Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 29 ปีกแห่งการเสียสละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 349
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

เซ็นโตะ : นักฟิสิกส์ อัจฉริยะ คิริว เซ็นโตะได้เป็นคาเมนไรเดอร์บิลด์ เพือปกป้องโทโตะจากภัยร้ายอย่างนอยท์เหล่านอยท์ได้เเห่กันเข้าโจมตีที่ใจกลางSky towerที่คาดว่าจะมันคือKadigirเเต่ด้วยความร่วมมือของคาเมนไรเดอร์กับผู้ใช่ซิมโฟเกียร์สามารถฟันฝ่าอุปสรรคนั้นมาได้ด้วยดี...เเต่จู่ๆที่ลิเดียนได้เกิดอะไรบางอย่างขึ้น


บันโจ :  ที่นั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันน่า.....สงสัยอาจจะจัดงานเลี้ยงใหญ่ขึ้นละมั้ง


เซ็นโตะ : ความคิดปัญญาอ่อนจริงๆ.....หัดกินอะไรนอกจากโปรตีนไปเลื้ยงสมองบางนะเจ้าโปรตีนเเมน


บันโจ : ว่าไงนะ!!!


ฮิบิกิ/ซึบาสะ/คริส : โปรตีนเเมน


บันโจ :  พวกเธอก็อย่าตามน้ำสิเฟ้ย!!!


เซ็นโตะ : ถ้าอยากรู้ละก็ไปดูในตอนที่29ซะ


-----------------------------------------             


ณ ลิเดียน

 

พวกทหารที่เข้าสะกั้ดกั้นพวกนอยท์เเละทยอยอพยพนักเรียนไปที่หลบภัยโดมิคุให้ความเชื่อเหลือนอยท์จำนวนมากเริ่มทำลายโรงเรียนไปทีละนิดพร้อมกับเหล่าทหาร


" อย่าพึ่งถอดใจตรึงเอาไว้จนกว่านักเรียนทุกคนอพยพไปให้หมดก่อน  "

 

ในเวลาเดียวด้านในโรงเรียน


 

" ทุกคนใจเย็น อย่าเเตกตื่น กำลังนำทางไปทีหลบภัย " มิคุพูดกล่อมนักเรียนทั้งหมดก่อนทหารสองนายนำพานักเรียนไปที่หลบภัย

 

" ฮินะ! "

 

" ทุกคน " มิคุได้หันไปหาเพื่อนของเธอที่กำลังเดินมาหา

 

" เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ? โรงเรียนโดนบุกโจมตีเเบบนี้ ไม่ใช่อนิเมสักหน่อย  " ยูมิที่ยังคงสับสนกับสถานการณ์ตอนนี้จึงได้ถามกับมิคุ

 

" ทุกคนรีบอพยพไปก่อนเถอะ "

 

" คุณโคฮินาตะ ก็มาด้วยกันสิ "

 

" ล่วงหน้าไปก่อนเลยเดียวฉันจะไปดูว่ายังมีคนหลงเหลืออีกรึป่าว " มิคุกล่าวเสร็จก่อนจะวิ่งออกไป

 

"  ฮินะ! "

 

" พวกเธอรีบเข้าที่หลบภัยเร็วเข้า ในโรงเรียนนอยท์มัน " ไม่ทันที่พูดจบนอยท์จากข้างนอกบินพุ้งเข้ามาใส่เขาต่อหน้าพวกเธอทำให้พวกเธอชะงักเเละร่างของทหารนายนั้นสลายไป

 

" ไม่จริงงงง! " ในขณะที่พวกเธอยังตกใจได้มีนอยท์จำนวนนึ่งโผล่มาหาพวกเธอเเล้วกระโจนเข้าใส่เเต่ในระหว่างที่นอยท์จะวิ่งเข้าใส่เเต่มิโซระได้วิ่งมาพร้อมที่ดับเพลิงได้ฉีดใส่พวกนอยท์เพื่อถ่วงเวลาเอาไว้

 

" ตอนนี้เเหละรีบไปเร็วเข้า " ซาวะที่วิ่งมาเเล้วรีบพาทุกคนออกไปก่อนที่มิโซระจะวิ่งตามไปเเล้วทิ้งที่ดับเพลิงเอาไว้

 

ตัดมาทางมิคุที่เดินไปตามทางเดินพร้อมตะโกนเรียกหาคน

 

" ยังมีใครอยู่มั้ยค่ะ ยังมีคนที่หลงเหลืออีกมั้ยค่ะ "

 

มีเสียงระเบิดดังขึ้นทำให้เธอที่ได้หันออกไปนอกหน้าต่างพบกับนอยท์ที่กำลังทำลายโรงเรียน

 

" ไม่จริงน่าที่ทีให้ฮิบิกิกลับมา " ไม่นานนอยท์ที่พุ้งเข้ามาก่อนจะพุ้งเข้าใส่เเต่โอกาว่าที่วิ่งเข้ามาพอดีจึงดึงเธอมาหาอย่างฉิวเฉียด " คุณโอกาว่า "

 

" หวุดหวิดเลยนะครับครั้งต่อไป ไม่มั่นใจว่าจะทำได้อีกรึป่าว " โอกาว่าหันไปพบกับนอยท์เมื่อกี้หันกลับมาสนใจ " วิ่งเลยครัยบ " โอกาว่าดึงมือของมิคุวิ่งทันที " อีกประามาณ 36เมตรก็รอดเเล้วครับ "

 

ทั้งสองทีวิ่งเข้าไปในลิฟท์ก่อนทีจะปิดพวกนอยท์ยืนมือจะจับมิคุเเต่ลิฟท์ที่ลงอย่างหวุดหวิดไม่นานวิทยุสื่อสารของโอกาว่าดังขึ้นก่อนทีเขาจะควักออกมา

 

" โอกาว่า ปลอดภัยรึป่าว " เสียงของเก็นจูโร่ดังออกมาจากวิทยุสื่อสารของโอกาว่า

 

" ครับทางนี้ปลอดภัยดี เเต่ความเสียหายของLydianถูกแผ่กระจายไปทั่วแต่สามารถอพยพทุกคนได้ทันพอดีเพราะคุณมิคุหลังจากนี้จะนำตัวไปทีหลบภัยครับ "

 

" เข้าใจเเล้วระวังตัวด้วย "

 

" ยิ่งกว่านั้นครับ. ผบ. ตอนนี้รู้ตัวจริงของKadigir เรียบร้อยเเล้วครับ "

 

" ว่าไงน่ะ? "

 

" ไม่มีหลักฐานอะไรหรอกครับแต่ว่า Kadigirอาจจะ " ลิฟท์ทั้งสองเกิดสะเทือนมีอะไรอยู่บนหัวก่อนทีจะมีเเต่เสียงกรี้ดของมิคุดังผ่านวิทยุสื่อสาร

 

" เกิดไรขึ้นโอกาว่า "

 

 

ตัดกลับมาทีโอกาว่าตอนนี้ถูกฟีเน่บีบคอดันกับลิฟท์


 


" รู้ตัวเร็วแบบนี้เนี่ย เอ้ะใจอะไรงั้นหรอ "

 

" หอคอยนะ เป็นสิ่งที่ดูสะดุดตา การที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่ไม่มีใครรู้จักได้นั้นต้องอยู่ใต้ดินเท่านั้นถ้าลองเอามาคิดดูฐานทัพนี้ และตัวลิฟท์สำหรับลงไปยังที่หลบภัยนั้นเเหละคือ Kadigir ล่ะ  "

 

ขณะลิฟท์เปิดโอกาว่าที่ใช่จังหวะนั้นโดดออกมาเเล้วควักปืนยิงเข้าที่อกเเต่กระสุนยิงไม่เข้าก่อนตกลงพื้นก่อนทีโอกาว่าเอาเเส้หมัดร่างเขากระแทกเข้ากับกำเเพงและพื้น

 

