Kamen rider W & To aru kagaku no Railgun

ตอนที่ 5 : ความต่างชั้นของพลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    17 เม.ย. 62

ความเดิมตอนที่เเล้วของมาสไรเดอร์ดับเบิ้ล

 

อุยฮารุ : หมู่นี้เกิดคดีระเบิดต่อเนื่องถึงช่วงเเรกไม่รุนแรงมากเพราะคนร้ายใช้กระป๋องเปล่าตามถังขยะ....เเต่ว่าช่วงนี้เริ่มมีการใส่อะลูมิเนียมไว้ด้วยในตุ๊กตาหรือกระเป๋าเด็กที่ไม่เป็นที่น่าสงสัยด้วยค่ะ

 

ซาเต็น : อุยฮารุกับชิราอิขยันทำงาน เเถมคุณมิซากะกับคุณโชทาโร่ชอบช่วยเหลือผู้คนเลยคิดว่าคนอย่างฉันจะทำอะไรได้บางเนี่ย ถ้าเลเวลอัปเปอร์มีจริงการที่จะไปถึงเลเวล5ก็คงไม่ใช่ฝันละมั่ง

 

โชทาโร่ : ให้ผมไขคดีนี้ด้วยเถอะครับ

 

ไคทาบิ ฮาสึยะ : ชิ....เป็นเพราะพวกเเกนั้นเเหละที่ไม่เอาไหน.....จนทำให้ฉันต้องลงมือเองเเบบนี้!!!!

 

โชทาโร่ : มะ...ไม่จริงน่า...เรื่องแบบนี้

 

 

" มะ.....ไม่จริงน่า....เรื่องแบบนี้ " ดับเบิ้ลที่มองไปยังสคัลที่ไม่น่าจะมาอยู่ตรงหน้านั้นได้เเบบนี้

 

" มาสไรเดอร์ สคัล นารูมิ โซคิจิงั้นหรอ "

 

" ไม่มีทางก็ป๋านะ......ตายไปเเล้วนะ "

 

" รีบหนีไปซะ "สคัลได้หันไปบอกพัพพาเทียร์ก่อนจะวิ่งเข้าปะทะกับดับเบิ้ลตรงๆทันทีพร้อมใช่สคัลเเม็กนั่มกระหน้ำยิงใส่ดับเบิ้ลจนทริกเกอร์เเม็กนั่มหลุดจากแล้วยังคงถูกยิงใส่จนร่างกระเด็นลงไปนอนบนรถที่จอดอยู่จนกระจกหน้าเเตก

 

" อะ...อัก...อ่า "

 

" ดูท่าว่าจะไม่ใช่ภาพลวงตาของเดทโดพันท์ด้วย....ไม่ผิดเเน่นั้นก็คือมาสไรเดอร์สคัลตัวจริง "

 

" จับคนร้ายได้มั้ยค่ะ " คุโรโกะที่เทเลพอร์ตมาโดยที่ยังไม่รู้สถานการณ์

 

" อย่าเข้ามารีบหลบไปซะ " ดับเบิ้ลได้หันไปเตือนก่อนที่สคัลจะหยิบเอาสคัลเมมโมรี่จากลอสไดรฟเวอร์ใส่ลงไปในสคัลแม็กนั่มเเล้วเล่งไปทีคุโรโกะที่พึ่งหันไปเห็น

 

SKULL MAXIMUN DRIVE

 

สคัลได้เหนียวไกยิงกระสุนที่เหมือนปืนใหญ่พุ้งเข้าใส่คุโรโกะอย่างรวดเร็วจนเธอไม่สามารถใช่พลังได้ทันเเต่ดับเบิ้ลที่วิ่งเข้ามารับกระสุนเเทนจนเกิดระเบิดขึ้นทำให้ดับเบิ้ลลงไปนอนกับพื้นพร้อมคุโรโกะก่อนจะหันไปหาอีกทีก็ไม่พบพัพพาเทียร์โดพันท์เเละสคัลเเล้วเหลือไว้เเค่ความเสียหาย

