Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 12 แผนการช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    12 มิ.ย. 63

" ทำใจดีๆเอาไว้.....เห้!!! "  บิลด์ได้รีบวิ่งเข้าไปหาก่อนที่จู่ๆรถสีดำจำนวนมากได้เข้ามามาล้อมพร้อมกับเก็นจูโร่และเรียวโกะกับคานาเดะที่ติดตามมาด้วยได้มาพร้อมกับคนของหน่วยที2ลงมาจากรถ

 

" ซึบาสะ " คานาเดะได้วิ่งลงมาก่อนจะเห็นซึบาสะที่นอนบาดเจ็บหนักจากใช้พลังทั้งหมดไปก่อนที่เก็นจูโร่และเรียวโกะได้ตามมาที่หลังพอเห็นภาพตรงหน้าก็เข้าใจผิดว่าเป็นฝีมือของบิลด์  


" ทุกหน่วย...ทำการจับกุม..มาสไรเดอร์สะ "


" เดียวก่อนสิลุง! " 


" ดะ...เดียวก่อนสิค่ะ! " ฮิบิกิที่กำลังจะพูดแก้ตัวเเต่บิลด์ได้เอามือมาเเตะไหล่ของเธอเอาไว้ก่อนจะก้าวเดินออกมาพร้อมค่อยยกมือทั้งสองช้าก่อนที่โอกาว่าและเจ้าหน้าที่หน่วยที่2ที่มาพร้อมกับอาวุธค่อยๆล้อมตัวบิลด์เอาไว้แต่บิลด์ที่เล่นตุกติก

 

[ KAKUREMI NO JUTSU! DORO! ]

 

ปลายดาบได้ปล่อยควันออกมาจำนวนมากอำพรางร่างของบิลด์ก่อนที่เหล่าควันจะค่อยๆหายไปเเต่ก็ไม่พบบิลด์อยู่ตรงนั้นเเล้ว

 


ไม่กี่นาทีต่อมาร่างของซึบาสะได้ถูกนำตัวมารักษาซึ่งเป็นเวลาหลายชั่วโมงจนกระทั่งเกือบเช้าวันถัดไป

 

" รอดชีวิตอย่างหวุดหวิดครับ เเต่ว่าต้องรอให้ร่างกายเสถียรสะก่อนถึงจะวางใจได้เป็นสภาพที่บอกอะไรไม่ได้ ครับ "

 

" ฝากด้วยนะครับ " เก็นจูโร่กล่าวขอบคุณก่อนจะหันหลังไปหาชายใส่ชุดสูทสีดำ " ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราจะตามเกราะไปอย่าให้คลาดสายตาไปเด็ดขาดรวมถึงตามหามาสไรเดอร์ด้วย "

 

ไม่ไกลมากฮิบิกิทีกำลังนั่งกลุ่มใจอยู่

 

" เธอไม่จำเป็นต้องกลุ้มใจหรอก " ฮิบิกิเงยหน้ามองเห็นคานาเดะที่เดินมาหาพร้อมกาแฟในมือสองแก้ว " ซึบาสะ ร้องไปก็เพราะด้วยความต้องการของตัวเอง "

 

" คุณคานาเดะ... "

 

" คิดว่าเธอน่าจะรู้อยู่เเล้วว่าซึบาสะกับฉันเคยเป็นนักร้องดูโอ้กันมาก่อน "

 

Zwei Wing สินะคะ " ฮิบิกิได้พูดจบก่อนที่คานาเดะยื่นกาแฟร้อนในมือให้กับฮิบิกิก่อนทีจะนั่งลงข้าง

 

" 2ปีเพื่อระงับผลกระทบการบุกโจมตีการเเสดงสดของนอยท์ให้มากที่สุด....ฉันเคยที่จะร้องสุดยอดบทเพลงนั้นเหมือนกัน "

 

" สุดยอดบทเพลง คุณซึบาสะเองก็พูดเหมือนกัน "

 