" คิดว่าปล่อยข้อมูลในทางตรงกันข้าม จะไปได้สวยสะอีก  "

 

" คุณโอกาว่า " มิคุวิ่งเข้าไปผลักเล็กฟีเน่ที่หันมาหาก่อนจะปล่อยโอกว่าทิ้งลงกับพื้น

 

" น่ารักจังเลยน่า...เเต่ว่าเธอคิดจะปกป้องพวกคนทีหลอกใช้พวกเธอมาตลอดไปทำไมกัน " ฟีเน่ได้เดินไปหามิคุก่อนเอามือจับค้างของมิคุเงยขึ้นเบาๆ

 

" หลอกใช้งั้นหรอ? "

 

" ไม่แปลกใจงั้นหรอที้ทำไมฐานเเห่งนี้ถึงอยู่ใต้โรงเรียนเเห่งนี้กัน ข้อมูลเพลงที่เกี่ยวกับมรดกศักดิ์น่ะ ต่างรวบร่วมมาจากหนูทดลองอย่างพวกเธอไงล่ะ และก็ใช้จุดนั้น การใช้ความโด่งดังของ คาซานาริ ซึบาสะ รวบรวมพวกนักเรียนมาได้ดีเลยล่ะ " ฟีเน่พูดเสร็จก่อนจะเดินออกห่างมิคุเดินไปตามทางเดิน

 

" ถึงจะโกหกหรือเรื่องจริงก็ตาม เเต่คนพวกนี้ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคนอื่น....เพราะงั้นหนูเชื่อใจพวกเขา " มิคุที่เชื่อมั่นหน่วยที่2ทำให้ฟีเน่ที่ได้ยินเริ่มมีอาการโมโหก่อนจะหันกลับมาเเช้วค่อยเดินมาหาก่อนจะตบเข้าที่หน้าเธอก่อนจะกระชากเสื้อเข้ามาตบอีกรอบก่อนจะปล่อยลงกับพื้น

 

" พอเเค่นั้นแหละ เรียวโกะ "

 

" ยังคิดจะเรียกฉันแบบนั้นอีกหรอ "

 

" ไม่อยากจะลงมือกับผู้หญิงหรอกน่าเเต่ถ้าจะเเตะต้องสองคนนั้นละก็ " เก็นจูโร่พูดขณะทีตั้งการ์ดขึ้นพร้อมจ้องมองไปทีฟีเน่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า



" ฉันจะล้มเธอเอง "

 

" ผบ..... "

 

" ขอถามหน่อยสิทำไมถึงรู้ตัวจริงของฉันได้ล่ะ "

 

" พวกเราไม่ได้อ่อนเเออย่างทีเธอคิดหรอกน่า ต้องขอบคุณเซ็นโตะคุงที่เเอบขุดขุ่ยข้อมูลของเธอทำให้พวกเราตามสืบไปจนถึงตัวเธอได้เร็วเป็นพิเศษและค่อยสะกดรอยตามเดินไปตามแผนของเธอจนสามารถรวบร่วมผู้ใช่เกียร์ทั้งหมดได้  "

 

" หนามยอกก็เอาหนามบ่งหรอ เป็นผู้ชายที่กินยากจริงๆ แต่ว่าจะหยุดฉันคนนี้ได้งั้นหรอ "

 

" ต้องได้สิ ให้ออกเหงื่อกันก่อน เเล้วค่อยมาคุยดีกว่ามั้ง " เก็นจูโร่กล่าวก่อนจะพุ้งเข้าไปหาฟีเน่โจมตีเข้าใส่เเต่เก็นจูโร่หลบได้แล้วกระโดดไปผนังก่อนจะยันตัวพุ้งไปหาขณะที่เธอหลบได้จึงพลาดไป 

 

" ขอเฉื้อนเนื้อทิ้งหน่อยเถอะ " ฟีเน่กล่าวก่อนจะสบัดเเส้ทั้งสองมือพุ้งเข้าใส่เเต่เก็นจูโร่เอามือขึ้นมาจับเอาไว้ก่อนจะดึงร่างฟีเน่เข้ามาหาก่อนจะต่อยอัดเข้าที่ท้องจนเกิดอาการจุกกระเเทกลงพื้นข้างหลังเขา " บ.....บ้าน่ามรดกศักดิ์สิทธิ์ที่สมบรูรณ์แพ้งั้นหรอหมายความว่าไง

 

" ไม่รู้หรอกหรอ กินข้าวดูหนังฝึกฝน แล้วนอน " เก็นจูโณ่ เอานิ้วปัดจมูกตัวเองก่อนจะตั้งท่าเหมือนหมัดมวยจีนหันไปหา " แค่นี้สำหรับผู้ชายนะเกินพอเเล้ว "

 

" กับอีเเค่ขีดจำกัดของมนุษย์น่ะ " ฟีเน่กล่าวก่อนจะหยิบคฑาเเห่งโซโล่มอนออกมาแต่ถูกเก็นจูโร่กระทืบเท้าลงพื้นจนก่อนอิฐลอยขึ้นเตะเข้าใส่ที่มือจนคฑาหลุดจากมือ

 

" ถ้ายังจะปล่อยนอยท์ ออกมาอีกละก็ " เก็นจูโร่ได้พุ้งเข้าไปง้างหมัด

 

" เก็นจูโร่คุง "

 

เก็นจูโร่ที่ชะงักหยุดการโจมตีเเต่ฟีเน่ได้ฉีกยิ้มก่อนจะโจมตีที่เผลอเเส้ได้เเทงทะลุร่างของเขาไปต่อหน้าโอกาว่ากับมิคุ 


" ไม่น่า!!! "

 

ฟีเน่ได้เดินไปหยิบวิทยุสื่อสารของเก็นจูโร่ก่อนจะเดินผ่านประตูเข้าไปเธอได้เดินมาอยู่ต่อหน้าDurandal  



" จงตื่นขึ้นมาเถอะ เครื่องบรรณาการจากสวรรค์ จากสุดแดนไกล จงมาปรากฎตรงเบื้องหน้าซะ  "

 

 

ณ โรงเรียนเอกชนลิเดียน

 

เซ็นโตะเเละบันโจได้เดินทางมาถึงพร้อมพวกฮิบิกิทุกคนต่างตกใจกับสถานที่ตรงหน้าเดิมที่ทีเป็นโรงเรียนตอนนี้เหลือเพียงเเค่ซากหลังจากการทำลายล้างเซ็นโตะได้ถอดหมวกกันน็อกออกขณะทีตะลึงกับภาพตรงหน้าเช่นเดียวกับบันโจ

 

มิคุทุกคน! " ฮิบิกิได้พยายามตะโกนเรียกเเต่สิ่งทีได้กลับมามีเเต่เสียงลมทีตอบกลับมาไร้วี่เเววผู้รอดชีวิตเธอที่ได้หมดหวังจนเกิดอาการเข่าอ่อนล้มลงไปนั่งกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวเเรง

 

ลิเดียน....อ้ะ " ซึบาสะทีตกใจภาพตรงหน้าก่อนทีเธอจะสังเกตุเห็นใครบางคนยืนอยู่บนดาดฟ้าของโรงเรียน



 " คุณเรียวโกะ? " เซ็นโตะได้มองขึ้นไปตามจนตกใจกับคนตรงหน้า

 

ฟีเน่เป็นฝีมือเเกเองสินะ " คริสจู่ๆตะโกนออกมาพร้อมสีหน้าทีโมโหอย่างสุดขีดจนเรียกให้ทุกคนหันไปมองก่อนจะสลับกลับไปมองเรียวโกะที่ยืนยิ้มไม่หุบ

 

หึหึ.......ฮ่าาาๆๆๆๆ " เรียวกโกะได้หลุดปากหัวเราะออกมาอย่างพอใจ

 

งั้นหรอหัวเราะนั้นนะคือคำตอบสินะ หัวหน้าซากุราอิ! "

 

