Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 123 : XV ตอนที่ 2 โศกนาฎกรรมที่หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    27 พ.ย. 63

ณ โบราณสถานบนดวงจันทร์ หลายพันปีก่อน


File:Chamber 1.png 


ตามกำเเพงที่เต็มไปด้วยเลือดจากร่างๆนึ่งที่พยายามไปไหนสักเเห่งก่อนจะมาถึงใจกลางห้องพบร่างชายปริศานาที่ตามร่างเต็มไปด้วยบาดเเผลพร้อมเเขนซ้ายที่ถูกตัดขาดกำลังทำอะไรกับเเท่นตรงหน้า


File:Enki body.png 


" ระ....บบทั้งหมด.....ทำงานนับถอยหลัง300วินาทีก่อนเข้าแทรกแซงเครื่อข่าย....เท่านี้ก็...อึก " ชายปริศนาได้เอามือที่อาบไปด้วยเลือดเเตะไปที่แท่นที่เป็นตัวควบคุมหลักของโบราณสถานที่เข้ายืนอยู่ตอนนี้ก่อนที่มอนิเตอร์ปรากฎเเสงสีเเดงที่ยิงไปยังดวงจันทร์

 

" ขอ...โทษด้วยนะ.....พวกเราไม่มีเวลาอธิบายหรือส่งข้อความอะไรไปยังโลก...ยกโทษให้ด้วย....ฟีเน่ " ชายคนนั้นได้สิ้นใจไปจากอาการเสียเลือดอย่างมาก


" ฮ้ะ!? " เซ็นโตะที่ได้สะดุ้งตื่นขึ้นมาจากเโต๊ะทำงานของตัวเองที่เต็มไปด้วยเครื่องมือมากมาย " ฝันนั้นอีกแล้วเหรอเนี่ย....ทำไมหมู่นี้เราถึงฝันแต่พวกนี้กัน... " เซ็นโตะได้บ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะมอง


โกดังแห่งนึ่งที่ถูกทิ้งร้างอยู่ชานเมืองโดยตอนนี้เป็นบ้านชั่วคราวของเขากับบันโจที่หลังแผนสร้างโลกใหม่สำเร็จแต่ก็แรกมากับการที่ผู้คนบนโลกนั้นจำพวกเขาไม่ได้โดยที่ทั้งสองนั้นมีตัวตนอยู่ในฐานะเพียงแค่ผู้สร้างเท่านั้นและด้วยใบหน้าของเซ็นโตะที่เป็นซาโต้ ทาโร่ที่เป็นเป็นศิลฟินชื่อดังกับบันโจที่มีตัวตนซ้ำกับโลกใบนี้ที่เป็นนักมวยชื่อดังทำให้พวกเขาทั้งสองไม่สามารถหางานทำได้ร่วมถึงไม่มีเงินให้เช่าห้องได้ทำให้ทั้งสองต้องมาลงเอ๋ยนอนในโกดังอย่างที่เห็นโดยที่ยังโชคดีที่เซ็นโตะได้ทำการเอาโซล่าเซลล์จากกองขยะมาดัดแปลงให้กลับใช้งานได้ร่วมถึงซ่อมระบบปะปาอีกด้วย


เซ็นโตะได้ลุกจากเก้าอี้เดินไปล้างหน้าในห้องน้ำก่อนจะเดินออกมมายืนอยู่ที่หน้าโต๊ะของตัวเองที่บนโต๊ะนั้นมีกล่องใบนึ่งที่เจ็มไปด้วยบอทเทิลทั้ง60ขวดร่วมถึงโรบอทเจลลี่บอทเทิลและคอกโคไดส์บอทเทิลอยู่และข้างๆนั้นก็มีแสครลไดรฟเวอร์2เส้นกับบิลด์ไดรฟเวอร์อีกสองเส้นกับบริสซาร์ดนัคเคิลวางเอาไว้อยู่


" ป่านนี้บันโจจะขายของออกบางมั้ยน่า " เซ็นโตะได้ทิ้งตัวนั่งลงกับเก้าอี้ก่อนจะบ่นออกมา


ในเวลาเดียวกัน ณ ตลาดนัดกลางลานน้ำพุแห่งนึ่งในโตเกียวที่เป็นพื้นที่ให้พ่อค้าแม่ค้าได้มาเปิดร้านขายของกันซึ่งก็ได้มีร้านนึ่งดูจะไม่ค่อยมีใครเข้ามาอุดหนุนแม้แต่น้อยอาจจะด้วยพวกของที่เอามาชายนั้นเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ดูแปลกๆสำหรับสายตาคนอื่น


" เอาล่ะๆๆๆ เร่เข้ามาๅ สิ่งประดิษฐ์สุดแปลกจากนักฟิสิกส์สติเฟื้องมาเยอะแยะเต็มไปหมดเชิญเลือกซื้อได้เลยคราบบ!!! " บันโจที่ได้ตะโกนพรีเซ็นของที่เอามาขายซึ่งเป็นผลงานสิ่งประดิษฐ์ของเซ็นโตะที่มอบหมายให้บันโจมาเป็นคนขายแต่ไม่ว่าจะตะโกนเพื่อเรียกลูกค้ายังไงก็ไม่มีวี่แววจะมีคนเข้ามาซื้อแม้แต่คนเดียว " เงียบฉีเลย....เห้อ "


ตัดกลับมาทางด้านของเซ็นโตะได้ทิ้งตัวนอนลงบนโซฟาเก่าๆก่อนจะหันไปมองบนโต๊ะที่มีไอเท็มชิ้นนึ่งที่เขาทำค้า่งเอาไว้อยู่แปปนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปหยิบไอเท็มขิ้นนั้นขึ้นมาซึ่งเป็นบอทเทิลที่มีลักษณะคล้ายกับจีเนียสบอทเทิลแต่สีกลับเป็นสีดำสลับกับสีน้ำเงิน


PRE-ORDER : Build New World : Kamen Rider Cross - Z V-Cinema & DX Muscle  Galaxy Full Bottle - Hello.hobby Toys จำหน่ายหุ่นเหล็ก ของเล่นไรเดอร์  และเลโก้จีน : Inspired by LnwShop.com


เซ็นโตะที่จ้องบอทเทิลในมืออย่างไม่ละสายตาอยู่พักนึ่งก่อนจะได้ยินสัญญาณเตือนมาจากคอมพิวเตอร์ของเขาจึงเดินตรงเข้าไปดูทำปรากฎเป็นสัญญาณข้อความช่วยเหลือจากเรือลำนึ่งที่อยู่เหนือน่านน้ำทะเลแปรซิฟิกทีตอนนี้กำลังถูกอรูคานอยท์เข้าโจมตี


" กะ...แล้วเชียวว่าจะต้องถูกโจมตี " เซ็นโตะได้วางบอทเทิลในมือเอาไว้ก่อนจะเดินไปที่กล้องเก็บบอทเทิลแล้วเลือกเบสแมทส์มา2-3อันก่อนจะคว้าเอาเสื้อโค้ชตัวเก่งกับบิลด์ไดรฟเวอร์แล้ววิ่งออกข้างนอกโกดังแล้วปิดประตูเอาไว้ก่อนจะเอาไดฟรเวอร์มาสวม


[ PANDA ROCKET! ]

 

[ BEST MATCH! ] 

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ BUTTOBI MONOTONE! ROCKETPANDA! YEAHH! ] 


Kamen Rider Build Episode 7: "Evil Scientist" Episode Guide + Trailer -  日本ヒーロー Nihon Hero


เซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นบิลด์ร็อคเก็ตแฟนด้าฟอร์มก่อนจะมือซ้ายที่เป็นร็อคเก็ตบินสู่ท้องฟ้าและมุ่งหน้าไปยังมหาสมุทรแปรซิฟิกทันที


ทางด้านมหาสมุทรแปรซิฟิกเหนือเรือของอเมริกาทีได้ขนส่งศพที่พบเจอในชั้วโลกใจ้เพื่อไปทำการวิจัยแต่ในระหว่างเดินทางนั้นดันถูกอรูคานอยท์บุกโจมตีในขณะเดียวกันก็ได้มิสไซล์ยิงพุ้งเข้ามาเหนือพวกเขาพออยู่ระยะเดียวกันแล้วตัวมิสไซล์ได้เปิดออกปรากฎร่างของชิราเบะเเละคิริกะทั้งสองที่อยู่ข้างในของมิสไซล์ได้กระโดดโดยที่ร่างของทั้งคู่กำลังตกลงไปหาเรือของอเมริกา


" โธ่วว...อย่าลืมลิ้งเกอร์แบบนี้สิ " ชิราเบะได้ยื่นหลอดลิ้งเกอร์ในมือยื่นส่งให้คิริกะ


" แหะๆ....ขอโทษด้วยเดส " คิริกะได้ยื่นมือไปลิ้งเกอร์ก่อนที่ทั้งสองจะเข้าไปไกลกันก่อนจะเอาลิ้งเกอร์จ่อที่หลังคอของกันและกัน " งั้นจะชดเชยที่พลาดให้ก็แล้วกันนะ "

 

[ Zeios Igalima raizen tron ]


GIF - GIFs

 

[ Tenshin purasu ranman kakeru Ju teion buppa Death Kawai sa amatte niku wo tabetai Shojo no sanjo Death ]

 

คิริกะได้พุ้งลงมาก่อนจะใช้ร่างของอรูคานอยท์ตัวนึ่งเป็นเบาะลองจนร่างอขงมันล้มลงเพราะแรงของคิริกะพร้อมกับเธอใช้เคียวในมือปิดฉากจนมันสลายหายไปก่อนจะแยกใบมีดออกเป็นสามเล่มเเล้วเวียงยิงออกไปโจมตีอีกสามตัวแล้ววิ่งบุกเข้าไปฝ่าวงล้อมของอรูคานอยท์ตรงหน้า


ขณะเดียวกันใกล้ๆนั้นชิราเบะได้เคลื่อนที่ไปมาหลบหลีกอรูคานอยท์ที่โจมตีเข้ามาใส่เธอก่อนจะส่วนกลับด้วยโยโย่ของเธอที่ได้มีใชมีดพลังงานสีชมพูออกพร้อมกับเกียร์ที่หัวของเธอได้กสงออกเป็นใบเลื้อยฟันตัดร่างของอรูคานอยท์ที่เธอพุ้งผ่านไปเรียงตัว

 

[ Eguri chirashi okama taifuMe ga mawaru kedo enya kora sa Nichiya ganbaru Death ]


ใกล้ที่ทั้งสองสู้อยู่นั้นฏ้ยังคงมีทหารสองนายกำลังยิงต่อสู้กับอรูคานอยท์บางตัวแต่ยิงมากเท่าไรก็ยิงเรียกให้มันเข้ามาหาพวกเขามากขึ้นเท่านั้นจนมีตัวนึ่งได้กระโจนเข้าใส่พวกเขาทั้งสองแต่ก่อนจะถึงตัวบิลด์ได้บินพุ้งลงมาพร้อมใช้กรงเล็บข้างขวาแทงเข้าที่ร่างของอรูคานอยท์ตัวนั้นเต็มๆจนร่างของมันสลายหายไปก่อนจะหันไปยิงร็อคเก็ตที่แขนซ้ายพุ้งออกไปโจมตีใส่ตัวอื่นๆ


" รีบหนีไปเข้าข้างในเร็วเข้า " บิลด์ได้หันไปบอกกับทหารทั้งสองนายซึ่งทั้งสองก็ทำตามที่บิลด์บอกก่อนที่บิลด์จะหันกลับไปแล้วหยิบฟูลฟูลบอทเทิลขึ้นมา


