Kamen rider W & To aru kagaku no Railgun

ตอนที่ 7 : เลเวลอัปเปอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    20 ส.ค. 62

 

ความเดิมตอนที่เเล้วของมาสไรเดอร์ดับเบิ้ล X เรลกันเเฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์

 

คุโรโกะ : เพิ่มเลเวลของผู้มีพลังจิตหรอค่ะ?

 

ซาเต็น : จะบอกว่าเลเวลอับเปอร์มีอยู่จริงหรอค่ะ

 

โทบิ : ฉันคุซานากิ  โทบิ...เป็นคนบรรดาลพลังพระเจ้าให้กับเมืองแห่งนี้ไงละ

 

ดับเบิ้ล : ทำไมแกถึงมีเมมโมรี่เเบบนั้นได้

 

สคัล : เอาล่ะ....จงไปลงนรกซะเถอะ

 

ดับเบิ้ล : อ้ากกกกก!!!!

 

" ลาก่อน...มาสไรเดอร์ " สคัลได้เหนียวไกทั้งสองกระบองยิงเข้าใส่ดับเบิ้ลเต็มจนเกิดระเบิดขึ้นเป็นวงกว้างจนฝุ่นตะลบทั่วตรงจุดนั้นสคัลที่หรอดูผลงานเเต่พอควันจางหายไปก็ไม่พบร่างของดับเบิ้ลอยู่

 

" หึ...หนีไปได้งั้นหรอ "

 

 

ณ สำนักงานจัสเม็น

 

" โอ้ยๆๆ เจ็บๆๆ "  โชทาโร่ได้พาตัวกลับมาหลังจากที่พ่ายเเพ้กลับมาโดยมีโคโนริเป็นคนทำแผลให้

 

" อะ...ต้องขอโทษด้วยค่ะ "

 

" อ่า...ไม่เป็นไรๆ "

 

" คุซานากิ  โทบิ....เป็นศัตรูไม่ธรรมดาเลยถึงขั้นมีไกอาเมมโมรี่เเบบเดียวกับพวกเราอาจจะเป็นไกอาเมมโมรี่T3แน่แถมมีความสามารถมันขโมยอาวุธของเรามาใช่เป็นของตัวเองได้เเบบนี้...คำถามคือใครเป็นคนสร้างเมมโมรี่พวกนั้นให้กัน "

 

" ต้องเป็นฝีมือของเฟาว์เดชั่นX เเน่นอนนอกจากเจ้าพวกนั้นก็ไม่มีคนอื่นอีกเเล้วละ "

 

" มันก็จริงเเหละน่า.....บางทีเรื่องทีหมู่นี้อาจจะมีความเกี่ยวข้องกันด้วยก็ได้  "

 

" เรื่องอะไรหรอ? "

 

" เลเวลอัปเปอร์ไงละ? "

 

" เลเวลอัปเปอร์มันคืออะไร? "

 

" เห็นลื่อกันว่า.....สามารถเพิ่มเลเวลของผู้ใช่พลังจิตได้...แต่ก็เเค่ข่าวลื่อกันก็ๆได้นะค่ะ  "

 

" ถ้าหากว่า.....มันไม่ใช่ข่าวลื่อขึ้นมาล่ะจะทำไง "

 

" จะบอกว่ามันเป็นเรื่องจริงงั้นหรอ? "

 

" เเน่นอนตามข้อมูลของเมืองเเห่งการศึกษา2คดีก่อนทั้งกราวิตรอนและคดีของจุฟุกิ มิโฮะเองก็เหมือนกัน "

 

" จะว่าไปเเล้วตามฐานข้อมูลทั้งสองเป็นเพียงเเค่เลเวล2เเต่พลังที่ใช่กับอยู่ถึงขั้นเลเวล4เลยนิน่า " โคโนริทีเริ่มเอะใจก็ได้พูดขึ้นมา

 