เจ้านั้นคือคนที่ฉันจะไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด ฟีเน่ล่ะ! "

 

เรียวโกะได้หลับตาลงก่อนจะมีเเสงสว่างออกมาจากร่างกายของเธอปกคลุมร่างกายเอาไว้ก่อนที่เเสงจะดับหายไปเธอได้สวมใส่เกราะNehushtanสีทอง


 

" เห้มันหมายความว่าไงกันนะ " บันโจได้ตั้งการ์ดเตรียมตัวก่อนจะถามขึ้นมา

 

ก็หมายความว่าศัตรูอยู่ใกล้ตัวเรามาตลอดไงล่ะ "

 

 

 

ตัดมาที่ภายในฐานทัพ

 

เก็นจูโร่ที่บาดเจ็บหนักกำลังเดินไปตามพร้อมโอกาว่าและฟูจิกาตะที่เเบกตัวเขาอยู่จากที่บาดเจ็บทีบริเวณท้องขณะเดียวกันที่โทโมซาโต้เดินนำฉายไฟฉายนำทางพร้อมกับมิโซระ มิคุ เเละซาวะ

 

" ตบตาหวังชิงDurandalและยังพรางหอคอยอย่าง Kadigirอีกพวกเราได้เต้นไปบนมือของ ซากุราอิ เรียวโกะ มาตลอดเลยสิน่ะ "

 

" ตั้งแต่ อิจีว่า หายไปก็เริ่มสงสัยเบื้องหลังอย่างอื่นแล้วสินะครับ "

 

ถึงจะอย่างนั้น ก็ได้ใช่เวลาร่วมกันมาถ้าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องโกหกละก็ ให้ตายสิที่ใจอ่อนมันฉันเองแหละก็รู้ตัวอยู่หรอก เป็นสันดานนิน่า " เก็นจูโร่ได้พูดออกมาด้วยคำพูดทีบ่นนิสัยของตัวเอง

 

 

ตัดกลับมาทางพวกเซ็นโตะ

 

" ก.....โหกใช่มั้ยนั้น "

 

" ถ้านั้นคือฟีเน่จริงๆไม่ใช่เรียวโกะซังต้องเป็นตัวปลอมเเน่ๆตัวจริงของเรียวโกะซังอยู่ไหนกันแน่ค่ะ " ฮิบิกิได้ถามคำถามอีกครั้ง

 

" ร่างเนื้อของ ซากุราอิ เรียวโกะ น่ะถูกกลืนกินไปแล้วล่ะไม่สิถ้าพูดให้ถูกคือจิตสำนึกได้ตายไปแล้วเมื่อ 2ปีก่อน"

 

" 2ปีก่อนงั้นหรอ? " เซ็นโตะได้เอ่ยขึ้นมาก่อนฟีเน่จะเริ่มอธิบาย

 

" ยอดมิโกะแห่งอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์ ฟีเน่ ได้ผนึกจิตสำนึกตัวเองไว้ในพันธุกรรมตัวเองรวมถึงเลือดเนื้อในรูปแบบคลื่น และร่างนั้นเปรียบดั่งความทรงจำของฟีเน่ เพื่อรอเวลาฟื้นขึ้นอีกครั้ง จนเมื่้อ2ปีก่อน คาซานาริ ซึบาสะ ได้ปลุกอาเมะโนะฮาบาคิริ ขึ้น ขณะเดียวกันก็ได้ไปปลุกจิตสำนึกที่หลับไหลในตัวของ ซากุราอิ เรียวโกะก็ได้ตื่นขึ้นมา จิตสำนึกที่ตื่นขึ้นมานั้นคือฉันเอง "

 

จะบอกว่าคุณเข้ามาแทนทีคุณซากุราอิโดยสมบรูณ์งั้นหรอ " เซ็นโตะที่ยืนอยู่เงียบมาสักพักได้พูดขึ้น ตัวจริงคือ วิญญาณจากบรรพกาล "

 

ที่ฉันตื่นมาก็เพื่อบูรณะเทคโนโลยีครั้งใหญ่ด้วยเช่นกัน โดยรวบร่วมความรู้เเละอำนาจของวีรบุรุษต่างๆ "

 

" สิ่งนั้นคือซิมโฟเกียร์ซิสเต็มสินะ "

 

" ช่าย....ของเล่นนั้นก็ด้วยเป็นส่วนแบ่งจากงบของเจ้าบ้านเจ้าเมืองไม่ต่างจากมือสองหรอก " ฟีเน่ได้พูดเหมือนเห็นเป็นของไร้ค่าด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะมีหอกขนาดใหญ่ได้พุ้งลงมาใส่จุดที่ฟีเน่ยืนอยู่ทำให้ทุกคนต่างตกใจแต่หอกนั้นก็พังทลายแถบทันทีพร้อมกับฟีเน่ที่ยังยืนอยู่ในท่าเดิม

 

จะบอกว่าการละเล่นของเธอ ทำให้ผู้คนมากมายต้องเจ็บปวด " เสียงนึ่งได้พูดขึ้นมาทำให้ทุกคนตามหันไปมองก็พบคานาเดะที่เดินเข้ามาหาพวกเขาทั้ง5 " เป็นเรื่องที่ไม่ตลกสักนิดเดียวเลยนะ คุณเรียวโกะ "

 

ที่เก็บฉันมา เเล้วพาไปร่วมกับพวกอเมริกาก็ด้วย "

 

รวมถึงเป็นสมาชิกของเฟาส์เเละใช่วิทยาการของคัตสึรากิ ทาคุมิเองก็เหมือนกันสินะ "

 

" ถูกต้อง ทั้งหมดก็เพื่อ Kadingirไงล่ะ " ฟีเน่ได้อ้าเเขนออกเเล้วพูดอย่างภาคภูมิใจก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวขึ้น

 

" การสั่นสะเทือนนี้มันอะไรกัน  บันโจที่รู้สึกการสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณจนไปถึงที่หลบภัย

 

 

ด้านในที่หลบภัย

 

" นี้เรื่องจริงเหรอ ? พวกเรากำลังจะตายงั้นหรอ " ยูมิได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงด้วยความกลัวขณะทีเธอกำลังเอามือกุ้มหัวอยู่ใต้โต๊ะเวลาเดียวภายในฐานทัพเริ่มเกิดพังทลายเเละหอคอยได้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน

 


 


กลับมาทางด้านนอก

 

เจ้านั้นมันอะไรกันนะ? " บันโจได้เงยมองขึ้นไปพร้อมชี้ไปทีหอคอยที่ตระงานอยู่ตรงหน้า

 .

". เจ้านี้แหละหอคอยเเห่งผืนพสุธา จักจู่โจมถึงสวรรค์ภายในครั้งเดียวปืนใหญ่อนุภาคประจุไฟฟ้า Kandingir "

 

" Kandingir จะทำให้โลกที่แตกแยกรวมเป็นหนึ่งได้ยังไงกัน อา....ค่ำคืนนี้ จันทราต้องถูกทำลายซะ "

 

" ดวงจันทร์งั้นหรอ? " เซ็นโตะได้ตกใจสิ่งที่ฟีเน่ตั้งใจจะทำ

 

" บอกว่าจะทำลายงั้นหรอ " ซึบาสะได้พูดขึ้นตามมาทีหลัง

 

" ทำไมล่ะ? " ฮิบิกิได้พูดขึ้น

 

" ฉันก็เเค่อยากไปอยู่เคียงข้างกับท่านผู้นั้นก็เท่านั้น เพื่อการนั้น เพื่อที่จะขึ้นไปถึงตัวท่านผู้นั้นได้เลยสร้างหอคอยขึ้นไปยัง Shinar ขึ้นมา เเต่ทว่าผู้นั้นกับไม่ยอมรับที่มนุษย์จะขึ้นไปอยู่เทียบเคียงข้าง ท่านผู้นั้นเพียงแค่พิโรธคอยเเต่ฟาดสายฟ้าใส่หอคอยทั้งคำพูดสื่อสารของเหล่ามนุษย์ก็ถูกทำลายเเละก็โดนลงทัณฑ์ด้วยคำสาปของบาเบล ล่ะ  "

