Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 33 : Kamen rider Hesei Generation Final & Symphogear Part 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

ณ  ห้องใต้ดินร้าน Nascita

 

บนเตียงนอนเซ็นโตะที่กำลังนอนหลับลึกมากจากทีเข้าอดหลับอดนอนมา3วันติดกันจนร่างกายเพลียเเต่ว่าภายในความฝันของเขาได้เห็นไรเดอร์สองคนคนนึ่งสีส้มเเละอีกคนเป็นสีเขียวเข้าต่อสู้กับอะไรบางอย่างเป็นมอนเตอร์ใส่ชุดพ่อครัวเเละทันใดนั้นบิลด์ได้ปรากฎตัวออกมาเข้าจัดการอย่างง่ายดายเเละจู่ก็เข้าทำร้ายไรเดอร์คนนึ่งพร้อมกับดูดส่วนประกอบบางอย่างจากไรเดอร์สีชมพูเเล้วจากไปความฝันสิ้นสุดลงเซ็นโตะได้ลุกพุ้งขึ้นมาจากเตียงพร้อมอาการหอบ

 

" ฝันนั้นมันอะไรกัน "

 

ติ้ง! ติ้ง! ติ้ง!

 

" อ้ากก......อะไรๆๆ  " เซ็นโตะที่สะดุ้งเพราะเสียงทีดังออกมาจากข้างๆตัวของเขาก็คือนาฬิกาปลุกเขาที่ตั้งสติได้เขยิบตัวไปปิดจนมันเงียบไปก่อนจะมองเห็นกระจกเล็กเเละเห็นใบหน้าของตัวเองทีถูกขีดเขียน


 


" เอ้ะ.....โอ้วโห้วเต็มหน้าเลย....เห้อ เลวร้ายสุดๆเลย "

 

ตึง!

 

ระหว่างทีเขากำลังรู้สึกเซงหลังจากทีเห็นใบหน้าตัวเองก็ได้มีเสียงระเบิดดังออกมาจากด้านหลังซึ่งเป็นห้องสกัดบอทเทิลเเต่เเทนทีเข้าจะตกใจกับยิ้มเเล้วค่อยๆหันไปหาวิ่งพุ้งพรวดเดียวไปถึง

 

" เห้ยยย.....วู้วหู้ววว....บอทเทิล!! "

  

พอเข้าไปถึงพบว่ามี2ขวดอยู่ด้านในเข้าทีเห็นก็เกิดอาการดีใจจนขยี้ผมตัวเองพร้อมปอยผมตั้งตรงอย่างเป็นเอกลักษณ์เเล้วได้ยืนมือเข้าไปหยิบ

 

" สุดยอดไปเลย "

 

เเต่เเล้วความตื่นเต้นก็หายไปก่อนจะพึ่งสังเกตุเห็นว่าทำไมถึงมี2บอทเทิลพร้อมกับขณะทีปกติเเล้วส่วนใหญ่มักจะได้ทีละขวดเเละเขาเองก็ไม่ได้ออกไปปราบเเสมชเเม้เเต่น้อย


 

" ทำไมถึงเป็นสองอันละ? "

 

ระหว่างทีกำลังสงสัยประตูได้เปิดออกพร้อมกับมิโซระที่ดูเพลียเเละทั้งสองได้มองหน้ากันก่อนทีมิโวนระจะเดินลงบันได้3ขั้นพร้อมบ่นออกมาทุกที

 

" เหนื่อยก็เหนื่อย อยากได้ค่าพร์ทไทม์ด้วย ง่วงอีกต่างหาก "

 

" ดะ.....เดียวสิได้เจ้าพวกนี้มาตอนไหนนะ? "

 

" ห่า!! ทางนี้มากกว่าทีต้องถาม ฉันก็แค่สกัดบอทเทิลที่เซ็นโตะกำเอาไว้ต่างหากละ " มิโซระได้ตอบก็เดินตรงไปที่เตียงทันทีด้วยท่าทางงัวเงียแบบสุดๆ

 

" เอ้ะ...นี่ฉันกำบอทเทิลแล้วหลับไปเหรอ? "

 

" ก็หลังจากเขียนหน้านายเสร็จก็ เห็นกำไว้ว่าเป็นของสำคัญแต่ที่หน้าแปลกคือทั้งๆที่ยังไม่ได้สกัดแต่รูปร่างเหมือนบอทเทิลปกติเลย...พอสกัดเสร็จก็ออกมาเป็น2บอทเทิล "มิโซระพูดจบก็ลงไปนั่งบนเตียงเเละหยิบตุ๊กตาคู่ใจของเธอพร้อมห่มผ้าทิ้งตัวลงนอน

 

 " เกมกับดอกเตอร์หรอ.....เเต่เดียวสิเธอเองเหรอที่เป็นคนเขียนหน้าฉันนะ!! "

 

มิโซระได้ยื่นหน้าออกมาพร้อมทำหน้าน่ารักใส่เเละเเลบลิ้นออกมาเหมือนเด็กอนุบาล

 

ทางด้านข้างบนบันโจที่กำลังลองชงกาเเฟจนเสร็จเเละได้ลองชิมเเต่ไม่ทันไรเขาก็ได้สะลักกาเเฟได้พุ้งออกจากปากทำให้ซาวะที่นั่งอยู่ตกใจก่อนจะหยิบผ้ามาเช็ด

 

" ว้ายย!?  "

 

" ห่วยเเตก!? ใครกันที่ทำกาเเฟรสชาติอุบาทเเบบนี้เนี่ย "

 

" ก็นายเองไม่ใช่หรอ "

 

" อ่อ ฉันหรอ "

 

"  ก็ใช่นะสิเอาทำความสะอาดก่อนเถอะ " ซาวะได้เดินเข้าไปช่วยเช็ดทำความสะอาดขณะเดียวกันเซ็นโตะได้เดินมาหลังจากล้างหน้าเสร็จก่อนจะได้ยินเสียงประตูร้านเปิดออกพร้อมคนทีเข้ามาคือฮิบิกิ ซึบาสะ คริส คานาเดะเเละมิคุ

 

" อรุณสวัสดิ์ค่ะ ทุกคน "

 

" โอ้ว...ไงพวกเธอมีอะไรหรอมากันพร้อมหน้าเชียว " บันโจได้ทักเป็นคนเเรกใส่พวกฮิบิกิ

 

" พอดีว่าพวกเราเเวะมาเยี่ยมหน่อยนะค่ะ....ว่าเเต่คุณบันโจทำไมถึงเเต่งตัวเเบบนั้นละค่ะ " มิคุที่เห็นบันโจใส่ผ้ากันเปื้อนทางเซ็นโตะเองก็สงสัยเหมือนกัน

 

" นั้นสิทำไมนายเเต่งตัวเเบบนั้นละ " เซ็นโตะที่พึ่งสังเกตุก็ได้ทักขึ้นมา

 

" ก็....ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการนะสิ.....ก็มาสเตอร์ไม่อยู่แล้วนิน่า " บันโจได้พูดด้วยสีหน้าเศร้า

 

" จะว่าไปมันก็จริงเเล้วอิสึรุกิรู้เรื่องรึยัง? " ซึบาสะได้หันหน้าไปหาซาวะเเต่คำตอบทีได้มาคือส่ายหน้าทำให้เธอเองเข้าใจ

 

" ถ้ารู้ว่าพอตัวเองเป็นฝ่ายศัตรูได้มีหวังช็อคกันพอดีนะสิ " คานาเดะได้พูดขึ้นพร้อมเอามือมาเเตะบ่าของซึบาสะเบาๆ

 

" มาซ่อนตัวในร้านเข้าแต่มาดูแลร้านเองเนี่ย....คิดยังไงกันแน่นะ " คริสที่พูดแซวใส่บันโจก่อนที่เซ็นโตะจะเดินไปหยิบแก้วที่วางอยู่มาที่ก็อกน้ำ

 

" ฮ๊า ว่าไงน่ะ? "

 

" น่าๆทั้งสองคนหยุดก่อนเถอะค่ะ...เเหะๆ " ฮิบิกิได้เข้าไปห้ามปรามบันโจกับคริสที่จะทะเลาะกันเอาไว้ก่อนจะมากกว่านี้

 

" อาาา...จริงสิเห็นว่าเมื่อวานฉันหลับไปพร้อมกำบอทเทิลอยู่สินะ " เซ็นโตะได้ถามบันโจขณะทีดื่มน้ำอยู่

 

" บอทเทิลอันใหม่งั้นหรอ? " คานาเดะได้กล่าวพร้อมหันไปหาเซ็นโตะ

 

" ไม่ใช่ว่านายซี้ซัวละเมอไปหยิบบอทเทิลของตัวเองมาถือเล่นรึไง? " คริสทีได้พูดขึ้นเช่นกัน

 

" อ่อ...ฉันเจอมันเมื่อวานนะเห็นเขียนว่า เอ็กเซด ละมั้ง "

 

" เอ็กเซดหรอ?  เเสดงว่าไม่ใช่ฝันงั้นหรอ "

 

" หมายความว่าไงหรอ? " ซึบาสะที่พอเห็นท่าทางของเซ็นโตะที่ดูตกใจเอามากๆจึงได้หันไปถาม

 

" ฉันฝันว่าได้ไปเก็นส่วนประกอบของ มาสไรเดอร์ที่ชื่อ เอ็กเซดมานะ...เเต่ว่าฉันไม่เห็นจำได้เลยว่าเป็นคนทำ "

 

" มันไม่เเปลกไปหน่อยหรอทีในความฝันมันตรงกันเป๊ะขนาดนี้นะ " มิคุได้พูดขึ้นพร้อมมองไปทีฮิบิกิ

 

" นั้นสิฉันเองก็คิดเหมือนกัน "

 

" ยังไงก็ช่างเถอะบางทีอาจจะเป็นเทพแห่งบอทเทิลมอบของขวัญให้ก็ได้....ขอบคุณน่าเทพแห่งบอทเทิล "

 

" ให้ตายสิใช่ตรรกะอะไรถึงได้คิดแบบนั้นได้ "

 

" นั้นคงไม่เข้าใจหรอกน่า....มันเป็นปฏิหาริย์ที่ไม่มีทางเกิดกับคนที่เป็นมาสไรเดอร์ไปเพื่ออะไรแบบนายไปตลอดชีวิตนะ "

 

" พูดอะไรของนายนะ...ฉันเองก็ทำเต็มที่แล้วนะ "

 

" เเล้วทำไมนายถึงมาเป็นไรเดอร์ละ "

 

" เรื่องนั้นนะ..... " บันโจที่จู่ๆก็เงียบไปเพราะเขาตอนนี้ยังไม่พบเหตุผลทีทำไมเขาถึงมาเป็นมาสไรเดอร์เเละสู้ไปเพื่ออะไรจึงได้เเต่เงียบ

 

" เห็นมั้ย....นายตอบไม่ได้...ทุกคนล้วนเเล้วเเต่ก็มีเหตุผลที่ต้องต่อสู้ทั้งนั้นแหละ " เซ็นโตะได้พูดออกมาทำให้พวกฮิบิกิเองก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกันยกเว้นมิคุทีไม่เข้าใจ

 

" งั้นเเล้วนายล่ะ เป็นไรเดอร์ไปเพื่ออะไร "

 

" ก็ของมันเเน่อยู่เเล้วเพื่อความรักและสันติสุขไงล่ะ โลกสวยๆ "

 

" ให้ตายสิ....พูดอะไรหน้าอายออกมาหน้าตาเฉยได้ยังไงกันเนี่ย " บันโ๗ที่พอได้รู้เหตุผลของเซ็นโตะก็ยิ้มหัวเราะออกมา

