปทีละนิด

 

ได้ยินรึป่าว.........นี้คือเสียงเพลงเเห่งการตื่นขึ้น...นี้แหละคือพลังที่จะทำให้ฟรอนเทียร์ตื่นขึ้นมาล่ะ " ดร.เวลที่กำลังหัวเราะเยาะอย่างสะใจก็ต้องเงียบลงก่อนจะหันไปมองฮิบิกิ

 

ฮย้าาาาา " ฮิบิกิเงยหน้าขึ้นคำรามออกมาก่อนทีร่างกายจะมีออร่าสีดำค่อยเคลือบร่างกายจนล่ามไปถึงใบหน้า

 

 


มะ...ไม่จริงน่า " เซ็นโตะเอ่ยขึ้นขณะทีเนฟิลิมถูกคลื่นทีเเผร่ออกมาซัดกระเเทกจนปลิวกระเด็นไปอัดโขดหินร่างของฮิบิกิกลายเป็นร่างสีดำซึ่งสร้างความตกใจให้ทั้งสามคนอย่างมาก

 

หรือว่า......จะเหมือนกับตอนนั้น " คานาเดะที่เห็นยังรู้สึกกลัวจนเนื้อตัวสั้นไปหมด

 

" ตรงกับบันทึกเฝ้าสังเกตการณ์ของฟีเน่ ทุกคนภายในเครื่องต่างมองดูฮิบิกิด้วยความกลัว 


 ฮิบิกิลุกขึ้นยืนต่อหน้าเนฟิลิมก่อนที่เเขนข้างซ้ายขาดไปก็ได้ออร่าสีดำพุ้งออกมากลายเป็นสายก่อนเเปรรูปกลายเป็นเเขนเหมือนเดิม 


พลังของเกียร์สามารถสร้างเเขนขึ้นมาใหม่ได้เลยงั้นหรอ....หรือว่าอาร์เมอร์เกียร์กำลังแสดงผลงั้นหรอ " ซึบาสะที่พอเห็นปรากฎการร์ตรงหน้าก็ถึงกับตกใจก่อนที่คานาเดะจะพุ้งเข้ามาแล้วใช้หอกในมือเข้าจัดการกับนอยท์สองตัวที่ปล่อยเมือกตรึงร่างของเธอและคริสเอาไว้ " คานาเดะ " 


" นั้นนะ....ไม่ใช่พลังของเกียร์ " คานาเดะที่พูดพร้อมหันไปมองร่างของฮิบิกิที่กำลังคำรามดังไปทั่วบริเวณ
 

" ฮย๊าาาา "ฮิบิกิได้คำรามออกมาก่อนจะย่อตัวลงอยู่ในท่าสี่ขาเหมือนสัตว์ร้ายพุ้งผ่านหน้าเซ็นโตะไปด้วยความเร็วก่อนจะง้างหมัดต่อยอัดเข้าใส่เนฟิลิมจนตัวสลอยก่อนจะใช่เตะอัดลงกระเเทกกับพื้นก่อนจะเอามือจับร่างของเนฟิลิมลากกับพื้นลากยาว

 

ยะ....หยุดนะ....ขอร้องหยุดทีเถอะ!! "  ดร.เวลทียืนมองดูเนฟิลิมโดนฮิบิกิซัดกระจุยต่อหน้าต่อตาฮิบิกิกระชากเนฟิลิมเข้ามาต่อยเข้าที่หน้าหนึ่งหมัดก่อนจะต่อยอีกข้าง " การเติบโตโดยสมบรูณ์ของเนฟิลิมต้องเเสดงให้โลกใบนี้ได้เห็น "


นอยท์ได้ปรากฎตัวออกมาจำนวนมากเเต่ฮิบิกิหันไปทางก่อนจะพุ้งเข้าโจมตีใส่นอยท์จำนวนมากภายในการโจมตีเพียงครั้งเดียวก่อนพร้อมคำรามออกมาเหมือนสัตว์ป่า 

 

เนฟิลิมใช้จังหวะนั้นพยายามหนีแต่ฮิบิกิที่หันไปเห็นได้กระโดดขึ้นไปคร่อมร่างเนฟิลิมก่อนจะต่อยหมัดเข้าไปทีกลางหลังเนฟิลิมร้องคำรามออกมาด้วยเจ็บปวดขณะที่พยายามดิ้นไปมาอยู่สักพักก่อนจะแน่นิ่งไปพร้อมกับฮิบิกิได้กระชากหัวใจของเนฟิลิมอยู่ในมือ

 

File:Symphogear G Ep 6 05.png

 

ขณะที่หัวใจยังคงเต้นอยู่ก่อนจะโยนทิ้งอย่างไม่ใยดีจนดร.เวลที่เริ่มเอามือกุ้มหัวพร้อมเริ่มเสียสติก่อนที่ฮิบิกิจะกระโดดขึ้นไปบนฟ้าเเขนกลายเป็นหอกเเหล่มพุ้งลงไปเสียบเข้าที่ร่างเนฟิลิมเกิดระเบิดขึ้นเเสงสีขาวสว่างจ้าทำให้ทุกคนต่างเอามือขึ้นมาบังเเสงเอาไว้เเรงระเบิดสะเทือนมาถึงเครื่องบินของพวกมาเรียเธอที่นั่งพิงประตูอยู่สะดุ้งจากเเรงระเบิดก่อนพุ้งหน้าลงเหมือนเดิม


"นี้อาจจะเป็นเหตุการณ์ที่ใกล้ความตายจนทำให้ตัวเธอนั้นไม่อาจจะควบคุมได้.....ไม่เเน่อาจจะ อะ...แค่ก...แค่ก ดร.นาตาชา ได้ไอออกมาเป็นเลือดก่อนจะยิงไอขึ้นกว่าเดิม

 

" Mom "  คิริกะได้วิ่งไปที่เเผงควบคุมก่อนจะติดต่อหามาเรียทีอยู่ด้านนอก

 

มาเรีย….นี้...มาเรียได้ยินมั้ย...Momมีอาการเเปลกไปน่ะ!! " มาเรียทีได้ยินเเบบนั้นได้รีบลุกจากพื้นทันที


" Mom " มาเรียวิ่งเข้ามาในห้องขณะเดียวกันดร.เวลได้สลบไปพร้อมเลือดเปื้อนที่เสื้อ" รีบไปตามดอกเตอร์มาเร็วเข้า "

 

เจ้านั้นนะหรอ ชิราเบะที่ยืนเหมือนจะไม่ยอมทำอะไรเช่นเดียวกับคิริกะ


" ฉันทำได้เพียงเเค่รักษาเบื้องต้นเท่านั้นมีเพียงแค่ดอกเตอร์เท่านั้นที่สามารถรักษาได้ " ทั้งสองคนก้มหน้านิ่งก่อนจะรีบวิ่งออกไปเเละปล่อยให้มาเรียดูเเลต่อ

  

ทางด้านนอกคริสที่ค่อยๆได้สติก่อนจะลืมตามองดูรอบๆ

 

กะ....เกิดอะไรขึ้น "

 

หัวหน้าปลอดภัยมั้ยครับ " อาคาบะได้พยุงร่างของคาสึมิขึ้นมา

 

อ่า.....ไม่เป็นอะไร "

 

สายตาทุกคู่ได้มองไปหาฮิบิกิที่ยืนคำรามก้องกังวานเหมือนดังสัตว์ป่าได้ค่อยๆหันมามองซึบาสะและคานาเดะกับคริสเเล้วหันไปมองคาสึมิกับอาคาบะเมื่อเลือกเป้าหมายเสร็จได้พุ้งเข้าโจมตีทันที

 

อะไรของยัยเนี่ยนิ!! " อาคาบะได้กางโล่ออกมาป้องกันเเรงหมัดมหาศาลจนร่างกระเด็นลอยไปบนฟ้าก่อนจะรู้สึกตัวอีกทีฮิบิกิก็มาอยู่ข้างหลัง ความเร็วอะไรกันเนี่ย.....อัก!! "