 

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับต้องทำลายดวงจันทร์กันล่ะฟ่ะ! " บันโจได้ตะโกนถามออกไปอย่างเสียงดัง " ไม่เห็นรู้เรื่องเลย!! "

 

ทำไมดวงจันทร์จึงเป็นสัญลักษณ์ของลางร้ายมาเเต่โบราณกาลล่ะ? นั้นน่ะ เพราะมันเป็นต้นเหตุของคำสาป บาเบลล่ะ " ฟีเน่ได้ตอบเหตุผลทีเธอสร้างหอคอยขึ้นมา " คำสาปที่ค่อยขัดขว้างมนุษย์ให้เข้าใจกัน เเค่ทำลายดวงจันทร์ซะ ก็จะได้คำตอบและโลกใบนี้ก็จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง" ฟีเน่ กล่าวขณะที่เธอยืนมือไปทีดวงจันทร์ที่ตอนนี้ยอมกลายเป็นสีเเดงก่อนจะทำเหมือนขยี้ ในเวลานั้นKadingirเริ่มทีจะชาร์จพลังงานในการยิง

 

" ทำลายคำสาปงั้นหรอ " ฟีเน่ที่หันไปหาคริสที่ได้พูดขัดหูเธอ " นั้นนะก็เเค่จะครองโลกไม่ใช่หรอต่ำมาก ประเจิดเเต่ต่ำช้าเกินไปแล้ว "

 

" ให้ตายสิเหตุผลมันฟังไม่ขึ้นเลยเฟ้ย " บันโจกล่าวขึ้นมา

 

" พวกสามัญชนไม่มีทางหยุดก้าวเดินของฉันที่ เป็นอมตะได้หรอก " ฟีเน่ได้หันไปพูดเชิงดูถูก

 

ไม่ว่ายังไงก็ไม่ยอมให้เเกทำตามใจชอบหรอก " เซ็นโตะได้กล่าวออกมาก่อนจะหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมเเล้วเขย่าแรบบิทแทงค์บอทเทิลใส่ลงไปในบิลด์ไดรฟเวอร์พร้อมกับบันโจเเล้วครอสดราก้อนได้บินลงมาทีมือก่อนจะเขย่าดราก้อนบอทเทิลใส่ลงไปด้ายใน

 

[ RABBITTANK! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

[ WEAK UP! CROSS-Z DRAGON! ] 

 

[ ARE YOU READY? ]

 

แปลงร่าง! "

 

[ HAGANE NO MOONSAULT! RABBITTANK! YEAHHH! ]

 

[ WAKE UP BURNING! GET CROSS-Z DRAGON! YEAH! ] 

 

 ทั้งสองได้เเปลงร่างเป็นบิลด์กับครอสพร้อมต่อสู้ขณะเดียวกันพวกฮิบิกิเองก็ได้ร้องเพลงออกมาเพื่อเรียกใช่งานเกียร์

 

Balwisyall nescell Gungnir tron "

 

" Imyuteus Ame no Habakiri tron "

 

" Killter Ichaival tron "

  

ลุยกันเลย! " สิ้นเสียงของบิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้าใส่ทันทีพร้อมดริลครัชเชอร์ในมือ

 

รอมานานเเล้ว! " ครอสได้ถือบีสโครเซอร์วิ่งตามไปพร้อมฮิบิกิ ซึบาสะและคานาเดะขณะทีคริสได้เปลี่ยนเกียร์ที่เเขนซ้ายเป็นครอสโบว์ยิงเข้าใส่จุดทีฟีเน่ยืนอยู่จนทำให้เธอต้องกระโดดลงมาบนพื้นอย่างช่วยไม่ได้พอเธอเงยหน้าขึ้นมาปรากฏทั้ง6คนได้พุ้งเข้ามาหาเธอพร้อมกันทุกด้าน

 


ขณะเดียวกันในที่หลบบภัยประตูถูกพังออกพร้อมกับพวกมิคุที่เข้ามาพบกับยูมิ คูริโยะ เเละชิโอริ และมิโซระกับซาวะก็อยู่ภายในห้องด้งบ

 

" คุณโคฮินาตะ? " ชิโอริที่เห็นเป็นคนเเรกได้พูดขึ้น

 

" ทุกคนปลอดภัยสิน่ะโล่งอกไปที มิคุได้กล่าวด้วยน้ำเสียงโล่งใจที่เพื่อนของเธอทั้งสามยังปลอดภัยขณะทีฟูจิกาตะเดินไปเปิดคีย์บอร์ดบนโต๊ะก่อนจะมีหน้าจอโฮโลเเกรมเปิดขึ้นมา

 

ดูเหมือนบริเวณนี้ยังพอมีพลังงานอยู่นะครับ "

 

จะไปสำรวจรอบๆดูนะครับ " โอกาว่ากล่าวเสร็จก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป

 

" ฮินะคนพวกนี้คือ " คูริโยะได้หันไปถามกับมิคุกับพวกกลุ่มคนที่มาด้วยกัน

 

พวกเราคือ กองกำลังพิเศษรับมือภัยพิบัติหน่วยที่ 2 ค่อยรับหน้าที่จัดการกับเรื่องพวกนี้นะ " เก็นจูโร่ตอบคำถามเเทนขณะที่โทโมซาโต้ทำแผลที่ท้องให้อยู่

 

" คนของรัฐบาลงั้นหรอ " ยูมิที่เหมือนจะหายข้อสงสัย

 

" เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดที่ยังใช้ได้สำเร็จเเล้วครับ สามารถสังเกตุการณ์จากตรงนี้ได้ครับ " ขณะที่เข้าได้เชื่อมต่อกับมอนิเตอร์เพื่อดูภาพเหตุการ์ณจ้างนอกก่อนที่ภาพจะฉายเห็น Kadigir เเละบิลด์ ครอส พวกฮิบิกิทีกำลังต่อสู้กับฟีเน่

 

ฮิบิกิ! " มิคุที่พูดขึ้นมาทำให้พวกยูมิต่างตกใจ " และก็เด็กที่ชื่อคริสตอนนั้นด้วย ก่อนกล้องจะฉายไปที่ฟีเน่ที่กำลังเล่นงานบิลด์กับครอสและคานาเดะจนทั้งสามปลิวกระเด็นไปคนละทาง

 

เซ็นโตะ บันโจ " มิโซระที่ได้ตะโกนขึ้นขณะทีเห็นภาพตรงหน้า

 

นี้มัน? "

 

" คุณเรียวโกะจริงๆหรอเนี่ย "

 

" หมายความว่าไงเนี่ย นี้มันไม่ใช่อนิเมะสักหน่อย " ยูมิที่ตอนนี้กำลังสับสนว่าเรื่องตรงหน้าเป็นความจริงหรือความฝัน

 

ฮินะรู้เรื่องของบิกกี้มาตลอดเลยเหรอ? " คูริโยะได้หันไปถามเเต่กลับไม่ได้ตอบอะไรความเงียบถือว่าเป็นคำตอบเเทน " ก่อนหน้านี้ที่ทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้สินะ "

 

" ขอโทษทีนะ "

 

 

ตัดกลับมาทางด้านนอก

 

คริสได้ยิงมิสไซล์ขนาดเล็กเข้าใส่ฟีเน่จนควันจากการระเบิดบังสายตาก่อนที่เธอจะหันมาส่งซิกให้กับพวกฮบิกิก่อนที่ทั้ง4จะพุ้งออกมาจากกลุ่มควันฮิบิกิเตะเข้าใส่แต่ฟีเน่ที่หลบการโจมตีของเธอได้หมดก่อนที่ซึบาสะเข้ามาเสริมเเต่ก็กระโดดหลบออกมาก่อนจะพึ่งสังเกตุว่าบิลด์และครอสเข้ามาขนาบข้าง