 

" โกหกชัดๆ " ซาวะได้พูดขึ้นพร้อมหันไปสนใจงานของเธอต่อ 


" ความคิดเด็กๆ " คริสได้ท้าวเเขนพูดหน้าตาเฉย

 

" รู้สึกไร้สาระยังไงไม่รู้ " ซึบาสะเองเองก็เห็นด้วย


" เหตุผลเชยชะมัดเลย " คานาเดะเองก็พูดพร้อมกับเดินไปนั่งที่เก้าอี้ม้าหนังใกล้ๆกับประตูร้าน

 

" ไม่เห็นเข้าใจเลย " ฮิบิกินั่งงงพร้อมกับพยายามทำความเข้าใจสิ่งที่เซ็นโตะพูดพร้อมกับมิคุ

 

" ฉันเองก็ด้วย "

 

" เอ้...โหดร้าย!! ถ้างั้นก็ดูสิ่งนี้ซะ " เซ็นโตะรู้สึกเสียหน้าได้รีบเดินออกมาเเล้วหยิบบางอย่างออกมาเป็นทรงกระป๋องน้ำอัดลมที่มีลายเเรบบิทเเทงค์อยู่


 


" เอ้ อะไรนะน้ำอัดลมหรอ? " คานาเดะที่พอเห็นไอเท็มในมือก็ทักขึ้นมา

 

" อร่อยเลย.....ใช่สะที่ไหนเหล่า!!! "

 

" นั้นคือไอเท็มใหม่ของบิลด์งั้นหรอ? "  ซึบาสะที่มองเเวบเดียวก็รู้ได้เลย

 

" เเต่ว่าทำไมถึงต้องเป็นน้ำอัดลมละ " คริสที่รู้เเปลกตากับไอเท็มบนมือของเซ็นโตะ

 

" ฉันนั่งทำมันตลอด3วันเลยกว่าจะเสร็จ...เเละอีกอย่างนึ่ง " เซ็นโตะได้วางไอเท็มลงก่อนทีซาวะ ฮิบิกิเเละมิคุได้เข้าไปมุ่งดูอย่างน่าสนใจ " นายเองก็ลองพยายามหาเหตุผลที่ต้องต่อสู้ดูซักอย่างสองอย่างดูสิ "

 

" หนวกหูน่า " บันโจได้เดินหลบหน้าเซ็นโตะเเต่ก็ได้เก็บคำพูดไปคิดเหมือนกัน

 

" เซ็นโตะ.... " เสียงมิโซระได้ดังออกมาจากตู้เย็นทีเป็นประตูเชื่อมไปยังห้องใต้ดินเธอได้เดินมาพร้อมท่าทางทีพึ่งตื่นเเละพึ่งสังเกตุเห็พวกฮิบิกิเองก็อยู่เช่นกัน " อ่าวพวกฮิบิกิจังก็อยู่ด้วยหรอ "

 

" สวัสดีค่ะคุณมิโซระ "

 

" เเล้วมีอะไรหรอ? " เซ็นโตะได้พูดเข้าเรื่องก่อนทีมิโซระนึกออก

 

" อ่อจริงสิตรวจพบสัญญาณปรากฎตัวของเเสมชเเถมมีนอยท์ด้วย "

 

ทุกคนที่ได้ยินเเบบนั้นเซ็นโตะได้รีบวิ่งออกไปพร้อมหยิบเสื้อโค้ชตัวเก่งเเละบันโจได้ถอดผ้ากันเปื้อนหยิบเเจ็คเก็ตวิ่งตามออกไป

 

" พวกเราก็ไปกันเถอะทาจิบานะ ยูกิเนะ คานาเดะ "

 

" อ่า.....กำลังคันไม้คันมือพอดีเลย "


" ได้เวลาอาละหวาดแล้ว "       


ทั้ง4เองก็วิ่งตามพวกเซ็นโตะไปเช่นกัน


 

ณ โรงอุตสหากรรมโทโตะ เหล่าคนงานที่ต่างวิ่งหนีกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อหนีสิ่งที่มันทำลายพวกเขาเหล่าตัวประหลาดลักษณะคล้ายคนได้เดินมาพร้อมอาวุธในมือพร้อมกับฝูงนอยท์จำนวนนึ่งด้านหลัง


 


" พวกนั้นเเสมชหรอ? " ฮิบิกิได้เอ๋ยสงสัยก่อนที่คริสเเละซึบาสะจะพูดขึ้น

 

" ทำไมดูภายนอกไม่เหมือนเลย " คานาเดะเองก็สงสัยเช่นกัน

 

" จะใช่ไม่ใช่ขออาละหวาดเต็มทีละ "

 

" หน้าที่ของพวกเราคือปกป้องมนุษยชาติ "

 

" ลุยกันเถอะ คุณเซ็นโตะ คุณบันโจ "

 

" เเน่อยู่เเล้วเพื่อความรักเเละความสงบสุข.....ไปกันเถอะคุณลูกแกะหลงทาง " เซ็นโตะที่ปัดข้อสงสัยพวกนั้นทิ้งไปและก็ไม่ลืมจะหันไปแซวใส่บันโจ

 

[ RABBIT! TANK! ]


[ BEST MATCH! ]

 

[ WEAK UP! CROSS-Z DRAGON!  ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง! "


GIF - GIFs


[ HAGANE NO MOONSAULT! RABBITTANK! YEAHHH]


[ WAKE UP BURNING! GET CROSS-Z DRAGON! YEAH! ] 


Balwisyall Nescell gungnir tron ]


[ Imyteus Ame no Habakiri Tron ]

 

Killter Ichaival tron]




[Croitzall Ronzell Gungir Zillz  ] 

 

 SZS: Kanade Transformation - Gif by tiranodragon3

 

" พวกเราจะจัดการนอยท์เอง ทาจิบานะไปกับเซ็นโตะเเละบันโจซะ "

 

" ค่ะ "

 

 บิลด์เเละครอสพร้อมกับฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปจัดการกองทัพเเสมชตรงหน้าขณะที่ซึบาสะกับคริสและคานาเดะได้เข้าไปจัดการกับพวกนอยท์ที่อยู่ด้านหลัง

 

" เอานี้ไปกินซะ!! "

 

คริสได้กระโดดพุ้งขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะเปลี่ยนเกียร์ที่เเขนเป็นเเกทลิ้งทั้งสองข้างกราดยิงใส่ร่างของนอยท์จำนวนมาก ทางซึบาสะได้ง้างดาบฟันตัดร่างนอยท์ขาดเป็นสองท่อนไปเรื่อยๆก่อนจะสไลด์รอดระหว่างขาเเละใช้มือยันกับพื้นเเล้วใช้ดาบที่เท้าทั้งสองฟันสับหัวนอยท์ทั้งหมด


" มาเลยๆๆๆ " คานาเดะได้กระโดพุ้งเข้าไปกลางฝูงของนอยท์แล้วใช้หอกกังกุงเนีบร์ในมือควงไปมาตัดเข้าที่หัวของนอยท์รอบๆตัว


ทางฝั่งครอสได้เข้าต่อสู้กับเเสมชตรงหน้าอย่างไม่มีปัญหาพร้อมกับฮิบิกิได้กระโดดเตะเข้าทีหน้าของมันจนกระเด็นไปกระเเทกอัดกับเสาเหล็กก่อนจะพุ้งเข้าไปจัดการทีเหลือ

 

บิลด์ได้ไปอยู่ด้านบนโรงงานกำลังต่อสู้กับเเสมชอยู่นั้นได้พร้อมใช้พลังเเรบบิทกระโดดข้ามไปอีกฝั่งก่อนจะจับหน้ามันกระเเทกกับท่อเหล็กข้างๆก่อนจะเตะอัดเข้าใส่ตัวใกล้

 

ฮิบิกิเองก็ก็ได้ต่อยเสยพร้อมกันสามตัวพุ้งขึ้นไปก่อนจะดึงเกียร์ทีเเขนยืดออกแล้วง้างหมัดพุ้งขึ้นไปบนฟ้าต่อยอัดใส่ท้องพร้อม3ตัวเรียงกันพุ้งกระเเทกอัดลงกับพื้นจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่เเต่จู่ๆพวกมันสามตัวที่พึ่งโดนการโจมตีของเธอไปก็ลุกขึ้นมาเหมือนกับว่าการโจมตัของเธอไม่สะทกสะท้านอะไรกับมันเลยเเม้แต่น้อย

 

" เอ้!!! ไม่เป็นอะไรเลยหรอเนี่ย "

 

" เจ้าพวกนี้มันอะไรกันเนี่ยล้มไปเเล้วยังลุกขึ้นมาใหม่เเบบนี้เนี่ย " ครอสได้เตะเข้าทีเอวของมันจนชนกับราวเหล็ก

 

บิลด์จับมันตัวนึ่งดันกระเเทกอัดท่อเหล็กก่อนทีจะมองหน้ามันดีเเละรู้สึกเหมือนคุ้นเคยมาก่อน

 

" เหมือนกับว่าเคยเห็นมาก่อนไงไม่รู้เเหะ....อ่อเหมือนในความฝันถ้างั้นละก็!!! " บิลด์ที่เหมือนนึกอะไรออกจับมันโยนใส่กับพวกเพื่อนของมันก่อนจะหยิบบอทเทิลอันใหม่สองอันออกมา

 

[ DOCTOR GAME!] 


[BEST MATCH! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" บิลด์อัพ "

 

[ EX-AID MIGHTY JUMP MIGHTY KICK MIGHTY MIGHTY ACTION X ]

 

GIF - GIFs

 

" เห้....อ่าช่างมันละกัน " บิลด์ที่กลายเป็นร่างเอ็กเซดได้กระโดดพุ้งเข้าไปหาฝูงบัคเตอร์โดยตรงเเละใชhดริลครัชเชอร์โจมตีใส่ไม่ยั่งเเต่ก็ยังโจมตีไม่เข้าเหมือนเดิม " อ่า....ยังโจมตีไม่เข้าอีกหรอเนี่ย "

 

ขณะทีบิลด์กำลังบ่นจู่ๆทีมือข้างซ้ายได้มีอาวุธลักษณะคล้ายค้อนออกมาทำให้เขาต้องเอาขึ้นมาดูอย่างน่าสนใจ

 

" เจ้านี้อาจจะใช้ได้ก็ได้เเหะ "บิลด์ได้กระโจนเข้าใส่พร้อมใช้ค้อนในมือโจมตีจนร่างของบั๊คสเตอร์จนมีตัวอักษรขึ้นมาHITขึ้นต่อเนื่องก่อนร่างของมันจะกระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนจะระเบิด " โอ้ววว...น่าสนใจดีนิ "

 

ทางด้านฮิบิกิเข้าต่อยซัดอัดเข้าใส่ร่างของบั๊คสเตอร์เเต่ก็ยังลุกขึ้นพร้อมกับเธอทีเริ่มเหนื่อยจนเอามือขึ้นมาปาดเหงื่อเเต่ไม่นานพวกตรงหน้าเธอก็เกิดระเบิดหายไปด้วยฝีมือของบิลด์

 

" เอ้.....เข็มขัดแบบนั้นคุณเซ็นโตะหรอ? "

 

" ดูเหมือนในความฝันเปี้ยบเลยนะเนี่ย "

 

" อ่า!! ดีจังถ้างั้นฉันเองก็ " ครอสทีเห็นบิลด์เปลี่ยนเป็นร่างใหม่ตัวเองทีอิจฉาก่อนจะหยิบไอเท็มชิ้นใหม่เซ็นโตะสร้างขึ้นออกมา

