Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 118 : AXZ ตอนที่ 17 การเฉลิมฉลองครั้งสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    2 พ.ย. 63

ณ ชั้นบนสุดของแพนโดร่าทาวเวอร์อีโวลต์ที่ปลอมแปลงร่างกายอยู่ในร่างของนายกมิโดซึ่งกำลังทำการถ่ายทอดสดพูดปราศัยให้กับชาวญี่ปุ่นทุกคนทั้งสามดินแดนเพียงลำพัง



" 10ปีหลังจากโศกนาฎกรรมสกายวอล ประเทศของเราได้ถูกแบ่งแยกออกเป็น3ส่วนนั้นก็คือ โทโตะ เซย์โตะและโฮคุโตะและได้เกิดความปั่นป่วนถึงขีดสุดจนกระทั้งมาสไรเดอร์ได้ถูกมาใช้ในฐานะอาวุธทางทหารจนสงครามได้อุบัติขึ้นการต่อสู้ดุเดือดถึงขีดสุดแต่สุดท้ายแล้วเซย์โตะก็สามารถทำการยึดครองโทโตะกับโฮคุโตะได้สำเร็จ....และแล้วในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้...หึหึ...ฮ่าห์ๆๆๆๆๆ ในวันนี้แหละประเทศของเราจะจบสิ้นลง " มิโดกล่าวจบก่อนจะแปลงร่างเป็นอีโวลต์ในเฟสที่4ต่อหน้าต่อสายตาของประชาชนทั้งสามดินแดน


GIF - GIFs


"  ชื่อของฉันคืออีโวลต์ สิ่งมีชีวิตนอกโลกที่ดูดกลืนดวงดาวแล้วเปลี่ยนมาเป็นพลังของตัวเอง...ฉันจพทำลายโลกนี้และเปลี่ยนมาเป็นส่วนนึ่งของฉัน " เหล่าชาวเมืองทั้งโทโตะและ เซย์โตะกับโฮคุโตะที่มองดูอีโวลต์ได้เผยตัวจริงออกมาก็สร้างความตกใจให้กับทุกสายตาอย่างมากแม้ต่ทางเจนนี่ที่ยืนกลางเมืองของโทโตะที่มีประชาชนยืนดูการถ่ายทอดสดของอีโวลต์ด้วยสีหน้าประหลาดใจและตกใจในเวลาเดียวกัน


" อีโวลต์....คิดจะทำอะไรกันแน่ " 


" แต่ว่า....ยังไงฉันก็อยู่ที่นี่มาตั้ง10ปีก็ยังมีความผูกพันธ์ไม่ใช่น้อยจะมอบโอกาสพิเศษให้ก็แล้วกัน " อีโวลต์ที่จู่ๆก็นึกอะไรสนุกๆขึ้นมาได้ก่อนจะป่าวประกาศสิ่งสำคัญออกมา " ประกาศถึงเหล่ามาสไรเดอร์และซิมโฟเกียร์ทุกท่าน พรุ่งนี้เช้าจงมาร่วมตัวที่หน้าแพนโดร่าทาวเวอร์พร้อมกับลอสบอทเทิลมาตัดสินกันโดยมีโลกเป็นเดิมพันแล้วมาเลิกเปิดศึกสุดท้ายกันเถอะ...ฮ่าห์ๆๆๆ ฮ่าห์ๆๆๆ "


หลังจากที่อีโวลต์ได้ส่งสารท้ารบถึงมาสไรเดอร์และซิมโฟเกียร์ทุกคนไปทั่วประเทศพวกฮิบิกิที่อยู่ที่ศูนย์บัญชาการS.O.N.Gก็ได้รับรู้ข่าวเช่นเดียวกับพวกเซ็นโตะที่นั่งมองดูคำประกาศอยู่ที่Nascitaเองก็เช่นกัน


" อีโวลต์.... "


ณ ภายในหแล็ปทดลองห้องนึ่งในศูนย์บัญชาการS.O.N.Gที่กลางห้องนั้นได้มีบันโจที่ยืนอยู่ตรงหน้าของแพนโดร่าบ็อกซ์โดยที่มีเอลฟไนท์และเซ็นโตะยืนดูการทดลองอย่างใกล้และพวกฮิบิกิร่วมถึงคาซึมิและเก็นโทคุก็มองดูอยู่ห่างๆ


" เอาละน่ะ " บันโจได้ให้สัญญาณก่อนจะเอาฮาซาร์ดทริกเกอร์ลงไปในเเพนโดร่าบ็อกซ์ก่อนจะมีเเสงออกมาจากมือของบันโจจนเกิดปฏิกิรยาขึ้นมาจนกลายเป็นพาเนลสีขาวต่อหน้าของทุกคนที่อยู่ในห้อง

 

 

โอ่วว!!! " ทุกคนภายในห้องตามร้องออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

 

" ทำการทดลองสร้างแพนโดร่าพาเนลสีขาวเสร็จสิ้นด้วยดีฮะ "

 

สีขาวหรอเนี่ย? " คาซึมิพูดขึ้นก่อนที่ทุกคนจะเดินเข้าไปมุ่งดูกันยกใหญ๋ก่อนที่บันโจจะหยิบพาเนลขึ้นมาเเต่เซ็นโตะได้เเย่งหยิบออกมาก่อน

 

" หลังจากที่ฉันได้ลองวิเคราะห์ข้อมูลที่พ่อทิ้งเอาไว้ให้ก็ทำให้เข้าใจ....เป็นเพราะว่าตัวนายที่มียีนอีโซลต์อยู่ในตัวจึงสามารถสร้างพาเนลอันนี้ขึ้นมาได้ "

 

ถ้างั้นการที่มีพาเนลสีขาวอยู่แบบนี้แล้วอีโวลต์ไม่รู้เรื่องนี้งั้นหรอ? " มาเรียได้ถามขึ้นมาก่อนที่เซ็นโตะจะเดินไปนั่งเก้าอี้ใกล้ๆ

 

" ใช่แล้วละ....อีโวลต์ไม่รู้เรื่องพาเนลสีขาว เวิร์ลโฮลไม่ใช่สิ่งที่โลกใหม่สมบรูณ์แบบ "

 

เเล้วพาเนลสีขาวที่พวกเรามีกับพาเนลสีขาวของอีโวลต์มันต่างกันอย่างไงเหรอ? " ซึบาสะได้ถามถึงความแตกต่างของพาเนลทั้งสองอันกับเซ็นโตะที่เดินไปนั่งเก้าอี้ของตัวเอง

 

พาเนลอันนี้สามารถพาเราไปถึงโลกคู่ขนานได้ไงละ "

 

โลกคู่ขนาน!? " ทุกคนได้พูดขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง

 

เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลยเเฮะ " บันโจที่ดูเหมือนจะเคยได้ยินมาก่อนพยายามนึกแต่ไม่นานก็เหมือนจะนึกออก" อ่าอาพาเรล " บันโจที่พูดชื่อแปลกๆออกมาทำเอาคนอื่นหันไปมองแบบแปลกๆ

 

ไม่ใช่สิ พาราซอล "

 

พาราเรลต่างหากละพ่อสมองกล้าม พาราเรลเวิร์ลจ้ะ " คานาเดะได้เดินเข้าไปแก้คำของบันโจ

 

พาราเรล " บันโจได้ทวนคำพูดของคานาเดะก่อนทีเธอจะพยักหน้าให้คำตอบก่อนที่ทั้งคู่จะหันไปมองเซ็นโตะที่นั่งถอนหายใจกับความโง่ของบันโจ

 

" ตามทฤษฎีของพาราด็อกซ์โลกของเรานั้นมีพาราเรลเวิร์ลอยู่นับไม่ถ้วน.....ในทฤษฎีนั้นถ้าหากใช้พาเนลสีขาวกับสีดำก็จะทำให้สามรถไปยังโลกคู่ขนานเหล่านั้นได้ " เอฟไนท์ได้อธิบายให้กระจ่าง

 

ถ้าเป็นเเบบนั้นโลกทั้งสองจะไม่พินาศไปด้วยกันเหรอ? "เก็นโทคุได้พูดขึ้นเเทรกขึ้นมา

 

ไม่หรอก พ่อของผมต้องการจะสร้างโลกใหม่ขึ้นมา โดยการหลอมรวมโลกของเรากับโลกที่ไม่มีสกายวอลกับอีโวลต์เข้าด้วยกัน "

 

จะบอกว่าพาเนลอันนี้ที่ใช้พลังงานของเเพนโดร่าบ็อกต์จะสามารถทำให้เป็นไปได้งั้นหรอ? " คริสที่ยืนกอดอกหันไปพูดกับเซ็นโตะ

 

เเต่ว่าในโลกอีกใบก็มีตัวตนของพวกเราอีกคนไม่ใช่หรอ..ถ้าเกิดรวมกันเเล้วฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็จะหายไปไม่ใช่หรอค่ะ " เซเรน่าได้พูดขึ้นเสริม


" ถ้างั้นฉันจะอฑิบายให้เห็นภาพหน่อยแล้วกัน " เซ็นโตะได้เขยิบเก้าอี้เลื่อนไปที่คอมพิวเตอร์บนโต๊ะก่อนจะทำการเปิดภาพโฮโลแกรมขึ้นมาให้ทุกคนได้เห็นภาพตาม


 

ถ้าเปรียบโลกที่พวกเราอยู่ก็คือAเเละโลกที่ไม่มีสกายวอลคือB เราจะนำโลกทั้งสองร่วมกันเพื่อสร้างโลกCขึ้นมา"


 


" แต่ว่าการจะทำอย่างงั้นก็มีเงื่อนไขอยู่สินะ " ชิราเบะที่มองรูปตามก่อนจะหันไปถามกับเซ็นโตะ


" หัวแหลมมากชิราเบะ....เงื่อนไขในการที่จะสร้างโลกCขึ้นมานั้นจำเป็นจะต้องใช้พาเนลสีขาวและดำร่วมถึงอีโวลต์ถ้าหากว่าพลังงานมหาศาลเหล่านี้มาร่วมกันก็จะเกิดมิติบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงและปราฏเป็นภาวะเอกฐานที่ฟิสิกส์ไม่สามารถอธิบายได้เราจะใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้นหลอมร่วมกันเป็นโลกใหม่ "



ว่าเเล้วเชียวไม่เข้าใจเลยเเม้เเต่นิดเดียวเลย " บันโจเเละฮิบิกิตามพูดออกมาเป็นเสียงเดียวกันก่อนทีคิริกะและคาซึมิเข้ามาเเตะบ่าทั้งสองคนเพื่อปลอบใจโดยที่พวกเขาเองก็ไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน

 

เเล้วหลังจากที่สร้างโลกใหม่ขึ้นมาได้อีโวลต์จะเป็นไง? " เก็นจูโร่ได้ยิงคำถามใส่เซ็นโตะทันที

 

