Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 39 : G ตอนที่ 4 สิ่งที่ต้องแบกรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    21 มิ.ย. 63

เซ็นโตะ : สงครามระหว่างโทโตะกับโฮคุโตะได้เริ่มขึ้นเพราะเเพนโดร่าบ็อกซ์  มาสไรเดอร์ บิลด์ หรือคิริว เซ็นโตะ ได้ร่วมมือกับหน่วยที่ 2 เพื่อจัดการกับองค์กรลับที่มีนามว่า ฟีเน่เเต่ว่าเราก็ได้พบว่าดร.เวลที่หายตัวไปนั้นได้เป็นพวกกับโฮคุโตะมาเเต่เเรกเเละก็ได้เเอบสร้างอาวุธสิ่งมีชีวิตอันตรายขึ้นมา

 

ดร.เวล :  เเม้ๆอย่าเรียกว่าอาวุธมากสิครับต้องเรียกกว่า.....อนาคตของมนุษยชาติดีกว่า

 

เซ็นโตะ : ดูยังไงก็ไม่น่าเป็นอย่างนั้นสักนิดอย่างกับหมาร๊อกไวเลอร์ผสมกับปลาวาฬมากกว่า

 

ดร.เวล : คุณจะพูดอะไรก็พูดไปผมไม่สนหรอกนะครับ

 

เซ็นโตะ : ในฐานะนักประดิษฐ์เเล้วควรจะนำมันไปเดินเล่นหรือให้อาหารเฝ้าบ้านน่าจะดีกว่ามั้ง

 

ดร.เวล : เนฟิลิมไม่ใช่สัตว์เลี้ยงสักหน่อย!!!

 

เซ็นโตะ :  อ้าวเหรอพอดีเห็นว่าเข้าไปในกรงด้วย...จะยังไงก็ช่างเถอะตอนที่4จะเกิดอะไรขึ้นไปดูกัน


 -----------------------------------------------------------

 

หลังจากการปรากฎตัวของมาเรียสร้างความตกใจให้กับทุกคนโดยเฉพาะว่าเธอที่เป็นภาชนะของฟีเน่ยิ่งทำให้พวกเขาตกใจมากกว่าเดิม

 

โกหกน่า ไม่จริงก็ตอนนั้นคุณเรียวโกะนะ "

 

เวียนวายตายเกิด "

 

ผู้ที่มีเชื้อสายของฟีเน่ได้มีวิญาณเกิดใหม่อีกครั้งทำให้มีตัวตนได้ตลอดไประบบวัฐจักรเกิดใหม่ "

 

ถ้างั้นเเล้วมาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟก็ " คานาเดะได้หันไปพร้อมยิงคำถามใส่ดร.เวลที่ทำท่าทางเหมือนบ่ายเบี่ยงทีจะตอบ

 

ไม่รู้สิน่า เรื่องนั้นผมเองก็อยากรู้เหมือนกัน "

 

ซึบาสะได้พุ้งขึ้นจากทะเลก่อนจะใช้ไอพ่นที่ดาบขาของเธอได้เเล่นพุ้งไปตามกระเเสน้ำพุ้งเข้าใส่พร้อมเวียงดาบในมือฟันเข้าใส่มาเรียเเต่ก็ถูกป้องกันด้วยผ้าคลุมของเธอที่โอบร่างเอาไว้ก่อนจะจะถูกปัดออกออกจนซึบาสะกระเด็นเข้ากระเเทกกับเรือดำน้ำจนกลิ้งไปกับบนดาดฟ้าเรือก่อนจะใช้เท้ายันเอาไว้ให้ทรงตัวให้ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือก่อนจะมองไปทีมาเรีย

 

" อย่ามาดูถูกกันง่ายเเบบนั้นสิ " ซึบาสะได้ลุกขึ้นก่อนจะตั้งดาบขึ้นอีกครั้ง

 

ไม่ได้ดูถูกเธอเลยสักนิดเดียว มาเรียได้โยนกรงขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะหายไปเฉยๆขณะทีเธอได้โดดขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือเพื่อเผชิญหน้ากับซึบาสะอีกครั้งก่อนเธอจะชูมือขึ้นหอกที่ลอยอยู่เหนือน้ำได้พุ้งมาอยู่ที่มือของเธอ

 

เพราะงั้นฉันถึงได้ต่อสู้สุดกำลังเเบบนั้นไงล่ะ " มาเรียได้กล่าวออกมาก่อนจะกระโดดพุ้งเข้าไปหา

 

ฮ้ากก! " มาเรียได้เวียงหอกในมือขณะที่ซึบาสะได้ยกคาตานะขึ้นมาป้องกันเอาไว้ก่อนจะเวียงตัวหมุนไปด้านขวาเเล้วอาวุธของเธอได้ปะทะกันอีกครั้งเเต่ซึบาสะได้เซถอยหลังไปข้างหลัง

 