[ RABBIT RABBIT! ]

 

" บิลด์อัพ "


[ ARE YOU READY? ]


[ OVERFLOWKURENAI NO SPEEDY JUMPERRABBITRABBIT! YABEI! HAEEEI! ]


บิลด์ได้เปลี่ยนเป็นร่างแรบบิทแรบบิทแล้วเรียกฟูลอบเทิลบลาสเตอร์ออกมาเข้าโจมตีใส่อรูคานอยท์ทันทีซึ่งทำให้ชิราเบะที่จัดการกับตัวที่อยู่ตรงหน้าของเธอสำเร็จก็ได้หันไปเห็นบิลด์ที่กำลังเข้าสู้อยู่ใกล้ๆ


" เขาโผล่มาอีกแล้ว "


" เอาไงดีละเดส " คิริกะได้ติดต่อไปที่ศูนย์พร้อมกับมองไปที่บิลด์ที่เข้าต่อสู้กับอรูคานอยท์จนล้มพวกมันที่ละตัวและยังล้มได้อย่างต่อเนื่องไปเรื่อยๆ


" ดำเนินภารกิจกำจัดอรูคานอยท์ต่อไปก่อน...แต่ก็ค่อยระวังตัวเอาไว้ด้วย " เก็นจูโร่ได้บอกให้ทั้งสองดำเนินแผนการตามเดิมก่อนที่จะมีอรูคานอยท์ตัวนึ่งพุ้งเข้ามาทางคิริกะซึ่งเธอก็ไม่ได้มีทีท่าจะโต้กลับแม้แต่น้อยซึ่งอรูคานอยท์ที่เห็นว่าเข้าทางจนไม่ทันระวังก็ถูกชิราเบะใช้เลื้อยที่หัวของเธอหันตัดเป็นชิ้นๆ 


" เขาว่างั้นละเดส "


" ก็มีแต่ต้องทำตามเท่านั้นแหละนะ "


[ Kessen no Fight song kasane au uta ga Don'na takai kabe mo kirikizande mirai wo tsukuru "Yume wa makenai" Tsuyoi Love de tsukkire ]

 

คิริกะที่จัดการอรูคานอยท์ตรงหน้าก่อนจะมีตัวขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาจากทะเลอยู่ตรงหน้าได้เข้าโจมตีใส่หอสังเกตการณ์ของเรือจนถล่มมาทางที่เธออยู่พอดีเศษซากตึกที่ตกมาอย่างรวดเร็วจนทำให้เธอไม่สามารถหนีออกมาได้ทันบิลด์ที่หันไปเห็นก็ยืดแขนขวาพุ้งออกไปแล้วคว้าร่างของคิริกะดึงมาที่ตัวได้ทัน


" คิริจัง!? " ชิราเบะที่อยู่อีกฝั่งพอเห็นก็รีบตะโกนเรียกหาคิริกะด้วยควมเป็นห่วงทันที

 

" กะ....เกือบไปแล้วเดส " คิริกะที่รู้สึกใจหายก่อนจะพึ่งสังเกตุเห็นมือของบิลด์ที่โอบเอวตัวเธอเอาไว้อยู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองก็หน้าแดงขึ้นมาทันทีเพราะไม่เคยถูกคนแปลกหน้าแตะตัวและอยู่ใกล้ขนาดนี้มาก่อน


" ให้ตายสิ....ชอบประมาทจริงๆนะ " บิลด์ได้หันมาแหย่ใส่คิริกะเล็กน้อยก่อนจะมานึกว่าลืมตัวไปก็ไม่ทันแล้ว


" มะ.....ไม่ได้ขอให้ช่วยสะหน่อยเดส!!! " คิริกะที่พอโดนตำหนินิดหน่อยก็ตะคอกใส่บิลด์ทันทีก่อนที่ฝูงอรูคานอยท์จำนวนมากที่เห็นว่าเธอกับบิลด์นั้นเป็นเป้านิ่งอยู่ก็ได้วิ่งพุ้งเข้ามา " แห่กันมาแล้วเดส!? " คิริกะที่เห็นก็ได้ชี้ไปให้บิลด์หันตามไปซึ่งบิลด์ก็ไม่ได้มีทีท่าจะตกใจแม้แต่น้อยก่อนจะหันเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ที่บรรจุฟูลฟูลบอทเทิลอยู่แล้วไปทางฝูงอรูคานอยท์ที่วิ่งเข้ามา


[ FULL FULL MATCH DESU ]


[ FULL FULL MATCH BREAK ]


บิลด์ได้ชาร์จกระสุนพลังงานสีแดงเอาไว้ที่ปลายกระบอกก่อนจะเหนียวไกยิงออกไปเข้าใส่ฝูงอรูคานอยท์ที่วิ่งเข้ามาภายในนัดเดียวจัดการอรูคานอยื๖รงหน้าทั้งหมดจนไม่เหลือแม้แต่เศษฝุ่นแม้นิดเดียวซึ่งทำให้คิริกะ ชิราเบะร่วมถึงคนอื่นในห้องบัญชาการต่างตกใจกับพลังของบิลด์


" สะ....สุดยอด " ชิราเบะที่กำลังยืนตะลึงอยู่นั้นจู่ๆก็ได้มีการ๗โมตีปริศนาได้พุ้งเข้ามาโจมตีใส่ชิราเบะจากข้างหลังจนเธอกระเด็นลงไปนอนกับพื้นจนทำให้บิลด์และคิริกะหันไปมอง


" ชิราเบะ!? "  คิริกะได้รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีก่อนที่บิลด์นั้นจะหันฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ไปทางทิศนึ่งก็พบกับร่างเล็กปริศนาที่ยืนอยู่ตกหน้าในชุดกระโปรงสีดำพร้อมหูสุนัขเเละในมือที่ถือกระเป๋าลากสีดำ


 

" เธอสินะ....คนที่โจมตีเรือขบวนนะ " 

 

" ต้องขอโทษด้วยแล้วกันนะค่ะ.....แต่ว่าฉันไม่มีเวลามาเล่นกับพวกคุณหรอกนะค่ะ " เด็กสาวได้กล่าวก่อนจะวิ่งถือกระเป๋าที่ถือมาด้วยในมือกระโดดลงไปที่รอยแยกของเรือ

 

" คิดจะหนีหรอ " บิลด์ได้รีบวิ่งตามเด็กสาวคนนั้นไปทันทีก่อนที่คิริกะเห็นทั้งสองกระโดดลงไปแล้วก็รีบพยุงร่างอขงชิราเบะลุกขึ้นทันที


" นี่มันเรื่องอะไรกันแน่นะ "


" ยังไงก็เถอะพวกเราก็รีบไปเถอะเดส "


" คิริจัง...อย่าไปคนเดียวสิ "

 

ฝั่งบิลด์ที่กระโดดลงมาวิ่งไล่ตามเด็กสาวคนนั้นที่วิ่งไวอย่างมากจนแทบตามไม่ทันแต่ด้วยร่างของแรบบิทแรบบิทฟอร์มนัน้ที่มีความเร็วสูงกยังพอไล่ตามทันจนมาถึงทางแยกนึ่งก่อนที่บิลด์จะเลี้ยวตามเด็กสาวที่เลี้ยวขวาก็ก็ได้มีร่างนึ่งได้มายืนขว้างทางเอาไว้สะก่อนทำให้บิลด์ต้องหยุดไล่ตามอย่างช่วยไม่ได้


mizusawa haruka | Tumblr


" ใครน่ะ? " บิลด์ที่หยุดมองปรากฎว่าเป็นร่างชายคนนึ่งที่สวมชุดไปรเวทไม่ใช่เครื่องแบบของทหาร " ไม่ใช่ทหาร....นี่นายเป็นใครกันแน่ "


บิลด์ได้เอ๋ยถามกับชายตรงหน้าซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะหยิบเข็มขัดสีดำออกมาซึ่งเป็นแบบเดียวกับอัลฟ่าแต่ที่ดวงตาของหน้าเข็มขัดเป็นดวงตาสีชมพูบางๆแทน


" เข็มขัดนั้นหรือว่า!? "


[ OMEGA ]


" ห๊าาาาา!!! อะมาซอน!!! " 


[ EVOLU-E-E-EVOLUTION ]


Watch Amazon Riders - Season 1 | Prime Video


" โอเมก้าเหรอ.....เป็นพวกเดียวกับไอ้เจ้าตัวสีแดงนั้นสินะ " บิลด์พอเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นแปลงร่างและยืนอยู่ในท่าทางอย่างกับสัตว์ร้ายที่กำลังจับจ้องมาที่เขาได้รีบยกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขึ้นมากำลังจะเหนียวไกแต่โอเมก้าได้พุ้งเข้าไปด้วยความเร็วใช้กรงเล็บจากแขนตัดปากกระบอกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขาดเป้นสองท่อนได้อย่างง่ายดาย


"  อะไรนะ? " บิลด์ที่ตกใจอย่างมาก่อนที่ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในมือจะระเบิดจนร่างกระเด็นออกมาจากจุดเดิมไม่ไกลพอเงยหน้าขึ้นมาโอเมก้าก็ได้กระโจนพุ้งเข้ามากระหน้ำโจมตีใส่บิลด์ไม่ยั่งก่อนจะโดนเตะเข้าที่ท้องจนกระเด็นไปชนอัดกับกำเเพงโอเมก้าได้ง้างหมัดชกยัดเข้าใส่ร่างของบิลด์เต็มแรง


บิลด์ที่ไวกว่าได้กระโดดหลบออกไปข้างขวาจนทำให้โอเมก้าชกพลาดจนมือทะลุกำเเพงเหล็กกล้าของเรือรบอย่างกับว่ากำเเพงเหล็กนั้นเป็นเพียงแค่กำแพงรั้วไม้ธรรมดาก่อนที่จะดึงออกมาทำให้มีควันจากไอน้ำได้พุ้งออกมาจากรูที่โอเมก้าที่พึ่งเอามือออกมา


" ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย " 


" ห่าา......ห๊าาาาา!!!! "


ทางด้านชิราเบะที่ไล่ตามคิริกะมาเเต่ผลัดหลงกันทำให้ตอนนี้เธออยู่เพียงคนเดียวตามลำพังก่อนจะเห็นร่างนึ่งที่วิ่งผ่านเธอไปแว็บเดียว


" ถ้าคิดจะเล่นวิ่งไล่จับละก็....ไม่มีทางที่จะหนีชูชาร์การ์น่าไปได้หรอก " ชิราเบะที่ไล่ตามไปจนพบเด็กผู้หญิงก่อนจะหันหลังไปพบอรูคานอยท์สองตัวโจมตีใส่เธอเข้าเต็มโดยไม่ได้ตั้งตัว " อ้ากกก!!! "


Attachment " เด็กสาวได้ตะโกนออกมาก่อนที่กระเป๋าจะเปิดออกมาพร้อมเป็นเหมือนหางกรงเล็บขนาดใหญ่เข้าเชื่อมกับกับด้านหลังของเธอ " Nail เจาะทะลวงเธอคนนั้นสะ!! "


หางของเธอที่ขยับไปมาตามที่บอกได้พุ้งเข้าไปที่ลำตัวของชิราเบะด้วยกรงเล็บอันแหลมคมอัดใส่ร่างของเธอที่นอนอยู่กับพื้นจนเสียงดังสะนั้นไปทั่วเรือทำให้คิริกะที่หลงทางอยู่ได้ยินเสียงสะเทือน


