Kamen rider W & To aru kagaku no Railgun

ตอนที่ 9 : Silent Majority

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    3 ก.ย. 62

ณ สวนสาธารณะแห่งนึ่งในเมืองแห่งการศึกษา

 

เหล่าเพื่อนของซาเต็นที่ที่กำลังใช่พลังจิตยกร่างเพื่อนคนนึ่งจนลอยกับพื้นอย่างหน้าตกใจ


" เยี่ยมเลย รุยอิโกะฉันเคยก็แค่ยกกระดาษนะเนี่ย  "

 

ซาเต็นที่ไม่ได้หันไปตอบเพื่อนของเธอโดยที่เธอนั้นกำลังใช่พลังจิตควบคุมการลอยตัวของใบไม้ที่วนไปมาบนมือขอองเธอแต่ก็นึกถึงพลังมิซากะและคุโรโกะใบหน้าของเธอก็เศร้าทันที

 

" ถ้าเทียบกับพลังของคุณชิราอิกับคุณมิซากะแล้วยังเทียบไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ " แต่ไม่นานก็ยิ้มที่เต็มไปด้วยความดีใจอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน " ในที่สุดฉันก็ได้เป็นผู้ใช่พลังจิตแล้ว "

 

เวลาเดียวกันที่สำนักงานจัสเม็นหน่วยที่ 177

 

อุยฮารุที่กำลังอับโหลดส่งเลเวลอัปเปอร์ไปให้กับอาจารย์คิยามะโดนยที่เธอก็มองดูอย่างไม่น่่เชื่ออยู่เช่นเดียวกับฟิลิป

 

" ไม่คิดเลยแหะ....ว่าเลเวลอัปเปอร์ที่พวกเราตามหากันแทบตายดันเป็นเพลงแบบนี้ช่างลึกลับจริงๆ " ฟิลิปที่หยิบMP3ขึ้นมาดูด้วยความสนใจแบบปกติ

 

"  แต่มาคิดๆดูแล้วแค่ฟังเพลงนี้ก็สามารถเพิ่มเลเวลพลังได้แบบนี้.....ไม่อยากจะเชื่อจริงๆเลยนะค่ะ "

 

" จากคำให้การของแต่ละคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน.....ก็พูดตรงกันแบบนั้นแหละค่ะ " คุโรโกะได้ยื่นหน้าเข้ามาตอบให้อุยฮารุให้สงสัย

 

" บอกตรงๆ....ก็น่าเชื่อเลยค่ะ...ถ้าใช้เจ้านี้ทำให้ลังเหนือกว่าคุณชิราอิละก็จะเอาคืนที่แกล้งกันมาโดยตลอดก็น่านใจดีนะค่ะ "

 

" เอ้.....ถ้าแบบนั้น " คุโรโกะที่ได้ยินแบบนั้นก็เอาหูฟังเสียบกับMP3แล้วพยายามจะเสียบหูฟังให้กับอุยฮารุโดยที่เจ้าตัวพยายมเอามือรั้งเอาไว้ " ถ้าอยากแกล้งดิฉันคืนละก็เอาตามสบายเลยค่ะ "

 

" อะ...แฮ่ๆๆ ไม่เอาฉันแค่พูดเล่นเองค่า "

 

และเเล้วเสียงระฆังช่วยชีวิตเธอก็ได้ดังขึ้นก็คือเสียงมือถือของคุโรโกะได้ดังขึ้นจนต้องเลิกแกล้งอุยฮารุแล้วหันมารับสายแทน

 

" ค่ะ ใช่ค่ะ ทราบแล้วค่ะ " คุโรโกะได้แยกออกมาคุยโทรศัพท์ก่อนจะวางหูไปแล้วหันไปหาอุยฮารุที่นั่งโล่งใจอยู่ " มีนักเรียนกำลังอาละหวาดอยู่ อุยฮารุฝากติดต่อไปหาอาจาร์คิยามะด้วยละ "

 

" ทะ....ทราบแล้วค่ะ " อุยฮารุที่ได้ยินแบบนั้นก็หยิบมือถือตัวเองขึ้นมาแล้วติดต่อไปหาอาจารย์คิยามะทันที " อาจารย์คิยามะได้หลักฐานที่ฉันส่งไปมั้ยค่ะ "

 

" อืม....หลักฐานส่งมาถึงแล้วละ "

 

" ใช้ดนตรีในการเพิ่มระดับพลังจิตเนี่ย เป้นไปได้หรอค่ะ? "

 

" มันก็พูดยากอยู่หรอกนะ ถ้าหากใช่เทสตาเม็นก็อีกเรื่องนึ่ง "

 

" เทสตาเม็นหรอ.....มีอุปกรณ์แบบนั้นด้วยหรอค่ะ "

 

" ตอนนี้ฉันขอทำการตรวจสอบก่อนแล้วกัน....ถ้ามีอะไรคืบหน้าจะติดต่อไปนะ "

 

" ค่ะเข้าใจแล้วค่ะ " อุยฮารุที่ตัดสายก่อนจะหันไปมองเครื่องเล่นMP3ที่อยู่บนโต๊ะจนเริ่มสู้สึกกังวลก่อนจะโทรไปหาซาเต็นแต่ก็ไม่มีทีท่ารับสายจนสายตัดไป

 