มาเรียได้ควงหอกไปมาซึบาสะได้เริ่มบุกเข้าอีกครั้งมาเรัยที่เห็นแบบนั้นก็ได้ยิ้มชื่นชมให้การต่อสู้ของพวกเขาเเละได้เริ่มร้องเพลงออกมา


Kono mune ni yadotta shinnen no hi wa dare mo kesu koto wa deki wa shinai  eikou noblade ] 


มาเรียได้ใช้ผ้าคลุมของเธอได้ยืดพุ้งออกไปเข้าโจมตีใส่ซึบาสะซึบาสะได้กระโดดหลบออกด้านข้างเเต่เนื่องจากความคมของผ้าคลุมจนสร้างความเสียหายกับเรือเฉือนดาบฟ้าเป็นทางซึบาสะได้ตั้งตัวใหม่ก่อนจะวิ่งพุ้งออกด้านข้าง

 

ซึบาสะได้วิ่งสลับไปมาหลบการโจมตีของมาเรียจนเข้าถึงตัวมาเรียสำเร็จจนทั้งสองได้เข้าปะทะกันอีกครั้งเเต่ฝ่ายที่เสียเปรียบคือซึบาสะที่ทนเเรงโจมตีไม่ไหวจนเซไปข้างหลังมาเรียได้ชูหอกขึ้นพร้อมผ้าคลุมได้เวียงหมุนจนปกคลุมร่างของเธอจนเป็นเกลียวสว่าน

 

มาเรียได้พุ้งเข้าโจมตีใส่ซึบาสะเเต่เธอได้ยกดาบขึ้นมาป้องกันเเต่ร่างเธอค่อยกระเด็นถอยไปเล็กน้อยจนเธฮต้องกระโดดออกเพื่อสร้างระยะห่างก่อนจะพุ้งขึ้นไปเหนือหัวพน้อมเตรียมดาบในมือเเทง

 

 [ Ima tatoe kono mi wo yakitsuku souto Shinzu waga michi no tame nara ]

 

ฮ้ากกก  " ซึบาสะได้พุ้งลงไปบนเกลียวเเต่มันได้เปิดออกพบมาเรียทีเตรียมโต้กลับอยู่เเล้วได้เเทงหอกออกมาจนซึบาสะต้องยกดาบขึ้นมาป้องกันจนกระเด็นลงนออนกลับพื้น

 

มาเรียได้ได้ใช่ผ้าคลุมพุ้งเข้าใส่เพื่อจะเฉื่อนร่างของซึบาสะเเต่เธอกลิ่งหลบการโจมตีมาเรียไปเรื่อยๆจนสร้างความเสียหายดาดฟ้าเรือจำนวนมากก่อนทีซึบาสะเริ่มมีอาการหอบเหนื่อยจากการต่อสู้ที่ผ่านมา


[ Uta wo tomosou ka seikou no serenaade chikara yo yadore ]

 

มาเรียได้ยิ้มออกมาอย่างสนุกพร้อมง้างหอกในมือแต่ก่อนที่เธอจะโจมตีใส่นั้นก็ได้มีหอกกังกุงเนียร์สีขาวได้พุ้งเข้ามาปะทะกับเธอตรงจนเธอต้องยกหอกขึ้นมาป้องกันเอาไว้ก่อนจะปัดออกหอกได้ลอยข้ามหัวซึบาสะมาลงที่มือของคานาเดะที่อยู่ด้านหลัง


" คานาเดะ "


" โทษทีนะซึบาสะ....งานนี่ฉันคงจะยืนมองดูเฉยๆไม่ได้หรอก.....ในฐานะผู้ครอบครองกังกุงเนียร์เหมือนกันแล้วยิ่งอยู่เฉยไม่ได้ใหญ่เลย "


" หึ.....ถ้าต้องการแบบนั้นละก็ ย่อมได้ " มาเรียทีทรับคำท้าก่อนจะตั้งหอกในมือแล้ววิ่งพุ้งเข้าใส่พร้อมกับทางฝั่งของซึบาสะและคานาเดะเช่นเดียวกัน


ภายในเรือเริ่มมีสัญญาณเตือนจากการต่อสู้ของทั้งสามที่ส่งผลกับตัวเรือเริ่มเกิดเสียหายขึ้นเรื่อยๆ

 

รายงานความเสียหายค่ะ "

 

ตัวยานมีรูรั่วหลายจุด ขืนเป็นเเบบนี้ต่อไปละก็ตัวยานทนรับการต่อสู้ไม่ไหวเเน่ครับ "

  

ซึบาสะ คานาเดะพาออกจากดาดฟ้าเรือสะ " เก็นจูโร่ได้ติดต่อส่งไปทีทั้งสองขณะทีพวกเธอพยายามตอบโต้มาเรียอยู่


[ Zettai ni yuzurenai Yume ga hoesakebu yo Seigi no tame ni aku wo tsurannuke ] 


