Kamen rider W & To aru kagaku no Railgun

ตอนที่ 24 : Dear My Friend

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

ด้านเทเลสทีน่าที่อยู่ในห้องควบคุมนึ่งและกำลังมองดูผลึกประกอบพลังจิตหรือFirst smapleที่ได้ถูกสะกัดมาจากร่างของเธออยู่เพลินก่อนจะมีร่ายงานมาจากคนของเธอ 

 

เยลโล่ว มาร์เบิ้ล รายวานตัว มาร์เบิ้ล ลีดเดอร์ถึงที่หมายแล้วจะทำการจัดการเคลียพื้นที่ " 

 

" บราวน์มาร์เบิ้ล ทางนั้นเป็นไงบาง " เทลสทีนาได้ติดต่อไปที่หน่วยบราวน์มาเบิ้ลที่กำลังทำการหลอกล่ออยู่ " รถสีน้ำเงินยังตามมาอยู่มั้ย? " 

 

" ตามแผนครับ " 

 

" ดี.....หมดเวลาเล่นแค่นี้ " เทเลสทีน่าที่เห็นว่าเตรียมการพร้อมแล้วก็ได้เตรียมเดินเครื่องสิ่งที่เธอควบคุมอยู่ 

 

เวลาเดียวกันทางด้านบนทางด่วนหมายเลข5 คิยาม่าที่กำลังขับรถไล่ตามรถบรรทุกMAR2คันเธอที่ไล่ตามไปสักพักจนถูกเบี่ยงไปที่เส้นทางอื่นที่ไม่มีรถคันอื่นอยู่เลย  

 

" รอก่อนเถอะ....ฉันจะรบช่วย " คิยาม่าที่กำลังเร่งเครื่องเพื่อไปดักหน้าก่อนจะเห็นหลังคารถบรรทุกได้เปิดปรากฎร่างของพาวเวอร์สูทที่สีน้ำตาลจำนวนมากก่อนจที่จะมีตัวนึ่งถีบประตูหลังออกพร้อมเล่งปืนระเบิด 

 

" อะไรกันนะ? " คิยาม่าตกใจก่อนที่ดับเบิ้ลจะขับแมชชีนฮาร์ดเทอร์บิวเลอร์พุ้งเข้ามาพร้อมอยู่ในร่างฮีทเมทัล 

 

METAL MAXIMUM DRIVE 

 

" เมทัลบัลดิ้! " ดับเบิ้ลได้ใช้แม็กซิมั่มของเมัลปัดกระสุนระเบิดออกไปก่อนที่มิซากะจะกระโดพุ้งลงมาและยิงกระแสไฟฟ้าเข้าใส่จนรถบรรทุกMARทั้งสองคันควำ้พร้อมร่างของเจ้าหน้าที่MARกระเด็นกระดอยกระจายทั่วทางด่วนก่อนทีคิยาม่าจะขับพุ้งฝ่าออกมาและหักเลี้ยวจอดกระทันหัน 

 

" เกิดอะไรขึ้นนะ? " 

 

" ให้ตายเถอะ มันสนุกตรงไหนเนี่ย? " 

 

". เป็นการกลั่นแกล้งที่ไม่งามเลยจริงๆคะ " 

 

" เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยละ " 

 

" นี่พวกเธอ.....ทำไมถึงมาอยู่ที่นี้....คิดจะทำอะไร " 

 

คิยาม่า ฮารูมิ รถที่คุณไล่ตามนะเป็นแค่ตัวล่อเท่านั้น พวกเด็กๆไม่อยู่ที่นี่" 

 

" ว่าไงนะ " คิาม่าที่รู้่ว่าเธอโดนหลอกก่อนที่โคโนริและเทรุอิได้ขับมอเตอร์ไซค์มาจอดตรงหน้าของเธอพร้อมอุยฮารุและซาเต็นที่ซ้อนท้ายมาด้วย 

 

" คุณซาเต็นเร็วเข้าสิคะ " 

   

" รู้แล้วน่า" ซาเต็นได้ลงจากมอเตอร์ไซค์ของเทรุอิและเดินเข้าไปเปิดรถของคิยาม่าและเข้าไปนั่งพร้อมกับอุยฮษรุที่เข้าไปนั่งซ้อนตักเธอ " แคบชะมัด อุยฮารุตัวหนักขึ้นนะ " 

 

" นี่พวกเธอ " 

 

" รีบขึ้นมาสิคะ เดียวฉันจะนำทางเองคะ " 

 

" อยากจะช่วยเด็กๆไม่ใช่เหรอ? " 

 

คิยาม่าที่มองหน้าของอุยฮารุและซาเต็นก่อนจะหันไปมองมิซากะและดับเบิ้ลที่ทั้งสองพยักหน้าให้คิยาม่าจึงขึ้นรถและขับพุ้งออกไป 

 

ฮิดาริพวกมันมาแล้ว " 

 

เจ้าหน้าที่MAR5-6คนที่ไม่ได้ใส่พาวเวอร์สูทคลานออกมาจากรถก่อนจะหยิบไกอาเมมโมรี่ขึ้นมาของแต่ละคนก่อนจะกดให้ทำงาน 

 

MAGMA  

 

COCKROACH 

 

VIRUS 

 

BEAST 

 

VIOLENCE 

 

ICE AGE 

 

ทั้ง6ได้เปลี่ยนร่างเป็นโดพันท์ทันทีก่อนที่เจ้าหน้าที่ที่ใส่พาวเวอร์สูทเป็นสิบคนได้ออกมาจากซากรถบรรทุก 

 

" ดูท่า.....ทางนั้นเองก็เตรียมพร้อมกันน่าดูเลยนิ " 

 

" เอาล่ะคู่ต่อสู้ของพวกแก.... " มิซากะที่ยังไม่ทันพูดจบก็ได้มีเสียงใบพัดดังขึ้นทุกคนต่างหันไปมองก็พบกับเฮลิคอปเตอร์2ลำที่เล่งปืนมาท่พวกเธอ 

 

"  อ่า...." 