ทางด้านโชทาโร่ที่ขับมอเตอร์ไซค์ไปตามถนนไปมาก่อนจะหยุดจอดแล้วหันไปที่ซอกตึกเห็นคูโรโกะที่กำลังถูฏเล่นงานจากชายอ้วนตัวใหญ่คนนึ่งจนล้มกลิ้งไปกับพื้น

 

" เป็นไงล่ะ พลัของฉันนะ "

 

" โย่วพี่หมูตอน.....พอแค่นี้ดีกว่ามั้ง "


" ห๊าา...แกเป็นใครกันนะ "

 

" ยิ้มหน่อย " โชทาโร่ได้หยิบแบ็ทช็อตออกมาก่อนจะเสียบแบ็ทเมมโมรี่เข้าไปทำให้แบ็ทช็อตเป็นแบ็ทโหมดบินไปรอบๆพร้อมยิงแฟลชเข้าใส่จนชายคนนั้นตาพร่ามั่วเพราะแฟลชก่อนจะถูกคุโรโกะโยนเข็มปักเข้าเสื้อจนร่างติดกับกำเเพง


" อ่า....เลเวลอัปเปอร์อีกแล้วหรอเนี่ย "

 

" เป็นไปรึเปล่า "  โชทาโร่ได้เดินเข้าไปหาคุโรโกะที่ลุกขึ้นปัดฝุ่นออกจากกระโปรง

 

" ไม่เป็นไรค่ะขอบคุณที่มาช่วยนะค่ะ "


" เอาอีกแล้วหรอ...... "

 

" ค่ะหมู่นี้เพิ่มขึ้นเรื่อยทางฉันเลยเหนื่อยหลายเท่าตัวเลย "

 

"ถ้ายังหาต้นต่อการซื้อขายก็ไม่มีวันจบสิ้นแน่ "

 

2 วันต่อมาคุโรโกะที่เข้าปฏิบัติหน้าที่ทุกครั้งก็จะเจอเข้ากับเลเวลอัปเปอร์จนบาดแผลเต็มตัวไปหมดจนทำให้อุยฮารุมานั่งทำแผลให้

 

" จะเจ็บหน่อยนะค่ะ " อุยฮารที่เอาสำลีชุบแอลกอฮอลย์แตะกับแผลที่แขนทำให้ความเจ็บแล่นไปทั่วร่างคุโรโกะจนเจ้าตัวดิ้นไปมา "นับวันแผลยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆนะค่ะ "

 

" ก็ช่วยไม่ได้นิค่ะ...ผู้ใช้เลเวลอัปเปอร์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆแบบนี้ "

 

" ทางเราก็ไม่รู้ว่ามันแพร่กระจายไปถึงไหนด้วยสินะค่ะ "

 

" เอาแต่บ่นก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอกค่ะ สรุปก็คือพวกเรามีเรื่องที่ต้องทำอยู่3เรื่อง "

 

" ยับยั้งการแจกจ่ายเลเวลอัปเปอร์  รักษานักเรียรที่หมดสติฟื้นกลับมา "

 

" และอย่างสุดท้ายจับกุมผู้คิดค้นเลเวลอัปเปอร์  " ฟิลิปได้พูดข้อสุดท้ายขึ้นมาพร้อมเปิดตำราเปล่าในมือ " แต่ปัญหาคือตอนนี้เราไม่มีเบาะแสจะสาวไปถึงผู้คิดค้นเลย "

 

" ยังไงก็เถอะค่ะมาทำแผลให้เสร็จก่อนดีกว่าค่ะ " อุยฮารุที่ตัดประโยคก่อนจะเปลี่ยนผ้าพันแผลของคุโรโกะต่อทันที " ความจริงแล้วก็อยากให้คุณมิซากะเป็นคนทำให้สินะค่ะ "

 

" จะให้ท่านพี่มาเห็นดิฉันในสภาพแบบนี้ได้ยังไงกันละค่ะ "

 

" ไม่ต้องอายหรอกค่ะ.....ไม่มีใครอย่างเห็นหรอกค่ะ " อุยฮารุที่พูดแทงใจดำใส่จนคุโรโกะหันไปกระชากคอเสื้อเเล้วเขย่าร่างอุยฮารุไปมาจนเจ้าตัวรู้สึกมึนหัวไปหมด

 

" สวัสดีจ้ามีอะไรให้ฉันชะ..... " มิซากะทีเปิดประตูเข้ามาทำให้คุโรโกะตกใจก่อนจะเทเลพอร์ตร่างอุยฮารุไปเหนือหัวมิซากะก่อนที่จะตกลงมาทำให้หัวกระแทกกันก่อนจะลงไปนอนกองกับพื้น

 

" สะ...สวัสดีเจ้าค่ะคุณพี่ค่ะ " คุโรโกะได้ออกมาหลังจากสวมเสื้อปิดผ้าพันแผลก่อนจะเห็นสภาพทั้งสองนอนกับพื้นไปแล้ว


" เทเลพอร์ตได้สวยมาก ชิราอิ คุโรโกะ "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาก็ทำแผลให้กับมิซากะกับอุยฮารุเสร็จทั้ง4จึงมานั่งพูโคุยกันต่อตามปกติ

 

" แล้วเป็นไงบางหรอ? มีอะไรคืบหน้าบางมั้ย"

 

" ตามที่อาจารย์คิยามะบอกมีอุปกรณ์ที่ชื่อว่าเทสตาเม็น....ที่สามารถส่งข้อมูลรูปแบบคลื่นไฟฟ้าเข้าสู่สมองในปริมาณมากได้ภายในครั้งเดียว แต่ว่าก็จะต้องกระตุ้นประสาทการมองเห็น ได้ยิน ดมกลิ่น รับรส สัมผัสทั้ง5นะค่ะ "