" สุดยอดบทเพลงที่จะปลดปล่อยพลังของผู้ใช้เกียร์ เกิดขีดจำกัดจนผู้ใช้รับไม่ไหวเป็นท่าที่ทำลายล้างสูงแต่มันก็เหมือนดาบสองคม.....เวลาเดียวกันนั้นมันก็จะเผาผลาญชีวิตของผู้ใช้ไปด้วยแต่ว่า.... "

 

" นแต่อะไรเหรอคะ? "


" เมื่อ2ปีก่อนนั้นได้ได้มีชายปริศนาปรากฎตัวขึ้นมา....แล้วเข้าจัดการกับนอยท์ทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว....แถมยังเอาพลังของฉันไปอีกด้วย "


" คนที่มาช่วยฉันกับคุณคานาเดะและคุณซึบาสะและชโมยพลังของคุณคานาเดะไปคือใครเหรอค่ะ? "


" บิลด์ไงละ "


" บิลด์? งั้นก็หมายความว่า?"

 

" ไม่ใช่เซ็นโตะหรอก....หมอเคยบอกเอาไว้ว่าตัวเองสูญเสียความทรงจำก็เท่านั้นเรื่องนั้นนะช่างมันเถอะมาพูดเรื่องอขงซึบาสะต่อดีกว่า " คานาเดะที่เปลี่ยนเรื่องทันทีก่อนจะจิบกาแฟในมือ " หลังจากเหตุการณ์ในตอนนั้นอาจจะเพราะผลข้างเคียงของการใช้สุดยอดบทเพลงทำให้ฉันไม่สามารถร้องเพลงได้อีก จนในที่สุดZwei Wingก็ถูกยุบวง ตั้งเเต่นั้นมาซึบาสะก็ไม่คิดถึงความรู้สึกของตัวเองเเละต่อสู้อย่างบ้าระห่ำจนลืมความสนุกของวัยรุ่นไปทำลายตัวตนเเละเสแสร้งเป็นดาบทีไร้ความรู้สึกและสุดท้ายก็เพื่อบรรลุเลยเตรียมใจร้องเเล้วตายไปไม่ใช่ในฐานะของมนุษย์แต่เป็นดาบ "


" ไม่จริงนะ...เรื่องแบบนั้น " 


" ฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน....เเต่ว่านั้นคือวิถีชีวิตของคาซานาริ ซึบาสะที่เป็นอยู่ในตอนนี้ "

 

" เเบบนั้นมันโหดร้ายเกินไปแล้ว ทั้งทีฉันก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิดทั้งเรื่องร่วมจะต่อสู้เเละเเทนที่คุณคานาเดะไรนั้นนะ " น้ำตาเเห่งความเศร้าเริ่มไหออกมาลงบนมือของเธอทีกำลังสั่น

 

" ฮิบิกิ ฉันมีอะไรจะขอร้องหน่อยได้มั้ย " คานาเดะได้พูดพร้อมกับยื่นมือของเธอไปจับมือฮิบิกิจนทำให้เจ้าตัวหันหน้ามาหา " อย่าเกลียดซึบาสะไปเลยนะ.....ถึงแม้ฉันจะไม่อาจจะสามารถเคียงข้างเธอได้แล้วก็ตาม "

 

เซ็นโตะที่ยืนมองดูฮิบิกิที่นั่งกลุ่มใจอยู่กับคานาเดะก่อนจะหยิบบิลด์โฟนขึ้นมาดูได้เปิดตำเเหน่งGPSที่ได้แอบติดกับตัวของคริสในระหว่างที่สู้ปริศนาที่พึ่งสู้กันเขาจึงไล่ตามไปจนมาถึงสกายวอล

 

" สัญญาณสิ้นสุดที่นี้งั้นหรอ " เซ็นโตะได้มองดูรอบๆก็ได้เห็นควันสีเหลืองได้ลอยออกมาพร้อมกับมีการ์เดี้ยนของรัฐบาลค่อยเฝ้าอยู่

 


ณ ร้านNacsita

 

เท็ตสึยะที่ถูกนำตัวมาเเต่ยังไม่ได้สติขณะที่มิโซระค่อยดูแลอยู่เซ็นโตะได้เดินลงบันไดมา

 

" เท็ตสึยะเป็นไงบาง? "