 

" เอิ่ม.... "  

 

" ส่งแค่นี่ก็พอคะ " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งพูดขึ้นหลังจากลงมาจากแท็กซี่และได้ใช้มือแตะที่รถบรรทุกของMARจนเกิดสูญญากาศผลักรถบรรทุกคนนั้นออกไปชนเข้ากับเฮลิคอปเตอร์2ลำที่กำลังจะเหนียวไกปืนจนล่วงลงทางด่วนไป 

   

" เห้ย...อะไรกันละเนี่ย? " 

 

" พะ...พลังอันป่าเถื่อนนี่มัน " คุโรโกะที่รู้จักพลังนั้นรวมถึงความป่าเถื่อนของการโจมตีเมื่อรู่ก่อนจะหันไปพบร่างนึ่งที่เดินเข้ามาก็คือคองโก มิทสึโกะ 

 

" กรุณาเรียกว่าการปรากฎตัวของตัวเอก น่าจะดีกว่าไหมคะ ดูหมือนว่าที่ทีนี้จะเป็นเวทีที่จะได้แสดงพลังของดิฉัน แอโรแฮน ของฉันยังไงละ ฮ๋าห์ๆๆ " 

 

" คุณคองโกทำไมถึง? " มิซากะที่ตกใจเมื่อเห็นคองโกที่มาอยู่ที่นีก่อนจะถูกคุโรโกะเทเลพอร์ตไปที่นั่งบนซ่อนท้ายกับโคโนริซะก่อน " อะ....คุโรโกะ "  

  

" ที่นี่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของดิฉันเถอะคะ " คุโรโกะได้พูดก่อนจะหยิบสายพานที่มีตะปูจำนวนมากออกมาจากกระเป๋านักเรียนในมือ 




" พวกท่านพี่ไปช่วยคิยาม่า ฮารูมิเถอะค่ะ " 


" คุโรโกะ.....ถ้าไม่ยอมตามมาละก็ฉันไม่ยอมหรอกนะ "  

 

คุโรโกะได้ยินแบบนั้นก็ถึงยิ้มดีใจพร้อมหน้าแดงก่อนจะหยิบตะปูออกมา 

 

" รู้ว่าดิฉันคนนี้คือ ชิราอิ คุโรโกะ พาร์ทเนอร์ของท่านพี่แล้วยังกล้าประทุษร้ายอีกงั้นเหรอค่ะ! " 

 

" เดี๋ยวสิอย่าแย่งคำพูดของคนอื่นไปพูด....อะ.....หว่าๆๆๆ หว่าาา " คองโกที่กำลังจะด่าก่อนที่โดพนัท์บางตัวจะพุ้งเข้ามาทำร้ายเธอแต่เทรูอิที่ได้เอาเอนจินเบลดขึ้นมาฟันใส่ร่างของโดพันท์จนกระเด็นกลิ้งลงไปกับพื้นไป 

 

ฮิดาริทางนี้พวกฉันลุยเอง.....นายรีบไปช่วยพวกเด็กๆสะ "  

 

" อ่า....เทรูอินายไหวแน่นะ " 

 

" อย่ามาตั้งคำถามกับฉันนะ " 

 

" นั้นสินะ " ดับเบิ้ลได้หยิบสแต็กโฟนขึ้นมาก่อนจะกดเรียกรีโวลแครี่ให้ขับพุ้งเข้ามาและเปลี่ยนพาร์ทของแมนชีนฮาร์ดเทอร์บิวเลอร์กลายเป็นบลอเดอร์แล้วโดดขึ้นไปขี่ "ไปกันเถอะมิซากะ โคโนริ " 

 

" ค่ะ " 

 

ทั้งสองได้ขับมุ่งออกไปโดยมีรีโวลแครี่ตามหลังมาเทรูอิที่เห็นว่าพวกดับเบิ้ลได้ออกไปแล้วจึงหยิบแอ็กเซลไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวม 

 

ACCEL 

 

" แปลง.....ร่าง " 
 

ACCEL 


 

 

" พวกเธอจัดการกับเจ้าพวกพาวเวอร์สูทไปฉันจะรับมือกับโดพันท์เอง " 

 

" รับทราบค่ะ " 

 

" เอาล่ะ.....ขอบิดฝ่าไปละ " แอ็กเซลได้วิ่งพุ้งออกไปฝ่ากองกำลังพาวเวอร์สูทไปใช้เอนจนิเบลดเข้าฟันใส่ร่างโดพนัท์แต่ละตัวในระหว่างที่แอ็กเซกำลังสู้อยู่นั่นคุโรโกะได้เทเลพอร์ตมาข้างหน้าเจ้าหน้าที่ที่กำลังจะยิงแล้วเทเลอพอร์ตตะปูเข้าปักปืนระเบิดจนระเบิดคามือ 

 