 

" แต่เลเวลอัปเปอร์มันก็แค่ไฟล์เพลงที่กระตุ้นการได้ยินไม่ใช่หรอ "

 

" จากการที่ค้นห้องของผู้ที่หมดสติแต่ละรายแล้ว ก็ไม่เจอหลักฐานอะไรเพิ่มเติมเลยค่ะ "

 

ระหว่างที่คุยกันอยู่นั้นเสียงกาน้ำที่ต้มทิ้งไว้ดังขึ้นก่อนที่อุยฮารุจะเดินไปจัดการเรื่องน้ำชาก่อนที่จะคุยกันต่อ

 

" แต่ถ้าหากพวกเราคิดในทางกลับกันแล้วละก็ มีความเป็นไปได้อาจจะใช้เสียงเพลงเป็นตัวกระตุ้นสัมผัสทั้ง5ของร่างกายมนุษย์ " ฟิลิปที่พูดคีย์เวิร์ดบางอย่างออกมาทำให้มิซากะและคุโรโกะที่นึกเรื่องบางอย่างออกมาได้

 

" ประสาทสัมผัสรวมไงละ!! " ทั้งสองได้ตะโกนออกมาทำเอาอุยฮารุที่เดินมาพร้อมกับน้ำชาสะดุ้งด้วยความตกใจ

 

" มันคืออะไรหรอค่ะ? "

 

" ประสาทสัมผัสรวม ยังไงละค่ะ ที่ว่ากระตุ้นประสาทสัมผัสหลายอย่างจากแรงกระตุ้นชนิดเดียวนะ "

 

" เป็นการกระสุนประสาทสัมผัสทางนึ่ง ทำให้เกิดแรงกระตุ้นจุดอื่นๆด้วย "

 

" สรุปก็คือใช่เสียงเพลงกระตุ้นสัมผัสทั้ง5เหมือนกับเครื่องเทสตาเม็นสินะค่ะ "

 

ณ สวนสาธารณะแห่งนึ่ง

 

ซาเต็นที่มาพร้อมกับเพื่อนของเธอที่กำลังลองใช้พลังกับเครื่องเก็บชยะเเถวนั้นจนมันลอยอยู่กลางอากาศ

 

" เป็นไงละ...แค่ฝึก4-5วันก็ทำได้ขนาดนี้แล้ว "


" ฉันเองก็เหมือนกันนะ "


" ทั้งสองคนเก่งจังเลย "

 

" บอกให้อุยฮารุรู้ดีมั้ยน่า " ซาเต็นที่มองไปที่เครื่องเล่นMP3ของเธอที่เต็มไปด้วยความลังเลก่อนที่จู่ๆหุ่นยนต์เมื่อครู่ที่ลอยอยู่ก็ได้ตกลงพื้นเต็มแรงพร้อมร่างเพื่อนของซาเต็นได้สลบไป

 

" อาเกมิเป็นอะไรรึเปล่า "

 

โชทาโร่ที่ขับมอเตอร์ไซค์ผ่านสวนสาธารณะพอดีได้ยินเสียงโวกเวกอยู่ในสาธารณะจึงจอดข้างทางแล้วลงจากรถพรอ้มถอดหมวกกันน็อครีบวิ่งเข้าไปดูก็เห็นภาพเด็กสาวกำลังหมดสติอยู่

 

" นี้เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ? "

 

" มะ...ไม่รู้อยู่ๆดีเพื่อนของพวกเราก็หมดสติไปเฉยๆ "

 

โชทาโร่ที่ได้ยินแบบนั้นก็หันไปเห็นหุ่นยนต์เก็บขยะที่ตกอยู่ข้างในพุ่มไม้ก็เดาออกได้ทันที

 

" ใช้พลังจิตหรอ.....หรือเลเวลอัปเปอร์ " โชทาโร่ได้หันไปด้านหลังก็เห็นซาเต็นยืนด้วยสีหน้าหวาดกลัวก่อนจะวิ่งออกไป " ซาเต็น ...โธ่วเว้ย ใจเย็นๆเอาไว้นะ รีบเรียกรถพยาบาลสะ "

 

 

ทางด้านอุยฮารุที่พึ่งออกมาจากสำนักงานมือถือก็ได้ดังขึ้นก่อนจะเห็นว่าเป็นเบอร์ของซาเต็นก็รีบรับทันที

 

" คุณซาเต็นเป็นอะไรไปหรอค่ะ? อยู่ที่โรงเรียนก็ไม่ยอมคุยด้วยโทรไปก็ไม่รับสาย "

 

" สลบไปแล้วละ "

 

" ค่ะ? "

 

" อาเกมิอยู่ๆก็หมดสติไปนะ "

 

"  ฉันไม่รู้เรื่องที่ว่าใช่เลเวลอัปเปอร์แล้วจะหมดสติ  ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ "

 

" คุณซาเต็นใจเย็นๆไว้ก่อน อธิบายตั้งแต่ต้นหน่อยค่ะ "

 

" ฉันนะได้เลเวลอัปเปอร์มาแล้วนะ "

 

" เอ้ะ "

 

