Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 31 เพลงที่อยู่ภายในหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63

 

 File:Symphogear Ep 13 END 01.png


 

" พวกพี่สาวเท่จังเลย " เด็กที่มองผ่านมอนิเตอร์เอ่ยชมขึ้นมา

 

" ถ้าพวกเธอขาดฉันไปคงทำไรไม่ได้ละสิน่า " ยูมิที่กอดอกพูดพร้อมยกความดีความชอบให้ตัวเอง


 ช่วยเลยได้รับการช่วยเหลือ Niceค่ะ " ชิโอริที่พูดขึ้นต่อ 


" พวกเราเองก็จะร่วมสู้อีกเเรงนะ "

 

ทางด้านพวกฮิบิกิได้อัพเกรดเกียร์ของพวกเธอจากสายสัมพันธ์ของในลิเดียนจนกำเนิดพลังใหม่


" เกียร์นั่นมัน...อะไรกันนะไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย " คานาเดะที่เงยมองดูเกียร์ของพวกฮิบิกิด้วยสีหน้าตกใจไม่ต่างจากบันโจและเซ็นโตะก่อนที่บอทเทิลในกระเป๋าของเซ็นโจะนั้นจะส่องแสงกลายเป็นบอทเทิลสีรุ้งขึ้นมา


" บอทเทิลนี่มัน "


" บทเพลงทุกคนมอบให้ได้มอบพลังที่ไม่แพ้ใครให้กับฉัน คริสจังและซึบาสะซังได้รับพลังที่จะยืนหยัดขึ้นมาอีกครั้งบทเพลงไม่มช่เพื่อต่อสู้อย่างเดียวเท่านั้นเป็นชีวิตล่ะ "

 

" Phonic gine ระดับสูงนี้มันซ้ำรอยเมื่อ2ปีก่อน " ฟีเน่ที่เงยมองทั้งสาม

 

" ไอเรื่องพรรณนั้นจะยังไงก็ช่างสิ คริสได้พูดออกมาผ่านทางโทรจิต

 

แม้กระทั้งโทรจิต ได้สวมใส่เกียร์ที่ปลดขีดจำกัดเเล้วรู้สึกไงบางล่ะ " ฟีเน่ได้หยิบคฑาโซโลมอนออกมาได้เรียกนอยท์ออกมา

 

"  พอซักที ลูกเล่นน้ำเน่านั้นนะ " คริสได้กล่าวออกมา 


" นอยท์ที่ถูกคุมคามโลกที่เคยสูญหายไปด้วยทั้งหมดเป็นฝีมือเเกเองงั้นหรอ " ซึบาสะที่ได้เอ่ยถามกับฟีเน่

 

" นอยท์ คือคำสาปของบารัลที่ทำให้ มนุษยชาติสูญเสียการเข้าใจกันไป เพื่อให้มนุษย์เข่นฆ่าฟันกันเองเลยถูกสร้างขึ้นมา เป็นอาวุธควบคุมตัวเอง " ฟีเน่ได้ตอบคำถามจากซึบาสะ

 

เพื่อให้เข่นฆ่ากันเองงั้นหรอ? " เซ็นโตะพูดขึ้น

 

ฉันก็เเค่เเลกเปลี่ยนเพื่อใช้พลังนั้นก็เท่านั้นเอง "

 

" พูดอะไรไม่เข้าใจอีกแล้ว คริสที่ไม่เข้าใตในสิ่งฟีเน่พูดก่อนนอยท์โจมตีใส่ทั้งสามเเต่ก็สามารถหลบได้

 

" ตกลงมาซะ! " ฟีเน่ได้ปลดปล่อยนอยท์จำนวนมาทั่วเมืองทั้งพื้นเเละอากาศ

 

" มาจากทั่วทิศทางเลย " ซึบาสะไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เจอเเต่นอยท์เต็มไปหมด

 

" จะมาไม้ไหนก็ช่าง ขยี้ให้เเหลกไปเลย " คริสพูดเสร็จเธอก็บินออกไป

 

ให้ตายสินะไม่ให้พักกันบางเลยน่า " เซ็นโตะที่ถอนหายใจก่อนที่ซึบาสะเเละฮิบิกิจะบินลงมาหา

 

เป็นไรมากรึป่าว " ซึบาสะกล่าวถามด้วยความเป็นห่วงเซ็นโตะที่เห็นเเบบนั้นก็ยิ้มออกมา

 

เเค่นี้เอง....ฉันน่ะเป็นฮีโร่น่า " เซ็นโตะได้หันไปหาซึบาสะพร้อมยื่นมือไปลูบหัวเบาทีเเรกซึบาสะเหมือนจะขัดเเต่ก็ยอมให้ลูบขณะที่เธอเองก็หน้าเเดงขึ้นมา


" แม้ๆๆๆ.....ซึบาสะน่าแดงด้วยอะ " คานาเดะที่พอเห็นซึบาสะที่หน้าแดงเขินอายก็แซวเล่นทันทีจนซึบาสะรู้สึกตัวจึงรีบถอยห่างออกมา


" คะ....คานาเดะละก็!! " 


" คุณเซ็นโตะ คุณบันโจ คุณซึบาสะ คุณคานาเดะ สิ่งที่ฉันทำกับพวกคุณไปนะมัน " เธอได้นึกย้อนกลับไปตอนที่เธอกำลังคุล้มคลั้งที่โจมตีทั้งสาม

 

" จะเป็นไงก็ช่างมันเถอะ " ฮิบิกิทำหน้าประหลาดใจ " เพราะทาจิบานะตอบรับเสียงร้องของฉันให้ฉันกลับมาด้วยตนเอง "

 

" ไม่ต้องถือโทษตัวเองหรอก....เพราะมือนี้ไม่ใช่หรอ " คานาเดะได้หันไปหาฮิบิกิก่อนที่เซ็นโตะจะยื่นมือไปจับมือฮิบิกิขึ้นมาจนเธอเองก็เริ่มหน้าขึ้นสีเล็กน้อย  


" มือคู่นี้ไว้ประสานมือเข้าด้วยกันสายสัมพันธ์ทีเธอเป็นคนสร้างไงล่ะจงยืดอกรับไหวสะ "

 

ฉันเองก็ไม่โทษเธอหรอกน่ะ......มันช่วยไม่ได้นิน่า " บันโจได้เดินมาพร้อมเเขนที่วางเกี่ยวเสื้อที่ทำเป็นเฟือกไว้เเทน

 

" ขอบคุณน่าทุกคน " ฮิบิกิได้ยิ้มออกมา

 

" สู้ไปด้วยกันเถอะ ทาจิบานะ "

 

ทั้งสองบินพุ้งตรงไปที่เมืองทีเต็มไปด้วยนอยท์จำนวนมาก

 

