Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 41 : G ตอนที่ 6 สถานที่ทีให้กลับไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63

ซ็นโตะ : เพราะเเพนโดร่าบ็อกซ์ที่เก็ยซ่อนพลังงานมหาศาลเอาไว้มาสไรเดอร์ บิลด์ คิริว เซ็นโตะได้เข้าต่อสู้กับมาสไรเดอร์ กรีสกับสามอีกาและองค์กรฟีเน่ฟีเน่จากโฮคุโตะเพื่อปกป้องโทโตะ


มิโซระ : Hi ไอดอลของทุกคนมี่ตันเองน่า


เซ็นโตะ :  อะไรของเธอเนี่ย?

มิโซระ : คำขอวันนี้ก็คือ ขอให้ยุติสงครมลงเร็วๆได้มั้ย

คาสึมิ : ได้เลย....ถ้ามี่ตันขอมาละก็

คิริกะ : โธ่ว.....พี่คาสึมิอย่าไปใจอ่อนเเบบนั้นสิถึงจะเป็นไอดอลที่ตัวเองหลงรักก็เถอะ

ชิราเบะ : ถูกอย่างที่คิริจังพูด...คุณคาสึมินะตอนนี้ยังไม่มีงานเป็นชิ้นเป็นอันเลยนะเดียวก็โดนท่านายกโวยใส่ก็ได้น่า

ชิราเบะ/คิริกะ :  เอาล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นในตอนที่6กันเชิญชมได้เลย


ซ็นโตะ : อ่าว...เห้ยอย่ามาแย่งพูดกันสิ!!


---------------------------------------------


ณ Coffe nasita

 

เซ็นโตะกับบันโจทีกำลังทำเเผลโดยได้ความช่วยเหลือจากมิโซระ ซาวะเเละฮิบิกิ โดยทีซึบาสะเเละคริสและคานาเดะได้ตามมาทันทีหลังจากที่รู้ข่าว

 

" มาสไรเดอร์กรีส...เจ้านั้นนะเเข็งเเกร่งชะมัดเลย "

 

เเต่ว่าทำไมเขาถึงทนเข็มขัดนั้นได้ละ "

 

บางทีเจ้านั้นอาจจะมีประสบการณ์มาไม่น้อยละมั้ง " คริสที่นั่งท้าวเก้าอี้ได้พูดขึ้น

 

ถ้างั้นเราก็มีเเต่ต้องสู้นิน่า...โดยใช้เจ้านี้ไงล่ะ " บันโจได้พูดขึ้นก่อนจะหยิบเเสครชไดรฟเวอร์ขึ้นมาให้ทุกคนเห็น

 

" ดูเหมือนคงจะเป็นทางเดียวของเราจริงๆที่มีเเต่ต้องใช้เข็มขัดเส้นนั้นสู้อย่างเดียว " ซึบาสะทีพูดในเชิงเห็นด้วยกับ


" ถึงจะไม่อยากเห็นด้วยก็เถอะ.....ไหนจะเรื่ององค์กรที่ชื่อว่าฟีเน่ในจะสงครามระหว่างโทโตะและโฮคุโตะอีก....และยังมีกรีสที่แข็งแกร่งสุดยอดนี่อีก " คานาเดะพูดปัญหาต่างๆที่เข้ามามากมายจนขนี้ผมตัวเองอย่างเคร่งเครียด 


ใช่มั้ยละ "

 

ไม่ได้....จะใช้เจ้านั้นไม่ได้เด็ดขาด.... " เซ็นโตะทีขัดค้านขึ้นมาทำให้ทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว " เเสครชไดรฟเวอร์นะจะดึงเอาสัญชาตญาณสูงสุดในกานต่อสู้ออกมาเเล้วมันจะทำให้ผลิตอดรีนาลีนในร่างกายออกมามากเกินไปจนร่างกายนายทนไม่ไหว "

 

เเต่ว่า....พวกเราไม่มีทางอื่นเเล้วหรอค่ะ " ฮิบิกิได้พูดขึ้นทำให้บรรยากาศโดยรอบเกิดความเงียบขึ้น

 

ฉันพบข้อมูลที่ถูกซ่อนไว้ในข้อมูลวิจัยของคัตสึรากิ....บางทีมันอาจจะเป็นไอเท็มเพิ่มพลังของบิลด์....เเต่ก่อนหน้านั้นต้องหาคีย์เวิร์ดเพื่อทีจะปลดล็อคมันสะก่อน "

 

เพวกเราไม่มีเวลามาทำอะไรเเบบนั้นหรอกนะ " จู่ๆบันโจเองก็ค้านขึ้นมาอีกทำให้มิโซระที่กำลังทำเเผลให้ตกใจ ครั้งต่อไป....ฉันจะจัดการให้ได้เลย!!! "

 

พวกเรานะไม่ได้ต่อสู้ในสงครามเพื่อเอาชนะอีกฝ่ายหรอกน่ะ....เพื่อปกป้องโทโตะตั้งหากล่ะ "

 

ยังไงก็มีเเต่ต้องสู้อยู่ดีไม่ใช่รึไง "

 

เซ็นโตะที่ไม่สนใจบันโจเดินเข้าไปในตู้เย็นทันทีพอลงมาถึงข้างล่างเซ็นโตะอาการกำเริบอีกครั้งจนต้องเอามือมากุมที่หน้าก่อนจะเดินเซแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง 


ทางด้านฮิบิกิ ซึบาสะ คริสและคานาเดะได้ออกมาจากร้านหลังจากทีพูดคุยเสร็จ


" ให้ตายสิกลับมาทเะเลาะกันอีกแล้ว....เหนื่อยใจจริงๆ " คานาเดะที่พอเห็นเซ็นโตะกับบันโจที่ทะเลาะเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้สำหรับเธอก็ได้บ่นออกมาอย่างเหนื่อยๆ


"  แเน่...ปกติพวกนั้นทะเลาะหนักขนาดนี้เลยเหรอ " คริสได้หันไปถามกับคานาเดะที่บ่นออกมาให้ทุกคนได้ฟัง


" อ่า....โคตรของโคตรรำคาญเลยละ "


มีอะไรที่พวกเราพอจะทำได้บ้างมั้ยน่า " ฮิบิกิทีสีหน้าไม่สู้ดีพอเห็นเซ็นโตะกับบันโจทะเลาะกัน

 

" เรื่องนี้พวกเราคงทำอะไรไม่ได้หรอก....อีกอย่างสงครามตอนนี้ก็ยังไม่เกิดปะทุขึ้นคงปลอดภัยไปสักพักนึ่งละน่า " ซึบาสะได้พูดขึ้นโดยทีเธอเองก็เจ็บใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้

 

ทางเราเองก็.....ต้องรีบหยุดยั้งเจ้าพวกนั้นด้วยเหมือนกัน " คริสได้พูดถึงองค์กรฟีเน่ก็ทำให้ทุกคนหยุดเดินแล้วหันไปหาเธอกันหมดซึ่งพวกเธอเองก็เห็นด้วยกับสิ่งที่คริสพูด

 

 

ณ โกดังที่หลบซ่อนองค์กรฟีเน่

 

หลังจากที่พวกคาสึมิเเละสามอีกาเข้าปะทะกับพวกเซ็นโตะก็ได้เดินทางกลับมาตั้งตอนนั้นคาสึมิก็เอาเเต่นั่งจ้องโทรศัพท์ทีมีรูปของมี่ตันอยู่โดยไม่สนใจอะไรรอบข้าง

 

เห้ออ.......มี่ตัน "

 

เอ้...พี่คาสึมินดูรูปมี่ตันอีกเเล้ว " คิริกะทีเดินผ่านมามองเห็นรูปในมือถือของคาสึมิจึงถาม " นี่พี่คาสึมินเนี่ย....ชอบมี่ตันน่าดูเลยนะเดส " 

 