ก่อนจะมีร่างพาวเวอร์สูทคนนึ่งที่ปลิวมาเพราะแรงสูญญากาศผลักมาชนอัดร่างซ้ำด้วยฝีมือของคองโกเธอนั่นได้วิ่งเข้าไปแตะตัวพาวเวอร์สูทคนนึ่งก่อนที่คนนั้นจะปลิวเพราะพลังของเธอ 

 

เธอได้่วิ่งเพื่อกวาดสายตาหันมองหาศัตรูก่อนจะโดนสามคนเล่งปืนมาที่เธอแต่คุโรโกะได้เทเลพอร์ตมาและเทเลพอร์ตตะปูปักใส่ปืนระเบิดทั้งสามกระบอกจนระเบิดและได้เทเลพอร์ตมาหันหลังชนกับคองโกที่สภาพสะบักสะบอมไม่ต่างกัน 

 

" ไม่คิดมาก่อนเลยว่าดิฉันจะต้องมาจับคู่กับคุณแบบนี้ " 

 

" ใช้เวลานี้พิสูจน์กันดีมั้ยละว่าว่าพลังของใครนั่นเหนือกว่ากัน " คองโกได้พูดท้าทายก่อนที่ทั้งสองจะวิ่งพุ้งอยกเข้าไปต่อสู้กับศัตรู  

  

 

ด้านแอ็กเซลได้เอาเอาจินเบลดกระหน้ำฟันใส่ร่างของโดพันท์ไปมาจนกระเด็นล่วงลงไปนอนกับพื้นก่อนจะเอาเอนจนิเมมโมรี่ใส่เข้าไปในเอนจินเบลด 

 

ENGINE MAXIMUM DRIVE 

 

แอ็กเซลได้ฟันเป็นตัวอักษรตัวAพุ้งเข้าใส่ร่างของแม็กม่าโดพันท์กับไวรัสโดพันท์จนทั้งสองตัวระเบิดไปจนกับร่างเดิมเป็นเจ้าหน้าที่MAR 2คนนอนหมดสภาพก่อนที่ไอซ์เอดโดพันท์จะพุ้งเข้ามาพร้อมสร้างเข็มน้ำแข็งจำนวนมากยิงเข้าใส่แอ็กเซลไม่หยั่ง 

 

STEAM 

 

แอ็กเซลได้ยิงไอความร้อนออกมาจากเอนจินเบลดเข้าละลหายเข็มน้ำแข็งที่ไอซ์เอดโดพันท์ยิงเข้ามา 

 

ACCEL MAXIMUM DRIVE 

 

" ฮ้ากกกก!! " แอ็กเซลได้วิ่งเข้าประชอดก่อนจะใช้แม็กซิมั่มของแอ็กเซลเมมโมรี่รวมพลังเอาไว้ที่เท้าขวาและหมุนตัวเตะตัดขว้างใส่ไอซเอดโดพันท์จนร่างกระเด็นและระเบิดคาพื้น 

 

ครอโคโร๊ดโดพันท์ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วเข้าโจมตีใส่แอ็กเซลจนเอนจินเบลดหลุดจากมือและไวโอเลนโดพันท์ที่ได้วิ่งพุ้งเข้ามาโจมตีด้วยลูกตุ้มเหล็กที่มือขวาซ้ำอีกทีจนกระเด็นกลิ้งลงไปนอนกับพื้น 

 

แต่แอ็กเซลได้ยันตัวลุกขึ้นก่อนจะหยิบไทรอัลเมมโมรี่ขึ้นมากดให้ทำงานและใส่ลงไปในไดรฟเวอร์แทนแอ็กเซลเมมโมรี 

 

TRIAL  



 


TRIAL 

 

" ฉันจะนับเวลาแห่งความสิ้นหวังให้พวกแกเอง " แอ็กเซลที่เปลี่ยนเป็นร่างไทรอัลและดึงเมมโฒรี่ออกมาก่อนจะกดจับเวลาและโยนขึ้นฟ้าก่อนจะพุ้งเข้าไปด้วยความเร็วสูงกระหน้ำรั่วเตะใส่ร่างโดพันท์ทั้งสองด้วยความเร็วสูงจนจนเป็นรูปตัวอักษรตัวTก่อนจะหันกลับมาและรับไทรอัลเมมโมมรี่พร้อมกดหยุดเวลาอยู่ที่9.4วินาที 

 

TRIAL MAXIMUM DRIVE 

 

9.4วินาทีคือเวลาแห่งความสิ้นหวังของพวกแก " แอ็กเซลได้หนก่อนจะป้องกันการโจมตีโดพันท์ที่พุ้งเข้ามาโจมตีใส่ก่อนจะกระโดดดีดตัวออกมา " แกตัวสุดท้ายเจอเจ้านี้แล้วกัน " แอ็กเซลได้หยิบแอ็กเซลเมมโมรี่ขึ้นมาก่อนจะติดตั้งกับเคียวคอร์แดปเตอร์กับแอ็กเซลเมมโมรี่แล้วเสียบลงไดรฟเวอร์ 

 

ACCEL UPGRADE BOOSTER 


 


" เอาล่ะขอบิดฝ่าละ!! " แอ็กเซลที่เปลี่ยนเป็นร่างบูสเตอร์ได้บินพุ้งเข้าหยิบอนจินเบลดบินเข้าฟันใส่ร่างใบีสโดพันท์ไปมาก่อนจะบินมาหยุดตรงหน้าฟันเสยจนร่างลอยขึ้นไปบนฟ้า 

 