" งั้นแสดงว่าเลเวลอัปเปอร์ก็มีจริง.....จะบอกว่าเจ้านั้นก็มีส่วนเกี่ยวข้องได้การค้าขายงั้นหรอ? "

 

" ก็มีความเป็นไปได้สูงอยู่เหมือนกัน "

 

" งั้นก็ต้องรีบไปตามหา " โชทาโร่ได้ลุกขึ้นเดินไปหยิบหมวกกับเสื้อโค้ทขึ้นมาสวม

 

" เดียวสิค่ะ.....ถึงจะบอกเเบบนั้นเเต่ว่าจะไปหาที่ไหนกัน "

 

" มีที่ทีมีความเป็นไปได้ว่าเหล่าเลเวลอัปเปอร์จะไปรวมตัวกันน่า " ฟิลิปได้เดินเข้ามาขั้นโคโนริก่อนจะเปิดตำราในมือ

 

ณ ร้านคาเฟ่เเห่งนึ่งในเมืองเเห่งการศึกษา เวลา 19:30 .

 

" ที่นี้งั้นหรอ? " โชทาโร่ได้ขับมอเตอร์ไซค์มาจอดก่อนจะถอดหมวดกันน็อคออก

 

" อะ.....คุณโชทาโร่นิเจ้าค่ะ " คุโรโกะที่เดินมาพร้อมกับมิซากะได้ทักขึ้น

 

" จริงด้วย...มาทำอะไรที่นี้งั้นหรอค่ะ? "

 

" พอดีว่ามาสืบเรื่องเลเวลอัปเปอร์นะ.....พวกเธอละ? "

 

" พวกเราเองก็เหมือนกัน "

 

" จะดีหรอที่นักเรียนชื่อดังอย่างโทคิวะไดมาเกี่ยวข้องแบบนี้นะ มันอันตรายนะ "

 

" ใครกันเเน่ที่จะอันตรายกันนะ " มิซากะได้ยกมือขึ้นพร้อมปล่อยกระแสไฟฟ้าขึ้นเสียววิจนทำให้โชทาโร่รู้สึกขนลุกเล็กน้อย " อีกอย่างในหมู่ที่ใช่เลเวลอัปเปอร์นั้นต่างก็เป็นผู้มีพลังจิตถ้าเจ้าพวกนั้นเห็นคุณโชทาโร่ก็ถูกจับได้เเน่.....ไหนๆก็มาที่นี้เพื่อเหตุผลเดียวกันเเล้วน่าจะร่วมมือดีกว่านะ "

 

" สมกับเป็นคุณพี่จริงๆค่ะ "

 

" แล้วก็อีกเรื่องนะ.....ฉันจะเป็นคนลุยเองเพราะว่าคุโรโกะเธอเป็นจัสเม็นท์นะบางที่คนในกลุ่มนั้นอาจจะจำเธอได้ก็ได้นะ "

 

" อะ....เอ้รู้สึกว่าคุโรโกะรู้สึกสังหรจ์ใจไม่ดียังไงไม่รู้เลยนะค่ะ "

 

" เห้อ....หายตายสิผับผ่าเข้าใจเเล้วๆ " โชทาโร่ที่ฟังเหตุผลจนต้องจำใจยอมก่อนจะเข้าไปในร่างพร้อมกับทั้งสอง

 

ภายในร้านโชทาโร่กับคุโรโกะที่นั่งอยู่เกือบๆมุมของร้านก่อนจะมีกลุ่มชายฉกรรจ์เดินเข้ามานั่งกันประมาณ4-5คนโชทาโร่ได้หยิบเดนเดนเซ็นเซอร์ให้ก็อกเกิ้ลโหมดขึ้นมาส่องไปที่กลุ่มชายฉกรรจ์

 

" น้องสาวอย่างรู้เรื่องเลเวลอัปเปอร์งั้นหรอ? "

 

" ค๊าาา......พอดีหนูเห็นพวกพี่ชายเขียนลงในเน็ตกันนะค่ะ...ถ้าอย่างงั้นพวกพี่ชายช่วยสอนจะได้มั้ยค่ะ "