" แน่อยู่เเล้วเธอคือไอดอลที่ครอบครองหัวใจของผู้ชายทุกคนยังไงละ "

 

เอ้.....ขนาดนั้นเลยหรอเดส "

 

เเต่ว่า....ทำไมถึงไปอยู่กับพวกบิลด์ไปได้กันละเนี่ย " คาสึมิที่นึกถึงความจริงถึงกับหน้าฟุบลงกับโต๊ะ

 

บางทีอาจจะเป็นเเฟนของบิลด์ก็ได้น่าครับ " พอคาสึมิได้ยินอาโอบะพูดเเบบนั้นก็เริ่มมีน้ำโหจึงลุกพรวดขึ้นมาจนทำให้คิริกะตกใจเช่นเดียวกับอาโอบะถึงกลับรีบถอยไปชิดกับกำเเพง

 

จะเป็นเเบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ....มี่ตันนะเป็นไอดอลของทุกคนน่ะ!!! "

 

กลับมาเเว๊วว....เอ้ะเกิดอะไรขึ้นหรอ? " คิบะทีได้กลับมาพร้อมกับอาโอบะต่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นจนเปลี่ยนใจไปสนใจถาดขนมปังทีวางอยู่บนโต๊ะทีอยู่คู่กับนม " ว้าวขนมปังละ "

 

เเล้วว่าเเต่เจอทีหลบซ่อนของบิลด์รึยัง "

 

ง้ำๆ...ยังไม่เจอเลยเเม้เเต่น้อย " คิบะทีกินขนมปังในมือพร้อมตอบ

 

ไม่เเน่บ้างทีอาจจะซ่อนตัวอยู่ใต้ดินละมั้ง "

 

 

 

ณ ที่ทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

เซ็นโตะกับบันโจได้เดินทางไปจากทีนายกฮิมูโระเรียกตัวให้มาหาตอนนี้ทั้งสองได้เดินทางมาถึงภายในห้องทีมีเจ้าหน้าทีหลายคนกำลังวุ่นวายไปหมดซึ่งทีโต๊ะนั้นได้พบกับเก็นจูโร่ที่กำลังยืนคุยอยู่กับนายกฮิมูโระ

 

อ้ะ....คุณเก็นจูโร่ "

 

อ้าว...พวกนาย "

 

ว่าเเต่....ลุงมาทำอะไรที่นี้งั้นหรอ " บันโจทีเข้ามาทีหลังพึ่งมองเห็นจึงทักขึ้น

 

ฉันเป็นคนเรียกมาเองเเหละ " นายกฮิมูโระได้ตอบคำถามของบันโจทำให้ทั้งสองหายข้อสงสัย

 

ในเมื่อมากันครบเเล้วพวกเราจะมาเริ่มเข้าเรื่องกันเลยละกัน "

 

ตอนนี้พวกเราได้รู้ตำเเหน่งของพวกนั้นเเล้วละ "

 

จริงหรอครับ "

 

ตอนนี้พวกเรากำลังรวบร่วมกำลังพลเพื่อเข้าจับกุม.....พอสำเร็จเเล้วเราก็จะขอเจรจากับทางโฮคุโตะ "

 

ขณะทีนายกฮิมูโระกำลังอธิบายอยู่จู่ๆก็เกิดระเบิดขึ้นทีทำเนียบทำให้ทุกคนที่อยู่ข้างในต่างเริ่มล้นลานเซ็นโตะเเละบันโจทีทรงตัวสำเร็จบันโจได้รีบวิ่งออกไปทันที

 

คุณเก็นจูโร่ฝากท่านนายกด้วย " เซ็นโตะได้หันมาพูดก่อนจะรีบวิ่งตามออกไป

 

ทางด้านนอกกรีสเเละพวกซังกะบลาสทีจัดการกับทหารของของโทโตะเกือบทั้งหมดเเล้วให้อาโอบะค่อยยิงถล่มทำเนียบเรื่อยๆ

 

ทำลายอีกสักหน่อยสิ "

 

"  รับทราบ " อาโอบะขานตอบก่อนจะชาร์จพลังไว้ทีปากก่อนจะยิงเเต่คิบะได้เข้าขัดสะก่อน

 

นี้ๆ...พวกนั้นมาเเล้ว " คิบะได้สกิดคนอื่นๆทำให้ทุกคนต่างหันไปเห็นเซ็นโตะและบันโจที่วิ่งออกมาจากทำเนียบโดยสวมไดรฟเวอร์เตรียมพร้อมอยู่แล้ว

 

" พวกเเกคิดจะทำอะไรนะ "

 

" ว่าเเล้วพวกเเกต้องมางั้นก็ดี...ฉันมีคำถามจะถามพวกเเกสักหน่อย...เเกเป็นอะไรกับมี่ตันกันเเน่ หา!!!! "

 

พอเซ็นโตะกับบันโจได้ยินคำถามของกรีสถึงกับนิ่งเงียบไปพักนึ่งก่อนทีพวกเขาจะตะโกนออกมาพร้อมกับซังบะกลาสทั้งสามเเละล้มหงายตึงลงไปกับพื้น

 

เอ้ะ!!!!! "

 

" มี่ตันมาช่วยเเกตอนที่ต่อสู้ครั้งทีเเล้วใช่มั้ยละ? "

 

อะ....อ่อยัยนั้นนะหรอ...คนละคนกันนะ "

 

ผิดคนหรอ " กรีสที่งงกับคำตอบของเซ็นโตะร่วมถึงบันโจทีสงสัยว่าทำไมเซ็นโตะถึงโกหกออกไป

 

ยัยนั้นนะมักโดนทักแบบนั้นอยู่บ่อยๆนะ "

 

งั้นเองหรอ...ค่อยโล่งอกไป "

 

[ KAIZOKUDENSHA! / BEST MATCH ! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

[ DRAGON JELLY ]

 

แปลงร่าง! " ทั้งสองได้ตะโกนพร้อมกันก่อนที่จะเปลี่ยนร่างเป็นบิลด์เเละครอสชาร์จ

 

[ TEIKOKU NO HANGYAKUSHAKAIZOKURESSYA! YEAH! ]

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! DRAGON IN CROSS-Z CHARGE! BURURAA! ]

 

" เอาล่ะฉันจะเผาไหม้ไฟในจิตใจเเล้วบดขยี้เเกซะ "

 

สิ้นเสียงกรีสก็ได้วิ่งพุ้งเข้าใส่พร้อมกับซังกะบลาสเช่นเดียวกับทางบิลด์เเละครอสได้วิ่งเข้าปะทะกันโดยทีครอสรับมือกับซังกะบลาสเเละบิลด์เข้าปะทะกับกรีส

 

[ KAKUEKIDENSHA!  SHUUGODENSHA SHUPPATSU! ]

 

บิลด์ได้เล่งเเล้วยิงลูกศรออกไปเป็นรถไฟโจมตีเข้าใส่ร่างกรีสจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นขณะเดียวกันครอสที่เข้าซัดพวกซังกะบลาสอย่างอยู่หมัดเเต่ก็เริ่มรุนเเรงมากขึ้นเรื่อยๆจนร่างของครอสคาอยๆมีกระเเสไฟฟ้าช็อตตามร่าง

 

ฉันรู้สึกได้ถึงพลังที่อยู่ในร่างกายของฉัน....ย้าก!! "

 

[ RABBIT TANK SPARKLING ]

 

[ ARE YOU READY! ]

 

บิลด์อัพ "

 

[ SHUWATTO HAJIKERU! RABBIT TANK SPARKLING YEAHHHYEAHHH! ]

 

บิลด์ได้เปลี่ยนเป็นร่างสปาร์คกลิ้งเข้าต่อสู้กับกรีสได้ลุกขึ้นมาปัดอาวุธในมือของบิลด์ออกแต่บิลด์ก็ชกเข้าที่หน้าของกรีสจนกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

 