ACCEL MAXIMUM DRIVE 

 

แอ็กเซลได้บินพุ้งตามไปขึ้นดักก่อนจะบินพุ้งย้อนศรไรเดอร์คิกส์ดันร่างของบีสโดพันท์พุ้งกลับลงมาจนร่างอัดกระแทกกับพื้นจนถนนจนร่างระเบิดพร้อมร่างของเจ้าหน้าที่ของMARนอนหมดสภาพ 

 

" เส้นชัยของพวกแก.....คือความสิ้นหวัง " 

 

เวลาเดียวกันทางด้านของพวกดับเบิ้ลที่ขับไล่ตามรถของคิยาม่าโดยที่คิยาม่านั่นขับไปตามที่อุยฮารุบอก 

 

" หลังจากที่รถบรรทุกพวกนั้นออกมาไม่นาน ดาวเทียมสังเกตุการณ์ของแอนตี้สกิลก็ตรวจพบรถขนส่งอีก2ที่แปลงเป็นรถทั่วไปออกจากศูนย์บัญชาการMARค่ะ "คาดว่าจะเป็น 

 

" รถขนส่งของจริง....นี่ฉันไล่ตามรถปลอมมาโดยตลอดเลยงั้นเหรอ....ชิ " 

 

" รีบเร็วเข้าเถอะคะ ดูเหมือนพวกนั้นจะใกล้ถึงจุดหมายแล้วด้วย " 

 

" สถานที่ละ? "  

 

" ศูนย์วิจัยขับแรงดันที่เลิกใช้งานไปแล้วี่เขตการศึกษาที่ 23 ค่ะ เลี้ยวซ้ายที่แยกข้างหน้านี้แหละค่ะ " อุยฮษรุได้บอกให้เลี้ยวแยกข้างหน้าคิยาม่าได้เร่งเครื่องเลี้ยวก่อนที่ดับเบิ้ลและโคโนริที่ขับตามหลังได้เลี้ยว 

 

พวกเขาไม่รู้เลยว่าตำแหน่งของพวกเขานั้นเทเลสทีน่าได้เห็นหมดแล้ว 

 

" เยี่ยมเลย.....ต้องแบบนี้สิไม่อย่างนั้น " 

 

เวลาเดียวกันโคโนริที่เมหือนจะเห็นอะไรบางอย่างก็ได้หันไปพูดกับมิซากะที่ซ่อนท้ายอยู่ 

 

" จับไว้แน่นๆนะ " 

 

" เอ้ะ? " มิซากะที่ไม่เข้าใจก่อนที่จะมีบางอย่างที่พุ้งขึ้นมาจากถนนทางด่วนเป็นหุ่ยนต์สีเหลืองขนาดใหญ่ได้พุ้งขึ้นมา




ทำให้ทั้งสองรวมถึงดับเบิ้ลนั้นหันไปมองแต่เพราะโคโนริที่ลังท้ายทำให้รถของเธอกระเด็นลอยขึ้นฟ้าจึงตัดสินใจโยนร่างของมิซากะออกไปก่อนที่เธอจะล่วงหายไป 

 

" ก็ไม่มีค่าพอที่จะฆ่าทิ้งนะสิ!! " เสียงเทเลสทีน่าดังออกมาจากหุ่นยนต์สีเหลือง 

 

"  รุ่นพี่โคโนริ! " มิซากะได้ตะโกนเรียกโคโนริก่อนที่เธอนั้นจะตกลงพ้ชื้นแต่ดับเบิ้ลที่เปลี่ยนเป็นร่างลูน่าเมทัลได้ยืดแขนขวาไปรับร่างมิซากะให้มาซ้อนท้าย 

 

" ถ้าไม่หนีให้สุดชีวิตละก็....จะแบนเป็นกล้วยปิ้งนะ!!! " 

 

" เสียงนี้มันเทเลสทีน่างั้นเหรอ "  

 

" ยัยนั่น" ดับเบิ้ลได้ใช้มือซ้ายหยิบทริกเกอร์เมมโมรี่ขึ้นมาแล้วเปลี่ยนกับเมทัลเปลี่ยนเป็นร่งลูน่าทริกเกอร์  

 

LUNA TRIGGER 

 

ับเบิ้ลได้เอาทริกเกอร์แม็กนั่มสาดกระสุนยิงออกไปกระสุนของลูน่าจำนวนมากได้พุ้งเข้าใส่หุ่นยนต์ของเทเลสทีน่าแต่ก็ไม่ได้รับความเสียหายก่อนจะกางล้อที่เท้าและไล่ตามมาด้วยความเร็วสูง 


" มิซากะ มิโคโตะพวกผมจะขัดขว้าง เทเลสทีน่า เองไปคุ้มครองคิยาม่า ฮารูมิซะ " ฟิลิปได้พูดออกมาก่อนที่ดับเบิ้ลได้เอาสแต็กโฟนขึ้นมากดเรียกรีโวลแครี่ที่ขับพุงมาจากด้านหลังของเทเลสทีน่าชนหุ่นของเธอจนเสียหลักไปเล็กน้อย 

 

" แต่ว่า " 

 

" เอาเถอะน่า.... " ดับเบิ้ลที่ไม่รีรอได้โยนร่างมิซากะไปที่รีโวลแครี่ก่อนจะสั่งให้มันขับพุ้งออกไป 

 

" คุณโชทาโร่ คุณฟิลิป " 

 