 

" อึ่ย.....นะนี้ใช่เสียงที่สองงั้นหรอ? " โชทาโร่ที่สังเกตุการณ์อยู่ถึงกับสะดุ้งเพียงเล็กน้อยรวมถึงคุโรโกะด้วย

 

" ขอร้องละค่ะ...ช่วยบอกหน่อยเถอะน่า " มิซากิที่ทำตัวแอ๊บแบ๋วจนทำให้โชทาโณ่รู้สึกคนลุก

 

" พูดเรื่องอะไรจองเธอนะ....กลับบ้านไปเถอะไป "

 

" แม้อย่าพูดแบบนั้นสิค่ะ "

 

" น่ารำคาญจริงๆ......ได้เวลาที่เด็ฏๆต้องเข้านอนแล้วน่า "

 

" โดนแบบนี้พวกนั้นหัวขาดแน่เลยรู้สึกว่างานนี้จะต้องเละตุ้มเปะแน่ค่ะ " คุโรโกะที่เริ่มรู้สึกไม่ดีก่อนจะหยิบเครื่อมดื่มตัวเองมาดื่ม

 

" เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย " โชทาโร่เห็นด้วยก่อนจะยกกาแฟขึ้นมาจิบ

 

" เอ้....ฉันไม่ได้เด็กขนาดนั้นซะหน่อยนะค่ะ " มิซากิที่ทำท่าแอ๊บแบ๋วจนถึงกับโชทาโร่และคุโรโกะถึงกับสำลัก

 

" จะว่าไปพอดูดีๆแล้วก็ไม่ใช่เด็กจริงๆด้วยเธอเนี่ยสเปคฉันเลยนะเนี่ย " ชายอีกคนที่มองมิซากะอย่างน่าสนใจ

 

" ว้าว!! จริงๆหรอค่ะช่วยบอกหน่อยได้มั้ยค่ะ "

 

" แต่ว่าน่าจะให้บอกฟรีๆก็คงไม่ได้หรอกน่า "

 

" เอิ่มคือว่า...ถ้าเป็นเงินก็น่าจะพอจ่ายให้ได้นะค่ะ "

 

" เงินมันก็ดีอยู่หรอกน่า " ชายคนนั้นได้ลุกจากที่นั่งเเล้วมองด้วยวายตาหื่นกามเอามากๆ " ขอเป็นอย่างอื่นแทนได้รึเปล่าละจ้า " ชายคนนั้นที่กำลังจะเอาแขนโอบไหล่เเต่มิซากะได้ก้มหลบก่อนจะหมุนตัวกลับมายืนเหมือนเดิม

 

" เอิ่มคือว่า....พอดีว่าฉันยังกลัวเรื่องแบบนั้นอยู่นะค่ะ....ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับเรื่องอย่างว่านะค่ะ "

 

" อึก...หืม!! หึ๋ย!! " คุโรโกะที่ควบคุมสติอารมณ์โดยการเอาหัวฟาดโต๊ะไปมา

 

" เห้ยๆๆใจเย็นก่อนสิ "

 

" ฉันขอจ่ายเป็นเงินไม่ได้หรอค่ะ? "

 

" แต่ว่าเธอเองก็ไม่ใช่เด็กแล้วนิน่า " ชายคนนั้นที่พยายามดื้อดึงจะเอาเรื่องอย่างว่าจนมิซากะเริ่มร้องไห้ออกมาจนทำให้เจ้าตัวชะงักไป

 

" คือว่าทางฉันโกหกที่บ้านนะค่ะ......มีแต่จะต้องใช่เลเวลอัปเปอร์เท่านั้นแหละค่ะเพราะงั้นช่วยบอกฉันหน่อยนะค่ะ " มิซากะที่ทำท่าอ้อนวอนอย่างน่ารักจนชายคนนั้นถึงกับหน้าแดง

 

"อะ...อ่ายังไงก็หยุดร้องไฟ้นะจ้ะ "

 

