Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 36 : G ตอนที่ 1 กังกุงเนียร์สีดำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    20 มิ.ย. 63


[ Ringo wa ukanda osora ni Ringo wa okkochita jibeta ni ]

[ Hoshi ga umarete uta ga umarete Ruru ameru wa waratta tokoshie to
Hoshi ga kisu shite uta ga nemutte ]

[ Kaeru doko wa doko deshou? Kaeru doko wa doko deshou? ]

[ Ringo wa okkochita jibeta ni 
Ringo wa ukanda osora ni ]


เสียงร้องเพลงของเด็กสาวทียืนอยู่บนกองเศษหินหรืออิฐล้อมรอบไปด้วยเปลวเพลิงในขณะเดียวกันได้เด็กสาวอีกคนที่ดูโตกว่าคนพยายามที่จะเข้ามาใกล้เพื่อช่วยเด็กคนนั้น แต่เนื่องทางถูกปิดกั้นด้วยเปลวไฟจึงไม่สามารถเข้าไปหาได้ร่างของเด็กสาวนั้นค่อยๆหันมาช้าๆก็ทำให้เห็นใบหน้าของเด็กสาวได้มีเลือดไหลออกมาทั้งปากและดวงตา



ซึ่งเป็นภาพที่น่าสยดสยองจนเกินจะบรรยากาศก่อนที่ภาพจะตัดไปพร้อมกับร่างของเซ็นโตะที่นอนอยู่บนเตียงได้ลุกพรวดขึ้นมาพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อแตกพลักออกมาพร้อมเสียงหอบที่ท่าทางดูตื่นตกใจ


" แฮ่ก....แฮ่ก....อึก เมื่อกี้มันอะไรกันนะ " เซ็นโตะที่พยายามรวบร่วมสติก่อนจะลุกจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำเพื่อล้างหน้าให้สดชื่นดีขึ้นก่อนจะมองไปที่หน้าต่างที่เห็นว่าอยู่กลางป่าที่เคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็วซึ่งตอนนี้เซ็นโตะอยู่บนรถไฟที่กำลังเเล่นด้วยความเร็วสูงเซ็นโตะได้เดินออกมาจากห้องน่้ำก่อนที่สัญญารเตือนภัยจะดังขึ้นมา " มาแล้วงั้นเหรอ " เซ็นโตะที่เหมือนจะรับรู้ต้นต่อของสัญญาณเตือนภัยก็ได้คว้าเอาเสื้อโค้ทออกจากห้องตัวเองไป


เวลาเดียวกันที่โบว์กี้รถไฟด้านหลังที่ตอนนี้เต็มไปด้วยนอยท์ที่กำลังพยายามโจมตีใส่รถไฟจนตัวรถไฟได้เปิดระบบป้องกันตัวได้เปิดอาวุธป้อมปืนท้ายขบวนกระหน้ำกราดยิงใส่เเต่เนื่องจากเป็นกระสุนธรรมดาจึงทำอะไรนอยท์ไม่ได้จนถูกนอยท์ทำลายป้อมทั้งหมดอย่างง่ายดาย

 

" ว้ายย!! " โทโมซาโตทียืนอยู่ก็ล้มลงไปกับจากเเรงระเบิด

 

" คุณเป็นอะไรรึป่าว? " ชายคนนึ่งที่กำลังถือกระเป๋าอยู่ได้ถามด้วยความเป็นห่วง

 

" ไม่เป็นไรคะ...คุณรีบไปเถอะดร.เวล "

 

" มีนอยท์เต็มไปหมดเลยค่ะ " ฮิบิกิกับคริสได้วิ่งมาจากอีกขบวนมาสมทบกับทั้งสอง


 


" เห็นได้ชัดเลยว่ามันจงใจที่จะโจมตีที่นี้เหมือนมีคนบ่งการมันอยู่ "

 

 

 

ณ ศูนย์บัชาการเคลื่อนที่หน่วยที2

 

ภายในได้ฉายภาพสถานการณ์ที่รถไฟพร้อมเรดาร์ตรวจจับนอยท์จำนวนนึ่งรอบรถไฟ

 

" ยืนยันตอนนี้ผ่านจุดเช็คพ้อยต์ที่71 เเล้วครับ! ใกล้จะถึงฐานทัพอิวาคุนิแล้วเเต่ว่า " ฟูจิกาตะได้รายงานสถานการณ์ขณะที่บนเรดาร์ตรวจพบนอยท์จำนวนมาก

 

" เล็งเวลาที่ออกห่างจากที่ไปอยู่สินะ ... " เก็นจูโร่นั่งดูการเคลื่อนไวของนอยท์ที่ดูเป็นเเบบเเผนเกินไปจนน่าสงสัย

 

" ผบ.ครับ งั้นก็หมายความว่า..... " ฟูจิกาตะได้หมุนเก้าอี้หันไปหา

 

" ใช่....มีใครบางคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้หวังจะชิงคฑาโซโลมอนอย่างแน่นอน "

 

 

ในเวลานั้นนอยท์ก็ยังคงโจมตีใส่ท้ายขบวนอยู่ต่อเนื่องขณะที่ทั้งสี่ได้เดินมาถึงที่ตัวเชื่อมขบวนข้างหน้าโทโมซาโตได้รับการติดต่อจากเก็นจูโร่

 

" ค่ะ ค่ะ " โทโมซาโต้พูดคุยไปขณะที่กำลังข้ามไปอีกโบว์กี้ " ค้นพบบางอย่างเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงปะปนอยู่กับฝูงนอยท์? "

 

" เหตุการณ์ทีเกิดกับดวงจันทร์เมื่อ3เดือนก่อนแล้วรัฐบาลญี่ปุ่นได้เปิดเผยเเล้วตั้งทฤษฎีของซากุราอิขึ้นมา " ดร.เวลได้อธิบายขณะที่กำลังข้ามไปอีกขบวน

 

" เพราะส่วนใหญ่ไม่มีใครรู้จึงถูกปิดเป็นความลับต่อไปถ้าหากว่าเราสามารถวิเคราะห์เจ้าสิ่งนี้เชื่อว่าไขปริศนาของคฑาโซโลมอนได้ เราอาจจะสามารถค้นพบวิธีต่อกรกับนอยท์แบบใหม่ได้แน่นอนครับ "

 

" เจ้านั้นนะ คฑาโซโลม่อนน่ะ ไม่ใช่ของควบคุมกันได้ง่ายๆเเบบนั้นหรอกน่ะ! " คริสได้พูดขึ้นแทรกขึ้นมาก่อนที่ทุกคนได้หันมาหาเธอ

 

" คริสจัง? " ฮิบิกิได้หันไปเรียกด้วยน้ำเสียงทีเป็นห่วง

 

" เเต่ว่าฉันเองก็คงพูดเเบบนั้นไม่ได้หรอกมั้ง " ขณะที่เธอบ่นพึมพำฮิบิกิได้เข้ามาจับมือของเธอขึ้นมา " ย.....ยัยบ้าจู่ๆมาทำอะไรเนี่ย!!! " เธอที่เริ่มเขินอายชั่ววูบ