 

" ยังไม่ฟื้นเลยคงต้องใช่เวลานะ...แล้วเซ็นโตะไปไหนมางั้นหรอ? " มิโซระได้หันมาถามเซ็นโตะ

 

" อืม.....พอดีเหมือนว่าจะเจอฐานทัพของเฟาส์เเล้วละ " เซ็นโตะได้พูดออกมาขณะที่เดินเอาบิลด์ไดรฟเวอร์ไปวางพร้อมบอทเทิล

 

" จริงหรอ!! งั้นพวกเราก็ไปกันเลยสิ จะได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ฉันได้นะ " บันโจที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้ดีใจจนตื่นตัวรีบวิ่งเข้าไปหา

 

" ยังก่อน...ตอนนี้นะเราต้องหาข้อมูลมากกว่านี้สะก่อน "

 

" พูดอะไรแบบนั้นนะ.....อุตส่าห์รู้ที่อยู่ของเจ้าพวกนั้นเเล้วตามสูตรก็ต้องบุกไปเลยสิ "บันโจที่พูดเอาเเต่ใจจนเซ็นโตะที่เหลืออดได้เอามือทุบลงที่โต๊ะจนดังลั่นทำให้มิโซระได้สะดุ้งตกใจเเล้วหันไปมอง

 

" ทำไมนายถึงคิดเเต่เรื่องของตัวเองกัน......นายรู้มั้ยว่าต้องมีคนที่ต้องบาดเจ็บมากเเค่ไหนนะ!! "

 

" แล้วไงละ...สิ่งที่ฉันต้องการคือพิสูจน์ความบริสุทธิ์เพื่อเป็นอิสระ...ฉันนะเเสร้งทำดีช่วยคนอื่นไม่เป็นหรอกน่ะ "

 

บรรยากาศในห้องเกิดความตรึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดทำให้มิโซระไม่กล้าออกไปหาทั้งสองคนแม้เเต่นิดเดียว

 

" ถ้านายไปเเล้วจะทำอะไรได้ "

 

" ก็แน่อยู่เเล้ว...ฉันจะจับไนท์โร๊คมาเเล้วล้างข้อกล่าวหาของฉันนะสิ "

 

" เหอะด้วยพลังของนายนะหรอ....อย่ามาพูดให้ขำไปหน่อยเลยน่า " เซ็นโตะพูดเชิงดูถูกได้ยืนกอดอกถอนหายใจออกมา

 

" งั้นมาลองพิสูจน์มั้ยละ...ตัวฉันตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนเเล้วนะ!! " บันโจได้เอาดราก้อนบอทเทิลขึ้นมาเขย่าก่อนจะวิ่งเข้าไปซัดเซ็นโตะจนกลิ้งไปกับพื้น


" อึก...ดูเหมือนว่าดราก้อนบอทเทิลนั้นต่างจากอันอื่นละน่า " เซ็นโตะจะพึ่งโดนซัดมาก็ยังลุกขึ้นยืนแล้วอธิบายตามภาษานักวิทยาศาสตร์ " มันซิงโครกับนายเเล้วทำให้เกิดปฏิกิริยา "

 

" มัวแต่พล่ามอะไรอยู่ได้!!! " บันโจที่ไม่รอจะวิ่งเข้าไปซ้ำเเต่ก็ถูกเซ็นโตะเล่นทีเผลอต่อยอัดเข้าที่ท้องก่อนจะ

ซัดเข้าที่หน้าจนกลิ้งลงไปนอนกับพื้น

 

" ไม่เลวนิน่าแต่ว่าเรื่องการใช้บอทเทิลนะฉันชำนาญกว่าละน่า " เซ็นโตะได้ลุกขึ้นยืนพร้อมหันไปมองเเล้วกอริลาบอทเทิลในมือเล่น

 

" หน่อย...เจ้าขี้โกง " มิโซระได้เดินมาเอาหมอนเเหย่เซ็นโตะเล่น

 

" อะไรเหล่าหมอนั้นเป็นคนเริ่มก่อนนะ "

 