" อึก...ฮึกๆๆ "

 

" เห้...นั้นนะเครื่องแบบของโทคิวะไดไม่ใช่หรอ " ชายอีกคนที่ได้กระซิบกับอีกคนที่กำลังนั่งกินอาหารอยู่

 

" หืม....จะว่าไปก็ใช่แหะ "

 

" บางทีอาจจะได้เงินดีกว่าที่คิดก็ได้นะ "

 

" รู้แล้วน่า...หยุดร้องไห้ได้แล้วหนวกหู...จะบอกให้ก็ได้ "

 

" ขอบคุณพวกพี่ชายจริงๆนะค๊าา "

 

" งั้นก็ออกไปกันเลยนะจ้ะ "

 

" เอ้? "

 

" จะให้ดูตรงนี้ไม่ได้หรอกไปข้างนอกดีกว่า "

 

ไม่นานมิซากะได้เดินออกไปนอกร้านพร้อมกับกลุ่มผู้ชายพวกนั้นก่อนที่โชทาโร่จะยื่นหน้าออกมามอง


" โอ้ว....ปลากินเบ็ดเเล้วคูโรโกะ นี้ อ่าว " โชทาโร่ที่พยายามเรียกคุโรโกะเเต่พอหันมามองก็แน่นิ่งไปแล้วหลังจากที่เห็นท่าทางของมิซากะที่ตัวเองอย่างได้ " ให้ตายสิสลบไปแล้วแหะปัดโธ่วเอ๋ย "

 

โชทาโร่ได้รีบวิ่งออกจากร้านไปเเละตามตำแหน่งGPSจากเครื่องติดตามทางสไปเดอร์ช็อคที่ข้อมือจนมาถึงก็เห็นพวกกุ๋ยล้มลงไปนอนกับพื้นหมด


 

" นี้เธอ....ซัดเจ้าพวกนี้หมดเลยงั้นหรอ? "

 

" ก็แม้ตอนแรกก็ว่าจะยอมดีๆเเต่พอมาเยอะแบบนี้ก็ไม่รู้จะอ้อมมือยังไงนะสิ "

 

" แล้วพวกนี้ใช่เลเวลอัปเปอร์ทั้งหมดงั้นหรอ? " โชทาโร่ที่มองดูพวกกุ๋ยที่นอนสะบักสะบอมเกลื่อนพื้นไปหมด

 

" คงใช่ "

 

" แม้.....เอะอะโว้ยวายอะไรกันนะ " จู่ๆได้มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นมาทำให้ทั้งสองหันไปมองพบผู้หญิงคนนึ่งได้เดินเข้ามา

 

" อะ...อ่าา เจ้ครับ "

 

" เน่...พวกนายนะคิดตะทำอะไรกับน้องคนนั้นนะ "


" ขะ...ขอโทษครับ "

 

" คิดจะข่มขู่เอาเงินจากเด็กผู้หญิงรึไง "

 

" ตะ....แต่ว่า " ไม่ทันที่ชายคนนั้นจะพูดก็ถูกตบจนหัวโยกไปทีนึ่ง

 

" กล้าเถียงฉันหรอ.....พวกแกลุกขึ้นแล้วขอโทษเด็กคนนั้นสะ!! " สิ้นเสียงของผู้หญิงคนนั้นเหล่ากุ๋ยต่างลุกแล้วเรียงแถมเหมือนทหาร

 

" ต้องขอโทษจริงๆคราบ!! "

 

" เอาล่ะ....ไสหัวไปได้แล้ว "

 

" ครับ!! "

 

ไม่นานเหล่ากุ๋ยนั้นก็แยกย้ายหายไปก่อนจะเหลือแค่ผู้หญิงคนนั้นเพียงคนเดียว

 

" ถือว่าแล้วกันไปนะ....อย่าไปโกรธเจ้าพวกนั้นก็แล้วกัน "

 

" ดูท่าว่าเธอจะเป็นหัวหน้าเจ้าพวกนั้นสินะ....งั้นเธอเองก็คงจะรู้เกี่ยวกับเลเวลอัปเปอร์สินะ "