 

" ไม่เป็นไรหรอก "

 

" ให้ตายสิ......เธอนี้บ้าจริงๆ " คริสได้เบื้อนหน้าหนี

 

" รับทราบค่ะ เดียวพวกเราจะต้านเอาไว้ค่ะ " โทโมซาโตได้รับคำสั่งก่อนจะหันไปหาฮิบิกิกับคริสก่อนจะควักปืนเพื่อเป็นสัญญาณไฟเขียวให้กับทั้งสอง

  

" ถึงคิวพวกเราเเล้วสิน่ะ " 


จู่ๆได้มีนอยท์บางตัวพุ้งลงมาเฉียดตัวดร.เวลจนเขาตกใจจนลงไปนั่งกับพื้นพร้อมกอดกระเป๋าในอ้อมแขนเอาไว้เเน่นโทโมซาโต้ได้หันปืนออกมายิงใส่นอยท์ไม่ยั่งเเต่ไม่สะเทือนอะไรจนมีอีกตัวที่พุ้งลงมาจนมาอยู่โบวกี้เดียวกันก่อนที่มันจะเข้าทำร้ายโทโมซาโต้ก็ได้มีกระสุนจำนวนนึ่งยิงเข้าใส่ร่างข้างหลังของนอยท์จนมันสลายกลายถ่านต่อหน้าทั้ง4

 

" ดูเหมือนว่า....จะมาทันพอดีสินะ " เซ็นโตะเดินมาจากขบวนด้านหน้าพร้อมในมือถือดริลครัชเชอร์เอาไว้อยู่

 

" คุณเซ็นโตะ!! " ฮิบิกิได้เรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยความดีใจ


" มาช้าชะมัดเลย "  คริสได้บ่นใส่เซ็นโตะทันทีเห็น


" เห็นได้ชัดเลยว่าเป้าหมายของพวกมันคือคฑาโซโลม่อน.....คิดถูกจริงที่ตามมาด้วยเเบบนี้ " เซ็นโตะได้เดินเข้ามาหาทั้ง4พร้อมมองไปที่เศษซากของนอยท์ที่พึ่งจัดการไป

  

"  ตอนนี้ได้รับคำสั่งให้กำจัดพวกนอยท์ก่อนที่เราจะไปถึงจุดหมาย " โทโมซาโต้ได้หันไปบอกกับเซ็นโตะเกี่ยวกับคำสั่ง

 

" งั้นก็ลุยกันเลยละกัน " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์ไดรฟ์เวอร์ขึ้นมาสวมพร้อมกับหยิบทากะบอทเทิลกับแกทลิ้งบอทเทิลขึ้นมาเขย่า

 

[ TAKA! GATLING! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง! "

 

[ TENKUU NO ABARENBOUHAWKGATLINGYEAHHH! ]

 

" พวกเราเองก็ไปกันเถอะ " คริสได้หันไปพูดกับฮิบิกิโดยที่ทางฮิบิกิพยักหน้าตอบ

 

[ Balwisyall Nescell gungnir tron ]

 


[ Killter Ichaival tron ]

 

 


บิลด์ได้สยายปีกอออกก่อนจะเล่งฮอว์คแกทลิ้งไปบนหัวและสาดกระสุนยิงจนเป็นรูขนาดใหญ่ก่อนจะทะยานบินพุ้งขึ้นไปก่อนที่ฮิบิกเเละคริสที่สวมใส่เกียร์เรียบร้อยเเล้วกระโดขึ้นมายืนหลังคารถๆฟท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนอยท์จำนวนมา

 

File:Symphogear G Ep 1 05.png


 

" ให้ตายสิ มีเเต่พวกนกเต็มฟ้าไปหมดเลย " คริสได้บ่นพึมพำออกมาพร้อมมองไปรอบ

 

" มันไม่สำคัญหรอกว่าจะมีเยอะสักแค่ไหนพวกเราจะโต้กลับไปด้วยการโจมตีผสานพวกเราฝึกกันมาก็พอเเล้ว " ฮิบิกิพูดขึ้นอย่างมั่นใจ

 

" เเต่ว่ามันยังไม่สมบรูณ์เลยนิน่า จู่ๆเอามาใช้สู้จริงเเบบนี้นะมัน....มันบ้าชัด " คริสได้หันไปพูด

 

" เเต่ยังไงก็ต้องหยุดเจ้าพวกนี้เอาให้ได้ละน่า " บิลด์ได้หันไปพูดกับคริสที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

" เห้อ...ช่วยไม่ได้ละน่า " คริสได้เป็นเปลี่บนที่เกียร์ทีเเขนเป็นหน้าไม้เเล้งหันหลังให้ฮิบิกิ " ฝากคุ้มกันด้วยละกัน "

 

" อืม! "

 

[ Gyutto nigitta kobushi seigi hanasanai kaihou zenkai Three, Two, One, Zero…. ]

  

" เอาล่ะ...มาเริ่มการทดลองดีกว่า " สิ้นเสียงบิลด์ได้กางปีกบินพุ้งขึ้นไปพร้อมกราดกระสุนโจมตีใส่นอยท์ขณะทีทางฝั่งคริสเองก็ยิงธนูพลังงานเข้าใส่ขณะเดียวกันฮิบิกิก็ค่อยจัดการนอยท์ทีเข้ามาโจมตีคริส

 

[ Saitan de massugu ni icchisen tsubaeru tame party Todoke!!! ]

 

เวลาเดียวกันคริสได้สร้างลูกธนูขนาดใหญ่เเล้วยิงขึ้นฟ้าไม่นานลูกธนูเเยกออกเป็นคริสตัลชิ้นเล็กก่อนที่จะพุ้งลงโจมตีใส่นอยท์เป็นวงกว้างจนบนท้องฟ้าเต็มด้วยเเสงระเบิด

 

[ Naze watashi nakuchanaranai no ka michinashi kotae wanai Kimidakewo mamoritai dakara tobee!!! ]

 

" ใช้ได้เลยนิน่า " บิลด์ได้บินลงมาชมกับคริสก่อนยที่ในวงล้อมระเบิดนั้นได้มีนอยท์ตัวนึ่งที่บินไปมาด้วยความเร็วจนแทบมองไม่ทัน " ดูเหมือนเจ้านั้นจะเป็นจ้าฝูงสินะ "

 

[ Hibike haato yo atsuku utau haato yo heki hecchara kakugo xakara ]

 

" ถ้างั้นก็!! " คริสได้ยิงมิสไซล์พุ้งออกไปเเต่นอยท์ตัวนั้นกับหลบได้ทุกลูก

 

" เร็วจริงๆ..... " บิลด์ได้หยิบดริลครัชเชอร์ขึ้นมาพร้อมใส่ไดมอนบอทเทิลใส่ลงไป

 