 

 

ณ สำนักงานจัดเมนท์ เขตที่ 177

 

" ไม่คิดเลยว่าศัตรูของเราจะมีสคัลด้วยเเบบนี้นะเนี่ย " ฟิลิปที่ยืนกอดอกเดินไปมาพร้อมตำราในมือ

 

" อ่า.... " โชทาโร่ที่นั่งเงียบไม่พูดอะไรพร้อมใบหน้าที่มีพลาสเตอร์ปิดเเผลทีเเก้มซ้ายเเละรอยเเต้มยาที่มุมปาก" เรื่องตัวจริงนั้นจะเป็นไงก็ช่าง....พวกเราต้องตามหาไคทาบิ ฮาสึยะก่อน "

 

" สมเเล้วที่เป็นฮาร์ดบอย......มาเริ่มสืบค้นเลยละกัน " ฟิลิปที่หันไปมองคู่หูยิ้มออกมาก่อนจะเข้าสู่โลกหนังสือทันที

 

 

ณ หอพักหญิงของโรงเรียนโทคิวะได ห้องเบอร์208

 

" เอ้.......ไปซื้อของกับคุณพี่งั้นหรอค่ะ " คุโรโกะที่ตื่นตาตื่นใจเมื่อมิซากะเป็นคนออกตัวชวนด้วยตัวเองเเบบนี้

 

" ก็พรุ่งนี้คุโรโกะกับคุณอุยฮารุไม่ต้องเข้าเวรพอดีคุยกันคุณซาเต็นไว้ว่าจะไปเที่ยวคล้ายเครียดกันนะ "

 

" อย่างงั้นเองหรอกหรอค่ะ....เเต่ว่าคงไม่ได้หรอกค่ะ...ขอบคุณที่ท่านพี่ชวนนะค่ะ " คุโรโกะที่สุดท้ายก็ตอบปฏิเสธไปทำเอามิซากะทำหน้าตกใจไม่น้อยเพราะเดิมทีถ้าถูกชวนควรจะดีใจเเล้วตอบตกลง " เพราะดีอยากจะตรวจสอบอะไรนิดหน่อยนะค่ะ...แถมจะปรึกษาหาทางรับมือกับคุณโชทาโร่ด้วย "

 

" งั้นหรอ....ช่วยไม่เนอะ...พยายามเข้าละกันราตรีสวัสดิ์น่า " มิซากะที่ไม่ขัดก่อนจะกล่าวราตรีสวัสดิ์เเล้วนอนลงบนเตียง

 


ณ เมืองแห่งการศึกษาเขตที่10 ภายในสลัมนึ่ง

 

ไคทาบิ ฮาสึยะที่มากลบด้านอยู่ที่นี้ด้วยความช่วยเหลือของสคัล

 

" ไง....ไอหนู...เกือบไปเเล้วนะนั้น "

 

" ต้องขอบคุณจริงๆที่ช่วยผมนะครับ......คุณโทบิ " ไคทาบิ ฮาสึยะที่ก้มกราบขอบคุณชายตรงหน้าซึ่งเป็นหัวหน้าของเเม็กม่าโดพันท์กับบีสโดพันท์

 

" เอาเถอะ.....ถ้าคราวนี้ถูกจับได้จะไม่มีการช่วยเเล้วนะ.....เอาล่ะไสหัวไปได้เเล้ว " โทบิที่ไล่ไคทาบิ ฮาสึยะไปก่อนจะหันไปด้านข้างพบสคัลยืนอยู่ " ให้ตายเถอะ....เเสไม่เข้าเรื่องจริงๆเลยน่า...หรือว่าอยากจะเจอกับมาสไรเดอร์สองสีนั้นหรอ "

 

สคัลไม่ได้พูดอะไรนอกจากเดินออกมาจากมุมมืดของห้องเเล้วเดินออกสลัมไป

 

" ให้ตายสิน่า.....ยังเงียบขรึมเหมือนเดิมเลย "