ซึบาสะได้พับดาบเก็บลงที่ช่องเก็บที่ขาของเธอจะเปลี่ยนรูปเเบบการต่อสู้เอามือยันกลับพื้นก่อนจะยกขาขึ้นกางดาบที่ขาออกก่อนจะหมุนตัวเวียงดาบเข้าโจมตีใส่มาเรียกลายเป็นว่าซึบาสะสามารถตอบโต้กลับจนมาเรียเริ่มเสียท้า

 

" เผด็จศึกละ "

 

อย่ามาล้อเล่นน่า " มาเรียได้ใช้ผ้าคลุมของเธอขึ้นมารับการโจมตีของซึบาสะจนเธอได้ย่อตัวลงเอาขายันเอาไว้เเต่จู่ๆทีขาเริ่มรู้สึกเจ็บจนตัวเธอขยับไปไหนไม่ได้ 


" ฮ้ากกก!!! " คานาเดะได้พุ้งเข้ามาก่อนจะฟาดฟันกันไปมาหอกสีขาวและสีดำที่ปะทะกันจนเสียงดังสนั่นไปทั่วโดยมีซึบาสะที่พยายามจะยันตัวลุกขึ้นไปช่วยสู้แต่ก็เพราะอาการบาดเจ็บทีขา


[ Namida nado iranai musou no hitofuri yo Kakugo wo ima kamaetara hokori to chikire ] 


ทางฝั่งพวกฮิบิกิที่ดูอยู่ที่ท่าเรือเกิดกังวลใจทีจู่ๆซึบาสะนิ่งไป

 

เป็นอะไรไปนะยัยนั้นนะ "

 

หรือว่าบางทีอาจจะการโ๗มตีก่อนหน้าที่โดนเข้าที่ขานั้น "

 

รออะไรละรีบไปช่วยสิ!! " ครอสที่กำลังจะวิ่งเข้าไปช่วยโดยไม่คิดอะไรก่อนจะมีชายคนนึ่งได้โดดพุ้งเข้ามาเตะใส่เขาจนกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

 

คุณบันโจ "


" นี่นายเป็นใครนะ "  คริสได้เล่งครอสโบว์ไปมือชี้ไปทีชายปริศนาที่ยืนอยู่ตรงหน้า

 

" ให้ตายสิ " เสียงของชายที่มาใหม่ได้บ่นออกมาก่อนจะค่อยๆหันไปทางพวกบิลด์ชายคนนั้นทีสวมใส่เสื้อโค้ชน้ำตาลเเละกางเกงเหมือนของทหารหันหน้ามาหา



 " ระหว่างทีฉันไม่อยู่ดันแอบมาทำอะไรสนุกสะได้นะ...เจ้าบ้า "

 

หัวหน้า!! " ทั้งสามได้ตะโกนเรียกชายปริศนาด้วยสีหน้าที่ดีใจ

 

อะไรกันเจ้านี้ " คริสได้เล็งหน้าไม้ไปหันไปทีคาสึมิเเต่ขณะทีเธอพยายามเล็งอยู่ได้มีใบเลื้อยพุ้งเข้ามาฮิบิกิได้ผลักดร.เวลให้หลบพร้อมกับบิลด์ได้หลบออกมาทำให้พวกสามอีกาหลุดจากการจับกุมก่อนทีบิลด์ได้ดึงร่างคริสหลบออกมา

 

คมเคียวอิกลิม่า!! " คิริกะได้ควงเคียวในมือก่อนวิ่งพุ้งเข้าใส่ก่อนจะฟันเคียวลงทีพื้นจุดทีคริสยืนอยู่เเต่เธอได้กระโดดถอยออกมาเพื่อสร้างระยะห่างจากคิริกะ

 

[ Keikokumelody shingami wo yobu Zettsubou no yume DEAT CIRCLE ]

 

คิริกไล่โจมตีใส่คริสก้มหลบเเละกระโดดหลบการโจมตีขณะเฉียวตัดเส้นผมของเธอไปเล็กน้อยฮิบิกิทีได้ยืนมองก่อนชิราเบะได้พุ้งมาจากด้านข้างก่อนจะยิงใบเลื้อยจำนวนมากเข้าโจมตีใส่

 

 Requiem yori eiri na energy Kyoufu e youkoso Fujouri na mirai sakende mitakedo Houtou wa jibun ga yurusanai ]

 

ฮิบิกิก็ได้ใชhหมัดของเธอปัดเอาใบเลื้อยออกด้านข้างทั้งหมดก่อนทีชิราเบะสร้างใบเลื้อขนาดใหญ่โดยตรงกลางเป็นรูกว้างพอดีกับตัวเธอทีอยู่ตรงกลางพุ้งเข้าใส่

 

คิริกะได้ยิ้มออกมาขณะทีร้องเพลงไปด้วยก่อนจะเหวียงด้ามจับเข้ากระเเทกกับท้องน้อยของคริสขนเกิดอาการจุก 


[ Subete karitori tsumi agetanara Axa eto kawaru no ]


อัก!? " คริสได้ร้องออกมาก่อนจะโดนคิริกะได้ปัดเสยคางคริสจนกลิ้งกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