 

" เห้ย...นั้นนะไอเท็มของฉันน่า "

 

"หนวกหูน่า...เอ้ะ ใส่ไม่เข้าอะ " ระหว่างทีครอสกำลังหมกหมุ่นหาวิธีใช้ก็ถูกพวกบั๊คสเตอร์โจมตีจนผลัดตกลงมาอยู่กับพื้น " โอ้ย...เจ็บๆๆ "

 

" ทำบ้าอะไรของนายนะ "บิลด์ทีกำลังเดินเข้าไปหาจู่ๆได้มีเงานึ่งพุ้งเข้ามาโจมตีใส่บิลด์ด้วยความเร็วจนมองไม่ทันทำให้คืนร่างพร้อมบอทเทิลเกมกับดอกเตอร์ตกลงไปกับพื้น

 

" อึก...เเกเป็นใครกันนะ? "

 

ร่างปริศนาทีมีฟันเฟื่องสีน้ำเงินทีไหล่ซ้ายได้เดินไปหยิบบอทเทิลทั้งสองอันขึ้นมาเเล้วเดินจากไป

 

" หน่อย...เเก "

 

" เอาบอทเทิลนั้นคืนมานะ " ครอสเเละฮิบิกิได้วิ่งไล่ตามร่างปริศนานั้นไปก่อนทีเซ็นโตะจะห้ามเอาไว้ก็ช้าไปเเล้ว


" บันโจ..ฮิบิกิเดียวก่อน...อัก "


" ทาจิบานะ? " ซึบาสะได้หันไปเรียกก่อนจะใช้คาตานะในมือฟันใส่นอยท์ที่อยู่ตรงหน้าก่อนที่คานาเดะจะทิ้มแทงใส่ร่างนอยท์ตรงหน้าจนสลายหายไป


" เดียวฉันไปเอง " คานาเดะได้อาสาก่อนจะวิ่งตามสองคนนั้นไปโดยที่ซึบาสะและคริสเข้ารับมือกับนอยท์อยู่เพียงแค่2คน


ทั้งสองได้ไล่ตามมาจนมาถึงเขื่อนเเห่งนึ่งเเละพบร่างปริศนาทียื่นถือบอทเทิลเอาไว้ในมือ

 

" เจอตัวเเล้ว "

 

" คุณบันโจดูนั้น " ฮิบิกิทีตามมาด้วยได้หันมองตามทิศทีร่่างปริศนามองก็ต้องตกใจก่อนจะเรียกให้ครอสหันไปดูด้วยเช่นกันก่อนที่คานาเดะได้ตามมาทันก็หันไปมองเช่นเดียวกัน

 

" ไอ้นั้นมันอะไรนะ? " คานาเดะที่มองไปที่เครื่องจักรขนาดใหญ่ตรงหน้าของเธอที่รูปทรงคล้ายกับมือขนาดใหญ่

 


 " อีนิกม่าไงล่ะ " ร่างปริศนาได้ตอบคำถามของคานาเดะก่อนจะหันมาได้เห็นหน้าเต็มๆอย่างชัดเจน " เท่านี้ฉันก็สามารถเชื่อมต่อกับโลกคู่ขนานได้แล้ว "

 

" โลกคู่ขนานงั้นหรอ? "

 

"ในอวกาศแห่งนี้มีโลกคู่ขนานกันนับไม่ถ้วนถ้าเป็นคำว่า พาราเรลเวิร์ลละก็คงจะรู้จักใช่มั้ยละ "

 

" ไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลย...จะพาราเซลหรือแอปพาเรลฉันไม่สนหรอก!! "

 

" เอิ่ม....คุณบันโจพาราเรลเวิร์สต่างหากละค่ะ "


" ผิดทั้งคู่นั้นแหละไม่ใช่ทั้งพาราเซล แอปพาเรลหรือพาราเรลเวิร์ส แต่มันคือพาราเรลเวิร์ลต่างหากละ " คานาเดะได้พูดแกให้กับทั้งสองจนครอสที่เริ้มหัวร้อนจนไม่สนใจชื่อที่ถูก

 

" หนวกหูน่าจะชื่ออะไรก็ช่างเถอะ!! "

 

ครอสได้วิ่งพุ้งเข้าไปต่อสู้ทันทีพร้อมกับฮิบิกิและคานาเดะเเต่ถึงเเม้จะ3รุม1ก็ตามเเต่เหมือนฝ่ายครอสกับโดนเล่นงานอย่างเดียวจนทีครอสจะเเลกหมัดใส่เเล้วฮิบิกิได้พุ้งเตะเข้าทีด้านข้างจนไปโดนมือทีถือบอทเทิลจนหลุดมือตกลงพื้นก่อนจะถูกคานาเดะได้ใช้หอกในมือทิ้มแทงเข้าที่กลางร่างจนทำให้เสียหลังถอยออกไปเล็กน้อยเเต่ไม่กี่นาทีต่อมาทั้งสามก็ถูกเล่นงานจนถูกบีบคอเเล้วยกร่างขึ้นจนขาลอยจากพื้น

 

" ถ้างั้น...พวกเเกรับรู้ด้วยร่างกายสะเถอะ " ไม่นานร่างของครอสและฮิบิกิได้ถูกโยนออกไปจนเข้าไปใกล้กับอีนิกม่า

 

" อีนิกม่า ทำงาน "

 

สิ้นเสียงอีนิกม่าได้ทำงานพร้อมเเบมือออกพบดวงตาทีฝามือพร้อมประตูมิติขนาดเล็กเเละร่างของทั้งสองก็ได้หายเข้าไปพร้อมกัน


" บันโจ!!! ฮิบิกิ!!! " คานาเดะที่มองดูทั้งสองหายไปก่อนที่ศัตรูจะเข้ามาประชิดตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้


" เธอเองก็ด้วย.... " สิ้นเสียงเธอก็ถูกชกเข้าที่หน้าและท้องแต่เธอก็กัดฟันขัดขืนใช้หอกในมือพุ้งแทงเข้าใส่แต่ก็ถูกจับปลายหอกเอาไว้ได้ก่อนจะโดนเหวี้ยงเข้าไปในประตูมิติของอีนิกม่าอีกคนก่อนที่ประตูมิติปิดลงชายปริศนากำลังจะเดินไปหยิบบอทเทิลเเต่ได้มีกระสุนเข้ามาทำให้ต้องหลบออกมาอย่างช่วยไม่ได้

 

" เมื่อกี้เเค่ขู่นะ....คราวนี้ยิงทีหัวให้ดูเลย " คริสได้พูดขึ้นพร้อมเล่งปืนพกในมือไปทีชายปริศนา

 

" ฮิบิกิ กับ บันโจ คานาเดะอยู่ที่ไหน " บิลด์ได้เดินมาพร้อมเล่งไคโซคุฮรัชเชอร์เตรียมเอาไว้พร้อมกับซึบาสะที่ปรากฎตัวมาอยู่ด้านหลังของศัตรูพร้อมเอาคาตานะจ่อที่คอ


" ตอบมาแต่โดยดี....ถ้าไม่อยากให้หัวออกจากบ่านะ " ซึบาสะได้ขู่ออกมาพร้อมกับคมดาบที่จี้ไปที่คออย่างใกล้ชิดแต่ก็ไม่ได้สร้างความกลัวให้กับศัตรูแม้แต่น้อย

 

ก่อนที่เจ้าตัสนั้นจะหยิบอาวุธที่คล้ายสตรีมกันเเต่เป็นสีม่วงขึ้นมายิงใส่ซึบาสะทันทีแต่เธอที่ไหวพริบดีจึงกระโดดหลบออกมาจนกระสุนเฉียดหน้าของเธอไปเล็กน้อยก่อนจะจับคาตานะในมือเอาไว้มั่นเตรียมพร้อมต่อสู้เเต่จู่ๆร่างกายของอีกฝ่ายเกิดปฎิกิริยาทำให้ร่างกายเกิดช็อตทำให้ทุกคนตกใจ

 

" ถึงขีดจำกัดเเล้วสินะ " ไม่นานร่างของมันถูกปกคลุมไปด้วยควันคล้ายกับโร๊คเเล้วหายไปต่อหน้าต่อตาทั้งสาม

 

บิลด์ได้คืนร่างพร้อมกับซึบาสะเเละคริสได้ปลดการสวมใส่เกียร์ก่อนทีเซ็นโตะจะเดินเข้าไปเก็บบอทเทิลขึ้นมา

 

" ยัยบ้ากับเจ้าบ้ากล้ามหายไปไหนกันเเน่ "


" คานาเดะเองก็ด้วย "

 

ระหว่างทีกำลังสงสัยกันจู่ๆก็เกิดเเรงสั่นสะเทือนไปทั่วทุกมุมโลกจนสัมผัสได้

 

" เกิดอะไรขึ้นกันเเน่ "

 

ทางด้านบันโจที่ได้ถูกส่งมายังอีกโลกนึ่งเขาได้ตกลงมาอยู่บนดาดฟ้าของตึกเเห่งนึ่ง

 

" โอ้ย...เจ็บๆ... " บันโจได้มองดูรอบๆพร้อมกับเเปลกใจไม่ทีพบสกายวอล " มะ...ไม่มีสกายวอล "

 

ขณะเดียวกันนั้นก็เกิดเเรงสั่นสะเทือนเหมือนกับตอนของเซ็นโตะทั้งสงได้มองขึ้นไปบนฟ้าต่างก็ตาเบิกกว้างเมื่อเห็นโลกที่มีสกายวอลปรากฏออกมาอยู่ตรงหน้าแรงสั่นสะเทือนกระจายไปทั่วโลกจนถนนเกิดถล่มเเยกออกเป็นสองส่วนพร้อมกับผู้คนทีใช่ชีวิตอย่างปกติก็ต้องเกิดตกใจรอยเเยกได้มีเเก็สเนบิวล่าพุ้งออกมาพร้อมกับเจ้าพวกทีเซ็นโตะสู้ได้พุ้งออกมาจากรอยเเยกจำนวนมากเข้าทำลายผู้คน

 

พอพวกมันเข้าสัมผัสตัวกับผู้คนก็กลายร่างเป็นพวกมันจนเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วภายในฝูงชนได้มีสองคนที่วิ่งออกมาก็คือเอมุเเละคิริยะ

 

" เจ้าพวกนั้น...บั๊คเตอร์งั้นหรอ? "

 

ในเวลาเดียวกันที่โรงเรียนอามาโนะงาวะเหล่านักเรียนเองก็กำลังเกิดกลลาหลต่างวิ่งหนีกันอย่างวุ่นวาย

 

" หนีเร็วเข้า......รีบหนีไปเร็วเข้า "

 

ระหว่างที่นักเรียนกำลังเเตกตื่นได้มีอาจารย์โอซุกิทีค่อยช่วยอพยพนักเรียนให้หนีอย่างปลอดภัยก็ได้บ่นออกมา

 

" โธ่เอ้ย....เวลาเเบบนี้คิซารากิหายหัวไปไหนเนี่ย "

 

"  เขาอยู่ที่รัสเซียนะสิครับ คุณเก็นทาโร่ไปส่งคุณยูกิเดินทางไปอวกาศพร้อมคุณเคนโกนะ " เจ็คได้วิ่งมาบอกกับอาจาย์โอซุกิ

 