 

ฮิบิกิได้ซัดร่างอาคาบะอัดลงกับพื้นจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ไม่นานเธอได้ฉีกโล่ของอาคาบะข้างหนึ่งคามือเเล้วโยนทิ้งไปก่อนจะง้างหมัดต่อยอัดร่างอาคาบะจนบดอัดกับพื้น

 

ฮิบิกิ.....พอได้เเล้ว!!! " เซ็นโตะได้วิ่งพุ้งเข้าไปล็อคตัวเธอเอาไว้เเต่ก็ไม่สามารถสู้เเรงได้จึงโดนเวียงกลิ้งไปกับพื้น 

 

[ ROBOT JELLY! ]


หยุดนะเฟ้ย!! "  คาสึมิได้วิ่งพุ้งเข้าไปหาฮิบิกิพร้อมกับเเปลงร่างเป็นกรีสต่อยเอาทีหน้าเต็มเเรง


[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]

 

ฮิบิกิทีมองด้วยหางตาก่อนจะจับเเขนของกรีสเวียงจนร่างลอยจากพื้นกระเเทกอัดกับฐานKadingir

 

หะ.....หัวหน้า "

 

ฮ้ากกกก!!!! "

 

อึก..... " เซ็นโตะที่ค่อยยันตัวลุกขึ้นช้าๆก่อนจะหยิบฮาร์ซาร์ดทริกเกอร์ออกมาเเต่พอเห็นก็เกิดลังเลอีกครั้งเเละคำพูดของคัตสึรากิกับโซอิจิวนเวียนอยู่ในหัวไปหมดก่อนทีเขาจะสลับไปมองฮิบิกิจนกัดฟันที่ยอมใช่ก่อนจะกดสวิทให้ทำงาน


( ฮาร์ซาร์ดทริกเกอร์เป็นไอเท็มช่วยเพิ่มพลังกับไรเดอร์ซิสเต็มเเต่ว่าก็ยังมีความเสี่ยงอยู่ถ้าหากใช่นานเกินไปมันจะกระตุ้นการทำงานของสมอง เเละทำให้สูญเสียความเป็นตัวเองไปจะทำให้ผู้ใช่กระหายในการต่อสู้เเละทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ขว้างหน้า)


( ในสภาพของเธอตอนนี้ถ้าขืนยิ่งเพิ่มฮาร์ซาร์ดเลเวลก็จะยิ่งเป็นอันตรายกับตัวเอง )


[ HAZARD ON! ]

 

" บ้าเอ๋ย....มามั่วลังเลอะไรอีก " เซ็นโตะได้เอาฮาร์ซาร์ดทริกเกอร์ติดตั้งกับบิลด์ไดรฟเวอร์ก่อนจะหยิบเเรบบิทเเละเเทงบอทเทิลออกมาเเล้วใส่เข้าไป " ฮิบิกิฉันจะช่วยเธอเอง......ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม " 

 

[ RABBIT! TANK! ] 


[ SUPER BEST MATCH! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

ด้านหน้าเเละหลังของเซ็นโตะปรากฎออกมาเป็นเเม่พิมเตาหลอมขนาดเท่าตัวพร้อมตรงกลางมีลายร่างของบิลด์อยู่

 

แปลงร่าง  " สิ้นเสียงเซ็นโตะได้ประกบทับร่างของเขาก่อนจะมีควันพุ้งออกมาทั้ง4ด้านก่อนจะหายไปปรากฎออกมาเป็นร่างบิลด์สีดำ

  

[ UNCONTROL SWITCH! BLACK HAZARD YABEL! ]


 


อ.....อะไรกันร่างบิลด์นั้นนะ " คริสที่ตกใจเมือ่เห็นร่างบิลด์สีดำตรงหน้าพร้อมกับคานาเดะที่อยู่ข้างๆ


File:KRBuild2008.png 


หรือว่าจะเป็นไอเท็มต้องห้ามทีเซ็นโตะเคยบอก " ซึบาสะได้พูดท่าทางทีตกใจไม่น้อยก่อนที่ฮิบิกิที่รู้สึกถึงพลังมหาศาลได้จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาทางบิลด์



ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันไปมาอย่างไม่ละสายตาก่อนทีทั้งสองจะหายไปจากจุดทียืนอยู

 

หะ...หายไปเเล้ว " กรีสได้พูดขึ้นขณะทีเขาพยุงร่างอาคาบะอยู่

 

บิลด์เเละฮิบิกิเข้าปะทะกันด้วยความเร็วสูงจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นได้ยินเเต่เสียงลมกระเเทกดังสนั่นไปทั่วก่อนที่ทั้งสองได้มาอยู่บนยอดKadingirแล้วเเลกหมัดเข้าใส่กัทีหน้าจนเกิดคลื่นลมมหาศาลเเผ่ออกเป็นวงกว้างจนสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณนั้นก่อนที่บิลด์จะตั้งหลักและเข้าไปล็อคร่างของฮิบิกิเอาไว้

 

" ตั้งสติหน่อยสิ....ฮิบิกิ!!! " บิลด์ที่พยายามจะดึงสติจนจุดที่ทั้งสองอยู่เกิดำพังทลายทำให้ร่างของทั้งสองได้พุ้งตกลงสู่พื้นจนเกิดเเรงกระเเทกมหาศาลทำให้ทุกคนต้องหาทีกำบังเเรงกระเเทกนั้นได้ไปถึงทางมาเรียเช่นกัน

 

อะไรกันนะเเรงสั่นสะเทือนนี้ " มาเรียที่ได้ปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้หันไปมองด้วยความสงสัย

 

 

หลังจากทุกอย่างสงบลงบิลด์ที่ได้ยืนมองฮิบิกิที่นอนอยู่ที่พื้นก่อนที่เธอจะค่อยๆยันร่างลุกขึ้นมาอีกครั้งในสภาพล้อแล้แต่จู่ๆร่างกายของเธอชะงักไปสีดำที่ปกคลุมร่างได้หายไปพร้อมกับคืนร่างก่อนที่ร่างจะล่วงลงพื้นไปคานาเดะและคริสได้วิ่งเข้าไปรับร่างของฮิบิกิเอาไว้ได้ก่อน


" เห้....ยัยบ้าทำใจดีๆเอาไว้ "


" ฮิบิกิ "

 

ในที่สุด....อึก!! " จู่ๆบิลด์ได้เอามือขึ้นมากุมหัวเอาไว้พร้อมกับความรู้สึกเจ็บปวดทีเเล่นเข้าสู่สมอง อะ...อักหัวฉัน....อ้ากกกก!!!! "

 

(ถ้าหากใช้มันนายเกินไปมันจะกระตุ้นการทำงานในสมองทำให้สูญเสียความเป็นตัวเองไปและจะถูกกระตุ้นในกระหายการทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง ) ประโยคของคัตสึรากิทีเเล่นอยู่ในหัวได้ดังก้องไปมาก่อนทีร่างของบิลด์ได้ก้มหน้าแน่นิ่งไป

 

เซ็นโตะ....เซ็นโตะ!! " บันโจที่ค่อยเดินไปหาเเต่เห็นท่าทางของบิลด์ทีดูเเปลกไปจึงตะโกนเรียก

 

คราวนี้เกิดอะไรขึ้นอีกละ " คริสทีเดินมาพร้อมกับซึบาสะก็สงสัยเช่นเดียวกับกรีสเเละอาคาบะ

 