" ได้ยินมาว่าคนที่มีจะถูกจับ แต่ฉันก็ไม่กล้าทิ้งมันแล้วพวกอาเกมิก็อยากได้เลเวลอัปเปอร์ ไม่สิฉันก็แค่ไม่กล้าใช่มันต่างหากละ "

 

" พอแล้วละค่ะ ตอนนี้อยู่ที่ไหนกันค่ะ " อุยฮารุที่ได้รีบวิ่งไปตามทางเดินบนถนนด้วยความเร่งรีบพร้อมกับยังถือสายของซาเต็นเอาไว้

 

" ฉันเองก็คงจะสลบไปด้วยมั้ยนะ และก็จะไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลยรึเปล่า ฉันเกลียดตัวเองที่ไม่มีพลังอะไรเลยแต่ก็ทิ้งสิ่งที่ตัวเองเป้าหวังเอาไว้ไม่ได้เหมือนกัน"

 

" คุณซาเต็น "

 

อุยฮารุที่กำลังวิ่งอยู่ก่อนจะมีมอเตอร์ไซค์ขับมาจอดตรงหน้าของเธอก็คือโ๙ทาโร่ที่เปิดกระจกหมวกกันน็อคแล้วหันมาหาเธอ

 

" ขึ้นมาเร็วเข้า " โ๙ทาโณ่ที่ตะโกนก่อนที่อุยฮารุจะขึ้นไปซ้อนท้ายก่อนที่จะขับออกไปอย่างรวดเร็ว

 

" เลเวล0เนี่ย ใช้การไม่สินะ"

 

" พูดอะไรนะค่ะ "

 

" เพราะใช่วิธีขี้โกงก็เลยถูกลงโทษสินะ ใช้ของที่มีอันตรายจนทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วยฉันนี้มัน..ฮึก....ฮึก."

 

" ไม่เป็นไรหรอกค่ะ สมมุติว่าถ้าสลบไปจริงๆละก็ฉันจะช่วยปลุกให้เองนะค่ะ....ทั้งคุณซาเต็น ทั้งคุณอาเกมิและทุกคนที่สลบไปด้วยทุกคนเลยเพราะงั้นสบายมากเลย ให้ฉันจัดการเอง" อุยฮารุที่ได้ชู่มือขึ้นมาก็แอบทำเอาโชทาโร่ตกใจก่อนจะมองผ่านกระจกก็เห็นว่าเจ้าตัวกำลังร้องไห้อยู่แต่ก็ยังยิ้มออกมา

 

" คุณซาเต็นก็จะต้องบ่นขอนอนต่ออีก5นาทีแน่ๆเลยค่ะ  "

 

" อุยฮารุ..... "

 

" คุณซาเต็นนะไม่ใช่ของที่ใช้การไม่ได้หรอกนะค่ะ ถึงจะพยายามเท่าไรก็ไม่ได้ผลแต่ก็ช่วยเหลือฉันทุกทีไม่ใช่หรอค่ะ ถึงจะมีพลังหรือไม่มีคุณซาเต็นก็คือคุณซาเต็นเป็นเพื่อนคนสำคัญของฉัน ฮึก...ฮึกเพราะงั้น....ยะ...อย่าพูดเรื่องน่าเศร้าแบบนั้นเลยนะค่ะ "

 

" อึก...หึหึ อย่างอุยฮารุเนี่ยนะจะช่วยฉันน่ะ "

 

" อ่าา....ไม่ใช่ฉันคนเดียวสักหน่อยนะค่ะ ทั้งคุณมิซากะ คุณชิราอิ คุณฟิลิป คุณโชทาโร่เองก็ด้วยแถมยังมีคนเก่งๆตั้งเยอะ "

 

" อืม....ฉันรู้แล้วละ...ขอบใจมากนะอุยฮารุ ขอโทษที่รบกวนอยู่เรื่อยนะแต่ว่าขอรบกวนอีกครั้งก็แล้วกัน"

 

ไม่นานโชทาโร่และอุยฮารุได้มาถึงหอพักที่ซาเต็นอยู่แล้วอุยฮารุที่รีบลงจากมอเตอร์ไซค์แล้วตรงเข้าไปที่ห้องของซาเต็นทันทีปต่พอเปิดประตูออกมาก็พบว่าร่างของซาเต็นนั้นสลปไปแล้วพร้อมในมือที่ถือเครื่องรางเอาไว้


 


โชทาโร่ที่มาถึงที่หลังก็ตกใจกับภาพตรงหน้าก่อนที่อุยฮารุจะค่อยเข้าไปหาร่างซาเต็นที่สลบไปแล้วก่อนจะกอดเอาไว้ในอ้อมอก

 

" ไม่จริงน่า..... "

 

" ปากบอกว่าไม่ใช่ๆสุดท้ายก็ใช่อยู่ดี......เป็นคนที่เอาแต่ใจและใช่การไม่ได้จริงๆเลยน่า "   โทบิที่ปรากฎตัวออกมายืนอยู่หน้าประตูพร้อมพูดจาดูถูกใส่ไม่หยั่ง " เป็นแค่เด็กธรรมดาแต่อยากจะเป็นผู้ใช่พลังจิตน่าขำสิ้นดีเลย ฮ่าห์!!! "

 

" คนอย่างแกนะ "

 

" หืม "

 

" คนอย่างแกนะ......ไม่มีสิทธิ์ดูถูกคนอื่นไม่ว่าใครก็ตามแกที่ทำให้เด็ฏผู้หญิงคนนึ่งร้องไห้เศร้าเสียใจ.....ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้แกแน่ " โชทาโร่ได้หันไปหาพร้อมหยิบดับเบิ้ลไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวม

 

" คิดวาทำได้ก็เข้ามาเลย " โทบิได้หยิบลอสไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมทันที+

 

SKULL

 

" แปลงร่าง "

 

SKULL

 

JOKER

 

" แปลงร่าง "

 

CYCLON JOKER

 

ดับเบิ้ลได้วิ่งเข้าไปก่อนจะเกี่ยวร่างของสคัลกระโดดออกมาจากหอพักลงมาอยู่กลางถนนแล้วเข้าและหมัดใส่กันนร่างทั้งสองกระเด็นลอยกลิ้งไปกับพื้น

 

HEAT  JOKER

 

" ฮ้ากกกกก!!! " ดับเบิ้ลได้วิ่งเข้าไปพร้อมจับกระชากร่างสคัลขึ้นมาแล้วกระหน้ำรั่้วหมัดขวาที่เคลือบไปด้วยเปลวไฟชกใส่สคัลไม่หยั่งจนร่างกระเด็นอัดกับเสาไฟจราจรจนโค่นตกลงมาที่พื้นถนน

 

" อะ.....อ่า "

 

METAL

 

HEAT METAL

 

ดับเบิ้ลได้วิ่งพุ้งเข้าใช่พร้อมเมทัลชาฟเข้าโจมตีเข้าใส่สคลัที่พึ่งลุกขึ้นมา

 

" อ่าวๆ.....แบบนี้ก็เข้าทางฉันเลยนะสิ " สคัลได้หยิบสคัลแม็กนั่มขึ้นมาแล้วยิงเข้าใส่ร่างของดับเบิ้ลจนร่างกลิ้งไปกับพื้น " ขอยืมอาวุธของแกหน่อยแล้วกัน "

 

METAL MAXIMUM DRIVE

 

สคัลที่เอาเมทัลเมมโมรี่ในมือใส่ไปที่แม็กซิมั่มสล็อตแต่ก็ไม่เกิดผลอะไรจนทำให้เจ้าตัวประหลาดใจ


" อะไรกัน....ทำไมละอาวุธของเจ้านั้นถึงไม่มาหาฉันละ "

 

" พวกเรานะได้ดัดแปลงเมมโมรี่ของพวกเราจนทนความสามารถไกอาเมมโฒรี่ของนายได้แล้วไงละคุซานากิ โทบิ "

 

" เป็นไปไม่ได้ "

 

" ไกอาเมมโมรี่T3ของแกใช่ไม่ได้อีกแล้ว " ดับเบิ้ลได้ดึงเอาเมทัลเมมโมรี่เสียบเข้ากับเมทัลชาฟก่อนที่ปลายกระบอกทั้งสองจุดเปลวไฟขึ้น

 

METAL MAXIMUM DRIVE

 

" เมทัล เบร็นดิ่ง!! "ดับเบิ้ลได้วิ่งพุ้งเข้าไปแล้วใช้เมทัลชาฟเข้าโจมตีใส่ร่างของสคลัจนล่วงไปนอนกับพื้น

 

" นะ....หน่อยแกนะแก!! "

 

SKULL MAXIMUM DRIVE

 

สคัลได้เอาสคัลเมมโมรี่ใส่เข้ากับสคัลแม็กนั่มแล้วเล่งไปที่ดับเบิ้ลที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวแล้วเหนียวไกยิงออกไปเข้าใส่

ใช้ช่วงเสี้ยววินาทีนั้นเองดับเบิ้ลก็ได้เปลี่ยรเป็นร่างลูน่าทริกเกอร์แล้วยิงกระสุนเข้าสกัดเอาไว้จนระเบิดก่อนจะถึงตัว

 

LUNA TRIGGER

 

 TRIGGER MAXIMUM DRIVE

 

" ทริกเกอร์ฟูลเบิร์ส!!! "

 

ดับเบิ้ลได้กระหน้ำยิงกระสุนจำนวนมากเข้าใส่รอบทิศทางจนสคัลแม็กนั่มถูกทำลายพร้อมร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

CYCLON JOKER

 

" จงรับความผิด.....ของตัวเองไว้สะ "

 

JOKER MAXIMUM DRIVE

 

" ใครจะไปรับได้กันละ!!! "

 

SKULL MAXIMUM DRIVE

 

" โจ๊กเกอร์เอ็กตรีม!! "

 

ทั้งสองได้ไรเดอร์คิกส์เข้าใส่กันแต่เป็นฝ่ายดับเบิ้ลที่โจมตีสคัลได้สำเร็จจนร่างระเบิดโทบิที่ล้มลงนอนกับพื้นอย่างหมดสภาพพร้อมไกอาเมมโมรี่อื่นๆก็ถูกทำลายพร้อมกับลอสไดรฟเวอร์ที่พังเสียหายเหลือแค่สคัลเมมโมรี่ตกอยู่ตรงหน้า

 

" ไม่จริงน่า....คนอย่างฉันเนี่ยนะ " โทบิที่กำลังจะคว้าแต่ดับเบิ้ลได้เข้ามาหยิบก่อนจะมองดูสคัลเมมโมรี่ก่อนจะบีบทำลายคามือไม่นานแอนตี้สกิลเข้ามาถึงแล้วเข้าจับกุมก่อนจะจับลุกแล้วเดินผ่านดับเบิ้ลไป " อย่าคิดว่าจะจบลงแค่นี้ละกัน......แกนะไม่มีทางช่วยคนที่หมดสติไปกลับมาได้แน่นอนฮ่าห์ๆๆๆ "