" อ่าาา....มั่วเเต่พึ่งเจ้าพวกนั้นไม่ได้เเล้ว...เเบบนี้ต้องแสดงจิตวิญญาณครูของ.... " ระหว่างทีอาจาย์โอซุกิพูดอยู่ก็พบกับบั๊คเตอร์เข้ามาเอาหอกจี้ขู่พร้อมกับเจ็คทีหันกล้องมาด้วยนิสัยทีเป็นนักข่าว " อึยยย...ว่าเเล้วเชียวไม่ไหวจริงๆด้วย "

 

" เอ้!!!! "  ทั้งสองทีเอาไม่อยู่ต่างวิ่งหนีอย่างหัวสุ้กหัวสุน

 

กลับมาด้านเอมุกับคิริยะทีกำลังมองดูเพื่อประเมินสถานการณ์หลังจากทีเห็นคนกลายร่างเป็นบั๊คเตอร์

 

" ทั้งๆที.....เชื้อน่าจะสงบลงแล้วนิน่า...มันเกิดอะไรขึ้นกันเเน่ "

 

" ต้องรีบช่วยคนไข้แล้ว " เอมุได้หยิบกาเเชทขึ้นมาเเต่กับไม่ทำงานเขาเองก็เเปลกใจ " ไม่ตอบสนองเลยว่าเเล้วเชียว....เพราะตอนนั้น "

 

ขณะเดียวกันอาสึนะกับฮิโระทีตามมาทีหลังได้มาเข้ามาสมทบกับเอมุเเละคิริยะ

 

" ถูกคนทีชื่อบิลด์แย่งความสามารถแปลงร่างไปสินะ "

 

" ครับ....พาราด็อกเองก็หายไปตั้งเเต่ตอนนั้นด้วย "

 

" บางทีอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับพาราด็อกก็ได้ "

 

" ตอนนี้ไม่ใช่เวลาทีจะคิดเรื่องนั้นหรอกน่า " ไทกะทีเดินมาพร้อมกับนิโกะ

 

" ไทกะ...เอารวดเดียวจบเลยนะ "

 

" ไม่ต้องมาสั่งฉันหรอกน่า " ไทกะได้หยิบดูโอกาเเชทขึ้นมาพร้อมหมุนไปที บัง บัง ซิมูเลชั่น " กลยุทธิ์ที่ 50 "

 

[ BANG BANG SIMULATION! ]

 

" เกียร์ ศูนย์  " คิริยะได้หยิบบัคโซไบค์กาเเชทขึ้น

 

[ BAKUSOUBIKE! ]

 

" แผนผ่าตัด เลเวล100 " 

 

[ TADDLE LEGACY! ]

 

" แปลงร่าง!  "

 

[ GASHUT! LEVEL UP! ]

 

[ TADORU REKISHI MEZAMERU KISHIi! TADDLE LEGACY! ]

 

[ BAKUSOU DOKUSOU GEKISOU BOUSOU BAKUSOU BIKE! ]

 

[ DUAL UP! ENEMY IS COMING SHOOT NOW THEY'S  BANG BANG SIMULATION! ]

 


GIF - GIFs

 

" ฮ่าาาา!!! "

 

ทั้งสามได้วิ่งเข้าไปต่อสู้กับบั๊คเตอร์ทันทีโดยที่เอมุ อาสึนะเเละนิโกะได้ยืนมองจากด้านหลัง

 

" พวกเราเองก็รีบตามหาคนไข้กันเถอะครับ " เอมุได้หันไปพูดกับทั้งสองก่อนจะเเยกย้ายกันไปหาผู้บาดเจ็บ

 

เลเซอร์ได้พุ้งเข้าเตะขาคู่ใส่บั๊คเตอร์ก่อนจะวิ่งไต่กำเเพงขึ้นไปจัดการบั๊คเตอร์ด้านบนเเล้วเตะตกลงไปข้างล่างก่อนจะกระโดดตามลงไป

 

" โอ้ววว.....ขอโทษที่ให้รอนะคราบบบ!! "

 

ทางสไนท์ได้หันปากกระบอกปืนทีเเขนเเละไหล่กระหน้ำยิงใส่ร่างพวกบั๊คเตอร์ทีละตัวจนล้มก่อนจะระเบิดเรียงตัวเบรฟทีจัดการตัวตรงหน้าจนระเบิดหายไปก่อนจะกระโดดบินพุ้งขึ้นไปด้านบน

 

ทางด้านพวกเอมุที่ได้อพพยคนออกมาจากด้านในก่อนทีเขาจะมองเห็นชายคนนึ่งกำลังถูกบั๊คเตอร์เข้าทำลาย

 

" อ้ากกก....ช่วยด้วยยย!! "

 

" ฮ้ากกก!!! "

 

ฮิบิกิได้พุ้งมาจากด้านข้างต่อยอัดบั๊คเตอร์พร้อมกันสองตัวรวดจนกระเด็นอัดกับตัวอาคารเเล้วระเบิดหายไป

 

" ตอนนี้ละรีบหนีไปเร็วเข้า " ฮิบิกิได้หันไปบอกชายคนนั้นได้รีบลุกวิ่งหนีไปทันที

 

" เด็กคนนั้นเป็นใครกันนะ? " เอมุที่ได้มองฮิบิกิด้วยความสงสัยก่อนเบรฟได้วิ่งออกมาพร้อมเลเซอร์เเละสไนท์

 

" ยอดเยี่ยมมาก " เสียงปริศนาได้ดังออกมาดึงดูดให้ทุกคนให้หันไปหา " สมเเล้วทีเป็น เกมเมอร์ไดรฟเวอร์ "

 

" เเล้วเเกเป็นใครกัน? "

 

" ฉันคือไรท์ไคเซอร์ไง....แค่ชื่อในตอนนี้อะนะ" ร่างปริศนาที่มีสวมเกราะฟันเฟืองสีเเดงร่างส่วนด้านขวานั่งอยู่กับพื้นก่อนจะลุกขึ้นมา


 

" คนที่แพร่บั๊คเตอร์พวกนั้นคือแกเองเหรอ "

 

That's right เนบิวล่าบั๊คเตอร์พวกนี้จะกลายเป็นพลังงานให้กับอีนิกม่ายังไงล่ะ "

 

" อีนิกม่า? "

 

" เนบิวล่าเเก็สหรอ....เเสดงว่าเป็นฝีมือของเเกสิน่ะ " ฮิบิกิได้ตะโกนขึ้นมาก่อนจะเดินมาอยู่ตรงหน้าพวกเบรฟ

 

" โห้ว...งั้นหนูน้อยคนนี้คือคนที่มาจากโลกคู่ขนานละสิน่า "

 

" มีเป้าหมายอะไรกันเเน่?  "

 

" หิหิ....เอาล่ะเริ่้มตำนานของเทพเจ้าแล้ว Fukky time! อีนิกม่า เดินเครื่อง "


สิ้นเสียงไรท์ไคเซอร์อีนิกม่าจากที่ไหนสักเเห่งได้เดินเครื่องทำให้โลกทั้งสองค่อยเข้าหากันมากขึ้นกว่าเดิมทางด้านเซ็นโตะกับซึบาสะเเละคริสที่ได้เงยมองฟ้าเห็นโลกอีกใบนึ่ง

 

" นั่นมันอะไรนะ? "

 

" โลกอีกใบนึ่งงั้นหรอ? "

 

กระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินจากโลกเซ็นโตะได้ยิงไปทีโลกของเอมุทางด้านนี้เองก็ได้มีกระเเสไฟฟ้าสีเเดงยิงเข้าปะทะกันจนเกิดเเสงสว่างขึ้นในชั่วพริบตาทำให้พวกเอมุต้องเอามือขึ้นบดบังเเสงเอาไว้

 

" หายไปเเล้ว  "

 

" นี้มันหมายความวาไงน่ะ " ทั้ง4ได้หันไปมองพวกฮิโระที่จู่ๆก็คืนร่างโดยทียังไม่ได้ทำอะไรเเม้เเต่น้อย

 

" ทำไมถึงคืนร่างได้ละ? "

 

" เป็นเพราะอีนิกม่ายังไงล่ะ? เกมเมอร์ไดรฟเวอร์ เเละกาเเชท จะไม่สามารถเเปลงร่างได้อีกเเล้ว fukky "

 

" หมายความว่าไง บอกว่าใช้ไม่ได้แล้วเนี่ยนะ? " นิโกะได้ตะโกนถามออกมาจากด้านหลัง

 

" เจ้าพวกหมอชุดขาวต่อให้พวกแกมีสักกี่คน  มีเพียงเเค่ชีวิตเดียวเท่านั้นทีเเกไม่มีทางจะช่วยได้อยู่ ชีวิตของโลกยังไงล่ะ "

 

" ชีวิตของโลก? "

 

" เพราะฉะนั้นเเล้ว จงร้องไห้ให้ชุดขาวนั้นเปื้อนน้ำตาไปซะ " ไรท์ไคเซอร์ได้สร้างฟันเฟื้องสีเเดงขนาดใหญ่เเล้วปล่อยพุ้งมาทางพวกเอมุเเต่ฮิบิกิได้พุ้งเข้ามารับการโจมตีเอาไว้เเทน

 

" อ้ากกก!! " ฟันเฟื้องได้ระเบิดเข้าใส่ร่างของฮิบิกิจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนทีเกียร์จะสลายหายไปกลับมาอยู่ในชุดลิเดียนปกติ

 

" นี้ ทำใจดีๆเอาไว้ " เอมุได้รีบวิ่งเข้าไปพยุงร่างฮิบิกิขึ้นมาพร้อมกับฮิบิกิที่หมดสติไป

 

" เเม้ๆลืมไปเลยว่ามีเด็กน้อยอยู่เเถวนี้เอาล่ะคราวนี้ไม่มีพลาดครั้งทีสองเเน่!!! " ไรท์ไคเซอร์ได้โจมตีเข้ามาอีกครั้งเอมุตัดสินใจใช่ร่างของตัวเองปกป้องฮิบิกิเอาไว้จนเกิดระเบิดขึ้นตรงหน้า

 

ควันทีมาจากการระเบิดอย่างรุนเเรงได้คลุงไปทั่วบริเวณไรท์ไคเซอร์ทียนมองดูผลงานตัวเองอยู่ก็ได้เห็นเงาๆนึ่งทีอยู่กลางกลุ่นควันก่อนจะหายไปนั้นก็คือมาสไรเดอร์โกสท์


 


" นี้เธอหรือว่า? " เอมุทีเงยมองดูเเผนหลังโกสท์ก็รู้ได้ทันทีว่าคือใคร

 

" ซวบเเล้วโกสท์หรอ?  สะที่ไหนล่ะฮิฮิ ยังไงเเกก็ไม่มีทางจัดการพวกนี้ได้อยู่เเล้ว "

 

สิ้นเสียงไรท์ไคเซอร์เนบิวล่าบัคเตอร์ได้ปรากฎตัวออกมาเป็นจำนวนมากเเต่โกสท์ที่ไม่มีทีท่ากลัวใดๆได้หยิบ นิวตัน อายค่อน ขึ้นมาใส่ทีโกสท์ไดรฟเวอร์

 

[ KAIGUN NEWTON! ]


GIF - GIFs 


โกสท์ได้เปลี่ยนเป็นร่างนิวตันดามาชี่ได้ใช่พลังเเรงโน้มถ่วงซัดเข้าใส่เนบิวล่าบ๊คเตอร์จนกระเด็นไปคนละทิศละทางยกเว้นไรท์ไคเซอร์ที่ยืนอยู่เฉยๆไม่เป็นอะไร

 