" สมเเล้วทีเป็นบิลด์.....มีไอเท็มเพิ่มพลังเยอะดีนิถ้างั้น " กรีสได้ผลักร่างบิลด์ออกก่อนจะกระหน้ำยิงบีมซัดเข้าใส่บิลด์ไม่หยั่งก่อนจะเข้าไปเตะใส่

 

" เกลียวกราด ร้อนแรง ลุ่มหลง "  กรีสได้ง้างหมัดต่อยอัดเข้าใส่บิลด์จนถึงกับทรงตัวไม่อยู่ก่อนจะเอาโรบอทเจลลี่เสียบเข้าไปในทวินเบรกเกอร์

 

[ SINGLE ! SINGLE FINISH! ]

 

รับไปซะ!! " กรีสได้กระหน้ำยิงบีมอัดใส่บิลด์จนกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

ขณะเดียวกันครอสที่เล่นงานอัดสามอีกจนกระเด็นลงไปนอนกองกับพื้นข้างๆกรีส

 

บ้าเอ๊ย...การโจมตีของพวกเราไม่ได้ผลเลย "

 

นี้...พวกเเกมัวทำอะไรอยู่ถ้างั้น....ฉันจะจัดการเอง "

 

[ READY GO! ]

 

เเบบนี้ก็สวยสิ!! "

 

[ LET'BREAK!! ]

 

ทั้งสองได้ซัดพลังเข้าใส่กันเเต่จู่ๆก็ได้มีคนเข้ามาขัดจังหวะของทั้งสองนั้นก็คือบลัดสตาร์คก่อนจะกล่าวทักทายทุกคน

 

ดูเหมือนจะสนุกกันใหญ่น่าดูเลยน่ะ "

 

ชิ....คิดจะทำอะไร"

 

คุณสตาร์ค....มีอะไรหรอครับ? "

 

นั้นสิ? "

 

พอดีฉันคิดว่าอาจะเป็นเวลาที่เหมาะทีจะเช็คฮาร์ดซาร์ดเลเวลของพวกนายละน่า " บลัดสตาร์คพูดจบก็วิ่งพุ้งไสลด์ไปทางครอสเเละเเตะทีตัวก่อนจะไปเเตะทีบิลด์ กรีสเเละพวกสามอีกาทั้งสามจนครบเเล้วกับมายืนทีเดิม

 

เอาล่ะ...ฮาร์ดเลเวลของนายคือ 3.7 ,3.6 ,3.7, 4.2 ,3.9 ,4.0 " สตาร์คได้ค่อยบอกฮาซาร์ดเลเวลของเเต่ละเริ่มตั้งเเต่อาคาบะไปจนถึงครอส


 

นี้คือพลังของพวกนายในตอนนี้ละ.... " สตาร์คได้ของค่าฮาซาร์ดเลเวลของเเต่ละคนก่อนจะหันไปทางบิลด์เเล้วเดินเข้าไปหาใกล้ๆ เซ็นโตะนายโดนบันโจเเซงไปเเล้วน่านายคงจะลำบากเเน่ถ้านายอย่างจะหยุดเขาละน่า  "

 

บิลด์ที่ได้ยินเเบบนั้นก็เงียบไม่พูดอะไรขณะทีครอสได้หันไปมองเเต่ก็ไม่พูดอะไรเหมือนกัน

 

เอาละ...วันนี้พอเเค่นี้ดีกว่า...กลับโฮคุโตะกันเถอะ " บลัดสตาร์คพูดจบก็เดินไปผ่านกรีสไปเเต่ดูเหมือนกรีสไม่คิดจะทำตาม

 

พูดอะไรของนาย...ถ้าอยากกลับละก็กลับไปคนเดียวสิ "

 

นายจะทำเเบบนั้นก็ได้ไม่ว่า.....เเต่จะกล้าขัดคำสั่งของท่านนายกหรอ " บลัดสตาร์คบอกมาแบบนั้นกรีสจึงต้องยอมทำตามก่อนจะหยิบบอทเทิลอันนึ่งขึ้นมาเป็นลายบางลบบอทเทิลสีขาว

 

ชิ...ช่วยไม่ได้ "

 

[ DISCHARGE BOTTLE! TSUBUREINAI! DISCHARGE CLASH! ]

 

กรีสได้กระโดดไปยืนอยู่ตรงพวกสามอีกาก่อนจยื่นมือออกไปสร้างเป็นยางลบขนาดใหญ่ค่อยๆลบพวกเขาไปทีละนิดจนเหมือนเล่นมายากลหายตัวบิลด์เเละครอสทีเห็นไม่มีใครอยู่ก็คืนร่างขณะเดียวจู่บันโจทียืนอยู่ก็ลงไปนอนกับพื้นเซ็นโตะทีเห็นเเบบนั้นจึงรีบเข้าไปหา

 

" เห้...เป็นไรรึป่าว " บันโจทีสะบัดมือเซ็นโตะออกก่อนจะยันตัวลุกขึ้นเหมือนไม่มีอะไร

 

ฉันไม่เป็นไร " บันโจเดินผ่านเซ็นโตะไปโดยที่เขาได้มองร่างของเซ็นโตะที่ร่างกายตอนนี้รับภาระมากเกินไปจากการใช่แสครชไดรฟเวอร์



ณ ฐานทัพเฟาส์ทีโฮคุโตะ

 

ฉันรู้สึกว่าคุณอาจจะกำลังจะมีปัญหาในการชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์เเละบอทเทิลของโทโตะอยู่จึงได้เรียกคุณกลับมา " นายกโยชิโกะนั่งอยู่บนเก้าอี้มองหน้าคาทสึมิอยู่

 

อย่ามาล้อเล่นน่า...ฉันนะเเข็งเเกร่งกว่าบิลด์เเละครอสกว่าอีกนะค่าฮาร์ดซาร์ดเลเวลเป็นข้อพิสูจน์ได้ "

 

"มันก็เเค่ตอนนี้เเหละน่า " สตาร์คทีนั่งอยู่บนเก้าอี้หรูหราตรงกลางระหว่างทั้งสองได้พูดขึ้น "  บันโจ ริวกะนะ...กำลังเเข็งเเกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าคนอื่นๆดีไม่ดีอาจจะนำหน้านายไปโดยไม่รู้ ก็ขึ้นอยู่ทีเวลาเเล้ว " 

 

" ถ้างั้นก็ให้ฉันสูดเเก็สนี้เข้าไปในร่างกายเพิ่มสะสิ " คาสึมิได้เดินไปตรงทีเเคปซูลตรงหน้าเเล้วเคาะให้สตาร์ครู้ว่าเขากำลังหมายถึงอะไรพร้อทมนั่งลงบนนั้น

 

น่าเสียดาย ฉันทำให้นายเลเวลอัพกว่านี้ไม่ได้เเล้วละ....ที่ทำได้ตอนนี้คือทำให้ซังบะกลาสเเข็งเเกร่งขึ้นก็เท่านั้น " บลัดสตาร์ดได้ลุกจากเก้าอี้เเล้วไปบางอย่างจากโต๊ะตรงหน้าเอาขึ้นมาให้คาสึมิดูก่อนจะเดินนั่งข้างๆ

 


 

ด้วยสิ่งนี้ก็จะทำให้ ฮาร์ดซาร์ดเลเวลของซังบะกลาสเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว....ดีไม่ดีอาจจะพอๆกับนายเลยด้วยซ้ำ "

 

คาสึมิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรก่อนทีบลัดสตาร์คจะพูดขึ้นต่อเป็นสิ่งทีคาสึมิไม่ต้องการจะได้ยินเเม้เเต่น้อย

 

" เเต่มีข้อเเม้ว่าถ้าหากเจ้าพวกนั้นเเพ้ร่างกายก็จะหายไป "

 

จะบอกว่าพวกนั้นจะต้องตายงั้นหรอ? "

 

ใช่เเล้ว...เเต่ว่าพวกนั้นจะต้องทำตามทีนายสั่งเเน่นอน " บลัดสตาร์คทีจู่ๆเอาเเขนไปเเตะไหล่คาสึมิอย่างสนิทสนม เพราะงั้น "