 

" เรื่องนั้นนะช่างมันเถอะ....แต่ก่อนอื่นเธอคนนั้นมาเอ็นดูลูกน้องฉันแบบนี้คงเตรียมใจลุยมาแล้วงั้นสินะ "

 

" เตรียมลุยหรอ? แล้วที่ขอโทษเมื่อกี้ละ "

 

" เรื่องนั้นกับเรื่องนี้มันคนละเรื่องละน่า "

 

" ก็ตามนั้นแหละน่า " โทบิได้เดินเข้ามาหาทำเอาโชทาโร่ตกใจเล็กน้อยก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบลอสไดรฟเวอร์ออกมาสวม

 

" คุซานากิ โทบิ "

 

SKULL

 

" แปลงร่าง "

 

SKULL

 

" มิซากะ.....ทางนี้ฉันจัดการเอง "

 

" เข้าใจแล้วละ "

 

JOKER

 

" แปลงร่าง "

 

JOKER

 

โจ๊กเกอร์ได้กระโดดพุ้งเข้าไปหาสคัลก่อนจะลากออกมาจากตรอกซอยไปสู้ที่อื่น

 

" งั้นก็ลุยละน่า!! " ผู้หญิงคนนั้นได้เอามือแตะที่พื้นจนทำให้พื้นเริ่มสั่นไหวไปมาเหมือนเป็นคลื่นจนทำให้มิซากะตกใจ

 

" นี้มัน...อะไรกันนะพื้น "

 

" พลังของฉันคือฟลักโค๊สสามารถควบคุมความยืดหยุ่นของยางมะตอยได้ตามที่ต้องการ " พอมือของผู้หญิงจมลงไปที่พื้นก่อนที่ตรงขาของมิซากะที่ค่อยๆจมลง " ว่าไงละ.......ไมม่มีทางหนีหรอกนะ "

 

" หึ!! " มิซากะได้ยิงกระแสไฟฟ้าเข้าใส่ก่อนที่พื้นจะพุ้งขึ้นมาเป็นกำเเพงป้องกันสายฟ้า

 

" ของแค่นี้นะทำอะไรฉันไม่ได้หรอก " ผู้หญิงคนนั้นที่กำลังยิ้มรู้สึกว่าตัวเองกำลังได้เปรียบพอมองไปกลับไม่เจอมิซากะอยู่เห็นเพียงแค่รองเท้า


" ก็ใช่ได้นิน่า " มิซากะได้ดังออกมาก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นมองไปพบว่ามิซากะกำลังเกาะอยู่ที่กำเเพง

 

" ทำไมถึงไปอยู่ตรงนั้นได้? "

 

" ก็แค่ใช่กระเเสไฟฟ้าสร้างสนามแม่เหล็กให้ดูดติดกับเหล็กที่กำเเพงนี้ไง....สะดวกดีเหมือนกันว่ามั้ย " มิซากะได้อธิบายเสร็จก็ยิงกระแสไฟฟ้าไปอีกรอบก่อนที่จะมีกำแพงหินขึ้นมาเเต่ก็ถูกทำลายอย่างง่ายดายจนทำให้กำแพงแตกพร้อมพื้นตรงหน้าเป็นหลุม

 

" เป็นไงละ....คราวนี้จะยอมคุยกันดีๆได้รึยังละ "

 

" หึ....แบบนี้นิเองที่จัดการเจ้าพวกนั้นยังไม่เอาจริงสินะแล้วก็ตอนแรกจงใจยิงพลาดเพื่อให้ฉันตายใจงั้นสิ "

 

" ก็ตามนั้นแหละ...ถ้ารู้ตัวแล้วละก็ยอมแพ้สะเถอะ "

 