File:Symphogear Ep 13 END 05.png

 

" ลุยละน่าา  "  คริสเปลี่ยนเกียร์ตัวเองเป็นคล้ายยานบินกระหน้ำยิงนอยท์ที่บินอยู่บนฟ้าจนเกลี้ยง

 

 " สุดยอดขนาดยิงมั่วนะเนี่ย " ฮิบิกิทีแซวเล่นเเกล้งคริส

 

" เล่งทุกตัวเเหละน่า " ฮิบิกิได้ขำขึ้นมาขณะทีทั้งสามไล่จัดการนอยท์ไปเรื่อยๆไม่นานทั้ง3กระหน้ำโจมตีใส่นอยท์จนเหลือเพียงไม่กี่ตัว

 

สุดยอดเลยเเหะ.... " บันโจได้พูดขึ้นพร้อมเห็นภาพทุกอย่างขณะเดียวกันเซ็นโตะได้หันไปมองฟีเน่ที่เอาคฑาโซโลม่อนเเทงเข้าท้องตัวเองก่อนที่นอยท์ทั้งหมดจะเข้ามาหลอมร่วมเข้ากับตัวเธอ

 

ยัยนั้นทำอะไรนะ "

 

กำลังถูกนอยท์กลืนกิน " ฮิบิกิได้หันไปมองฟีเน่ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยก่อนเหนือสีเเดง " ผิดเเล้วล่ะ หล่อนต่างหากทีกำลังกลืนกินนอยท์ "

 

นอยท์ที่ค่อยๆพุ้งเข้ามาหลอมร่วมก่อนจะมีของเหลวสีเเดงพุ้งไปทีkadigirก่อนจะคว้าDurandalจนมีบางอย่างพุ้งขึ้นออกมาจากพื้นดินเป็นสัตว์ประหลาดสีเเดงได้ยิงลำเเสงพุ้งเข้าใส่เมืองจนเกิดระเบิดขึ้นเป็นเเถว


 


" เมืองมัน " ฮิบิกิที่หันไปมองเมือง


นี้เเค่ เบาะๆเองน่า " ฟีเน่ได้พูดออกมาขณะที่เธอเป็นเเก่นกลางของสัตว์ประหลาดตัวนั้น


File:Symphogear Ep 13 END 10.png 


 หวังว่าเตรียมพร้อมสู้ศัตรูระดับนี้น่า "

 

" เเกน่ะแก " คริสได้บินพุ้งเข้าก่อนจะยิงลำแสงเข้าใส่เเต่กลับไม่เป็นผล " บ้าน่า "

 

" ย้ากกก " ซึบาสะได้เวียงดาบฟันสายฟ้าพุ้งเข้าใส่เกิดรอยร้างขณะที่ฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วเเต่ก็สมาณได้ก่อนจะถูกลำแสงยิงเข้าใส่จนกระเด็นออกมาทางฮิบิกิบินพุ้งเข้าไปต่อยใส่จนเกิดระเบิดภายในเป็นรูขนาดใหญ่เเต่ก็สมานกับอย่างรวดเร็วก่อนที่คริสจะยิงข้าไปที่ช่องโหว่ที่สามารถโจมตีโดนฟีเน่ได้เเต่พอถึงช่องนั้นได้ถูกปิดเทบทันที

 

" พลังป้องกันอะไรกันเนี่ย "

 

 ตัดมาทางเก็นจูโร่เขาที่กำลังดูในมอนิเตอร์เหมือนเขาจะรู้สิ่งที่พวกฮิบิกิกำลังสู้อยู่กับอะไร 


มังกรเเดง ในกวีอภินิหารพระเจ้า วีรสตรีชาด บาเบลรอน " เก็นจูโร่ได้เอ่ยชื่อของมันขณะที่จ้องมองการต่อสู้ "ตามที่เล่าต่อกันมา คือพลังพระเเม่แห่งการทำลาย......เรียวโกะคุง "

 

 

ตัดมาทางด้านนอก

 

" ขืนยังป็นแบบนี้ต่อไปไม่มีวันจบสิ้นพอดีนะสิ " บันโจได้พูดขึ้นขณะที่เซ็นโตะมองฟีเน่สังกตุเห็นอะไรบางอย่าง

 

ซึบาสะ คริสโจมตีใส่ฟีเน่ไปเรื่อยๆเลย "

 

เเต่ว่า.....โจมตีมากเเค่ไหนมันก็..... " คริสที่ไม่เห็นด้วยก่อนทีฌะอจะมองเห็นเเววตาของเซ็นโตะเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่จึงไม่พูดต่อ ไม่รู้ด้วยเเล้วน่าา!!! " คริสได้โจมตีใส่ฟีเน่ต่อเนื่องพร้อมกับซึบาสะ

 

" คุณเซ็นโตะตั้งใจจะทำอะไรกันเเน่ " ฮิบิกิได้ลงมาหาเซ็นโตะ

 

วิธีที่จัดการกับฟีเน่นะมีอยู่ทางเดียวเพราะงั้นกุญเเจสำคัญของเเผนนี้คือเธอฮิบิกิ " เซ็นโตะที่พูดเป็นนัยคานาเดะที่ลอกอดอกคิดตามก่อนจะนึกออก


" ยังงี้นี่เอง....ใช้เจ้านั้นสินะ "


" เอ้ะ...เอ้ะ? " ฮิบิกิที่เหมือนจะยังไม่เข้าใจก็มองสลับไปมาระหว่างสองคนก่อนที่คานาเดะจะสวมใส่เกียร์กังกุงเนียร์อีกครั้ง

 

ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์น่า "

 

" จะเปล่าประโยชน์หรือไม่.....เธอไม่ได้เป็นคนตัดสิ้นสะหน่อย ฮ้าาาาาา!!! " คานาเดะได้ชี้หอกในมือขึ้นฟ้าก่อนจะรวบร่วมพลังทั้งหมดจนปลายหอกได้สร้างเป็นลูกบอลเพลิงความร้อนสูงขนาดใหญ่ขึ้นมาก่อนที่เธอจะกระโดดพุ้งขึ้นหลังลูกบอลเพลิง " เอานี้ไปกินสะ!!! " คานาเดะเอาหอกกังกุงเนียร์ปักเข้าไปลูกบอลเพลิงก่อนที่มันจะยิงเปลวไฟพุ้งเข้าใส่ฟีเน่ทันที


Amou Kanade Symphogear GIF - AmouKanade Symphogear Animation GIFs


ด้านซึบาสะเองที่ได้ง้างดาบใหย่ในมือของเธอพร้อมชาร์จกระแสไฟฟ้าเอาไว้ปริมาณมากและฟันออกไปเป็นคลื่นสายฟ้า