 

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาซาเต็นก็ได้ถูกหามตัวส่งโรงพยาบาลโชทาโณ่ที่นั่งอยู่หน้าห้องของเธอก่อนที่มิซากะและคุโรโกะจะตามมาถึงหลังจากรู้ข่าวอย่างเร่งรีบจนรู้สึกเหนื่อยหอบก่อนที่ทั้งสามจะเปลี่ยนขึ้นมาคุยบนดาดฟ้าของโรงพยาบาล

 

" คุณซาเต็นใช่เลเวลอัปเปอร์ก็เลย "

 

" แล้วอุยฮารุละค่ะ? "


" ตอนนี้กลับไปแล้ว เห็นว่าจะเร่งวิเคราะห์กลไกของเลเวลอัปเปอร์เพื่อช่วยซาเต็นนะ.....ตอนนี้ก็กำลังไปหาาจารย์คิยามะ "

 

" ให้ตายสิน่า " มิซากะที่จู่ๆก็ถอนหายใจออกมาเเล้วเดินเกาะลูกกรงด้วยสีหน้าที่กังวล " ทั้งที่ฉันเป็นถึงเลเวล5แต่พอเจอเรื่องแบบนี้กลับไปไม่ถูกเลยจริงๆ แย่จัง "

 

" คุณพี่ค่ะ "

 

" ฉันนะเป็นคนที่เห็นรั้วกั้นก็ต้องปีนข้ามมันไปให้ได้ถึงแม้จะสูงแค่ไหนก็ตามไม่ยังงั้นก็จะไม่พอใจ....ที่เป็นเลเวล5ได้ที่ผ่านมาก็ทำแบบนั้นมาโดยตลอด จริงๆแล้วฉันไม่ใช่คนเก่งอะไรเลยหรอกนะ เป็นคนที่หยุดชะงักและลังเลอยู่หน้ากำเเพง ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีคนแบบนั้นอยู่เลยถึงจะพูดว่าจะเลเวลอะไรก็ช่างเถอะ "

 

หลังจากนั้นทั้งสามได้กลับลงมาและกำลังจะเดินไปที่ห้องของซาเต็นก็ได้มีหมอคนนั้นได้เดินเข้ามาหาทั้งสามสะก่อน

 

" ขอโทษทีนะพวกเธอ " หมอคนนั้นได้เรียกทำให้ทั้งามหันไปมองแต่พอเห็นเป็นหมอแก่ๆที่หน้าตาออกคล้ายๆกบจนมิซากะเห็นเป็นอีกอย่างแทน


 


" โอ้วว เกโคตะตัวเป็นๆนิน่า "

 

" ไม่ใช่แล้วละค่ะคุณพี่ค่ะ "

 

" กรุณาช่วยดูสิ่งนี้หน่อยนะครับ.....นี้คือคลื่นสมองจากผู้เสียหายเลเวลอัปเปอร์ทุกๆคนนะครับ....ตามปกติแล้วกราฟคลื่นสมองของแต่ละคนจะมีรูปแบบเฉพาะตัวที่ไม่น่าจะซ้ำกันได้ " หมอที่ได้เปิดภาพกราฟคลื่นสมองของแต่ละคนให้ทั้งสามดูซึ่งตรงกันแบบที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ " แต่ว่าคลื่นสมองของผู้ใช่เลเวลอัปเปอร์นั้นทุกคนใีส่วนที่ตรงกัน "

 

" หมายความว่าไงหรอค่ะ "

 

" เหมือนกับว่ามีใครไปปรับคลื่นสมองจากภายนอกมันก็จะมีผลกระทบกับคนๆนั้นนะสิ " สิ่งที่หมอพูดทำเอาทั้งสามถึงกับยืนอึ่งตกใจจนพูดอะไรต่อไม่ถูก

 

" งั้นก็หมายความว่าเลเวลอัปเปอร์ไปเปลี่ยนรูปแบบสมองจนทำให้ผู้คนกลายเป็นเจ้าชายเจ้าหญิงนินทรางั้นหรอ? " 

 

" คุณหมอครับพอจะตรวจสอบคลื่นสมองนี้ได้รึเปล่าครับ "

 

" ฉันนะเป็นหมอนะเรื่องสืบสวนสอบส่วนมันคือหน้าที่ของพวกเธอไม่ใช่หรอ " หมอคนนั้นได้หันมาพูดเพียงแค่นั้น

 

" นั้นสินะ....คุณหมอผมขอรูปแบบคลื่นสมองอันนั้นจะได้มั้ยครับ "  โชทาโร่ที่ได้ยินแบบนั้นก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันทีก่อนจะหยิบสแต็กโฟนขึ้นมาแล้วติดต่อหาฟิลิปทันที " ฮัลโหลฟิลิปเดียวฉันจะส่งข้อมูลรูปแบบคลื่นสมองไปให้ช่วยตามหาเจ้าของคลื่นสมองนั้นที "

 

 

ทางด้านอุยฮารุได้เดินทางมาหาอาจารย์คิยามะเเละก็ได้เล่าเรื่องที่ซาเต็นได้ใช่เลเวลอัปเปอร์แล้วสลบไปให้ฟัง