" อั้ยยะ กระเด็นไปหมดเลย " ไรท์ไคเซอร์ที่โวยวายไปมาอยู่นั้นก่อนจะมีร่างนึ่งได้พุ้งลงมาพร้อมกับหอกสีขาวขนาดใหญ่จนไรทไคเซอร์ต้องเอาฟันเฟื้องที่แขนขวาขึ้นมาป้องกันเอาไว้จนตัวเขากระเด็นออกมา


" ในทที่สุดก็หาตัวเจอสะที่นะไอ้ฟันเฟื้อง " เสียงนึ่งได้พูดก่อนที่หอกขนาดใหญ่จะหายไปพร้อมโดดลงมาปรากฎเป็นร่างของคานาเดะที่เอาหอกกังกุเนียร์ชี้ไปที่ไรท์ไคเซอร์ " เอ้ะ....งั่ยกลายเป็นสีแดงละ? "


" หึ ซิมโฟเกียร์อีกคนงั้นเหรอ ช่างเถอะเเต่ว่าเหลือเวลาอีกเเค่24ชั่วโมงหลังจากนี้ โลกก็จะถึงจุดจบพวกเเกจงมองดูโลกหายไปโดยทำอะไรไม่ได้ไปเถอะ Fukky Time! "

 

ร่างของไรท์ไคเซอร์หายไปพร้อมกับควันที่ลอยพุ้งขึ้นมาจากพื้นทุกคนต่างมองหน้ากันโดยทีไม่สามารถทำอะไรโดยที่ไม่รู้ตัวว่าบทสนทนาพวกนั้นได้มีอีกสองคนทีเเอบฟังอยู่ไม่ไกลมากก็คือ เจ็คกับอาจารย์โอซุกิ

 

" อีนิกม่าหรอ? "

 

" อีก24ชั่วโมงโลกจะแตกหมายความว่าไงกันน่ะ? " อาจารย์โอซุกิได้มองดูที่นาฬิกาทีข้อมือเพื่อลองคาดคะเนเวลาทีไรท์ไคเซอร์บอก "  พรุ่งนี้เทียงวันจะเกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ "

 

" ดูเหมือนพวกเราต้องพึ่งตัวเองโดยที่ไม่มีคุณเก็นทาโร่สะเเล้วเเหะ  "

 

" ดะ เดียวสิฉันก็เเค่อาจารย์ธรรมดาน่าจะไปทำอะไรล่ะ " อาจารย์โอซุกิที่ได้ยินเจ็คพูดได้เอามือไปเขย่าตัวโดยสีหน้าทีไม่สามารถจะช่วยอะไรได้ก่อนจะหยุดเขย่าร่างของเจ็ค

 

" น่าๆ ถึงผมจะไม่ได้หวังให้อาจารย์ทำอะไรอยู่เเล้วละ " เจ็คที่กำลังจะเดินจากอาจารย์โอซุกิไปก่อนจะนึกอะไรออกมาเเล้วหันมาหา " บางทีถ้าเก็นทาโร่กลับมา อาจจะเป็น ป๊อปปูล่าในหมู่ของนักเรียนเเน่เลย " เจ็คได้เดินจากไปพร้อมทิ้งคำพูดเอาไว้ให้ทำให้อาจารย์โอซุกิถึงกับหน้าเสีย

 

" อ่ะ. ถ้าเป็นเเบบนั้นจุดยืนของฉันก็หายไปนะสิ "

 

 

 

ณ ศูนย์หลบภัยฉุกเฉิน

 

หลังจากทีพวกเอมุได้เจอกับไรท์ไคเซอร์เเละถูกโกสท์ช่วยเอาไว้เเละตอนนี้ทุกคนตอนนี้ไม่สามารถเเปลงร่างได้ทำได้เพียงเเค่ตอนนี้ได้ดูเเลชาวเมืองที่อยู่ในศูนย์อพยพโดยเเต่ละคนตามเขาาไปดูเเลเเละตรวจสอบผู้คนทั้งหมด

 

หลังจากเอมุเสร็จธุระได้เดินไปหาทาเครุเเละโอนาริที่นั่งอยู่ก็ได้ลุกเดินเข้าไปหาเอมุ


 


" ทาเครุคุง คุณโอนาริ ต้องขอบคุณที่ช่วยเอาไว้นะครับ "

 

" ไม่เป็นไรหรอก น่าจะขอบคุณเด็กคนนั้นก่อนละถ้าไม่ใช่เธอเข้ามาปกป้องพวกนายก่อนละก็ผมคงมาไม่ทันเเน่ "

 

" ทางเราได้รับรายงานแผ้นดินแยกออกโชคดีจริงทีผมติดต่อท่านทาเครุไป "

 

" เด็กคนนั้นเป็นไงบ้างละ "

 

" ไม่เป็นอันตรายมากหรอกก็แค่ บาดเจ็บเล็กน้อยอีกเดียวก็ฟื้นแล้วละ " คานาเดะได้เดินออกมาบอกให้ให้เอมุโล่งใจก่อนที่ฮิบิกิจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาทำให้ทั้ง4ตามหันไปมองก่อนที่คานาเดะจะเดินเข้าไปหา " ได้สติเเล้วหรอ "

 

" คุณคานาเดะ....แล้วพวกคุณคือ? " ฮิบิกิที่หันไปมองพวกเอมุที่อยู่ข้างหลังของคานาเดะจึงถามออกมา

 

" ผมชื่อ โฮโจ เอมุ ต้องขอบคุณเธอมากทีช่วยปกป้องพวกเราเอาไว้นะ "

 

" เด็กคนนี้คือ ทาขิบานะ ฮิบิกิ....ส่วนฉันอาม่อน คานาเดะยินดีที่ได้รู้จักนะ "

 

" ผมเท็นคุจิ ทาเครุ คุณคานาเดะ ฮิบิกิจัง พอรู้อะไรเกี่ยวกับไรท์ไคเซอร์บางรึป่าว? "

 

" เรื่องนั้นพวกเราเองก็ไม่รู้หรอก....จะว่าไงดีละเรื่องมันยาวนะ " คานาเดะที่พยายามจะเรียบเรียงอธิบายแต่มันยากเกินไปที่จะสรุปให้ฟัง

 

" เห้.....เธอน่ะ " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งดังขึ้นมาทำให้ทั้ง4หันไปร่วมถึงฮิบิกิที่รู้สึกคุ้นๆกับเสียงก็พบบันโจได้เข้าไปจับอาสึนะให้หันมาหา " ทำไมถึงไม่มีกับสกายวอล ละ? "

 

" สกายวอล? มันคืออะไรงั้นหรอ? "

 

" อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องน่า กำเเพงทีเเบ่งเเยกประเทศนี้ออกเป็น3ส่วนนะ "

 

" เเบ่งประเทศเป็น3ส่วน? เวลาเเบบนี้มาพูดอะไรอยู่ไม่ทราบค่ะ? " เสียงอาสึนะทำให้ฮิโระกับไทกะทีดูคนเจ็บอยู่ได้หันมามองบันโจร่วมถึงคิริยะเเละนิโกะก็ด้วย

 

"  คะ...คุณบันโจนิน่า " ฮิบิกิที่พอเห็นบันโจก็ทักขึ้นทันที


" เห้อ.....ให้ตายสิยุ่งยากเกินไปแล้ว " คานาเดะได้ขยี้ผมตัวเองไปมาก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาและหยิกหูของบันโจเต็มแรงจนเจ้าตัวร้องออกมา


" โอ้ย เจ็บๆๆๆๆ " บันโจได้ร้องออกมาก่อนที่คานาเดะจะปล่อยมือจากหูของบันโจ " คานาเดะทำอะไรของเธอ "

  

" นายนั้นแหละ....ทำบ้าอะไรของนายเดินเพ้นพ้านพร้อมโวยวายแบบนั้นใส่คุณหนูพยาบาลแบบนี่เนี่ย " คานาเดะได้บ่นร่ายยาวใส่บันโจรั่วก่อนที่ฮิบิกิจะเดินเข้ามาหา

 

" อะ...ฮ่าห์ๆๆๆ คุณคานาเดะพอได้แล้วมั้งคะ "


" โอ้ะ...จริงด้วย " คานาเดะที่เหมือนจะพึ่งจะรู้สึกตัวว่าเธอกลายเป็นเป้าสายตาของคนอื่นๆ " อะแฮ่ม....อย่างที่เห็นโลกนี้ไม่มีสกายวอล  "


" เเสดงว่า...เป็นเรื่องจริงงั้นหรอ "

 

" คนรู้จักงั้นหรอ " โอนาริได้ขยับหมวกทีสวมเเล้วถามกับฮิบิกิที่พยักหน้าตอบในระหว่างนั้นเอมุที่มองไปเห็นบันโจที่สวมบิลด์ไดรฟเวอร์อยู่พอดี

 

" ไดรฟเวอร์นั้นหรือว่า " เอมุได้รีบวิ่งเข้าไปจับตัวของบันโจทันที " นายยน่ะคือ บิลด์สิน่ะ ช่วยเอาพลังของผมคืนมาเถอะครับ "

 

" ฮ๊าา พูดอะไรของนายนะไม่เห็นเข้าใจเลย "

 

" พลังของเอ็กเซดไงล่ะ ที่คุณเอาไปน่ะ ขอร้องล่ะช่วยคืนมาทีเถอะผมนะต้องการพลังเพื่อปกป้องคนป่วยนะครับ "

 

" พูดอะไรของนายฉันไม่เห็นเข้าใจตรงไหนเลย...เเละอีกอย่างฉันก็ไม่ใช่บิลด์ด้วย "

 

" ชะ...ใช่เเล้วคุณเอมุ " ฮิบิกิทีเห็นท่าไม่ได้จึงรีบวิ่งเข้ามาเพื่อจะทำให้ทั้งสองใจเย็นทันที " คุณบันโจไม่ใช่บิลด์จริงๆนะค่ะ "


" ใช้แล้วละนี่คุณหมอใจเย็นก่อนนะ " คานาเดะเองก็รีบพยายามอธิบายทันที

 

" ถ้างั้นเเล้วทำไม.... "

 

" เอาคืนมาน่ะ " จู่ๆเสียงของพาราด็อกได้ดังอยู่ในหัวของเอมุจนทำให้เขาเองก็ตกใจก่อนจะเอามือขึ้นมากุ้มทีหน้าอกเเล้วมองไปรอบตัว

 

" พาราด็อก? "

 

ในเวลาเดียวทีอีกโลกเซ็นโตะถูกพาราด็อกดันร่างติดกับกำเเพงโดยที่ซึบาสะเเละคริสที่ไม่ทันสังเกตเห็น


Picture of Kamen Rider Heisei Generations Final: Build & Ex-Aid ... 


" เอาพลังของเอมุคืนมาสะ "

 

" ฉันไม่รู้ว่านายหมายถึงอะไร...ปล่อยฉันน่ะ " เซ็นโตะที่สบัดเเขนของพาราด็อกออกก่อนจนดิ้นหลุดออกมาได้ " ว่าเเต่นายเป็นใครกันน่ะจู่ๆก็มาจับฉันน่ะ " 

 

" ศัตรูงั้นหรอ?"