" ตามที่เราคาดการณ์เอาไว้พลังงานของอีโวลต์จะถูกใช้ไปกับการสร้างความบิดเบี้ยวของมิติทำให้ทั้งมันและแพนโดร่าบ็อกซ์หายไปอย่างสิ้นเชิงฮะ " เอฟไนท์ได้อธิบายขึ้นก่อนทีเซ็นโตะจะพูดขึ้นเสริม

 

" สรุปก็คือการจะกำจัดอีโวลต์ได้เราจำเป็นต้องใช้พาเนลสีดำกับลอสบอทเทิล10ขวดสินะ " ซึบาสะได้พูดสรุปสั้นก่อนที่คาซึมิจะหยิบแคสเซิลลอสบอทเทิลขึ้นมา

 

หมายความว่าเราต้องใส่อีกขวดในร่างกายคนเเละสกัดออกมางั้นหรอเดส " คิริกะได้พูดขึ้นพร้อมสีหน้าที่รู้สึกไม่ดี

 

" อ่า....ต้องนำเอาลอสบอทเทิลทั้ง10ชวดใส่ลงไปในพาเนลสีดำและสีขาวนั้นเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยโลกได้ "

 

 

อีกด้านนึ่งที่สกายทาวเวอร์ภายในห้องฝึกซ้อม


 

อีโวลต์ที่อยู่ในร่างเเบล็คโฮล์ยืนอยู่กลางห้องก่อนที่ด้านข้างได้มีเเสมชวิ่งพุ้งเข้ามาโจมตีเเต่อีโวลต์สกัดเอาไว้ได้ก่อนจะโจมตีด้วยหมัดป่าวเพียงครั้งเดียวได้ระเบิดไม่เหลือชิ้นดีก่อนที่ด้านหลังไดมีเเสมชโผล่มาอีกตัวจากด้านหลัง

เเต่ก็ถูกอีโวลต์จัดการอย่าง่ายดาย

 

ไม่มีความผิดปกติครับ การบำรุงรักษาเสร็จเรียบร้อยเเล้วครับ " อุสึมิได้เดินออกมาพร้อมเเท็บเล็ตในมือ

 

ดูเหมือนว่านายจะทำได้ดีกว่าอาจารย์คัตสึรากิอีกน่า " อีโวลต์ได้เดินเข้ามาชมอุสึมิก่อนจะหันไปด้วยท่าที่ดูตื่นเต้นสำหรับวันพรุ่งนี้อย่างมาก ฉันตั้งตารอพรุ่งนี้เเทบจะไม่ไหวเเล้วละ "

 

 

ตัดกลับมาทางฝั่งเซ็นโตะที่ได้ทำการทดลองสร้างพาเนลสีขาวสำเร็จก็ได้ทำการตรวจสอบและซ่อมบำรุงเกียร์ของของพวกฮิบิกิและของพวกยูมิอยู่ในระหว่างนั้นเองเขาก็ได้หันไปมองพาเนลสีขาววางอยู่บนโต๊ะข้างๆก่อนจะหันกลับมาพร้อมกับเอามือผสานกันแล้วครุ่นคิดอะไรอยางอย่างแล้วหลับตาลงทำให้ตัวเขานั้นเข้าอยู่ในโลกความทรงจำ


เซ็นโตะได้ลืมตาขึ้นในโลกแห่งความทรงจำที่เต็มไปด้วยภาพความทรงจำที่ผ่านมามากมายและด้านหลังนั้นก็ได้มักรอบรูปสีขาวตั้งอยู่พร้อมกับอีกด้านของกรอบรูปนั่นมีร่างขงอคัตสึรากินั่งหันหลังให้กับเขาอยู่



นายคิดว่าไง? เป้าหมายของพ่อมีเเค่การสร้างโลกใบใหม่จริงๆงั้นหรอ? ต่อให้ทำเพื่อโลกใหม่ที่ไม่มีอีโวลต์ก็เถอะแต่เหยื่อจากเหตุการณ์ก็มีมากเกิน " เซ็นโตะที่จู่ๆก็เกิดรู้สึกตะหงิดสงสัยกับแผนการที่พ่อของเขาทิ้งเอาไว้ให้จึงได้ถามความเห็นกับคัตสึรากิ

 

" นายเองก็คิดแบบเดียวกับฉันสินะ" คัตสึรากิได้ตอบกลับมาก่อนที่รอบข้างปกคลุมไปด้วยความเงียบเเละภาพของความทรงจำที่หมุนเวียนไปมา

 

ปรากฎการณ์ที่เหนือกว่ากฎฟิสิกส์ที่ว่า.....ถ้าให้พูดสรุปง่ายๆก็คือปาฏิหาริย์นั้นแหละหรือว่าจริงแล้วพ่อจะ "

 

"เซ็นโตะ " จู่ๆเสียงคาซึมิที่เรียกหาเซ็นโตะได้ดังขึ้นทำให้ตัวเซ็นโตะนั้นต้องรีบออกมาจากโลกปห่งความทรงจำกับมาที่โลกจริงแล้วหันไปหา

 

มีอะไรหรอ? "

 

นายช่วยสร้างไอเท็มเพิ่มพลังให้กับฉันทีสิ " คาซึมิได้ขอร้องกับเซ็นโตะเรื่องสร้างไอเท็มแต่พอเจ้าตัวได้ยินก็หันเก้าอี้กลับไปทำการซ่อมเกียร์ของฮิบิกิต่อทันที "  ฉันรู้ดีว่าตอนนี้ไม่มีเวลาเเล้วเเต่ถ้ายังเป็นเเบบนี้ฉันก็เป็นกำลังให้กับพวกนายไม่ได้แน่เพราะงั้น... " คาซึมิที่พอเห็นท่าทางของเซ็นโตะที่เหมือนจะไม่ยอมก็รีบเข้าไปขอร้องอีกทันที

 

เซ็นโตะที่ไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะหยิบบางอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะและหันมาหาคาซึมิพร้อมโชว์สิ่งที่อยู่ในมือซึ่งเป็นบริสซาร์ดนัคเคิลที่ตรงกลางนั้นมีสัญลักษณ์ของกรีสเอาไว้

 


บริสซาร์ดนัคเคิลของริวกะ? " 


เดิมที่ฉันสร้างเจ้านี้ก็เพื่อนาย.....แต่ว่าเพราะนายดันไปรับการทดลองซ้ำฉันก็เลยให้นายไม่ได้ " เซ็นโตะได้บอกจุดประสงค์ที่แท้จริงในการสร้างบริสซาร์ดนัคเคิลกับคาซึมิก่อนจะหันไปหยิบยอทเทิลสีฟ้ามาและยื่นให้ " ส่วนนี้คือบอทเทิลที่มีข้อมูลของสามอีกาเอาไว้"

 

 ถ้าหากว่านายแปลงร่างด้วยบอทเทิลอันนั้นละก็ฮาร์ซาร์ดเลเวลจะเพิ่มขึ้นได้อย่างรวดเร็วเเต่ว่า...ถ้าหากนายในตอนนี้ใช้มันละก็จะทำให้เกินขีดจำกัดของมนุษย์...แล้วก็จะสลายหายไป " เซ็นโตะที่พรีเซ็นท์ประสิทธิภาพของบอทเทิลในมือคาซึมิก่อนจะพูดข้อเสียในตอนนี้ทำเอาคาซึมิที่ได้ยินก็ถึงตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก เพราะฉะนั้นขอให้นายใช้เป็นแค่อาวุธอย่างเดียวก็พอ "

 

" แบบนั้นไม่ได้หรอก....คนที่เป็นมาสไรเดอร์เพื่อปกป้องโลกจะต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตเข้าแลกสิเจ้าพวกนั้นเองก็ไม่อยู่แ้ว " คาซึมิได้หยิบด็อกเเทคของสมาชิกวามอีกาขึ้นมาดู ฉันจะเป็นยังไงก็ช่าง " คาซึมิที่ทำการเตรียมใจจะตายก่อนที่เซ็นโตะจะเอามือขึ้นกำมือของคาซึมิเอาไว้ทำให้เจ้าตัวถึงกับตกใจ 


ถ้าเกิดนายเป็นอะไรขึ้นมา พวกเราก็จะเศร้าเสียใจมากนะ "  เซ็นโตะที่พยายามพูดให้คาซึมิได้สติซึ่งก็ได้ผลเเบบนั้นคาซึมิได้ถอนหายใจออกมาก่อนจะจับมือของเซ็นโตะออกจากมือของตัวเองช้าๆ

 

ไม่ต้องห่วงหรอก.....เจ้านี้มันต้องใช้กับบิลด์ไดรฟเวอร์ใช้มั้ยละ....ฉันนะมีแค่แสครชไดรฟเวอร์ไม่มีทางจะใช้ได้อยู่แล้ว " คาซึมิได้เอาบริสซาร์ดนัคเคิลมาจากมือของเซ็นโตะก่อนจะเดินไปที่หน้าประตูเพื่อจะจากแล็ปไป " ขอบใจด้วยความหวังดีละ " คาซึมิได้หันมาขอบคุณก่อนจะเดินออกจากห้องไป


เซ็นโตะที่ได้แต่มองดูก่อนจะหันไปพร้อมกับหันไปมองบิลด์ไดรฟเวอร์ของตัวเองที่ซ่อมเสร็จแล้วขึ้นมาดูก่อนจะเอากลับไปวางไว้เหมือนเดิมและทำงานตรงหน้าของตัวเองต่อ


เวลาช่วงหัวค่ำเซ็นโตะที่หลังจากเคลียร์งานทั้งหมดเสร็จก็ได้เดินทางกลับมาที่Nascitaด้วยอาการเหนื่อยล้าอย่างมาก


" กลับมาแล้ว......เอ้ะ? " เซ็นโตะที่พอเปิดประตูเข้าไปก็ต้องตกใจเมื่อไม่เห็นวี่แววใครเลยแม้แต่คนเดียว " ไปไหนกันหมดนะ? " พอเซ็นโตะเห็นว่าที่เคาน์เตอร์หรือแม้แต่ในครัวไม่อยู่ก่อนจะลงไปหาห้องใต้ดินก็ไม่เจอ


" ทุกคนหายหัวไปไหนหมดกันเนี่ย.....ที่เหลือก็แค่ดาดฟ้าเท่านั้นถ้าไม่อยู่ก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว " เซ็นโตะที่กำลังเดินขึ้นบันไดด้านนอกของตึกเพื่อขึ้นไปบังดาดฟ้าโดยที่บ่นออกมาตามทางอยู่ครู่นึ่ง


" สุขสันต์วันเกิด!? " 


" ยะ....เห้ย!? " เซ็นโตะที่สะดุ้งตกใจทันที่พอเท่าเหยียบดาดฟ้าก็มีเสียงคนจำนวนมากที่ตะโกนออกมาพร้อมเพรียงก่อนที่ไฟบนดาดฟ้าจะสว่างขึ้นพร้อมพลุกระดาษสีจำนวนมากขะยิงออกพร้อมกันจนพวกกระดาษสีวายรุ้งจะตกลงบนหัวและตามตัวของเซ็นโตะเล็กน้อย " เอ้ะ...วันเกิด? วันเกิดใครเหรอ เอ้ะ? " เซ็นโตะที่ยังมึนงงงวยอยู่ก่อนที่ฮิบิกิจะเข้ามาพยุงร่างเซ็นโตะที่นั่งจ้ำเบ้าอยู่ที่พื้นลุกขึ้นมา