" งั้นหรอ....เด็กคนนั้นเองก็โดนไปด้วยงั้นสินะ "

 

" เป็นเพราะฉันเองค่ะ "

 

" อย่าโทษตัวเองเลยน่า.....งั้นนั่งพักไปก่อนแล้วกันนะเดียวฉันไปชงกาแฟสักหน่อย " อาจารย์คิยามะที่ทำตัวแบบปกติก่อนจะลุกเดินออกไป

 

" ไม่มีเวลามามำตัวสบายแล้วนะค่ะ " อุยฮารุที่หันไปพูดก่อนที่อาจารย์คิยามะจะหันมาเอามือแตะไหล่อุยฮารุเบาๆ

 

" ตอนนี้ผลวิเคราะห์ยังไม่ออกมานะถ้าเกิดเธอเป็นอะไรไปก่อนที่เพื่อนของเธอได้สติก็แย่พอดีนะสิ ไม่ต้องห่วงหรอกเดียวอะไรๆก็ลงตัวเอง " อาจารย์คิยามะที่พูดให้อุยฮารุใจเย็นก่อนจะเดินออกไปปล่อยให้อุยฮารุอยู่เพียงคนเดียว

 

อุยฮารุที่ได้ยินแบบนั้นน้ำตาก็ไหลออกมาเธอจึงเอามือขึ้นมาพยายามเช็ดออกก็ทำให้หันไปเห็นกระดาษบางอย่างที่โผล่ออกมาจากลิ้นชัก

 

อีกด้านที่สำนักงานจัสเม็นหน่วยที่ 177

 

มิซากะกับคุโรโกะได้เดินทางกลับมาเพื่อช่วยฟิลิปค้นหาเจ้าของรูปแบบสมองที่ได้มาจากทางโรงพยาบาล


" อืมม.....อย่างงี้นี้เองเป็นการใช่รูปแบบสมองเดียวกันแทรกซ้อนกับผู้ใช้เลเวลอัปเปอร์เพื่อเพิ่มระดับพลังจิตได้....แต่ก็จะส่งผลกับสมองของผู้ใช่จนกลายเป็นเจ้าชายเจ้าหญิงนิทราช่างลึกล้ำจริงๆ " ฟิลิปที่มองดูรูปแบบคลื่นสมองอย่างถี่ถ้วนไป " เอาละ.....งั้นเริ่มสืบค้นได้ขออนุญาติเข้าดาต้าแบงค์หน่อยละนะช่วยหน่อยนะครับคุณโคโนริ "

 

" รับทราบ "

 

ฟิลิปได้เข้าไปในโลกหนังสือทันทีโดยที่มิซากะและคุโรโกะรอฟังข่าว

 

" ถ้าเกิดหาแล้วไม่มีข้อมูลอีกละ "

 

" ไม่เป็นไรหรอกค่ะ นักเรียนที่เข้ารับการพัฒนาพลังจิตต้องมีอยู่แล้ว ส่วนเจ้าหน้าที่คนอื่นๆก็ต้องได้รับการตรวจที่โรงพยาบาลหรือก่อนเข้าทำงานก็มีบันทึกอาไว้นะค่ะ "

 

" ว่าแต่ทำไมคนที่ใช่เลเวลอัปเปอร์ถึงต้องมีรูปแบบสมองแทรกซ้อนด้วยละ? "

 

" นั้นสินะค่ะ แถมทำยังไงถึงเพิ่มระดับพลังได้...โธ่เอ๋ยไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิดอะ "

 

" ก็เหมือนกับคอมพิวเตอร์ที่ลงโปรแกรมใหม่แล้วจะมีประสิทธิภาพขึ้นได้....ถ้าหากเชื่อมต่อกับเครื่อช่ายได้ก็อีกเรื่องนึ่ง "

 

" เชื่อมต่อเครือข่ายแล้วประสิทธิภาพจะเพิ่มขึ้นงั้นหรอค่ะ "

 

" ไม่ใช่ว่าประสิทธิภาพของเครื่องเพิ่มขึ้นหรอกนะ แต่ถ้าเอาเครื่องคอมพิวเตอร์หลายเครื่องเชื่อมต่อเครือข่ายกันแล้วความสามารถในการคำนวนจะเพิ่มขึ้น "

 

" จริงด้วยถ้าหากใช่เลเวลอัปเปอร์แล้วจะถูกดึงคลื่นสมองไปใช่สร้างเป็นเครือข่ายขึ้นมา "

 

" ก็เป็นไปได้ "

 

" แต่ทำยังไงถึงเชื่อมต่อสมองเข้าด้วยกันได้ละค่ะ "

 

" ถ้าลองคิดดูแล้วละก็ คงจะเป็นสนามพลังAIMละมั้ง พลังที่ผู้ใช้พลังจิตทุกคนปล่อยออกมารอบๆโดยไม่รู้ตัวถ้าหากเชื่อมต่อเข้ากันได้ละก็ "

 

" แต่นั้นนะมันเกิดขึ้นในระดับจิตใต้สำนึกไปแล้วนะค่ะ ถ้าเปรียบสมองคนเป็นคอมพิวเตอร์แต่ละคนก็ใช่ระบบOSต่างกันไม่ใช่หรอ ถึงเชื่อมต่อกันก็ทำอะไรไม่ได้ "

 

" ในเครือข่ายของแต่ละตัวก็จะใช่OSต่างกันนะภาษาพื้นฐานยังต่างกันเลยแต่ที่ใช่เชื่อมต่อได้เพราะใช่Protocolเดียวกันไม่ใช่หรอ? "