 

" หรือจะเป็นคนของเฟาส์น่ะ "

 

ซึบาสะกับคริสที่ได้มาล้อมพาราด็อกเอาไว้ขณะทีเซ็นโตะมองดูพาราด็อกดีก็จำได้จากในความฝัน

 

" เอ้ะ...นายคือ มาสไรเดอร์ สีเเดงกับสีน้ำเงินนั้นนิน่า "

 

" นายเองก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง? " ซึบาสะกับคริสที่ทักกลับก่อนที่เซ็นโตะลองนึกดูก็เป็นเรือ่งจริงที่บิลด์เองก็เป็นไรเดอร์สีแดงน้ำเงินเช่นเดียว

 

" อ้ะ...เอ่อจริงด้วยสินะเเสดงว่าก็ไม่ใช่ฝันน่ะสิ " เซ็นโตะได้หยิบเกมกับดอกเตอร์บอทเทิลขึ้นมาพอพาราด็อกเห็นก็รีบวิ่งไปเพื่อจะหยิบจากมือของเซ็นโตะทันที

 

" เอาคืนมาซะ "

 

" โอ้ะ!! เห้ยๆๆเรื่องไรๆๆ "

 

" ฉันใช้เวลาตามหาตั้ง2ปีเลยนะ "

 

" ดะ...เดียวก่อน2ปีหรอ? " คริสได้กล่าว

 

" ใช่เเล้ว...ฉันที่ไหลตามบิลด์มาเเล้วถูกดูดเข้าไปในหลุมบางอย่างพอรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่บนโลกนี้เเละก็เห็นกำเเพงเเปลกๆ "

 

" เดียวสินายมาจากโลกที่ไม่มีสกายวอลงั้นหรอ?  งั้นเเสดงว่าโลกคู่ขนานมีจริงสินะ "

 

" ก็นายเป็นคนมาหาพวกเราเองจะเเปลกใจทำไมกัน "

 

" เอิ่มคือว่า "

 

" เซ็นโตะนะสูญเสียความทรงจำตั้งเเต่1ปีก่อนแล้วต่างหากล่ะ " ซึบาสะได้อธิบายให้พาราด็อกเข้าใจ

 

" อ่าอย่างทีซึบาสะพูดนั้นเเหละ...โชคร้ายหน่อยนะพอดีฉันจำอะไรไม่ได้เลย "

 

" จิตใจฉันเดิอดพล่านแล้ว......รีบคืนมาให้ฉันเดียวนี้เลยนะ " พาราด็อกเริ่มเข้าไปเเย่งอีกครั้งเเต่คราวนี้โซอิจิได้เดินตัดหน้าทั้งสองหยิบบอทเทิลสองอันไปหน้าตาเฉย


 


" ไม่ได้เจอกันนานเลยน่า....แต่ก็ไม่นานเท่าไรละมั้ง "

 

" นี้เเกมาทำอะไรที่นี้นะ!! "

 

" เเม้ๆโหดร้ายจริงๆน่าคริสจัง....สถานการณ์ตอนนี้สำหรับฉันก็ลำบากเหมือนกันละน่า " โซอิจิได้เดินไปนั่งบนเก้าอี้ไม้หน้าร้านพร้อมวางกระเป๋าทีตัวเองถือมาลงบนโต๊ะ " งั้นฉันจะเเนะนำอะไรดีให้ละกันน่า "

 

 " หมายความว่าไง? "

 

" สัตว์ประหลาดที่กำลังก่อความวุ่นวายตอนนี้ก็เป็นผลมาจากเนบิวล่าเเก็ส กับ ไวรัสบั๊คสเตอร์ที่มาจากโลกของเขาเป็นเนบิวล่าบั๊คสเตอร์ไงล่ะ " ระหว่างที่อธิบายโซอิจิได้หยิบที่ชงกาเเฟพกพาออกมาพร้อมเเก้วกาเเฟ2ใบ " เเละทางเดียวทีจะจัดการพวกมันได้คือต้องใช้พลังของไรเดอร์ที่มาจากเกม "

 

" มาสไรเดอร์ที่ใช้พลังจากเกมงั้นหรอ? "

 

" เเต่ว่าทีนายไม่ยอมคืนบอทเทิลพวกนี้ให้เพราะว่าต้องการพลังนี้เพื่อจะเอาชนะเนบิวล่าบั๊คสเตอร์ ถูกมั้ย "

 

พาราด็อกที่เเอบหันไปมองหน้าเซ็นโตะก่อนที่โซอิจิโยนเกมบอทเทิลให้กับพาราด็อก

 

" เขย่ามันข้างๆหูก็จะสามารถสื่อสารกับคนทางโลกนั้นได้ " โซอิจิได้หันมาชงกาเเฟอย่างสบายใจโดยไม่กลัวอะไรพาราด็อกทีลังเลอยู่ก่อนจะลองทำตาม

 

" พาราด็อก? "

 

" เอมุ? เอมุหรอ? "

 

อีกด้านนึ่งทางด้านเอมุ

 

"  พาราด็อกนายอยู่ไหน หายไปไหนตั้งอาทิตย์นึ่งนะ? "

 

" อาทิตย์หรอ? เเต่จากตอนนั้นมาก็น่าจะ2ปีเเล้วนะ "

 

" บางทีเวลาของพวกเรากับทางนั้นอาจจะเเตกต่างจากพวกเราก็ได้ "

 

" ถูกต้องเเล้วละ คุณหนูคาซานาริ การเคลื่อนที่ของเวลาแตกต่างกัน....เพราะว่าเชื่อมต่อกับโกทางนั้นแบบครึ่งๆกลางๆ การเคลื่อนที่ของเวลาก็เลยไม่ค่อยจะเสถียรเท่าไร แต่เพราะอีนิกม่าเดินเครื่องแล้วเวลาจึงเดินสอดคล้องกันแล้วสินะ"

 

" เดียวสิะพูดอะไรเข้าใจอยู่คนเดียวนะ " คริสที่ไม่เข้าใจก็ได้โวยใส่โซอิจิ " อธิบายให้มันชัดเจนกว่านี้สิ "

 

" บันโจ ริวกะ " พาราด็อกทีเอ่ยชื่อบันโจทำให้ทุกคนหันไปมองพาราด็อกเป็นสายตาเดียว " ทาจิบานะ ฮิบิกิ? อาม่อน คานาเดะคนรู้จักบิลด์งั้นหรอ "

 

" บันโจ "

 

" ทาจิบานะกับคานาเดะด้วยงั้นหรอ...อยู่ที่ไหนกันนะ "

 

" บางทีสามคนอาจจะถูกส่งไปด้วยอีนิกม่า "

 

" เข้าใจเเล้ว...อึก!! "  สิ้นเสียงพาราด็อกจู่ๆก็เอามือขึ้นมากุ้มอกก่อนจะเซติดกับกำเเพงก่อนจะทรุดลงไปนอนกับพื้น

 

" เห้!! ทำใจดีเอาไว้ก่อน "  คริสเเละซึบาสะได้รีบวิ่งไปดูพาราด็อกทีล้มลงไปพร้อมกับเซ็นโตะ

 

" สงสัยอาจจะเป็นเพราะส่วนประกอบในบอทเทิลส่งผลไม่ดีกับเขาละน่าก็เป็นบั๊คสเตอร์นิน่า...ไม่ต้องกังวลหรอกเดียวก็เองเเหฟื้นเองแหละ "  โซอิจิได้เดินมาพร้อมยื่นบอทเทิลคืนให้กับเซ็นโตะเเล้วเดินกลับไปนั่งทีเดิม

 

" ทำไมคุณถึงรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง "

 

" มีคนเคยเขียนบทความของเกี่ยวกับสกายวอลเกี่ยวกับทฤษฎีการมีอยู่ของโลกคู่ขนาน ของนักวิจัยโทโตะ โมกามิ ไคเซย์ " โซอิจิที่อธิบายไปพร้อมลินกาเเฟลงในเเก้วเเล้วหยิบขึ้นมจิบ " อึ่ย ขมฉิบ "

 

" โมกามิ ไคเซย์หรอ? "

 

" บางทีเขาอาจจะอยู่เบื้องหลังทั้งหมดก็ได้...ทีเหลือก็ " โซอิจิไดเก็บอุปกรณ์ชงกาเเฟทั้งหมดใส่ในกระเป๋าก่อนจะปืดเเล้วถือขึ้นมาพร้อมหันไปหา " หน้าที่ของนายคือหยุดเขาสะ...เเล้วก็นี้ของขวัญ " เขาได้หยิบบอทเทิลวางลงบนโต๊ะให้กับเซ็นโตะก่อนจะเดินจากไป


 

" อ่อจริงด้วย " โซอิจิได้หันมาเหมือนจะบอกอะไรบางอย่าง " อย่าลืมเก็บถ้วยเข้าร้านด้วยละ " พูดจบก็ได้เดินจากไป

 

" หน่อยย.....อย่ามาทำเป็นเหมือนว่าเป็นลูกจ้างหน่อยเลย "

 

" ยูกิเนะเรื่องนั้นช่างมันก่อนรีบพาเขาคนนี้ไปข้างในก่อนเถอะ "

 

" อะ...อื้ม " ซึบาสะกับคริสได้เเบกร่างพาราด็อกที่หมดสติเข้าไปในร้านขณะทีเซ็นโตะได้เดินไปหยิบบอทเทิทีโซอิจิทิ้งเอาไว้ให้

 


ทางด้านบันโจกับฮิบิกิ

 

" โลกใบอื่นหรอ....ก็หมายความว่าฉันต้องติดอยู่ที่นี้งั้นหรอ? "   

 

" เเล้วกัน "

 

" ก็เข้าใจว่านายกำลังกังวลเรื่องนั้นอยู่...เเต่ตอนนี้เราต้องหาทางทำอะไรสักอย่างกับเจ้าเนบิวล่าบั๊คสเตอร์พวกนั้น "

 

"  ถ้าที่พาราด็อกพูดมาเป็นความจริงละก็ เนบิวล่าเเก็สคือสาเหตุที่ทำให้เกมเมอร์ไดรฟเวอร์ไม่สามารถทำงานได้ " เสียงนึ่งได้ดังออกมาจากเเท็ปเล็ตที่มือของอาสึนะก่อนจะยื่นให้ทุกคนดูก็คือ คุโรโตะที่ตอนนี้กำลังถูกขังอยู่กับรัฐบาล



" ถ้างั้นละก็ "

 

เวลาต่อมาด้านนอกเนบิวล่าบั๊คสเตอร์ได้ออกทำร้ายผู้คนอีกครั้ง

 

" เจ้าพวกบั๊คสเตอร์ " คุรุโตะได้ตะโกนเรียกให้พวกมันหันมาสนใจเขาทีเอ่นตัวไปด้านหลังพร้อมกอดอกก่อนจะโยกตัวกลับมามองด้วยสายตาทีดูเเอบโรคจิต " ฉันคนนี้ต่างหากคือคู่มือของพวกแก!! "

 

เอมุ ป๊อปปี้ ฮิบิกิ คานาเดะ บันโจ ทาเครุเเละโอนาริได้วิ่งมาจากข้างหลัง

 

" คุโรโตะ "

 

" ดัน คุโรโตะ ชิน ต่างหากล่ะ "

 

"  ค่าๆ คุโรโตะ ชิน นายสามารถซ่อมเกมเมอร์ไดรฟเวอร์กลับมาใช้งานได้จริงหรอ"

 

คุโรโตะที่ไม่ได้พูดอะไรเอาเเต่ยิ้มก่อนจะหยิบกาเเชทที่เป็นรูปบิลด์ขึ้นมาให้ทุกคนดู


 


" ไอ้นั้นทำไมถึงมีรูปบิลด์ติดอยู่ละ? " คานาเดะที่มองดูในกาชัทที่มีรูปบิลด์ติดอยู่ก็ได้ถามกับคุโรโตะ

 

" ในตอนนั้นฉันได้สละชีวิตอันแสนมีค่า....เพื่อให้ได้ข้อมูลการต่อสู้ของบิลด์มาเพื่อสร้างกาเเชทนี้ขึ้นมาไงล่ะ "