 

 

วันรุ่งขึ้น ณ ด้านหน้าห้างSventh Mist


 

ได้มีหนุ่มสวนฮู้ดที่ปกปิดใบหน้าพร้อมในมือที่ถือตุ๊กตากบสีเขียวเอาไว้ในมือนั้นก็คือไคทาบิ ฮาสึยะที่กำลังหลบหนีอยู่พร้อมสวมหูฟังกำลังฟังอะไรบางอย่างได้เดินอยู่ก็ได้หันไปมองฝั่งตรงข้ามพบมิศากะ ซาเต็นเเละอุยฮารุกำลังเดินพูดคุยกำลังเข้าห้างแต่จุดที่สำคํยที่เขามองไปก็คือที่เเขนของอุยฮารุที่ส่ที่พันเเขนของจัดเมนท์อยู่

 

" ไอเจ้าพวกจัดเมนท์ไม่เคยมาช่วยผมเลย......ไม่จำเป็นต้องมีเลย "

 

ทางด้านของโชทาโร่ที่มาตรวจสอบซุปเปอร์มาร์เก็ตที่เคยมีการเกิดระเบิดขึ้นซึ่งได้รับอนุญาติจากโคโนริให้เข้าไปสถานที่เกิดเหตุได้

 

" นี้ก็ครั้งที่9เเล้วสินะ " โชทาโร่ไปดูจุดที่เกิดระเบิดของมุมร้านที่ยังคงมีรอยไหม้ทิ้งเอาไว้อยู่เเถวนั้นเขาได้หันไปเจอเศษตุ๊กตาที่ใช่เป็นตัวซ้อนช้อนอะลูมิเนียมเอาไว้ตัวนึ่ง " เห้อออ....โธ้เอ๋ยยยไม่เห็นเข้าใจเลยทำไมต้องวางระเบิดกันน่า "

 

" นี้คุณนะคือจัดเมนท์สินะ " จู่ๆได้มีลุงคนนึ่งได้เข้ามาถามโชทาโร่ซึ่งเขาเป็นเจ้าของซุปเปอร์มาร์เก็ตนี้

 

" อ่อ...ครับประมาณนั้นนะคราบ "

 

" พอดีเลยช่วยเอาเจ้านี้คืนให้คนที่บาดเจ็บจะได้มั้ย "

 

" คืนหรอ? "

 

" นี้ไงละ.... " ลุงได้ยืนบัตรนักเรียนให้กับโชทาโร่ที่ยังมองด้วยความสงสัย

 

" นี้ลุงอันนี้บัตรของใครหรอ? "

 

" ก็ของนักเรียนที่เป็นจัดเมนท์ไง....ฉันคิดว่าถ้าให้เธอเอาไปให้น่าจะดีกว่า "

 

" จัดเมนท์หรอ....หรือว่า " โชทาโร่ที่เหมือนจะนึกอะไรออกจึงรีบวิ่งออกจากซุปเปอร์มาร์เก็ตไป

 

 

ณ สำนักงานจัดเมนต์เขตที่177

 

คุโรโกะเเละโคโนริที่กำลังนั่งปวดหัวกับสิ่งที่ไคทาบิ ฮาสึยะทำอยู่ไม่ว่าจะมองของที่เก็บกู้มาได้กี่ทีก็ไม่เข้าใจ

 

" เห้ออ.... "

 

" ดูยังไงก็นึกไม่ออกจริงว่าสถานที่ต่อไปคือที่ไหนกัน " โคโนริที่หยิบเศษอะลูมิเนียมมาดูก่อนจะโยนลงโต๊ะไป

 

" ถ้าไม่รีบหาตัวอาจจะมีผู้เสียหายมากขึ้นะค่ะ "

 

" อย่างน้อยต้องได้เบาะเเสอะไรบางน่าา "

 

" คุณโคโนริครับ....พอดีว่าผู้บาดเจ็บทั้ง9มีความเกี่ยวข้องยังไงรึเปล่าครับ " ฟิลิปที่เดินเข้ามาถาม