File:Destroyer Blue Flash.png


แต่เปลือกนอกของมังกรแดงปิดก่อนที่การโจมตีของคานาเดะและซึบาสะจะมาถึงทำให้รอดได้อย่างหวุดหวิด


ต่อให้โจมตีมาท่าไรก็ไม่เป็นผลอะไรหรอก " ฟีเน่ที่ออกมาพูดก่อนที่คริสนั่นที่รออยู่ได้ยิงมิสไซล์จำนวนมากอัดเข้าซ้ำจนจนเปลืกนอกที่หุ้มส่วนที่ฟีเน่อยู่เกิดร้าวขึ้นมา

 

[ RABBIT TANK SPARKLING ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ SHUWATTO HAJIKERU! RABBIT TANK SPARKLING YEAHHHYEAHHH! ]


เซ็นโตะได้วิ่งออกไปพร้อมกับแปลงร่างเป็นบิลด์สปาร์คกลิ้งและกระโดดพุ้งเข้าไปชข้างในก่อนที่เปลืกนอกจะสมานจนปิดขังบิลด์อยู่ข้างในกับฟีเน่สองต่อสอง


" นี้เเกจงใจเเต่เเรกเเล้วงั้นหรอ!! "

 

" ใช่แล้วนี่ก็คือสมการแห่งชัยชนะของพวกเรา " บิลด์ได้หมุนคันโยกไปมาเรื่อยๆพร้อมใช้ท่าไม้ตายทันที


[ READY GO? ]

 

[ SPARKLING FINISH! ]

 

บิลด์ได้กระโดดขึ้นไปพร้อมไรเดอร์คิกเข้าใส่ฟีเน่ทันทีเเต่เธอได้ยกDurandalขึ้นมาป้องกันเอาไว้ 


ยังหรอกๆน่า!!! " บิลด์ได้หมุนคันโยกอีกครั้ง

 

[ READY GO? ]

 

[ SPARKLING FINISH! ]

 

พลังทั้งหมดได้เข้ามาร่วมที่เท้าทั้งหมดทั้งสองฝ่ายที่ต้านกันจนเกิดระเบิดขึ้นด้านในทำให้กำบังทั้งหมดถูกทำลายจากการโจมตีของบิลด์เกิดระเบิดขึ้นฝุ่นตะหลบอบอวนก่อนจะมีบางอย่างกระเด็นออกมานั้นก็คือDurandal

 

นั้นเเหละคือ ไพ่ตายของเรา " บิลด์หันไปหาฮิบิกิขณะทีเธอได้จ้องมองDurandal

 

อย่าให้หลุดลอยไปได้นะ คว้ามันเอาไว้ซะ " คริสได้หันไปใช่ปืนพกยิงตัวดาบให้กระเด็งไปทางฮิบิกิใกล้ที่สุด

 

" เสร็จกัน "ฟีเน่ได้สบถออกมาก่อนจะยิงลำเเสงสีเเดงพุ้งเข้าไปหาเเต่บิลด์ได้กระโดดออกมาพร้อมเอาฮอว์คเเกทลิ้งกระหน้ำยิงใส่ทำให้ฟีเน่ต้องป้องกันกระสุน

 

ฮิบิกิได้เอามือคว้าไปรับDurandalก่อนที่ร่างของเธอค่อยคลุ้มคลั้งอีกครั้งจากพลังของDurandal ฟีเน่ทีเห็นเเบบนั้นได้ยิ้มออกมา 


" คลุ้มคลั้งงั้นหรอ "

 

ในเวลาดียวกันทุกคนได้ออกมาจากที่หลบภัยพร้อมเงยหน้าขึ้นไปฮิบิกิที่กำลังคลุ้มคลั้งอีกครั้งฮิบิกิได้หันไปหาพื่อนๆของธอเละคนของหน่วย 2

 

" ถึงจุดไคลแม็กซ์แล้ว ต้องยืนด้วยตัวเองได้แล้วๆไม่ใช่หรอ " เก็นจูโร่ตะโกนขึ้นก่อนจะหันไปให้ฮิบิกิพยายขามประคองสติเอาไว้ " อ....อาจารย์ "

 

เข็มแข็งเอาไว้ประคองสติเอาไว้ให้ได้ครับ " โอกาวาได้ตะโกนขึ้นมาพร้อมกับอีกหลายๆคน " เมื่อวานยังป็นตัวของตัวเองได้อยู่เลย "

 

" จากนี้ไปจงเป็นตัวเองที่อยากจะเป็น "

 

ฮิบิกิจัง....พยายามเข้า!!! " มิโซระได้ตะโกนขึ้นมา

 

มีเเค่เธอเท่านั้นที่จะจัดการมันได้....ลุยไปไม่ต้องหยั่งมือเลย!!! " บันโจได้ตะโกนขึ้นมาขณะที่ซาวะกำลังจัดการเรื่องเเขนให้อยู่

 

" ท....ทุกคน "

 

เปล่าประโยชน์น่า " ฟีเน่ได้ยิงลำเเสงพุ้งเข้ามาหาฮิบิกิเเต่บิลด์ที่เข้ามาขว้างก่อนจะเอามือเปล่ารับเอาไว้พร้อมขย้ำจะสลายคามือ " บ....บ้าน่า "

 

" ถ้าเป็นเธอต้องทำได้อยู่เเล้วจงเชื่อมั่นเพลงในหัวใจของเธอสิ " คานาเดะได้หันพูดกับฮิบิกิก่อนทีซึบาสะเเละคริสได้บินพุ้งเข้าไปหาฮิบิกิประกบข้างทั้งสองอามือจับมือของเธอเอาไว้

 

" อย่ายอมเพ้ ทาจิบานะ แสดงความตั้งใจให้ฉันดูหน่อยสิ " ซึบาสะหันไปพูดกับฮิบิกิ

 

เธอกำลังเดิมพันทุกอย่างอยู่นะ ถ้าหากเธอไม่เชื่อตัวเองเล้วจะทำยังไงล่ะ? "

 

" อ....อ้ากก!!! " ฮิบิกิตะโกนร้องออกมาบ่งบอกว่าเธอรับภาระมหาศาลเอาไว้

 

" เธอเป็นฝ่ายธรรมมะน่ะ " ชิโอริได้ตะโกนขึ้นไป "

 

 " เธอ ต้องช่วยหลือคนอื่นนะ " ยูมิตะโกนพูดต่อ

 

" วันนี้พวกเราจะ…. "

 

น่ารำคาญ จะช่วยหุบปากให้เอง " ฟีเน่กล่าวด้วยความโมโหก่อนจะโจมตีมาด้วยหนวดที่งอกออกมาใส่พวกมิคุ

 