" ก็แน่อยู่แล้วสิคะก็วันเกิดของฉันกับคุณเซ็นโตะยังไงละ "


" เอ้ะ? วันเกิดของฉันเหรอ...เดียวก่อนสิมันยังไงกันเนี่ยชักงงไปหมดแล้ว "


" พวกเรารู้จากคิริกะแล้วละเรื่องวันเกิดของนายนะ " คานาเดะได้เดินเข้ามาก่อนจะเอาหมวกวันเกิดใส่บนหัวของเซ็นโตะทันที


" คิริกะเหรอ? แต่เดียวก่อนนะฉันไม่มีวันเกิดสะหน่อยอีกอย่างถ้าเป็นวันเกิดของคัตสึรากิ ทาคุมิก็ยังอีกไกลเลยนะ "


" ไม่เกี่ยวกับวันเกิดของคัตสึรากิสักหน่อย....แต่เป็นวันที่นายได้ลืมตาขึ้นมายังไงละ "  มิโซระได้เดินเข้ามาอธิบายให้ชัดเจนเซ็นโตะก็ลองนึกดูก่อนจะนึกไปถึงวันที่ทุกอย่างได้เริ่มต้นขึ้นวันที่เข้าได้ลืมตาตืนกลางสายฝนวันนั้น


" วันนั้นนะเหรอ..... "


" สำหรับคุณเซ็นโตะอาจจะเป็นวันที่เลวร้าย...แต่ว่าสำหรับพวกเราแล้วนั้นถือว่าวันนั้นคือวันที่คุณเซ็นโตะได้เกิดขึ้นมายังไงละคะ "


" จริงๆแล้ววันแบบนั้นไม่ต้องมีก็ได้....แค่ฉลองวันเกิดของฮิบิกิก็ได้นิน่า "


" ม่ายดายย...คะในเมื่อวันนี้ก็เป็นวันเกิดของคุณเซ็นโตะก็ต้องฉลองสิคะ ถ้าไม่มีเจ้าของวันเกิดก็ไม่ใช่ปาร์ตี้วันเกิดสิคะไปเร็วๆๆ " 


" ตะ...แต่ว่า " 


" มั่วลังเลอยู่ได้รีบไปได้แล้วคุณเจ้าภาพ " คริสที่ได้เดินอ้อมเข้ามาและผลักร่างของเซ็นโตะเดินเข้าไปในงานพร้อมกับคานาเดะที่ช่วยอีกแรงซึ่งก่อนจะเริ่มงานปาร์ตี้เก็นโทคุได้เดินมาที่โต๊ะใหญ่พร้อมเสื้อเชิ้ตตัวใหม่


Kamen Rider GIF - Kamen Rider Build GIFs


" ถ้าไม่ว่าอะไรฉันขอพูดเริ่มงานในญานะที่อาวุโสสุด เนื่องในวันเฉลิมฉลองให้กับวันเกิดของฮิบิกิที่อายุ17เเล้วคล้ายวันเกิดของคิริว เซ็นโตะ..... " 


" ชนแก้ว!? "



หลังจากที่ทุกคนต่างชนแก้วกันและกันเสร็จก็แยกย้ายไปเพื่อทำการกินอาหารทันที

 

เอาล่ะไปย่างเนื้อกันเถอะ!  "

 

อ่า...หิวจังเลย! "

 

ฉันยังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เช้าเลย "

 

เอาจริงดิ "

  

เห้อ...เอิ่ม ชนแก้ว " เก็นโทคุถอนหายใจก่อนจะไปมองกองเสื้อที่อุตส่าห์จะเอามาให้ก่อนจะดื่มน้ำในมือ


Build 46 


 

คาซึมิที่คีบกลับเนื้ออีกด้านสีของเนื้อค่อนข้างสุกเเละมีเเดงอยู่เล็กน้อยความมันที่ได้ทะลักออกมาหลังจากที่ถูกความร้อนซึ่งยั่วน้ำลายบันโจ คานาเดะเเละ คริสเป็นอย่างมาก



" เนื้อๆๆๆ....น่ากินชะมัดเลย "  


" อยากจะกินไวแล้วสิ "


" ฉันไม่รอแล้ว....ขอคนแรกเลยละกัน "  บันโจที่นไม่ไหวตั้งจะเข้าไปเปิดก่อนที่คานาเดะและคริสจะตาม

 

" อะแฮ่ม! ช้าก่อนเพื่อเนื้อย่างสุดแสนอร่อยมันจะต้องไทม์มิ่งที่ดีเพื่อจะได้ลิ้มรสของเนื้อเข้าใจนะ " คาซึมิได้ยกมือขึ้นมาห้ามทั้งสามเอาไว้ก่อนจะถึงเนื้อสำเร็จ 

 

งั้นหรอ!? " ทั้งสามพูดพร้อมเพรียงกัน

  

ฮ่ะ!! " มิโซระกับซึบาสะที่กำลังช่วยกันพัดให้เตาร้อนไวเพื่อจะได้กินเนื้องย่างบนเตาเร็วๆ

 

มี่ตัน ไม่จำเป็นต้องทำเเบบนั้นหรอก ซึบาสะเธอก็ด้วย " คาซึมิที่หันไปเห็นจึงเข้าไปบอกเเต่ซาวะจะไม่สนใจเอาแต่ตั้งตารอเนื้ออย่างจดใจจอก่อนจะคีบเนื้อมาชิ้นนึ่ง

 

นี้เนื้อของฉัน เซเรน่าจังช่วยไปเอาจานหน่อยสิ " ซาวะหันไปบอกกับเซเรน่าที่ยืนรออยู่ข้างหลังเธอให้ไปหยิบจานในขณะที่เธอกำลังหมูสามชั้นพอดี

 

" ได้ค่ะ " เซเรน่าได้เดินหาจานให้กับซาวะทันที 

 

ให้ตายสิอย่างน้อยก็ให้ไอ้หนวดทำก็ได้ " คาซึมิที่รู้ว่าพูดยังไงก็คงไม่มีใครฟังก่อนจะโยนงานของสาวให้กับเก็นโทคุแทนแต่หันมองไปมองหาก็ไม่เห็รวี่แววของเก็นโทคุอยู่เลย เห้ยเเล้วไอ้หนวดมันหายไปไหนนะ? "

 

อยู่นั้นไงเดส " คิริกะที่เดินผ่านมาพอดีก็ได้ชี้ไปที่มุมดาดฟ้าไกลเก็นโทคุที่กำลังยืนอยู่หน้าสะพานกระบอกไม้ไผ่ที่มีเส้นโซเมนไหล่มาตามน้ำอยู่เพียงลำพัง


 

หมอนั้นทำอะไรอยู่กันเเน่นะ " คริสยืนมองสภาพเก็นโทคุที่ออกไปกินคนเดียว


" ดูท่าทางจะงอนเพราะไม่ได้ใส่เสื้อที่ทำมามั้ง "

 

 เห้อ..งอนเป็นเด็กไปได้ " คาซึมิได้ถอนหายใจออกมาก่อนจะหันไปเห็นบันโจกำลังยืนกินเนื้อกันอย่างเอร็ดอร่อย" นี้นายกำลังกินอะไรอยู่นะ"

 

เอ้ะ!! เจ้าบ้าโปรตีนกินกันไม่รอฉันเลย!! " คริสที่หันไปเห็นจึงรีบเข้าไปร่วมวงอีกคน


" เหลือให้ฉันด้วยสิคริส!? " คานาเดะที่พอเห็นว่าบันโจและคริสเริ่มกินแล้วก็เข้าไปแจ่มอีกคน

 

เห้อ ช่วยไม่ได้ละน่า " คาซึมิถึงกับถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะหันหลังไปเเต่ตรงหน้าของเขาทำให้ต้องตะลึงตรงหน้าของของเขาคือผ้าขนหนูของมิโซระที่วางเอาไว้อยู่จนพูดเสียงหลงออกมา  นะ...นั้มัน ผะ...ผ้าขนหนูของมี่ตัน!? "


 


อยากเช็ดจัง.....อยากเช็ดเหงื่อด้วยผ้าผืนนั้นจัง "

 

อย่าน่าา!!! " จู่ๆเสียงภายในจิตใจของคาสุมิได้ตะโกนเรียกเตือนสติจนลอนหันไปเห็นตัวเองตัวเล็กๆอยู่ยนโต๊ะพร้อมถูกล่ามโซ่เอาไว้



 ถ้าขืนทำเเบบนั้นนายจะใช้ชื่อโอตะไอดอลไม่ได้อีกแล้วนะ! "

 

เเต่ว่า....มันอยู่ตรงหน้าเเบบนี้มันก็อยากเช็ดขึ้นมานิน่า!? "

 

ใช่เเล้วๆ " คาซึมิตกใจอีกครั้งก่อนจะหันไปพบร่างตัวเองอีกคนที่ยืนกอดหมอนข้างหลายมี่ตันพร้อมสวมเเว่นสีดำ 



มี่ตันตั้งใจวางผ้าขนหนูเพื่อให้ฉันคนนี่ที่พยายามย่างเนื้อยังไงละ ฮ่าห์ๆๆๆๆ " คาซึมิที่พยักหน้าเห็นด้วยกับด้านร้ายของตัวก่อนจะยิ้มออกมา

 

งั้นฉันจะเผาไหม้ไฟเเห่งจิตใจเเละไม่เกรงใจละน่า " คาสุมิพูดกับตัวเองจบก่อนจะหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาสูดดมทันทีก่อนจะรู้สึกว่ากำลังอยู่กลางทุ่งดอกไม้ลาเว็นเดอร์ที่หอมห้วนจนเกิดจะต้านทาน


Kamen Rider GIF - Kamen Rider Build GIFs


 " หอมจังเลย " 

 

มี่ตัน " คาซึมิที่หลังจากมีความสุขกับผ้าขนหนูในมือซึ่งมิโซระได้เดินผ่านมาพอดีก่อนจะทักแต่ว่าพอเธอหันมาพร้อมเช็ดด้วยผ้าขนหนูที่พาดคออยู่ "ผ้าขนหนูเหมือนกัน..เเล้วอันนี้ของใครละ? " คาซึมิที่ตกใจกับผ้าขนหนูที่มือกับที่คอของมิโซระก่อนทีเก็นโทคุจะเดินเข้ามาเเล้วกางออกให้ดู


Kamen Rider GIF - Kamen Rider Build GIFs 


"  ของนายหรอเนี่ยอย่าทำให้กลิ่นหอมสิเฟ้ย! " คาซึมิที่รู้ว่าไม่ใช่ก็ถึงกับคอตกก่อนที่เก็นโทคุจะเช็ดโชว์ให้ดูยิ่งทำร้ายจิตใจของคาซึมิหนักกว่าเดิม " อะ...ฮึ๋ย!? "