ดับเบิ้ลที่เห็นว่ามิซากะมุ่งหน้าออกไปแล้วก่อนจะเบรคและดิบรถหันไปทางเทเลสทีน่าที่พุ้งเข้ามา 

 

" เกราะของหุ่นยนต์ที่เทเลสทีน่าขับทนทานแม้กระทั้งระเบิดและกระสุนรถถัง....ต้องรุนแรงเท่าเรลกันเท่านั้นถึงจะเจาะเกราะเจ้านั้นได้ " 

 

" ถ้างั้นก็ลุยด้วยเอ็กสตรีมไปเลยแล้ว " ดับเบิ้ลพูดจบก่อนลงมาจากแมชชีนฮาร์ดบลอเดอร์ท่แ่แและเอ็กสตรีมเมมโมรี่จะบินมาที่มือและใส่ลงไดรฟเวอร์ 

 

EXTREME 

 

" ปริซึมบิ้กเกอร์ "  

 

PRISM 

 

ดับเบิ้ลได้เรียกปริซึมบิ้กเกอร์พร้อมชะกปริซึมซอร์ดออกมาเตรียมรับมือ 

 

" ศัตรูของแกนะ.....คือเจ้าพวกนี้ต่างหากละ " เทเลสทีน่าพูดจบหลังจากที่รถคิยาม่าที่ขับำหน้าอยู่นั่นได้มี2ร่างพุ้งขึ้นมาจากพื้นก็คือทีเร็กโดพันท์กับไทเซอร์ราทอปโดพันท์ทีอยู่ในร่างขนาดใหญ่ 








" ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย!! " ดับเบิ้ลที่กำลังตกใจก่อนจะถูกทีเร็กซ์โดพันท์ได้งับร่างลากออกมาไกลจึงเปิดทางให้เทเลสทีน่านั้นไล่ตามพวกมิซากะไปต่อได้ 


ดับเบิ้ลที่พยายามดิ้นไปมาก่อนโดนเหวี่ยงจนร่างกลิ่งกระเด็นลงไปนอนกับพื้น 

 

" โอ้ย.....อึก....ให้ตายสิดันเล่นของหนักสะได้ "  

 

" ทั้งทีเร็กซ์และไทเซอร์ระทอปโดพันท์งานนี้หนักแน่โชทาโร่ " 

 

" ก็มีแต่ต้องลุยเท่านั้น.....ต้องช่วยพวกฮารูเอะจังให้ได้เท่านั้น " ดับเบิ้ลได้กัดฟันยันร่างลุกขึ้นพร้อมมองดูโดพันท์ทั้งสองที่ยืนอยู่ตรงหน้า " ถ้างั้นพวกนายก็ไม่ควรจะเสียเวลาในที่แบบนี้แล้วละมั้ง " เสียงนึ่งดังขึ้นจากข้างหลังดับเบิ้ลจึงหันไปตามเสียงก็พบกับเอย์จิที่ยืนอยู่ 

 

" นี้นายมาทำอะไรที่นี่ " 

 

" กำลังรีบใช่มั้ยละ.....ทางนี้เดียวลุยให้ " เอย์จิได้เดินมาแตะไหลดับเบิ้ลเบาๆก่อนจะเอาโอสไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมและหยิบคอร์เมดัล3เหรียญออกมาใส่ลงไปในไดรฟเวอร์ 

 

เเปลงร่าง " 

 

TAKA TORA BUTTA 

  

TA TO  BA  TATO BA TATO BA

 

เอย์จิได้แปลงร่างเป็นโอสก่อนจะดีดตัวกระโดดพุ้งเข้าไปพร้อมใช้กรงเล็บที่แขนทั้งฟันเข้าใส่ทีเร็กซ์โดพันท์ก่อนจะโดดข้ามลงมาที่พ้นและวิ่งสไลด์เข้าใต้ตัวของไทเซอร์ลาทอปโดพันท์แล้วเอาเมดัลจาริเบอร์ที่ใส่เซลล์เมดัลเอาไว้มาก่อนจะเอาโอสแสกนเนอน์ที่สะแกนที่ดาบ 

 

TRIPLE SCANNING CHARGE 

 

โอสได้ใช้ท่าไม้ตายของเมดัลจาริเบอร์ฟันโจมตีเข้าใส่ใต้ร่างของไทเซอร์ราทอปโดพันท์จนร่างหงายหลังไปทำเอาดับเบิ้ลนั้นตกใจจนมองตาค้าง 

 

เอ้า...มั่วทำอะไรอยู่ละกำลังรีบไม่ใช่เหรอ " 

 

อะ....อ่าเข้าใจแล้วช่วยได้มากเลยละ " ดับเบิ้ลได้ได้สติก่อนจะวิ่งไปขึ้นแมนชีนฮาร์ดบลอเดอร์แล้วขับออกไป 

 

" อ่า....โชคดีละ...เอาล่ะมาเริ่มกันเลยมั้ย " โอสได้หันไปมองโดพันท์ยักษ์ทั้ง2ตัวก่อนจะมีเปลวไฟนึ่งยิงพุ้งเข้าซีดร่างของโดพันท์สองตัวจนร่วงลงพื้นไปอีกครั้งโอสจึงหันไปข้างหลังก็พบอังค์ที่เดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าหงุดหงิด 

 

" เฮ้ย.....เอย์จิ! ทำบ้าอะไรของนายอย่าใช้เมดัลซี่ซั่วสิ!! " 

 

" น่าๆ ก็เมื่อกี้ กำลังมีปัญหานิน่า " 

 

" ให้ตายสิแกเนี่ย...ช่วยไม่ได้รีบใช้เจ้านี้และจัดการให้จบๆไปซะ! " อังค์ที่สบถไม่พอใจก่อนจะโยนคอร์เมดัล2เหรียญให้กับเอย์จิ 

 

" อ่า....เข้าใจแล้ว " โอสที่มองดูเมดัล2เหรียญที่เป็นคูจากุ และคอนดอร์มดัรวมเป็นคอมโบทาจาร์ดอร์จึงใส่แทนโทระและบัตตะเมดัลแล้วหยิบสแกนเนอร์โอสสแกนเมดัลทั้งสาม 

 

TAKA KUJAKU CONDOR 

 

TAJADOR! 