" เสียงมาจากทางนั้นแสดงว่า ชิราเบะเจอตัวแล้วแน่เดส " คิริกะที่กำลังจะตามไปเเต่อรนูคานอยท์ได้พุ้งออกมาจากกำเเพงโจมตีจนเธอต้องกระโดดหลบออกมาก่อนที่จะมีอรูคานอยท์จำนวนนึ่งได้เดินเข้าไปมาขว้างเธอเอาไว้


 

" ไม่ว่าจะมาเยอะเเค่ไหน....ก็ไม่มีทาง " ไม่ทันที่พูดจบคิริกะที่กำลังจะเวียงเคียวของเธอแต่กับไม่ไปพอเงยหน้าขึ้นก็ถึงกับเหงื่อไหลทันทีเพราะเคียวของเธอติดกับเพดานของเรือพอดี 



" อะ.....เอ้!? "เปิดโอกาสให้อรูคานอยท์ที่เห็นว่าคิริกะไม่สามารถขยับได้ก็วิ่งแห้กันเข้ามาพร้อมกันทันที " เอ้ ไม่จริงน่า!!! "


ทางด้านของบิลด์ได้หลบการโจมตีของโอเมก้าทีไ่ด้พุ้งกระโจนเข้ามาแทบทุกทิศทางจนตอนนี้เป็นฝ่ายป้องกันอยู่เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น


ไม่ใช่แค่ความเร็ว.....แม้แต่พละกำลังก็มากขึ้นด้วย....แบบนี่มันปีศาจชัดๆ " บิลด์ที่พยายามกวาดสายตามองหาแต่ก็มองตามไม่ทันก่อนจะถูกโอเมก้าที่ใช้กรงเล็บที่แขนฟันเข้าที่ด้านข้างซ้ายและขาขวาจนเข่าทรุดลงไปกับพื้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาถูกชกเข้าที่เบ้าหน้าเต็มแรงจนปลิวกระเด็นอัดกับกำเเพงของเรือจนยุบจากแรงกระแทก " อึก!?.....แม้แต่แรบบิทแรบบิทฟอร์มก็ยังตามความเร็วเจ้านั้นไม่ทัน....ถึงแม้จะใช้โอเวอร์โฟลด์โหมดไม่ได้....ก็มีแต่ต้องเสี่ยงกับเจ้านี้เท่านั้นแหละ " 


บิลด์ได้พยุงตัวยืนมาปกติก่อนจะเอาฟูลฟูลบอทเทิลออกก่อนจะถูกโอเมก้าชกเข้าที่ด้านข้างจนกระเด้นปลิวลงไปกลิ้งกับพื้นก่อนจะชันเข่าขึ้นพร้อมเอาแรบบิทบอทเทิลกับแทงค์บอทเทิลใส่ลงไปในไดรฟเวอร์


[ HAZARD ON ]


[ RABBIT TANK SUPER BEST MATCH ]


[ ARE YOU READY? ]


" บิลด์อัพ "


[ UNCONTROL SWITCH BLACK HAZARD YABEL ]



ร่างของบิลด์ได้ปล่อยออร่าสีดำออกมาจากร่างนั้นทำให้โอเมก้าที่ยืนอยู่ไกลก็เกิดอาการสั่นพร้อมเสียงครางจากลำคอก็ยังคงดังออกมาอย่างต่อเนื่องมือไม้ที่หงิกไปมาเตรียมจะขย้ำซึ่งบิลด์ที่เห็นปฏิกิริยาแบบนั้นก็ได้กำหมัดเตรียมพร้อมลุย


โอเมก้าเป็นฝ่ายบุกเข้ามาก่อนกำลังง้างแขนขวาเพื่อใช้กรงเล็บที่แขนเข้าโจมตีเหมือนทุกครั้งแต่คราวนี้บิลด์ได้ร่วมพลังสีดำที่อยู่รอบตัวมาร่วมที่มือแล้วรับการโจมตีเอาไว้ได้ทำให้โอเมก้านั้นประหลาดใจแล้วถูกส่วนกลับด้วยหมัดซ้ายเสยอัดเข้าที่ใต้คางของโอเมก้าจนลอยอัดกับเพดานก่อนที่ร่างจะล่วงลอยตกลงมาแล้วถูกหมัดที่ปกคลุมไปด้วยออร่าสีดำซัดเข้าเต็มชายโครงจนร่างปลิวกระเด็นด้วยพลังหมัดของบิลด์ที่ชกออกทำให้สะเทือนไปทั่วทางเดิน


" อึก.....อะไรกันกลิ่นอายแบบนี้.....ฮ๊าาาา!!!! "  โอเมก้าที่กำลังตกใจกับพลังของบิลด์ก่อนจะลุกขึ้นและคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวอย่างมากก่อนจะพุ้งกระโจนเข้าไปหาบิลด์อีกครั้งซึ่งผลลัพท์ก็เหมือนเดิมบิลด์ที่เพียงแค่ยืนนิ่งแล้วยื่นมือออกไปบีบคอร่างของโอเมก้าที่พุ้งเข้ามา


" โทษทีแล้วกันแต่คนที่เริ่มคือนายเองนะ " บิลด์ได้หันไปขอโทษโอเมก้าเล็กน้อยก่อนจะวิ่งพุ้งออกไปโดยที่ยังจับร่างของโอเมก้าเอาไว้จนชนอัดบี้อัดกับกำเเพงเต็มแรงจนสั่นสะเทือนทั่วทั้งเรือทำทำให้ทางเด็กสาวปริศนาที่พึ่งจัดการกับชิราเบะลงไปได้สัมผัสได้


" แรงสั่นสะเทือนแบบนี้....ศัตรูอยู่ใกล้ๆสินะคะ " เด็กสาวได้พึมพำออกมาพร้อมกับหูที่กระดิกไปมาก่อนจะหันไปมองร่างชิราเบะพร้อมบ่นออกมา " ง่ายดายจริงๆ ซิมโฟเกียร์ที่กำเนิดมาจากชีวิตที่สมบรูณ์แบบเเต่ทำได้เเค่นี้เอง " เด็กสาวที่พอเห็นร่างของชิราเบะได้แน่นิ่งไปแล้วก่อนจะมองลงไปพบโยโย่ของชูชาร์การ์น่าได้มีใบเลื้อยออกมาพุ้งเข้าใส่อเธอจนต้องกระโดดหลบออกมาและยังถูกจับเข้าที่ขาเหวี้ยงร่างให้ลงมาทุ้มกับพื้นซ้ำ " อึก.....อะไรกันทำไมถึงยังลุกขึ้นมาได้อีกละคะ "

 

" มีคนที่ค่อยเปลี่ยนแปลงตัวฉันอยู่....ยังมีคนที่ค่อยผลักดันให้ฉันแข็งแกร่งอยู่ " ชิราเบะที่ค่อยลุกขึ้นพร้อมใบเลื้อยที่ป้องกันดันกรงเล็บก่อนจะปัดออก " เพราะงั้นฉันจะมาแพ้ตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาด!!! "

 

[ Kirakira no yaiba de hanbunko no gābejji Yoshū xa no satsuriku hōhō Kōshutsuryoku zenkai de fīrudo wo kakeyouShōbu mo yume mo inochi kake no daibu ]

 

ชิราเบะได้กระหน้ำปล่อยเลื้อยจำนวนมากเข้าใส่จนอีกฝ่ายต้องเอาหางมาป้องกันก่อนพุ้งเข้าไปมาอยู่ด้านหลังแล้วค่อยต้อนจนมุมทำให้ร่างของเด็กสาวปริศนาอยู่กลางวงล้อมดายสีชมพูจากโยโย่ของชิราเบะ


ในขณะเดียวกันทางด้านของคิริกะที่กำลังโดนอรูคานอยท์รุมกินโต๊ะอยู่นั้นจู่ๆร่างของพวกมันที่กำลังรุมอยู่ก็ถูกขัดขาดเป็นชิ้นจนร่างของมันสลายหายไปพร้อมกับร่างของคิริกะที่พุ้งออกมาโดยในมือทั้งสองข้างของเธอนั้นถือเคียวขนาดเล็กเอาไว้ทั้งสองมือ



" ถ้ามันแคบละก็ ก็แค่ย่อขนาดให้เล็กลงก็พอแล้วละเดส " คิริกะได้หันไปมองซากของอรูคานอยท์ที่กลายควันสีแดงลอยไปมาพร้อมควงเคียวอันเล็กในมือไปพรางๆก่อนจะมุ่งหน้าไปหาชิราเบะทันที

 

 [ Let's sing kasanaru uta ga Don'na takai kabe mo kirikizande mirai wo tsukuru"Yume wa makenai" Tsuyoi Love de tsukkire ]

 

ด้านของชิราเบะได้พุ้งเข้ากระหน้ำโจมตีไล่ต้อนร่างของเด็กสาวปริศนาให้ถอยล้นไปอย่างต่อเนื่องจนไปถึงทางแยกซึ่งเจ้าตัวก็ได้กระโดดหลบออกแยกซ้ายทันทีแต่ก็ต้องหยุดทันทีเมื่อหันไปเจอกับคิริกะที่วิ่งมาดักรออยู่แล้วและไม่กี่วิต่อมาชิราเบะก็ได้ไล่ตามมาจนทันทำให้เธอนั้นไม่มีทางหนี



" ชิราเบะ " 


[ Ready go! Mijuku de mikansei demo nigenai yo Shinjite tsumuide koeta rekishi wa hoshi ni ]


หลังจากที่คิริกะได้ตะโกนให้สัญญาณชิราเบะได้ยินก็ได้นำโยโย่ชูชาร์กาน่าทั้งสองประกอบร่วมกันก่อนจะกลายเป็นลูกข่างขนาดใหญ่พร้อมใช้มีดสีชมกางออกมาและโยนพุ้งออกไปหาเด็กสาวปริศนาทันที

 

" โจมตีโต้งๆเเบบนี้...ไม่มีทางโดนหรอกคะ!? " เด็กสาวปริศนาคนนั้นได้หลบการโจมตีของชิราเบะได้อย่างง่ายดายโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าความจริงแล้วชิราเบะไมไ่ด้เล่งไปที่เธอแต่เล่งไปที่คิริกะที่ยืนรออยู่แล้วซึ่งเจ้าตัวก็ได้ง้างเคียวอยู่ในท่าตีเบสบอลพอลูกค่างยักษ์เข้ามาในระยะก็ตีออกไปทันทีก่อนที่เคียวของเธอและลูกข่างของชิรเาบะประกอบร่วมกันจนกลายเป็นเครื่องยิงลูกข่างที่เต็มไปด้วยใบมีดสีเขียวและสีชมพู

 

[ Oshi hiki kurikaeshi keiken tsumu no wa Don'na koto mo issho nanda ne Barabara ni yaru kotsu ga yatto wakatta no Ita ga tte mo tamerawanai koto ]

 



หลังจากที่ประกอบร่วมกันเสร็จคิริกะก็ได้ดึงสายที่ตัวอาวุธออกนั้นทำให้ลูกข่างเริ่มหมุนด้วยความเร็วสูงและยิงออกไปพุ้งเข้าใส่เด็กสาวปริศนาทันที 


" โกหกน่า...เป็นไปไม่ได้!! " เด็กสาวปริศนาได้รีบใช้หางมือปีศาจของเธอเข้าโจมตีแต่ตัวลูกข่างก็ได้แยกออกเป็นสองอันแล้วพุ้งเข้าโ๗มตีใส่เธอพร้อมกันจากสองด้านโดยที่มีมีด้ายเชื่อมกับมือของชิราเบะทั้งสองข้าง 