" อึก....ถ้าอย่างงั้นฉันเองก็เอาด้วย " บันโจได้ยันตัวลุกขึ้นเเล้วเข้าไปเอาบิลด์ไดรฟเวอร์มาสวม

 

" เจ้าบ้าทำอะไรนะ....อย่านะ "

 

[ RABBIT TANK! ]

 

[ BEST MATCH! ]

 

" แปลงร่าง! "

 

[ ARE YOU READY? ]

 

พอบันโจได้หมุนคันโยกไปมาเเต่เเทนทีจะแปลงร่างแต่กลายเป็นบิลด์ไดรฟเวอร์เกิดปฏิกิริยาปฏิเสธบันโจจนกระเเสไฟฟ้าช็อตร่างองของเขาก่อนจะสลบลงไปนอนกับพื้นพร้อมบิลด์ไดรฟเวอร์และบอทเทิลได้หลุดออกมา

 

" ให้ตายสิ....เจ้านี้ไม่ใช่ของที่จะใช่กันง่ายๆหรอกนะ " เซ็นโตะได้เดินไปหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์พร้อมบอทเทิลออกมาเเล้วเดินไปวางเหมือนเดิม " เพราะบอทเทิลงั้นหรอเจ้านี้...ดูเหมือนจะพัฒนาเร็วอย่างไม่นาเชื่อเลย...ปล่อยไว้มีหวังได้เป็นโมเลกุลอันตรายเเน่ๆ "

 


ณ ฐานทัพเฟาส์

 

" ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่านายจะยอมใช้แสมชเพื่อเพิ่มฮาร์ซาร์ดเลเวลของบิลด์แบบนี้ "  แบล็คอาร์ทได้กอดอกยืนพูดกับบลัดสตาร์คที่นั่งอยู่บนระเบียงเหล็ก

 

" ฉันก็เเค่กระหายความแข็งแกร่ง....เท่านั้นเเหละน่าก่อนทีเจ้าพวกนั้นจะก้าวข้ามขึ้นต่อไป...พวกนั้นจะต้องรู้จักตัวเองสะก่อน "

 

" แล้วคราวนี้....จะเอาตัวทดลองที่ไหนต่อไปละ " ไนท์โร๊คได้ถามบลัดสตาร์คเกี่ยวกับตัวทดลองต่อไป

 

" มีอยู่คนนึ่งที่น่าสนใจอยู่ " บลัดสตาร์คได้ส่งรูปให้กับไนท์โร๊คคนในรูปนั้นก็คือมิคุ


 

เช้าวันต่อมาโซอิจิได้เอาป้ายไปตั้งหน้าร้านให้เรียบร้อยก่อนจะจูบส่งให้พระอาทิตย์ของวัยใหม่แล้วเดินเข้าไปในร้านพบบันโจได้เดินขึ้นมาพอดี

 

" โอ้ว...ไงๆรู้สึกตัวเเล้วงั้นหรอฉันได้ฟังจากมิโซระเเล้วละว่านายนะ...พยายามจะแปลงร่างสินะขอเตือนไว้ก่อนเลยน่ามันอันตราย "

 

" ยุ่งน่า!!! " บันโจที่เดินมานั่งที่เคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ " แล้วหมอนั้นละ "

 

" เซ็นโตะนะหรอ....อยู่ที่สถาบันวิจัยนะ...เขาไปค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับสกายวอลนะเห็นว่าอยากหาฐานทัพของเฟาส์ไวๆนะ "

 

" ได้ยินข่าวรึป่าว...เห็นว่าเมื่อคืนนอยท์ได้ปรากฎตัวออกมานะ " บันโจที่ได้ยินเเบบนั้นก็เอามือท้าวคางมองโซอิจิ

 

" แล้วมันทำไมละ......ทั้งๆที่ตัวเองเอาแต่แอบเพ้นพ้านไปมาอย่างอิสระแต่ฉันจะต้องมาติดอยู่แต่ในที่แบบนี้มันไม่เห็นแฟร์เลยสักนิด " 

 