" ฮะ! " โอสที่เปลี่ยนเป็นร่างทาจาร์ดอร์คอมโบก่อนจะสยายปีกแล้วบินพุ้งขึ้นไปบนก่อนจะยิงเปลวไฟจากทาจาร์สปินเนอร์เข้าใส่โดพันท์ทั้งสองและบินวนไปกระหน้ำยิงใส่ก่อนจะถูกทีเร็กซ์โดพันท์ได้ใช้หางสบัดโจมตีใส่โอสจนร่างปลิวกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น 

 

ก่อนจะลุกขึ้นมาไทเซอร์ลาทอปโดพันท์ได้รวบร่วมพลังไว้ที่ปากก่อนจะยิงบีมสีม่วงจากปากอัดเข้าใส่โอสเข้าเต็มๆจนจุดที่อยู่ก็เกิดระเบิดขึ้น 

  

" เอย์จิ! " อังค์ได้ตะโกนเรียกโอสที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มควันจากแรงระเบิดก่อนที่จะเกิดลมใจกลางกลุ่มควันพัดกระจายออกมาปรากฎร่างของโอสที่อยู่ในร่างกึ่งสัตว์ 




โอสได้สร้างพลังงานที่ปีกเป็นปีกนกยูงที่จุดเปลวไฟแล้วกระหน้ำยิงขกนกเข้าใส่ร่างของไทเซอร์ราทอปโดพันท์ก่อนจะเอาโอสแสกนเนอร์แสกนเมดัลที่ไดรฟเวอร์ 

 

SCANNING CHARGE 




" เซย่า! " โอสได้บินพุ้งเข้าโจมตีด้วยท่าไม้ตายซัดเข้าร่างของไทเซอร์ราทอปโดพันท์นร่างระเบิดสลายไปโอสได้บินวกกลับก่อนจะพุ้งเข้าไปกระชากหางของทีเร็กซ์โดพันท์บินทะยานพุ้ขึ้นไปบนท้องฟ้าก่อนจะโยนปล่อยลงมาแล้วเอาคอร์เมดัทั้งสามเหรียญใส่ลงไปในทาจาร์สปินเนอร์พร้อมเอาโอสสแกนเนอร์แสกนที่ทาจาร์สปินเนอร์ 

 

TAKA KUJAKU CONDOR G-G-G-GIGA SCAN 

 

เปลวไฟได้ปกคลุมร่างกายของโอสจนก่อตัวเป็นรูปร่างนกฟีนิกซ์แล้วบินทะยานพุ้งเข้าใส่ทะลุร่างของทีเร็กซ์โดพันท์จนร่างกายระเบิดสลายหายไป 

 

ด้านของมิซากะที่เกาะอยู่บนรีโวลแครี่ที่กำลังขับตามหลังรถคิยาม่าแต่พอเธอหันไปก็เห็นหุ่นยนต์ที่เทลสทีน่าขับไล่ตามมากระแทกใส่รีโวลแครี่จนพลิกหงายท้อง

 

" อึก.... " มิซากะที่ลอยปลิวกระเด็นก่อนจะควบคุมสนามแม่เหล็กรอบตัวดึงเธอให้พุ้งเข้าไปหารถคิยาม่าจนเกิดสะเทือนเล็กน้อยทำให้อุบฮารุและซาเต็นที่อยู่ในรถตกใจ 

 

อะ....เอ้ะ อะไรนะ? " ซาเต็นที่สบถออกมาก่อนจะได้ยินเสียงเคาะกระจกพอหันไปทั้งเธอและอุยฮารุตกใจเมื่อคนที่เคาะก็คือมิซากะ อะ.....เอ้ะ คุณมิซากะ " 

 

ทะ.....ทำอะไรอยู่นะคะ " อุยฮารุที่ถามออกมาอย่างแปลกใจก่อนที่คิยาม่าจะเปิดกระจกข้างคนขับ 

 

" เร่งความเร็วมากกว่านี้อีก " 

 

" ไม่ต้องบอกก็ทำอยู่แล้วละน่า! " 

 

" ขอโทษนะ " มิซากะที่จู่ก็กล่าวขอโทษออกมาทำให้คิยาม่าที่กำลังเหยียบคันเร่งสุดตกใจเล็กน้อย " เป็นความผิดของฉันเอง " 

 

" ถ้าหากจุดยืนของเราสลบกันละก็.....บางทีฉันเองก็คงจะทำแบบเดียวกับเธอนั้นแหละ  

 

" งั้นเหรอ..... " มิซากะที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นแล้วหันไปทางหุ่นยนต์เทเลสทีน่า " เดียวฉัน....จะชดใช้ความผิดพลาดในตอนนั้นตรงนี้แหละ! " มิซากะได้รวมกระแสไฟฟ้าเอาไว้และยิงออกไปแต่เทเลสทีน่าได้ป้องกันเอาไว้ได้ทำให้กระแสไฟฟ้าที่ยิงออกไปกระจายออกหมด 