"  ไม่ยอมให้ทำหรอกน่า! " บิลด์ได้พุ้งเข้าไปหาพร้อมใช้ดาบในมือฟันหนวดทั้งหมดจนขาดสะบั้นลง " ฮิบิกิ....จงใช้มือนั้นยื่นมือออกไปเพื่อไคว้คว้าอนาคตและสร้างวันพรุ้งนี้ร่วมกับทุกคน!!! "

 

ฮิบิกิ ! " มิคุได้ตะโกนไปสุดเสียงจนได้มีเสงสว่างออกมาจากตัวฮิบิกิเเสงที่ส่องสว่างไปทั่ว

 

พลังนั่นมันอะไรกัน....เเกไปรวบรวมมาจากไหนกัน "

 

บทเพลงที่ฉันรับมาจากทุกคนด้วยSymphogear!! " ฮิบิกิได้ชูดาบขึ้นก่อนจะได้ตวัดDurandalเข้าโจมตีใส่ฟีเน่ด้วยพลังทั้งหมดของมัน



พลังทำลายมหาศาลได้เข้าใส่ร่างของฟีเน่ที่หลอมร่วมกับนอยท์จนกิดเรงระเบิดขนาดใหญ่จนแผ่ออกเป็นวงกว้าง

 


 เวลาเเห่งการต้อสู้ที่ยาวนานได้จบลงทุกคนภายในเมืองค่อยทยอยออกมาจากทีหลบภัยพร้อมพระอาทิตย์ที่กำลังตกดินฮิบิกิเดินแบกฟีเน่เดินมาหาทุกคนโดยที่มีทุกสายตาจับเห็นแบบนั้น ยิ้มให้กับนิสัยของฮิบิกิ

 

น....นี้แกจะทำอะไรโง่ๆเเบบนี้ไปถึงไหนกัน "ฟีเน่ที่เอ่ยขึ้นมาขณะที่ถูกเเบกไปยังทีโขดหิน

 

ให้ตายสิ ยัยนี้มัน บ้าไม่มีขอบเขต ของเเท้เลยน่า " คริสที่ได้แซวออกมา

 

ทุกคนก็ว่าเเบบนั้นแหละค่ะ ฮิบิกิได้เเบกฟีเน่นั่งโขดหินขณะที่แซวตัวเองไปด้วย " ขนาดพ่อกับแม่ยังบอกว่าเป็นเด็กพิลึกเลย "

 

ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาพูดเเบบนั้นนะ " เซ็นโตะได้เดินเข้าไปหาขณะที่เขาก็แซวใส่ฮิบิกิ

 

หิหิ….. " ฮิบิกิได้หัวเราะออกมาก่อนจะหันไปเห็นฟีเน่ได้ถอนหายใจออกมาแล้วก้มหน้าลงพร้อมพระอาทิตย์กำลังตกดิน " ขอให้จบเเค่นี้เถอะค่ะ คุณเรียวโกะ "

 

ฉันคือ ฟีเน่ ต่างหาก "

 

" คุณเรียวโกะก็คือ  คุณเรียวโกะนั้นแหละค่ะ " ฮิบิกิได้บอกกับฟีเน่ไปทั้งแบบนั้น " ฉันเชื่อว่าพวกเราต้องเข้าใจกันได้เเน่นอนค่ะ "

 

ผู้ที่สร้าง นอยท์ ขึ้นมาคือมนุษย์สมัยก่อนอารยธรรม " ฟีเน่เล่าความเป็นมาก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงเข้าไปหาพระอาทิตย์ " พวกเราที่สูญเสียภาษากลางไปแทนที่เราจะจับมือกันเเต่กับใฝ่หาการเข่นฆ่ากันมากกว่า " เธอได้หยุดยืนนิ่งก่อนจะเริ่มพูดต่อ " มนุษย์เเบบนั้นน่ะ จะเข้าใจกันได้งั้นหรอ"

 

มนุษย์นะหรอ สร้างนอยท์ขึ้นมาน่ะ " เซ็นโตะที่หันไปมองพระอาทิตย์พร้อมบ่นพึมพำ

 

เพราะแบบนั้น มีเเต่ต้องเลือกทางนี้เท่านั้น " ฟีเน่ที่ได้กำมือตัวเองเเน่นจนทุกคนที่ยนฟังเพียงเเต่เงียบไม่พูดอะไรอีก

 

สิ่งที่สามารถสมานไมตรีได้มากกว่าคำพูดนะไม่ใช่ว่าพวกเราที่ไม่รู่อะไรหรอกค่ะ " ฟีเน่ที่หันมาหาก่อนจะโจมตีด้วยอาวุธของเธอเเต่ฮิบิกิหลบได้ก่อนจะทำเหมือนต่อยเข้าทีหน้าอกของฟีเน่

 

ฉันเป็นฝ่ายชนะเเล้วล่ะ! " ฟีเน่ได้พูดออกมาอย่างมั่นใจทำให้ฮิบิกิที่หยุดการโจมตีก่อนจะหันไปตามเเส้ที่พุ้งออกไปแทงเสียบเข้ากับเสี้ยวพระจันทร์ก่อนที่เธอจะดึงเสี้ยวพระจันทร์เข้าสู่วงโคจรแรงดึงดูดด้วยแรงทีเหลือทำให้เกราะนั้นเกิดแตกหักมากขึ้น

 

เสี้ยวพระจันทร์กำลังตกลงมาล่ะ! "  ทุกคนหันไปมองด้วยเเววตาที่ตื่นตระหนก ฉันน่ะเป็นอมตะต่อให้ตายไปกี่ครั้งก็จะกลับมาฟื้นใหม่อีกครั้ง ไม่ว่าจะยุคไหนหรือที่ไหนก็ตาม ฮ่าห์…..ฮ่าห์ "

 

นั้นสิน่ะ "  ฟีเน่ที่ชะงักยืนนิ่งก่อนจะมองไปที่ฮิบิกิ " ไม่ว่าจะเเห่งไหน หรือ ยุคไหนก็ตาม เพื่อที่จะคืนชีพสักกี่ครั้ง คุณเรียวโกะ ช่วยบอกต่อเเทนฉันที่นะค่ะว่า "ทั้งๆทีโลกของเราเป็นหนึ่งเดียวกันเเล้วแท้ๆ พลังอะไรนั้นไม่จำเป็นเลย ' ด้วยคำพูดพวกนี้ พวกเราทุกคนสามารถร่วมเป็นหนึ่งเดียวกันได้ พวกเราน่ะในอนาคตสามารถที่จะจับมือกันได้อย่างเเน่นอน ' ฉันน่ะไม่สามารถบอกต่อๆไปไม่ได้เพราะงั้นถ้าหากไม่ใช่คุณก็ไม่มีใครสามารถบอกต่อได้อีกเเล้วล่ะค่ะ "