บิลด์ทีค่อยเงยหน้าขึ้นมาช้าก่อนจะหันไปทางกรีสเเละอาคาบะร่วมถึงซึบาสะกับคริสและคานาเดะเพียงพริบตาร่างของบิลด์ก็ได้หายไปจากตรงนั้นเเล้วมาโผล่ทีข้างหลังของคานาเดะเเละคริสโดยทีทั้งสองไม่ทันรู้ตัวพอหันไปก็ถูกต่อยอัดเข้าทีท้องพร้อมรวดเดียวจนกระเด็นไปคนละทาง


" คานาเดะ ยูกิเนะ " ซึบาสะได้หันไปมองทั้งสองที่พึ่งกระเด็นไปก่อนจะตั้งดาบในมือหันไปทางบิลด์


[ MAX HAZARD ON! ]

 

[ READY GO? ]

 

ทีมือของบิลด์ได้มีออร่าสีดำม่วงปกคลุมไปทั่วร่างก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าไปรั่วหมัดเข้าใส่ซึบาสะไม่หยั่งเธอที่หลบหมัดของบิลด์ไปมาก่อนที่บิลด์จะหมุนตัวเตะเข้าใส่แต่ก่อนจะถึงตัวซึบาสะได้เปลี่ยนคาตานะกลายเป็ฯดาบใหญ่เป็นโล่ห์ป้องกันเอาไว้ก่อนจนดาบของเธอหักลง

 

[ OVERFLOW YABELL! ]

 

เห้!!! " บันโจได้รีบวิ่งเข้าไปซึบาสะที่นอนบาดเจ็บอยู่

 

บิลด์ได้หันไปหากรีสเเละอาคาบะก่อนจะวิ่งเข้าใส่ทันทีทางกรีสเองก็ได้วิ่งเข้าปะทะทันทีทั้งสองได้ต่อยหมัดออกไปปะทะกันเเต่ก็เป็นฝ่ายกรีสทีร่างกระเด็นออกมาเเต่ก็ยังยืนหยัดต้านเอาไว้เพื่อไม่ให้ไปถึงอาคาบะที่นั่งหมดแรงอยู่ด้านหลังอย่างสุดชีวิต

 

หัวหน้าทิ้งผมเเล้วหนีไปเถอะ "

 

อย่ามาพูดบ้าๆน่า!!! ฉันจะไม่ยอมเสียเเกไปอีกคนเเน่!!! " กรีสได้หันไปตะโกนใส่อาคาบะก่อนจะกระโดดพุ้งออกมาตั้งหลักเเต่บิลด์พุ้งเข้ามาระยะเผาขนและชกหมัดที่ปกคลุมด้วยออร่าสีม่วงซัดเข้าใส่ทีท้องของกรีสเต็มจนเกิดอาการจุกไม่นานก็จับหัวกรีสกระเเทกอัดกับพื้น

 

อะ...อึก....พลังบ้าอะไรกันเนี่ยปะ....ปีศาจชัดๆ "

 

บิลด์ที่ค่อยๆง้างหมัดพร้อมจะปิดฉากเเต่ได้มีลำเเสงนึ่งยิงเข้าทีกลางหลังจนชะงักทำให้บิลด์ค่อยๆหันไปหาต้นต่อช้าๆนั้นก็พบกับอาคาบะทีตอนนี้เเทบจะยืนไม่อยู่ด้วยซ้ำเเต่ก็ยังพยายามเพื่อจะช่วยกรีส

 

มะ....ไม่ยอมให้ทำร้ายหัวหน้าไปมากกว่านี้หรอก!! "

 

" จะ...เจ้าบ้าทำบ้าอะไรของแกนะ "

 

[ MAX HAZARD ON! ]

 

บิลด์ได้เปลี่ยนเป้าหมายหันไปหาอาคาบะพร้อมกับจะจัดการเขาเพียงเเค่การโจมตีเดียวได้เลื่อนมือไปกดสวิทซ์ทีฮาร์ซาร์ทริกเกอร์จนร่างปกคลุมไปด้วยออร่าสีดำทั้งร่างก่อนจะหมุนคันโยก

 

[ READY GO! OVERFLOW YABELL! ]

 

[ HAZARD FINISH! ]

 

อย่าน่า!!! " กรีสได้พยายามลุกขึ้นเเล้ววิ่งเข้าไปหาทันทีเเต่บิลด์ได้กระโดดพุ้งเข้าไปไรเดอร์คิกเข้าใส่อาคาบะที่ใช่พลังทั้งหมดป้องอย่างสุดความสามารถเเต่พลังของบิลด์มากเกินไปจนต้านไม่ไว้จนกาณโจมตีเข้าปะทะกับร่างจนเกิดความเสียหายจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นต่อหน้าต่อทุกสายตาที่อยู่ที่นั้น

 

[ SCRAP FINISH! ]

 

ฮ้ากกก!!! " กรีสทีได้ไรเดอร์คิกเข้าใส่บิลด์ที่ทีเผลอจนร่างกระเด็นไปกับพื้นจนฮาร์ซาร์ดทริกเกอร์หลุดออกพร้อมกับคืนร่างเซ็นโตะทีรู้สึกตัวก็ได้กวาดสายตามองไปรอบๆก่อนจะเห็นภาพตรงหน้า

 

เห้!! " คาสึมิได้วิ่งเข้าไปหาอาคาบะพยายามเขย่าตัวเรียกสติ เฮ้ย...เฮ้ยทำใจดีๆเอาไว้ "

 

หะ....หัวหน้า " อาคาบะที่พยายามเค้นเสียงทีมีด้วยเเรงทีเเผ่วเบาเรียกคาสึมิก่อนจะหยิบบางอย่างส่งให้คาสึมิเอามือไปรับนั้นก็คือด็อกเเท็คสีเเดงทีสลักชื่อจริงของอาคาบะเอาไว้ ขอบคุณ.....สำหรับทุกอย่างนะครับ "

 

เจ้าบ้า!!....สัญญากันเเล้วไม่ใช่หรอ....ว่าห้ามตายนะ "

 

พะ....พวกเราจะอยู่ข้างคุณ.....ตลอดไป " ร่างของอาคาบะค่อยสลายหายไปต่อหน้าต่อตาคาสึมิพร้อมกับเซ็นโตะที่มองภาพตรงหน้าพร้อมก้มลงไปดูมือตัวเองทีกำลังสั่น

 

นะ...นี้ฉันเป็นคนทำงั้นหรอ " เซ็นโตะที่ยังคงไม่เชื่อตัวเองก่อนจะมองมือตัวเองอีกครั้งตอนนี้มือของเขาได้เปื้อนเลือดโดยสมบรูณ์เขาที่เอามือกุมหัวขยี้หัวไปมาพร้อมภาวนาว่าสิ่งเห็นคือความฝันเเต่กับไม่ใช่สิ่งเขาคิด


หลังการต่อสู้จบลงคนของเก็นจูโร่ได้มารับตัวทุกคนกลับเเละไม่มีร่องรอยของคาสึมิเเละดร.เวลว่าหลบหนีไปไหนพอพวกเขามาถึงก็ได้พาฮิบิกิเข้าห้องพยาบาลทันทีโดยมี บันโจ ซึบาสะ คริสและคานาเดะ ที่ทำเเผลเรียบร้อยนั่งรออยู่นอกห้องโดยฮิบิกิได้รับการรักษาด้วยเทคโนโลยีทีล้ำสมัยหว่าทีๆอื่น


File:Symphogear G Ep 6 07.png 


ในระหว่างนั้นเองเซ็นโตะที่เอาแต่นั่งก้มหน้าไม่พูดอะไรก่อนจะทิ้งบิลด์ไดรฟเวอร์เอาไว้แล้วเดินจากไปบันโจที่หันไปเห็นเซ็นโตะที่อยู่ในสภาพที่ตายด้านไปหมดกำลังเดินจากไปร่วมถึงทุกคนเองก็ต่างหันไปมอง