 

ฉันไม่มีวันทำเเบบนั้นเเน่ " คาสึมิได้สบัดเเขนสตาร์คออกก่อนจะลุกขึ้นหนีออกมาพร้อมหันมาพูด

 

ถ้าครอสเก่งกว่านายเมื่อไร....มีปัญหาเเน่ "

 

ถ้านายเอาบอทเทิลกลับมาไม่ได้....ก็ออกไปซะ " นายกทาจิมิทีเงียบมานานก็ได้ลุกขึ้นเเล้วมาขู่คาสึมิทันทีทำเอาบลัดสตาร์คตกใจเล็กน้อย

 

ฮะฮ่า......เป็นผู้หญิงทีน่ากลัวจริงๆ

 

ก่อนจะถึงตอนนั้นฉันจะเอากลับมาให้ดู " คาสึมิได้เดินออกไปทั้งสองทีเเน่ใจว่าไม่อยู่เเล้วจึงหันไปด้านหลัง

 

" ออกมาได้เเล้ว " สิ้นเสียงของนายกทาจิมิสามอีกาทียืนเเอบฟังทั้งหมดอยู่เเล้วได้เดินออกมา พวกคุณคงได้ยินทีหัวหน้าของคุณพูดไปเเล้ว..เเต่ว่าจะเอายังไงล่ะ "



ณ ห้องใต้ดิน nasita

 

ทางพวกคุณเป็นไงบ้างหรอครับ " เซ็นโตะที่กำลังคุยโทรศัพท์กับเก็นจูโร่หลังจากทีเข้าปะทะกับกรีสเเละสามอีกาก็ได้เดินทางกลับมาทีห้องใต้ดิน

 

ทางเราปลอดภัยดี.....เห็นว่าเร็วๆนี้จะเริ่มบุกเข้าจับกุมพวกเขาถ้าเตรียมพร้อมเมื่อไรเราจะติดต่อไป "

 

ไม่นานสายก็ถูกตัดออกพร้อมกับเซ็นโตะได้หันไปดูบอทเทิลทั้งหมดทีมีอยู่ตรงหน้า

 

ฉันว่าจะให้เเบ่งบอทเทิลไว้ให้พวกเธอคนละ2อัน "

 

" เอ้ะ....ทำไมถึงต้องทำเเบบนั้นหรอกค่ะ " ฮิบิกิที่สงสัยได้ถามขึ้น

 

งี้นี้เอง....เพื่อความปลอดภัยเเละไม่ให้อีกฝ่ายล่วงรู้ก็เลยจะทำเเบบนี้สินะ " ซึบาสะที่เหมือนจะเข้าใจแผนของเซ็นโตะ

 

" บางทีโฮคุโตะอาจจะส่งสปายเพื่อสืบหาที่อยู่ของบอทเทิลก็เป็นได้ "

 

ถึงจะยุ่งยากเเต่ก็เป็นความคิดทีดีละน่า " คริสนั่งกอดพนักเก้าอี้เเล้วพูดขึ้นพร้อมกับคานาเดะ

 

ทุกคนอยู่มั้ย " ซาวะทีมาถึงได้เรียกทุกคนให้หันไปสนใจหลังจากทีหายไปสักพัก ฉันได้ข้อมูลของกรีสเเละสามอีกามาเเล้วละ " เซ็นโตะเเละมิโซระได้รีบเข้าไปหาพร้อมกับซาวะได้หยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมา

 

ชื่อจริงของกรีสคือ ซาวาตาริ คาสึมิ ตระกูลซาวาตาริเป็นเจ้าของพื้นทีการเกษตรขนาดใหญ่โดยมีสมาชิกซังบะกลาสทำงานให้....เเต่ว่าเมื่อสกายวอลเกิดขึ้นส่วนประกอบของดินเลยเปลี่ยนไปด้วยเหตุนี้ทำให้ฟาร์มของซาวาตาริจึงตกอยู่ในสภาพทีเลวร้ายมาก "

 

 

ทางด้าน3อีกาทีตั้งใจตกลงรับข้อเสนอของสตาร์คทีจะเพิ่มฮาซาร์ดเลเวลซึ่งคนเเรกทีเริ่มก็คือคิบะทีเข้าไปในเเคปซูลเเละเริ่มปล่อยเเก็สเข้าไปทันที

 

อะ....อ๊ากกก!!! " คิบะร้องโอดครวญออกมาจากด้านใหนเเคปซูลโดยมีอาโอบะทียืนมองดูผ่านเเผ่นกระจกเล็กมทองเห็นใบหน้าคิบะทีเหมือนกำลังทรมาณ

 

หัวหน้านะใช้เงินเก็บของตัวเอง...มาช่วยเลี้ยงดูเเลพวกเราเเละครอบครัวเราเองก็ทำงานอย่างหนักที่สุดทีเราทำได้เเต่มาวันนึ่งอาหารเราก็หมดลง "

 

บลัดสตาร์ดที่ได้ฟังเรื่องราวจากอาคาบะก็ค่อยๆได้เดินเข้าไปเเตะบ่าเบาเพื่อปลอบใจ

 

" นั้นคือเหตุผลที่พวกนายตัดสินใจเข้าร่วมการทดลองเพื่อที่จะเป็นอาวุธงั้นสิน่ะ  "

 

เราเองก็ต้องขอบคุณคุณเหมือนกัน....ที่ยอมเลือกพวกเราเช่นกัน "

 

เอาเถอะไม่ต้องคิดมากหรอก "

 

ไม่นานนักวิทยาศาตร์สวมชุดป้องกันได้เข้ามาเปิดเเคปซูลออกเเล้วพาคิบออกมาเเล้วพาไปนอนบนเตียงใกล้

อาโอบะทีเห็นสภาพคิบะก็กล้าๆกลัวก่อนจะตัดสินใจเข้าไปข้างใน

 

ใครจะยอมให้หัวหน้าต้องลำบากคนเดียวกันละ "

 

เเฮ่ก....แฮ่ก.....เท่านี้เราก็จะ....ช่วยหัวหน้าได้เเล้ว "

 

 

 

 

กลับมาทางด้านพวกเซ็นโตะ

 

เพราะเเบบนั้นเขาถึงยอมรับเข้าร่วมการทดลองงั้นสิน่ะค่ะ " ฮิบิกิได้พูดขึ้นก่อนทีมิโซระจะเดินไปนั่งเก้าอี้โยกเเล้วหยิบตุ๊กตาของเธอขึเนมากอด

 

เพื่อที่จะได้รับเงินไว้สำหรับดูเเลลูกจ้าง "

 

อ่อจริงสิได้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกทีเรียกตัวเองว่าฟีเน่มาเหมือนกันนะ "

 

จริงหรอ " คริสทีดูตื่นหลังจากทีได้ยินจากปากของซาวะจึงรีบลุกเข้าไปหาทันที

 

คนที่พวกเธอน่าจะรู้จักเเล้วก็คือ มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีพ พ่อเเม่ของเธอได้เสียไปตอนเกิดโศกนาฏกรรมสกายวอลเเล้วถูกรับเลี้ยงโดยดร.นาตาชาทีทำงานอยู่ที่สถาบันวิจัยกับดร.เวลพร้อมกับน้องสาวคนนึ่ง เซเรน่า คาเดนซาฟน่า อีฟ " ซาวะได้ยื่นเอกสารให้กับซึบาสะก่อนจะเริ่มอธิบายต่อ

 

ทั้งสองได้รับการทดลองในการใช้เกียร์ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมองค์กรFIS "

 

" FIS? เหมือนจะเคยเห็นในข้อมูลวิจัยของฉันเห็นว่าเป็นองค์ครทีจัดตั้งขึ้นมาเพื่อผลิตอาวุธในช่วงหลังจากเกิดเหตุการณ์สกายวอลเเต่ไม่กี่ปีต่อมาก็ถูกยุบไป  "