คริสจัง! " ฮิบิกิที่ได้เห็นคริสนอนหมดสภาพอยู่ที่พื้นก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหา เป็นอะไรรึป่าวคริสจัง "


[ Itamu ma mo naku kirikizande agemashou shijitae tsunagaru shin no tsuyosa wo ] 


ชิราเบะที่ได้เเย่งชิงคฑาโซโลม่อนมาได้ก่อนจะมาบยืนอยู่ข้างๆดร.เวล

 

มาตรงเวลาพอดีเลยนะครับ ได้พวกเธอช่วยไว้จริงๆ เเน่นอนว่าผมเองก็จะค่อยช่วยเหลือคุณเหมือนกัน "

 

ทีทำไปไม่ใช่เพราะนายหรอกน่ะ "

 

เเม้ใจดำกันเลยนะครับ "

 

ฮิบิกิได้เเบกคริสให้ลุกขึ้นมายืนขณะทีเธอได้พึมพำออกมาอย่างหัวเสีย 


หนอยเเน่ เพราะการซิงโครต้ำลงจนขยับร่างกายไม่ได้ดั่งใจเลย "

 

แต่ว่าพวกนั้นมาจากตรงไหนกันนะ "



ขณะเดียวกันทางเก็นจูโร่เองที่สงสัยเหมือนกับฮิบิกิจึงรีบสั่งกับเจ้าหน้าทีทุกคนทันที

 

ค้นหาทุกอย่างทีอยู่บริเวณนี้สะ! "

 

กำลังทำอยู่ครับ เเต่ว่า " ฟูจิกาตะที่พยายามหาเเต่กับเจอสิ่งผิดปกติ

 

ตอนที่ผู้ใช่ทั้งสองคนโผล่มา สัญญาณทุกอย่างถูกคลื่นรบกวนรวมถึงคลื่น Aufwachen ก็ด้วยค่ะ "

 

" ชิ เทคโนโลยีเหมือนเราเเต่ล้ำสมัยกว่างั้นหรอ "

  

 

ตัดมาทางด้านบิลด์

 

เอาล่ะฉันจะชิงบอทเทิลของเเกมาให้หมดสะ " คาสึมิได้พูดขึ้นพร้อมควักเอาเเสครชไดรฟ์เวอร์ออกมาจากในเสื้อโค้ชครอสที่ค่อยยันตัวลุกขึ้นช้าๆก่อนจะมองไปทีคาสึมิทีถือเเสครชไดรฟ์เวอร์อยู่ในมือโดยเฉพาะบิลด์ที่ตกใจอย่างมากก่อนจะถามออกไป

 

ทำไม....ถึงมีไดรฟ์เวอร์อันนั้นได้!! "

 

[ ROBOT JELLY! ]

 

แปลงร่าง! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]


GIF - GIFs

 

" มาสไรเดอร์ กรีส มาเเล้ว เปลวเพลิงในจิตคือเปลวไฟในใจ....ฉันจะเผาไหม้ไฟในจิตใจเเละบดขยี้เเกซะ "

 

โห่....น่าสนุกดีนิน่า!! " ครอสได้ลุกพรวดขึ้นมาก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าจ่อสู้กับกรีสทันทีโดยที่กรีสเป็นฝ่ายปัดป้องกันการโจมตีของครอสทำหมดเเล้วกระโดดหมุนตัวเตะเข้าใส่กรีสจนเดินเซถอยไม่กี่ก้าว

 

อะไรกัน....พูดซะใหญ่โตก็ไม่เห็นเท่าไรเลยนิหว่า!! " ครอสได้ใช้ทวินเบรคเกอร์เเต่กรีสเอามือขึ้นมาจับเอาไว้โดยเหมือนเป็นเเค่กิ้งไม้ธรรมดาๆทำให้ครอสตกใจ

 

ทำได้เเค่นี้เองหรอ? " กรีสได้เรียกทวินเบรคเกอร์ขึ้นมาเเล้วยิงบีมเข้าใส่หน้าครอสเต็มๆจนร่างกระเด็นอัดกับคอนเทนเนอร์ใกล้ๆจนยุบตามเเรงกระเเทก

 

เเค่นี้ยังไม่พอหรอกน่า " กรีสได้หยิบบอทเทิลอันนึ่งขึ้นมาเป็นลายเฮลิคอปเตอร์ก่อนจะใส่ลงไปเเทนโรบอทเจลลี่

 

[ DISCHARGE BOTTLE! ]


[ DISCHARGE CRUSH! ]

 

ทีเเขนของเขาปรากฎออกมาเป็นของเหลวออกมาจากเเขนกลายเป็นใบพัดของเฮลิคอปเตอร์เเล้วบินลอยจากพื้น 


เอาล่ะ....จะลุยละน่า " กรีสได้บินพุ้งเข้าใส่พร้อมกระหน้ำยิงบีมเข้าใส่ครอสที่พึ่งออกมาจากคอนเทนเนอร์จนร่างลงไปนอนกับพื้น