 

" อ่อ.....ทั้งหมดล้วนเเล้วเป็นจัดเมนท์ทั้ง9คนเลย "

 

" 9คนหรอ.....ห๊าาาาา!!!! " คุโรโกะที่ลองนึกย้อนไปมาก็เหมือนจะนึกออกเเล้วว่าที่ไคทาบิ ฮาสึยะรู้เป้าหมายเเล้วจากคำใบ้ของฟิลิป

 

" นั้นละ...คือเป้าหมายของไคทาบิ ฮาสึยะ เขาตั้งใจทำร้ายจัดเมนท์ทุกคนยังไงละ...เเละเป้าหมายต่อไปของเขาอาจจะเป็นจัดเมนท์คนไหนก็ได้ "

 

ระหว่างที่พวกเธอเเก้ปริศนาได้ก็ได้มีเสียงเตือนดังมาจากโน๊ตบุ๊คของโคโนริคือสัญญาณตรวจพบอะไรบางอย่างในเขตเมืองเเห่งการศึกษา

 

" ดาวเทียมตรวจพบการเร่งความเร็ว ของกราวิตรอน "

 

 

  ห้างSventh Mist ชั้นที่4

 

พวกมิซากะที่กำลังเดินดูเสื้อผ้าอย่างสนุกสนานก่อนที่ทั้งสามจะหยุดอยู่กับที่จากเสียงมือถือของอุยฮารุ

 

" อุยฮารุมือถือของเธอดังนะ " ซาเต็นที่ได้ยินเป็นคนเเรกได้หันมาบอกก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบขึ้นมารับสาย

 

" ค่ะ...ฮัลโล "

 

" อุยฮารุ!!!เกิดตรวจพบกราวิตรอนอีกเเล้วละค่ะ.....ดาวเทียมของเมืองเเห่งการศึกษาตรวจพบการเร่งความเร็วของกราวิตรอนได้ค่ะ "

 

" เเล้วจุดที่ตรวจวัดได้ละค่ะ "

 

" ห้างSventh Mist รีบกลับมาที่สำนักงานเร็วเข้าเดียวจะรายงานไปหาเเอนตี้สกิลที่อยู่ใกล้ให้เข้าไปตรวจสอบ "

 

" ไม่ต้องห่วงค่ะ...ตอนนี้ฉันอยู่ที่นั้นเเล้วจะทำการอพยพคนออกจากที่นี้เองค่ะ "  อุยฮารุที่พูดจบก็ตัดสายไปก่อนจะหันมาหามิซากะกับซาเต็น

 

" ทั้งสองคนใจเย็นเเล้วฟังให้ดีๆนะค่ะ...ตอนนี้นรู้เป้าหมายต่อไปของคนร้ายเเล้วละค่ะก็คือที่นี้เองค่ะ "

 

" อะ...เอ้ ว่าไงนะ "

 

" ฉันอยากให้คุณมิซากะช่วยอพยพคนทื่นะค่ะ....คุณซาเต็นช่วยออกไปพร้อมกับทุกคนด้วยนะค่ะ "

 

" อะ...อืมมเข้าใจเเล้ว...อุยฮารุเองก็ระวังตัวด้วยละ "

 

 

เวลาเดียวกันที่สำนักงานจัดเมนต์เขตที่177หลังจากที่อุยฮารุตัดสายจากคุโรโกะ

 

" ชิ.... "

 

" เกิดอะไรขึ้้นกับคุณอุยฮารุงั้นหรอ? " โตโนริที่เห็นสีหน้าของคุโรโกะไม่ค่อยดีขึงถามออกไป

 

" ตอนนี้ อุยฮารุ คาซาริ ยังไม่รู้เป้าหมายจริงๆโคทาบิ ฮาสึยะเเน่ " ฟิลิป

 

" แล้วคุณโชทาโร่ละ "

 

" คิดว่า...หมอนั้นคงกำลังมุ่งหน้าไปเเล้วเเน่ "