 

นี้เธอ หรือว่า " ฟีเน่เองที่ยังคงตกใจสิ่งที่ฮิบิกิได้พูดออกมา

 

ปัจจุบันนี้ ฉันจะขอปกป้องไว้ให้ได้ค่ะเพื่ออนาคตของคุณเรียวโกะ "

 

" ให้ตายสิเธอเนี่ยจริงๆเลยปล่อยไว้ไม่ได้จริงๆ " เรียวโกะได้ตื่นขึ้นมาก่อนจะยิ้ม 


" คุณเรียวโกะ "  เรียวโกะได้เอานิ้วมาแตะที่หน้าอกของฮิบิกิ

 

" จงทำตามใจตัวเองเเละด้วยเพลงจากหัวใจของเธอจงเชื่อมั่นไว้นะ " ร่างกายของเรียวโกะค่อยๆสลายหายไปแบบเป็นผงปลิวไปตามสายลม

 

โทโมซาโตได้ร้องไห้ออกมาเเม้เก็นจูโร่พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้คริสร้องไห้ไหลอาบเเก้มเต็มไปด้วยความโศกเศร้าเวลาเดียวกันฟูจิกาตะได้กำลังคำนวณวิถีที่เสี้ยวพรัจันทร์กำลังตกลงมา

 

" ผลประมวลผลมาเเล้วครับ  ความเร็วไม่สดลงเลยขืนเป็นแบบนี้ " ผลการวิเคราะห์ได้เเสดงขึ้นบนหน้าจอ ฮิบิกิได้เดินไปทางทีเสี้ยวพระจันทร์กำลังตกลงมา

 

หากของเเบบนั้นได้ตกลงมาละก็....พวกเรามีหวัง " ยูมิได้เงยมองบนฟ้าที่เห็นได้ชัดว่าเสี้ยวพระจันทร์ตกลงมา

 

" เน่...ไม่มีทางหยุดมันได้เลยงั้นหรอ " มิโซระได้หันไปถามทุกคนก็ได้แต่ยืนเงียบไม่พูด " โกหกน่า... "

 

ฮิบิกิ " มิคุทีได้เรียกเพื่อนสนิทของเธอที่ได้หันไปมองเสี้ยวพระจันทร์เหมือนกำลังจะทำให้สิ่งที่เธอคิดฮิบิกิได้เดินผ่านทุกคนออกไป

 

" ขอไปสักหน่อยละกัน ถ้าอยากมีชีวิต ก็อย่ายอมเเพ้สิ " ฮิบิกิได้หยุดเดินก่อนจะหันกลับมาหามิคุก่อนจะยิ้มออกมา


" ไม่ล่ะ....งานแบบนี้ไม่เหมาะกับเธอหรอก " เซ็นโตะที่ล่วงกระเป๋าก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาฮิบิกิพร้อมแตะไหล่เธอ


" คุณเซ็นโตะ.... " ฮิบิกิที่มองด้วยสีหน้าสงสัยก่อนที่เซ็นโตะจะหยิบบอทเทิลนึ่งขึ้นมาและเขย่าไปมาพร้อมบิดฝ่าทำให้ส่วนประกอบที่อยู่ข้างในได้ปล่อยออกมาเป็นออร่าสีขาวฮิบิกิที่สัมผัสเข้าจู่ๆร่างกายของเธอก็อ่อนแรงจนยืนไม่อยู่พร้อมคืนร่างทันที " เอ้ะ.....ร่างกายมัน " ก่อนที่ฮิบิกิจะล้มลงเซ็นโตะก็ได้รับร่างของฮิบิกิเอาไว้ก่อน


ส่วนประกอบนั้นก็ได้ส่งผลให้กับซึบาสะ คริสและร่วมถึงคานาเดะด้วยทั้งสามเองก็คืนร่างทันทีพร้อมทรุดลงไปที่พื้น

 

" ทำไมละ...เกียร์มันถึง "


" นี่มันเกิดอะไรขึ้นนะ? " 


" ในบอทเทิลนี้ผมได้ทำการผสมเนบิวล่าแก็สกับแอนตี้ลิ้งเกอร์เข้าไป.....ฤทธิ์ของมันจะทำให้ค่าซิงโครของผู้ใช้ซิมโฟเกียร์จะลดลงจนไม่สามรถคงสภาพเกียร์เอาไว้ได้ " เซ็นโตะได้อธิบายก่อนจะอุ้มร่างของฮิบิกิที่ไม่มีแรงยืนเดินไปพิงที่โขดหินใกล้ก่อนจะเอามือลูบหัวของฮิบิกิอย่างอ่อนโยน " บันโจ....มิโซระ คุณซาวะทีเหลือฝากด้วยนะ " 

 

" เซ็นโตะคุง.... "


" เดียวสิคิดจะทำอะไรของนายอีกนะ.....ไม่ตลกเลยนะ!!! " มิโซระที่พยายามจะเดินเข้าไปห้ามแต่บันโจก็ได้เข้ามาขว้างเอาไว้ก่อน " ปล่อยสิ....ปล่อยนะบันโจ!!! "


" โทษทีนะ " บันโจได้กล่าวขอโทษก่อนจะชกเข้าที่ท้องของมิโซระจนเธอสลบไป


" ขอบใจนะบันโจ " เซ็นโตะได้กล่าวขอบคุณกับบันโจที่เหมือนจะรู้ว่านี่คือสิ่งที่เซ็นโตะต้องการก่อนจะหันไปมองคริสที่เก็นจูโร่ได้ประคองร่างเธอเอาไว้อยู่ " คริสหลังจากนี้ไปก็หัดซื่อสตัย์กับตัวเองหน่อยละ....เพื่อความฝันที่พ่อแม่ของเธอได้ฝากฝังเอาไว้จงทำให้สำเร็จด้วยละ "


"  ตาบ้า....ต่อให้นายไม่บอก....ฮึก....อึก ก็ทำอยู่แล้วน่า " คริสที่พูดตอบพร้อมกับน้ำตาของเธอได้ไหลออกมาไม่หยุด


" ซึบาสะ.....เพลงของเธอไม่ได้มีไว้แค่ในสนามรบ.....แต่มันมีไว้เพื่อมอบรอยยิ้มให้กับผู้คนเพราะงั้นอย่าได้ลืมความสุขบนเวทีด้วยละ " เซ็นโตะได้หันไปพูดกับซึบาสะที่โอกาว่าประคองอยู่ก็ได้ร้องไห้ออกมาโดยที่เธอพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่


"  คานาเดะดูเหมือนว่า.....คงจะไม่มีเวลาเลี้ยงโอโคโนมิยากิคืนสะแล้วละ "