 

ใช่เเล้วเเต่ว่านักวิจัยของFISไม่ได้หยุดเเค่นั้นหลังจากทีองค์กรถูกยุบตัวลงก็ยังคงทำการทดลองเพื่อหาผู้เหมาะสมในการเป็นผู้ใช้ซิมโฟเกียร์จึงได้รวบร่วมเหล่าเด็กๆกำพร้าเพื่อเข้ารับการทดลองซึ่งมาเรียกับเซเรน่าก็อยู่ในหมู่นั้นด้วยโดยผู้ที่รับผิดชอบโครงการนี้ก็คือ คัตสึรากิ ทาคุมิ กับ ซากุราอิ เรียวโกะ "

 

ทุกคนที่ได้ยินเเบบนั้นต่างมองไปทางเซ็นโตะพร้อมกันเจ้าตัวเองถึงจะไม่มีความทรงจำเรื่องนั้นอยู่เเต่ก็ไม่ปฏิเสธ

 

ถ้าหากมาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟมีน้องสาวเเต่เราถึงไม่เคยเห็นเลยละ " คานาเดะได้ถามขึ้นเเต่ซาวะก็เงียบไปก่อนจะมีคนตอบก็คือเซ็นโตะ

 

เธอได้ตายไปเเล้วไงละ....6ปีก่อนเซเรน่าได้เสียสละตัวเองในการทำให้เนฟิลิมสงบลงด้วยการทีต้องร้องสุดยอดบนเพลงร่างกายเธอได้รับความเสียหายอย่างหนักทำให้ร่างกายทนไม่ไหว "


" สุดยอดบทเพลงงั้นเหรอ " คานาเดะที่ได้ยินแบบนั้นก็แอบตกใจร่วมถึงซึบาสะและคริสก่อนที่เซ็นโตะได้กำหมัดหลังจากฟังเรื่องราวพวกนั้น

 

คุณเซ็นโตะ..... "

 

เเละอีก2คนละ " ซึบาสะได้หันไปถามซาวะก่อนทีเธอจะอธิบายต่อ

 

สึคุโยมิ ชิราเบะ กับ อาคัตสึกิ คิริกะ ก็อยู่ในกลุ่มเด็กพวกนั้นเหมือนกัน "

 

พวกนั้นเองก็เป็นเหยื่อของสงครามเหมือนกันสินะ " 

 

บันโจที่นอนอยู่บนเตียงก็ได้ลุกขึ้นมาหลังจากทีนอนเงียบฟังมาตั้งนาน 


เเต่ว่านั้นก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงทีเจ้าพวกนั้นทำลายโทโตะเเละเปิดสงครามหรอก......ไม่มีที่ว่างสำหรับความเห็นอกเห็นใจหรอกฉันจะจัดการพวกมันเอง " บันโจที่จะยื่นมือไปหยิบเเสครชไดรฟเวอร์ขึ้นมาเเต่ถูกเซ็นโตะเเย่งไปก่อน

 

ฉันจะไม่ให้นายใช้มันอีกเเล้ว "

 

หมายความว่าไง...ถ้าไม่ใช้ "

 

หัดดูร่างกายของตัวเองซะมั่งสิ!!! " เซ็นโตะได้ตะโกนขัดบันโจทำให้เงียบชะงักไป ถ้าหากนายได้รับความเสียหายมากกว่านี้ละก็ "    

 

นายนะก็เเค่อิจฉาความเเข็งเเกร่งของฉันละสิ? " คราวนี้เป็นฝ่ายบันโจทีพูดขัดเซ็นโตะบ้าง

 

ว่าไงนะ? "

 

คนที่อ่อนเเออย่างนายอย่ามาเที่ยวสั่งฉันเลยน่า!!! " บันโจทีลุกขึ้นมาเเย่งเเสครชไดรฟเวอร์เเล้วหยิบเเจ็คเก็ตตัวเองเเล้วเดินออกไป

 

เห้!!! เจ้าบ้ากล้ามจะไปไหนนะ " คริสที่พยายามตะโกนเรียกเเต่ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา


" อ่าา...เหตุการณ์เลวร้ายสุดเลย " คานาเดะที่พอเห็นแบบนั้นก็ได้ถอนหายใจออกมายาวๆก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียง


ทางเซ็นโตะเองทีเหลืออดก็ไม่สนใจบันโจจึงเดินไปนั่งทีเก้าอี้หน้าห้องสกัดบอทเทิล

 

จะไม่เป็นเเน่หรอ? " ซึบาสะได้หันมามองเซ็นโตะ

 

ความโง่นะรักษาไม่หายหรอก "

 

ทางบันโจทีพลีพลามออกมาได้มานอนอยู่บนพื้นหญ้าซึ่งช่วงเป็นช่วงเริ่มค้ำพระอาทิตย์ค่อยๆตกดินเเล้วอากาศจึงเริ่มหนาวจู่กาแฟกระป๋องตกลงบนตัวของบันโจจนทำให้เจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเงยมองหาคนทีทำพอเห็นว่าเป็นมิโซระก็ไม่ได้ทำอะไรได้ลุกขึ้นมาหยิบมากิน


Build 19 


เเถวนี้ดูเงียบจังน่า " มิโซระได้บ่นออกมาพร้อมนั่งลงข้างๆบันโจ

 

เวลาเเบบนี้ใครจะออกมากันละ...ปกติต้องมีเด็กออกมาวิ่งเล่นหรือคนเดินสิเเบบนี้มันเเปลกไปเเล้ว " บันโจได้บ่นออกมาก่อนจะกระดกกาเเฟดื่ม บางทีหมอนั้นอาจจะคิดเเบบนั้น "

 

มิโซระได้ยินเเบบนยั้นก็เเปลกใจก่อนทีบันโจจะลุกขึ้นยื่นเดินมองวิวเเม่น้ำพร้อมพิงราวกันหันมาหามิโซระ

 

หมอนั้นนะช่วงนี้ไม่เห็นยิ้มเลย....คงจะไปโทษหมอนั้นก็ไม่ได้เรื่องคิดว่าทุกอย่างเป็นความผิดของตัวเองเพราะเเบบนั้นเเหละ " บันโจได้ยกกาเเฟดื่มทั้งหมดรวดเดียวเเล้วเช็ดมุมปากทืีเลอะเล็กน้อย ฉันถึงต้องจบเรื่องบ้าๆนี้ให้เร็วทีสุด "

 

งั้นเเสดงว่าทั้งหมดทีนายทำไปก็เพื่อเซ็นโตะงั้นหรอ "

 

ก็เจ้านั้นนะทำเพื่อฉันมาเยอะเเล้วนิน่า...บางทีถ้าหากไม่เจอหมอนั้นละก็ฉันคงไม่อาจจะเชื่อใจใครได้อีกเลยเท่ากับตอนนี้ "

 

บันโจ "

 

คราวนี้นะ " บันโจได้โยนกระป๋องลงถังขยะใกล้อย่างง่ายดายทำให้มิโซระประหลาดใจเเล้วหันไปหา ถึงตาฉันช่วยเจ้าหมอนั้นบางละ "

 

บันโจเนี่ยเปลี่ยนไปนะ "

 

" หนวกหูน่า "

 


วันรุ่งขึ้น โรงเรียนลิเดียน เวลา 12:00 .