[ Tatoe inoochi karetemo tetote ysunagu nukumori ga nani ka nokoshi nanika tsutai Mirai miage rin to tate kitto hanabi umareru to shin jite…. ]

 

[ READY GO? ]

 

[ VOTEX BREAK! ]

 

บิลด์ได้บินพุ้งเข้าไปพร้อมง้างดริลครัชเชอร์ฟันลงไปทีหัวของมันเเจ่เนื่องจากหนามากจนทำให้รู้สุกถึงความเเข็งก่อนจะถูกล่วงลงมาบนหลังคารถไฟจนบุบ

 

" โอ้ยๆ....เเข็งอะไรแบบนี้เนี่ย!? "

 

คริสทีได้เปลี่ยนเป็นเเกทลิ้งได้กระหน้ำยิงเเต่มันสามารถบินหลบกระสุนได้หมดก่อนจะเปลี่ยนรูปแบบมาเป็นพุ้งชน

 

" คริสจัง! " ฮิบิกิได้พุ้งเข้ามาก่อนจะกระโดดพุ้งขึ้นต่อยใส่ทำให้มันเปลี่ยนวิถีออกด้านข้าง

 

บนจอที่กำลังฉายข้อมูลของนอยท์ที่พวกฮิบิกิกำลังสู้โดยเหล่าเจ้าหน้าที่กำลังวิเคราะห์อยู่

  

" พวก นอยท์น่าจะเกิดมาอยู่ในรูปแบบที่มุ่งจะฆ่าคนเท่านั้น...เเต่ว่าการเคลื่อนไหวเเบบนี้เหมือนกำลังเจาะจงเป้าหมายอยู่ " เก็นจูโร่นั่งคิดในใจขณะที่เข้ามือขึ้นจับคางตัวเองเอาไว้เพื่อใช่ความคิดสาเหตุเเรงจูงใจ

 

" จะบอกว่ายังมีอย่างอื่นนอกจากคฑาโซโลม่อนที่ควบคุมมันได้อีกงั้นหรอ "

 

ตัดมาพวกบิลด์ที่พยายามเข้าจัดการกับนอยท์ที่เต็มท้องฟ้าไปหมดอย่างลำบาก

 

" ชิ ถ้าใช้ X-Driveได้ละก็ไม่คณามือหรอก " คริสที่บ่นไปขณะที่พยายามยิงใส่อย่างต่อเนื่อง

 

" เออ คริสจัง คุณเซ็นโตะ " ฮิบิกิได้เรียกทั้งสองหันมาสนใจก่อนจะพบว่ารถไฟกำลังเข้าอุโมงค์

 

" ซวยเเล้ว " บิลด์ได้กระหน้ำยิงลงที่พื้นก่อนจะใช้กระทืบเท้าลงเเล้วคว้าตัวทั้งสองไว้พวกเขาได้ตกลงไปในรูพอดีกับที่รถไฟเข้าอุโมงค์ไปพอดี

 

" กะ.....เกือบไปแล้ว " 

 

" ช่วยไว้ได้พอดีเลย...ขอบใจนะ...ติดหนี้สะแล้ว...อ้าวหายไปไหนละ? " คริสที่กำลังจะเอ๋ยขอบคุณบิลด์แต่พอหันไปมากลับไม่เจอตัว


" ยะ....อยู่ตรงนี้ต่างหากละ " เสียงบิลด์ที่ดังออกเอื่อยๆทำให้คริสและฮิบิกิได้ก้มลงไปมองปรากฎว่าพวกเธอนั้นนั่งทับร่างของบิลด์เอาไว้อยู่


" วะ....หว่าาาา ขอโทษด้วยค่ะคุณเซ็นโตะ " ฮิบิกิที่รู้ตัวก็รีบลุกขึ้นออกทันทีพร้อมดึงให้คริสลุกตามมาด้วย


" อะ....อะแฮ่ม แล้วที่นี่จะทำไงดีละเข้าใสนอุโมงค์แบบนี้พวกเราก็ออกไปไม่ได้นะสิ " 


" จริงด้วยสิ " ฮิบิกิได้เคาะมือตัวเองเหมือนคิดอะไรออกคริสที่เห็นรีบหันไปหา 


" เธอมีความคิดอะไรดีๆงั้นหรอ "

 

" ฉันพอจะจำมาจากคู่มือของอาจารย์ทีให้มาน่ะพวกเราไปปลดขบวนรถไฟแล้วโยนเขวี้ยงใส่นอยท์กันเถอะ "

 

" อ....เอ่อ...นึกภาพออกเลยว่าเป็นไงเนี่ย "

 

" ให้ตายสิเเบบนั้นใช้คู่มือจริงเเน่หรอ ก็รู้นิน่าถ้านอยท์ข้าปะทะกับสิ่งของตัวมันก็จะทะลุไม่ใช่หรอ? " คริสได้พูดถึงความเป็นจริงเเต่ฮิบิกิที่ยิ้มออกมา

 

" ที่จะใช้ชนน่ะไม่ได้มีเเค่นั้นหรอกน่ะ " ฮิบิกิทีพูดเป็นในขณะที่คริสยังคงสงสัยก่อนที่บิลด์จะยืนกอดอกคิดอยู่ก่อนที่จะนึกอะไรออกเเล้วหันไปหาฮิบิกิ

 

" ค้นพบสมการแห่งชัยชนะแล้ว "

 

" เอ้? "

 

" ฮิบิกิทำตามเเผนเธอนะฉันจะค่อยถ่วงเวลาให้ " บิลด์พูดจบได้วิ่งบินพุ้งออกมาจากท้ายขบวนก่อนจะใช้ฮอว์คเเกทลิ้งเกอร์กับดริลครัชเชอร์ยิงใส่นอยท์ทีเข้ามาใกล้

 

ขณะเดียวกันทั้งสองได้วิ่งไปทีตัวเกี่ยวขบวนก่อนที่คริสจะยิงเข้าทีตะขอเกี่ยว

 

" ขอบใจ คริสจัง " ฮิบิกิได้พูดขอบคุณก่อนจะลงไปใช่เท้าดันขบวนออก

 

" นี้เธอเเน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้จริงๆนะ " คริสได้ถามเพื่อความเเน่ใจก่อนขบวนที่ถูกผลักออกไปบิลด์ที่หันไปมองเห็นขบวนรถไฟไหล่ออกมาจึงบินกลบออกให้ผ่านไปปะทะกับพวกนอยท์ค่อยทะลุขบวนมาช้าๆ


เวลาเดียวกันที่ฮิบิกิยืนดักรออยู่ที่ปลายอุโมงค์ขณะที่เธอกำลังง้างหมัดขวาทีเกียร์ของเธอยืนออกมามีไอพ้นด้านหน้าเหมือนสนับมือก่อนจะพุ้งออกไปตรงไปหานอยท์ที่ยังผ่านขบวนไม่ถึง

 