[ Ready go! Mijuku de mikansei demo nigenai yo Shinjite tsumuide koeta rekishi wa hoshi ni  Terasou ima kono toki mo hikari sasae ni hora Matteru hito ga...! Issho ni yukou TWIN-HEART ]


ชิราเบะที่ควบคุมลูกข่างยักษ์ทั้งสองไปมาเข้าโจมตีเพื่อบีบพื้นที่ของศัตรูจนเเคบก่อนจะเวียงเข้าโจมตีที่เดียวจนเกิดระเบิดออกไปข้างนอกทำให้เรือเกิดรูขนาดใหญ่พร้อมกับเห็นวิวมหาสมุทรจากข้างนอก


" สำเร็จเเล้วนะคิริจัง "

 

"เยส!!! คืนนี้ข้าวเย็นขอเป็นแฮมเบิร์กนะเดส " คิริกะที่ออกมาอย่างดีใจและหันไปพูดกับชิราเบะในขณะที่พวกเธอกำลังดีใจอยู่นั้นก็ได้มีบางอย่างพุ้งออกมาจากกำเเพงจากด้านข้างของพวกเธอซึ่งก็เป็นร่างของบิลด์ในร่างฮาซาร์ดฟอร์มกับโอเมก้าที่พุ้งทะลุกำเเพงออกมาซึ่งต่างฝ่ายต่างก็กลิ้งลงไปกับพื้นต่อหน้าของชิราเบะและคิริกะ


" เอ้ะๆๆๆ อะไรนะชิราเบะ? "

 

" ฉันเองก็ไม่รู้เหมือน คิริจัง "


ทั้งสองที่กำลังมึนงงอยู่นั้นบิลด์ที่เป็นฝ่ายลุกขึ้นมายืนเป็นคนแรกได้สำเร็จแต่ก็ต้องทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับสติที่กำลังจะเลื่อนหายไปเพราะผลค้างเขียงจากการใช้ร่างฮาร์ดซาร์ดนานเกินไปก่อนที่จะเกิดคลุ้มคลั่งก็ได้ดึงฮาซาร์ดทริกเกอร์ซะก่อนจนทำให้กลับมาอยู่ในร่างแรบบิทแทงค์ตามปกติได้ทันที 


" อะ...อึก.....เกือบไปแล้ว...ถ้านานกว่านี้ละก็ " บิลด์ที่ได้หอบไปมาก่อนจะหันไปมองร่างของโอเมก้าได้ลุกขึ้นมาขึ้นมายืนก่อนจะตั้งท่าเตรียมนกระโจนเข้าไปหาบิลด์ที่พอเห็นโอเมก้าจะสู้ต่อก่อนจะหันไปมองด้านหลังพบชิราเบะกับคิริกะอยู่ด้วยนัน้ทำให้บิลด์ฝืนลุกขึ้นมา


แต่ก่อนจะเกิดการปะทะกันอีกครั้งกองเศษกำเเพงที่อยู่ด้านหลังของโอเมก้าก็ได้กระเด็นกระจายไปทั่วจากแรงบางอย่างทำให้ทุกคนต่างหันไปมองไม่แม้แต่โอเมก้าเองก็ด้วยซึ่งก็เป็นร่างของเด็กสาวปริศนาที่เป้นคนทำแล้วลุกขึ้นมา


" เอลซ่าจัง "  โอเมก้าได้หันไปเรียกชื่อของเด็กสาวปริศนาที่เดินกระเพกไปมาเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างๆกับเขา


" ยังหรอก....เพื่อภารกิจเเล้วทางนี้ก็ไม่มีทางยอมเเพ้เด็ดขาด "

 

" อย่าฝืนตัวเองไปสิ....ตอนนี้พวกเราเสียเปรียบอยู่นะ "

 

" ต่อให้ฝั่งนั้นจะมาเพิ่มอีกกี่คน...ฉันก็ไม่สนใจหรอกคะ "

 

" ไม่เอาๆๆอย่างทำแบบนั้นสิเอลซ่าจัง.....ฮารูกะคุงเขาพูดถูกแล้วถ้าหากรุนแรงเกินไปเดียวศพศักดิ์สิทธิ์จะโดนลูกหลงไปด้วย " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งได้ทรจิตเข้ามาหาเด็กสาวที่ชื่อว่าเอลซ่า

 

" เเต่ว่า....จะให้ถอยง่ายๆเเบบนี้หรอ "

 

" ที่ฉันเป็นห่วงมันไม่ใช่ภารกิจหรอก....ที่ฉันห่วงคือเอลซ่าที่น่ารักของฉันต้องยับเยินกลับมาต่างหากละ "

 

" รับทราบ...จะถอยกลับฐานค่ะ " เอลซ่าได้ตกลงยอมถอยก่อนที่เธอจะหยิบผลึกวาร์ปขึ้นมาก่อนที่จะโอเมก้าจะเดินมาอยู่ข้างแล้วเธอก็ได้โยนลงพื้นทำให้เธอและโอเมก้าวาร์ปหนีหายไป

 

" หนีไปแล้วงั้นเหรอ.....ทีเหลือก็คง " บิลด์ที่พอเห็นว่าอีกฝ่ายหนีไปแล้วก่อนที่จะมีคมเคียวสีเขียวมาจ่อที่คอของเขาซึ่งบิลด์ก็รู้สึกตัวดีก่อนจะหันไปช้าพบคิริกะที่ยืนประชิดตัวอยู่


" เรื่องก่อนนี้กับคราวก่อนที่ช่วยไว้ก็น่ายินดีอยู่เดส...แต่ว่า "


" กรุณาห้ามขัดขืนและไปกับพวกเราดีด้วยค่ะ.....พวกเราไม่อยากใช้กำลังกับคุณ " ชิราเบะเองก็ได้กางใบเลื้อยมาจากเกียร์ที่หัวของเธอเป็นการคู่


" ไม่ว่ายังไงก็ยืนยันคำเดิม.....ว่าฉันจะไม่ยอมไปกับพวกเธออย่างแน่นอน " บิลด์ที่ยืนยันว่าจะไม่ยอมมอบตัวก่อนจะใช้พลังของแรบบิทเท้าซ้ายกระโดดพุ้งดีดตัวขึ้นไปเกาะอยู่ที่เพดานแล้วกระโดดหลบหนีออกจากรูของเรือชิราเบะและคิริกะที่ตามไปเพื่อจะจับตัวแต่พอมองออกไปก็ไม่พบร่างของบิลด์อยู่แล้ว


" หนีไปได้อีกแล้วละเดส "


" ผบ.เอาไงต่อดีคะ " ชิราเบะได้ติดต่อไปที่ศูนย์เพื่อขอคำสั่งต่อไป

 

ทางด้านศูนย์บัญชาการS.O.N.Gทุกคนภายในห้องต่างเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

 

" ไม่ต้องไล่ตามไปแล้วพวกเธอไปพักเถอะ.....เดียวจะส่งทีมช่วยเหลือเข้าไป " เก็นจูโร่ได้มอบคำสั่งก่อนจะตัดการสื่อสารไปแล้วถอนหายใจออกมา " ดูเหมือนว่า.....ดูเหมือนความเสียหายจะมากกว่าี่คาดการณ์เอาไว้นะเนี่ย "

" ไม่ใช่แค่เรื่องบาวาเรีย และภัยคุกคามใหม่แต่ตอนนี้กลับมีบุคคลแปลกหน้าโผล่ขึ้นมาอีก " ซึบาสะที่มองดูสถานการณ์ก็วิตกกังวลก่อนจะมองดูมอนิเตอร์ที่เห็นความเสียหายหลายจุดบนเรือ


หลังจบศึกที่ชั้วโลกใต้และเหตุการณ์โจมตีเรอขนส่งที่แปรซิฟิกเวลาก็ล่วงเลยผ่านมา3วันภายในอพาร์ทเม็นของคริสเธอที่กำลังไหว้ตู้นัมเมียวโฮเร็งเงเคียว ( ตู้พระญี่ปุ่น ) ด้านในนั้นได้มีรูปพ่อเเม่ของเธออยู่เเละด้านล่างมีรูปฉลองวันเกิดอายุ18ปีของเธออยู่ด้วย


" ถ้างั้นหนูไปโรงเรียนก่อนนะค่ะ " คริสได้กล่าวลาได้เดินออกจากห้องไประหว่างที่เดินก็ได้ปะทะกับความหนาวเหน็บจนเธอถึงกับจ่ามออกมาเล็กน้อย

 

" ฮัดชิ้ว!!! อ่าาหนาวชะมัด นี้มันยุคน้ำแข็งขนาดย่อมรึไงกันเนี่ย "

 

" คริสจัง " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งที่เธอคุ้นเคยอยู่ข้างหลังก็คือฮิบิกิที่อยู่ข้าหงลังพร้อมกับมิคุถที่อยู่ข้างๆ

 

 

" อรุณสวัสดิ์..วันนี้อากาศหนาวจังน่า "

 

" อ่า...หนาวมากเลย "

 

" นั้นสิน่า....แต่ใส่ถุงมือนั้นก็น่าจะอุ่นสิน่าเนี่ย "

 

" จะเซ้าซี้มากเกินไปเเล้วนะ ยัยบ้า!! " คริสกัดฟันหันไปใช่กระเป๋านักเรียนในมือฟาดเข้าที่หัวฮิบิกิจนเกือบหน้าทิ้มลงพื้น

 

" ได้ใจเกินไปเเล้ว คึกเกินไปแล้วฮิบิกิ "

 

" แม้ก็เเบบว่า...รู้สึกว่าคริสจังดูจะชอบถุงมือที่พวกเราเลือกซื้อให้นิน่า " ฮิบิกิได้หันไปพูดกับมิคุก่อนที่คริสจะรู้สึกอายจนหันหนี " จะว่าไปแล้วได้รับการตอบรับจากมหาลัยเเล้วด้วยนิน่ะ "

 

" ระ....เรื่องนั้นก็....ฉันไม่ค่อยได้อยู่โรงเรียนกับทุกคนเท่าไร....ก็เลย " คริสที่พยายามพูดเเก้ตัวพร้อมใบหน้าที่เขินอายอย่างมากก่อนทีใบหน้านั้นจะหายไป " แต่ว่า....อาจจะถึงเวลาที่เอาเเต่มาพักในโรงเรียนเเบบนี้ไม่ได้เเล้วสินะ"

 


ทางด้านซึบาสะที่กำลังฝึกซ้อมสำหรับคอนเสิร์ตที่จะถึงในอีก3วันข้างอยู่เเต่ก็เหมือนว่าจะมีอะไรมากวนสมาธิของซึบาสะจนคนดูเเลถึงกับสายหน้าไปมาซึ่งโอกาว่าได้มองดูอยู่พร้อมกับคานาเดะ

 

" ซึบาสะ.....หมู่นี้ดูไม่ค่อยจะมีสมาธิเลยนะ "


" บางทีอาจจะเป็นเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยละมั้งครับ "


" หื้มม....ก็คงใช่ละน่าแต่ว่าน่า.. " คานาเดะที่กำลังพูดคุยกับโอกาว่าอยู่ก่อนจะหันไปสังเกตุเห็นว่าคนข้างที่ยืนสวมชุดสูทสีดำพร้อมสวมแว่นตาสีดำปิดเอาไว้ก็คือมาเรียที่เหมือนจะยืนเฝ้าซึบาสะซ้อมจนหลับไปแบบเนียนๆ " อะ..แฮ่ม หลังสบายดีมั้ยค่าคุณลิ้นแมว "