กรีสได้พุ้งลงมาดึงร่างครอสให่ลุกขึ้นก่อนจะโจมตีใส่ต่อเนื่องคราวนี้เป็นฝ่ายครอสทีเป็นฝ่ายถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวก่อนการโจมตีสุดท้ายกรีสได้เตะอัดเข้าทีท้องจนถอยเซไปข้างหลัง

 

ปิดฉากละ "

 

[ SCRAP FINISH! ]

 

ของเหลวสีน้ำตาลพุ้งออกมาจากไหล่ทั้งสองข้างเพื่อเป็นเเรงเสริมพุ้งออกไปไรเดอร์คิกอัดใส่ร่างของครอสจนร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้นอีกครั้งคราวนี้รุนเเรงจนบันโจคืนร่าง

 

" บันโจ!! " บิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมใช้ดริลครัชเชอร์เข้าฟันใส่แต่กรีสก็ได้เอาทวินเบรคเกอร์กันเอาไว้พร้อมหันมาเตะเข้าที่ด้านข้างลำตัวและยิงเข้าที่กลางอกของบิลด์จนกระเด็นออกมาก่อนที่บิลด์จะตั้งหลักเรียกฮอว์คแกทลิ้งออกมาได้กระหน้ำยิงเข้าใส่แต่กรีสก็หลบกระสุนจำนวนมากได้อย่างง่ายดายพร้อมเข้าประชิดชกอัดเข้าท้องของบิลด์แถมเตะเข้าที่เข่าจนทรุดกับพื้น


" นี่นะเหรอบิลด์....ช่างอ่อนแอ...อ่อนแอเกินไป " กรีสได้เอาโรบอทเจลลี่จากไดรฟเวอร์มาใส่ที่ทวินเบรคเกอร์แทนพลังทั้งหมดได้มารวมที่ปลายกระบอกของทวินเบรคเกอร์ทั้งสอง


[ SINGLE  SINGLE FINISH ] 


ก่อนจะเหนียวไกยิงซัดเข้าร่างของบิลด์ระยะประชิดเต็มๆจนทำให้บิลด์กระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนจะคืนร่าง


ด้านบนดาดฟ้าเรือคานาเดะที่เข้ารับมือมาเรียแต่ทั้สองที่ประสบการณ์พอๆกันจนเอากันไม่ลงก่อนที่ทั้งสองจะเอาหอกในมือพุ้งเข้าแทงปะทะกันจนหอกในมือคานาเดะได้ปลิวกระเด็นหลุดมือไป


" เสร็จฉันละ!!! " 


" คานาเดะ!! " ซึบาสะได้ตะโกนขึ้นมาก่อนจะจะยิงคาตานะที่เก็ยอยู่ที่เกียร์ส่วนของขาพุ้งเข้าไปในมือของคานาเดะพอดีก่อนที่จะกางออกคานาเดะได้โจมตีส่วนกลับในเสี้ยววิจนโดนเข้าที่ข้างเอวของมาเรียขณะที่หอกของมาเรียโจมตีเข้าใส่จนซัดร่างของเธอปลิวกระเด็นลงไปนอนอยู่ข้างๆซึบาสะ " คานาเดะไม่เป็นอะไรนะ "


" อะ....อ่า....แต่ก็น่าอย่างน้อยก็ส่วนกลับได้ครั้งนึ่งนะ " คานาเดะได้ยันตัวลุกพร้อมยิ้มอย่างดีใจขณะที่มาเรียได้ก้มมองดูที่ข้างเอวพบรอยฟันเพียงเล็กน้อย


" ช่างเป็นดาบที่ไม่งดงามเลยจริงๆ " มาเรียที่สบถออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่เกียร์เริ่มหนักเพราะอัตตราการซิงโครของเธอได้ลดลง

 

การซิงโครลดลงเเล้ว ตอนนี้เราเองก็เก็บกู้เนฟิลิมมาได้แล้วด้วยถอยกลับมาได้แล้ว " เสียงของดร.นาตาชาได้ดังอยู่ภายในหูฟังของมาเรีย 


" ชิ....การเชื่อมต่อมาได้เเค่นี้เองงั้นหรอ? "


" เชื่อมต่องั้นเหรอ....หรือว่า? "  คานาเดะที่พอได้ยินมาเรียที่บ่นเบาๆก็เอะใจก่อนจะนึกออกเช่นเดียวกับซึบาสะ


หรือว่าเธอจะใช้ลิ้งเกอร์เเบบเดียวกับคานาเดะนะ? " 


จู่ๆกระเเสลมได้พัดเเรงขึ้นตรงบริเวณทีซึบาสะอยู่ก่อนจะมองขึ้นไปพบเงาใสๆบางอย่างก่อนจะเผยโฉมออกมาเป็นเครื่องบินขนาดใหญ่พร้อมมีสลิ้งย่อนลงมาเหนือหัวมาเรียก่อนทีเธอได้กระโดดขึ้นไปเกาะก่อนจะดึงขึ้นไปเเล้วบินไปทางท่าเรือจุดทีชิราเบะเเละคิริกะอยู่ทั้งสอง