" ย้ากกก! " ฮิบิกิได้ยิงไอพ่นที่ข้างหลังบินพุ้งเข้าไปต่อยอัดเข้าที่ส่วนหัวก่อนที่เกียร์ยิงกลับมาพร้อมส่งเเรงกระเเทกเหมือนตอกตะปูอัดเข้าใส่จนเกิดระเบิดพุ้งออกไปนอกอุโมงค์อีกฝั่งนอยท์ที่บินตามจึงโดนลูกหลง

 

" เธอใช้ขบวนขนส่งในการชะลอการเคลื่อนไหวของนอยท์แล้วก็ใช้หมัดทะลวงเข้ากับขบวนไม่อยากเชื่อเลยเเหะว่าเวลาอันสั้นขนาดนี้คิดเเผนแบบนี้ได้เนี่ย " คริสทียืนตกใจที่ฮิบิกิคิดเเผนในเวลาเเบบนี้ได้

 

" ฉลาดไม่เบานิน่าที่คิดเเผนนี้ได้นะ " บิลด์ได้หันไปชมฮิบิกิโดยทีเธอยิ้มตอบกลับมา

 

 

ณ ฐานทัพ อิวะคุนิ

 

หลังจากขนส่งมองสินค้าเรียบร้อยโทโมซาโต้ได้หยิบทีปล้ำมาปล้ำบนเอกสารจากทหารนายนึ่งที่ยื่นให้โดยมีคริสทียืนอยู่ข้างๆ

 

" เสร็จเรียบร้อยเเล้วหรอ " ฮิบิกิได้เดินมาหาคริสพร้อมกับเซ็นโต

 

" กำลังทำเอกสารขั้นตอนสุดท้ายนะ " คริสได้หันมาตอบ

 

" ภารกิจส่งมอบเสร็จสิ้นเพียงเท่านี้นะครับ ขอบคุณสำหรับการทำงานนะครับ " นายทหารได้ยืนมือก่อนทีโทโมโซาโตยืนจับมือตามมารยาท 


" ขอบคุณมากค่ะ "

 

" ตอนนี้ผมได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วล่ะครับ " ดร.เวลได้เดินมาหาพวกเขาทั้งสาม " พวกคุณไม่ได้ทำลายเเค่เศษส่วนดวงจันทร์เพียงอย่างเดียวเเต่ว่าพวกคุณคือผู้กล้า "

 

" ผู้กล้างั้นหรอค่ะ หมายถึงพวกเราหรอค่ะ เอ่อคือ " ฮิบิกิทำท่าทีเป็นเขิน " พวกเราไม่ได้ทำอะไมากมายเลยนะค่ะไม่ต้องยกย่องพวกเราขนาดนั้นก็ได้นะค่ะ " ก่อนเธอจะเปลี่ยนท่าทางเอนตัวโบกมือไปมา


 " ไม่ต้องชมเชยมากขนาดนั้นก็ได้นะค่ะ " ไม่นานได้มีมือนึ่งได้มาฟาดเข้าทีหัวเธอเบาๆคนนั้นก็คือคริสนั้นเอง

 

" ยัยบ้า ไม่จ้องบ้าย่อตามเลยนะ " คริสที่ได้เตือนสติ

 

" มันเจ็บนะ คริสจัง " ฮิบิกิได้เอามือขึ้นมกลุ่มหัว


" อีกอย่างคนที่อยู่ในเหตุการร์ลูน่าแอคแทคนะคือหมอนี้ต่างหากละ " คริสได้พูดพร้อมชี้ไปที่เซ็นโตะที่ยืนอยู่ข้างๆกับฮิบิกิ

 

" โลกทีเเสนวุ่นวายนี้ พวกเราจำเป็นต้องมีผู้กล้าอย่างคุณนะครับไรเดอร์ซิสเต็มของคุณถือว่าเป็นดาบลงทัณฑ์แกความชั่วร้ายบนโลกใบดีจริงๆ " ดร.เวลมีท่าทีเหมือนจะถูกจริตกับผู้กล้าขณะที่ยืนฟังดร.เวลทีกำลังพล่าม


" ก็ขอบคุณสำหรับคำชมนะครับ ดร.เวล อย่างที่รู้ๆกันไรเดอร์ซิสเต็มนั้นไม่ไใช่อาวุธทางทหาร แต่มันคือสิ่งที่มีไว้เพื่อความถูกต้องเท่านั้น " 


" สมแล้วจริงๆที่คุณเป็นผู้กล้าที่ต้องแบกรับความหวังของทุกคนของที่ทุกคนอุตส่าห์ปกป้องผมจะวิเคราะห์ออกมาให้ดีที่สุดให้คุ้มค่ากับการคุ้มครองของพวกคุณนะครับ "


" ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ผู้กล้านะ " 


" ถึงมันจะเป็นเพียงคฑาโซโลมอนเเต่ก็ขอฝากด้วยนะค่ะ " ฮิบิกิได้ก้มหัวลงขอความกรุณา 


" ฝากด้วยล่ะ "

 

ทั้ง4เดินออกมาจากฐานหลังจากรายงานภารกิจให้ทางหน่วยที่ 2

 

" ในทีสุดก็ทำภารกิจเสร็จสักที...ทีดีกว่าก็คือ " ฮิบิกิได้หันมาหาพร้อมทำท่าทางดีใจ " เรายังพอมีเวลาไปดูคอนเสิร์ตของคุณซึบาสะด้วย "

 

" พวกเธอสามคนทำงานได้ดีมากผบ.เลยเตรียมเฮลิคอปเตอร์ขากลับไปโตเกียวไว้เเล้วละ " โทโมซาโตได้บอกข่าวดีให้กับทั้งสาม

 

" ดูเเล้วเหมือนจะมีใครบางคนคงดีใจหน้าดู " เซ็นโตะกอดอกพูดพร้อมหันไปหาซึ่งคนที่เขาพูดถึงก็คือฮิบิกิ

 

" จริงหรอค่ะ!? " ฮิบิกิทีกำลังดีใจก่อนทีฐานทัพด้านหลังพวกเธอเกิดระเบิดขึ้นพร้อมกับมีนอยท์โผล่ออกมาท่าทีฮิบิกิจากร่าเริงกลายเป็นยืนอึ่ง " เอาจริงหรอเนี่ย "

 

" ก็คงจริงเเหละน่า " คริส ฮิบิกิ และ เซ็นโตะรีบวิ่งกลับเข้าไปช่วยขณะที่เหล่าทหารกำลังตอบโต้นอยท์เพียงแค่ปืนเเต่มันได้พุ้งทะลุผ่านร่างไปก่อนจะโจมตีกลับเหล่าทหารตกเป็นเหยื่อของนอยท์จำนวนมาก

 

 

ณ ศูนย์บัญชาการหน่วยที่ 2


หลังจากที่ ฮิบิกิ คริสและเซ็นโตะ ได้กำจัดนอยท์จนหมดเจ้าหน้าที่ได้เข้าพื้นที่มาเก็บกวาดเศษฝุ่นคาร์บอนเกลื่อนเต็มฐานเเละตึกมากมายที่เสียหายจากการโจมตี