 

" ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้นกันละค่ะ "

 

" ก็เพราะว่าเขาคือ.....นักสืบฮาร์ดบอยยังไงละ "

 

 

ทางพวกอุยฮารุกับมิซากะที่ทยอยอพยพนักเรียนทุกคนโดยมีความช่วยเหลือจากพนักงานของห่างทำให้การอพยพเป็นไปได้อย่างราบรื่นโดยที่มิซากะรออยู่ข้างนอก


" เห้....ยัยบิริ " จู่ๆได้มีเด็กนักเรียนม.ต้นชายคนนึ่งได้วิ่งมาหามิซากะทำให้เธอต้องตกใจอย่างมากซึ่งเป็นผู้ชายที่เธฮพ่ายเเพ้มาหลายครั้งก็คือ คามิโจว โทมะ

 

" นี้นาย...มาทำอะไรที่นี้นะ "

 

" พอดีเมื่อกี้มากับเด็กผู้หญิงคนนึ่งเเต่ว่าเหมือนจะผลัดหลงกันตอนอพยพนะ "

 

" ว่าไงนะ....ทำไมนายไม่ดูดีๆละ " มิซากะที่บ่นใส่โทมะก่อนจะวิ่งเข้าไปพร้อมกัน

 

ทางอุยฮารุที่อยู่ภายในห้างเพียงคนเดียวที่กำลังมองหาคนที่ตกหล่นเหลืออยู่เเต่เหมือนว่าไม่มีใครจึงหยิบมือถือขึ้นมาติดต่อคุโรโกะทันที

 

" ฮัลโลคุณชิราอิตอนนี้อพยพคนออกหมดเเล้วละค่ะ "

 

" เธอเองก็รีบออกมาเร็วเข้า...ผู้เสียหายที่ผ่านมาแต่จัดเมนท์ทั้งนั้น....เป้าหมายคราวนี้คือคุณเองค่ะ อุยฮารุ "

 

" อะ...เอ้ "

 

" พี่สาวค่ะ " จู่ๆได้มีเด็กคนนึ่งวิ่งมาพร้อมตุ๊กตากบในมือเข้ามาหาอุยฮารุ " มีพี่ชายคนนึ่งบอกว่าให้เอาให้พี่สาวนะ "

 

อุยฮารุที่ยิ้มให้กับเด็กกำลังจะรับตุ๊กตามาเเต่ตุ๊กตาตัวนั้นเกิดความผิดปกติเหมือนถูกเเรงดึงดูดจนใบหน้าของมันเละเทะพร้อมเสียงสัญญาณเหมือนกำลังจะระเบิดอุยฮารุจึงโยนทิ้งออกไปพร้อมกอดเด็กเอาไว้ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันที่มิซากะมาถึงพอดี

 

" นั้นมันรึว่า " มิซากะที่รู้ได้ทันทีว่านั้นคือระเบิดจึงวิ่งออกไปก่อนที่โทวมะจะวิ่งตามมาที่หลัง


" เห้...เดียวสิ "

 

" ต้องรีบใช่เรลกันซัดมันออกไป "  มิซากะที่หยิบเหรียญออกมาเเต่ดันเผลอทำตก " เสร็จกัน "

 

ทางด้านนอกของห้างที่มีผู้คนจำนวนมากยืนอยู่ดับเบิ้ลที่อยู่ในร่างฮีทโจ๊กเกอร์บินมาด้วยฮาร์ดเทอร์บิวเลอร์ก่อนจะกระโดดเเล้วง้างหมัดขวาที่มีเปลวไฟต่อยไปทีตัวห้างจนเกิดรูเเล้ววิ่งเข้ามาก่อนจะวิ่งมายืนเพื่อบังเเรงระเบิดให้มิซากะกับอุยฮารุเเต่จู่ๆโทวมะที่วิ่งเข้ามากห่อนที่มันจะระเบิด

 