ฉันจะบอกเรื่องอะไรดีๆเกี่ยวกับเซ็นโตะให้ฟังแล้ว หมอนั้นมีด้านที่สุขุม เปี่ยมสูงแล้ว ก็ยังมีด้านที่โดดเดียวอย่างทีเราคิดไม่ถึงด้วย "  โซอิจิได้เดินมาเสิร์ฟกาแฟให้กับบันโจเเละเริ่มเล่าเรื่องต่อ " หมอนั่นนะเมื่อมีคนอยู่ตรงหน้ากำลังเดือดร้อนก็จะช่วยเหลือทันที....โดยที่ไม่คิดถึงว่าจะอันตรายถึงชีวิตตัวเองเลยแม้แต่น้อย "

 

บันโจที่ได้ฟังเรื่องราวของเซ็นโตะก็เริ่มรู้สึกผิดก่อนจะหยิบกาเเฟขึ้นมาดื่มรสชาติก็รู้สึกขมเกินจนสำลักออกมา

 

" อึย!! ขมอะ " 


 

ณ สถาบันวิจัยโทโตะ

 

เซ็นโตะกำลังค้นคว้าหาข้อมูลเกี่ยวกับสกายวอลอย่างหนักวิเคราะห์วนไปวนมาก็ยังหาสิ่งทีเขาต้องการไม่ได้เลย

 

" มีอะไรหรอ " เก็นโทคุที่สังเกตุเห็นสีหน้าของเซ็นโตะที่กำลังครุ่นคิดอย่างมากจึงเข้าไปทัก " ท่าทางเคร่งเครียดน่าดูเลยน่า "

 

" พอดีผมอยากรู้เรื่องสกายวอลนะครับ "

 

" รู้รึเปล่าว่ามีแก็สออกมาจากกำเเพงนะ "

 

" แก็สหรอ? ไม่ครับ "

 

" มันได้พุ้งออกมาใต้ดินและมีสารประกอบไปด้วยสารที่ไม่มีบนโลกนี้ คัตสึรากิเรียกมันว่าเนบิวล่าแก็ส " 

 

" เนบิวล่าแก็ส "

 

" คัตสึรากิเป็นผู้ที่ร่วงรู้เกี่ยวกับเนบิวล่าแก็สเป็นคนแรก...ช่วยเปิดข้อมูลของคัตสึรากิให้หน่อยจะได้มั้ย " เก็นโทคุได้หันไปสั่งกับอุสึมิ

 

" แต่ว่า...แบบนั้นจะดีหรอครับ "

 

" ดี "

 

"เข้าใจแล้วครับ " อุสึมิที่ไม่สามารถปฏิเสธได้จึงเดินที่คอมพิวเตอร์ของคัตสึรากิเเล้วเปิดข้อมูลการวิจัยขึ้นให้เซ็นโตะดู " นี้คือข้อมูลการวิจัยของคัตสึรากิ "

 


อีกด้านนึ่งฮิบิกิได้มานั่งคิดทบทวนเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาทั้งหมดร่วมถึงบทสนทนาที่ได้พูดคุยกับคานาเดะด้วยเช่นกัน

 

" ฮิบิกิ " เสียงของคนๆนึ่งได้ดังออกมาทำให้เธอได้หันไปหาพบมิคุที่ยืนอยู่

 

" มิคุ? "

 

" พักนี้เห็นเก็บตัวอยู่คนเดียวมาตลอดเลยไม่ใช่หรอ? "

 

" อ่า..งั้นหรอกหรอแหะๆ....ไม่ใช่เเบบนั้นหรอกพอฉันอยู่คนเดียวก็ทำอะไรไม่ได้หรอก "

 

" คิดงั้นหรอ? "


ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นคานาเดะที่ออกมาเดินเล่นก็เห็นพวกเธอจึงได้ยืนแอบฟังอยู่เงียบๆ

 