 

" ไฟฟ้าถูกปัดออกงั้นเหรอ " 

 

ฮ่าห์ๆๆ คิดว่าของพรรค์นั้นจะได้ผลรึไง? " 

 

" ถ้างั้น....ก็เจอเจ้านี้หน่อยเป็นไง " มิซากะได้หยิบเหรียญขึ้นและดีดขึ้นฟ้าก่อนจะร่วมไฟฟ้ามาไว้ที่มือและดีดเหรียญออกไปเป็นกระสุนเรลกัน 

 

แต่เทเลสทีน่าที่รู้ความสามารถนั้นก็ได้หยุดหุ่นยนต์ทำให้ระยะของเรลกันนั้นไม่ถึงตัวก่อนจะพุ้งเข้าไปหาต่อ 

 

" คิดว่าฉันไม่รู้รึไง ทุกอย่างของแกฉันรู้หมดแล้ว แม้แต่เรลกันของแกที่มีระยะแค่50เมตรนะ! " เทเลสทีน่าได้ยิงมือกลไกข้างขวาออกไปแต่ก่อนจะถึงตัวมิซากะคิยาม่าได้หักเลี้ยวหลบจนเฉียดอย่างหวุดหวิด 

 

" แยกหน้าเลี้ยวซ้ายค่ะ! " อุยฮษรุที่บอกทางอยู่นั้นก็เห็นข้อความบางอย่างได้ส่งมาที่โน๊ตบุ๊คของเธอ " ข้อความงั้นเหรอ? " 

 

หึพลาดเป้างั้นเหรอ.....ช่างเถอะ " เทเลสทีน่าได้ปลดแขนกลข้างขวาออกก่อนจะเปลี่ยนกับแขนสำรองที่อยู่ข้างหลัง " กรีนมาร์เบิล ไปทางนั้นแล้ว จัดการมันซะ " 

 

" กรีน มาร์เบิ้ล รายงานพวกแอนตี้สกิลมัน อ้ากกก!! " 

 

" ฮ่า? " 

 

เวลาเดียวกันทางขึ้นทางด่วยหมายเลข5ที่หน่วยกรีนมาร์เบิ้ลประจำการอยู่นั้นได้ถูกแอนตี้สกิลนั้นได้ขัดขว้างเอาไว้และกรพหน้ำยิงสกัดเอาไว้อยู่โดยที่โยมิคาว่าและเท็สโซที่นำกำลังมาปิดเอาไว้ 


 


" จะไม่ยอมให้ก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียวเลย!! " เท็สโซได้กระหน้ำยิงยิงกดพวกเจ้าหนยา้ที่MARเอาไว้พร้อมกับโยมิคาว่าได้ติดต่อไปหาอุยฮารุที่อยู่ในรถของคิยาม่า 

 

" ใช่แล้วพวกเราจะต้านเอาไว้ไม่ให้พวกมันไปต่อ....โทษทีทางเบื้องยนกดดันมา เลยยทำได้แค่นี่เท่านั้น " 

 

" ทำไมแอนตี้สกิลถึง.... " 

 

" ช่างเถอะน่า รีบไปหาพวกเด็กๆเร็วเข้า! " 

 

" หน่อยไอ้พวกขยะไร้ประโยชน์.....ถ้างั้นฉันจะจัดการเอง " เทเลสทีน่าเหลืออดได้เร่งกำลังขับพุ้งเข้ามาหาจนแทบกระชันชิดก่อนจะกระหน้ำโจมตีใส่ 

 

บิ้กเกอร์ ไฟนอล อิลูชั่น " ดับเบิ้ลได้ขับแมชชีนฮาร์ดเทอร์บิวเลอร์เข้ามาแล้วใช้บิ๊กเกอร์ชิลด์เข้าป้องกันการโจมตีของเทลสทีน่าเอาไว้ได้ทำให้รอดไปได้ 

 

" ชิจะดื้อด้านไปถึงไหนกัน! ต่อให้พวกแกดิ้นรนมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางช่วยพวกเด็กๆได้หรอก" เทเลสทีน่าได้พูดออกมาก่อนจะปลดแขนซ้ายและสลับเป็นแขนสำรองเหมือนเดิม 

 

" ถึงอย่างนั้น.....ฉันสาบานเอาไว้แล้วต่อให้ต้องดิ้นรนแค่ไหนก็ตาม ์ไม่มีอาจารย์คนไหนที่จะทอดใจและทิ้งลูกศิษย์หรอกนะ!! " 

 

หึ....นั้นนะ...มันแน่นอนอยู่แล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันจะต้องให้เธอเจอกับพวกเด็กๆให้ได้ เพราะแบบนั้นฉันถึงอยู่ที่นี่ยังไงละ "  

 

" ไม่ใช่แค่ฉันสักหน่อย....ต้องบอกพวกเราสิถึงจะถูก " 

 

" ก็ตามนั้นแหละ " 

 

" ป่านนี้แล้วแกจะทำอะไรได้ ตายๆไปได้แล้ว!! " เทเลสทีน่าได้ยิงแขนกลข้างขวาออกไปมิซากะที่ยึดกับหลังคารถของคิยาม่าอยู่นั้นได้ลอยตัวออกก่อนจะใช้กระแสไฟฟ้ารับแขนกลที่ยิงมาไหวก่อนที่ร่างของเธอจะพุ้งตามไปด้วย  