 

" ค่ะ เราจะทำให้ทุกอย่างดูปกติค่ะ " โทโมซาโตได้รายงานเหตุการณ์ที่ฐานทัพถูกโจมตีเเต่ยังมีข่าวร้ายอีกทีเธอกำลังจะบอก " แต่ว่า ดร.เวล ได้หายตัวไปพร้อมกับคฑาโซโลม่อนค่ะ "

 

" งั้นหรอ เข้าใจเเล้วตอนนี้รีบกลับมาก่อนเถอะ " เก็นจูโร่ได้จบบทสนมนา

 

" การโจมตีคราวนี้ ดูเหมือนจะมีคนอยู่เบื่องหลังจริงๆ สินะครับ " ฟูจิกาตะได้หันมาพูดกับเก็นจูโร่ขณะทีเจ้าตัวได้ก้มหน้าครุ่นคิด

 

 

 ณ สเตเดียมจัดคอนเสิร์ตคู่ของคาซานาริ ซึบาสะ และ มาเรีย คาเดนซาฟเน่ อีฟ โดยทุกพื้นที่มีโปสเคอร์คู่ของทั้งสองติดทั่วงาน

 

" ความเร่าร้อนนี้ส่งไปถึงทุกคนรึป่าวครับ!? ตอนนี้เรากำลังถ่ายทอดสดไปทั่วโลกการพบกันของศิลปินท็อปของโลกทั้งสองของราชินีเสียงเพลงมาเรียเป็นโชว์ที่สุดยอดและคอนเสิร์ตในคราวนี้คือการจัดกันเพื่อผูกมิตร์ไมตรีระหว่างสองดินแดนก็ของโทโตะและโฮคุโตะเข้าด้วยกันทำให้ผู้ชมนั่งกันไม่ติดเลยครับ " พิธีกรได้ยืนพูดต่อหน้าจอมากมายที่กำลังฉายภาพบรรยากาศภายในเสเตเดียม

 

ด้านหลังของเวทีโอกาว่าได้รับการติดมาจากเก็นจูโร่ขณะที่ซึบาสะนั่งอยู่ข้างหลังของเขาโดยมีคานาเดะยืนดูแลอยู่


 


" เข้าใจเเล้วครับ เดียวผมจะจะแจ้งให้คุณซึบาสะ "

 

" ไม่ต้องหรอก " เสียงของเก็นจูโร่ดังออกมาจากเครื่องสื่อสารที่หูของเขา " ขืนซึบาสะรู้ว่านอยท์กำลังมาโจมตีละก็คงได้ยกเลิกการเเสดงสดเเน่ " โอกาวาที่แอบเล่ห์ตามองไปทีซึบาสะกำลังนั่งท้าวขาบนเก้าอี้อยู่

 

" นั้นสินะครับผมเห็นด้วย งั้นเเค่นี้ก่อนละกันครับ "

 

" อ่า..ระวังตัวด้วยละ " เก็นจูโร่ได้บอกให้โอกาว่าระวังตัวก่อนจะตัดการสื่อสารไปทางโอกาว่าได้วางสายก่อนจะหันไปหาซึบาสะพร้อมถอดเเหวนออกมา

 

" ผบ.ว่ายังไงบ้าง ? " ซึบาสะได้เงยหน้าถาม

 

" ผบ.ได้ฝากอวยพรให้การเเสดงคืนนี้ลุล่วงนะครับ " โอกาว่าได้พูดโกหกเพื่อไม่ใช่ซึบาสะเป็นห่วงเเต่ซึบาสะได้ถอนหายใจออกมา

 

" เวลาทีคุณถอดเเว่นเเบบนั้นเเสดงว่าจะต้องไม่เกี่ยวกับการงานของผู้จัดการแน่ " ซึบาสะที่จับใต้ได้พร้อมลุกไปชี้หน้าโอกาวาที่ตกใจเล็กน้อย


" แม้ๆๆๆๆ.....คุณโอกาว่าโดนจับได้คาหนังคาเขาเลยน่า "  คานาเดะที่พอเห็นสีหน้าโอกาว่าที่ตกใจก่อนจะแซวออกมาทำให้เจ้าตัวที่โดนไปแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆออกมา


" ระวังนิสัยของตัวเองและผู้อื่น มันจะทำให้เรา.... " ระหว่างทีเธอกำลังอบรมโอกาวาอยู่ได้มีเจ้าหน้าที่เดินมาหาเธอพอดี

 

" ซึบาสะคุณใกล้ได้เวลาแสดงเเล้วครับ รบกวนด้วยครับ " เจ้าหน้าที่คนนั้นได้มาเรียกตัวซึบาสะให้ไปเตรียมตัว

 

" ค่ะกำลังจะไปเดียวนี่ค่ะ " ซึบาสะได้หันไปพูดกับเจ้าหน้าที่ก่อนจะหันกลับไปหาโอกาวา

 

" การรักษาจิตใจของผู้คนที่บอบช้ำนั้นก็เป็นหน้าที่ของคาซานาริ ซึบาสะ นะครับ พยายามเข้านะครับ " โอกาวาที่พูดให้กำลังใจกับซึบาสะ จนทำให้เธอต้องตัดใจเรื่องของโอกาวาอย่างช่วยไม่ได้

 

" ฉันน่ะไม่มีความสุขที่ต้องทำเเบบนี้หรอกนะค่ะ แต่ฉันก็จะพยายามละกันรายละเอียดค่อยบอกทีหลังเเล้วกัน "ซึบาสะพูดจบก็ได้เดินตามสตาฟไป


" ให้ตายสิน่า....ปากไม่ตรงกับใจเหมือนเดิมเลยจริงๆน่า " คานาเดะที่พอเห็นท่าทางของซึบาสะก็พูดนินทาออกมาโดยที่มีแค่โอกาว่าที่ยืนอยู่ข้างๆที่ได้ยิน


" นั่นสินะครับ " 


ณ ลานจอดรถที่อยู่ไม่ห่างมากจากสเตเดียม

 

 ได้มีรถตู้คนนึ่งจอดอยู่พร้อมภายในมีเทคโนโลยีล้ำสมัยเเละได้มีหญิงเเก่นั่งอยู่บนรถเข็นมีผ้าปิดตาข้างนึ่งกำลังนั่งดูการเเสดงสดของมาเรียอยู่ก่อนที่จอข้างๆจะมีข้อความเด้งขึ้นมา 'ถ้าคุณต้องการความสงบสุข คุณต้องสู้เท่านั้น'

 

" นั่นคือเจตนารมณ์ของแกสินะ น่าสมเพศจริงๆ " ได้มีหญิงชราที่สวมผ้าปิดตาข้างซ้ายพร้อมนั่งอยู่ในรถเข็น

 