 

ทางด้านของเซ็นโตะและฮิบิกิที่เดินมาที่อีกโต๊ะนึ่งเรียงรายไปด้วยอาหารหน้าตาหน้าซึ่งแต่ละอย่างก็ประกอบไปด้วยมะเชือเทศทั้งหมดซึ่งทำให้เซ็นโตะและฮิบิกิตื่นตาตื่นใจอย่างมาก



" ว้าว!? สุดยอดไปเลย "


" หน้าดูหรูหราอย่างกับในภัตคารมากเลยแหะ " เซ็นโตะที่เห็นด้วยกับฮิบิกิก่อนที่มาเรียจะเดินมาพร้อมดันร่างชิราเบะเข้ามาหา


"  จ้ะ ชิราเบะพยายามทำสุดฝีมือเลยนะ "


" ทั้งหมดนี่เป็นฝีมือของชิราเบะจังงั้นเหรอ? " ฮิบิกิที่ตกใจเมื่อได้ยินจากปากของมาเรีย


" ใช่แล้วละ...ขนาดพวกเรายังต้องตกใจเลยละคะ "


" ทั้งหน้าตาและฝีมือเทียบเท่ากับเชฟระดับโลกเลยละ "


" รับรองเรื่องรสชาติได้เลยละ " 


พวกยูมิเองก็ได้เข้ามาพูดยืนยันเพิ่มก็ยิ่งทำให้ชิราเบะรู้สึกเขินอายอย่างมากกับสิ่งที่มาเรียและพวกมาเรียที่ดูจะอวยกันเอามากๆ


" ไม่ใช่ ไม่ใช่ๆๆ เพระาทุกคนช่วยต่างหากละ "


" ไม่เอาน่า ชิราเบะ " 


" ก็แบบว่าคุณป้าที่มาโฮคุโตะเข้าส่งของมาให้...ก็เลยออกมาดีแบบนี้ " ชิราเบะที่ยังคงเบี่ยงเพื่อไม่ยกความดีความชอบของตัวเอง


" สุดยอดมากเลยนะเนี่ย....ขนาดฉันไม่ค่อยกินมะเขือเทศยังรู้สึกว่าน่ากินขนาดนี้....ขอบใจมากนะชิราเบะ " เซ็นโตะที่มองดูอาหารก่อนจะหันไปชื่นชมชิราเบะจนทำให้เจ้าตัวที่ได้ยินก็เอาแต่ยิ้มกรุ้มกริ่ม


" ดะ....ดีใจที่พี่ชายชอบนะคะ " ชิราเบะที่พอโดนเซ็นโตะชมเข้าก็ถึงหน้าแดงกว่าเดิม


" รับรองฝีมือของสึุคุโยมิได้เลย ทาขิบานะกับเซ็นโตะก็ทานกันให้อร่อยเลยส่วนเรื่องทำความสะอาดเป็นหน้าที่ของฉันเอง " ซึบาสะที่ออกตัวจะไม่กินอย่างแรงก่อนที่คริสจะเข้ามากอดแขนของซึบาสะเอาไว้ข้างนึ่ว


" เน่ๆ....ไม่ต้องมาเป็นเนียนเลยน่ารุ่นพี่ "


" ช่ายแล้วๆๆ อย่ามาผิดคำพูดตัวเอง ระวังจะมานั่งเสียใจภายหลังน่า "


" อะ.....เอ้ เดียวสิฉันนะคือคาซานาริ ซึบาสะนะไม่มีทางที่จะพูดผิดคำสัญญาอยู่แล้ว อีกอย่างอย่ามาสบประมาณฉันนะแล้วก็เริ่มล็อคแขนฉันได้แล้วยูกิเนะ คานาเดะก็ด้วย!? " ซึบาสะที่พยายามจะดิ้นเพื่อหลุดจากทั้งสอง


" น่าๆๆ....ไม่ได้ต่อสู้สักหน่อยเอานิ "มาเรียได้เดินเข้มาหาพร้อมจานในมือที่มีมะเชือเทศอยู่ก่อนจะป้อนใส่ปากของซึบาสะทันที


" อึก....หื้มมมม!? " ซึบาสะที่พอหลังจากได้กลืนมะเจือเทศที่มาเรียได้เข้ามาป้อนแววตากระเปล่งประกาย



" นี่มันอะไรกัน? แน่ใจเหรอว่านี้่นะคือมะเชือเทศไม่เคยกินอะไรที่หวานแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต!? "


เซ็นโตะ ฮิบิกิ ร่วมถึงคนอื่นๆที่อยู่แถวนั้นเห็นรีแอคของซึบาสะที่ดูจะว้าวกับมะเขือเทศอย่างมากก่อนที่ชิรเาบะจะยื่นหน้ามาบอกเคล็ดลับให้ฟัง


" เคล็ดก็คือการลดน้ำให้มะเชือเทศน้อยๆเพื่อดึงคงามหวานออกมาจากตัวของมันเองธรรมชาติคะ "


หลังจากที่ชิราเบะอธิบายเสร็จคนอื่นๆก็ได้ิล้มลองรสชาติจนติดใจจนเวลาได้ล่วงเลยไปทุกคนทานอาหารกันเสร็จเเล้วคาซึมิ ซาวะกับมิโซระเเละพวกฮิบิกิเล่นไฟเย็นกันอยู่ตรงกลางดาดฟ้าอย่างสนุกสนานโดยที่ซึบาสะ คานาเดะเเละมาเรียยืนดูคนอื่นเล่นยกเว็นเซ็นโตะที่ได้เเยกตัวออกมายืนมองวิวตอนกลางคืนอยู่เพียงลำพัง

 

" แอบมายืนเหม่ออะไรคนเดียวนะ? " บันโจได้เดินเข้ามาหาเซ็นโตะก่อนจะเงยมองดูฟ้าอยู่ข้างๆ


Build 46 


"เพื่อปกป้องชีวิตประขำวันที่เหมือนจะปกติธรรมดาที่ขาดไม่ได้แบบนี้เนี่ย...พวกเราถึงต่อสู้มาตลอดสินะ " เซ็นโตะพูดจบก่อนจะยกเเก้วในมือขึ้นมาดื่ม " พวกเราจะสร้างอนาคตให้กับทุกคนเพื่อการนั้นพวกเราจะต้องโค่นอีโวลต์ให้ได้ "

 

" พี่คาซึมิน คุณคริส จุดเจ้านี้กันน่าเดส! " คิริกะได้หยิบพลุขนาดใหญ่ขึ้นมาให้ทั้งสอง

 

โอ้ว!น่าสนใจดีนิ " คริสที่พอเห็นพลุขนาดใหญ่ก็ยิ้มออกมา

 

เอาสิเอามาว่างเลยคิริกะ "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาพลุได้ยิงดอกไม้ฟันขึ้นมาจนเเผละออกจำนวนมากทุกคนที่มองเห็นต่างยิ้มอย่างมีความสุขเเละสนุกไปกับบรรยากาศตอนนี้อย่างเต็มที่

 

บันโจ ฉันมีเรื่องอะไรจะต้องพูดกับนายหน่อย " เซ็นโตะที่จู่ก็พูดก่อนจะหันไปมองบันโจ

 

 

ตัดมาทางฮิบิกิที่ได้แยกออกมาจากพวกคริสที่ยังเล่นพลุและไฟเย็นกันอยู่ซึ่งในระหว่างนั้นเองมิคุก็ได้เดินมาพร้อมกับแก้วที่มีชาอู่หลงเดินมาหา


" นี่จ้ะ "

 

" สมแล้วที่เป็นมิคุ...รู้ใจฉันจริงๆ "

 

" ก็ต้องรู้อยู่แล้วก็อยู่กันมาตั้งแต่ประถมนิน่า " มิคุที่พูดไปพร้อมกับเงยหน้าไปมองพระจันทร์ที่ส่องสว่างกว่าทุกวัน " ถ้าอัลเทอร์อยู่ด้วยก็น่าจะดีน่า "

 

" อื้ม.....ฉันได้สาบานกับตัวฉันอีกคนเอาไว้แล้วถ้าหากว่ามีคนไม้ดีกำลังก่อความวุ่นวายจะใช้หมัดนี้เข้าหยุดยั้ง ต่อให้อีกง่ายจะทำเพื่อความถูกต้องก็ตาม... "


" ฮิบิกิ.... "


" ฉันเองก็เชื่อมนั่ในความถูกต้องตามที่ตัวเองได้เชื่อมั่น....แต่ว่าบางทีการที่จะพูดคุยกันบางครั้งอาจจะยังไม่ทำให้เข้าใจกันได้ก็ได้ "


" เรื่องในอนาคตไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น.....แต่ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะการที่จะได้เจอกับอนาคตแบบนั้นก็มีแต่ต้องผ่านวันพรุ่งนี้ไปให้ได้ก่อนละนะ " มิคุที่ได้ยืนฟังฮิบิกิอยู่พักนึ่งก่อนจะเอามือไขว้หลัง


" มิคุเอง.....ก็จะสู้ด้วยงั้นเหรอ "


" อื้ม...ต่อให้ฮิบิกิมาห้ามฉันก็จะออกไปสู้ด้วย....ฉันไม่อยากจะที่เป็นฝ่ายถูกปกป้องอีกแล้วเพราะงั้นฉันอยากจะต่อสู้ไปพร้อมๆกับทุกคน "


" สมแล้วที่เป็นมิคุเพื่อนของฉันจริงๆนะ " ฮิบิกิที่รู้ดีว่าห้ามไปก็เปล่าประโยชน์ก่อนจะตอบรับความรู้สึกของมิคุเอาไว้โดยที่มีเซ็นโตะยืนมองอยู่ไกลก่อนที่ตัวเองจะลงดาดฟ้าแล้วไปที่จุดชมวิวในเมืองโทโตะพร้อมกับช่อดอกไม้เอามาเปลี่ยน


" อัลเทอร์....ตอนนี้เธอนะหลับให้สลายอย่างหายห่วงได้แล้วละ....ฉันจะทำให้ทุกอย่างมันจบลงภายในวันพรุ่งนี้ให้ได้เพื่อฮิบิกิเพื่อทุกคนแฃะเพื่อเธอด้วย "



เช้าวันรุ่งขึ้นที่หน้าเเพนโดร่าทาวเวอร์เหล่านักข่าวเเละผู้คนมากมายได้มาร่วมตัวกันที่หน้าเเพนโดร่าทาวเวอร์หลังจากที่อีโวลต์ได้ส่งสานท้ารบเมื่อวานก่อนทุกคนที่มาค่อยเฝ้าดูการต่อสู้ระหว่างมาสไรเดอร์และอีโวลต์ที่ได้ส่งสารท้ารบเอาไว้เมื่อวาน

 

"การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชะตากรรมของโลกที่มีผู้คนเฝ้ารอ ซึ่งตอนนี้เหล่าคาเมนไรเดอร์ที่เป็นอาวุธสงครามที่เคยทำให้พวกเราหวาดกลัวจะต้องมาเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ชื่อว่าอีโวลต์อีกไม่นานเเล้...  "

 

ขณะที่นักข่าวสาวกำลังบรรยายอยู่จู่เฮลิคอปเตอร์ที่บินวนรอบเเพนโดร่าทาวเวอร์เกิดระเบิดที่หางเสือก่อนจะร่อนตกลงไปตรงหน้าพวกนักข่าวเเละประชาชนที่มายืนมุ่งอยู่เวลานั้นเองอีโวลต์ที่อยู่ในร่างเเบล็คโฮลด์ได้เดินออกมาพร้อมกองทัพการ์เดี้ยนจำนวนมาก

 

Build 46

 

อยากตายรึไงกัน? " สิ้นเสียงอีโวลต์เหล่าประชาชนเเละนักข่าวต่างวิ่งหนีกันจ่าละวันเพื่อรักษาชีวิตตัวเองเเต่ภายกลุ่มคนนั้นพวกเซ็นโตะเเละพวกฮิบิกิได้เดินสวนผู้คนออกมาก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าอีโวลต์

 

ยินดีต้อนรับสู่เเพนโดร่าทาวเวอร์  เอาลอสบอทเทิลมาด้วยรึเปล่า " สิ้นเสียงอีโวลต์คตาซึมิก็ได้หยิบลอสบอทเทิลออกมาจากกระเป๋าโชว์ให้อีโวลต์เห็น ดีมาก เดียวฉันจะอธิบายกฎให้ฟังเเล้วกัน "

 

กฎอะไรของเเก " ซึบาสะที่ได้ตะโกนถามขึ้นมา

 

พวกนายทุกคนจะต้องปีนไปบนยอดสุดของแพนโดร่าทาวเวอร์แห่งนี้ และทุกๆ10นาทีจะค่อยดูดกลืนประเทศนี้ไปที่ละจุดๆ ไงล่ะ เช่นเเบบนี้" สิ้นเสียงอีโวลต์จู่ๆเเบล็คโฮลได้ปรากฎที่เมืองข้างๆก่อนจะดูดตึกบ้านเรือนร่วมถึงผู้คนที่ไม่รู้เรื่องตรงนั้นหายไปต่อหน้าต่อตาทุกคนในทันที


ขณะเดียวกันที่บนดาดฟ้าซาวะเเละมิโซระได้วิ่งออกมาดูต่างตกใจกับภาพตรงหน้าเช่นเดียวเก็นจูโร่ที่มองผ่านจอมอนิเตอร์ทำให้ทุกคนต่างตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า

 

นี้มันเกิดอะไรขึ้นกัน "

 

เเอเรีย D5 หะ...หายไปเเล้วครับ "

 

จะบอกว่าดูดผู้คนพร้อมกับเมืองไปเลยงั้นหรอ! " โอกาว่าตะโกนขึ้นมา

 

หน่อย!! อีโวลต์ " เก็นจูโร่ได้เอามือทุบลงไปกับโต๊ะเต็มเเรงพร้อมเจ็บใจ

 

ตัดมาทางฝั่งพวกเซ็นโตะที่พอได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นก็ได้แต่อึ่งตกใจโดยที่ทำอะไรไม่ได้

 

นี้ทำอะไรของเเกกันนะฮะ!! " บันโจทีได้ตะโกนด่าอีโวลต์โดยที่เจ้าตัวไม่รู้สึกรู้สาอะไรหลังจากที่พรากชีวิตคนไม่เมื่อครู่

 

ถ้าหากพวกนายสามารถไปถึงยอดได้เร็วก็จะสามารถช่วยชีวิตมนุษย์มากมายได้ เอาล่ะ It'showtime! "สิ้นเสียงอีโวลต์ก็หายไปจากตรงนั้นก่อนที่กองทัพการ์เดี้ยนจะบุกเข้ามา

 

อย่ามาล้อเล่นกันน่า "

 

" พวกเราจะไม่ยอมให้ทำร้ายผู้คนไปมากกว่านี้อีกแล้ว! " ฮิบิกิได้ตะโกนออกมาก่อนที่เซ็นโตะหยิบจีเนียสบอทเทิลบันโจได้หยิบเเมกม่าบอทเทิลพร้อมเเมกม่านัคเคิลออกมาพร้อมกับคาสุมิเเละเก็นโทคุได้หยิบโรบอทเจลลี่กับครอดโคไดย์บอทเทิลขึ้นมา

 

[ ARE YOU READY? ] 


แปลงร่าง! " สิ้นเสียงของพวกเซ็นโตะได้แปลงร่างเป็นบิลด์ร่างจีเนียสพร้อมครอสเเมคม่ากรีสเเละโร๊ค

 

[ BUILD GENIUS! / CROSS-ZMAGMA! / CROCODILE IN ROGUE! / ROBOT IN GREASE! ]


Kamen Rider GIF - Kamen Rider Build GIFs


พวกเราเองก็! "

 

[ Balwisvall nescell Gungnir tron / Imyuteus Ame no Habakiri tron Killter Ichival tron ]

 

[ Seilien coffin Airgatlam tron Various Shul Shagana tron Zeios Igalima raizen tron ]

 


[ Rei Shenshoujind rei zizzl ]

 

GIF - GIFs


 [ Croitzall Ronzell Gungir Zillz / Seilien coffin Airgatlam tron ]



 

 จงคำราม Devastotor!!!! "


Symphogear Xd Unlimited Power GIF - SymphogearXdUnlimited Power GlowingEyes GIFs


ทุกคนได้วิ่งพุ้งออกไปเข้ารับมือกับกองทัพฮาร์ดการ์เดี้ยนเพื่อพยายามฝ่าไปที่แพนโดร่าทาวเวอร์ทันทีแต่ถึงแม้จะกำจัดไปได้หลายตัวแต่ก็ยังคงมาเพิ่มเรื่อยๆ


หน่อยมากันเพิ่มอีกงั้นหรอ " ครอสได้พุ้งเข้าโจมตีด้วยนัคเคิลพร้อมบ่นออกมา

 

ขืนเป็นเเบบนี้พวกเราก็ไปไม่ถึงยอดพอดีนะสิ " คริสได้หมุนตัวพร้อมใช้เเกทลิ้งยิงกราดใส่การ์เดี้ยนรอบตัวพังไปทีละตัว

 

ฮ้ากก!! " ซึบาสะยกดาบใหญ่ฟันคลื่นไฟฟ้าซัดการ์เดี้ยนตรงหน้าเเล้วหันไปฟันขาดครึ่งท่อนตัวข้างๆ

 

บิลด์ได้ใช้ฟูลบลาสเตอร์ฟันการ์เดี้ยนตรงหน้าพังก่อนจะมีตัวนึ่งพุ้งมาจากข้างหลังโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัวแต่ยูมิที่ได้ยิงเปลวไฟจากปีกของเธอเข้าใส่ร่างของฮาร์ดการ์เดี้ยนตัวนั้นจนพัง

 

" ยูมิ? "  บลิด์ได้หันไปก่อนที่คูริโยะและชิโอริที่จัดการกับฮาร์ดการ์เดี้ยนที่อยู่รอบบิลด์จนหมดได้เข้ามาหา

 

" พวกคุณเซ็นโตะและพวกคุณทาจิบานะมุ่งหน้าไปที่แพนโดร่าทาวเวอร์เถอะคะ " ชิโอริได้หันมาพดก่อนจะควบคุมหางของเธอฟาดเข้าใส่ฮาร์ดการ์เดี้ยนที่วิ่งเข้ามาทันที

 

" เเต่ว่า "

 

" แค่พวกฮาร์ดการ์เดี้ยน.....พวกเราจัดการเองได้อยู่แล้ว " คูริโยะที่พูดอย่างมั่นในก่อนจะใช้กรงเล็บของเธอฟันออกเป็นคลื่นสายฟ้าตัดร่างของพวกฮาร์ดการ์เดี้ยนทั้งหมดเพื่อเปิดทางให้ทุกคนพร้อมกับชิโอริเท้ากระทืบไปที่พื้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือนจนพื้นได้พุดขึ้นมาขว้างระหว่างพวกเธอกับพวกบิลด์และพวกฮิบิกิเอาไว้


" ยูมิ ชิโอริ คูริโยะ " ฮิบิกิได้หันไปทางกำแพงหินที่ตระหงานที่จับแยกพวกเธอออกจากพวกยูมิ


" ไปซะ.....ไปทำให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี...ถ้าเป็นอนิเมะละก็พวกคุณคือพระเอกของเรื่องนี้นะตัวประกอบอย่างพวกเราจะเป็นทางผ่านให้ "

 

" ยูมิ.... "

 

" ไปกันเถอะ!? " บิลด์ได้ตะโกนบอกกับทุกคนก่อนจะวิ่งนำออกไปคนอื่นๆที่ได้แต่กัดฟันยอมรับการตัดสินใจของทั้งสามและวิ่งตามบิลด์ไปจนเหลือเพียงแค่ฮิบิกิและมิคุอยู่


" ฮิบิกิ "


" เข้าใจแล้วละ.... " ฮิบิกิได้แต่กลั้นน้ำตาและวิ่งตามบิลด์ไปพร้อมกับมิคุ


ระหว่างที่พวกบิลด์กำลังมุ่งหน้าเข้าไปยังแพนโดร่าทาวเวอร์อยู่นั้นจู่ๆก็ได้มีฮาร์ดการ์เดี้ยนกลุ่มนึ่งมาขว้างทางเข้าเอาไว้ก่อนซะก่อน


" ยังจะมีมาขว้างอีกเหรอเดส!? "


" ถึงอย่างงั้นก็มีแต่ต้องบุกฝ่าไปเท่านั้น " 


ก่อนที่พวกฮาร์ดการ์เดี้ยนที่อยู่ตรงหน้ากำลังจะหันปืนยิงใส่จู่ๆก็ได้มีกระสุนนึ่งยิงผ่านพวกบิลด์ไปเข้าใส่กลุ่มฮาณืดการืเดี้ยนพวกนั้นจนร่างของพวกมันระเบิดเป็นชิ้นเพียงนัดเดียวทำให้ทุกคนต่างหันไปมองก็พบกับบิลด์ชาร์จที่ยืนอยู่


" เจ้านั้นมัน "


" เจนนี่!? " มาเรียที่หันไปเรียกบิลด์ชาร์จก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้ามาหา


" ฉันพอรู้ทางลัดทีจะพาขึ้นไปบนยอดของแพนโดร่าทาวเวอร์ได้อยู่ตามมาสิ " บิลด์ชาร์จได้เดินนำเข้าไปข้างหน้าก่อนทันที


" นี่เธอจะช่วยพวกเรางั้นเหรอ? "