" เจ้าบ้า.....มันใช้เวลามาพูดสะทีไหนกันละ " คานาเดะกัดฟันกลั้นน้ำตาของตัวเองมองไปที่เซ็นโตะ


"  มิคุ.....ขอให้เข้าใจด้วยละว่าฮิบิกินะชอบฝืนตัวเองเพราะงั้นดูแลดีละ " เซ็นโตะทีหันไปพูดกับมิคุที่อยู่ข้างๆกับฮิบิกิ


" ค่ะ... "


" ฮิบิกิอย่างที่คุณซากุราอิเคยบอกไว้......จงเชื่อมั่นในเพลงภายในหัวใจของเธอและเดินหน้าต่อไป...เพราะว่านั้นคือสมการแห่งชัยชนะของเธอ " เซ็นโตะได้พูดลากับฮิบิกิเป็นคนสุดท้ายยิ้งเรียกน้ำตาของเธอออกหนักกว่าเดิมก่อนที่เธอจะพยายามยื่นมือไปทางเซ็นโตะ


" ไม่นะ....อย่าไปเลยนะ คุณเซ็นโตะ " ฮิบิกิที่ทำมือพยายามจะคว้าเซ็นโตะแต่เพราะด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่มีได้ยื่นแขนออกไปเปล่า


เซ็นโตะได้หันหลังให้กับทุกคนก่อนจะหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมพร้อมหยิบแพนด้าและร็อคเก็ตบอทเทิลออกมา


[ PANDA! ROCKET! ] 

 

" แปลงร่าง! " 

 

[ BUTTOBI MONOTONE! ROCKETPANDA! YEAHH! ]

 

เซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นบิลด์ก่อนจะบินพุ้งขึ้นไปบนฟ้าต่อหน้าสายตาของทุกคนบิลด์ที่บินพุ้งออกมานอกชั้นบรรยากาศก่อนจะมองเผชิญหน้ากับเศษเสี้ยวกระจันทร์ที่กำลังพุ้งลงมาจากไกลๆ


" เอาล่ะ.....ค้นพบสมาการแห่งชัยชนะแล้ว " บิลด์พูดจบก่อนจะหยิบเอาบอทเทิลออกมาก่อนเอาสปาร์คกลิ้งบอทเทิลใส่ลงไปแทน


[ RABBIT TANK SPARKLING ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" บิลด์อัพ "

 

[ SHUWATTO HAJIKERU! RABBIT TANK SPARKLING YEAHHHYEAHHH! ]


" เพื่อโลกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความสงบสุขแล้วคงจะให้แกมาทำลายโลกไม่ได้หรอก "


[ READY GO? ]

 

[ SPARKLING FINISH! ]


ร่างของบิลด์ที่ตอนนี้ได้ระเบิดพลังออกมาจนชีดสุดก่อนที่บิลด์จะเอาบอทเทิลสีรุ้งออกมาพร้อมใส่ลงไปในดริลครัชเชอร์ทันที


[ FULL BOTTLE ]


[ VOTEX BREAK ]


หลังจากที่ใส่บอทเทิลสีรุ้งลงไปทำให้ร่างของบิลด์ปกคลุมไปด้วยออร่าสีรุ้งทำให้รู้สึกถึงพลังมหาศาลได้ปลดปล่อยออกมา


" ฮ้ากกกกก!!!! " บิลด์ได้พุ้งเข้าใส่เสี้ยวพระจันทร์ด้วยพลังทั้งหมดที่มีหลังจากที่ร่างของบิลด์ได้ปะทะกับเสี้ยวพระจันทร์ก็เกิดแรงระเบิดขนาดใหญ่ขึ้นบนอวกาศจนเศษเสี้ยวพระจันทร์ได้แตกกระจายออก


ทุกคนที่ยืนมองจากเสี้ยวพระจันทร์กลายเป็นฝนดาวตกจำนวนมากตกลงมาขณะที่มิคุนึกถึงคำสัญญากับฮิบิกิได้คือได้ดูฝนดาวตกด้วยกัน

 

" ฝนดาวตก " มิคุที่พูดออกมาก็ทำให้ฮิบิกิที่นึกถึงสัญญาที่เคยให้ไว้กับเซ็นโตะว่าจะชวนไปดูฝนดาวตกก็ยิ่งทำให้น้ำตาของเธอไหลออกมาำม่หยุดร่วมถึงทุกคนที่อยู่ที่นั้น

 

" ฝนดาวตกที่สวยงาม...เเละเจ็บปวดในเวลาเดียวกันงั้นเหรอ " บันโจที่มองดูเหล่าฝนดาวตกท่ามกลางความเสียใจ

 

หลังจากเหตุการณ์นั้นก็ผ่านมาสามเดือนเป็นวันที่ฝนตกหนักสภาพเมืองที่ยังคงเหลือความเสียหายเอาไว้บรรยากาศภายในNascitaเงียบเหงาจนผิดธรรมชาติ

 

" มิโซระ....วันนี้จะไปหรือเปล่า " บันโจที่เข้าเฝือกนั่งเงียบมานานได้เอ๋ยถามมิโซระ

 

" ไม่ละ....คิดว่าตอนนี้คงมีคนที่เสียใจกว่าพวกเราคงไปแล้วละ " มิโซระได้ตอบพร้อมกับนั่งคอตก


" นั้นสินะ.... "

 

ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักที่ผ้ายรถเมล์ป้ายนึ่งได้มีหญิงสาว5คนที่ยืนอยู่เพื่อรอรถเมล์เพื่อยังสถานที่แห่งนึ่งหลังจากที่การรอค่อยที่ผ่านไปไม่นานรถเมล์คันนึ่งก็ได้มาจอดตรงหน้าของพวกเธอก่อนจะขึ้นบนรถเมล์ด้วยสภาพที่เปียกปอนโดยที่มีเพียงแค่3คนเท่านั้นที่ไม่เปียก


" ดูเหมือนว่ายัยนั้นคงจะช็อคมากเลยสินะ " คริสที่นั่งมองดูฮิบิกิที่นั่งเงียบตอลดทางไม่พูดอะไรอยู่ข้างๆมิคุ


" ช่วยไม่ได้นิน่า....ฮิบิกินะไม่ได้ใจแข็งเหมือนกับพวกเราการที่ต้องสูญเสียใครไปนะมันหนักหนาเกินที่จะรับไหว " คานาเดะที่นั่งอยู่ข้างๆพูดขึ้นมาให้คริสเข้าใจโดยที่ซึบาสะเองก็เข้าใจที่คานาเดะจะสื่อ