 

"อะ....อ่าๆๆๆ ไม่ใช่คนลิ้นแมวสักหน่อย!? " มาเรียที่พอโดนคานาเดะแซวจนสะดุ้งตื่นและรีบหันไปตะหวาดใส่ทันทีซึ่งระหว่างนั้นเองซึบาสะก็ได้เดินตรงเข้ามาหาทั้งสามหลังจากที่ได้เวลาพัก

 

" เหนื่อยหน่อยนะครับ " โอกาว่าได้เดินเข้าไปหาพร้อมยื่นน้ำในมือให้

 

" ไม่หรอก " ซึบาสะรับน้ำมาดื่มทันทีพร้อมกับสีหน้าที่ยังคงแอบคิดอะไรอยู่จนมันฟ้องออกมาทำให้ทุกคนรู้กันหมด

 

" ที่โลกกำลังมีภัยคุกคามเข้ามานะ...ฉันก็เข้าใจความรู้สึกอยู่หรอกนะแต่ว่าบนเวทีนี้เองก็เป็นสนามรบของเธอไม่ใช่หรอ" มาเรียที่มองออกว่าอะไรกำลังกวนใจของซึบาสะอยู่

 

" มันก็ใช่อยู่หรอกนะ....แต่ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ขั้วโลกใต้นั้น....ยังมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกให้เรามั่วเเต่อยู่เฉยๆเเบบนี้มันจะดีเเน่เเล้วหรอ?S.O.N.G อย่างเราไม่ควรไปคุ้มครองศพที่เก็บกู้มามากว่าหรอกเหรอ? "

 

" ผมก็เข้าใจความรู้สึกของเธอหรอกนะ.....เเต่ว่าทางเราก็ไม่สามารถเข้าวุ่นวายได้อีกอย่างเหล่าผู้นำโลก มีมติให้ทางอเมริกาทำหน้าที่ตรวจสอบ " โอกาว่าได้พูดความจริงให้ซึบาสะนั้นเข้าใจ " หลายประเทศก็ไม่ต้องการให้S.O.N.G กับรัฐบาลญี่ปุ่นมีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดกับโบราณวัตถุเท่าไรนะครับ "

 

" อย่างน้อยพวกเราได้ทำหน้าที่คุ้มครอง...ก็อาจจะลดเรื่องผู้เคราะห์ร้าย...โอ้ย!!! " ระหว่างที่ซึบาสะพูดอยู่ก็ถูกมาเรียและคานาเดะดีดหน้าผากเตือนสติไป1ดอกจนเธอถึงกับเอามือมากุ้มหน้าผากที่โดนดีดเอาไว้ " เจ็บอะ "


" แม้ๆๆๆ.....นิสัยของซึบาสะที่จริงจังกับภารกิจมันก็ดีอยู่หรอกนะ.....แต่ว่านะอย่าลืมหน้นที่ของตัวเองในฐานะคาซานาริ ซึบาสะผู้ที่มอบเสียงเพลงให้กับผู้คนไปสิ "  คานาเดะได้เดินเข้าไปตบบ่าของซึบาสะทั้งสองข้าง


" ใช่แล้วละหัดเเยกเเยะระหว่างเรื่องที่อยากจะทำกับที่ต้องทำก่อนสิ.....การขึ้นไปบนเวทีน่ะเป็นหน้าที่สำคัญของเธอไม่ใช่รึไง "


" เรื่องนั้นมันก็จริงอยู่หรอก.....แต่ว่านะถ้าอย่างจะให้ฉันมีสมาธิมากกว่านี้ละก็ต้อง
มีเงือนไขอยู่ข้อหนึ่ง "ซึบาสะที่จู่ๆก็เดินไปถอดเเว่นมาเรียออกทำเอาคานาเดะเเละโอกาว่ายืนงงอยู่กันเเค่สองคนโดยเฉพาะมาเรีย


ด้านของเซ็นโตะที่นั่งสร้างสิ่งประดิษฐ์ยุบยิบอยู่กับโต๊ะเพื่อเตรียมให้บันโจเอาไปขายในวันพรุ่งนี้อยู่นั้นจู่ๆเซ็นโตะก็หยุดทำงานตัวเองไปดื้อๆก่อจะหันเก้าอี้ไปด้านหลังที่มีบันโจที่กำลังชกกระสอบทรายอยู่


" เน่...บันโจฉันมีเรื่องอยากจะถามหน่อย "


" อะไรเหรอจู่ๆก็ " บันโจที่ยังคงฝึกซ้อมชกไปแล้วถามเซ็นโตะกลับไปด้วย


" นายคิดว่าโลกใบนี้มาสไรเดอร์ยังจำเป็นอยู่อีกรึเปล่า..... " เซ็นโตะได้เปิดปากถามออกไปนั้นทำให้บันโจที่ได้ยินคำถามก็ถึงกับหยุดซ้อมทันที


" เดียวก่อนสิ....นี่หัวไปกระแทกอะไรมารึเปล่าจู่มาถามอะไรแบบนี้นะ....ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ " 


" นายเองก็เห็นแล้วนิไม่ว่าจะเป็นที่อยู่ที่อ่าว...ขั้วโลกใต้หรือแม้แต่มหาสมุทรแปรซิฟิกอีก.....การที่ต้องถูกS.O.N.Gกับซิมโฟเกียร์ทุกคนค่อยมองเป็นศัตรูแบบนี้....อย่างกับว่าพวกเราตอนนี้กลายตัวร้ายยังไงไม่รู้ "


" ฉันคิดว่าไม่หรอก.....ที่นายคิดแบบนั้นเพราะนายไม่กล้าสู้หน้ายัยพวกนั้นมากกว่า " บันโจได้ตอบออกมาง่ายๆก่อนจะเริ่มชุกกระสอบทรายต่อทันที


" อย่างฉันเนี่ยนะไม่กล้าสู้หน้าพวกฮิบิกินะ? "


" หรือว่าไม่จริงละ.....ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่โลกใหม่ได้กำเนิดขึ้นมานายก็เอาแต่เก็บตัวและไล่ตามมองดูพวกนั้นใช้ชีวิตประจำวันอย่างมีตวามสุข...... " บันโจที่ชกหมัดขวาไปที่กระสอบก่อนจะหลุดและหันไปมองเซ็นโตะที่กำลังสับสน " ความคิดที่นายบอกว่ามาสไรเดอร์ไม่จำเป็นกับโลกใบนี้นะฉันไม่เคนคิดว่าจะออกมาจากปากของนายเลยแม้แต่นิดเดียว "


" เซ็นโตะถ้าหากว่านายคิดว่ามาสไรเดอร์ไม่จำเป็นกับโลกนี้แล้ว...ทำไมถึงยังสร้างของพวกนี้ออกมาละ " บันโจได้เดินไปที่โต๊ะทำงานก่อนจะหยิบบอทเทิลที่เหมือนจีเนียสบอทเทิลขึ้นมาให้ดู " ที่นายไม่ยอมไปโผล่ให้พวกนั้นเห็นเพราะรู้สึกเจ็บปวดไม่อยากจะรู้สึกทรมาณใช่มั้ยละ " 


เซ็นโตะก็ได้แต่ก้มหน้าฟังบันโจพูดอยู่เงียบๆบันโจที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปหยิบบางอย่างที่แจ็คเก็ตพอหยิบออกมาเป็นตั๋วใบนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปหา


" สิ่งเดียวที่จะทำให้นายสลัดความรู้สึกพวกนั้นออกไป....ฉันคิดว่านายควรจะไปพบหน้ายัยพวกนั้นอีกสักครั้ง " บันโจที่กำลังเกลี้ยกล่อมเซ็นโตะให้ไปเจอกับพวกฮิบิกิซึ่งเซ็นโตะได้เงยหน้าขึ้นมาและมองไปที่ตั๋วในมือซึ่งเป็นตั๋วคอนเสิร์ตของซึบาสะซึ่งเซ็นโตะก็รับมาโดยที่ไม่ได้ตอบอะไร



ทางด้านเก็นจูโร่ที่กำลังติดต่อคุยกับหัวหน้าตระกูล คาซานาริ อย่างฟูโดอยู่

 

  

" ก็เข้าใจอยู่ว่าจะมีการแทรกแซงทางการเมืองเข้ามา....แต่การปล่อยตัวอย่างสำหรับวิจัยอารยธรรมอันล้ำค่าไปให้พวกอเมริกาเเบบนี้ ช่างน่าสมเพชจริงๆ "

 

" ทั้งการเริ่มทำงานของอาวุธตอบโต้อัตโนมัติและการแทรกแซงอย่างรุนเเรงของรัฐบาลอเมริกาผมว่าทางเราเองก็ควรระวังให้มากขึ้นเหมือนกันนะครับ "

 

" ยิ่งไปกว่านั้น....ยังจัดการพวกบาวาเรียที่ยังเหลือรอดยังไม่หมดอีก "

 

" เรื่องนั้นทางเรายังคงดำเนินการอยู่ครับ "

 

" อย่าได้นำความอับอายมาสู่เลือดของผู้พิทักษ์ที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเเกเชียวล่ะ "  ฟูโดได้ทิ้วคำพูดสุดท้ายก่อนจะตัดสัญญาณสื่อสารไปดื้อทำเอาเก็นจูโร่ถึงกับถอดหายใจออกมาอย่างหนัก

 

" ผบ.ค่ะ ของอุ่นๆเชิญค่ะ " โทโมซาโต้ได้เดินมาพร้อมให้เเก้วกาเเฟร้อนๆกับเก็นจูโร่ที่พึ่งเจอกับความเครียดมาหยกๆ

 

" อ่า ขอบคุณสำหรับของอุ่นๆ...โทษทีน่า "

 

" ฝ่ายคามาคุระเองก็ไม่เคยตำหนิเราขนาดนี้มาก่อนเลย....แต่ดูคราวนี้เอาจริงเอาจังสุดๆเลย "

 

" อืม...นั้นสินะ "

  

 

3วันต่อมา ณ วันงานคอนเสิร์ตCome Back ซึบาสะทำให้ผู้คนมากมายที่เป็นแฟนคลับได้มาร่วมดูคอนเสิร์ตกันเป็นจำนวนมากทำให้บนท้องถนนที่เกิดการจราจรติดขัดอย่างหนักจนไม่มีทีท่าจะขยับเลยแม้แต่น้อย


" อ่าาา.....ทำไมถึงไม่ขยับเลยละ!? " ฮิบิกิที่นั่งอยู่ในรถคนนึ่งท่ามกลางในรถที่ติดอยู่บนท้องถนนที่ไม่มีทีท่าจะขยับแม้แต่น้อยก็ได้บ่นออกมาจนมิคุที่นั่งอยู่ข้างๆได้หันไปพูดให้ใจเย็น


" น่าๆใจเย็นก่อนจะฮิบิกิ "


" คอนเสิร์ตที่ไม่ได้มีมานานเชียวน่า....ขืนเป็นเเบบนี้ไม่ทันเเน่เลย " ฮิบิกิได้บ่นอาลัยตายยากออกมาลั่นรถจนคริสที่นั่งอยู่ด้านหลังอยู่ทนไม่ไหวจนยื่นมือมาเขกเข้าที่หัวของเธอจนหัวโยกซึ่งคนที่ทำก็คือคริส  