เเละแล้วก็เกิดระเบิดขึ้นครั้งใหญ่จนดังสนั่นไปทั่วบริเวณใกล้เคียงซาเต็นที่รออยู่ข้างล่างสีหน้าเริ่มกลัวเเล้วในหัวคิดอะไรร้ายอย่างว่าจะเกิดอันตรายกับอุฮารุหรือไม่

 

ทางด้านพัพเพเทียร์โดพันท์ที่ยืนมองอยู่บนดาดฟ้าตึกใกล้ๆที่กำลังดีใจกับผลงานของตัวเอง

 

" เยี่ยมไปเลย.....พลังความรุนเเรงมากขึ้นกว่าเก่าเเล้ว...ถ้าลองไปต่อไป2-3รอบละก็เจ้าพวกกุ๋ยนั้นเเละทั้งจัดเมนท์ได้ตายทั้งหมดเเน่ "

 

" แม้ๆๆความคิด.....ชั่วร้ายเเบบนี้ไม่คิดเลยว่าจะออกมาจากปากของเด็กม.ต้นเเบบนี้ " ดับเบิ้ลที่ลอยขึ้นมาด้วยฮาร์ดเทอร์บิวเลอร์มาอยู่ตรงหน้าพัพเพเทียร์โดพันท์

 

" นี้เเก.....ทำไมถึง "

 

" พลังทำลายที่ใช่ได้เลยนิ...แต่ว่านะอย่าว่าเเต่คนตายเลยเเค่คนที่มีเเผลถลอกยังไม่มีสักคนเลยด้วยซ้ำ "  มิซากะที่อย่ด้านหลังของพัพเพเทียร์โพันท์ตั้งเเต่เมื่อไรไม่รู้ได้ใช่กระเเสไฟฟ้ายิงออกมาจากมือเข้าใส่จนล้มลงไปนอนช็อตอยู่กับพื้น

 

" อะ...อัก...พลังเเบบบนี้ เรลกันงั้นหรอ " พัพเพเทียร์โดพันท์ได้ลุกขึ้นก่อนจะหยิบเอาช้อนหลายอันที่กระเป๋าที่อยู่ข้างเอวกำลังโยน

 

LUNA JOKER!


 

ดับเบิ้ลได้ยืดเเขนขวาออกไปจับมือของพัพเพเทียร์ที่กำลังจะโยนช้อนในมือก่อนจะถูกเวียงอัดเข้ากับเเทงน้ำจนบุบเเล้วล้มลงมานอนกับพื้น

 

" อะ...อัก "

 

" คราวนี้ไม่ยอมปล่อยให้หนีหรอก "

 

HEAT METAL!


 

" เอาล่ะ......นับความผิดของตัวเองไว้สะ " ดับเบิ้ลได้ดึงเมทัลชาฟท์ที่หลังออกมาแล้วเข้าโจมตีใส่พัพเพเทียร์โดพันท์ที่พึ่งลุกขึ้นมาล้มขมับก่อนจะจะใช่พลังควบคุมสิ่งของเพื่อจะควบคุมช้อนพุ้งเข้าไปหาเเต่มิซากะที่ทำลายช้อนทั้งหมดในกระเป๋าจนหมด

 

" ไม่ยอมให้ใช่นะเบิดได้อีกหรอก "

 

" ไนท์มิซากะ......คราวนี้ลุยให้จบที่เดียวไปเลย " ดับเบิ้ลได้เอาเมทัลเมมโมรี่เสียบเข้าทีเมทัลชาฟท์

 

METAL MAXIMUN DRIVE!