" ทาจิบานะน่ะ....ไม่ควรที่จะมาเจอความรู้สึกแบบนี้เลย.....ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่เสียใจพวกเราเองก็ไม่ต่างกันกว่าจะทำใจได้ขนาดนี้ก็ใช้เวลาพักใหญ่เลยไม่ใช่เหรอ "


คริสที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่นิ่งเงียบไปจนทำให้บรรยากาศในรถเมล์เต็มไปด้วยความเงียบกริบจนกระทั้งรถเมล์ได้ขับมาจอดที่ป้ายรถเมล์นอกชานเมืองทั้ง5คนได้ลงจากรถและเดินตรงขึ้นบันได


ปลายสุดของบันไดที่พวกเธอกำลังขึ้นไปนั่นคือจุดที่เต็มไปด้วยป้ายหลุมศพของผู้เสียชีวิตจากการจู่โจมของนอยท์เมื่อ

3สัปดาห์ก่อนซึ่งมีป้ายหลุมศพจำนวนมากฮิบิกิถือช่อดอกไม้ตรงไปยังป้ายหลุมศพอันนึ่งซึ่งได้เขียนไว้ว่า คิริว เซ็นโตะพร้อมรูปภาพของเซ็นโตะที่ได้รับมาจากมิโซระเพื่อมาวางที่หลุมศพ


" ทำไม.... " ฮิบิกิที่หลังจากวางช่อดอกไม้ก็ได้สบถออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด " ทำไมล่ะ...ทำไมคุณเซ็นโตะ....ต้องตายเพื่อพวกเราด้วย "


ฮิบิกิได้ปล่อยน้ำตาแห่งความเสียใจอีกครั้งโดยมีมิคุค่อยปลอบขณะเดียวกันคานาเดะ ซึบาสะและคริสที่ได้แต่ยืนสงบนิ่งถึงแม้ภายในใจของทั้งสามเองก็กำลังร้องไห้อยู่แต่แค่ไม่แสดงออกมาเท่านั้น


" สัญญากันแล้วแท้ๆ......ว่าจะไปดูฝนดาวตกด้วยกัน.....ทำไมกันละ " ฮิบิกิที่พูดท้วงสัญญากับป้ายหลุมศพของเซ็นโตะซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้นพร้อมกับสายฝนที่กระหน้ำตกลงมาไม่หยุดและแรงมากขึ้น


" ฮิบิกิ... " มิคุที่ทนดูเพื่อสนิทของเธอไม่ไหวจึงได้ดึงร่างของฮิบิกิเข้ามาในอ้อมกอด
คริสที่มองดูฮิบิกิเศร้าเสียใจอย่างมากจนตัวเธอเองก็เริ่มกลั้นเอาไว้ไม่อยู่


" ถ้าจะร้องก็ร้องออกมาเถอะ ยูกิเนะ  " ซึบาสะที่ฝืนพูดโดยที่เธอเองน้ำตาก็เริ่มออกมาเช่นกัน


" ซึบาสะเองก็ด้วยนั้นแหละ....ไม่ต้องไปฝืนหรอก " คานาเดะเองก็พูดแบบเดียวกันกับซึบาสะจนสุดท้ายซึบาสะและคริสก็ได้ปล่อยน้ำตาออกมาไปพร้อมฝนที่สะท้อนความรู้สึกของพวกเธอออกมา


ในเวลานั้นเองก็ได้มีเสียงนึ่งได้ดังขึ้นมาทำให้ทุกคนต่างหันไปมองพบกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ที่หน้ารถของเธอพร้อมกับนอยท์ที่กำลังล้อมตัวเธอเอาไว้แทนทุกทิศ


" นอยท์งั้นเหรอ.... " คานาเดะที่ตอนนี้เป็นคนที่ตั้งสติได้ก่อนก็รีบวิ่งออกไปก่อนที่ซึบาสะกับคริสจะวิ่งตามไป


" ฮิบิกิ " มิคุได้หันไปมองฮิบิกิที่ยังคงนั่งร้องไห้เสียใจอยู่ " ฮิบิกิลุกขึ้นสินอยท์กำลังบุกมานะ "

 

" ไม่ไหวหรอก.....ฉันนะ "


" ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นตายไปแบบนั้นดีแน่แล้วเหรอ? คิดว่าทำแบบนี้แล้วคุณเซ็นโตะจะดีใจงั้นเหรอ " มิคุที่ได้ตะโกนออกมาจนเรียกสติของฮิบิกิขึ้นมาได้เธอจึงลุกขึ้นพร้อมปาดน้ำตาออกและวิ่งออกไปมิคุที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมา


ด้านของพวกซึบาสะที่สวมใส่เกียร์แล้วเข้าต่อสู้กับนอยท์โดยที่มีคริสค่อยปกป้องผู้หญิงเอาไว้แต่ในระหว่างนั้นเองก็ได้มีนอยท์ตัวนึ่งที่บุกโจมตีจากข้างหลังก่อนที่มันจะเข้าถึงผู้หญิงคนนั้นเข้าฮิบิกิก็ได้กระโจนเข้ามาแล้วใช้หมัดของเธอชกเข้าใส่นอยท์ตัวนั้นเข้าเต็มจนสลายหายไป


" เพื่อโลกที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความสงบสุขตามที่คุณเซ็นโตะวาดฝันเอาไว้.....จะไม่ยอมให้มันถูกทำลายหรอก " ฮิบิกิได้พูดออกมาอย่างแนวแน่ทำให้ทุกคนต่างหันไปมองและยิ้มออกมา


" ทาจิบานะ "


" ในที่สุดก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วสินะ "


" มันต้องแบบนั้นเสะ "


 ทั้ง4ที่เข้าจัดการกับนอยท์ทั้งหมดลงก่อนที่จะมีแสมชได้พุ้งเข้ามาโจมตีใส่พวกเธอโดยทีเผลอจนกระเด็นไปคนละทางฮิบิกิที่กระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนจะเงยหน้ามองแสมชตรงหน้า



Strong Clone Smash | Kamen Rider Wiki | Fandom


" ทำไมแสมชถึง " ซึบาสะได้พูดก่อนจะพยายามยันคาตานะลุกแสมชได้เปลี่ยนเป้าหมายไปที่หญิงสาวคนนั้นกับมิคุก่อนทีแสมชจะก้าวเดินเข้าไปหาช้าๆฮิบิกิก็ได้วิ่งมาขวา้งทั้งสองเอาไว้


"  ไม่ยอมให้ทำอะไรผู้หญิงคนนี้กับมิคุหรอก "