 

[ KAMEN RIDER BUILD! ]

 

[ DANGEROUS ZOMBIE! ]

 

" เเปลงร่าง "

 

[ GASHUT! LEVEL UP! ] 

 

[ RABBIT&TANK USAGI SENSHAA BEST BEST MATCH YEAH!! DANGEROUS ZOMBIE ]

 

GIF - GIFs

 

" ฉันคือพระเจ้า!!! "

 

" แปลงร่างได้เเล้ว " ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน


เก็นมุได้วิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมกาชาคอนเบรคเกอร์ไล่จัดการเนบิวล่าบั๊คสเตอร์ไปทีละตัวๆอย่างง่ายดายจนเหลือเพียงตัวสุดท้ายก่อนทีเกมุจะปิดฉากก่อนจะเวียงดาบใส่ก็คืนร่างทัังสองฝ่ายต่างมองหน้ากันเเละกันอยู่พักนึ่ง

 

[ GASHUT! ] 

 

" ย้ากกๆๆๆๆ " คุโรไตะได้ใช่อาวุธในมือโจมตีใส่เนบิวล่าบั๊คสเตอร์ไม่ยั่งจนร่างระเบิด

 

[ KIMEWAZA RIDER CRITICAL FINISH! ]

 

" เป็นกาชัทที่ไม่ชิน....มีผลข้างเคียงเยอะเลย "

 

" เจ้านั้น...บ้างั้นหรอ "


" อ่า...เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นด้วย " คานาเดะที่คิดเหมือนกันไม่ต่างจากบันโจ

 

" เเหะๆ....เเต่ว่าตอนนี้เราก็มีโอกาสสามารถเเปลงร่างได้เเล้วนะค่ะ "

 

" จริงด้วยถ้าหากว่าเราเเก้ผลข้างเคียงได้ละก็ "

 

" คุรุโตะ นายช่วยทำกาเเชทเพิ่มให้กับพวกฮิโระเเปลงร่างได้มั้ย "

 

" ฮ่าห์ๆๆๆ ไม่จำเป็นหรอกเพราะว่าฉันคือพระเจ้า เพียงนึ่งเดียวววว "

 

" บ้าจริงๆด้วยสิน่า " บันโจะและคานาเดะได้พูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

 

" ได้โปรดเถอะครับคุณคุโรโตะพวกเราต้องการให้คุณช่วยนะครับ " เอมุได้เดินเข้ามาก้มหัวขอร้องพร้อมป๊อปปี่

 

" คุโรโตะ "

 

" เรื่องนี้ให้ผมจัดการเองเถอะขอรับ " โอนาริได้เข้ามากอดคอทั้งสองก่อนจะเดินเข้าไปหาคุโรโตะ " ท่านคุโรโตะชิน สวัสดีขอรับๆ เอาล่ะเชิญนั่งก่อนเถอะครับ "


ทั้งสองได้นั่งพุบเข่าลงกลับพื้นเเละดูเหมือนว่าคุโรโตะเองก็ยอมทำตามเช่นกัน


 

" มีเพียงแค่ผู้ละแล้วจากกิเลสทั้งปวงและเข้าถึงนิพพานถึงจะเป็นพระโพธิสัสน่า " โอนาริได้เขยิบเข้าไปจับมือของคุโรโตะขึ้นมา " กรุณามอบพรของพระเจ้าให้กับพวกเราจะได้รึเปล่า ขอรับ "

 

" ยอมรับให้ฉันเป็นพระเจ้างั้นเหรอ....สมแล้วที่เป็นอดีตเจ้าโอวาสก็ได้ "

 

" โอ้ววว....ขอบพระคุณมากครับ "  โอนาริได้ทำมือเป็นสัญลักษณ์ด้านหลัง

 

" โอนาริ "

 

" เขากล่อมคุโรโตะได้หรอกเนี่ยไม่อยากจะเชื่อเลย "

 

" สุดยอด "

 

" คิดงั้นหรอ " บันโจ ฮิบิกิและคานาเดะพูดขึ้นเป็นเสียงเดียวกันโดยทีไม่ได้นัดหมาย

 

 

ณ ฐานบัญชาการชั่วคราวหน่วยที่2

 

เซ็นโตะกับซึบาสะได้นั่งรออยู่ที่โต๊ะพร้อมกาเเฟเเก้วนึ่งวางอยู่ตรงหน้าเหมือนกำลังรอใครบางคนอยู่เพียงไม่กี่นาทีเก็นจูโร่กับโอกาว่าได้เดินมาหาทั้งสอง

 

" ต้องขอโทษด้วยทีต้องมารบกวนในเวลาเเบบนี้นะครับ "

 

" อะไรกันไม่เป็นไรหรอกทางเราเองก็ได้เธอช่วยเหลือหลายเรื่องเหมือนกัน...อีกอย่างเรื่องการหาข้อมูลเป็นเรื่องถนัดของพวกเราอยู่เเล้ว "

 

" ปัญหาเรื่องของเนบิวล่าบั๊คสเตอร์ทางเราเองก็พอหาข้อมูลมาบ้างเเล้วเหมือนกันครับ " โอกาว่ากล่าวจบก็ได้ยื่นเเท็บเล็ตที่มีข้อมูลประวัติของโมกามิ ไคเซย์


 


" โมกามิ ไคเซย์ เขากำลังทำการวิจัยเกี่ยวกับโลกคู่ขนานมาเป็นเวลานานตั้งเเต่เข้ามาเป็นนักวิจัยทีโทโตะครับ "

 

เซ็นโตะได้ยื่นมือไปหยิบเเท็ปเล็ตขึ้นมาดูข้อมูลของโมกามิอย่างละเอียดพร้อมกับซึบาสะทียื่นหน้ามาดู

 

" เมื่อ 10 ปีก่อนเขาได้ค้นพบไวรัสปริศนาเเถวสกายวอลเขาเรียกว่าบั๊คสเตอร์เเละเขาก็คิดว่าต้องมาจากโลกอื่นเเละพยายามสร้างเครื่องมือในการเดินทางไปยังโลกอื่นๆ " เก็นจูโร่ได้อธิบายไปพลางๆ

 

" อินิกม่า? " ซึบาสะได้พูดขึ้นหลังจากทีอ่านประวัติคราวๆ

 

" เเต่ว่าทางรัฐบาลก็ไม่ได้อนุมัติงบประมาณให้กับเขา...เพราะงั้นเขาจึงลาออกจากสถาบันวิจัยเเล้วไปทำงานทีอุตสหกรรมนัมบะเเทน " โอกาว่าได้พูดต่อจากทีเก็นจูโร่พูดเอาไว้

 

" เเล้วทั้งทีไม่มีงบในการสร้างเเล้วทำไมโมกามิถึงสามารถสร้างอินิกม่าได้สำเร็จละ? "

 

" นั้นก็เพราะเขาได้รับการสนับสนุนจากคัตสึรากิ ทาคุมิยังไงล่ะ "

 

" ว่าไงนะ? "

 

" เดิมทีเเล้วโมกามิเขาเคยเป็นคนใต้บังคับบัญชาของคัตสึรากินะครับ "

 

" หลังจากที่เขาทำงานทีนัมบะ....ไม่นานเขาก็พบวิธีในการนำไวรัสบั๊คสเตอร์ผสมเขากับเนบิวล่าเเก็สเเละได้เสนออาวุธชีวภาพทีเรียกว่า ไคเซอร์ซิสเต็ม " ซาวะได้เดินมาจากข้างหลังทำให้เซ็นโตะกับซึบาสะตกใจเเต่สนใจเอกสารทีเธอเอามาด้วย

 

เซ็นโตะได้เปิดดูเอกสารทีซาวะได้มอบให้มาดู

 

" เเต่เห็นว่าต้องมีตัวอย่างบั๊คสเตอร์จำนวนมาก....เขาจึงทำงานกับอินิกม่าเพื่อเดินทางไปยังโลกอื่นในเวลาเดียวกัน " ซาวะได้อธิบายพร้อมเดินไปกดกาเเฟทีตู้ใกล้ๆ

 

" โมกามิ ได้ร่วมงานกับ คัตสึรากิจนสามารถสร้างอินิกม่าเสร็จสมบูรณ์ " โอกาว่าได้อธิบายเสริม

 

" ถ้าเป็นเเบบนั้นเเล้วทำไมถึงไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับอินิกม่าเลยล่ะ? " ซึบาสะได้หันไปมองซาวะสลับกับโอกาว่า

 

" เพราะว่าโมกามิได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยพร้อมกับอินิกม่าเเละดีไซน์ไคเซอร์ซิสเต็ม " เก็นจูโร่ได้ตอบคำถามให้กับซึบาสะทั้งสองจึงหายสงสัย " นี้คือข้อมูลทั้งทีพวกเราสามารถหาได้ละน่า "

 

" เเค่นี้ก็เกินพอเเล้วละครับ......ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ " เซ็นโตะได้ลุกออกจากโต๊ะพร้อมก้มหัวลาพร้อมกับซึบาสะกับซาวะ

 

 

เซ็นโตะได้รีบเดินทางกับมาทีร้านพร้อมลงไปชั้นใต้ดินทีมิโซระกับคริสเฝ้าดูเเลพาราด็อกทีนอนอยู่บนเตียงโดยทียังไม่ได้สติเขาที่ได้เดินดิ่งไปทีคอมพิวเตอร์พร้อมพิมพ์คีย์เวิร์ดลงไปในคอมทันทีเเละจอได้เเสดงข้อมูลขึ้นมาทันที

 

" บิงโก....ฉัน...อ่าไม่สิคัตสึรากิ ได้ทำงานกับโมกามิเเล้วเดินทางไปโลกพาราด็อกมาแล้ว2-3ครั้ง " ทุกคนได้เดินมาฟังพร้อมกับเซ็นโตะได้อ่านข้อมูลการวิจัยไปเรื่อยก่อนจะเจอบางอย่างเข้า " มีข้อมูลเกี่ยวกับ เอ็กเซด ด้วย "

 

" ทำไมข้อมูลการวิจัยของคัตสึรากิถึงมีข้อมูลของเอ็กเซดอยู่ละ? " คริสได้กอดอกถามขึ้นมา

 

" นั่นก็เพราะบิลด์ในความฝันนั้นนะ คือคัตสึรากิที่เป็นคนไปเอาส่วนประกอบของเอ็กเซดมาไม่ใช่ฉันในตอนนี้ "

 

" ทำไมคัตสึรากิต้องทำเเบบนั้นด้วยละ? " ซึบาสะได้ถามคำถามต่อทันที

 

" บางที....อาจจะไปรู้เเผนการณ์ของโมกามิเข้าก็ได้...เพราะว่าโมกามิตั้งใจจะรวมโลกทั้งสองเข้าด้วยกัน "

 

" เเล้วถ้าเกิดเเบบนั้นขึ้นเเล้วจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ... " มิโซระที่เดินมาทีหลังเเต่ศอกของเธอไปโดนนาฬิกาซ้ายจนตกเเตกอยู่ที่พื้น

 

" ไม่ว่าจะโลกไหนก็จะถูกทำลาย "

 


ทางด้านอีกโลกนึ่งเอมุได้ยืนมองผู้บาดเจ็บทั้งลายทีกำลังหวาดกลัวเขาทีเหมือนจะตัดสินใจได้อะไรบางอย่างเหมือนจะไปทีไหนสักเเห่ง

 

" นายจะไปไหนนะ "  บันโจได้ลุกขึ้นมาถามเอมุก่อนจนเขาหยุดเดิน

 