 

" หนวกหูน่ายัยบ้าอย่างตะโกนโวกเวกโวยวายจะได้มั้ย "


" ก็เข้าใจอยู่หรอกนะว่าเป็นงานสำคัญของคุณซึบาสะ....แต่พวกเรารถติดอยู่แบบนี้มันก็ช่วยไม่ได้ละนะ " ยูมิที่นั่งอยู่ก็ได้พูดขึ้นมาลอยๆ


" ก็อย่างที่คุณอิตาบะพูดนั้นแหละคะ...ถ้าไปไม่ทันก็น่าจะมีถ่ายทอดสดอยู่ละมั้งคะ " ชิโอริได้หันไปปลอบใจฮิบิกิ


" ว่าแต่คุณมาเรียไม่มาด้วยเหรอ? " คูริโยะได้หันไปถามกับเซเรน่าที่นั่งอยู่ด้านหน้ากับชิราเบะและคิริกะ

 

" เอิ่ม.....รู้สึกว่าพี่มาเรียไปที่งานแสดงตั้งแต่คุณซึบาสะซ้อมวันแรกกับพี่คานาเดะนะคะ "


" โชคดีจังน่า.....ดีแล้วละที่ไม่ต้องมาเผชิญรถติดแบบนี้เหมือนพวกเรานะ "

 

" เวลาซวยๆแบบนี้เนี่ยไม่ว่าอะไรๆก็พลอยซวยไปหมดเลยนะเดส "


" แต่ท่าเรามั่วแต่หารถแท็กซี่ละก็ป่านนี้คงไม่มาอยู่ถึงตรงนี้หรอกมั้ง " ชิราเบะได้หันมองออกไปนอกหน้าต่างไม่ว่ามองไปไกลแค่ไหนก็เจอแต่รถเต็มไปหมด


" ต้องขอบคุณ คุณซาวะกับคุณมิโซระด้วยนะคะที่อาสามาส่งแล้วแบบนี้ " มิคุได้ยื่นหน้าไปขอบคุณซาวะที่อยู่ที่นั่งคนขับกับมิโซระที่นั่งอยู่ที่ข้างคนขับ


" ไม่ต้องขอบคุณกันหรอกแค่นี้สบายมาก "


" ช่ายแล้วละ....อีกอย่างฉันเองก็ได้ตั๋วคอนเสิร์ตด้วยกันอยู่แล้ว "


" แต่ว่าน่า....นี่นะมันจะไม่ติดเกินไปหน่อยเหรอ " ซาวะที่พอเห็นรถที่เต็มถนนไปหมดก็เริ่มรู้สึกหมดกำลังใจจะขับฝ่าไปจนหมดทันที

 

 

 ณ สถานที่จัดคอนเสิร์ต


 


" สุดท้ายก็มาจนได้......ให้ตายสิ " เซ็นโตะที่ถึงกับสบถออกมาทันทีเมื่อตอนนี้เขาได้มาที่คอนเสิร์ตเพียงลำพังก่อนจะก้มมองดูตั๋วเพื่อหาที่นั่งของตัวเอง " อ่าา....คนจะเยอะไปไหนเนี่ยให้ตายสิ....ไอ้เจ้าบ้าสมองกล้ามดันหม่มาด้วยแบบนี้ลำบากเลยสิเนี่ย " เว็นโตะที่เดินฝ่าคนไปเพื่อไปที่นั่งของตัวเองกว่าจะถึงก็ใช้เวลาพอสมควรจนมาถึงที่ตัวเองในที่สุด

 

" เห้อ.....ในที่สุดก็ถึงสักที " เซ็นโตะที่พอมาถึงที่นั่งของตัวเองก่อนจะมองไปที่เวทีที่ฉายแสงสีสันมากมายพร้อมโฮโลแกรมที่กำลังฉายตัวอักษรนำเสนอเปิดตัวซึบาสะ 


[ Every one Diva Tsubasa and Maria ]

 

" เอ้ะ......มาเรียงั้นหรอ...หมายความว่าไงนะ " เหล่าผู้ชมที่ตกใจที่จู่ๆได้มีชื่อของมาเรียปรากฎขึ้นมาก่อนเสียงของซึบาสะจะดังออกมาบนยอดฮอลย์พร้อมร่างของเธอเเละมาเรีย

 

[ Zettai ni orenai koto koko ni chikau Uta wo Uta wo Ōzora takaku ]

3วันก่อนงานคอนเสิร์ตเริ่มขึ้น

 

" ไม่ไหวหรอก....ฉันทำไม่ได้หรอก " มาเรียที่พอได้ยินคำขอร้องจากซึบาสะก็ถึงกับรีบปฏิเสธทันทีทันใด

 

" เธอเคยบอกกับฉันนิว่า จะร้องเพลงด้วยกันจนเช้านะลืมไปแล้วเหรอ? " ซึบาสะได้ถ่วงสัญญาที่มาเรียเคยมอบให้กับเธอทันท

 

" เเต่ว่า.... "


" ไม่เห้นเป็นไรเลยนิน่า.....ไหนช่วงนี้เธอก็ไม่มีงานให้ขึ้นแสดงอยู่แล้วขึ้นไปคู่กับซึบาสะก็ฟังไม่เลวเนอะ....คุณโอกาว่า " คานาเดะที่เหมือนจะเห็นด้วยกับความคิดของซึบาสะก่อนจะหันไปส่งซิกให้กับโอกาว่าที่ยืนอยู่ข้างๆกับซึบาสะ


" นั้นสินะครับ...อีกอย่างคุณมาเรียเองก็ไม่ได้ขึ้นคอนเสิร์ตคู่กับคุณซึบาสะมานานแล้วด้วย "


" อะ...เอ้ "

 

" ฉันนะชอบเพลงที่สุดเลย....แล้วมาเรียละ? "

 

กลับมาปัจจุบันในงานคอนเสิร์ตทั้งสองที่สไลด์ลงมาจากจุดที่พวกเธอยืนอยู่ตอนเเรก

 

[ Tae manaku fuku mukai kaze Ikudo mo sarasare nagara Sore demo atsuku saita yume ga Ippo niho wo fumidasu yūki wo kureru ]

[ Kono koe ni Kono mune ni Uketsugu ai no ne wa Habataite Maichitta Tenshi no nagori bane ]

[ Soxe ima kono se ni wa yadoru darō  Sakamaku sekai wo tobu tsubasa ga ]

[ Kake agare! Kaeru basho ga aru kagiri Yume e no tabidachi wa kowakunai Hyaku'oku no hoshi-tachi mo onaji mono wa nai "Ikiru" to iu koto wa? Kodō ga Myakūtsu Sono imi wa? ]

[ Jibun dake no iro no merodi de Mirai e kanaderu koto dakara Kagayake… inochi wo uta ni x ]


 


 

" ความรู้สึกที่ศิลปินและผู้ชมกลายเป็นนึ่งเดียวกัน " มาเรียที่กำลังโบกมือให้กับเเฟนๆที่มาดูพร้อมกับซึบาสะพร้อมความสุขที่เเท้จริง " ราวกับบทเพลงแห่งปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นที่บ้านเกิดของฉันในวันนั้นเลย "


เซ็นโตะที่หลังจากชมการแสดงของซึบาสะและมาเรียนั้นก็ยิ่งทำให้เขานั้นนึกถึงอดีตที่ผ่านมาทั้งหมดทันทีเหตุการณ์มากมายช่วงเวลาที่แสนสนุกที่เคยใช้ร่วมกันภาพและความทรงจำเหล่านั้นกับย้อนเข้ามา


" บราโว่ๆๆๆ.....เป็นเสียงที่ไพเราะมากเลย.....ทำเอาฉันอึ่งไปเลยนะเนี่ย " เสียงนปรบมือนึ่งได้ดังขึ้นมาจากข้างหลังของซึบาสะและมาเรียพวกเธอจึงหันไปก็พบกับชายคนเดียวกัยที่เซ็นโตะเจอบนเรือก่อนหน้านี้


" ผู้ชายคนนั้นมัน "


" นี่นายเป็ฯใครกันนะ? " ซึบาสะที่พอเห็นชายคนนั้นก็ได้เอ๋ยถามทันที


" อ่อ....ขอโทษที่เสียมารยาทกับราชินีแห่งเสีงพลงทั้งสองด้วย....กระผมมีนามว่าทากายามะ จิน " จินที่ได้แนะนำตัวออกมาก่อนจะหยิบไข่ขึ้นมาตอกกับเข็มขัดตัวและกินไข่ดิบโชว์ซึบาสะกับมาเรียไปนึ่งที


" ทากายามะ...จิน? "


" เพื่อเป็นของขวัญสำหรับการแสดงอันน่าทึ่งเมื่อครู่.....เอาเป็นดอกไม้สุดวิเศษก็แล้วกัน " จินพูดจบก่อนะชี้ไปบนฟ้าก่อนจะปรากฎเป็นเขตอาคมสีแดงที่เอาไว้สำหรับเรียกอรูคานอยท์จำนวนมากเต็มท้องฟ้า


File:Summoning Alca-Noise.png


ซึบาสะกับมาเรียที่พอเห็นแบบนั้นก็แถบไม่เชื่อสายตาตัวเองแม้แต่ทางคานาเดะและโอกาว่าที่ออกมาจากห้องรับรองพอมองไปบนท้องฟ้าก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น 


" นี้มัน.....ไม่จริงน่า!? " 


" คุณคานาเดะนี่มัน...เหมือนกัน "


" อ่า.....ไม่ผิดแน่เหมือนกับตอนนั้น " คานาเดะที่มองดูเหล่าอรูคานอยท์ที่ปรากฎตัวพุ้งลงมาจากจำนวนมากทำให้เธอนึกย้อนไปถึงวันที่Zwei Wingขึ้นคอนเสิร์ตครั้งแรกในใขณะเดียวกันสัญญาณเตือนภัยไปถึงพวกเก็นจูโร่ที่อยู่ในศูนย์บัญชาการ


 


" ตรวจพบปฏิกิริยาอรูคานอยท์เหนืองานเเสดงคอนเสิร์ตใกล้ชายฝั่งครับ!!!! "

 

" เตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่งผู้ใช่เกียร์ทุกคนสะ!!! "

 

ทางด้านที่จัดแสดงอรูคานอยท์จำนวนมากได้ปรากฎต่อหน้าคนดูที่มาดูคอนเสิร์ตจำนวนมากและไล่ฆ่าไปทีละคนสองคน



File:People horrified.png 


" อย่านะ!!! " เซ็นโตะที่พอเห็นผู้คนกำลังถูกอรูคานอยท์กำลังถูกฆ่าตายไปเรื่อยๆก็วิ่งฝ่าฝูงชนออกไปพร้อมกับหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวม " แปลงร่าง!! "


[ RABBIT! TANK! BEST MACTH!]

 

[ARE YOU READY?]