" เห็นมั้ยละ....อย่างเช่นเรื่องของโรงเรียน เพราะมิคุทำให้ฉันตัดสินใจเข้ามาด้วยไง...เอิ่มจะว่าไงดีก็ค่าเล่าเรียนที่นี้มันถูกจนเกิดเหตุจนน่าตกใจเลยล่ะ จะไม่ได้ไม่เป็นภาระคุณแม่เเละคุณย่าเหมือนกันแแหะๆ " ฮิบิกิที่พยายามขำกลบเกลื้อนเเต่พอมองหน้ามิคุที่ทำหน้าจริงจังก้ทำให้รู้ว่าเธอไม่สามารถปิดมิดได้ " ว่าเเล้วเชียวปิดบังมิคุไม่ได้จริงๆสะด้วยสิน่า "

 

" เพราะว่าฮิบิกินะกำลังฝืนตัวเองอยู่ยังไงล่ะ "

 

" นั้นสิน่า....แต่ว่านะขอคิดคนเดียวสักพักเถอะ.....ไม่ว่ายังไงเรื่องนี้ฉันต้องพยายามคิดหาทางแก้ให้ได้เลย "

 

" เข้าใจเเล้วละ "

 

" ขอบใจนะมิคุ "

 

คานาเดะที่ได้รู้ถึงความรู้สึกและตัวตนจริงของฮิบิกิจนหมดเปลือกก็แอบเป็นห็นห่วงกำลังจะเดินออกไปแสดงตัวแต่ว่าจู่ๆการ์เดี้ยนของเฟาส์ได้ปรากฎตัวออกมาล้อมสองคนนั้นเอาไว้


" เจ้าพวกนั้น!! " 


ด้านของฮิบิกิและมิคุที่ตอนนี้ถูกการ์เดี้ยนของเฟาส์ล้อมเอาไว้

 

" การ์เดี้ยนงั้นหรอทำไม " มิคุที่มองดูรอบๆก่อนที่ฮิบิกิจะมองดูการ์เดี้ยนดีก็รู้ว่าไม่ใช่ของรัฐบาลแต่เป็นของเฟาส์

 

" การ์เดี้ยนของเฟาส์งั้นหรอ.... " 


ในระหว่างที่ฮิบิกิและมิคุกำลังจะโดนจับตัวอยู่นั้นจู่ๆคานาเดะก็ได้ปรากฎตัวออกมาแล้วเข้าเตะใส่การ์เดี้ยนตัวนึ่งจนล้มลงก่อนจะขโมยอาวุธของมันมาแล้วยิงเข้าใส่การ์เดี้ยนอยู่ด้านหลังของฮิบิกิและมิคุจนล้มลง


" คุณคานาเดะ!? "


" รีบหนีไปเร็วเข้า " คานาเดะได้ตะโกนออกมาก่อนจะเปลี่ยนท่าจับปืนของการเดี้ยนเป็นถือดาบเข้าฟันใส่ร่างของการ์เดี้ยนสองตัวที่แห้เข้ามา2ด้านจนหมดสภาพก่อนจะวิ่งนำทั้งสองหลบหนีจากการ์เดี้ยนแต่วิ่งออกมาได้ไม่ไกลบลัดสตาร์คก็ได้ปรากฎตัวออกมายืนต่อหน้าทั้งสาม

 

" ว่าไงสาวนๆ.....มีอะไรให้ช่วยไม่ " บลัดสตาร์คพูดจบก็ได้เอาสตรีมกันขึ้นมาเเล้วยิงกระสุนพิษเข้าใส่ร่างของฮิบิกิจนเธอล้มลงไปนอนกับพื้นเพราะฤทธิ์ของพิษ

 

" ฮิบิกิ...อึก " ก่อนที่มิคุจะวิ่งเข้าไปหาเเต่ก็ถูกสตาร์คดึงตัวเอาไว้ก่อนจะถูกต่อยเข้าทีท้องทำให้สลบ


" นี่แก!? "  คานาเดะได้หันไปจะเข้าไปช่วยมิคุแต่ก็ถูกบลัดสตาร์คใช่มือปัดอาวุธในมือของเธอจนหลุดก่อนจะชกเข้าที่ท้องของเธอจนทรุดลงไปนั่งกับพื้นด้วยความจุก " อะ...อึก "


" เปลี่ยนก็แล้วกัน.....ฉันขอเอาตัวเธอไปด้วย " บลัดสตาร์คได้เดินไปสับต้นคอของคานาเดะจนเธอสลบไปก่อนจะโดนแบกขึ้นบ่าไปอีกคน