 

เหล่านักเรียนมากมายได้เดินไปทั่วลงโรงเรียนเพื่อนร่วมกิจกรรมซึ่งก็มีผู้ใหญ่มากมายได้เดินเข้าชมดูงานเทศกาลทีจัดขึ้นพร้อมข้างทางทีเต็มไปด้วยบูธขายของมากมายให้เลือกซื้อเลือกชมในเวลาเดียวกันนั้นมิโซระทีเดินดูงานพร้อมกับฮิบิกิเเละมิคุ

 

ว้าวว...ไม่คิดเลยว่างานเทศกาลจะสนุกเเบบนี้นะเนี่ย " มิโซระได้เปล่งเสียงออกมาด้วยความรู้สึกสนุกอย่างเต็มทีโดนทีเธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน

 

สนุกเเบบนี้หนูก็ดีใจเเล้วละค่ะ "  ฮิบิกิที่ดีใจทีมิโซระดูท่าทางสนุกกว่าที่เธอแบะมิคุคิดเอาไว้ 


 " จะว่าไปคุณมิโซระไม่ค่อยได้ออกมาทำอะไรเเบบบนี้สินะค่ะ " มิคุได้หันไปถามก่อนทีมิโซระทำท่าเหมือนจะคิดอะไรอยู่

 

อืมก็น่า...ส่วนใหญ่ต้องซ่อนตัวอย่างเดียวเเหละน่าถึงจะนานๆทีได้ออกมาเเบบนี้นะ "

 

เอ้ะว่าเเต่คุณเซ็นโตะกับคุณบันโจยังไม่มาหรอค่ะ? " มิคุที่พึ่งสังเกตุว่าไม่เจอเซ็นโตะหรือบันโจจึงได้หันไปถามกับมิโซระ

 

อ่อพอดีพวกเขามีอะไรต้องทำนะ "

 

" จริงสิอีกไม่กี่นาทีก็จะถึงการเเสดงของพวกคุณอิตาบะเเล้วนิน่า "

 

"เอ้.....มีการเเสดงด้วยหรอ "

 

งั้นพวกเราก็ไปดูกันเถอะ" 

 

 ทั้งสามได้วิ่งจูงมือกันไปโดยไม่รู้ว่าตรงจุดทีพวกเธอพึ่งไปชิราเบะเเละคิริกะทีได้เเอบซุ่มอยู่ก่อนทีทั้งสองจะเห็นว่าไม่มีใครอยู่ก่อนจะเดินออกมาโดยทั้งคู่ได้ใส่เเว่นมาด้วยเเล้ววิ่งออกไป

 

 

ตัดมาทีเวทีภายในห้องประชุมโดยกลางเวทีมียูมิที่ได้เเต่งตัวคอสเพลย์ออกเเนวฮีโร่เเละชิโอริเเต่งตัวในชุดเเมวสีม่วงเเละสวมหน้ากากทางคูริโยะที่สวมชุดตั้กเเตนเเละกำลังหน้าเเดงด้วยความเขินอายเด็กนักเรียนที่รับหน้าทีเป็นพิธีกรเดินออกมาจากหลังม่านสีเเดงพร้อมโบว์สีเเดงขนาดใหญ่

 

" เอาล่ะค่ะ ต่อไปนี้จะเป็นผู้ท้าชิงจากปี1 ถ้าหากชนะละก็ จะสามารถขออะไรกับสภานักเรีนยนได้1อย่างความต้องการของพวกเธอคืออะไรกันเเน่น่า "

 

ยูมิได้ยกไมค์ขึ้นมาพูโพร้อมเเววตาที่มุ่งมั่นอย่างเเรงกล้า มันก็เเน่อยู่เเล้ว ก็ต้องสร้าสังให้เเก่เพลงอนิเมะอยู่เเล้ว ความหวังเเละตำนานของฉันจะเริ่มจากบนเวทีนี้เเหละ! " ยูมิได้โบกไม้โบกมือไปมา


 


เยี่ยมไปเลยค่ะ ไม่รู้สึกตัวสั่นเลยสักนิด "

 

จะยังไงก็ช่างเถอะรีบทำๆให้มันจบเร็วๆเถอะ "

 

ถ้างั้นมาเริ่มกันเลยเถอะดพลงจากอนิเมะเรื่อง บันตำรวจสายฟ้า ชื่อเพลงคือ ตำรวจสายฟ้า BANG " ระหว่างทีพิธีกรทีกำลังพูดอยู่ฮิบิกิเเละมิคุได้เดินเข้ามาพอดีก่อนจะนั่งลงทีนั่งของทั้งสอง

 

 " ดูเหมือนว่าพึ่งจะเริ่มเเหะ 

 

อื้อ "

 

โห้วว...สุดยอดไปเลย "

 

 

ตัดกลับมาบนเวที

 

ท่ามกลางเเสงเเดดที่เจิดจรัส ผู้คนที่หลั่งน้ำตา ต้องไปเอาคืนพวกโจรชั่ว นี้คือตำรวจเเสงสายฟ้า "

 

[ Kimi kara todoita hyakutopan kinkyuushutsudo Mune ni ereki hashirinukete shibireru ze! ]

 

[ Ikaku ni todomaranai (Chaku burasuta) Honboshi nigasanai (Sheriff whoppa) Aribai kuzusu deka no chokkan shokatsu wa choukyuu! ]

 

ในระหว่างทีทั้งสามกำลังร้องจู่ๆก็ได้มีเสียงระฆังดังขึ้นซึ่งเป็นสัญญาณว่าจบการเเสดงเเต่ยูมิตกใจขณะทีเธอกำลังร้องอยู่

 

เอ้...ทำไมกันละยังไม่ทันร้องจบเลยเเท้ๆ เกือบจะชนะเเล้วเเท้ๆ ทำไมละ? " ยูมิที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากบ่นอย่างเดียวเเต่ทุกคนภายในฮอลย์ได้ตลกกับท่าทีของเธฮกันทุกคนไม่เเม้เเต่ฮิบิกินั่งขำอย่างสนุกสนานกับมิโซระทางมิคุได้หันไปมองใบหน้าทีกำลังหัวเราะอย่างสนุกได้ยิ้มออกมา

 

ว่าเเล้วเชียว รอยยิ้มเนี่ยเเหละทีเหมาะกับฮิบิกิที่สุดเลยอย่างจะให้ยิ้มแบบนี้ตลอดไป ก็เเบบนี้นะเหมาะกับฮิบิกิที่สุดเลยนิน่า " มิคุได้คิดในใจขณะทีรู้สึกมีความสุขไปด้วย

 

 

เวลาเดียวกันด้านนอกคิริกะเเละชิราเบะได้เเทรกซึมเข้ามาในงานเทศกาลโรงเรียนเป้าหมายของพวกเธอคือการชิงขโมยเกียร์จากพวกฮิบิกิเพื่อมาเป็นอาหารให้เนฟิลิมเเต่ว่าคงไม่ง่ายอย่างที่คิดภายในโรงเรียนมันกว้างขว้างมากเเละมีจำนวนคนเเละคิริกะก็เพลิดเพลินไปกับของกินที่อยู่ในงานจนพวกเธอก็ซื้อมาทานกันเรียบร้อยเเล้ว

 

นี้คิริจังเป้าหมายทีเเท้จริงของเรานะไม่ใช่มาเดินเที่ยวเล่นหรอกน่ะ "

 

นะ...เเน่อยู่เเล้วเป้าหมายของเรานะคือการมาเเย่งชิ่งเกียร์ของเจ้าพวกนั้นมะ...ไม่ได้ลืมเป้าหมายสะหน่อย! "คิริกะมั่วเเต่เพลินจนพยายามจะพูดเเกตัวขณะทีเธอรู้สึกมีคนจ้องมองเธออย่างใกล้ๆชิดจนเธอสะดุ้งตกใจ

 

ถ้าเข้าใจก็ดีเเล้ว....ว่าเเต่ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหนงั้นหรอ? "

 

ในเวลาเเบบนี้ต้อง! " คิรกะได้หยิบอะไรบางอย่างออกมาเป็นกระดาษเเผนไม่ใหญ่มากเป็นตารางเเผงผังบูธในงานของโรงเรียน ลิเดียน

 

นี้มันเเผนผังบูธอาหารในงานเทศกาลนิน่า? "

 

ใช่เเล้วเดส.....เป็นเเผนที่ในการเดินทั่วโรงเรียนนี้ซึ่งก็หมายความว่าเราสามารถลดขอบเขตในการเดินหาเลยล่ะ!! "