เวลาผ่านไปอาทิตย์นึ่งเซ็นโตะที่หมดกำลังใจทีจะสู้ไม่ทำอะไรสักอย่างเอาแต่เก็บตัวอยู่ในฐานใต้ดินพร้อมคืนบอทเทิลทั้งหมดให้กับรัฐบาลไป

 


 

เหตุการณ์ข้างนอกทีเต็มไปด้วยความเสียหายจากทีโฮคุโตะได้ส่งกองกำลังเข้ามาก่อสงครามจนบางเมืองพังทลายไม่เป็นท่าในเเต่ละเเอเรียจนชาวเมืองบางส่วนต้องอาศัยต่างทีหลบภัยทีทางรัฐบาลจัดเตรียมให้ตามเเอเรียพื้นที่ทีได้มีคำสั่งอพยพมีทั้งเเอเรีย C,E,F,H จนตอนนี้ภายนอกมีเเต่ความเงียบอย่างกับเมืองร้าง

 

สถานการณ์ตึงเครียดได้มาอยู่ที่นายกฮิมูโระที่พยายามป้องกันความเสียหายน้อยทีสุดเเละได้นำบอทเทิลเอาไปซ่อนตามจุดเเต่ละทีพร้อมให้การ์เดี้ยนค่อยเฝ้าตามจุดที่บอทเทิลเก็บรักษาเเต่ก็ถูกคาสึมิบุกเข้าไปชิงได้เเทบทั้งหมดจนสร้างความวุ่นวายให้กับทุกคนในทำเนียบถึงเเม้ทางเก็นจูโร่ที่ให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มทีก็ยังไม่สามารถช่วยไรได้

 

ท่านครับนอกจากบอทเทิลที่M2ทีโรงงานเองก็ยังถูกชิงไปครับ...ตอนนี้เหลือบอทเทิลทีเก็บอยู่ในฐานทีM4เเละทีทำเนียบเท่านั้นครับ " เจ้าหน้าทีคนนึ่งได้วิ่งเข้ามาในห้องด้วยความเร่งรีบพร้อมกับข่าวร้าย

 

นายกฮิมูโระที่ได้ยินข่าวร้ายจนต้องระบายอารมณ์กับโต๊ะอย่ากช่วยไม่ได้

 

ตอนนี้ดูเหมือนว่าทางพวกเราจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเห็นๆเลยนะครับ " เก็นจูโร่ที่มองดูบอทเทิลทีเหลืออยู่มี เเรบบิท,เเทงค์,ทากะ,เเกทลิ้ง,ดราก้อน,เด็นชะ,คอมมิค,นินจาและเเพนโดร่าบ็อกซ์ที่ยังคงอยู่กับทางโทโตะเเต่บอทเทิลทีเหลือตกไปอยู่ในมือของโฮคุโตะทั้งหมด

 

ไม่อยากเชื่อเลยว่าเพียงแค่บิลด์ถอนตัวออกมาจากแนวหน้าเพียงอาทิตย์เดียวจะย้ำแย่ขนาดนี้ "

 

เอาไงต่อดีละครับท่านนายกฮิมูโระ " เก็นจูโร่ได้หันมาถามนายกอิมูโระเพื่อหาวิธีที่เเก้ไขได้ดีที่สุดตอนนี้

 

คงไม่มีทางอื่นเหลือเเล้วละ "

 

 

ตัดมาทางพวกบันโจที่ได้เเต่อยู่เฉยทำอะไรไม่ได้เเละคนที่พร้อมสู้มากทีสุดมีเพียงเเค่บันโจเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

" เซ็นโตะคุงไม่คิดที่จะเป็นบิลด์อีกแล้วเหรอ " ซาวะได้หันไปถามกับบันโจและมิโซระที่นั่งก้มหน้าไม่พูดอะไรก่อนที่บันโจที่กำลังกินขนมปังในมือได้พูดขึ้นมา

 

ต่อให้เป็นเเบบนั้นเราก็คืนบอทเทิลทั้งหมดให้กับรัฐบาลเเล้ว...อีกอย่างเจ้านั้นเองไม่อยู่ในสภาพทีจะต่อสู้ได้หรอก... "

 

ทุกคนได้ยินเเบบนั้นก็ต่างเงียบไม่พูดอะไรก่อนทีมิโซระจะหันไปถามอาการของฮิบิกิจากซึบาสะ

 

เเล้วฮิบิกิจังอาการเป็นไงบ้าง "

 

ตอนนี้ก็ยังไม่ได้สติ.....ตอนนี้โคฮินาตะค่อยเฝ้าอยู่อย่างใกล้ชิดไม่ไปไหนเลย " ซึบาสะได้หันมาตอบก่อนจะนิ่งเงียบไปก่อนจะหันไปมองกับคานาเดะที่เหมือนว่าพวกเธอจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับอาการของฮิบิกิและของเซ็นโตะ

 

" ขอโทษทีเรียกมาในเวลาเเบบนี้นะ "

 

เรียกพวกเรามามีอะไรงั้นหรอลุง? " คานาเดะที่ได้กอดอกถามกับเก็นจูโร่ไม่ได้พูดอะไรเเต่ยื่นบางอย่างให้ก่อนที่ซึบาสะจะรับมาซึ่งเป็นกล่องกระจกทรงกลมเเละด้านในได้มีเหมือนเป็นเเร่ไรบางอย่าง

 

 นี้คือ? "

 

ชิ้นส่วนเนื้อเยื้อของฮิบิกิคุงทีพวกเราเก็บได้ตอนตรวจร่างกายของเธออยู่นะ "

 

เศษกังกุงเนียร์ในอกของเธองั้นหรอ? " คานาเดะที่พอได้ยินเกี่ยวกับเศษกังกุงเนียร์ของเธอที่อยู่ในอกของฮิบิกิก็หันไปมองเก็นจูโณ่ด้วยสีหน้าสงสัย

 

การทีเธอใช้เศษกังกุงเนียร์เป็นพลังงานเเละใช้เป็นซิมโฟเกียร์ซ้ำไปซ้ำมาเรื่อยๆทำให้มันกระจายไปทั่วส่วนต่างๆของร่างกาย "

 

เศษผลึก....หลอมร่วมกับเนื้อเยื่องั้นหรอ? " ซึบาสะทีฟังจากเก็นจูโร่โดยสีหน้าของเธอไม่อยากเชื่อก็ตาม

 

นี้คือทีมาของพลังมหาศาลของฮิบิกิคุงที่เหนือกว่าการประสานทั่วๆไป " เก็นจูโร่ได้หยิบผลตรวจเอ็กซเรย์ของฮิบิกิให้ดูทำเอาซึบาสะยิ่งช็อคกว่าเดิม

 

เเล้วจะมีผลอะไรกับร่างกายของเธอรึป่าวค่ะ "

 

มันจะค่อยๆคร่าชีวิตของเธอไปอย่างช้าๆ "

 

ทาจิบานะ...จะตายงั้นหรอ "

 

ถึงเเม้จะไม่ตาย....เเต่ถ้าผลึกยังหลอมร่วมกับร่างกายของเธอเเบบนั้นต่อไปเรื่อยๆละก็พวกเรายังจะพูดได้ว่า เธอจะมีชีวิตเเบบมนุษย์ทั่วไปได้อีกรึป่าว? " เก็นจูโร่ที่พูดไปก็ยังกัดฟันพูดออกมา เพราะการทีเธอคลั่งในตอนนั้นทำให้รู้ว่าตอนนี้ทำให้รู้ว่าชีวิตของเธอกำลังอยู่ในอันตราย "

 

" ชีวิตของทาจิบานะที่จะเเตกเป็นเสี่ยง....เหมือนกับดวงจันทร์ "


" ไม่ใช่แค่ฮิบิกิคุงคนเดียวหรอกนะ.....รวมถึงนี่ด้วย " เก็นจูโร่ได้พูดพร้อมกับยื่นอีกอันนึ่งให้คราวนี้เป็นคานาเดะได้รัมาดูเป็นภาพเอ็กซ์เรย์ของเซ็นโตะที่อยู่ในสภาพไม่ต่างจากฮิบิกิเลยแม้แต่น้อย