 

หัวหน้าทำได้เอาล่ะจัดการมันเลย!! "

 

พอเเค่นี้เเหละไปได้เเล้ว " กรีสได้ตอบปฏิเสธก่อนจะเดินไปทางทีพวกชิราเบะอยู่

 

ไงงั้นละหัวหน้า "   

 

ช่วยไม่ได้ละน่า " อาโอบะพูดโดยสีหน้าทีช่วยไม่ได้เดินตามกรีสไปพร้อมกับคิบะหันมาเเลบลิ้นใส่เเล้วเดินตามไปเช่นกัน

 

หึย...คราวหน้าจะมาเอาบอทเทิลคืนเเน่ "

 

พวกเขาได้กระโดดขึ้นไปจับสลิ้งค์พร้อมนำตัวดร.เวลเเละคฑาโซโลม่อนบินพุ้งออกไปทันที


" ไม่ยอมให้หนีหรอกน่า!! " คริสได้ยันตัวลุกขึ้นก่อนจะเปลี่ยนครอสโบว์ในมือกลายสไนเปอร์พลังงานสูงก่อนจะตั้งกับพื้นพร้อมเล่งไปทางเครื่องบินที่พวกมาเรียใช้หลบหนี 



" ไม่ยอมยกให้คฑาโซโลม่อนไปหรอก " คริสที่พยายามเล่งรอให้เป้านิ่งแต่ก่อนจะทำอะไรต่อเครื่องบินก็ได้หายไปต่อหน้าตาของทุกคนทันที


" หะ.....หายไปแล้ว "

" มีอุปกรณ์พรางตัวโดยสมบรูณ์...... " เซ็นโตะที่ลุกขึ้นและกำลังพูดอยู่นั้นจู่ๆสติก็เลื่อนลางจนล้มหมดสติไปต่อหน้าของทุกคนทันที


" เซ็นโตะ!! " บันโจที่เห็นก็ได้รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีก่อนที่คริสได้หันไปและวิ่งเข้าไปหา " เห้....ทำใจดีๆเอาไว้นะเซ็นโตะ "


" คุณเซ็นโตะ!! " ฮิบิกิเองก็ตามเข้าไปดูเซ็นโตะเช่นกัน


หลังจากที่มาเรียได้หลบหนีมาเรียบร้อยพวกเขาที่บินร่องลอยไปทั่วท้องฟ้าโดยไม่มีจุดหมายภายในท้ายเครื่องคิริกะได้ต่อยเข้าไปทีหน้าดร.เวลด้วยความโกรธจนดร.กระเด็นติดกำเเพงก่อนทีจะเดินเข้าไปกระชากเสื้อเข้ามาหาด้วยสีหน้าทีโกรธอย่างมาก

 

ทำบ้าอะไรของเเก? ล่อให้พวกนั้นมาพบกับฐานของเรา จนกว่าจะเริ่มเเผนการจะให้ไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ? "

 

พอได้เเล้วเรื่องมันผ่านไปแล้วช่วยไม่ได้ " คาสึมิได้เอ้ยห้ามเอาไว้ทำคิริกะใจเย็นลงก่อนจะยอมปล่อยแล้วกอดอกอย่างไม่ชอบใจ

 

เเล้วพวกนายถึงไม่ห้ามดร.เอาไว้ละเจ้าพวกบ้า" คาซึมิได้หันไปถามด้วยน้ำเสียงกำลังโกรธใส่สามอีกาที่ตอนนี้ทีโดนสั่งให้ยืนกางเเขนเเละยกขาขึ้นข้างนึ่งค้างเอาไว้พร้อมในมือทั้งสองข้างถือถังที่มีน้ำจนแทบล้น


" ขอโทษคราบบบบบ " ทั้งสามก็กล่าวขอโทษออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

 

ทำเอาตกใจเลยนะครับ เล่นไม่ให้โอกาสพูดขอโทษเลยเเบบนี้เนี่ย "

 

" ตอนนี้พวกเราสูญเสียคลังอาหารของเนฟิลิมไปแล้ว...นี้คือปัญหาใหญ่ " ดร.นาตาชาได้ติดต่อมาจากทางห้องคนขับ ถึงตอนนี้มันยังคงสงบอยู่ก็เถอะเเต่ก็ไม่รู้ว่าจะนานอีกสักแค่ไหน....มันคงจะอาลาวาดเพราะหิวอีกเเน่ " ด้วยสิ่งที่ดร.นาตาชาพูดก็ทำให้ทุกคนได้หันไปมองเนฟิลิมทีตอนนี้กำลังนอนหลับอยู่ในกรง

 