 

ที่ปลายเมทัลชาฟท์ทั้งสองข้างได้ปล่อยเปลวไฟออกมาเหมือนไอพ้นก่อนจะพุ้งเข้าไปหาพัพเพเทียร์โดพันท์

 

" เมทัลเเบรนดิ่ง!!! "

 

ดับเบิล้ได้เวียงกระบองที่ติดไฟฟาดเข้าโจมตีใส่ด้านข้างเต็มเเรงจนร่างพัพเพเทียร์กระเด็นจนร่างระเบิดก่อนที่ร่างของไคทาบิ ฮาสึยะลงไปนอนกับพื้นพร้อมไกอาเมมโมรี่ได้ออกมาเเล้วถูกทำลาย

 

" อะ...อึก......หึหึ...คราวนี้ถูกมาสไรเดอร์เล่นงานหรอเนี่ยเป็นเเบบนี้ทุกที...ไม่ว่าจะพยายามเเค่ไหนก็ถูกคนที่มีพลังเยอะกว่าเหยียบย้ำทุกที " ไคทาบิฮาสึยะได้ค่อยยันตัวลุกมานั่งเเล้วหันไปมองดับเบิ้ลเเละมิซากะ " ฉันจะฆ่าให้หมด...ฆ่าคนเหลวๆอย่างพวกเเกให้หมดไอพวกจัดเมนท์ก็เหมือนกันคนที่มีพลังทั้งหมดก็เหมือนกันทั้งหมดนั้นเเหละ!!! "

 

" เอาเเต่บ่นเรื่องของคนอื่นอยู่ได้ " มิซากะที่ยืนเงียบอยู่นั้นได้เดินตรงเข้าไปหาก่อนจะกระชากคอเสื้อของไคทาบิ ฮาสึยะขึ้นมา " กัดฟันให้เเน่นๆละ!!! "

 

มิซากะที่ต่อยอัดเข้าไปทีหน้าเต็มเเรงจนดับเบิ้ลที่ยืนอยู่ข้างหลังยังถึงกับสะดุ้ง

 

" เอาแล้วไง " ดับเบิ้ลถึงกับเอามือกุมขมับ

 

" โห้ววว...มิซากะ มิโคโตะเป็นเด็กผู้หญิงที่น่าสนใจจริง "

 

" งี่เง่า " มิซากะได้ด่าทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไป

 

" ก็สมควรเเล้วละค่ที่จะถูกต่อยนะ....คนที่เอาเเต่อ้างเรื่องระดับพลังอย่างคุณนะเป็นเเบบที่คนๆนั้นยอมไม่ได้ที่สุด " คุโรโกะที่เทเลอพอร์ตมายื่อยู่ข้างได้พูดขึ้น " เรลกันเเห่งโทคิวะไดนะเดิมทีเเล้วคือเลเวล1เเต่ด้วยความพยายามอย่างไม่ย่อท้อจนสามารถมาถึงเลเวล5ได้....แต่ถึงจะอยู่เเค่เลเวล1ยังไงเขาคนนั้นจะต้อพยายามหยุดคุณอย่างเต็มกำลังเเน่นอน "

 

" เป็นคนที่สุดยอดจริงๆนั้นเเหละ......เด็กคนนั้น " ดับเบิ้ลที่พอได้ยินเรื่องราวของมิซากะก็ได้ยืนมองอยู่เงียบๆ

 

 

ณ สำนักงานนารูมิ

 

" เเละแล้วคดีระเบิดต่อเนื่องกราวิตรอนก็จบลงโดยที่เหตุผลของโคทาบิ ฮาสึยะที่ลงทุนในเพื่อซื้อไกอาเมมโมรี่เพื่อสนองความเเค้นของตัวเองที่เคียดเเค้นเหล่าคนที่รังเเกเเละผู้ที่มีพลังเหนือกว่าตน..... " โชทาโร่ที่นั่งเขียนรายงานไปก่อนจะเอามือไปหยิบกาเเฟขึ้นมาดื่ม  " เเละทำให้รู้ว่าความต่างชั้นของพลังนั้นทำให้เกิดสังคมที่เอาเปรียบพอควร "

 

" ดูท่าว่าศัตรูของพวกเรา......คงจะไม่ธรรมดาเเล้วละน่าโชทาโร่ "

 

" อ่า....มาสไรเดอร์สคัลนั้น....ตัวจริงเขาเป็นใครกันเเน่  "


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #10 Minoogki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:02

    มาต่อนาๆสนุดดี

    #10
    0