" อย่ามาพูดบ้าๆน่า.....ฉันยังไม่ยอมแพ้หรอกน่าถ้าหากเธอเป็นผู้ใช่พลังตัวจริงก็โจมตีใส่ฉันโดยไม่ต้องอ้อมมือเลยสิ....กระแสไฟฟ้าเเค่นั้นไม่มีทางทีจะทำอะไรฉันได้หรอก "

 

" หึ....น่าสนุกดีนิ...ฉันเองก็ชอบแบบนั้นเหมือนกัน " มิซากะได้โดดลงมาจากกำเเพงตึกก่อนจะปล่อยกระเเสไฟฟ้าจำนวนมากเพื่อขาร์จไว้ที่มือก่อนที่คุโรโกะจะวาร์ปมาถึงพอดี


" คุณพี่ค่ะเดียวก่อน "

 

" รู้อยู่แล้วละน่า "

 

" แบบนั้นไม่รู้อะไรสักหน่อยคุณพี่ค่ะ!! "

 

เวลาเดียวกันทางด้านจ๊กเกอร์และสคลัที่กำลังต่อสู้กันอยู่ทางด้านต่อสู้มือเปล่านั้นทั้งสองที่เท่าเทียมกันก่อนทีต่างฝ่ายต่างต่อยเข้าใส่กันจนร่างกระเด็นไปตามแรงหมัด

 

" หึ......น่าสนุกดีนิแต่ว่า " สคัลได้พูดออกมาก่อนจะหยิบสคัลแม็กนั่มขึ้นมายิงเข้าใส่โจ๊กเกอร์จนกระเด็นลงไปนอนกับพื้น " ทางฉันที่มีอาวุธก็ได้เปลี่ยนไงละ "

 

" หน่อย.....ถึงแม้จะแปลงร่าางเป็นดับเบิ้ลก็ถูกแย่งอาวุธไปอยู่ดี "

 

" ฉันเป็นฝ่ายชนะแล้ว " สคัลที่กำลังเดินเข้าไปหาช้าๆเเต่เอ็กตรีมเมมโมรี่ได้เดินมาเข้าขัดขว้างสคัลก่อนที่จะบินมาข้างๆของโจ๊กเกอร์ฟิลิปได้ปรากฏตัวออกมา

 

" ไงโชทาโร่ "

 

" ฟิลิปทำไมถึง "

 

" วิธีที่จะชนะคุซานากิ โทบินะก็มีอยู่นะ "

 

" ซีกขวาของดับเบิ้ลงั้นหรอ " สคัลที่หันไปมองก่อนที่แฟงค์เมมโมรี่จะกระโดดเข้าโจมตีก่อนจะมาอยู่ที่มือของฟิลิป

 

" นั้นสินะ...ยังมีวิธีนี้อยู่นิ " โจ๊กเกอร์ที่เข้าใจสิ่งที่ฟิลิปกำลังจะบอกก่อนจะคืนร่างแล้วถอดลอสไดรฟเวอร์ออกพร้อมสวมดับเบิ้ลไดรฟเวอร์แทน " เมมโมรี่ของเจ้านั้นไม่มีแฟงค์นิน่า "

 

FANG

 

JOKER

 

" แปลงร่าง "

 

FANG JOKER


 


ดับเบิ้ลได้ย่อตัวลงก่อนจะกระโจนพุ้งเข้าใส่ใช่เข่ากระแทกเข้าที่หน้าสคัลจนร่างกระเด็นกลิ้งไปกับพื้นก่อนทีสคัลจะลุกขึ้นใช่สคัลแม็กนั่มกระหน้ำยิงใส่ไม่หยั่ง

 

ARM FANG

 

ที่ข้อมือขวาของดับเบิ้ลได้งอกใบมีดออกมาก่อนใช่ฟันตัดกระสุนของสคัลทั้งหมดสลับวิ่งหลบหลีกไปมาจนเข้าประชิดเเละกระหน้ำฟันใส่ร่างไม่ยั่ง

 

" อึก....ดับเบิ้ลนี้มันอะไรกันนะ "

 