" นี่คือ "


" ของเซ็นโตะคุงนะ " เก็นจูโร่ได้พูดผลวิเคราะห์ในมือของคานาเดะให้เธอและซึบาสะฟังก็ตกใจกันอีกครั้ง " หลังจากเหุการร์ลูน่าแอคแทค ร่างกายของเขานั้นได้รับผลกระทบจนทำให้พลังบางอย่างทำปฏิกิริยากับเนบิวล่าแก็สในตัวของเขาทำให้ถ้าหากยิ่งเพิ่มฮาซาร์ดเลเวลมากขึ้นเท่าไร.....ก็จะยิ่งทำมันยิ่งคร่าชีวิตไปด้วยทุกครั้งที่แปลงร่าง "


ซึบาสะและคานาเดะที่ได้ยินแบบนั้นต่างคนต่างก็เงียบไม่กว้าพูดอะไรขึ้นมาเลยแม้แต่น้อยก่อนที่เก็นจูโร่จะหันไปมองดวงจันทร์ผ่านกระจก


" ถึงเเม้ว่าพวกFISจะพูดโอ้อวดว่าจะช่วยโลกจากการที่ดวงจันทร์ตกที่กำลังจะตกมาใส่โลกได้ก็เถอะเเต่พวกนั้นก็ใช่นอยท์ที่เป็นอันตรายกับมนุษย์คงจะปล่อยต่อไปไม่ได้เเล้วละ...เเต่พวกเราก็ไม่อยากให้ฮิบิกิคุงต่อสู่อีกเเล้ว "

 

 ซึบาสะและคานาเดะได้นั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไรเเละเรื่องนี้มีเเต่เธอเท่านั้นทีรู้ไม่ยอมบอกใครเเม้เเต่กับคริสก็ตาม

 

ทั้งเรื่องของโฮคุโตะ.....ไหนจะเรื่องดวงจันทร์ที่กำลังจะตกลงมาอีกคิดว่าทางโฮคุโตะจะรู้เรื่องรึป่าว " ซาวะได้

ถามขึ้นซึบาสะได้หันมาตอบทันควัน

 

ดูเหมือนว่าจะไม่รู้เหมือนกัน....ข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไม่ได้ประกาศในใครในเมืองรู้เรื่อง "

 

ถ้าหากรู้เรื่อง.....คงเกิดความกังวลมากเเน่ " คานาเดะได้พูดขึ้นเสริมขึ้นมา

 

โธ่เอ๋ย....พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยรึไง " คริสที่ได้ต่อยใส่กำเเพงเพื่อระบายอารมณ์

 

 

 

ตัดกลับมาทีเขตกั้งกันนอกเมืองจุดเดียวกับKadigirดร.เวลทีอยู่ในสภาพมอมเเม่มเหมือนไปคลุกกับพื้นกำลังเดินไปมาอย่างไรทิศทาง

 

" วะ..อ้ากก " ดร.เวลกลิ่งตกลงเนินร่องพื้นหลังจากทีตกลงมาเขาได้หันไปเห็นสิ่งนึ่งทีทำให้เข้ายิ้มออกมาเหมือนได้เกิดใหม่ตรงหน้าก็คือหัวใจของเนฟิลิมที่ยังคงเต็นถึงเเม้จะไม่มีร่างกายเหลืออยู่เเล้วก็ตาม

 

File:Symphogear G Ep 6 13.png

 

 

" หึหึมาอยู่ที่นี้เอง....เพียงเเค่นี้ฉันก็เป็นผู้กล้าได้อยู่ " เขาทีไม่รีรอเดินตรงเข้าไปหยิบขึ้นมาก่อนจะเดินออกจากเขตกั้งกันอย่างมีความสุข

 

ภายในเครื่องบินมาเรียทียืนเฝ้าอยู่ข้างเตียงที่ดร.นาตาชากำลังนอนอยู่พร้อมร้องเพลงออกมาซึ่งเป็นเวลาเดียวกันที่ตัวดร.นาตาชาได้รู้สึกตัวขณะทีหันไปเห็นมาเรียยืนร้องอยู่ข้างก็ได้หลุดยิ้มออกมา

 

เป็นเด็กที่ดีจริงๆ...ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันพยายามจะเปลี่ยนเด็กที่อ่อนโยนพวกนี้เพื่อเเบกรับโชคชะตาทีเลวร้ายเเบบนี้ " ขณะทีดร.นาตาชากำลังคิดในใจพร้อมความรู้สึกผิดได้ถ่าโถมเข้าใส่ " บางทีฉันอาจจะเดินทางผิดก็เป็นได้ "

 

ดร.นาตาชาค่อยๆยันตัวเองขึ้นก่อนจะมีสัญญาณติดต่อผ่านจากจอมอนิเตอร์ข้างๆเตียงก่อนทีเธอจะไปกดรับ

 

มาเรีย " ปลายสายเป็นคิริกะทีเป็นคนติดต่อเข้ามา

 

" นี้ฉันเอง " มาเรียทีหยุดร้องกระทันหันเมื่อได้ยินเสียงดร.นาตาชา

 

" ระ..หรือว่าจะเป็นMom....Momเองหรอค่ะ " คิริกะทีพอรู้เเล้วว่าคนทีรับคือใครก็เกิดกลัวเล็กน้อยก่อนจะถามเพื่อความเเน่ใจ

 

ร่างกายไม่เป็นไรเเล้วหรอค่ะ " ชิราเบะได้พูดขึ้น

 

" มาเรียค่อยดูเเลฉันเป็นอย่างดี..ไม่เป็นอะไรหรอก "

 

ดีจังเลย "

 

" นะ..นี้Mom...ต้องขอโทษทีพวกเราออกมาข้างนอกโดยไม่ขออนุญาตนะค่ะ " คิริกะได้พูดขอโทษขณะทีกำลังเดินอยู่ในย่านการค้าของเมืองทีถูกปล่อยร้าง

 

" ฉันเข้าใจเเล้วละค่ะ....มาเรียเป็นคนบอกสินะ "

 

" มีเเค่มาเรียทีรู้เรื่องอาการของMomดีที่สุด...เพราะงั้นพวกหนูเลยออกมาตามหาตัวดอกเตอร์เอง...แต่ว่ายังติดต่อเขาไม่ได้เลย "

 

" ขอบคุณทั้ง2คนด้วย....งั้นฝากเรื่องดอกเตอร์ด้วยละกันเดียวจะส่งจุดนัดพบไปให้ "

 

" รับทราบค่ะ " หลังจากตัดการติดต่อคิริกะถอนหายใจออกมาเหมือนยกภูเขาออกจากอก " เห้อ...ไม่คิดเลยว่า..Momจะเป็นคนรับนะเนี่ย "

 

" แต่ว่าไม่เป็นไร...ก็ดีเเล้วล่ะ " ไม่นานเสียงท้องร้องของคิริกะหน้าเเดงเพราะความเขินอาย

 

" นะ..หน้าอายจัง...พอหายห่วงก็หิวขึ้นมาเลย "

 

" จะว่าไปทั้งวันเราไม่ได้กินอะไรเลยเเต่เช้านี้น่า " ทั้งสองที่มองดูร้านต่างๆทีพอจะมีอาหารให้พวกเธอกิน

 

" งั้นพวกเราหาร้าน....เเล้วกินข้าวกันดีกว่า "

 

" อืม...เเต่เราต้องรีบตามหาดอกเตอร์ให้เร็วที่สุดนะ " ถึงเเม้จะหิวชิราเบะก็ยังคงไม่ลืมภารกิจของตัวเองเเม้แต่น้อย

 