 

เอานี้ไปกินซะ! " ครอสได้เสียบล็อคบอทเทิลใส่กับบีทโครเซอร์เเล้วดึงที่ด้ามจับครั้งนึ่งก่อนจะมีเปลวไฟสีฟ้าจุดที่ดาบ

 

[ SPECAL TURE! HIT PARADE! ]

 

บิลด์ได้หยิบเเรบบิท บอทเทิลใส่เข้าไปในดริลครัชเชอร์ที่ส่วนปลายได้หมุนด้วยความเร็วสูงพร้อมออร่าสีเเดงปรากฎออกมาเเล้ววิ่งเข้าพร้อมกับครอส

 

[ READY GO! VOTEX BREAK! ]

 

[ SMASH SLASH! ]

 

ทั้งสองได้โจมตีเข้าพร้อมกันเเต่ฟีเน่ได้สร้างบาเรียขึ้นมาป้องกันการโจมตีของทั้งสองเอาไว้ทำให้ทั้งสองตกใจฟีเน่ที่ยิ้มมุมปากก่อนจะปัดอาวุธทั้งสองหลุดจามมือและสบัดเเส้เข้าฟาดใส่มัดร่างทั้งสองแล้วเวียงอัดกับเศษก่อสร้างบริเวณแถวนั้น

 

ระบบไรเดอร์ ซิสเต็มของพวกเเกน่าสนใจจริงๆเเต่ว่าน่าฉันรู้การเคลื่อนไหวของพวกเเก2คนหมดเเล้ว! "

 

ซึบาสะได้ก้มตัวลงเอามือเเตะกับพื้นพร้อมยกขาขึ้นดาบทีปลายเท้ากางออกเเล้วหมุนตัวฟันใส่ฟีเน่เเต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

  

หึ เปล่าประโยชน์น่า " ฟีเน่ได้กระโดดออกมาก่อนจะพุ้งเข้าเตะเข้าทีท้องของซึบาสะจนตัวเธอกระเด็นกลิ้งไปกับพื้นก่อนที่คานาเดะจะพุ้งเข้ามากระหน้ำใช้หอกกังกุงเนียร์ทิ้มแทงเข้าใส่แต่ก็ถูกป้องกันเอาไว้ได้หมด

 

หายไปซะ " คริสที่ได้เล็งจรวดขนาดใหญ่ยิงเข้าใส่Kadigirตอนทีเผลอ

 

ไม่ยอมให้ทำหรอก " ฟีเน่ได้กระโดดเข้าไปตัดจรวดจนขาดครึ่ง " อีกลูกนึ่งละ " เธอที่พยายามมองหาจรวดอีกลูกก่อนจะมองไปข้างบนก็คือคริสที่เกาะจรวดอีกลูกพุ้งขึ้นไปบนฟ้าด้วย

 

"คริสจัง! "

 

" ยัยบ้านั้นคิดจะทำอะไรน่ะ " ครอสค่อยยันตัวลุกขึ้นมามองในเวลานั้นKadingirได้ชาร์จพลังงานจนเต็มเรียบร้อย

 

" หรือว่าเธอคิดจะ " คานาเดะที่เหมือนจะเดาออกเช่นเดียวกับบิลด์ทีเหมือนจะรู้ว่าคริสตั้งใจจะทำอะไร

 

" ต่อต้านไปก็เเค่นั้นเเค่จรวดลูกเดียวหยุดการยิงของKadigirไม่ได้หรอก "

 

Kandigirได้เล้งไปที่พระจันทร์พร้อมยิงเเต่ขณะนั้นได้มีเสียงเพลงดังออกมา

 

Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Beloaris I Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Zizzl "

 

เพลงนี้มันหรือว่า อย่าบอกนะว่า " ซึบาสะที่พอได้ยินเพลงก็รู้ได้เลยว่าจะทำอะไร

 

" สุดยอดบทเพลง "

 

"  คิดจะเข้าไปรับการโจมตีงั้นหรอ!" บิลด์ได้เงยมองภาพตรงหน้าโดยที่ทำอะไรไม่ได้

 

" เเบบนั้นมันฆ่าตัวตายชัดเลยไม่ใช่หรอ " ครอสได้พูดอย่างหัวเสีย

 

คริสได้พุ้งไปยังจุดที่Kadigirกำลังยิงเเล้วเธอได้โดดจากจรวดมาบังวิถีพร้อมกางเเขนออกเกียร์ของเธอได้ปล่อยผลึกสีเหลืองออกมาเป็นจำนวนมากปืนพกสองกระบอกผลึกได้เรืองเเสงออกมาจนก่อตัวลักษณะคล้ายปีกผีเสื้อ

 

File:Symphogear Ep 11 17.png


 

ขณะที่เธอได้ยืนปืนคู่ในมือออกมาก่อนเเปรเปลี่ยนเป็นเรลกันเวลานัันKadigirได้ยิงออกมาซึ่งเรลกันถูกยิงลำเเสงทั้งสองเข้าปะทะกัน

 

ด้วยการโจมตีเดียวคิดว่าหยุดได้รึไง " ความเสียหายเริ่มลามขึ้นมาเรื่อยๆจนเกียร์ของคริสเริ่มมีรอยร้าว

 

ตลอดมาฉันน่ะ รักป๊ะป๋ากับหม่าม้าที่สุดเลยล่ะ เพราะฉะนั้นจะสานต่อความฝันของทั้งสองให้สำเร็จทดเเทนส่วนของป๊ะป๋ากับหม่าม๋าจะร้องเพลงเพื่อสันติของโลกใบนี้บทเพลงของฉันนะ "

 

ลำเเสงจากKadigirได้พุ้งเข้าใส่ร่างของคริสเต็มๆก่อนจะทำให้เธอเห็นภาพเธอตอนเด็กจูงมือพ่อเเม่ของเธออยู่ ลำเเสงได้พุ้งเข้าใส่ดวงจันทร์เเต่กลายเป็นว่ามีเเค่ส่วนเดียวที่พัง

 

บ....บ้าน่าพลาดงั้นเหรอ ทิศทางถูกเบี่ยง " ร่างของคริสค่อยๆล่วงหล่นลงมาสร้างความตกใจให้กับบิลด์เเละทุกๆคนที่เห็นเหตุการณ์ร่วมถึงทุกคนในที่หลบภัยต่างตกใจกับภาพตรงหน้า

 

ฮิบิกิที่ตกใจอย่างมากจนร่างทรุดลงกับพื้นพร้อมเเววตาที่ยังคงมองเเสงที่ค่อยล่วงหล่นลงมานั้นก็คือคริสนอนพุ้งลงในป่าใกล้ๆ

 

" คริสจัง!!!! " ฮิบิกิได้ทรุดกับพื้นพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด

 

" ไม่จริงน่า...ทั้งที่อยากจะคุยด้วยกันมากกว่านี้แท้ๆ คุยกันไม่ได้ หรือทะเลาะกันไม่ได้แล้ว เเบบนี้ก็สนิทสนมไม่ได้เเล้วนะสิ " น้ำตาของเธอที่ไหลลงบนพื้นดิน " คริสจัง มีความฝันฉันยังไม่ได้รู้ว่าความฝันของคริสจังเป็นไงเลย "

 

" ใช้ตัวเองให้เบี่ยงเบนวิถีเพื่อไม่ให้โดนดวงจันทร์มากที่สุดงั้นหรอ เหอะไร้ประโยชน์สิ้นดี ทำความฝันให้เป็นจริงไม่ได้ ก็แค่พวกสวะ "

 

" นี้เเก! " ครอสได้หันไปหาพร้อมน้ำเสียงเริ่มโมโหเช่นเดียวกับบิลด์ได้กำหมัดในมือเเน่น

 