" ตามที่คาดเลย......ว่านายนะมีเพียงเเค่ ฮีท ลูน่า ไซโคลน เมทัลและทริกเกอร์เท่านั้นเพียงแค่ใช่เมมโมรี่อื่นที่เหนือกว่าก็พอแล้ว " ดับเบิ้ลได้ค่อยๆเดินไปพร้อมอธิบายเเล้วเข้าฟันใส่ร่างของสคัลทีนึ่งก่อนจะเอามือกดทีเขาของแฟงค์เมมโมรี่สองทีทำให้ใบมีดปรากฎที่หัวไหล่ขวา

 

SHOULDER FANG

 

ดับเบิ้ลได้หยิบใบมีดโยนออกไปเป็นบูมเมอร์แรงค์โจมตีเข้าใส่สคัลไม่ยั่งจนเซหลังชนกับเสาไฟ

 

" หน่อยแน่..... " สคัลได้หยิบฮีทเมมโมรี่ใส่เข้าที่แม็กซิมั่มสล็อตเเละเอาไซโคลนใส่สคัลแม็กนั่ม

 

HEAT MAXIMUM DRIVE

 

CYCLONE MAXIMUM DRIVE

 

" ฟิลิปเมมโมรี่เบรกเลย "

 

" อ่า "


FANG MAXIMUM DRIVE


ดับเบิ้ลได้โยกเขาแฟงค์เมมโมรี่สามครั้งติดก่อนที่ใบมีดจะปรากฎที่ข้อขาขวาพร้อมออร่าสีฟ้าออกมาจากใต้ฝ่าเท้าเเล้วกระโดดพุ้งเข้าไปหาพร้อมกับสคัลที่ยิงกระสุนเปลวไฟผสมลมเข้าใส่

 

" แฟงค์สไตรเซอร์!!! " ดับเบิ้ลที่ฝ่ากระสุนของสคัลพุ้งเข้าไปหาตัวของสคัลสำเร็จเเละออร่าเปลี่ยนรูปหัวทีเร็กซ์กัดเข้าที่สคัลเต็มจนร่างสคัลกระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนจะคืนร่าง


" อัก....อ้าาา....ไม่เลวเลยนิมาสไรเดอร์ " โทบิได้ยันตัวลุกขึ้นช้าๆในสภาพสะบักสะบอม " ไว้คราวหน้าฉันจะมาเล่นด้วยใหม่แล้วกัน "  โทบิที่รีบเดินหนีไปทันทีก่อนที่ดับเบิ้ลจะคืนร่างฟิลิปที่ยืนมองโทบิไกลๆก่อนที่โชทาโร่จะเดินมามองอีกคนก่อนที่ไฟรอบพวกเขาจะดับลง

 

" หืมไฟดับงั้นหรอ? อย่างเมืองแห่งการศึกษาเนี่ยน่า "

 

" อะ......อย่าบอกนะว่า!!! " โชทาโร่ที่เหมือนจะนึกต้นตอที่ทำให้ไฟดับออกก็ะรีบวิ่งกลับไปที่ตรอกซอยก่อนหน้านี้ทันที

 

ไม่กี่นาทีต่อมา

 

" ให้ตายสิ....คิดผิดจริงๆที่ฝากให้เธอจัดการเนี่ย " โชทาโร่ได้บ่นออกมาทันทีพร้อมเดินตามมิซากะที่เดินนำไปก่อนโดยไม่มีรองเท้าใส่พร้อมกับฟิลิปเเละคุโรโกะ

 

" อุตส่าห์บอกคุณพี่แล้วแท้ๆว่าอย่านะค่ะ "

 

" ก็ใครจะไปรู้ว่าจะต้องมาสู้แบบนี้....แถมอีกอย่างมาบอกกระชันชิดแบบนี้ใครจะไปยั้งมือทันละรองเท้าฉันไหม้หมดเลย "

 

" กระเเสไฟฟ้าของเรลกันแห่งโทคิวะไดเนี่ย......น่าสนใจจริงเลย "

 

" เห้อ......ช่วยหยุดทีเถอะ "