" คะ...คุณคานาเดะ....มะ...มิคุ....อะ...เอาคืนมาน่ะ....อะ...เอามิคุคืนมา " 


ภาพสุดท้ายก่อนที่สติจะเลือนลางคือภาพที่บลัดสตาร์คได้เอาร่างของมิคุไปเวลานั้นเซ็นโตะได้กำลังขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมาก็ได้เห็นบลัดสตาร์คเเบกร่างมิคุอยู่

 

" บลัดสตาร์ค!!! " เซ็นโตะได้รีบลงจากรถก่อนจะวิ่งเข้าไปหาเเต่บลัดสตาร์คก็หายไปพร้อมควันก่อนทีเขาจะหันไปมองเห็นฮิบิกิที่นอนหมดสติอยู่ " ฮิบิกิ...ฮิบิกินี้!! "

 

เซ็นโตะได้พยายามเขย่าร่างฮิบิกิก็จะสังเกตุเห็นร่างกายของเธอที่เส้นเลือดขึ้นตามตัวเหมือนที่ตัวเองเคยโดน

 

" พิษนิน่า!! "

 

เซ็นโตะได้รีบเเบกร่างฮิบิกิกลับมาที่Nascitaทันทีทำให้มิโซระเเละซาวะที่กำลังทานอาหารอยู่ได้ตกใจ

 

"  เอ้...ฮิบิกิจังเกิดอะไรขึ้นนะ"


" โดนบลัดสตาร์คเล่นงาน......เเถมโดนพิษอีกด้วยต้องรีบช่วยเธอเดียวนี้ " เซ็นโตะได้เเบกร่างฮิบิกิไปนอนบนโซฟาซาวะเเละมิโซระพยายามปฐมพยาบาลเเต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

 

" ทำไงดีละ.....ถ้าไม่เอาพิษออกละก็ " ซาวะที่ไม่รู้จะทำยังไงต่อเเต่มิโซระที่จับมือฮิบิกิอยู่ก่อนที่กำไลของเธอเกิดส่องเเสงทำให้เธอตกใจจนชักมือกลับมา

 

" มิโซระเมื่อกี้นี้มันอะไร "

 

" ก็ไม่รู้เหมือนกัน....เเต่ว่าบางทีฉันอาจจะรักษาได้ก็ได้ " มิโซระพูดจบได้เอามือจับที่เเขนของฮิบิกิพร้อมกำไลได้ส่องเเสงขึ้นทำให้ร่างกายของฮิบิกินั้นกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม

 

" กลับมาเป็นเหมือนเดิม......แล้ว "  เซ็นโตะได้มองร่างกายฮิบิกิที่หายเป็นปกติก่อนที่มิโซระจะเซล้มเเต่ซาวะรับเอาไว้ทัน

 

" มิโซระจัง...เป็นไรนะจู่ๆ "

 

" รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย...ขอพักหน่อยก็คงโอเคแล้วละ "

 

เซ็นโตะได้มองดูสถานการณ์ที่ค่อนข้างเรียบร้อยเเล้วจึงรีบลงไปห้องใต้ดินที่บันโจกำลังวิดพื้นอยู่

 

" เห้!! เจ้าบ้ากล้ามไร้สมอง "

 

" ว่าใครบ้ากล้ามไร้สมองกัน " บันโจที่ได้ยินเเบบนั้นก็เลิกวิดพื้นเเล้วลุกขึ้นมาด่าเซ็นโตะทันที

 

" ตอนนี้ฉันอาจจะรู้ที่อยู่ของฐานทัพเเล้วละ "

 

" เอ้! จริงหรอ...ไม่ใช่เล่นนิน่า " บันโจที่ได้ยินข่าวก็ดีใจจนทั้งสองรีบไปที่คอมพิวเตอร์ก่อนที่เซ็นโตะจะเปิดขึ้นมาพร้อมเสียบแฟลชไดร์ข้อมูลสกายวอลออกมาให้ดู

 