" นั้นสิน่า..งั้นพวกเราไปกันเถอะ " ทั้งสองจับมือกันวิ่งออกไป

 

 

 

ภายในห้องพยาบาลฮิบิกิทีนอนหลับมา1สัปดาห์เต็มก็ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะยันตัวเองลุกขึ้นมานั่งก่อนจะมองดูรอบๆว่าเธออยู่ที่ไหนก็ได้เห็นว่าเธฮนอนอยู่บนเตียงให้ห้องพยาบาลในฐานบัญชาการเเละเธอก็พอจำได้ว่าก่อนนหน้านีเกิดอะไรขึ้นมาบางพร้อมกับความฝันตลอด2ปีได้หวนกลับมา

 

เธอที่ถูกกลั่นเเกล้งเเละถูกหาว่าเป็นฆาตกรจากคนรอบข้างไม่เเม้เเต่โรงเรียนเหลือเพียงเเค่เเม่เเละย่าของเธอเท่านั้นที่ค่อยอยู่เคียง

 

นี้เรา..... " ฮิบิกิทีรู้แปลกทีหน้าอกก่อนเปิดตรงเเผลทีหน้าอกพบสะเก็ดทีเเผลก่อนทีเธอจะเอามือสกิดเบาๆก็ทให้มันร่วงตกพอดี " สะเก็ด...งั้นหรอ "

 

บันโจทีกำลังวิดพื้นเพื่อเสริมร่างกายให้สามารถควบคุมพลังของเเสครชไดรฟเวอร์อย่างชำนาญอยู่กลางร้านโดยทีมิโซระนั่งเป็นกังวลเรื่องเซ็นโตะจู่มือถือก็ร้องจนหยิบมาดู

 

อ่ะ....มีผู้เห็นเหตุการณ์บอกว่าเห็นกรีสปรากฎตัวใกล้ๆฐานM4 " พอบันโจได้ข่าวก็รีบออกไปทันที

 

เวลาเดียวกันฮิบิกิได้เดินไปตามฟุตบาทพร้อมกับมิคุที่ได้มารับหลังจากทีรู้ว่าฮิบิกิฟื้นเเล้วก็ทำเอาเป็นห่วงอยากมาก

 

" ฮิบิกิอาการเป็นไงบ้าง.....ไม่เป็นไรเเน่เเล้วหรอ  "

 

อะ...อืมไม่เป็นไรเเล้วละต้องขอบคุณคนทีหน่วยด้วย....ว่าเเต่เกิดอะไรขึ้นบางหรอตอนที่ฉันหลับไป "

 

เห็นว่า....คุณเซ็นโตะเขา.... " ืมิคุได้เล่าเรื่องสถานการณ์ในปัจจุบันว่าตอนนี้อยู่ในช่วงสงครามระหว่างเมืองให้ฟังเเต่พอเล่าเรื่องเซ็นโตะให้ฟังฮิบิกิได้ยินก็รู้สึกว่ารู้สึกเศร้าใจเเละโทษตัวเองว่าเป็นความผิดของเธอเเต่ไม่ได้เเสดงออกมาเพื่อไม่ให้มิคุต้องลำบากใจก็ยิ้มออกมา

 

งั้นหรอ....เกิดอะไรขึ้นหลายอย่างเลยสิน่า "

 

พวกคุณอิบาตะตอนนี้ก็ไปอยู่ที่หลบภัยกันหมดเเล้วตอนนี้ "

 

"  งั้นเองหรอ...คุณเเม่กับคุณยายก็คง "

 

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังเดินไปคุยไปก็ได้มีรถเก๋งสีดำ3คันขับผ่านพวกเธอไปจนละสายตาเเต่ไม่นานก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นทำให้ทั้งสองตกใจจนฮิบิกิได้วิ่งไปตามทางทีรถไป

 

ฮิบิกิ!! "

 

ปลายทางทีกำลังมุ่งไปนั้นสภาพรถ3คันพังยับเยินเห็นได้ชัดเเละผู้ทีทำลายนั้นก็คือดร.เวล 


ฮิ..ฮิ...คราวนี้จะไม่ยอมให้ใครเเย่งสิ่งนี้ไปไหนเเน่...ไม่ว่าใครก็ตาม ดร.เวลบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหันเจอกับฮิบิกิได้วิ่งมาถึงต่างฝ่ายต่างตกใจกันเเละกัน

 

ดร.เวล... "

 

ทะ...ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี้!! " ดร.เวลที่รู้สึกกลัวฮิบิกิได้สั่งนอยท์พุ้งออกไปเพื่อจัดการฮิบิกิ

 

ฮิบิกิได้วิ่งออกไปโดยไม่กลัวพร้อมง้างหมัดต่อยออกไปด้วยมือเปล่าสร้างความตกใจให้กับดร.เวล


 


 Balwisyall nescell Gungnir torn ]


สิ้นเสียงฮิบิกิร่างของเธอค่อยๆสวมเกียร์ที่ละชิ้นก่อนทีร่างของนอยท์จะสลายปลิวหายไปกับสายลมจนเกิดกระเเสลมพัดปลิวผ่านร่างดร.เวลไป

 

 " บะ....บ้าน่าต่อยนอยท์ด้วยมือเปล่าเนี่ยนะ? "

 

จิตวิญาณของฉันเเละชีวิตของฉัน...คือซิมโฟเกียร์ " ฮิบิกิได้กล่าวออกมาก่อนที่ร่างกายของเธอเริ่มเปล่งเเสงสว่างขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมความร้อนค่อยๆแผร่ออกมาจากร่างจนเเม้เเต่ใบไม้ที่ปลิวมาสัมผัสกับฮิบิกิยังถูกไหม้อย่าง่ายดาย


 


" อ...อะไรน่ะ "

 

พลังมันเหมือนกำลัง..ระเบิดอยู่ในตัวของเรา " ฮิบิกิยืนพึมพำกขณะทีรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกาย

 

 

ทางด้านเก็นจูโร่รีบเดินดิ่งเข้ามาในห้องบัญชาการทีตอนนี้กำลังเกิดวุ่นวายต้องรีบมา

 

รายงานสถานการณ์มา "

 

ตรวจพบการปรากฎตัวของนอยท์ค่ะ "

 

ส่งซึบาสะกับคริสและคานาเดะไปซะ...เเล้วติดต่อไปหาบันโจคุงให้ตามไปสมทบด้วย "

 

" ตอนนี้มาสไรเดอร์ครอสถึงที่หมายแล้วครับ "

 

พบสัญญาณอีกอันที่ไม่ใช่นอยท์ค่ะ.....นี้มันหรือว่า!! "

 

ไม่นานบนน่าจอได้ปรากฎออกมาเป็นคำว่ากังกุงเนียร์ขึ้นตัวใหญ่บนหน้าจอ

 

กังกุงเนียร์....งั้นหรอ "

 

 ทุกทีเลย...ทำไมเเกต้องมาขัดขว้างฉันด้วย....ทำไมกันเเกน่า!? " ดร.เวลที่ดูเครียดเเค่นพร้อมอารมณ์โมโหก่อนจะตะคอกประโยคสุดท้ายจะวิ่งพุ้งเข้าโจมตีเข้าใส่นอยท์เพียงเเปปเดียวก็สามารถจัดการได้หมดยิ่งทำให้ดร.เวลหัวเสียกว่าเดิมก่อนจะเรียกนอยท์ออกมาเป็นจำนวนมากก่อนจะถูกฮิบิกิโจมตีเพียงหมัดเดียวจนเกิดระเบิดขึ้น

 

ก่อนจะพุ้งเข้าไปจะจัดการดร.เวลเเต่ได้มีบางอย่างมาป้องกันหมัดของเธอเอาไว้

 