" ที่ฉันทำไปไม่ได้เพราะอยากจะช่วยพวกนายหรอกนะ.....เพียงแค่ไม่อยากให้อีโวลต์ทำตามอำเภอใจเท่านั้น " บิลด์ชาร์จได้ตอบปฏิเสธอย่างหนักแน่นแล้วเดินนำเข้าไป


" ยังปากไม่ตรงกับใจเหมือนเดิมเลยนะ " มาเรียได้นินทาเล็กน้อยก่อนจะเดินตามไปร่วมถึงคนอื่


หลังจากที่ทุกคนเข้าในแพนโดร่าทาวเวอร์โดยที่มีบิลด์ชาร์จเป็นคนนำทางให้กับทุกคน


" ตรงไปอีกนิดจะมีประตูที่มีบันไดเชื่อมไปยังชั้นต่อไป " บิลด์ชาร์จได้บอกกับทถกคนในขณะที่วิ่งไปตามทางอยู่นั้นโดยที่มีกรีสวิ่งปิดท้ายเอาไว้ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนนึ่งกำลังวิ่งมาหา


" ใครน่ะ? " กรีสได้หันไปพร้อมเล่งทวินเบรคเกอร์ทำให้ทุกคนต่างหยุดวิ่งและหันตามไปก็พบบุคคลสามคนที่ไม่คิดว่าจะเจอซึ่งคนที่อยู่ตรงหน้าของพวกบิลด์และกรีสก็คือสามอีกา


 

" จะใจร้ายเกินไปแล้วเล่นทิ้งพวกเราเอาไว้เเบบนี้นะ "

 

พวกนาย.... "

 

" กะ....โกหกน่าก็พวกเขาตายไปแล้วนิน่า " ชิราเบะที่พอเห็นสามอีกาที่ยังมีชีวิตอยู่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าก็แทบตัวสั่นไปหมดจนคิริกะเข้ามากุ้มมือเอาไว้เพื่อให้ใจเย็นลง

 

นี้มันหมายความว่าไงกันเเน่เนี่ย? " 

 

" การที่คนตายกลับมามีชีวิตเรื่องแบบนี้ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว " ซึบาสะที่พูดขึ้นมาเงียบๆ

 

" ยังไงก็ตามตอนนี้ต้องเอาชนะอีโวลต์ซะก่อน " คิบะได้เดินเข้ามาพร้อมกับสองคนที่เหลือเเต่กรีสก็ได้วิ่งพุ้งเข้ามาต่อยใส่อาคาบะเเต่เจ้าตัวได้เปลี่ยนเเขนเป็นฮาร์ซาร์ดสะแมสขึ้นมารับหมัดของกรีสเอาไว้จนทำให้ทุกคนที่เห็นต่างตกใจ


หัวหน้าทำอะไรนะ.... "

 

หุบปากไปซะไอ้เจ้าพวกตัวปลอม "

 

"ว่าไงนะตัวปลอมงั้นหรอ? " ฮิบิกิได้อุทานขึ้นมาก่อนจะมองไปที่พวกสังกะบลาส

 

รู้ดีนี่น่า เจ้าพวกนั้นเป็นร่างก็อปปี้ที่ฉันสร้างด้วยยีนของฉันเอง "

 

อีโวลต์ "

 

อ้าวๆ ถ้าไม่รีบ เดียวที่ไหนสักเเห่งจะกลายเป็นเหยื่ออีกน่า " อีโวลต์ที่อยู่บนสุดของทาวเวอร์ได้นอนชมอย่างสบายใจเฉิบ



 พวกบิลด์ที่พอได้ยินแบบนั้นก็กำลังจะเดินเข้าไปจัดการกับสามอีกาเพื่อไปต่อทันที


" เดียวก่อนถ้าขืนสนใจพวกนั้นละก็...จะยิ่งเสียเวลากว่าเดิมอีกนะ " บิบด์ชาร์จได้ห้ามทุกคนเอาไว้ก่อนที่จะเริ่มการต่อสู้


" อ่า....ก็ตามที่ยัยพูดนั้นแหละ....ที่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเองพวกนายล่วงหน้าไปก่อนเลย "

 

" เเต่ว่าสามอีกานะ "

 

อีโวลต์นะ.....มันกำลังยั่วโมโหฉันอยู่!!! "

 

เข้าใจเเล้ว " สิ้นเสียงบิลด์ก่อนที่ทุกคนจะมุ่งหน้าไปต่อทันทีโดยที่ทิ้งให้กรีสยืนเผชิญหน้ากับพวกสามอีกาเพียงคนเดียส

 

" แค่ตัวคุณคนเดียวจะสู้กับพวกเราได้จริงๆหรอ? " อาคาบะที่พูดท่าทางกวนๆ

 

หึ....เเน่นอนอยู่เเล้ว ฉันไม่จำเป็นจะต้องอ่อมมือให้กับพวกตัวปลอมอย่างพวกแกนี้ "

 

" ฮ่า ฮ่า น่ากลัวจังเลย"

 

" ลุยกันเถอะ "


Kamen Rider GIF - Kamen Rider Build GIFs


ทั้งสามอีกาได้ทำการแปลงร่างเป็นร่างลอสแสมชทันทีในขณะทีทางกรีสได้หยิบบริสซาร์ดนัคเคิลขึ้นมาเพื่อเตรียมพร้อมจะสู้เต็มกำลัง



ถ้าคิดว่าทำได้ก็เข้ามาเลยเจ้าพวกบ้า!! "


ด้านของพวกบิลด์ที่ล่วงหน้ามาก่อนในขณะที่กำลังจะถึงบันไดที่จะเชื่อมไปยังชั้นต่อไปก็หยุดชะงักเมื่อมีลำแสงสีม่วงถูกยิงซัดเข้าร่างของบิลด์ชาร์จที่วิ่งนำมาก่อนเต็มๆจนร่างของเธอกระเด็นลงไปนอนกับพื้นและด้วยการโจมตีเมื่อครู่นั้นถูกเข้าไดฟรเวอร์เต็มๆจนพังทำให้คืนร่างทันที


" เจนนี่? " มาเรียได้เข้าไปหาเจนนี่ทันทีก่อนที่ชิราเบะ คิริกะร่้วมถึงเซเรรน่าได้ยืนล้อมเอาไว้เพื่อเป็นการคุ้มกันทันที


" ทุกคนระวังตัวด้วยศัตรูอาจจะบุกเข้ามาเมื่อไรก็ได้ " ซึบาสะได้เตือนทุกคนก่อนที่แต่ละคนจะพยายามกวาดสายตาเพื่อมองหาศัตรูที่ดักซุ่มโจมตีอยู่ในระหว่างนั้นเองคานาเดะที่เหมือนจะสัมผัสถึงอะไรบางอย่างได้ก็รีบหันไปทางขวาที่ได้มีหอกสีดำพุ้งเข้ามา


" ทุกคนหลบ!? " คานาเดะได้ตะโกนบอกกับทุกคนก่อนที่เธอจะเอาหอกของเธอปักลงพื้นจนปรากฎเป็นโดมไฟครอบร่างของทุกคนเอาไว้ป้องกันหอกสีดำเอาไว้ได้ทันท่วงทีหอกที่พุ้งเข้ามานั้นได้ลอยกลับไปที่มุมมืดของห้องก่อนจะมีเสียงฝีเท้าจำนวนนึ่งได้เดินออกมาจากเงาและยืนต่อหน้าทุกคน " เห้ๆๆ....ขอบอกเลยนะถ้าเป็นเรื่องตลกละก็ฉันขำไม่ออกนะ "


" มะ....ไม่จริงน่า? "

  

" นั้นมันตัวของพวกเราเหรอ? "

 

เบื้องหน้าของทุกคนนั้นคือร่า่งของคานาเดะ เซเรน่าและมิคุที่ดวงตาสีแดงพร้อมผมสีเงินและเกียร์ลักษณะรุปแบบคล้ายอิกไนท์สีดำยืนอยู่ต่อหน้าทุกคน



" จะบอกว่าเจ้าวพกนั้นก็เป็นยีนของอีโวลต์งั้นเหรอ " คริสได้พูดก่อนจะหันปืนในมือของเธอไปทางพวกตัวปลอมและกราดยิงทันทีแต่ว่าเซเรน่าตัวปลอมก็ได้สยายปีกสีดำข้างหลังของเธอออกมาป้องกันกระสุนของคริสเอาไว้ " ป้องกันได้ยังไงงั้นเหรอ? "


คานาเดะตัวปลอมได้พุ้งเข้ามาอย่างรวดเร็วประชิดตัวของบิลด์และฮิบิกิก่อนจะใช้หอกในมือทั้งสองฟันเข้าใส่จนทั้งคู่กระเด็นกลิ้งลงไปนอนกับพื้นและยังได้พุ้งเข้าไปหาซึบาสะที่ตจั้งดาบป้องกันหอกสีดำเอาไว้ได้


ทางมิคุตัวปลอมได้หันอาวุธในมือของเธอและชาร์จพลังสะสมเอาไว้ที่ปลายกระบองและยิงอัดเข้าใส่ชิราเบะและคิริกะแต่มิคุและเซเรน่าได้ปล่อยเหล่ากระจกและมีดจำนวนมากอออกมาสร้างเป็นม่านป้องกันการโจมตีเอาไว้


" คุณมิคุ? " 


" เซเรน่า? "


" ย้ากกกก!? " คานาเดะที่จุดเปลวไฟที่หอกของเธอและพุ้งเข้าชนอัดใส่ตัวปลอมของเธอจนมันกระเด็นลงไปนอนกับพื้น " ทุกคนรีบไปซะทางนี้พวกเราจะรับมือเอง!? "


" คานาเดะ? "


" ใช่แล้วคะ.....อย่ามั่วแต่เสียเวลาตรงนี้เลยคะ " เซเรน่าที่เห้นด้วยก่อนจะเรียกมีดอากาโทลัมมาที่มือทั้งสองเล่ม


" แต่ว่าทั้งสองคน " ฮิบิกิที่ดื้อดึงจะร่วมต่อสู้ด้วยก่อนที่มิคุจะเดินเข้ามาห้ามเอาไว้


" นี้คือการต่อสู้ของฉัน เซเรน่าจังและคุณคานาเดะนะ....พวกฮิบิกิรีบขึ้นไปข้างบนเถอะ "


" มิคุ..... " ฮิบิกิที่มองดูเพื่อนสนิทของเธอก่อนที่มิคุตัวปลอมจะยิงโจมตีเข้ามาทำให้มิคุต้องหันมาป้องกันการโจมตีเอาไว้ " ไปเร็วเข้า.....เพื่ออนาคตของประเทศนี้....เพื่อวันพรุ่งนี้ของพวกเรา!? " 


" รีบไปกันเถอะ ฮิบิกิ " บิลด์ได้เข้ามาดึงแขนของฮิบิกิเพื่อมุ่งหน้าไปต่อ


" ไม่ปล่อยนะ....คุณเซ็นโตะพวกมิคุนะยัง " ฮิบิกิที่พยายามดิ้นก่อนจะมองไปที่มือของเซ็นโตะดึงแขนเธออยู่กำลังสั่นทำให้เธอที่เห็นว่าตัวบิลด์นั้นไม่อยากจะทำแบบนั้นก็ได้เข้าใจก่อนจะเริ่มดิ้นแล้วเดินตามไปร่วมถึงคนอื่นๆ