" ผมจะไปตามหาอีนิกม่าครับ "

 

" พวกเราไม่มีเบาะแสอะไรเลยนะ ออกไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอก " 

 

" ต่อให้เป็นเเบบนั้น......ผมอยู่เฉยๆที่นี้ไม่ได้หรอกครับ "

 

" คุณบันโจ...พวกเราเองก็ไปเถอะค่ะ "

 

" เธอเองก็ด้วยหรอ...ทำเเบบบนั้นไปจะไม่มีประโยชน์อะไรหรอกน่ะ "

 

" ก็จริงอย่างทีว่า......เเต่ก็ยังดีกว่ารอเวลาให้โลกจบสิ้นนะค่ะ " คานาเดะได้พูดจบก็เดินตามเอมุไปก่อนที่ฮิบิกิจะเดินตามเธอมาด้วยปล่อยให้บันโจที่ยังคงยืนนิ่งเงียบไม่พูดอะไรก่อนจะสุดทนถึงกับเอามือขึ้นมาขยี้หัวไปมา

 

" อ่า..โธ่เอ้ย!!  " บันโจได้รีบวิ่งตามออกไปทันที

 


ณ ที่เเห่งนึ่งได้มีชายคนนึ่งที่ยืนอยู่ภายใต้ความมืดพร้อมมองไปที่คอมพิวเตอร์ข้างที่กำลังนับถอยหลังอยู่

 

" เหลืออีกเเค่ 6ชม. "

 

เวลาเดียวกันเนบิวล่าบั๊คสเตอร์ได้เข้าโจมตีใส่ผู้คนในโทโตะบิลด์ได้บินมาบนฟ้าพร้อมเเบกซึบาสะเเละคริสก่อนจะปล่อยทั้งสองลงกลางอากาศ

 

" เอาไปกินซะ!! " คริสได้เล่งปืนครอสโบว์ทั้งสองข้างเเล้วยิงออกไปจนลูกดอกธนูยิงเข้าใส่ร่างเนบิวล่าบั๊คสเตอร์อย่างเเม่นยำโดยไม่มีคนถูกลูกหลง

 

" ฮ้ากกก!! " ซึบาสะได้ง้างดาบใหญ่พร้อมมีกระเเสไฟฟ้าเคลือบใบมีดอยู่เเล้วฟันออกไปพุ้งผ่าร่างของเนบิวล่าบั๊คสเตอร์อย่างเเม่นยำ

 

บิลด์ได้บินลงมาพร้อมใช้ฮอว์คเเกทลิ้งกับดริลครัชเชอร์ที่ใส่ดอกเตอร์บอทเทิลเข้าไปไล่ยิงเรียงตัวขณะเดียวกันพาราด็อกทีไล่ตามมาได้ยืนมองบิลด์อยู่ไม่ไกล

 

" บิลด์ ส่งบอทเทิลมาให้ฉันซะ " สิ้นเสียงพาราด็อกก็วิ่งเข้าไปเพื่อจะต่อยบิลด์เเต่ก็ถูกล็อกเเขนเอาไว้ได้ทัน

 

" หนวกหูน่านายมองดูรอบๆสิ มันใช่เวลามั้ยนะ " ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกันได้มีตัวนึ่งพุ้งเข้ามาทั้งสองจึงต้องหลบก่อนคริสได้ยิงจัดการตัวนั้นไป

 

" ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาถ้วงของหรอกน่ะ " คริสพูดจบก็ได้เปลี่ยนเกียร์ที่เเขนเป็นปืนเเกทลิ้งเเล้วยิงสาดใส่เนบิวล่าบั๊คสเตอร์ตรงหน้า

 

" สิ่งสำคัญตอนนี้นะ "  ซึบาสะได้เตะเข้าทีก้านคอของเนบิวล่าบั๊คสเตอร์จนกระเด็นออกข้างไปก่อนจะใช้คาตานะเเทงเข้าทีท้องจนทะลุจากข้างหลังเธอ " คือชีวิตของประชาชนต่างหากละ "

 

" นายนะรีบอพยพคนไปทีปลอดภัยสะ " บิลด์ได้หันมาพูดก่อนจะวิ่งเข้าใส่กลุ่มใหญ่ตรงหน้า

 

พาราด็อกที่ได้หันไปเจอคนกลุ่มเล็กที่กำลังโดนเนบิวล่าบั๊คสเตอร์รุมอยู่จนทำให้เข้าตัดใจเรื่องบอทเทิลเเล้วรีบวิ่งเข้าไปช่วยทันที

 

" เร็วเข้า...รีบหนีไปเร็ว " พาราด็อกได้ใช่เเขนป้องกันหอกก่อนจะเตะส่วนกลับไปจนมันกระเด็นก่อนทีเขาจะหันไปมองบิลด์ทีกำลังต่อสู้อยู่ " หมอนั้นเหมือนกับ เอมุไม่มีผิดเลย "

 

ทั้งสามได้จัดการเนบิวล่าบั๊คสเตอร์จนหมดก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าได้เดินมาจากข้างหลังของบิลด์

 

" ดูเหมือนนายจะคิดถูกน่า " ซึบาสะได้หันมาพร้อมยิ้มมุมปากพร้อมกับคริส

 

" นั้นสิน่า "

 

" คิดไว้อยู่เเล้วว่าจะต้องโผล่มา " บิลด์ได้พูถ้างั้นดขึ้นก่อนจะหันไปหา

 

" หมายความว่าไง? "

 

" ก็เนบิวล่าบั๊คสเตอร์ เป็นขุมพลังของอินิกม่านิน่า  ถ้าพวกมันถูกทำลายนายก็ต้องปรากฎตัวออกมาเเน่นอน "

 

" ถ้างั้นฉันก็จะขอจัดการกับ.....เเกตามคำขอแล้วกัน " เลฟท์ไคเซอร์ได้พูดจบก็ได้เอาเนบิวล่าสตรีมกัน ยิงใส่ทั้งสามเเต่ก็สามารถหลบได้ พร้อมกับบิลด์ได้เปลี่ยนเป็นร่างนินนินคอมมิคฟอร์มเข้าโจมตีทันทีพร้อมกับซึบาสะ

 

" เอาไปกินซะ!!! " คริสได้ยิงมิสไซล์จำนวนมากจากด้านหลังทั้งสองจึงได้กระโดดหลบออกมาเพื่อให้มิสไซล์เข้าในเลฟท์ไคเซอร์ทั้งหมดควันจากการระเบิดได้หายไปพร้อมเลฟท์ไคเศอร์ได้พุ้งออกมาเข้าโจมตีใส่คริสที่เปิดช่องโหว่ชัดเจน

 

" โกหกน่า " คริสได้ยกเเกทลิ้งทั้งสองขึ้นมาป้องกันลูกเตะของเลฟท์ไคเซอร์จนร่างกระเด็นไปกระเเทกอัดกับเสาคอนกรีต " อึก!! "

 

" ยูกิเนะ!! " ซึบาสะเห็นท่าไม่ดีก็ได้วิ่งพุ้งเข้าใส่พร้อมใช่ดาบทีข้อเท้าเข้าโจมตีใส่ไม่หยั่งเเต่การโจมตีไม่สามารถสะทกสะท้านได้ก่อนจะจับคมดาบอย่างง่ายด่ายเเล้วโยนร่างซึบาสะอัดเข้ากับกำเเพงข้างๆ

 

" อ้ากกกก!! "

 

[ BUTOU NO JISTU! ]

 

ที่ปลายดาบการ์ตูน4ช่องของบิลด์ถูกลมเคลือบเอาไว้ก่อนจะกระหน้ำฟันใส่เลฟท์ไคเซอร์ไม่หยั่งเเต่ก็ไม่สามารถทำอะไรก่อนจะถูกส่วนกลับจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมคืนร่าง

 

" ทำได้เเค่นี้เองหรอ? " ระหว่างทีเลฟท์ไคเซอร์กำลังเผลอซึบาสะได้พุ้งเข้ามาประชิดตัวทันทีพร้อมกลับคริสที่ใช่ปืนพกทั้งสองวิ่งเข้าไปเข้าต่อสู้ประชิดเช่นกัน " ไม่ว่าจะมามากเเค่ไหนก็เปล่าประโยชน์!! "

 

" ถ้าอย่างนั้นละก็ " เซ็นโตะได้ลุกขึ้นพร้อมหยิบบอทเทิลอันใหม่มาเขย่าเเล้วใส่ลงในบิลด์ไดรฟเวอร์

 

[ PHONIX ROBOT ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

"แปลงร่าง  "

 

[ KUJIMI NO HEKI PHONIX ROBOT YEAH!!! ]


GIF - GIFs 


" ทั้งสองคนหลบไปสะ " สิ้นเสียงบิลด์คริสเเละซึบาสะได้กระโดดหลบออกมาก่อนทีบิลด์จะพุ้งออกไปพร้อมเปลวไฟปกคลุมทั้งร่างกายเข้าโจมตีใส่เลฟท์ไคเซอร์จนกระเด็น

 

" บ้าน่า!! " เลฟท์ไคเซอร์ไดลุกขึ้นมาพร้อมวิ่งเข้าใส่อีกครั้งเเละง้างหมัดใส่เเต่บิลด์ใช่เเขนซ้ายจับล็อคเเขนเอาไว้ก่อนจะใช่หมัดขวาที่เคลือบด้วยเปลวไฟต่อยอีดใส่เข้าที่ท้องไม่หยั่งก่อนจะเวียงให้ลงไปนอนกับพื้น

 

[ READY GO? ]

 

[ VOTEX FINISH! ] 

 

บิลด์ได้หันมาเผด็จศึกร่างปกคลุมไปด้วยเปลวไฟคล้ายกับนกฟินิกซ์บินวนรอบร่างเลฟท์ไคเซอร์โจมตีเข้าใส่รอบๆตัวจนเข่าทรุดลงทีพื้นก่อนบิลด์จะลงสู่พื้นเเล้วหันไปหา

 

" เยี่ยมจัดการได้เเล้ว " ซึบาสะกับคริสได้วิ่งมายืนข้างบิลด์ก่อนจะหันไปมอง

 

" ไม่คิดเลย....ว่าจะมีบอทเทิลเเบบนี้อยู่ด้วย " สิ้นเสียงเลฟท์ไคเซอร์ได้หายไปพร้อมควันทั้งสามได้คืนร่างก่อนทีพาราด็อกจะเดินมาจากข้างหลัง

 

" หนีไปเเล้วงั้นหรอ? "

 

" มิโซระจับตำเเหน่งได้มั้ย " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์โฟนขึ้นมาก่อนจะติดต่อไปหามิโซระที่อยู่ที่ห้องใต้ดินกับซาวะ

 

 " เห็นสัญญาณชัดเเจ่วเลยล่ะ!! "

 

เซ็นโตะได้กดวางสายเเล้วหันไปหาพาราด็อก

 

" เอาล่ะไปกันเถอะ......จะได้พากลับไปที่โลกของนาย " เซ็นโตะได้พูดพร้อมบิดขี้เกียจไปมาขณะที่พาราด็อกยังไม่เข้าใจนิสัยของเซ็นโตะเเม้เเต่น้อยพร้อมกับมองซึบาสะเเละคริสทียิ้มให้กับเขาด้วยเช่นกัน " การที่มีทีให้กลับไปเนี่ย....สุดยอดไปเลยน่า "

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 19:58
    เดอะมูฟวี่นี้ผมยังม่ได้ดู...แต่ไม่เป็นไรมาเสพ..เอ้ย!!! มาอ่านในนี้แทนก็ได้555555
    #50
    0