แสมชได้เร่งฝีเท้าออกวิ่งพุ้งเข้าไปมากำลังจะง้างหมัดชกเข้าใส่ฮิบิกิแต่ก่อนที่หมัดจะโดนตัวของฮิบิกิก่อนที่จะมีร่างนึ่งที่ขับแมนชีนบิลด์พุ้งเข้ามาชนใส่แสมชจนกระเด็นล้มลงไปนอนกับพื้นทำให้ทุกคนต่างหันไปมองด้วยสีหน้าตกใจโดยเฉพาะฮิบิกิ


" พระเอกมาแล้ว " เซ็นโตะที่ถอดหมวกกันน็อคพร้อมพูดออกมาก่อนจะลงจากแมชชีนบิลด์เดอร์   


" คุณเซ็นโตะ...ยังไม่ตายเหรอคะ "


" ก็ใช่นะสิ....ฮีโร่แห่งความยุติธรรมนะ....ไม่มีทางตายง่ายๆอยู่แล้ว " เซ็นโตะได้หันไปพูดพร้อมยิ้มให้กับฮิบิกิก่อนจะหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวม " เอาล่ะ...มาเริ่มการทดลองกันเลยมั้ย? " 


[ RABBITTANK! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

แปลงร่าง! " 

 

[ HAGANE NO MOONSAULT! RABBITTANK! YEAHHH! ]


เซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นบิลด์แรบบิทแทงค์ก่อนจะค่อยเดินตรงเข้าไปหาแสมชช้าก่อนจะเรียกดริลครัชเชอร์ออกมาเข้าฟันใส่ร่างของแสมชไม่ยั่งก่อนจะเตะอัดปลิวกระเด็นลงไปนอนกับพื้นบิลด์ได้หยิบเอาแรบบิทบอทเทิลใส่ลงไปในดริลครัชเชอร์ก่อนจะตั้งท่าเตรียมโจมตี


[ READY GO? ]


[ VOTEX BREAK ]


บิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าไปฟันใส่ร่างของแสมชเข้าทีลำตัวทีเดียวจนมันกระเด็นก่อนที่บิลด์จะดึงงแรบบิทบอทเทิลกลับใส่ลงไปในบิลด์ไดรฟเวอร์เหมือนเดิม


" จะปิดบัญชีละนะ "


[ READY GO? ]

[ VOTEXFINISH! ]


Kamen Rider Build Ep.1 - Build Vortex Finish GIF | Gfycat


บิลด์ได้พุ้งเข้าไรเดอร์คิกส์ใส่ร่างของแสมชด้วยเพียงการโจมตีจนตัวมันได้ระเบิดไม่เหลือซากก่อนที่จะคืนร่างพร้อมหันไปหาพวกฮิบิกิ


" ไงไม่ได้เจอกันนานเลยนะ.....ถึงจะพูดแบบนั้นก็แค่3อาทิตย์ละมั้ง "


" นาย.... "


" เอ้ะ.... " เซ็นโตะที่พอได้ยินคำว่านายจากปากของฮิบิกิก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาก่อนจะรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมาหา4คู่พร้อมจิตสังหารเป็นของฮิบิกิ ซึบาสะ คริสและคานาเดะทั้ง4ได้เดินตรงเข้ามาหาเซ็นโตะพรวดพราดเซ็นโตะที่กลัวจนหลับตาปี้เตรียมพร้อมกำลังจะโดนต่อยแต่แทนทีจะเป็นแบบนั้นจู่ๆฮิบิกิได้เข้ากอด 


" ดีจริงๆ....ดีจริงๆที่คุณเซ็นโตะยังไม่ตาย " ฮิบิกิที่เอาหน้าซุกอกของเซ็นโตะพร้อมน้ำตาได้ไหลออกมา


" อะ....อ่า...กลับมาแล้ว "


" กลับมาแล้วที่ไหนละตาบ้า!!! " จู่คริสที่โวยวายขึ้นมาก่อนจะกระชากคอเสื้อเซ็นโตะเข้ามาหา


" วะ...เหว่อ ใจเย็นก่อนสิคริส "


" นายเนี่ยมันตาบ้า...ตาบ้าๆๆๆๆๆ...โคตรของโคตรบ้าจริง!!! " คริสที่ตะโกนด่าไปมาพร้อมทุบอกของเซ็นโตะเบาๆ


" ให้ตายสินายเนี่ยมันจริงๆเลยน่าาา ทำให้ผู้หญิงน่ารักๆ4คนเป็นห่วงแบบนี้ไม่สุภาพบุรุษเลยน่า " คานาเดะได้คว้าตัวเซ็นโตะเข้ามากอด


" อ้ากกก หายใจไม่ออก " เซ็นโตะที่บ่นออกมาก่อนที่ชายเสื้อโค้ทจะโดนใครกระตุก2-3ทีหันไปก็พบกับซึบาสะที่ก้มหน้าเอาผมปิดใบหน้าตัวเองที่ตอนนี้กำลังหน้าแดงเขินอายและไม่ยอมพูดอะไร


"  ซึบาสะ? "


" แม้ๆ ซึบาสะก็บอกไปตรงๆเลยสิว่าคิดถึงเซ็นโตะคุงมากมายเลยสิ " คานาเดะได้หันไปแซวใส่ซึบาสะจนยิ่งหน้าแดงกว่าเก่า


" คะ...คานาเดะ!!! "


" ให้ตายสิ...เลวร้ายสุดๆ " เซ็นโตะได้พูดคำติดปากออกมาก่อนจะยืนดีๆพร้อมหันไปมองพวกฮิบิกิที่ยืนอยู่


" ยินดีค้อนรับกลับนะคะ...คุณเซ็นโตะ " ฮิบิกิที่เป็นตัวแทนพูดก็ทำให้เซ็นโตะที่ได้ยินแบบนั้นก็นึกถึงบรรยากาศเดิมจนยิ้มออกมาไม่หุบ


" กลับมาแล้ว " 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #52 ridermax2822 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 21:19
    ตอนท้ายนี่คือ....ยิ่งเปิดเพลง
    Be The One ไปด้วยนะ....บอกเลยว่า
    โคตรของโคตรฟิน!!!! 🤣👍

    สุดยอดเลย....ยอมใจคนแต่งจริงๆ
    เอาเนื้อเรื่อง Build กับ Symphogear
    มารวมกันได้อย่างลงตัว....
    อ่านแล้วสนุกมาก!!!!
    #52
    0
  2. #48 moswiwat (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 10:39
    อืมหืม เรียกว่าจัดเต็มทั้งแอคชั่นมันส์ๆกับความฟินนาเล่ ต้องเปิด Be the one ฟังตามได้อารมณ์สุดๆ นี่สิความสุดยอดของการรีบู้ท
    #48
    1
  3. #47 Suthiwak-anime (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 08:02
    อ่าาาฟินสุดๆเลยเบย อะไรกันนี้ความเข้ากันสุดๆของเนื้อเรื่อง
    #47
    0