 ตัดกลับมาบนเวทีก่อนที่การแสดงที่ท่านผู้ชมต่างมากันจะเริ่มนักร้องชื่อดังตัวแทนจากฝั่งของโฮคุโตะได้ออกมาร้องเพลง Dark Oblivionเพื่อเรียกน้ำย่อยให้กับผู้ชมจำนวนมาก

 

File:Symphogear G Ep 1 03.png

 

 

[ (Lost in a world gone astray,) (Questions, nothing left to say.) (But still tomorrow remains, yeaaah!!) ]

 

[ Falling to pieces, a shattered dreamland, nothing but shadows now. (As night stars to fall) Open your eyes to a brand new nightmare. Try to escape, but how? (As light wakes us all) ]

 

[ What does the future hold? (A fallen world once bold?) Can we escape this cold? (Fate

abandoned) When will a new sun rise? (When will we realize?) How many dreams must die? (We can’t turn back now.) ]

 

[ Entwined in darkness the light starts to fall. Merciful gods will mean nothing at all. ]

 

[ Stand on hallowed ground; reflect inside. So many questions remain. Tainted sanity preys upon us. We have to escape this pain. (I will fly) Stand up, stand up, come on, let’s go now. We will never fall again. (Not again) Fate will never begin to bind us in dark oblivion. ]

 


หลังจากที่ร้องเพลงเสร็จเธอได้โบกไม้โบกมือให้เหล่าเเฟนๆโดยทุกคนในสเตเดียมโบกเเท่งแสงในมือขณะที่กำลังเรียกชื่อของเธออยู่ภายในห้องด้านบนของสเตเดียมซึ่งเป็นระดับVipซึ่ง มิคุ ยูมิ ชิโอริ คูริโยะ มิโซระ พร้อมกับบันโจ ได้นั่งชมเเสดงสดอยู่ภายในเพราะบัตรที่ซึบาสะเป็นคนมอบให้


 


" สุดยอด มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟ เธอทำให้เวทีนี้มีชีวิตขึ้นมาได้เลยนะเนี่ย " ยูมิที่ได้โบกเเท่งเเสงในมือของเธออย่างมีความสุข

 

" แล้วทำไมฉันถึงโดนลากมาด้วยละเนี่ย " บันโจนั่งกอดอกมองดูคอนเสิร์ตอย่างหงุดหงิดก่อนจะมีมือนึ่งเข้ามาหยิกหูของบันโจโดยที่ไม่ทันตั้งตัวทันที " โอ้ยยยย เจ็บๆๆๆๆ "


" เน่ๆๆ....คนเข้าอุตส่าห์เอาบัตรที่แสนจะหายากมาให้แล้วยังมาบ่นแบบนี้เสีนมารยาทเกินไปแล้วนะยะ "  คานาเดะได้บ่นออกมาพรางหยิกหูของบันโจแรงขึ้นเรื่อยๆ


" โอ้ยๆๆๆ เจ็บๆๆ เข้าใจแล้วๆๆ ขอโทษด้วยคราบบบบ " บันโจที่ทนไม่ไหวรีบขอโทษขอโพยก่อนที่คานาเดะจะปล่อยมือ


" สมน้ำหน้า " มิโซระได้หันมาสมน้ำหน้าใส่บันโจ 
" แต่ว่าน่า...คุณมาเรียเนี่ย...สุดยอดจริงๆเลยน่า " 


" นั่นสินะเพียงเเค่ไม่กี่เดือนเธอก็ได้ไต่ขึ้นมาเป็นท็อปชาร์ตของอเมริกาได้อย่างง่ายดายเลย " ชิโอริได้นั่งพูดขึ้น

  

" ฉันเองก็อยากให้งานโรงเรียนครั้งต่อไป ออกมาเเบบนี้จังเเต่ถึงจะทำได้เเค่ฝันก็ตามเถอะน่า " ยูมิพูดอย่างน่าเสียดายขณะที่ทิ้งตัวลงบนโซฟา

 

" นี้เธอวางแผนเอาไว้ตั้งแต่แรกเเล้วหรอจ้ะ คุณอิตาบะ " ชิโอริได้หันมาพูดขณะที่มิคุได้ถกแขนเเขนเสื้อขึ้นก้มมองดูนาฬิกาด้วยความเป็นห่วง

 

" ยังไม่มาอีกหรอ บิกกี้น่ะ? การเเสดงกำลังจะเริ่มแล้วน่า " คูริโยะได้หันไปถามมิคุที่ยังคงกังวล

 

" อืม " มิคุได้ตอบกลับคูริโยะก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความเป็นห่วง

 

" คุณคาซานาริเป็นคนชวนด้วยตัวเองเลยน่า ฉันไม่คิดว่าเธอจะพลาดการเเสดงสำคัญเเบบนี้หรอกนะค่ะ " ชิโอริได้หันมาพูด

 

" เดียวพอไฟดับ แล้วเดียวยัยนั่นก็โผล่มาเองเเหละ " ไม่นานไฟในสเตเดียมได้ดับลงมาพร้อมเฮของเหล่าแฟนดีงขึ้นก่อนที่เเสงบนเวทีเปิดขึ้นก่อนทีลิฟท์กลางเวทีได้เลื่อนขึ้นมาเผยให้เห็นเงาทั้งสองยืนอยู่


 


" เเสดงให้ดูหน่อยสิเพลงทีทำให้เธอขึ้นมาอยู่จุดสูงสุดได้นะ " ทั้งสองทีถือไมค์ทีเป็นรูปทรงของดาบเเละชุดของมาเรียในชุดสีขาวกระโปรงยาวด้านข้างขวาเเละซึบาสะเสื้อเกราะอกสีขาวมีผ้าคลุมสีดำทีไหลซ้ายกระโปรงสั้นและมีโบว์ขนาดใหญ่ทีเอวด้านขวา เพลง Fushicho no Flamme

 

File:Symphogear G Ep 1 14.png

 

[ Huuh...(Masa ni koyoi),Cold moon... (ima sekai wa)Blue shine...Hitotsu ni naru, todoki tamae, kanae tamae, Sā...hajimarou ]


 (3,2,1 Ready go! Fly!!)