 

[ HAGANE NO MOONSAULTRABBIT! TANK! YEAHHH! ]

 

บิลด์ได้พุ้งกระโจนเข้าใส่อรูคานอยท์ตัวนึ่งที่กำลังจะทำฆ่าผู้หญิงคนนึ่งเอาไว้ได้ก่อนจะใช้ดริลครัชเชอร์ฟันเข้าใส่ร่างของมันจนขาดครึ่งและวิ่งพุ้งเข้าไปฟันใส่ตัวอื่นที่อยู่รอบๆเพื่อช่วยผู้คนให้ได้มากที่สุดซึ่งคานาเดะและโอกาว่าที่กำลังต้อนผู้คนให้หนีออกมาก็ได้หันไปเห็นบิลด์ที่กำลังต่อสู้กับนอยท์อยู่


" เจ้านั้นโผล่มาอีกแล้วครับ? "


" คุณโอกาว่า....ฝากพาคนหนีด้วยฉันจะไปช่วยหมอนั้นขัดการกับอรูคานอยท์ " คานาเดะได้ปลดเนคไททิ้งและวิ่งออกไปปล่อยให้โอกาว่ารับมือกับผู้ชมไปคนเดียว


คานาเดะได้สวมใส่เกียร์และใช้หอกกังกุงเนียร์โยนเข้าใส่อรูคานอยท์ตัวนึ่งที่จะพุ้งเข้ามาโจมตีจากด้านหลังของบิลด์เอาไว้


" นี่เธอ? "


" ให้ช่วยแรงมั้ย...พ่อหน้ากาก "


" ไม่ใช่สักหน่อย....มาสไรเดอร์ "


" จะชื่ออะไรก็ช่างเถอะ " คานาเดะที่พูดปัดเรื่องชื่อก่อนจะควบคุมให้หอกกังกุงเนียร์ที่ปักอยู่ที่พื้นลอยกลับมาโจมตีอรูคานอยท์สองตัวก่อนจะมาถึงมือของเธอแล้วหันไปแทงเข้ากลางลำตัวของตัวที่อยู่ข้างหลังเธอทั้งสองจึงหันหลังชนกันก่อนจะวิ่งไปคนละทางเพื่อจัดการกับอรูคานอยท์


[ Imyuteus Ame no Habakiri tron ]

 

สิ้นเสียงเกิดเเสงสีฟ้าเเละขาวพุ้งลงมาปรากฎร่างซึบาสะเเละมาเรียสวมใส่เกียร์วิ่งเข้าจัดการกับฝูงอรูคานอยท์ 


File:Maria n Tsubasa fights Alca-Noise.png 

 

 

ซึบาสะที่หันไปเห็นคนกำลังถูกอรูคานอยท์โจมตีจึงวิ่งเข้าไปพร้อมคาตานะเเต่ก็สายไปเเล้วร่างของคนๆนั้นถูกอรูคานอยท์จัดการจนกลายเป็นละอองไปเเล้วก่อนจะมีอีกคนด้านหลังจึงกระโจนเข้าไปฟันใส่ทางมาเรียเองก็พยายามขัดขว้างเเต่ก็ไม่สามารถช่วยได้เธอทำได้เเต่จัดการกับอรูคานอยท์ที่เหลือที่มีมากจนเต็มไปหมด

 

 บิลด์ที่จัดการกับพวกตัวที่อยู่รอบๆจนหมดจู่ๆก็มีไช่ดิบถูกปาเข้าที่กลางอกจนแตกคาชุดพอหันไปทางทิศที่ไข่ถูกขว้างมาก็พบกับจินที่ยืนยิ้มอยู่


" เจอกันอีกแล้วนะ....ตอนนั้นทำได้แสบน่าดูเลย " จินได้กล่าวทักทายบิลด์พร้อมกับเอามือมาลูกท้องตัวเองที่เคยโดนบิลด์ยิงใส่


" ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย....มีเป้าหมายอะไรกันแน่ใครส่งแกมา!? " บิลด์ได้ยิงคำถามชุดใหญ่ถามกับจินจำนวนมากซึ่งเจ้าตัวก็ไม่มีทีท่าจะตอบเลยแม้แต่น้อย


" ไอ้เรื่องเหตุผลอะไรนั้นนะช่างมันเถอะ.....แต่ว่านะฉันขอเอาคือแกอย่างสาสามหน่อยก็แล้วกัน " จินได้พูดปัดทิ้งก่อนจะเอาเข็มขัดมาสวม " อะมาซอน " 

[ ALPHA ]

 

[ ROAMING THE WILD! WI-WI-WI-THE WILD ]


" หึหึๆๆๆ.....ฮ๊าาาาา!!! " อัลฟ่าได้วิ่งพุ้งเข้ากระหน้ำรั่วหมัดเข้าใส่บิลด์ไม่ยั่งจนดริลครัชเชอร์หลุดจากมือแล้วถูกกรงเล็บที่โจมตีเข้าที่กลางอกหลายครั้งจนทรุดลงไปกับพื้นบิลด์ได้กุ้มหน้าอกหลังจากที่นับการโจมตีของอลัฟ่าเข้าไปก่อนจะลุกขึ้นใช้เท้าขวาเตะเข้าใส่จากด้านข้าง


แต่อัลฟ่าก็ขับเอาไว้ได้ก่อนจะเหวียงร่างของบิลด์ออกไปจนกระเด็นอัดกับฝูงอรูคานอยท์ที่ยืนอยู่จนร่างของพวกมันลงไปนอนกองกับพื้นพร้อมกับร่างอของบิลด์


" เอ้าๆๆๆ.....ลุกขึ้นมาสินี่มันเพิ่งจะเริ่มเองน่า " อัลฟ่าได้พูดท้าทายก่อนที่ฦูงของอรูคานอยท์จะแห่กันตรงจุดที่บิลด์นอนอยู่จู่ร่างของพวกอรูคานอยท์ก็ระเบิดเหมือนถูกปืนใหญ่ยิงเข้าใส่ควันจากเขมาปืนได้ลอยหายไปพร้อมกับร่างของบิลด์ที่อยู่ในร่างแทงค์แทงค์ฟอร์มยืนอยู่ " หื้มม....นึกว่าเป็นแค่กระต่ายตัวน้อยสะอีก....คราวนี้พ่อรถถังงั้นเหรอ "


" อย่ามั่วแต่พูดมากน่า....ถ้ายังไม่หุบปากจะเอาปืนใหญ่อุดปากแกเอง " บิลด์ได้วิ่งพุ้งออกไปเช่นเดียวกับอัลฟ่าซึ่งพอทั้งสองวิ่งจ้วนจะถึงกันต่างฝ่ายต่างก็ง้างหมัดชกเข้าใส่เบ้าหน้ากันและกันจนครอสเคาน์เตอร์กันและกัน

 

ทางด้านคนดูจำนวนมากที่ยืนอ่อกันพยายามเปิดประตูเเละโอกาว่าที่อยู่ใกล้พยายามพูดให้ทุกคนตั้งสติพร้อมผู้หญิงสองคนที่เกาะตัวเขาไม่ยอมปล่อย

 

" ทุกคนใจเย็นก่อนนะครับ....ช่วยทำตามคำเเนะนำด้วย "

 

" เปิดสิๆๆๆ....อ้ากกกก!!! " ไม่นานตรงจุดประตูทางออกอีกทางที่มีคนจำนวนมากก็ถูกอรูคานอยท์กวาดล้างฆ่าทั้งหมดจนไม่เหลือแม้แต่คนเดียวซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่บิลด์กระเด็นลงไปนอนกับพื้นและเห็นภาพโศกนาฎกรรมทั้งหมด


" โกหกน่า..... " 


" มั่วแต่เม่ออะไรของแกนะ!? " อัลฟ่าที่พอเห็นว่าบิลด์นั้นได้ละสายตาจากเขาจึงเข้าตะครุบจากด้านหลังแต่ก่อนจะถึงตัวบิลด์ได้หันมาใช้มือทั้งสองจับมือมือของอัลฟ่าเอาไว้ก่อนจะเอาปืนใหญ่ที่ไหล่ทั้งสองกระบอกยิงอัดเข้ากลางอกของอัลฟ่านัดแรกและตามด้วยนัดที่สองนัดที่สามเรื่อยๆจนถึงนัดที่ห้าร่างของอัลฟ่าก็ได้กระเด็นลอยกลางอากาศ " อ้ากกกก!? "

 

 

ทางด้านพวกฮิบิกิได้รับการติดต่อมาจากศูนย์บัญชาการเรื่องสถานการณ์ที่จัดคอนเสิร์ต

 

" มีอรูคานอยท์ปรากฎตัวที่งานคอนเสิร์ตงั้นหรอค่ะ? เเบบนั้นคุณซึบาสะก็ "

 

" ทางนี้ได้ส่งเฮลิคอปเตอร์ไปรับเเล้วฮะ.....ขอให้ผู้ใช้เกียร์ทุกคนมุ่งหน้าไปที่นั้นอย่างโดยด่วนเลยฮะ "

 

" ฮิบิกิดูนั้นสิ " มิคุได้เรียกฮิบิกิให้หันไปดูตามทีเธอชี้สถานที่จัดคอนเสิร์ตได้เกิดระเบิดขึ้น

 

" ส่งอรูคานอยท์ไปที่คอนเสิร์ตงั้นหรอ เจ้าพวกนักเล่นเเร่แปรธาตุมีเป้าหมายอะไรกันเเน่ " คริสที่ลงจากรถเเล้วมองดูที่จัดคอนเสิร์ตตรงหน้าพร้อมด้วยความสงสัย

 

ทางด้านซึบาสะที่เข้าจัดการอรูคานอยท์อย่างเร่งรีบก่อนที่จะเกิดเเรงสั่นสะเทือนจนจนเวทีลอยฟ้าถล่มลงมาจนเธอต้องวิ่งหลบเศษซากที่ตกลงมา

 

" ฮ่าห์ๆๆๆๆ จงหวาดกลัวกันเข้าไป....ร่วงหล่นลงไปเพราะว่าฉันปรากฏกาย ได้เวลาน่องเลือดเเล้ว " หญิงสาวผมดำพร้อมปอยผมสีเเดงเเละปีกค้างคาวด้านหลังกำลังหัวเราะอยู่

 


 

ซึบาสะได้ง้างดาบของเธอแล้วฟันออกไปเป็นคลื่นดาบสายฟ้าเข้าโจมตีแต่อีกฝ่ายที่สามารถบินได้จึงหลบการโจมตีของเธอได้สบายๆ

 

" เป้าหมายของฉันคือเธอยังไงละ คาซานาริ ซึบาสะ "

 

" เจ้าพวกบาวาเรีย....อย่ามาทำให้เพลงของฉันต้องเปรอะเปื้อนด้วยเลือดเชียวนะ!!! "ซึบาสะได้พุ้งเข้าไปหาศัตรูทันทีที่ลงมาที่พื้นเเต่ทางศัตรูได้เปลี่ยนปีกข้างซ้ายมาเป็นมือขนาดใหญ่ปีศาจเข้ากับดาบของซึบาสะเอาไว้

 

 

" ถ้าหากยอมให้ฆ่าดีๆฉันจะซึ่งใจมากเลยละ "

 

" อย่ามาดูถูกกันน่า!!! "ซึบาสะได้ดีดตัวออกมาก่อนจะพุ้งเข้าไปอีกครั้งเเละกระหน้ำโจมตีใส่ศัตรูจนออกห่างจากมาเรียเเละคานาเดะไปมาก

 

" ซึบาสะ.....ตั้งสติเอาไว้ก่อนสิ! " คานาเดะที่พยายามตะโกนเตือนสติแต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ยอมฟังแม้แต่น้อย


 ซึบาสะที่ใช้ความว่องไวที่ตัวเองเหนือกว่าวิ่งหลบการโจมตีของศัตรูไปมาก่อนจะโจมตีส่วนกลับจนร่างกระเด็นอัดกับคอนกรีตขนาดใหญ่จนแตกกระจายจนเกิดฝุ่นตลบขึ้นมาเธอไม่รีรอรีบดีดตัววิ่งเข้าไปเพื่อที่จะปิดบัญชีเเต่พอวิ่งฝ่ากลุ่มควันมาก็ต้องหยุดชะงักปลายดาบเอาไว้ก็เพราะศัตรูได้จับเด็กผู้หญิงที่บิลด์บอกให้หนีมาเป็นตัวประกัน