หัวเราะงั้นหรอ การเเผดเผาชีวิตอุทิศตัวเองเพื่อปกป้องสิ่งสำคํญเอาไว้ ภาพเมื่ออดีตในตอนที่คานาเดะกำลังปกป้องฮิบิกิเมื่อ2ปีก่อนแล่นเข้ามาในหัวของเธอ " แกจะบอกว่าเปล่าประโยชน์เเล้วหัวเราะเยาะงั้นหรอ! " เธอได้ชี้ดาบไปที่ฟีเน่ข้างๆนั้นฮิบิกิการเต้นของหัวใจของเธอที่ดูเเปลกก่อนที่ร่างจะชะโลมไปด้วยสีดำเเละตาสีเเดง

 

นี้เเกดูถูกความฝันของผู้อื่นเเล้วเหยียบย้ำมันงั้นหรอ " บิลด์ได้หันพูดขึ้น


" ดูเหมือนว่า...ตัวคุณในตอนนี้จะกู้ไม่กลับแล้วสินะ...คุณเรียวโกะ " คานาเดะได้หันไปมองฟีเน่ที่ยืนยิ้มให้


" แกดูถูกความฝันที่เเลกมาด้วยชีวิตงั้นหรอ! " ฮิบิกิได้คำรามอย่างกับปีศาจบิลด์ ครอสเเละซึบาสะ คานาเดะที่อยู่ข้างๆได้หันไปมองด้วยสายตาที่บอกไม่ถูกฟีเน่ที่ได้เห็นสภาพฮิบิกิได้ยิ้มออกมา

 

 

ตัดกลับมาภายในที่หลบภัยทุกคนได้มองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง

 

" ฮิบิกิ….. " มิคุที่ได้เห็นฮิบิกิที่ดูแปลกไปก็เริ่มรู้สึกกังวลใจคอไม่ค่อยดี 

 

นั้นมัน...คือบิกกี้จริงๆงั้นหรอ "

 


ตัดกลับมาด้านนอกรอบตัวฮิบิกิที่เต็มไปด้วยเเรงลมเเผ่ออกมาจากตัวมหาศาล


 

ทาจิบานะนี้.......ทาจิบานะ "

 

เกิดอะไรขึ้นอีกละคราวนี้เนี่ย! " ครอสได้หันไปมองฮิบิกิที่ดูเเปลกไป

 

" ชิ้นส่วน กังกุงเนียร์ ที่ฝั่งอยู่กำลังคลุมคลั้ง พลังที่ไม่สามารถควบคุมได้นั้นกำลังครอบงำจิตสำนึกมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นหนูทดลองที่ไม่เหลวเลยใช่มั้ยล่ะ "

 

หนูทดลอง? นี้เเกใช้ฮิบิกิเป็นหนูทดลองงั้นหรอ บิลด์ได้มองฮิบิกิก่อนจะสลับไปมองฟีเน่

 

ไม่ใช่เเค่ทาจิบานะ ฮิบิกิหรอกน่าทีเป็นหนูทดลองให้กับฉันนะ " ฟีเน่ที่พูดมีนัยซึบาสะทีได้ยินก็นึกออกว่าคนทีฟีเน่พูดถึงคือใคร

 

 " นี้แก....ก็ใช้ฉันเป็นหนูทดลองด้วยงั้นเหรอ " คานาเดะที่พอจะเดาออกว่าฟีเน่พูดถึงใครก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที

 

ฮิบิกิที่จู่ๆก็พุ้งเข้าไปโจมตีใส่ฟีเน่ทันทีความเสียหายถูกเเผ่ออกวงกว้างทั้งสี่ต้องเอามือขึ้นมาบังเอาไว้ขณะที่ฮิบิกิโจมตีอย่างกับปีศาจ

 

เป็นไงล่ะกังกุงเนียร์ที่ถูกครอบงำ นั้นนะไม่ใช้มนุษย์อีกเเล้วเป็นเพียงเครื่องมือสังหารในคราบของมนุษย์ก็เท่านั้น "

 

" พอได้เเล้วทาจิบานะ ขึ้นสู้ต่อไปมีเเต่เร่งให้จิตใจถูกครอบงำมากกว่านี้เท่านั้น " ซึบาสะพยายามตะโกนเรียกสติเเต่ฮิบิกิที่ไม่สนใจเพียงเเค่โจมตีใส่ไม่ยั่งก่อนที่จะกระโดดออกมาพร้อมยันเท้ากับพื้นเเล้วพุ้งออกไปอีกครั้งฟีเน่จะกางบาเรียป้องกันเอาไว้

 

เเต่การโจมตีทำให้บาเรียถูกทำลายเเละเข้าถึงร่างฟีเน่จนเกิดระเบิดจากการโจมตีจนเกิดฝุ่นคลุ้งไปทั่วรอบบริเวณนั้นหลังจากทีฝุ่นจางลงพบร่างฟีเน่ที่หน้าอกถูกผ่าออกจนเห็นข้างในยืนเอนหลังก่อนจะยิ้มแสยะจนน่าขนลุกหันมาหาซึบาสะบิลด์เเละครอสในขณะทีฮิบิกิได้พุ้งออกมาจากเศษหิน

 

" อย่านะทาจิบานะ! " ซึบาสะทียังคงพยายามเรียกให้ได้สติเเต่ฮิบิกิได้หันไปสนใจทางซึบาสะเเทนเธฮเองก็รู้ตัวว่าเป้าหมายต่อไปก็คือเธอฮิบิกิได้พุ้งเข้ามาหาเธอทันทีเเต่ครอสจู่ๆก็วิ่งเข้ามาขว้างเอาไว้

 

" อย่ามาล้อเล่นกันน่า! " ครอสได้หมุนคันโยกไปมาพร้อมง้างหมัดขวารอพร้อมมีเปลวไฟสีน้ำเงินจุดขึ้น

 

[ READY GO? ]

 

[ DRAGONIC FINISH! ]

 

ฮ้าาาาา! " ครอสได้ไรเดอร์พันซ์ซัดเข้าใส่ปะทะกับฮิบิกิกันจังๆทั้งสองทียังคงยืดยือกันไปมาตอนนี้มือของครอสค่อยถูกดันกลับมาเรื่อยๆพร้อมออร่าสีดำทีมือของฮิบิกิล่ามมาเรื่อยๆ พะ....พลังอะไรกันเนี่ย! "

 

" ฮ้ากกก! " ฮิบิกิคำรามดังสนั่นไปทั่วบริเวณก่อนทีจะสลัดมือของครอสจนยกขึ้นก่อนจะถูกต่อยเข้าทีท้อจนร่างลอยขึ้นกลางอากาศเเล้วเเละเตะเข้าทีด้านข้างจนร่างกระเด็นกลิ้งไปกับพื้นกระเเทกกับโขดหินก่อนทีร่างจะลงไปนอนกับพื้นพร้อมกลับร่างเดิม

 

สะ...สัตว์ประหลาดชัดๆ " บันโจที่นอนหมดสภาพพร้อมเเผลตามใบหน้าพร้อมเลือดไหลออกมุมปากก่อนที่คานาเดะจะวิ่งพุ้งเข้าไปเอาหอกฟันเข้าใส่แต่ฮิบิกิก็ใช้มือรับเอาไว้ได้ก่อนที่ต่างฝ่ายต่างออกแรงดันไปมา


" ได้สติสักทีเถอะฮิบิกิ!! " คานาเดะเองก็พยายามพูดเพื่อเรียกสติของฮิบิกิแต่ก็ไร้ผลเช่นเดิมก่อนจะถูกฮิบิกิได้ปัดหอกกักกุงเนียร์ออกพร้อมชกเข้าใส่คานาเดะแต่เธอก็ได้เอาหอกมาป้องกันเอาไว้จนหอกแตกหักจนหมัดเข้าปะทะกับตัวเธอตรงจนร่างปลิวกระเด็นออกไปไกลก่อนจะคืนร่างอยู่ในชุดคนไข้ " อึก.....อ่อก " คานาเดะที่นอนอยู่ที่พื้นก็ได้กระอักเลือดออกมา