 

ตัดกลับมาทางพวกฮิบิกิบนเฮลิคอปเตอร์พวกฮิบิกิกำลังโดยสารมุ่งไปยังสเตเดียมทีจัดการเเสดงสดขณะทีพวกเขากำลังดูผ่านจอมอนิเตอร์อยู่

 

" เริ่มเเล้วสินะ " โทโมซาโตได้หันไปพูดขณะที่ ฮิบิกิ คริสและเซ็นโตะนั่งดูอย่างกังวลโดยเฉพาะริวกะที่นั่งเงียบมาได้ตั้งเเต่ออกจากฐาน

 

จู่ๆก็ได้มีมิสไซล์ยิงเข้ามาทางพวกเธอเซ็นโตะที่เห็นเเบบนั้นรีบเข้าจับคันโยกบังคับหักออกเฉียดมิสไซล์ไปนิดเดียวก่อนจะกลับมาตั้งหลักอีกครั้ง


[ Hatenaki tsuyoi kono omoi wa Yuzurenai tsuyoi kono omoi wa Dare ni mo makenai fushi naru merodī Kagayake True heart ]


" อะไรนะเมื่อกี้นี่นะ "

 

" การ์เดี้ยนหรอ....ไม่ใช่ของเฟาส์เเละโทโตะ " เซ็นโตะมองเห็นการ์เดี้ยนพร้อมสัญญาลักษณ์บนเสื้อพร้อมสีที่หัวของมันที่เป็นสีน้ำเงิน 



" โฮคุโตะหรอ "


[ Kono te kara koboresatta Inochi...tsumuida ko-do-uKaketa mūnraito sono hikari wa Nokoxa mono ni nani wo tou! ]

 

" ทำไมละ "

 

" ฉันจะจัดการเองพวกเธอรีบมุ่งหน้าไปต่อสะ " เซ็นโตะหันมาพูดก่อนจะหยิบบิลด์ไดรฟ์เวอร์ขึ้นมาสวมเเล้วเปิดประตูออกเเล้วโดดออกไปต่อหน้าของทุกคน

 

" คุณเซ็นโตะ "

 

[ TAKA! GATLING! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

ARE YOU READY?

 

" แปลงร่าง! "

 

[ TENKUU NO ABARENBOUHAWKGATLINGYEAHHH! ]

 

 

กลับมาทางงานคอนเสิร์ต


[ Kanashimi wo tabanete tsurugi ni Yaiba ni jasutisu no nano moto Nidoto kieru koto nai Tamashī no tanebi wo sā Tomose ]


[ Moenasai hito ni Sadame nado nai  Tobinasai kako wo hikichigitte  Ikinasai atsuku habatakiai 
Hibiki tsutau kanade tsutau kizuna! ]

[ Sō namida nigirishimete  Seotta zenbu nigirishimete ]

[ Ima fushi naru yume wo hane ni  Negau asu wo tomo ni tobanai ka? 
Utae Phoenix song ]

 

 

ทั้งสองทีร้องพลงจบลงเหล่าแฟนที่ตะโกนเรียกชื่อทั้งสองดังก้องไปทั่วสเตเดียมเเละทุกคนทั่วทุกมุมโลกที่กำลังดูพวกเขาทั้งสองขณะทีกำลังโบกมือให้ทีกล้องเเละเเฟนคลับ

 

"ทุกคนขอบคุณมากน่า ฉันที่ได้การสนับสนุนจากทุกคนนั้นเป็นแรงผลักดันให้กับฉันเเละเเรงบันดาลใจ ฉันหวังว่าเพลงของฉันจะเป็นเเรงบันดาลใจให้กับทุกคนได้เช่นกัน " ซึบาสะได้เดินออกมาพูดกับเหล่าแฟนตรงหน้าก่อนที่จะมีเสียงตะโกนตอบกลับ

 

" ฉันจะทำเพลงของฉันดังไปทั่วประเทศ และจะเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคงเพื่อผู้ที่ค่อยติดตามและสนับสนุนฉัน " มาเรียได้ออกมาพูดต่อขณะทีภาพได้ถ่ายทอดสดไปทั่วทั้งโทโตะ โฮคุโตะเเละเซย์โตะ

  

" ฉันรู้สึกเป็นเกียร์ติมากทีได้มายืนอยู่ตรงนี้บนเวทีนี้ " เธอได้ยิ้มให้กลับเเฟนคลับทุกคนภายในงานพร้อมหันกลับไปหาซึบาสะ " เเล้วก็ได้มาร้องเพลงคู่กับ คาซานาริ ซึบาสะ นักร้องชื่อดังของญี่ปุ่น "

 

" ชั้นเองก็รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้พบกับนักร้องที่ยอดเยี่ยมแบบคุณเช่นกัน " ซึบาสะยืนมือออกไปขณะทีมาเรียได้ยืนมือไปจับเช่นกัน


" พวกเราต้องแสดงให้โลกได้เห็นถึงพลังแห่งเสียงเพลงของพวกเรา " มาเรียได้กล่าวต่อหน้าซึบาสะ" นั้นนะ เป็นพลังที่ใช่เปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ล่ะ " ซึบาสะได้พูดตอบก่อนที่มาเรียจะเดินหันไปอีกฝั่งของเวที

 

" และก็ยังมีอีกอย่างนึ่ง.... " มาเรียที่ได้ยกไมค์ขึ้นมาพูดสร้างความสงสัยให้กับซึบาสะทีเอะใจไรบางอย่างเเต่ยังไม่รู้ มาเรียได้สะบัดมือขวาออกก่อนทีจะมีนอยท์ปรากฎขึ้นมาหน้าเวทีจำนวนมากซึบาสะทีเห็นได้ยืนตกใจมากพร้อมมองไปทั่วสเตเดียมขณะทีเหล่าผู้คนแตกตื่นต่างวิ่งอย่าโกลาหล

 

" อย่าหวาดกลัว.....ไม่ต้องหวาดกลัวไป! " มาเรียได้มองเห็นผู้คนต่างตื่นตระหนกก่อนจะตะโกนผ่านไมค์ก่อนที่ทุกคนให้สเตเดียมอยู่ในความสงบ

 

 

ห้องบัญชาการหน่วยที่ 2

 

" ยืนยัน การปรากฏตัวของนอยท์ ภายในสเตเดียม เป้าหมายคือ ราชินีเเห่งเสียงเพลงครับ " ฟูจิกาตะได้รายงานสถานการณ์

 

" ว่าไงน่ะ!? " เก็นจูโร่ได้สบถขึ้นมา

 

 

บนรถเเห่งนึ่ง

 

" ชักช้าเกินไปเเล้วแต่ว่า " หญิงคนนั้นได้หันไปทีจอมอนิเตอร์คอมพิวเตอร์ " เเต่ไม่ว่ายังไง ก็ต้องทำตามแผนการของเราต่อไป " ด้านหลังของเธอมีเด็กสาวสองคนยืนมองอยู่พร้อมทีคอทั้งสองมีจี้สีเเดงอยู่

 

 

 

ตัดกลับมาทางบนเฮลิคอปเตอร์

 

พวกฮิบิกิระหว่างทีกำลังโดยสารอยู่เก็นจูโร่ได้ติดต่อมาหาโทโมซาโตพร้อมรายงานสถานการณ์ที่คอนเสิร์ต

 

" รับทราบค่ะ ทางนี้จะไปถึงที่เกิดเหตุภายใน 40 นาทีค่ะ ทางเราจะพยายามควบคุมสถานการณ์เองค่ะ " โทโมซาโตได้หันไปหาฮิบิกิ เเละ คริส " พวกเธอได้ยินเเล้วใช่มั้ย....รู้ว่ายังคงเหนื่อยอยู่ก็รบกวนด้วยนะ"

 