 

" สรุปก็คือใช่คลื่นรูปแบบสมองคนนึ่งเป็นProtocolในการเชื่อมต่อสมองคนอื่นๆเข้าด้วยกันงั้นหรอค่ะ "

 

"ก็แค่ความเป็นไปได้ "

 

" แต่ก็ไม่แน่หรอกนะถ้าดึงเอาคลื่นสมองมาสร้างเป็นเครือข่ายได้ก็จะได้การคำนวณที่สูงมาก ถึงแม้จะเป็นผู้ใช่พลังระดับต่ำก็สามารถเชื่อมต่อสมองได้ก็จะได้ความสามารถการใช่พลังในระดับที่สูงยังไงละ " ฟิลิปที่ได้พูดอธิบายออกมาขณะที่อยู่ในโลกหนังสือ " ถ้ายิ่งเป็นพลังแบบเดียวก็ยิ่งทวีคูณระดับพลังสูงขึ้น "

 

ฟิลิปก็ได้ออกจากโลกหนังสือพร้อมปิดตำราในมือจนดังจากเสียงกระดาษที่หนาแน่น

 

" สืบค้นเรียบร้อย.....เจ้าของรูปแบบสมองก็คือ " ฟิลิปที่พูดพร้อมกับคอมพิวเตอร์ของโคโนริได้ประมวลผลจากการที่ฟิลิลปเชื่อมต่อเน็ตเวิร์คกับคอมเครื่องนั้นก่อนจะเปิดภาพขึ้นมาทำเอามิซากะและคุโรโกะตกใจ

 

" มะ....ไม่จริงน่า "

 

" ถูกต้องเจ้าของคลื่นสมองที่ทำให้เหล่าผู้ใช่เลเวลอัปเปอร์กลายเป็นเจ้าชายเจ้าหญิงนิทราก็คือ คิยามะ ฮารูมิ "

 

" อุยฮารุ " มิซากะและคุโรโกะต่างหันมาพร้อมพูดชื่ออุยฮารุพร้อมกันจนทำให้โคโนริที่ยังงงอยู่จึงหันไปถามทั้งสอง


" อะไรหรอเกิดอะไรขึ้นกับอุยฮารุนะ "

 

" ตอนนี้คุณอุยฮารุอยู่กับอาจารย์คิยามะนะค่ะ "

 

เวลาเดียวกันทางด้านอุยฮารุที่อ่านข้อมูลวิจัยของอาจารย์คิยามะก็ต้องตกใจ


" อันนี้ก็ใช่ อันนี้ก็ด้วยรายงานทฤษฎีประสาทสัมผัสร่วม ทำไมกันนะ "

 

" เด็กไม่ดีเลยน่ามาแอบอ่านข้อมูลวิจัยคนอื่นแบบนี้่นะ "

 

ทางด้านคุโรโกะที่พยายามติดต่อไปหาอุยฮารุก็ไม่มีทีท่าจะรับสายแม้แต่น้อย

 

" ติดต่ออุยฮารุไม่ได้เลยค่ะ "

 

" ติดต่อแอนตี้สกิลเพื่อจับกุมตัวคิยามะ ฮารุมิสะแต่ว่าให้ระวังความเป็นไปได้ว่าจะมีตัวประกันสะ " โคโนริที่ได้ยินแบบนั้นก็ลุกขึ้นและสั่งให้คุโรโกะติดต่อไปหาแอนตี้สกิลทันทีเช่นเดียวกับทางฟิลิปที่หยิบสแต็กโฟนขึ้นมาติดต่อหาโชทาโร่

 

" โชทาโร่ เกิดเรื่องแล้วละ "

 

อีกด้านอาจารย์คิยามะได้จับอุยฮารุเป็นตัวประกันพร้อมกับขับรถแลมโบ้กินี่สีน้ำเงินไปตามถนนด้วยความเร็วจนขึ้นสะพานเพื่อไปยังที่ไหนสักแห่ง

 

" จะว่าไปแล้วฉันสงสัยแต่แรกแล้วว่าดอกไม้บนหัวของเธอนะมันคืออะไรหรอ เกี่ยวอะไรกับพลังของเธอรึเปล่า "

 

" ฉันไม่จำเป็นจะต้องบอกอะไรต้องตอบกับคุณค่ะ ที่สำคัญเลเวลอัปเปอร์มันคืออะไรกันแน่ ทำไมต้องทำเรื่องแบบนี้ด้วยแล้วคนที่หลับไปจะเป็นไงบางค่ะ "

 

" รั่วมาเป็นชุดเลยนะ ที่พอฉันถามกับไม่ยอมตอบสะงั้น "

 

" การไปหลอกให้คนอื่นดีใจว่าพลังสูงขึ้นแบบนั้นนะ มันน่าสนุกตรงไหนกันค่ะ แม้แต่คุณซาเต็น "

 

"  ฉันนะไม่สนใจพลังของคนอื่นหรอกนะ เป้าหมายของฉันยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก "



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #15 Kasuhito (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 11:43
    ช่วยแก้คำว่า​ "ใช่" เป็น​ "ใช้" ด้วยครับ​ ​วรรณยุกต์ที่ถูกต้อง​ ไม่ใช่ไม้เอก​ "่" แต่เป็นไม้โท​ "้" ครับ
    #15
    0