 

บันโจ! คานาเดะ " บิลด์ได้หันไปมองบันโจกับคานาเดะที่พึ่งถูกซัดไปก่อนจะรู้สึกตัวอีกทีฮิบิกิได้มาอยู่ด้านหลังเเล้ว

 

เซ็นโตะข้างหลัง! " ซึบาสะได้หันไปตะโกนบอกก่อนทีบิลด์พึ่งรู้สึกตัวเเล้วหันไปเจอกับฮิบิกิก็สายไปทีจะได้ป้องกันก่อนจะถูกต่อยเข้าทีหน้าไปมาเเล้วถูกทุ่มหน้าอัดลงกลับพื้นจนตรงนั้นเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่จากเเรงกระเเทกก่อนจะถูกฮิบิกิเอามือลากร่างไปเป็นทางยาวก่อนเเล้วปล่อยให้กลิ้งไปกับพื้นพร้อมคืนร่าง

 

อะ...อ่อก...อ้า.. " เซ็นโตะนอนหมดสภาพไม่ต่างจากบันโจ

 

 

ตัดกลับมาด้านในมิคุที่กำลังดูเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านมอนิเตอร์พร้อมๆกับทุกคนในห้องทุกคนต่างเกิดหวาดกลัวกับสิ่งที่เห็น

 

เซ็นโตะ! บันโจ! " มิโซระที่ตะโกนเรียกชื่อทั้งสองทีตอนนี้นอนบาดเจ็บอยู่กับพื้นโดยทีเธอไม่สามารถช่วยอะไรได้พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเเต่ยังทีซาวะยังปลอบเธอเอาไว้อยู่

 

เป็นอะไรไปนะ ฮิบิกิ กลับเป็นเหมือนเดิมสิ "

 

" จบสิ้นเเล้วละ พวกเราน่ะ โรงเรียนก็โกลาหล ฮิบิกิ ก็แปลกไป  "

 

ยังไม่จบสักหน่อย ฮิบิกิ เองกำลังปกป้องพวกเราอยู่นะ! " มิคุได้หันไปยืนกรานเพื่อพยายามให้ยูมิสงบลงเเต่ความอดทนของเธอได้หมดลงไปเเล้วทำให้เธอเริ่มสติเเตกขึ้นมา

 

" เเล้วนั้นคือสารรูปของสิ่งที่ปกป้องพวกเรางั้นหรอ " ทุกคนที่อยู่ในนั้นได้หันกลับไปมองในมอนิเตอร์เเละเริ่มเกิดความกลัวขึ้นมา

 

ฉันเชื่อมั่นในตัว ฮิบิกิ มิคุที่ยังคงพูดเเบบนั้นเเล้วหันไปมองดูต่อไปอย่างเชื่อมั่น

 

" ฉ....ฉันเองก็อยากเชื่อในตัวฮิบิกิเหมือนกัน " น้ำตาของยูมิค่อยๆไหลออกมาความสิ้นหวังเเล้วความกลัวโถมเข้าใส่เธอจนเธอยืนไม่อยู่ทำให้ทรุดลงไปกับพื้น " ไม่ว่าเมื่อไรก็อยากจะเชื่อแต่ว่า....ไม่เอาแล้ว ใครก็ได้ทำไรสักอย่างสิ "

 

คุณอิตาบะ... "

 

ฉันยังไม่อยากตายน่ะ ช่วยด้วยฮิบิกิ! "

 

เซ็นโตะ บันโจ ขอร้องละลุกขึ้นมาทีเถอะ " มิโซระได้เอามือกุมกำไลทีข้อมือเอาไว้เเน่นเเล้วหลับตาพยายามอธิฐาน

 

 

ตัดกลับมาทางด้านนอก

 

ซึบาสะที่ตอนนี้กำลังรับมือฮิบิกิเพียงคนเดียวโดยทีตอนนี้เธอได้พุบเข่าหอบพร้อมสภาพเธอทีเต็มไปด้วยเเผลเเละเซ็นโตะ กับบันโจที่ยังคงนอนบาดเจ็บอยู่

 

" ฮ่าห์ ฮ่าห์ ...เป็นไงบางละความรู้สึกที่ได้ประดาบกับ ทาจิบานะ ฮิบิกิ " เเผลที่หน้าอกของฟีเน่ค่อยๆสมานกันอีกครั้ง " เป็นสิ่งที่เธอเคยต้องการไงล่ะ " ระหว่างนั้นเองKadigirกำลังชาร์จพลังใหม่พร้อมยิงอีกครั้ง

 

" Kadigirมันกำลังเดินเครื่อง " เซ็นโตะที่ได้ลุกขึ้นพร้อมเอาหลังพิงกับโขดหินเเล้วหันไปมองKadingir

 

" หมายความว่าไงกันน่ะ...ไม่ใช่ว่ายิงได้เเค่นัดเดียวหรอกหรอ! " บันโจเองก็ลุกขึ้นมาพร้อมหันไปมองด้วย

 

อย่าตกใจเเบบนั้นสิ Kadigir เป็นดั่งยุโธปกรณ์ที่ทรงพลังที่สุดในสนามรบหากโจมตีได้ครั้งเดียวก็จบสิ้นละก็ เป็นเเค่ของไม่สมประกอบ ไม่ว่ายังไงจะยิงสะกี่นัดก็ได้เพื่อการนั้นจึงต้องใช้พลังของDurandal เป็นแกนกลางไงล่ะมันคือหัวใจสำคัญของพลังอันไร้ขีดจำกัดไงล่ะ "

 

" พ....เพราะเเบบนั้นถึงสามารถมีพลังทำลายสูงเเละไม่มีวันหมดสิน่ะ " คานาเดะที่สามารถสรุปคำพูดของฟีเน่เเล้วพูดออกมาให้เข้าใจ

 

แต่ว่าถ้าโค่นเเกลงได้ก็จะไม่มีใครสั่งการ Kadingir ได้อีกต่อไป " ซึบาสะได้ชี้ดาบใส่เเต่ฮิบิกิที่ยืนขว้างเธอได้หลับตาลงเเละถอนหายใจก่อนจะเริ่มพูด " ทาจิบานะฉันจะหยุดKadingirเพราะงั้น " ฮิบิกิได้กระโจนเข้าใส่ซึบาสะตรงๆ

 

" ซึบาสะ! " คานาเดะตะโกนเรียกก่อนจะพยายามเข้าไปช่วยเเต่เพราะอาการบาดเจ็บจึงร่างกายไม่ขยับไปตามทีต้องการเช่นเดียวกับบันโจ

 

ยัยบ้า! หลบสิ " บันโจได้ตะโกนขึ้นซึบาสะทีเเทนทีจะตอบโต้เเต่กลับปักดาบไว้ข้างๆก่อนอ้าเเขนรับจนถูกโจมตีเข้าที่อกของเธอสร้างความตกใจให้กับทุกคนที่เห็นโดยเฉพาะฟีเน่เซ็นโตะและบันโจกับคานาเดะ


 หลังจากทีซึบาสะรับการโจมตีเข้าเต็มๆก่อนจะกางเเขนออกเเล้วโอบกอดร่างของฮิบิกิเอาไว้เเน่น


 


" มือนี้น่ะ...คือมือที่ไว้ประสานพลังกับพลังเข้าด้วยกันไม่ใช่หรอ? " ซึบาสะได้จับมือของฮิบิกิขึ้นมาก่อนทีเธอจะหยิบมีดสั้นจากเกียร์ที่ขาขวาของเธอเเล้วโยนลงไปที่เงาของฮิบิกิพอร่างกายของฮิบิกิถูกตึงเอาไว้ก็ได้เดินไปข้างหน้าพร้อมหยิบดาบคาตานะมาในมือ