" ที่กำเเพงนั้นมีเนบิวล่าแก็สพุ้งออกมา...ถ้าหากว่าอัดเเก็สนั้นเข้าสู่ร่างกายแล้วจะทำให้เซลล์เกิดการแบ่งตัวเเล้วกลายเป็นสัตว์ประหลาดนี่เเหละคือส่วนประกอบเเสมช "

 

" ในร่างกายของฉันมีเเก็สนี้อยู่งั้นหรอ....ร่วมถึงนายด้วย "

 

" อืม...คิดว่าตรงใต้ดินที่แก็สพุ้งออกมาต้องเป็นฐานทัพของเฟาส์แน่นอน "

 

" แต่ว่าที่เเบบนั้นมันต้องมีเวรยามเฝ้าเเน่นอน "

 

" ก็นี้ไงละฉันเจอจุดที่มีแก็สรั่วไหลแล้วไงละ " เซ็นโตะได้ชี้ไปยังจุดที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่คาดว่าน่าจะเป็นฐานทัพของเฟาส์

 

" แต่ว่าที่นั้นนะเป็นเขตหวงห้ามไม่ใช่หรอ? ไม่อันตรายไปไหนหรอ? " ซาวะได้มองเห็นจุดที่เซ็นโตะชี้ได้พูดขึ้น

 

" มิคุและคุณคานาเดะ...ต้องอยูที่นั้นแน่ๆ " ฮิบิกิที่จู่ๆเดินลงมาโดยที่มิโซระได้ประคองเธอลงมา

 

" ไม่ไหวหรอก....ร่างกายแบบนี้ยะ"

 

" ต่อให้เป็นเเบบนั้นฉันก็ต้องไปค่ะ.....เพื่อนคนสำคัญของฉันและผู้มีพระคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย....ฉันจะไม่ยอมทนดูอยู่เฉยๆหรอกค่ะ " ฮิบิกิพูดด้วยเเววตามั่นใจ " อีกอย่างถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่างละก็.....ฉันคง "


" เห้อ.....เลวร้ายสุดๆทำไมต้องหวั่นไหวด้วยน่าาา " เซ็นโตะที่นั่งเงียบๆไม่พูดอะไรก่อนจะถอนหายใจออกมาและหันไปหาฮิบิกิ " ถ้าฉันจะพาเธอไปละก็....เธอในตอนนี้นะยังแข็งแกร่งไม่พอ บันโจ...ช่วยสอนวิชามวยของนายให้กับฮิบิกิหน่อยได้มั้ย "

 

" อะ...อืมก็ได้อยู่หรอก " 


" เอ้ะ? "


" ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาเธอได้รับการฝึกกับคานาเดะมาบางแล้ว....แต่แค่นั้นยังไม่พอจนกว่าจะแน่ใจว่าเธอนั้นสามารถต่อสู้ด้วยตัวเองได้อย่างเต็มที่แล้วฉันถึงจะพาไปด้วย "


" เข้าใจเเล้วค่ะ "


" ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ.....ต่อให้เป็นเด็กฉันก็ไม่อ่อมมือหรอกนะ "


" ต้องการแบบนั้นอยู่แล้วละคะ " 


เซ็นโตะมองดูทั้งสองก่อนจะหยิบบอทเทิลที่บลัดสตาร์คให้มาและมองดูมันด้วยความสงสัยก่อนจะรู้สึกแปลกกับบอทเทิลในมือ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #22 moswiwat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 11:17

    โอ้โห โดนจับ 2 เลย งานนี้

    #22
    0
  2. #21 forever2560 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 22:33

    ว่าแต่ตั้งเเต่ตอนที่แล้วน่ะฉันยังไม่มีบทเกรินนำเลยฉันเป็นพระเอกน้า...:เซ็นโตะ

    หนวกหูน่าเจ้างั้ง เพราะงั้นเหละตอนต่อไปจะเป็นการบุกโจมตีเฟาส์กันจะเป็นยังไงต่อติดตามตอนต่อไป:บันโจ
    เอ๋!!!! อีกแล้วหรอเนี้ย:เซ็นโตะ
    #21
    0