" เข้าใจเเล้ว " คริสที่ได้ตอบกลับ 


" ปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราเอง " 

 

" พอมาลองคิดดูเเล้วการจู่โจมทีฐานทัพอิวาคุมิและทีงานคอนเสิร์ตเเบบนี้ " โทโมซาโตที่กำลังสงสัยเหตุการณ์ที่อิวาคุมิที่ถูกโจมตีพร้อมกับงานคอนเสิร์ต

 

" จะต้องมีใครควบคุมนอยท์อยู่เเน่ๆ " ทั้งสองหันไปมองมอนิเตอร์ข้างๆ

 

" พวกเรายังไม่รู้รายละเอียดแถมไหนจะมีศัตรูใหม่อีกสองคนอีก "

 

" คุณเซ็นโตะคงจะไม่เป็นอะไรหรอกน่ะ " ฮิบิกิทีกล่าวออกมาขณะที่เป็นห่วง 


" ถ้าเป็นหมอนั้นละก็เชื่อว่าต้องไม่เป็นไรเเน่นอน " คริสได้หันมาพูดกับฮิบิกิ

 

 

ตัดกลับมาทีบนเวทีซึบาสะหันมองรอบๆเวทีก่อนจะแกะผ้าพันคอออกปรากฎเห็นเป็นเกียร์ที่เธอห้อยอยู่ที่คอ

 

" น่ากลัวจังน่าเธอเนี่ย " มาเรียหันไปยิ้มให้กับซึบาสะ " ยังอุตสาห์เตรียมพร้อมจะสู้ทั้งๆทีตอนนี้กำลังเสียเปรียบซะขนาดนี้แต่อย่ารีบร้อนไปเลยเธอคิดว่าจะจัดการพวกนอยท์ไม่ให้ทำลายผู้ชมนั้นได้หมดงั้นหรอ "

 

" ชิ! " ซึบาสะที่ทำได้เเค่สบถออกมาอย่างเจ็บใจ

 

" เเล้วก็นะ คอนเสิร์ตนี้นะถูกฉายไปทั่วโลก " มาเรียได้หันไปทีจอของการถ่ายทอดสดทีกำลังฉายไปทั่วโลกเธอกล่าวก่อนจะหันกลับไปหาซึบาสะอีกครั้ง " เเล้วก็นะถึงทางรัฐบาลญี่ปุ่นจะเผยแผ่นข้อมูลเทคโนโลยีเกี่ยวกับซิมโฟเกียร์ออกมาก็เถอะแต่ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลของผู้ใช้เลยฉันพูดถูกรึป่าว คุณคาซานาริ ซึบาสะ "

 

" นี้เธอจะดูถูกฉันงั้นหรอคิดว้าจะทำให้ฉันลังเลในการยกดาบขึ้นสู้รึไง " ซึบาสะกล่าวพร้อมยกดาบติดไมค์ไว้ด้ามจับชี้ทีมาเรีย

 

" หึ....คนเเบบเธอฉันก็ไม่ได้รังเกียจหรอกน่า " มาเรียได้ยิ้มออกมาพร้อมรอยยิ้มทีเต็มทีแฝงบางอย่าง " ถ้าหากทุกคนมีความกล้าทีลุกขึ้นสู้เพื่อผู้อื่นเเบบเธอละก็ โลกนี้คงจะน่าอยู่ขึ้นเยอะ " สีหน้าเธอดูม่องลงหลังจากพูดจบทำให้ซึบาสะที่ฟังอยู่ไม่เข้าใจสิ่งทีเธอกำลังสื่อ

 

" มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟเธอเป็นใครกันเเน่ "

 

" นั้นสิน่า...นี้ก็ได้เวลาการเเสดงโชว์ของฉันแล้ว " มาเรียสบัดดาบในมือก่อนจะยกไมค์ทีคิดอยู่ทีด้ามมาพูด 



" พวกเรามีพลังทีจะสามารถควบคุมนอยท์ทั้งหมดได้ในฐานะตัวแทนของโฮคุโตะขอประกาศแก่โทโตะและประเทศต่างในโลกจงยอมจำนนให้กับพวกเราโฮคุโตะซะ " หลังจากที่มาเรียพูดจบคนทั้งสเตดี่ยมได้ตกใจกับสิ่งทีเธอพูดเช่นเดียวกับซึบาสะได้เบิกตกใจไม่เเพ้กันก่อนจะเริ่มพูดขัดขึ้นมา

 

" นี้เธอคิดจะเป็นศัตรูของคนทั้งโลกงั้นหรอ.....ก็หมายความว่า? "

 

" ประกาศสงครามไงล่ะ ! " มาเรียได้ยิ้มมุมปากก่อนจะโยนดาบไมค์ในมือตัวเองขึ้นฟ้าพร้อมได้ร้องเพลงออกมา

 

 [ Granzizel bilfen Gungnir zizzl ]

 


 


กลับมาทางสเตเดียมเหล่าผู้ชมที่กำลังตกใจเเละหวาดกลัวภายในห้องVipพวกมิคุยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมด

 

" นี้มันหมายความว่าไงกันเนี่ย! " บันโจตะโกนขึ้นพร้อมมองดูข้างล่างทีเต็มด้วยนอยท์เเละการ์เดี้ยน

 

" สัญลักษณ์นั้นโฮคุโตะไม่ใช่หรอ " มิโซระได้เห็นสัญลักษณ์บนตัวของการ์เดี้ยนจึงพูดขึ้น

 

" อ....อะไรกันเนี่ย ไม่ใช่อนิเมหรอกหรอ " ยูมิได้อุทานตามสไตล์ของเธอเช่นเดียวกับคูริโยะ " ทำไมกัน ถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกละ? "

 

" ฮิบิกิ " มิคุได้เอามือพนมเข้าหากันก่อนจะรู้สึกกังวล


" เกียร์นั้นมัน......ไม่มีทางนะ!? " คานาเดะที่มองผ่านกระจกมองไปที่ร่างของมาเรียที่สวมกังกุงเนียร์สีดำอยู่โดยที่กังกุงเนียร์ของเธอก็ยังอยู่ในมือ

 

" กังกุงเนียร์! " ซึบาสะที่ได้มอง

 

" ฉันคือ...ไม่สิพวกเราคือฟีเน่พวกเราคือผู้นำจุดจบมาสู่โลกไงล่ะ "

 

File:Symphogear G Ep 1 20.png

 

 

 บนเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังมุ่งหน้าไปฮิบิกิเเละคริสทีตอนนี้กำลังตกใจกับภาพตรงหน้าทีมาเรียกำลังสวมใส่กังกุงเนียร์สีดำอยู่บนเวที

 

" ก-โกหกน่า "

 

" กังกุงเนียร์สีดำ "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #54 moswiwat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 09:09
    คานาเดะกับบันโจเข้ากันได้ดีแฮะ

    บางทีไรท์เขียนผิดจากเซ็นโตะเป็นริวกะนี่บางคงอาจจะงงนะ
    #54
    0