 

ทาจิบานะ พลังที่สืบทอดมาจากคานาเดะน่ะ อย่าไปใช้เเบบนั้นเลยนะ ซึบาสะพูดกับฮิบิกิอย่างอ่อนโยนเเล้วเดินจากไปถึงเเม้ฮิบิกิจะไม่สามารถขยับได้เเต่ก็สามารถได้ยินชัดเจนก่อนจะมีน้ำตาไหลออกมา

 

ซึบาสะ คิดจะทำอะไรนะ เธอตัวคนเดียวสู้ไม่ไหวหรอก " คานาเดะได้ตะโกนพยายามห้ามเอาไว้เเต่ซึบาสะหยุดเดินเเล้วหันไปมองเซ็นโตะกับบันโจ

 

ถึงเเม้จะต้องตายไปขอเเค่ปกป้องผู้คนเเล้วช่วยโลกใบนี้สำเร็จนั่นก็ถือว่าเป็นคุ้มค่าทีจะต้องเเลกมากับชีวิตนี้ก็ตาม... " ซึบาสะกล่าวพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเดินไปหาฟีเน่ " ฝากทาจิบานะด้วยละ คานาเดะ เซ็นโตะ "


" ซึบาสะ " คานาเดะที่มองดูซึบาสะตรงเข้าไปหาฟีเน่เพียงลำพัง 


" ขอโทษที่ทำให้รอ " ซึบาสะได้มายืนอยู่ต่อหน้าฟีเน่ขณะทีร่างกายเธอพึ่งฟื้นจนสมบรูณ์

 

จะใช้ชีวิตดาบไปจนถึงเมื่อไรกัน "

 

" ถึงวันนี้จะต้องหักเเล้วตายไปก็ตาม เพื่อพรุ่งนี้จะได้ร้องเพลงในฐานะมนุษย์ คาซานาริ ซึบาสะไม่ได้ร้องเพลงในสนามรบอย่างเดียวหรอกนะ 


[ Hayate wo iru gotoki yaiba uruwashiki wa sen no hana  Yoi ni kirameita zangetsu kanashimi yo jōdo ni kaerinasai...towa ni  ]

  

เรื่องที่โลกมนุษย์จะยอมรับดาบน่ะมันไม่มีทางหรอก " ฟีเน่ได้ใช่เเส้ของตนได้พุ้งเข้าโจมตีใส่ซึบาสะขณะที่เธอได้กระโดดหลบไปบนฟ้าก่อนจะเปลี่ยนดาบคาตานะในมือเป็นดาบใหญ่แล้วฟันเข้าใส่

 

[ Dōkoku ni hoetatsu shura isso tsurezure to shizuku wo nugutte  Omoide mo hokori mo hitofuri no raimei e to Shi no go no iwazu ni ina, yo no shibuki to hate yo ]

 

เเต่การโจมตีของซึบาสะไม่สามารถต้านการโจมตีของฟีเน่ได้เเต่เธอได้ลงมาบนพื้นก่อนจะวิ่งเข้าไปหาฟีเน่เองก็โจมตีใส่ต่อเนื่องเเต่ซึบาสะที่ก้มหลบได้จึงเข้าประชิดตัวได้ก่อนจะเวียงดาบในมือฟันจนเกิดระเบิดขึ้น


[ "Waga yo tare zo tsune naran" to zenrei ni te iza hofuru  Mayoi wo tachikiru sube nado kakugo wo kiba e to kaeru shika...shiranai ]

 

ฟีเน่ได้กระเด็นไปกระเเทกกับKadingirจนเกิดรอยร้าวซึบาสะเปลี่ยนดาบใหญ่กลับเป็นคาตานะเเล้วขว้างไปที่จุดฟีเน่ลอยไปก่อนที่ดาบจะขยายใหญ่กลายเป็นดาบขนาดใหญ่ก่อนทีเธอจะพุ้งเข้าไปหา

 

[ Sadame no higeki no kako wo tsuyoku...tsuyoku nareba itsuka kireru to

  Nazeka...nazeka...nazeka? Namida nado iranu no ni ! ]

 

เธอได้พุ้งเข้าไปเตะเสริมเพิ่มความเเรงเเละความเร็วพุ้งไปหาเเต่ฟีเน่สร้างบาเรียสามชั้นขึ้นขณะที่ซึบาสะใช่เเรงทั้งหมดดันจนบาเรียเเตกไปสองชั้นก่อนที่ดาบจะเอนขึ้นก่อนที่เธอจะกระโดดออกไปแล้วดาบในมือของเธอทั้งสองเล่มจุดเปลวไฟพุ้งไปที่Kadigirเปลวไฟเปลี่ยนเป็นสีฟ้าพุ้งไปด้วยความเร็ว


File:Soaring Phoenix.png 


 ที่เเท้ก็เล่ง Kadigirงั้นหรอ " ฟีเน่ได้หันไปโจมตีใส่ด้วยเเส้ของเธอพุ้งเข้าไปหา

 

ระวัง! " บันโจได้ตะโกนเตือนก่อนที่ซึบาสะจะถูกโจมตีใส่เธอจนเสียหลักตกลงมา

 

" ว่าเเล้วเชียวฉันน่ะ " ในช่วงเวลาสั้นเธอได้ลอยไปมาภายในจิตใจของเธอ

 

" พูดอะไรอ่อนเเอแบบนั้นน่ะ " ซึบาสะได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเเละโหยหามาตลอดขณะทีเธอพยายามมองหาต้นเสียงจนหันไปเจอคานาเดะอยู่ตรงหน้าเธอ

 

" คานาเดะ? "

 

ซึบาสะฉันกับเธอน่ะ ถ้าเป็นปีกของZwei Wing ละก็จะไกลสักเเค่ไหนก็สามารถบินไปถึงได้ไม่ใช่รึไงละ!!! " คานาเดะได้ตะโกนออกไปให้ซึบาสะที่กำลังร่วงหล่นทำให้เธอลืมตาขึ้นมา

 

ใช่เเล้วล่ะถ้าเป็นปีกทั้งสองของZweiWing ละก็ " ซึบาสะที่ได้สติอีกครั้งก่อนจะยันฐานของKadingirบินขึ้นไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดก็ตามจะข้ามไปให้ดู " เธอได้บินพุ้งเข้าไปชนกับKadingirจนเกิดระเบิดขึ้น

 

File:Symphogear Ep 12 14.png


 Kadigirเกิดระเบิดออกเป็นวงกว้างจนทุกอย่างกลายเป็นสีขาวโผลนฮิบิกิที่ตอนนี้เกียร์สลายหายไปเซ็นโตะได้รีบวิ่งเข้าไปหาพร้อมดึงมาในอ้อมกอดเเละหันหลังให้เพื่อรับเเรงระเบิดเเทนไม่กี่นาทีหลังจากสงบลงจากหอคอยKadigirได้หายเสี้ยวนึ่ง


" ซึบาสะ.... " 


สะ...สำเร็จเเล้วงั้นหรอ... "

 

เซ็นโตะได้คล้ายกอดก่อนจะลุกหันไปมองเเต่ก็ยังอ้ำอึ่งไม่พูดอะไรก่อนจะก้มลงไปมองฮิบิกิทีตอนนี้ยังคงช็อกอยู่

 

คะ...คุณซึบาสะ "

 

ม....ไม่จริงน่าความปรารถนาของฉัน " ฟีเน่ที่ตอนนี้ถึงกับทำสีหน้าไม่ถูกทีทุกสิ่งทุกอย่างทีเธออุตส่าห์พยายามทำมาได้ถูกทำลายลงไปต่อหน้าต่อตา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #46 moswiwat (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:53

    โห ตอนสุดท้าย 30 พอดี เนื้อหาอัดแน่นจิมๆ

    #46
    0
  2. #45 Suthiwak-anime (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:05
    สนุกดหมือนเดินเลยท่าน
    #45
    0