โล่ห์งั้นหรอ? " เธอทีเงยมองก่อนจะมองเห็นสิ่งที่รับหมัดเธอเอาไว้คือใบเลื้อยขนาดยักษ์ก่อนจะมองออกไปอีกพบชิราเบะและคิริกะ


 

 

ชิราเบะจัง คิริกะจัง "

 

" ถึงเเม้ ชู ชากาน่า ของฉันจะมีความสามารถหลายรูปแบบแต่ว่าก็มีบางส่วนยังธรรมดา...นั้นก็คือการป้องกัน "

 

ถะ...ถึงเเม้พวกเราจะค่อยหนุนหลังให้กันก็เถอะ " คิริกะพยายามดันหลังของชิราเบะเอาไว้พร้อมตะคอสีอันทีเกี่ยวกับพื้นเพื่อตรึงพวกเธอทั้งสองเอาไว้ขณะเดียวกันฮิบิกิได้กระโดดเเยกออกมาเพื่อตั้งหลักพร้อมกับทั้งสอง

 

อ่าวๆไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเเกในที่เเบบนี้ " คาสึมิได้เดินออกมาจากมุมตึกต่อหน้าดร.เวลเเละฮิบิกิพร้อมสายทีดูเรียบนิ่งกว่าทุกครั้ง ดร.เวล "

 

คุณคาสึมิ " ชิราเบะได้หันไปมองคาสึมิที่เดินมาอยู่ตรงหน้าเธอเพียงชั่วขณะได้มีเสียงมอเตอร์ไซค์ขับมาหยุดขั้นระหว่างฮิบิกิกับพวกชิราเบะนั้นก็คือบันโจ

 

นี้เเก " บันโจได้หันไปเห็นคาสึมิที่ถือคอมมิคเเละนินจาบอทเทิลอยู่ในมือ

 

บิลด์ไปไหนซะเเล้วละ "

 

เเค่ฉันคนเดียวก็พอเเล้ว... " บันโจได้ลงจากรถพร้อมหยิบเเสครชไดรฟเวอร์ออกมาสวมก่อนจะมองเห็นดร.เวลเช่นกัน โทโตะฉันจะปกป้องเองเเละจับหมอนั้นกลับไปด้วย "

 

[ DRAGON JELLY ]

 

" แปลงร่าง!!! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! DRAGON IN CROSS-Z CHARGE! BURURAA! ]

 

" คุณบันโจ!! "

 

ฝากเธอจัดการสองคนด้วยกรีสฉันจัดการเอง " ครอสได้วิ่งเข้าใส่พร้อมทวินเบรกเกอร์ในมือ

 

[ ROBOT JELLY! ]

 

แปลงร่าง! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]

 

กรีสได้วิ่งเข้าใส่เช่นกันตอนนี้เหลือเเค่ฮิบิกิกับชิราเบะเเละคิริกะที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่

 

" คงจะหนีไม่ง่ายเมื่อต้องมาเจอกันยัยนี้นะ "

 

ฮิบิกิยืนหอบเวลายิ่งผ่านไปก็ยิ่งหอบหนักขึ้นเหมือนกับว่าเธอรับพลังของตัวเองไม่ไหวจนมันพร้อมจะระเบิดทุกเมื่อเธอที่รู้สึกไม่ไหวจนต้องเอามือมากุ้มทีอกเข่าทรุดลงกับพื้นพร้อมมีเเสงออกมาจากทีอก

 

ระ....ร้อน..ร่างกายมันเหมือ..มะ..มีพระอาทิตย์อยู่ภายในร่าง " ฮิบิกิกุ้มหน้าอกเเน่นเหมือความร้อนเเละความเจ็บปวดมาร่วมกันอยู่ทีอกเพียงจุดเดียว


 


เห้ย....เป็นอะไรไปนะ " ครอสได้หันไปดูอาการฮิบิกิจนไม่ทันระวังตัวได้ถูกกรีสหมุนตัวเตะใส่จนร่างกระเด็นชนอัดกับตึกข้างๆ

 

อย่ามาเหม่อตอนที่สู้กับฉัน "

 

ทางคิริกะเเละชิราเบะเเปลกใจกับอาการของฮิบิกิ

 

ยัยนั้นเป็นอะไรไปนะ "

 

ถ้าเป็นตอนนี้ละก็บางทีพวกเราอาจจะ.... "

 

ไม่ทันทีชิราเบะพูดจบจู่ๆดร.เวลได้หยิบปืนฉีดยาสองกระบอกออกมาฉีดทีคอทั้งสองโดยไม่ทันระวังตัว

 

นี้คือของขวัญสำหรับความพยายามของทั้งสองละครับฮิฮิ " ทั้งสองทีรู้สึกตัวรีบพุ้งกระโดดออกมาทันที

 

" นะ...นี้ทำไรของเเกนะ "

 

ลิ้งเกอร์งั้นหรอ "

 

เเต่ผลจากยาเก่ายังเหลือยู่เลยนะ " คิริกะพูดพร้อมเอามือมากุมทีคอตัวเอง

 

พวกเธอตอนนี้ยังห่างไกลกับเจ้าสัตว์ประหลาดนั้นมากเพราะงั้นเลยช่วยไม่ได้ละน่า...เพราะฉะนั้นรีบไปจัดการให้มันจบๆซะ....ด้วยลิ้งเกอร์ทีเพิ่มการเชื่อมต่อของพวกเธอซะ "

 

" นี้เเก...คิดจะทำอะไรสองคนนั้นกันนะห๋า!!!  " กรีสที่กำลังเดินเข้าไปหาครอสได้วิ่งเข้ามาหาก่อนจะหันไปรั่วหมัดใส่ร่างของครอสจนล้มลงไปกับพื้น

 

ฉันจะ....ปกป้องโทโตะ...เเละทุกคนฮ้ากกก!!! " ครอสได้ลุกขึ้นวิ่งเข้าใส่ส่วนกลับกรีสทันทีทั้งสองทีเเหลกหมัดกันเเต่ครอสทีหลบได้ก่อนทีหมัดจะซัดเขาทีหน้ากรีสจู่ภาพของหน้าเซ็นโตะทีกำลังกลัวได้ผุดขึ้นมาทำให้เกิดชะงักขึ้นมา


[ SCRAP FINSIH! ]


กรีสที่ยืนเงียบๆไม่พูดอะไรก่อนจะเอามือสับคันโยกทีเข็มขัดเเล้วไรเดอร์พันอัดเข้าทีท้อวฃงของครอสจนร่างกระเด็นไปนอนลงกับพื้นพร้อมกับคืนร่างเหมือนเดิม

 

อึก....อ้าาก "

 

กรีสได้มองร่างบันโจที่นอนบาดเจ็บพักนึ่งก่อนจะหันไปมองพวกชิราเบะทีอยู่ข้างๆ

 

ถ้าใช้ยานี้มากเกินไปละก็...ผลกระทบของยานั้นจะทำให้...เกียร์เกิดโอเวอร์โหลดขึ้นมาเลยนะ "

 

ใช่เเล้วละ....ทำไมพวกเราต้องช่วยเเกด้วยล่ะ " คิริกะได้ตะคอกใส่ทันที

 

" เพราะต้องทำไงล่ะ...ไม่สิต้องทำต่างหากละ " ชิราเบะเเละคิริกะต่างตกใจกับท่าทางของดร.เวลทีเปลี่ยนไปเหมือนคนทีสติไม่ดี หึหึ...ยังไงพวกเเกก็ต่อต้านฉันไม่ได้หรอก...ยัยผู้หญิงนั้นอาการเริ่มเเย่ลงเรื่อย......มีเพียงเเค่ฉันเท่านั้นที่สามารถรักษาได้ " พูดออกมายิ่งทำให้ชิราเบะเเละคิริกะสะดุ้งขึ้นมา

 