 

วันรุ่งขึ้นหลังจากเหตุการณ์นั้นไฟฟ้าของเมืองแห่งการศึกษาก็ยังไม่มีวีแววจะติดจนทำให้จัสเม็นต้องมาทำหน้าทีโบกรถบนท้องถนนพร้อมเครื่องใช่ไฟฟ้าต่างๆก็ไม่สามารถใช่การได้

 

" อ่าาาา......อะไรกันเนี่ยไฟฟ้ายังไม่มาอีกหรอเนี่ย " โชทาโร่ที่มานั่งดื่มกาแฟอยู่ที่ร้านคาเฟ่ " เป็นเพราะยัยคุณหนูโทคิวะไดเเท้ๆ " โชทาโร่ที่กำลังนินทามิซากะอยู่จู่ๆคุโรโกะได้วาร์ปมาพร้อมมิซากะอยู่ตรงหน้าโชทาโร่จนตกใจจนกาแฟหกเต็มโต๊ะ

 

" ชะ...เห้ย!! อะไรเนี่ยจู่ๆก็ "

 

" คุณโชทาโร่เกิดเรื่องใหญ่แล้วละ "


" เรื่องใหญ่หรอ? "

 

ไม่นานพวกโชทาโร่ได้ไปทีโรงพยาบาลพร้อมได้คุโรโกะเล่ารายละเอียดไปด้วย

 

" ห๊า....ไททาบิ ทัตสึยะหมดสติโดยไม่รู้สาเหตุงั้นหรอ? "

 

" ทางเราเองก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันมีแต่ต้องไปดูเท่านั้น "

 

พอทั้งสามมาถึงก็พบหมอและพยาบาลที่กำลังยืนอยู่หน้าของของไททาบิ ทัตสึยะ

 

" พวกเราจัสเม็นค่ะ ชิราอิ คุโรโกะค่ะแล้วคนป๋วยเป็นไงบางค่ะ? " คุโรโกะได้แสดงตัวว่าเป็นจัสเม็นทันทีก่อนจะสอบถามทันที

 

" ทางเราพยายามเต็มทีแล้วละครับเเต่ไม่มีทีท่าจะได้สติเลย "คุณหมอที่กำลังอธิบายจู่ๆมิซากะจะค่อยๆยกมือขึ้นช้าๆ

 

" เอิ่มคือว่า...ก่อนหน้านั้นหนูชกหมอนั้นไปเต็มๆเลยละค่ะ "

 

" อ่อ......สาเหตุคงไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะครับทางผู้ป๋วยที่ไม่มีบาดแผลหรือกระทบกระเทือนทางสมองเลยแม้แต่น้อยหรือพูดง่ายๆร่างกายของเขาไม่มีความผิดปกติเลย "

 

" หมดสติไปโดยไม่ทราบสาเหตุเนี่ยนะ? "

 

" ทีแปลกคือช่วงหลายอาทิตย์มานี้ก็มีผู้ป๋วยเคสแบบนี้มาเยอะน่าดูเลยละค่ะ "

 

" ก่อนหน้านี้หรอ? "

 

พยาบาลได้ยื่นรายชื่อคนไข้ซึ่งมีโจรที่เคยปล้นแบงค์พร้อมกับจุฟุกิ มิโฮะเช่นกัน

 

" ทางเราต้องยอมรับแล้วละว่ามันเกินกำลังที่ทีมงานของพวกเราจะจัดการได้ก็เลย....ได้เชิญผู้เชี่ยวชาญด้านสมองจากสถาบันอื่นมาช่วยนะครับ "

 

ระหว่างที่คุยกันอยู่ทุกคนต่างหันไปมองเสียงฝีเท้าที่ดังจากรองเท้าส้นสูงเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า

 


" ฉันมาตามคำเชิญของผู้อำนวยการโรงพยาบาลมิสึโฮะ คิยามะ ฮารูมิค่ะ "



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #14 parkkapon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 21:37
    กว่าจะมา
    #14
    0