 

ชิราเบะที่ได้ยินเเบบนั้นก็จ้องมองคิริกะก้วยเเววตาที่จริงจัง

 

จี้.... "

 

มะ...ไม่ต้องห่วงหรอก...ฉันนะไม่เคยลืมเป้าหมายเเละความไว้วางใจที่ทุกคนให้มาเป็นครั้งที่2หรอกเดส"

 


---- FLASH BACK ----

 

ที่มั่นถูกยึดไป ตอนนี้จึงต้องหาอาหารให้กับเนฟิลิม หรือก็คือตอนนี้ชิ้นส่วนของเรลิททั้งหมดถูกหน่วยที่2ยึดไปทั้งหมดเเล้วทีเอามาจากสถาบันวิจัยเก่าก็มีอยู่เเค่นิดเดียวเท่านั้น  " ดร.เวลกำลังพูดถึงสถานการณ์ตอนนี้โดยมีมาเรีย ดร.นาตาชา ชิราเบะเเละคิริกะอยู่ภายในห้อง " เพราะงั้นเราต้องไปหาเพิ่มครับ "

 

ถ้าเข้าใจอยู่เเล้ว คิดเเผนรับมือไว้เเล้วงั้นหรอ? "

 

ไม่ได้คิดเรื่องโอเว่อร์อย่างคิดเเผนรับมือหรอกครับ เพราะตอนนี้เองก็มีเศษชิ้นส่วนของเรลิทเองก็อยู่เเถวนี้เหมือนกัน "

 

หรือว่าจะใช้เกียร์ของพวกเราเป็นอาหารให้เนฟิลิมงั้นหรอ " ชิราเบะทีดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งดร.เวลพูด

 

อย่ามารอเล่นน่านี้เเกทีเสียที่มั่นไปก็เพราะเเกเเละตอนนี้จะเอาเกียร์พวกเราไปเป็นอาหารอีกงั้นหรอ! " คิริกะที่เริ่มโมโหได้ลุกขึ้นจากเก้าอี้มาด่าดร.เวล

 

ไม่หรอกครับๆ เราจะเสียเกียร์ทีเป็นกำลังหลักสำคัญไม่ได้หรอกนะครับเเต่เรายังมีอีกที่ทีมีเหมือนกันนะครับ "

 

จากพวกนั้นงั้นหรอ " ชิราเบะได้พูดขึ้นมาลอยๆ

 

งั้น....ชั้นจะเป็นคนไปเอาเกียร์ของเจ้าพวกนั้นมาเอง " มาเรียได้อาสาออกไป

 

เรื่องนั้นไม่ได้หรอกค่ะ " คิริกะได้เเย้งขึ้นมาขณะทีชิราเบะเองก็เช่นกัน " ยังไงก็ไม่ได้หรอก "

 

ทุกครั้งทีมาเรียใช่พลัง วิญญาณของฟีเน่เองก็อาจจะตื่นขึ้นมาเมื่อไรก็ไม่รู้ เเบบนั้นนะจะยิ่งทำให้วิญญาณของมาเรียค่อยๆหายไปเเบบนั้นฉันไม่เอาหรอก "

 

พวกเธอสองคน.... "

 

เเล้วทีนี้จะเอายังไงละครับ "

 

เเน่นอนพวกเราจะทำเองค่ะ การปกป้องมาเรียคือการต่อสู้ของพวกเราค่ะ "


---- FLASH BACK END---- 


กลับมาปัจจุบันคิริกะที่ยืนพิงกับต้นไม้เเล้วมองเงยขึ้นไปบนฟ้าทีเมฆกำลังเลื่อนลอยผ่านไปช้าๆพร้อมนึกถึงคำพูดของเธอพร้อมกับกำลังครุ่นคิดหาวิธีการต่อไป

 

ถึงจะพูดเเบบนั้นไปก็เถอะ...เเต่ว่าตอนนี้เอาไงต่อดีละเนี่ย "

 

ขณะที่คิริกะกำลังคิดอยู่ชิราเบะทีกำลังยืนเม่อลอยมองไปเรื่อยก่อนจะเห็นคนนึ่งทีเดินผ่านไปต่อหน้าเธอทีมองดีซึ่งคนตรงหน้าก็คือซึบาสะและคานาเดะทีเหมือนกำลังจะเดินไปไหนสักที

 

คิริจังดูนั้น "ชิราเบะทีเห็นเป้าหมายก็พลีพล่ามเดินเข้าไปทันทีเเต่คิริกะได้ดึงเเขนเธอกับมาเเล้วมาหลบหลังต้นไม้ได้ทัน

  

ดะ...เดียวสิชิราเบะตอนนี้เรายังไม่มีเเผนอะไรเลยน่า "

 

 

 

ตัดมาทีด้านในอาคารซึบาสะทีเดินไปพร้อมคิดไปด้วยทีเมื่อกี้เธอเหมือนจะรู้สึกมีคนเเอบสะกดรอยตามเธออยู่จนคานาเดะที่เห็นซึบาสะท่าทางแปลกๆก็หันไปหา


" มีอะไรเหรอ ซึบาสะ " คานาเดะได้ถามออกไปโดยที่ซึบาสะได้หันกลับมา


" เหมือนมีใครแอบมองอยู่เลยแหะ "


" แม้ๆๆ....อาจจะเป็นแฟนคลับของเธอก็ได้นิน่า...เนอะราชินีแห่งเสียงเพลงของพวกเรา " คานาเดะได้พูดแซวใส่ซึบาสะไป


" คงงั้นละมั้ง " ซึบาสะทีสบัดความสงสัยนั้นไปก่อนจะเดินต่อไม่กี่ก้าวจู่ๆได้ร่างนึ่งวิ่งออกมาจากห้องข้างหน้าทีประตูทีเเง่มอยู่เเล้วทั้งสองได้ชนกันเป็นครั้งที่2จนล้มลงไปนั่งทั้งคู่

 

อ่า...เจ็บๆๆ " 


" โอ้โห้วว....นี่ทั้งสองคนเป็นอะไรรึเปล่า " คานาเดะที่พอเห็นก็รีบเข้าไปพยุงร่างซึบาสะให้ลุกขึ้นก่อนจะหันไปมองคนที่มาชนซึบาสะปรากฎว่าเป็นคริส " เอ้ คริสเหรอ? " 


ยูกิเนะเธออีกเเล้วหรอ เเล้วรีบร้อนอะไรนักหนานะ? "

 

ก็ถูกไล่ตามอยู่นะสิ ตอนนี้มีพวกนั้นกำลังไล่ตามฉันอีกแล้ว "


" พวกนั้นเหรอ? " คานาเดะที่ไม่เข้าใจก่อนจะหันไปมอวหน้าซึบาสะเพื่อจะถาม


" ถูกไล่ตามหรอหรือว่าจะเป็นพวกนั้นงั้นหรอ " ซึบาสะได้ลุกขึ้นยืนขึ้นพร้อมปัดฝุ่นออกจากกระโปรงของเธอ

 

เจอเเล้วคุณยูกิเนะ "

 

อะ...เอ้ะ " คริสที่เผลอหลุดร้องออกมาก่อนทีนักเรียนหญิงสามคนได้เข้ามาล้อมทั้งสามพร้อมดักทางเอาไว้พร้อมความเหนื่อย


 


ขอร้องละ ตอนนี้ไม่ค่อยมีเวลาเเล้วด้วย " 1ใน3คนได้พูดขึ้น

 

" เเล้วพวกเธอคือ? " ซึบาสะและคานาเดะที่ยืนงงกันอยู่ก่อนที่ซึบาสะจเป็รฝ่ายถามกับนักเรียนสามคนตรงหน้าก่อนทีทั้งสามจะค่อยเเนะนำตัว

 