" ถึงจะเสียเเหล่งอาหารไป ก็ไม่ใช่ว่าจะสูญเสียเเผนการไปทั้งหมดหรอกนะครับ" ดร.เวล ลุกขึ้นก่อนจะจัดชุดตัวเองให้เรียบร้อยขณะเดียวกันเข้าได้จ้องไปทีเรลิททีห้อยคออยู่ทีคิริกะเเล้วยิ้มออกมา

 

 

ตัดมาที่ฐานบัญชาการหน่วยที่ 2 เซ็นโตะนอนอยู่ในห้องพยาบาลเป็นเวลาหลายชั่วโมงตั้งแต่หลังจากการต่อสู้จบลงโดยมีบันโจอยู่ด้านนอกกำลังโทรคุยโทรศัพท์อยู่พร้อมกับพวกฮิบิกิที่นั่งทบทวนกับการต่อสู้ที่พึ่งผ่านมา

 

" อ่า.....ตอนนี้เซ็นโตะปลอดภัยแล้วละ " บันโจที่พูดกับซาวะที่อยู่ปลายสายให้หายห่วง

 

" ไม่เป็นไรก็ดีเเล้วละ....ตอนนี้มิโซระจังเป็นห่วงเอามากๆเลยล่ะจนหลับไปเเล้ว " ซาวะได้พูดพร้อมหันไปมองมิโซระที่นอนหลับอยู่บนเตียง

 

งั้นหรอฝากบอกยัยนั้นด้วยละว่าสบายดี...เเล้วเจอกัน " บันโจได้กดวางสายก่อนทีเขาจะก้มมองดูเเสครชไดรฟ์เวอร์ในมือสลับกับไปมองบันโจที่นอนยังไม่ได้สติ

 

คิดว่ากับคุณเรียวโกะ ถึงเเม้จะไม่เข้าใจกันทั้งหมดเเต่ก็ว่าจะสื่อถึงกันบางสิ่งก็ยังดี " ฮิบิกิกล่าวก่อนจะก้มหน้า "เเต่ถึงอย่างนั้น..... " บันโจที่หันไปมองฮิบิกิที่ดูเป็นกังวลร่วมถึงคนอื่นๆ

 

ถ้าเป็นเเบบนั้น " บันโจได้หันไปหาพวกฮิบิกิก็อนจะพูดขึ้นทำให้พวกเธอหันมามอง ก็ลุยต่อไปซะ ลุยต่อไปเรื่อยๆจนกว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจ....ถ้าเป็นเซ็นโตะจะต้องพูดแบบนี้แน่ "

 

" โอ้ะ.....บันโจไม่คิดเลยว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากนายนะเนี่ย " คานาเดะที่พอได้ยินแบบนั้นก็แอบตกใจแต่ก็ไม่ลืมที่จะแซวบันโจกลับตามนิสัยของเธอ 


" ไอ้รีแอคชั่นแบบนั้นอะไรของเธอกันนะ!!! "

 

" เเล้วพอรู้มั้ยว่าทำไมพวกนั้นถึงต้องการบอทเทิลจากพวกนายกันนะ " ซึบาสะได้หันไปถามกับบันโจ


" อะ.....เอิ่มเรื่องนั้นฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน "

 

" เดิมที....เเพนโดร่าบ็อกซ์มีพาเนลทั้งหมด6ชิ้นและพาเนลเเต่ละอันจะมีบอทเทิลทั้งหมด10อันถ้าโฮคุโตะต้องการจะเปิดมันจริงๆละก็ต้องใช้ทั้งหมด60ขวดเพื่อเปิดมัน "  เสียงนึ่งที่ได้อธิบายเกี่ยวกับเหตุผลในการชิงบอทเทิลทำให้ทุกคนหันไปตามเสียงก็พบกับเซ็นโตะที่ออกมาจากห้องพยาบาล


" คุณเซ็นโตะไม่เป็นอะไรแน่แล้วเหรอคะ? " ฮิบิกิได้ถามด้วยความเป็นห่วงเช่นเดียวกับคนอื่นๆ


" เห้ๆๆ.....พลีพล่ามออกมาแบบนี้โอเคแน่เหรอ " คริสเองที่เห็นด้วยกับฮิบิกิพร้อมกับเอ๋ยถาม


" อ่า......ไม่เป็นไรแล้วละ " เซ็นโตะทำท่าเหมือนเบ่งกล้ามพร้อมยิ้มออกมาแสดงให้ทุกคนเห็นเพื่อให้หายห่วง " เห็นมั้ยละ? "


" ถ้างั้นแล้วอีก40ขวดที่เหลือละมันหายไปไหน? " ซึบาสะที่พอได้ยินแบบนั้นในใจก็โล่งอกก่อนจะถามเข้าเรื่องอีกครั้ง

  

" คงจะอยู่กับโฮคุโตะไม่ก็เซย์โตะ "

 

 

ณ ห้องบัญชาการ

 

หลังจากภารกิจบุกทำลายองค์กรฟีเน่ล้มเหลวเก็นจูโร่ที่ได้ติดต่อไปหานายกฮิมูโระทันทีและรายละเอียดขององค์กรให้นายกฮิมูโระฟัง