" คานาเดะ..... "


" ไม่ต้องห่วงฉันหรอกซึบาสะ....เธอเองก็รู้นิว่าฉันนะแข็งแกร่งแค่ไหนนะ " คานาเดะที่รู้ว่าซึบาสะยังไม่ไปก็ได้หันมาขิงใส่เล็กน้อยก่อนจะหันไปรับมือกับตัวปลอมของตัวเองต่อทันที


" เซเรน่า "


" พี่มาเรีย.....เข้าใจดีคะว่าพี่มาเรียจะอยู่แต่ว่า.....พี่ไม่ควรจะมาเสียเวลาตรงนี้หรอกนะคะได้โปรดเชื่อใจในตัวหนูและเดินต่อไปเถอะคะ " เซเรน่าที่ยืนยันจะสู้ต่อโดยบอกออกมาให้พี่สาวของเธอได้รับรู้


" เข้าใจแล้ว.....รับปากกับพี่ว่าจะต้องปลอดภัยแล้วมาหาพี่ให้ได้ละ!? " มาเรียได้ตะโกนออกมาก่อนจะแบกร่างของเจนนี่ไปด้วย


" โตขึ้นมากเลยนะ....เซเรน่านะ " เจนนี่ที่โดนหิ้วปีกไปด้วยก็ได้หันชมเซเรน่าให้มาเรียฟัง


" อ่า....ก็เซเรน่านะเป็นน้องสาวที่ฉันภูมิใจที่สุดนิน่า " มาเรียที่ได้แต่ยิ้มทั้งน้ำตาและมุ่งหน้าไปต่อเพียงเท่านั้น  



ทางด้านนอกพวกยูมิทีอยู่ท่ามกลางศากของฮาร์ดการ์เดี้ยนจำนวนมากอยู่เพียงสามคนโดยที่ตามร่างกายของพวกเธอแต่ละคนนั้นเต็มไปด้วยบาดแผลจากแรงระเบิดหรือกระสุนจนเสียเลือดกันไปเยอะพอสมควรและเริ่มอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด


" อึก.....อัก!? " ยูมิที่พยายามยิงสอยร่างของฮาร์ดการ์เดี้ยนสองตัวตรงหน้าก่อนที่จะมีตัวนึ่งนั้นยิงโดนเข้าที่ขาและไหล่ร่วมถึงหน้ากากของเธอจนแตก " ฮ้ากกกก!? " ยูมิได้ลุกขึ้นก่อนจะร่วมปีกที่แขนทั้งสองกลายเป็นธนูและยิงเข้าใส่หัวของฮารืดการืเดี้ยนตัวนั้นจนมันล้มลงไปวำเร็จเธอก็ได้กวาดสายตามองไปรอบๆไม่ฮาณืดการ์เดี้ยนขยับแม้แต่ตัวเดียว


ยูมิได้หันไปแบกร่างของเธอที่เต็มไปด้วยบาดแผลที่มีเลือดไหลออกมาไปตรงริมระเบียงที่มีชิโอริที่เกียร์ของเธอเสียหายอย่างหนักจนหางของเธอถูกตัดออกจากการต่อสู้และข้างๆนั้นก็มีคูริโยะที่เกียร์ทีเป็นกรงเล็บหายไปเหลือแต่มือเปล่าพร้อมกับบาดแผลที่หัวจนมีเลือดไหลลงมาปิดตาซ้ายของเธอจนลืมไม่ขึ้น


" แฮ่ก....แฮ่ก....เหนื่อยชะมัดเลย " ยูมิได้ทิ้งตัวนั่งลงตรงกลางระหว่างชิโอริและคูริโยะก่อนจะบ่นออกมา


" นี่พวกเราบางทีอาจจะเล่นกำจัดจนหมดทั้งโรงงานผลิตแล้วมั้งคะ " ชิโอริได้พึมพำตามภาษาของเธอกับความเก่งกาจของพวกเธอทั้งสาม


" ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะถ้ามาเพิ่มอีก.....ฉันคงไม่มีแรงสู้อีกแล้วละนะ " คูริโยะที่พูดติดตลกในขณะที่มองไปรอบตัวมีแต่ซากของการ์เดี้ยนไปหมดจนเธอเริ่มเจียนๆขึ้นมาเล็กน้อย


" ใจจริงก็อยากตามพวกฮิบิกิไปอยู่หรอก....แต่คงต้องผ่านละน่า " ยูมิที่พูดออกมาติดๆขัดขัดๆจากความเหนื่อยล้าและเสียเลือดมาจนสติของเธอเริ่มเลือนลางเหมือนกับชิโอริและคูริโยะเช่นกันทั้งสามจึงได้จับมือกันและกันเอาไว้


" ง่วง...จัง...เลยนะ...คะ "


" อ่า....ไม่เคยรู้สึก....ง่วขนาดนี้มาก่อนเลยใน...ชีวิต "


" วะ....หวังว่าพอตื่นมาแล้วจะอยู่ที่โลกใหม่แล้วนะ "


ทั้งสามที่พูดพร้อมกับยิ้มออกมาก่อนที่พวกเธอจะหลับตาลงพร้อมกันแน่นิ่งไปโดยที่ห้องบัญชาการของS.O.N.Gนั้นได้ทำการตรวจเช็คชีพจรของทั้งสามที่ตอนนี้แน่นิ่งไปแล้ว


" สัญญาณชีพของเมก้าวาเรนุสทั้งสาม.....แน่นิ่งไปแล้วคะ " โทโมซาโต้ได้รายงานด้วยน้ำเสียงทีเบาบางนั้นทำให้ทุกคนในห้องต่างสงบนิ่งและไว้อาลัยให้กับการเสียสละของทั้งสาม


" โอกาว่า....ช่วยไปพาร่างทั้งสามคนกลับมาที " เก็นจูโร่ได้กอดอกพร้อมมอบคำสั่งให้กับทางโอกาว่าที่ยืนอยู่ใกล้ๆ


" เข้าใจแล้วครับ " โอกาว่าได้รับคำสั่งก่อนจะเดินออกจากห้องไป


"  นี้ไม่ใช่เวลาจะมาเศร้าเสียใจแล้ว....เรายังมีงานที่ต้องทำอยู่รายงานสถานการณ์ปัจจุบันมา!! " เก็นจูโร่ที่ได้ปลุกระดมให้ทุกคนในห้องกลับมาทำงานทันที

" ตอนนี้กรีสได้เข้าปะทะกับสามอีกาและใกล้ๆนั้นเองก็มีกังกุงเนียร์ อากาโทลัมและเชนโชวจินได้เข้าปะทะกับร่างก็อปปี้ของตัวเองอยู่ครับ "


ด้านของกรีสที่เข้าต่อสู้กับสามอีกาโดยใช้เพียงแค่บริวซาร์สนัคเคิลเพรียวๆโดยฝ่ายกรีสนั้นได้เปรียบอย่างมาก

 

[ BOTTLE KIN! ]

 

"  ลุยล่ะ ลุย! " กรีสได้วิ่งพุ้งเข้าใส่พร้อมกับมาเรียโดยที่กรีสกระโดดง้างนัคเคิลพุ้งเข้าใส่อาคาบะแล้วชกด้วยบริสซาร์ดนัคเคิลเต็มเเรงโดยที่อีกฝ่ายเอามือขึ้นมาป้องกันจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

คิบะได้พุ้งเข้าใส่กรีสจากด้านข้างแต่กรีสก็ได้กระโดตีลังกาหลบได้อย่างเฉียดฉิวแล้วเอานัคเคิลชกอัดเข้าที่กลางหลังจนร่างอัดกระแทกกับพื้นจนเกิดเป็นหลุมเล็กน้อยอาโอบะได้วิ่งพุ้งเข้ามาจากด้านหลังและฟันเข้าใส่กรีสทีนึ่งทำให้เจ้าตัวหันไปหาก่อนจะชกอัดอัปเปอร์คัตเสยร่างของอาโอบะอัดกับเพดาน

 

ฮ้ากก!  " กรีสได้วิ่งเข้ารั่วหมัดใส่อาคาบะที่เอาเเต่ป้องกันก่อนจะวิ่งเข้าไปกระโดดเตะด้วยแรงทั้งหมดจนอาคาบะกระเด็นหงายหลัง เป็นไรไปทำได้เเค่นี้หรอ! " กรีสได้วิ่งพุ้งเข้ามาพร้อมง้างนัคเคิลเพื่อเผด็จศึก

 

" ชะ.....ช่วยด้วย ช่วยผมด้วยหัวหน้า!? " อาคาบะทีจู่ร้องขอความช่วยเหลือขึ้นมาทำให้กรีสที่ได้ยินแบบนั้นต่อยลงกับพื้นเเทนจนเกิดน้ำเเข็งขึ้นที่ด้านข้างของอาคาบะก่อนจะรู้สึกตัวว่าเป็นกลอุบายแต่กว่าจะรู้ตัวก็สายเกินไปจนโดนอาโอบะที่วิ่งมาจากด้านข้างใช้ด้าบในมือทั้งสองฟันเข้าใส่จนกรีสกระเด็นไปด้านข้าง


" หน่อยเจ้าบ้า!? " กรีสได้ลุกขึ้นเข้าไปชกใส่อาโอบะทันทีด้วยตงามโกรธที่บังอาจมาหลอก


ไม่น่ะ ผมไม่อยากตาย!!! " อาโอบะได้ใช้มุกเดียวกันกับอาโอบะซึ่งก็ทำให้กรีสชะงักเป็นครั้งที่สอง หึหึ อ่อนหัดน่าา " อาโอาบะได้ใช้จังหวะนั้นโจมตีจนร่างของกรีสกระเด็นลอยฟ้าก่อนจะที่คิบะจะบินพุ้งเข้ามาชนใส่จังจนกรีสลงไปนอน

 

สมเเล้วที่เป็นหัวหน้า ใจดีจังน่า "

 

โทษทีน่าเเต่พวกเราไม่ปราณีหรอกน่า "

 

หน่อย.....ย้ากกกก!!! " กรีสได้ลุกขึ้นก่อนจะพุ้งเข้าไปโจมตีคนเดียวเเต่อาโอบะรับไว้ได้ก่อนจะถูกอาคาบะกับคิบะเข้าโจมตีใส่พร้อมกันจนร่างอขงกรีสกระเด็นไปอัดกับกำเเพงจนยุบจากแรงกระแทกที่ซัดมา อะ...อัก อ่าา "

 

 