 อายาโนะ โคมิชิ ค่ะ " นักเรียนหญิงผมสีน้ำตาลมยาวถึงกลางหลังสวมทีคาดผมสีเหลืองตาสีเขียวได้แนะนำตัว

 

คาบูรากิ โอโตเมะ ค่ะ " นักเรียนหญิงผมสีน้ำตาลอ่อนสั้นถึงติ่งหูสวมเเหวนสีตาสีเขียว เเนะนำตัวต่อ

 

โกได ยูกิ ค่ะ "  นักเรียนหญิงผมผมสีเขียวเข็มมัดรวบไว้ข้างหลังตาสีชมพู

 

"  นี้พวกเธอ? "  คริสยืนเงียบนิ่งไม่พูดอะไร

  

ตัดมาทีภายในฮอลย์ที่มีผู้คนมากมายกำลังดูการเเสดงของกลุ่มต่อจากยูมิทีสร้างเสียงหัวเราะมากให้ผู้ชมมากมายฮิบิกิ มิโซระและมิคุนั่งอยู่ที่นั่งผู้ชม

 

สุดยอดไม่เคยเห็นอะไรตื่นตาตื่นใจอะไรเเบบนี้เลย "

 

การเเสดงเมื่อกี้ตลกจังเลย....ฮ่าห์...ฮ่าห์ "

 

ว่าเเล้วเชียวว่าฮิบิกิเหมาะกับรอยยิ้มจริงๆ " มิคุหันมามองหน้าฮิบิกิพร้อมได้พูดลอยๆออกมาเเต่ฮิบิกิได้หันมาหา

 

" เมื่อกี้พูดอะไรหรอมิคุ "

 

" อืมไม่มีอะไร...อะ...การเเสดงต่อไปจะเริ่มเเล้วน่า "

 

บนเวทีได้มีนักเรียนเดินออกมาจากหลังเวทีออกมาพร้อมไมค์ในมือเเละโบว์สีเเดงพร้อมสวมเเว่นขนาดเล็กเดินออกมาพร้อมเเสงไฟมาส่องทีเธอ

 

" เอาล่ะค่ะ.....ถึงเวลาผู้ท้าชิงคนต่อไปขอเชิญเลยค่ะ พิธีกรสาวได้เดินออกมาพร้อมเเสงไฟได้ส่องมาทีตัวเธอเอ่ยพร้อมยืนมือชี้ไปอีกฝั่งของเวทีขณะทีสายตาทุกคนจ้องมองก่อนจะเสียงฝีเท้าเดินออกมาคนที่เดินออกมานั้นทำให้ฮิบิกิและมิคุตกใจกับคนทีเดินออกมาเป็นคนทีพวกเธอคุ้นเคย

 

" ฮะ ฮิบิกิ...ดูนั้น " มิคุชื้ได้ไปทีบนเวทีให้ฮิบิกิหันไปมองตามนิ้วของเธอตรงกลางเวทีซึ่งทำให้ต้องตกใจไม่ต่างกันคริสคือผู้ท้าชิงคนต่อไปนั้นเอง


File:Symphogear G Ep 4 19.png

 

" อะ...เอ้....ไม่จริงน่า "

 

เด็กคนนีั้นหรือว่า? " มิโซระที่เห็นคนทีเดินออกมายืนกางเวทีก็ตกใจไม่ต่างจากทั้งสอง

 

" ก็อย่างที่เห็นนั้นแหละ " คานาเดะได้พูดขึ้นทำให้ทั้งสามหันไปมองก็พบคานาเดะที่ได้มานั่งที่ทีว่างอยู่กับซึบาสะ

 

เอ้...คุณซึบาสะ คุณคานาเดะหมายความว่าไงนะคะ? "

 

" ผู้ท้าชิง นักเรียนของโรงเรียนลิเดียนชั้นปีที่ 2 ยูกิเนะ คริส "

 

ระหว่างทีเพลงกำลังเริ่มขึ้นเเต่คริสทียังยืนนิ่งหน้าเเดงจนคนดูเริ่มสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นเธอทีได้หันไปมองข้างเวทีมุมทีเธอมองมีอายาโนะ โอโตะเมะ ยูกิ ยืนให้กำลังใจอยู่


 

[ Dareka ni te o sashinobete moratte Itami to wa chigatta itami o shiru ]

 

[ Monokuroomu no mirai yosouzu Enogu o sagaxe...demo ima wa Nazedarou Nazedarou ]

 

[ Yukkuri to yukkuri to hana ga niji ni Hokotte saku mitai ni ]

 

[ Hokago no chaimu ni Majitta kaze ga fukinukeru Kanjita koto nai igokochi no yosa ni mada tomadotteru yo ]

 

 [ Nee konna sora ga takai to  Egao ga ne...kakusenai ]

 

เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ? " ซึบาสะได้หันไปถามกับทั้งสามก่อนทีอายาโนะจะเป็นตอบเเทนอีก2คน

 

" พวกเราน่ะอยากให้คุณยูกิเนะได้ไปประกวดร้องเพลงนะค่ะ " อายาโนะพูดขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม


" เห้.....เรื่องมันเป็นแบบนี้เองเหรอ....แล้วทำไมเธอถึงไม่ตอบรับคำของพวกเธอละ " คานาเดะได้กอดอกหันไปถามกับคริส


แล้วทำไมถึงต้องเป็นฉันด้วยล่ะ " คริสได้มาเถียงขณะทีทั้งสามยืนมองกันก่อนจะหันไปมองคริสพร้อมกันทุกคน

 

" ก็เพราะว่าคุณยูกิเนะน่ะ.....มักจะมีความสุขทุกครั้งกับการร้องเพลงก็เลย.... " อายาโนะได้ตอบออกมาทำให้คริสได้ยินเเบบนั้นก็ได้หน้าเเดงขึ้นมาด้วยความเขินอาย

 

 

[ Waratte mo i kana Yuruxe moraeru no kana Atashi wa atashi no ]

 

[ Seiippai, seiippai… Kokoro kara, kokoro kara... ]

 

" ยูกิเนะน่ะ.....ไม่ชอบการร้องเพลงงั้นหรอ "  ซึบาสะได้หันไปถามคริสด้วยรอยยิ้มจนเธอทีสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าหนี

 

" ฉะ..ฉันก็ไม่ได้เกลียดหรอกน่า "

 

ถ้างั้นก็ทำในสิ่งทีเธอชอบเถอะท่าเขาอยู่นี้ละก็คงต้องพูดเเบบนี้เเน่ " ซึบาสะที่ได้พูดนัยถึงริวกะเธอที่ได้ก้มหน้าอยู่พักนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้น

 

[ Aru ga mama ni Utatte mo ī no kana...! ]

 

[ Taiyou ga kyouxsu eto sasu hikari ga mabushikatta ]

 

[ Yukidoke no yo ni naze ka namida ga afurete tomaranai yo Kon'na kon'na atatakain da… ]

 

[ Atashi no kaeru basho Atashi no kaeru basho…… ]

 

คริสได้ร้องจบก่อนจะก้มหัวขอบคุณทุกคนที่ได้ฟังเธอร้องเพลงพร้อมเสียงปรบมือมากมายได้มอบให้กับเธอ

 

เอาล่ะค่ะตอนนี้พวกเราก็ได้ราชินีคนใหม่ได้ปรากฏเเล้ว.....เอาละจะมีผู้ท้าชิงอีกมั้ยค่ะจะเป็นจากข้างนอกก็ได้นะค่ะ!! "

 

พวกเราเองเดส " จู่ๆภายในทีนั่งชมได้มีเสียงนึ่งดังออกมาพร้อมยกมือขึ้นจนเเผนกไฟได้ฉายเเสงไปทีเจ้าของมือเเละดูเหมือนคนข้างๆก็ลุกขึ้นด้วยเช่นกัน 


นะ.....นี้พวกเธอ " คริสทีมองดูชัดก็รู้ได้ทันที2คนนั้นคือคิริกะเเละชิราเบะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น