 

 

 

" อะไรกัน? " ซึบาสะที่มองตาเด็กสาวตรงหน้าที่กำลังหวาดกลัว

 

" เอาเลยสิ คาซานาริ ซึบาสะ ความอ่อนเเอกับความครึ่งๆกลางๆของแกเทียบฉันไม่ได้หรอกนะ "

 

" ความอ่อนเเองั้นหรอ? "

 

" ใช่แล้วความอ่อนเเอ.....เพราะอย่างงั้นฉันถึงทำเเบบนี้ได้โดยไม่ต้องละอายใจไงละ " สิ้นเสียงสาวแวมไพร์ได้ใช้มือทะลวงกลางหลังทะลุอกดับลมหายใจจนเลือดกระเด็นเปื้อนใบหน้าของซึบาสะทำเอาทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างมองไปที่ซึบาสะกันหมดทำให้มาเรีย คานาเดะและโอกาว่าที่เห็นก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมากไม่แม้แต่บิลด์ที่พึ่งชกร่างอขงอัลฟ่าจนกระเด็นออกไปไกล

 

ไม่นานสาวแวมไพร์ก็ได้ปล่อยร่างไร้วิญญาณของเด็กสาวที่เธอพึ่งปลิดชีพไปทิ้งลงกับพื้นก่อนจะนอนจมกองเลือ


" ฮะ.....ฮะ......ฮะ....ฮ้าาาาากก!!!! "  ซึบาสะที่มองร่างเด็กสาวตรงหน้าพร้อมกับหายเข้าออกถี่ไปมาก่อนจะเสียสติจนตะโกนร้องออกมาดังลั่น


 

" ซึบาสะ " บิลด์ที่หันไปมองซึบาสะที่ตอนนี้กำลังสติเเตกจนไม่ทันระวังด้านหลังอัลฟ่าที่ได้ลุกขึ้นพุ้งเข้ามาชกเข้าที่กลางของบิลด์จนกระเด็นกลิ้งลงไปอยู่ที่พื้น


" ฮ่าาา.....ให้ตายสิบังอาจมากนักนะ....ฉันจะฉีกร่างของแกเป็นชิ้นเลย!! "

 

" ฉัน.....ฉันนะ....ไม่มีเวลามาเล่นกับเเกเเล้ว!!! " บิลด์ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธก่อนจะยันตัวลุกขึ้นแล้วเอาฟูลฟูลบอทเทิลออกพร้อมกับฮาซาร์ดทริกเกอร์แล้วหยิบจีเนียสบอทเทิลขึ้นมาใส่ลงบิลด์ไดรฟเวอร์แทน

 

[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" บิลด์อัพ!!! "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ]

 

บิลด์ที่เปลี่ยนมาอยู่ในร่างจีเนียสฟอร์มก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมกับรวบร่วมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่หมัดขวาแล้วชกเข้าที่ท้องของอัลฟ่าจนร่างปลิวกระเด็นพุ้งไปอัดกับเวทีกลางอากาศข้างบน


" ตอนนี้แหละ.... " สาวแวมไพร์เปลี่ยนดวงตาของเธอกลายเป็นสีดำพร้อมกับสีลูกกระตาเป็นกระจกสีเหมือนในโบสถ์ของคริส

 


" ผนึกการรุกล้ำ " เธอได้มองเข้าไปในตาของซึบาสะที่ตอนนี้กำลังเสียสติทำให้ดวงตาของซึบาสะนั้นอยู่ในสภาพแบบเดียวกับเธอ


 


" แกนะแก!!!! " ดวงตาของซึบาสะกลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อนที่เธอจะวิ่งพุ้งเข้าใส่จะฟันแวมไพร์สาวเเต่ก็พลาดเพราะเจ้าตัวได้กางปีกบินหนีอยู่บนฟ้าพร้อมสีหน้าที่ยิ้มชอบใจเเต่ซึบาสะก็พยายามฟันคลื่นสายฟ้าเข้าใส่

 

" โห้ว....น่าตกใจเลยนะเนี่ย....สมแล้วที่อยู่มาจนถึงขนาดนี้ได้นะ "

 

" อย่างเเกนะ.....ฉันจะสับเเกเป็นชิ้นๆ!! " ซึบาสะที่ตอนนี้คลั่งไปหมดจนไม่สสนใจอะไรเอาแต่ฟันโจมตีมั่วไปหมดจนบิลด์ได้วิ่งพุ้งเข้ามาล็อคตัวเอาไว้

 

"  ตั้งสติหน่อยสิยังมีคนที่ยังอยู่อีกนะ!!! " บิลด์ที่พยายามห้ามก่อนที่จะมีหินขนาดใหญ่เขวี้ยงพุ้งเข้ามาจึงผลักร่างของซึบาสะออกไปแล้วหันไปชกจนหินนั้นแตกกระจายแต่ว่าสิ่งที่พุ้งมาไม่ได้มีแค่หินแต่มันมาพร้อมกับอัลฟ่า


" อย่าลืมกันแบบนี้เสะ!!! "

 

" ขี้ตื้อชะมัด!!! " บิลด์ได้หลบออกมาก่อนที่อัลฟ่าจะพุ้งกลับเข้ามาก่อนจะเตะเข้าที่ชายโครงของบิลด์และใช้กรงเล็บที่แขนทั้งสองโจมตีซ้ำจนบิลด์มีแผลที่ข้างเอวพร้อมกับเลือดได้ไหลออกมา

 

" หึหึ.....ช่างหอมหวานจริงๆ " อัลฟ่าที่มองดูมือตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดของบิลด์ก่อนจะเอามาดมและลูบหน้าไปมาทำให้รู้สึกถึงความโรคจิตอย่างบอกไม่ถูก " ขอฉันได้ลิ้มลองมากกว่านี้อีกสิ " อัลฟ่าที่ตอนนี้เริ่มเข้าสู่สัญชาติญาณดิบของสัตว์เดรัจฉานก็ค่อยเดินตรงเข้าไปหาบิลด์ช้า


" เน่ จินพอแค่นั้นแหละ....ตอนนี้ภารกิจเราเสร็จแล้ว " แวมไพร์สาวได้ตะโกนห้ามอัลฟ่าเอาไว้ก่อนที่จะเกิดการปะทะอีกครั้ง


" หึ.....ช่วยไม่ได้ละน่า....ไว้คราวหน้าฉันจะมาลิ้มรสของแกอีกก็แล้วกัน " อัลฟ่ายอมตัดใจก่อนจะกลับมายืนท่าทางปกติแล้วหยิบผลึกวาร์ปโยนลงพื้นและวาร์ปหายไป


" เอาล่ะถึงเวลาที่ม้วนทางหนีเเล้วสินะ " แวมไพร์สาวได้บินเหนือท้องฟ้าพร้อมอรูคานอยท์ที่อยู่บนฟ้าจำนวนมาก

 

 


ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวอรูคานอยท์ทั้งหมดได้พุ้งเข้าโจมตีใส่ฮอลย์ที่ยังมีคนยังติดอย่จำนวนมากบิลด์ที่เห็นแบบนั้นก็รีบไปคว้าตัวของซึบาสะที่ตอนนี้ทรุดอยู่ที่พื้นเอาไว้เข้ามาหาก่อนที่จะเกิดการถล่มครั้งใหญ่

 

ทางด้านศูนย์บัญชาการS.O.N.Gที่ไม่พบสัญญาณของนักเล่นเเร่แปลธาตุกับอัลฟ่าจนตอนนี้อยู่ในสถาวะหดหู่อย่างเห็นได้ชัด

 

" สัญญาณของพวกบาวาเรีย....หายไปเเล้วครับ "

 

" คอนเสิร์ตฮอลย์ที่มีผู้คนจุอยู่แสนคนพังทลายลงมาสัญญาณชีพ...... "

 

" อึก....หึ๋ย!!! " เก็นจูโร่ที่ได้ยินข่าวร้ายการเสียชีวิตมหาศาลจนทุ่มลงโต๊ะตัวเองอย่างเจ็บใจ

 

ไม่นานเฮลิคอปเตอร์ที่พวกฮิบิกิได้โดยสารมาถึงก่อนจะส่องไฟลงไปก็พบกับมาเรียและคานาเดะที่เกาะอยู่บนซากของเวทีที่ยังไม่จบลงไป


" คุณมาเรีย คุณคานาเดะ!? " ฮิบิกิที่ได้ตะโกนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ก่อนจะสังเกตุเห็นว่าซึบาสะไม่อยู่ด้วยก่อนจะรีบมองหาก่อนที่น้ำจะมีบางอย่างกำลังพุ้งขึ้นมาปรากฎเป็นร่างของบิลด์ที่อุ้มร่างของซึบาสะที่หมดสติขึ้นมาวางเอาไว้กับพื้น


" ซึบาสะ!? "  มาเรียที่พอเห็นก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีก่อนที่บิลด์จะวางร่างของซึบาสะลงกับพื้น


" ขอบใจมากนะ....ที่ช่วยซึบาสะเอาไว้ " คานาเดะที่เดินตามมาทีหลังก่อนจะก้มหัวขอบคุณกับบิลด์ทันทีซึ่งบิลด์ก็ไม่ได้พูดอะไรแต่จู่ๆก็ได้มีเฮลิคอปเตอร์
อีกลำนึ่งได้บินเข้ามาในพื้นที่ผ่านพวกฮิบิกิไปแล้วมาหยุดอยู่เหนือหัวของพวกเขาพร้อมกับมีเชือกที่ถูกปล่อยลงก่อนที่จะมีทหารที่เป็นเหมือนกองกำลังป้องกันได้โรยตัวลงมา

   

ซึ่งทหารเหล่านั้นแทนที่จะมาพาตัวซึบาสะที่หมดสติไปแต่กลับหันป่นในมือมาเล่งที่บิลด์กันถ้วนหน้าทำเอาพวกฮิบิกิที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ถึงกับตกใจร่วมถึงคานาเดะและมาเรียเช่นกัน


" มาสไรเดอร์บิลด์ ขอจับกุ้มตัวในข้อหาเป็นภัยร้ายของประเทศ "  ทหารนายนึ่งที่พูดขึ้นมาทำเอาบิลด์ยืนอยู่ก็ถึงกับตกใจอย่างมากกับการถูกขัดข้อหา

 

เวลาเดียวกันทางด้านห้องวิจัยที่อเมริกาที่กำลังวิเคระาห์ศพอยู่นั้นจู่ๆก็เกิดเเสงสว่างขึ้นทำเอานักวิจัยสามคนในห้องเอามือขึ้นมาบังก่อนจะหันไปมองบนเตียงที่ร่างศพกลายเป็นฝุ่นเหลือเพียงเเค่ปลอกเเขนที่โบราณวัตถุเท่านั้น



" บันทึกผลลัพท์ทั้งหมดเอาไว้เร็วเข้า "


" คะ...ครับ "




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #220 Save (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 13:18

    ว่าแต่เจนนี่ยังบทอยู่หรือเปล่าครับ

    #220
    0
  2. #219 armpc1412 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 22:00
    สนุกมาก
    #219
    0
  3. #218 จอมพลMaus (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 11:58
    ค้างงงงงเหลือเกินนน
    #218
    0