ทางด้านพวกบิลด์เเละพวกฮิบิกิที่กำลังมุ่งหน้าขึ้นมาได้หลายชั้นพอสมควรจู่ๆระหว่างทางนั้นเองก็ได้มีอรูคาานอยท์ค่อยต้อนรับอยู่ชิราเบะและคิริกะจะพุ้งออกไปจัดการพร้อมกับคริสที่ค่อยยิงสนับสนุนให้ในระหว่างนั้นเองก็ได้มีภาพที่่ฉายให้เห็นทางกรีสที่กำลังถูกซัดอยู่ฝ่ายเดียว

 

ดูนั้นสิ " ซึบาสะได้เรียกทุกคนให้หันไปดูก่อนที่จะมีอรูคานอยท์ปรากฎตัวมาเพิ่มทำให้ครอสและโร๊คเข้าไปจัดการพร้อมกับบิลด์และฮิบิกิ

 

หมอนั้นกำลังแน่ " โร๊คได้หันไปมองก่อนจะต่อยอัดเข้าที่หน้าการ์เดี้ยนเต็มๆ

 

กลับไปกันเถอะ ขืนปล่อยไว้คาซึมินจะ.... " ครอสที่บอกให้กลับไปช่วยแต่จู่ๆก็เกิดเเผ่นดินไหวขึ้นซึ่งด้านนอกนั้นอีโวลต์ได้ใช้เเบล็คโฮลดูดพื้นที่ไปอีกจุดให้ทุกคนได้ดู

 

ผ่านไปอีก10นาทีเเล้วงั้นหรอ " มาเรียที่กำลังตกใจอยู่นั้นจู่ๆก็ได้มีอรูคานอยท์ตัวนึ่งพุ้งเข้ามาทำให้เธอต้องค่อยสู้ไปและปกป้องเจนนี่ไปด้วยจนทำให้เธอเสีบเปรียบอย่างมาก


" มาเรีย!? " ชิราเบะและคิริกะได้กลับมาช่วยอีกแรงก่อนที่จะมีอรูคานอยท์ประเภทปลาหมึกปรากฎตัวขึ้นมากำลังจะโจมตีใส่พวกเธอโชคยังดีที่คริสได้หันแกทลิ้งของเธอและกราดเข้าใส่ร่างของอรูคานอยท์ตัวนั้นแต่มันยังไม่ตายสนิทก่อนจะใช้หนวดของมันทำลายเสาตรงจุดที่พวกมาเรียอยู่ทำให้เพดานถล่มลงมาทับร่างของมัยและปิดทางทำให้พวกมาเรียแยกกับพวกบิลด์กับฮิบิกิ ซึบาสะและคริสไป


" มาเรีย!? "


" ชิราเบะจัง คิริกะจัง คุณเจนนี่ "  


" พวกเราปลอดภัยดี.....แต่ดูเหมือนว่าพวกเราจะไปหาทางนั้นไม่ได้แล้วละ " มาเรียที่เดินไปแตะดูหินที่พังลงมา


" รอเดียวนะพวกเราจะช่วยออกมาเอง " บิลด์ที่กำลังจะเดินเข้าไปช่วยแต่มาเรียก็ได้ตะโกนห้ามเอาไว้ก่อน


" ไม่ต้องสนใจพวกเราพวกนายรีบมุ่งหน้าไปก่อนเลย..... "


" แต่ว่า  "


" อย่ามั่วเสียเวลากับพวกเราเลยพี่ชาย "


" ใช่แล้วเดส....เดียวพวกเราจะหาทางอ้อมและตามไปให้ทันเองเดส "


" จากจุดนี้พวกนายตรงไปอีกนิดหน่อยก็พบบันไดไปชั้นต่อไปแล้ว.....ฝั่งของเรายังพอมีทางอ้อมไปอีกฝั่งได้รีบไปเถอะ "


" ได้ยินแล้วรีบไปเร็วเข้า ไม่งั้นจะมีผู้เคราะห์ร้ายเพิ่มกว่านี้แน่ "  


" เข้าใจแล้วรีบตามมาละ " บิลด์ได้วิ่งนำออกไปก่อนที่ครอสและโร๊ค ฮิบิกิ คริสจะตามไป


" ไม่ว่ายังไงก็ต้องรีบตามมาให้ได้ละ " ซึบาสะได้พูดทิ้งท้ายก่อนจะตามคนอื่นไป


" เป็นเพราะชั้นทำให้พวกเธอต้องมาแยกจากเพื่อของพวกเธอซะได้....น่าละอายใจจริงๆอึก " เจนนี่ที่กำลังโทษตัวเองจู่ก็รู้สึกเจ็บแผลที่ท้องจากาการโดนโจมตีก่อนหน้า


" ยังลุกไหวมั้ยเดส " คิริกะที่พอเห็นก็เข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง


" อะ...อ่าพวกเราก็รีบไปกันเถอะ " เจนนี่ที่ถูกคิริกะกับชิราเบะประคองให้ลุกขึ้นแต่ยังไม่ทันที่พวกเธอจะออกไปไหนก็ได้มีใบเลื้อยและคมดาบสีดำพุ้งเข้าโจมตีเข้ามามาเรียจึงได้พุ้งเข้ามาและใช้มีดของเธอสร้างม่านบาเรียป้องกันการโจมตีเอาไว้ก่อนจะมองไปตรงหน้าก็พบกกับจัวก็อปปี้ของเธอกับชิราเบะและคิริกะที่ยืนอยู่ตรงหน้า



" ดูเหมือนว่าเจ้าอีโวลต์คิดจะให้พวกเราสู้กับตัวเองจังนะ " มาเรียที่พอเห็นตัวปลอมของเธอก็แอบชมเชยขึ้นมาเล็กน้อย


" นั้นสินะ....แต่ถ้าหากว่าตัวจริงต้องมาแพ้ตัวปลอมแบบนี้คงอายไปชั่วชีวิตแน่เลยเดส " คิริกะที่หลังจากนำร่างของเจนนี่ไปหลบที่ปลอดภัยก็ได้กลับมาพร้อมชิราเบะที่อยู่ข้างๆ


" ตัวจริงย่อมแข็งแกร่งกว่าก็อปปี้อยู่แล้ว " ชิราเบะได้หยิบโยโย่ของเธอที่กางใบเลื้อนพลังงานออกมาเตรียมพร้อมสู้ก่อนที่อีกฝ่ายขะเป็นฝ่ายบุกเข้ามาเอง


ณ ห้องใต้ดิน Coffee Nascita

 

" ไม่มี...ไม่มี.....หายไปกันน่า " มิโซระที่กำลังค้นหาอะไรบางอย่างอยู่ในห้องสกัดสสารบอทเทิลโดยที่เธอใช่เวลาหามาสักพักเเล้วเเต่กับไม่เจอเลย

 

มิโซระจังกำลังหาอะไรหรอ?  "

 

บิลด์ไดรฟ์เวอร์ที่อันเก่าของเซ็นโตะหายไปนะสิ " ระหว่างที่มิโซระกำลังหาจู่ๆมือถือของซาวะได้ดังขึ้นก่อนที่เธอจะหยิบขึ้นมาดูว่าใครโทรมาทำให้เธอตกใจมมากพอได้เห็นชื่อ

 

มะ...ไม่จริงน่า " ซาวะได้ร้องออกมาอย่างตกใจจนะทำให้มิโซระหันไปมองด้วยความสงสัย "  ผีโทรมา " ซาวะได้หันมือถือให้มิโซระดูปรากฏเป็นชื่อของนัมบะ


ในเวลาเดียวกันทางด้านของกรีสที่เสียเปรียบก่อนจะคิดอะไรบ้าๆออกมาก่อนจะเดินเซไปมาเข้าไปหาพวกสามอีกาและยังคืนร่างอีกด้วย

 

" อ่าวๆๆหัวหน้าเป็นอะไปน่ะ ยอมเเพ้เเล้วหรอครับ? "

 

ดูเหมือนจะไม่มีเเรงที่จะพูดด้วยซ้ำ "

 

" รีบๆไปสู่สุคิติเถอะครับหัว " อาคาบะได้เดินเข้าไปกระชากคอเสื้อคาซึมิขึ้นมาโดยที่อีกฝ่ายไม่มีเเรงที่จะยืนเเม้เเต่น้อย

 

อะ...อาคาบะชื่อจริงของแกชื่ออะไร " คาซึมิได้เอ๋ยถามออกไปทำเอาอาคาบะที่ได้ยินเเบบนั้นถึงกับงงในสิ่งที่คาซึมิถาม

 

หา? "

 

โอยามะ มาซารุ.....ทุกๆคืนที่ฉันหลับฉันยังฝันเห็นหน้าแกที่ตายไปต่อหน้าของฉันได้อยู่เลย..." จู่คาซึมิที่ได้พูดแปลกออกมาก่อนที่อาคาบะจะชกเข้าที่หน้าจนเลือดออกมุมปากแล้วลงไปนอนกับพื้น

 

" แฮ่ก....แฮ่ก...อะ....อึก...ชูยะ...การที่ฉันปล่อยให้แกตายในตอนนั้น....คือบาดแผลของฉันไปชั่วชีวิตเลย "  คราวนี้คาซึมิได้พูดกับอาโอบะก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้ามาและเตะซัดเข้าที่ลำตัวจนกลิ้งไปทางคิบะที่ยืนอยู่

 

โชคิจิ....ความอบอุ่นในวาระสุดท้ายของแก...ต่อให้ผ่านมาแค่ไหนฉันก็ไม่มีวันลืมหรอก? " คาซึมิที่ใช้เเขนทั้งยันตัวขึ้นมานั่งพุบเข่าก่อนจะโขกหัวอัดลงกับพื้นในท่ากราบขอโทษ

 

หาา เป็นอะไรไปหัวหน้า "

 

สงสัยจะเพี้ยนไปเเล้วมั้ง ฮ่าห์ ฮ่าห์ "

 

ขอโทษนะ เซ็นโตะ " คาซึมิเงยหน้าขึ้นมาพร้อมหัวเเตกมีเลือดไหล่ออกมา ฉันคงจะรักษาสัญญาไว้ไม่ได้เเล้วละ " เขาได้ลุกขึ้นยืนพร้อมในมือถือบิลด์ไดรฟ์เวอร์อยู่ในมือเเล้วเอามาสวมก่อนทีเขาจะหยิบบริสซาร์ดนัคเคิลขึ้นมาพร้อมใส่บอทเทิลซังกะบลาสใส่ลงไปเเล้วใส่ลงไปในไดรฟ์เวอร์

 

[ BOTTLE CHILL!  GREASE BILZZARD! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

ฉันพร้อมอยู่เเล้วละ " เตาหลอมน้ำเเข็งปล่อยไอน้ำเเข็งออกมาปกคลุมร่างคาซึมิเป็นน้ำเเข็งก่อนจะเเตกอออกมาเป็นร่างกรีสสีฟ้าพร้อมมือซ้ายเป็นมือโรบอท

 

[ GEKITOU SHINKA! GREASE BLIZZARD! GAKI-GAKI-GAKI-GAKIN! ]


Kamen Rider GIF - Kamen Rider Build GIFs 


เผาไหม้เปลวไฟในจิตใจ...และทำลายให้หมด "

 

Build 46



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น