 

ถ้างั้น  กลุ่มผู้ก่อการร้ายทีเรียกตัวเองว่าฟีเน่ส่วนใหญ่เป็นนักวิทยาศาสตร์จากกองทัพเก่าของอเมริกา ? "

 

ทางเราลองตรวจสอบเเน่ชัดเเล้ว.....รู้สึกว่าพวกเขาจะเป็น นักวิทยาศาสตร์ทรยศออกมาเป็นผู้ก่อการร้ายละน่า 

 

แล้วคนที่หายตัวไปพร้อมกับคฑาโซโลม่อน แล้วกลับมาปรากฎตัวอีกครั้งอย่าง ดร.เวลเองก็เป็นนักวิจัยจากFIS ด้วยสินะ "

 

" ครับเขาเคยเป็นอดีตนักวิจัยของFIS อยู่ก่อนทีจะมาเป็นคนในรัฐบาลญี่ปุ่นจะเผยเเพร่ข้อมูลขององค์กรซะอีก "

 

หรือก็คือ เขาได้หนีออกมาจากอเมริกา เพื่อตั้งองค์กรค้นคว้าวิจัยทีชื่อว่าฟีเน่ขึ้นงั้นสินะครับ ?  "

 

ก็ประมาณนั้นเเหละน่า ไม่ก็อาจจะมีเหตุผลอื่นที่เอาชื่อนี้มาตั้งก็ได้ เเละก็น่าพฤติกรรมที่ไม่เหมือนผู้ก่อการร้ายตลอดเวลาทีผ่านมาจนถึงตอนนี้บางทีอาจจะมีเเผนอะไรบางอย่างอยู่ก็ได้ "

 

ทางผมจะค่อยตรวจสอบเเละรีบดำเนินการทันทีเลยครับ "

 

ฝากด้วยละ...ทางนี้เองก็พยายามไม่ให้เกิดสงครามระหว่างทั้งสองรัฐเหมือนกัน " นายกฮิมูโระพูดจบก่อนจะตัดการสื่อสารไปซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันที่เซ็นโตะเข้ามาในห้องพอดี


" เซ็นโตะคุง ได้สติแล้วเหรอ "  

 

" ครับ....ก็อย่างที่เห็นผมไม่เป็นอะไรแล้วละ...แล้วเรื่องที่อยากจะคุยกับผมคืออะไรเหรอ? " เซ็นโตะที่ทำท่าทางปกติใส่พวกเก็นจูโร่ก่อนที่เจ้าตัวจะถามถึงเหตุผลที่เรียกตัวเขามา

 

" กาแฟสักหน่อยมั้ย..... " เก็นจูโร่ได้ถามขึ้นก่อนที่เขาจะพาเซ็นโตะไปที่โซนรับรองโดยเข้าได้เดินมาพร้อมกับแก้วกาแฟ2ใบพร้อมกับเน็บแฟ้มบางอย่างมาด้วย 


" ขอบคุณครับ " เซ็นโตะได้ยื่นมือไปรับกาแฟจากมือของเก็นจูโร่มาก่อนที่เจ้าตัวจะนั่งฝั่งตรงข้าม


" เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ....คือว่า "


" เรื่องร่างกายของผมใช่มั้ยครับ " เซ็นโตะที่นั่งจิบกาแฟไปพร้อมพูดเรื่องที่เก็นจูโร่กำลังจะพูด


"  แสดงว่าเธอรู้ตัวมาตลอดแล้วสินะ.... "


" ตั้งแต่เหตุการณ์ลูน่าแอคแทคแล้วละครับ.....และผมรู้ดีว่าในแฟ้มที่คุณเอามาด้วยคงจะเป็นผลตรวจเอ็กซ์เรย์ของผมด้วย " เซ็นโตะที่เหมือนจะมองออกทั้งหมดทำให้เก็นจูโร่วางแฟ้มเอาไว้ที่โต๊ะโดยไม่เปิด 


" รู้แบบนั้นแล้วเธอยังจะต่อสู้ต่อไปในฐานะมาสไรเดอร์อยู่อีกงั้นเหรอ "


" บางทีมันอาจจะเป็นบาปที่ผมต้องรับผิดชอบ.....ในฐานะของนักวิทยาศาสตร์ปีศาจก็ได้ครับ "  เซ็นโตะได้พูดขึ้นมาก่อนจะวางแก้วกาแฟลง " ช่วยเก็บเรื่องอาการของผมไว้เป็นความลับกับคนอื่นด้วยนะครับ " เซ็นโตะได้พูดจบก่อนจะลุกจากเก้าอี้และกำลังจะเดินผ่านเก็นจูโร่ไป


" แบบนี้ดีแล้วแน่เหรอ " เก็นจูโร่ได้ถามขึ้นมาแต่เซ็นโตะไม่ได้ตอบอะไรพร้อมโบกมือลาเก็นจูโร่ไป


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น