"  หรือเเก....จะไม่อยากให้ฉันกลับไปช่วยนังนั้นงั้นหรอ....ถ้าไม่อยากให้เป็นเเบบนั้นละก็จงทำตามทีฉันสั่งซะ " ดร.เวลที่เอาดร.นาตาช่ามาขู่ทำให้ชิราเบะเเละคิริกะที่ได้ยินเเบบนั้นก็ไม่มีสิทธิทีจะเถียงจนต้องหันไปมองฮิบิกิที่กำลังทรมาณอยู่บนพื้น

 

ว่าเเล้ว...ว่าการรักษาของฉันจำเป็นสำหรับดร.นาตาช่าเพื่อให้เธอดีขึ้น....เอาล่ะเเสดงให้ดูหน่อยสิพลังทีเหนือธรรมชาติทีฉันมอบให้พวกเธอ..เเล้วไปจัดการยัยนั้นสะ "

 

เก็นจูโร่ทีดูเหตุการณ์ผ่านกล้องวงจรปิดทีอยู่ระเเวกนั้นก่อนทีเริ่มหัวเสียเเต่พยายามสงบสติอารมณ์ในฐานะผู้บัญชาการ

 

" สามคนนั้นยังมาไม่ถึงอีกหรอ!! "

 

ทั้งสองกำลังเดินทางไป...เเต่ต้องใช่เวลาสักหน่อย "

 

" หรือว่านี้คือผลกระทบ...การใช้กังกุงเนียร์นะ "

 

ตัดกลับมาทางฮิบิกิทีค่อยยันตัวเองลุกขึ้นพร้อมหอบออกมาบ่งบอกว่าเธอกำลังทรมาณเช่นเดียวกับชิราเบะและคิริกะที่ฤทธ์ของลิ้งเกอร์เริ่มส่งผลกับทั้งสอง

 

" คิริกะจังพวกเราต้องทำเเล้วละ...เพื่อพาดอกเตอร์กลับไปหาMomหะ..ให้ได้ " ดร.เวลทีได้ยินเเบบนั้นก็ยิ้มให้อย่างได้ใจ

 

"สุดยอดบทเพลงสิน่า "

 

ใช่เเล้วๆ....การซิงโครนทีฉันวิจัย...จะสามารถทำให้พลังของเกียร์มีประสิทธิภาพมากขึ้นไงล่ะ " ทั้งสองทีกำลังเจ็บปวดจากฤทธิ์ของลิ้งเกอร์ สุดยอดบทเพลงจงร้องออกมาให้เต็มที่สะ!!! "

 

[Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el baral zizzl Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el zizzl ]

 

อึก...เพลงนี้มันรึว่า "

 

อึก....ยัยพวกนั้นเอาจริงงั้นหรอ "

 

มะ...ไม่ได้นะ ถ้าใช่ลิ้งเกอร์เพื่อเพิ่มพลังสุดยอดบทเพลงละก็จะทำให้เผาผลาญพลังชีวิตน่ะ "

 

จงฟังเพลงสุดท้ายจากเทพีเเล้วหายไปสะเถอะ!! "

 

[ Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el baral zizzl Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el zizzl ]

 

ฮิบิกิได้ร้องขึ้นมาทับซ้อนพร้อมกับออร่ารอบตัวของทั้งสองมาอยู่ทีฮิบิกิทั้งหมด

 

คิด....จะทำอะไรนะ " บันโจได้หันไปหาฮิบิกิทีเหมือนจะทำอะไรบางอย่าง

 

" Set Hamonic " ฮิบิกิเอามือประกบกันก่อนทีเกียร์จะเชื่อมกันก่อนจะชูขึ้นฟ้าพร้อมปล่อยออร่าสีรุ่งออกมาก่อนจะปล่อยขึ้นฟ้าเป็นพายุสีรุ้ง

 

 

พลังงานเกียร์กำลังลดลงเหมือนถูกดูดออกไป "

 

ยัยนั้นดูดพลังงานของเราไปในตัวเเละปล่อยออกมางั้นหรอ "

 

เเต่ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ " คิริกะทีพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะก้าวเท้าพุ้งออกไปเเต่กรีสทีเดินมาขว้างสะก่อน

 

พอเเค่นั้นเเหละ....การต่อสู้มันจบลงเเล้วถึงเวลาต้องหนีเเล้ว"

 

ตอนนี้มีสัญญาณผู้ใช้เกียร์อีกสามคนกำลังมุ่งไปทางนั้น...คงจะเป็นอาเมะโนะฮาบาคิริและ อิจิว่า "

 

" ตอนนี้พวกเธอยังได้รับผลจากลิ้งเกอร์อยู่นะค่ะ....อุ้ก..แค่ก " ดร.นาตาช่าระหว่างพูดได้ไอออกมาพร้อมเลือดจนสร้างความตกใจให้กับคิริกะและชิราเบะอย่างมาก

 

" Mom…Mom "

 

ตอนนี้ต้องรีบไปก่อนทีพวกนั้นจะโผล่มาอีก " กรีสได้เดินได้เดินเข้าไปเเตะไหล่ของชิราเบะเเละคิริกะก่อนจะเดินผ่านไป

 

เข้าใจเเล้วเดส " คิริกะกัดฟันตอบกลับก่อนทีทั้งสามจะกระโดดขึ้นสลิ้งพร้อมตัวดร.เวลก่อนจะบินหายไป

 

อึก....เห้เป็นอะไรนะ " บันโจหันไปหาฮิบิกิทียืนนิ่งไม่พูดอะไรก่อนจะเดินเข้าไปเเต่รู้สึกความร้อนขึ้นก่อนทีจะมองเห็นผลึกสีเหลืองจำนวนมากทีหน้าอกจำนวนมาก

 

ฮิบิกิ…." มิคุทีวิ่งมาเจอฮิบิกิก่อนทีเธอจะวิ่งเข้าไปหาคริสทีโผล่มาบังเธอเเละห้ามเอาไว้ได้ทันพร้อมกับคานาเดะที่มาด้วยก็ได้หันไปมองฮิบิกิที่ืนอยู่

 

เดียวซิ...ขืนเข้าไปตอนนี้ละก็ได้เกรียมเเน่  "


" นี่นะเหรอ.....ผลข้างเคียงของเศษกังกุงเนียร์ในร่างของฮิบิกิ " 


ขณะเดียวกันพื้นรอบตัวฮิบิกิเริ่มมีไอร้อนออกมาจนเเผร่ออกวงกว้างจนไม่มีใครเข้าใกล้ได้ซึบาสะปรากฎขึ้นมาพร้อมมอเตอร์ไซค์ได้พุ้งขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะใช่ใบมีดทีขาทั้งสองประกบกันเป็นดาบยื่นออกมาพุ้งตัดเเท็งน้ำใกล้ๆ

จนน้ำมหาศาลสาดลงตัวฮิบิกิเพื่อดับความร้อนจนนอนหมดสติเเละเปียกโชกพร้อมอยู่ในเครื่องเเบบลิเดียน

 

มิคุทีเห็นว่าปลอดภัยจึงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที

 

นี้ฉันไม่สามารถช่วยทาจิบานะไว้ได้อีกเเล้วหรอเนี่ย "

 

อธิบายมาเดียวนี้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น " บันโจได้เดินเข้ามาเขย่าตัวซึบาสะที่เอาเเเต่เงียบไม่พูดอะไรก่อนทีคริสจะถามขึ้น

 

นะ....นี้หมายความว่าไงกันนะ "


" ซึบาสะ....คงถึงเวลาที่ต้องบอกพวกเขาแล้วละ " คานาเดะได้เอ๋ยบอกกับซึบาสะก็ยิ่งทำให้คริสและบันโจไม่เข้าใจว่าทั้งสองกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่

 

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #65 moswiwat (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 15:32

    เจ็บตัวอีกแล้ว ไรท์ ร่างฮาร์ดซาร์ด จริงๆมันต้อง Hazard on เฉยๆนะ

    #65
    0