 

PRISM MAXIMUM DRIVE 

 

" ปริซึม เบรก! " ดับเบิ้ลได้ใช้ปริซึมซอร์ดตัดสายเคเบิ้ลของแขนกลออกก่อนจะบังคับแมชชีนเทอร์บิวเลอร์หลบการโจมตีของเทเลสทีน่าก่อนที่เธอจะปลดแขนข้างขวาทิ้ง 

 

" แล้วไงละ....ยังไงฉันก็รู้การโจมตีของพวกแกหมดเปลือกแล้ว " 

 

" ก็ไ่ม่แน่เสมอไปหรอกนะ " ฟิลิปได้พูดขึ้นก่อนที่ดับเบิ้ลจะอ้อมมาด้านหลังเทเลสทีน่าท่าไม้ตายของชิลด์บิ๊กเกอร์ 

 

" ถ้าหากว่าเรลกันของมิซากะ มิโคโตะนั้นโจมตีถึงแค่50เมตรละก็คำตอบก็ง่ายนิดเดียว " 

 

" งั้นก็ผลักแกให้เข้าใกล้ก็พอแล้ว!! " 

 

CYCLONE HEAT LUNA TRIGGER MAXIMUM DRIVE 

 

" บิ๊กเกอร์ ฟูล เบิร์ส!! " ดับเบิ้ลได้ยิงพลังจากชิลด์บิ๊กเกอร์ ยิงซัดเทเลสทีน่าซัดร่างของหุ่นยนต์เธอพุ้งเข้าไปหามิซากะเรื่อยๆ 

 

" มิซากะตอนนี้แหละ " 

 

" ฉันจะแสดงให้เห็นพลังของฉันให้ได้เห็นเอง คุโรโกะ!! " มิซากะได้กลิ้งไปกับพื้นก่อนจะลุกขึ้นและตะโกนเรียกคุโรโกะที่เทเลพอร์ตมาพร้อมมือของแขนกลของหุ่นเทเลสทีน่าที่ดับเบิ้ลได้ตัดไปก่อนหน้า " สิ่งที่ฉันยิงได้ไม่ใช่แค่เหรียญหรอกนะ.....นี่คือพลังทั้งหมดของฉัน!!! " 

 

มิซากะได้ชาร์จพลังทั้งหมดก่อนจะชกมือแขนกลออกไปเป็นกระสุนเรลกันขนาดใหญ่พุ้งเข้าใส่หุ่นที่เทเลสทีน่าอยู่ข้างในจนเรลกันพุ้งทะลุเฉียดร่างของดับเบิ้ลพุ้งขึ้นฟ้าไป 

 

" ให้ตายสิ.....แบบนี้มันไม่ออกจะหนักมือไปหน่อยเหรอ? " ดับเบิ้ลได้บ่นออกมาพร้อมหันไปมองซากหุ่นยนต์ที่นอนอยู่ที่พื้นก่อนจะหันไปแซวมิซากะที่ยืนอยู่กับคุโรโกะ 

 

" นั้นสิคะ...ท่านพี่ " 

 

อะ.....เอิ่ม " 

 

" คุณมิซากะ คุณชิราอิ คุณโชทาโร่ คุณฟิลิป " อุยฮารุที่ลงมาจากรถพร้อมกับซาเต็นที่รีบลงมาด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง 

 

" เป็นอะไรมั้ยคะ บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า? " 

 

" อย่างที่เห็นนั้นแหละ.....หายห่วง " ดับเบิ้ลได้พูดให้ทั้งสองคนโล่งใจก่อนที่คิยาม่าจะลงมาจากรถ 

 

" ช่วยได้มากเลยละ.....ขอบ " คิยาม่าที่กำลังจะขอบคุณแต่มิซากะได้ขัดซะ่อน 

 

" รอเดี๋ยว.....ไว้ค่อยพูดหลังจากที่ช่วยพวกเด็กๆได้แล้วดีกว่านะ "    

 

อื้ม... " 

 

 

ณ โรงงานแรงดันแห่งนึ่ง ในเขตแห่งการศึกษาที่23 

 

หลังจากทีต่อสู้กับเทเลสทีน่าเสร็จพวกดับเบิ้ลก็ได้มาที่จุดหมายที่พวกฮารุเอะอยู่แต่ก็มีคนของMARอยู่ก็ถูกจัดการหมดด้วยฝีมือของดับเบิ้ลและมิซากะตอนนี้พวกเขานั้นได้มาที่ห้องควบคุมหลักกำลังหาตำแหน่งของพวกฮารูเอะอยู่โดยที่เป็นหน้าที่ของอุยฮารุที่กำลังแฮ็กระบบอยู่ 

 

" เป็นยังไงบาง พอจะเข้าใจไหม?" 

 

" ค่ะ แต่ว่าระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนากว่าที่คิดคะ " 

 

จริงๆเลย ท่านพี่เนี่ยจัดการซะเรียบเลย " คุโรโกะที่นั่งบ่นกับมิซากะโดยที่พวกเธอนั่นนั่งพักอยู่ข้างนอกห้อง  

 

" ชะ.....ช่วยไม่ได้นิ ใครจะไปรู้ละว่ามีคนอยู่ในนั้นนะ " 

 

" บุ่มบามจริงๆ " 

 

" เห็นด้วยเลยละ " 

 

" เหะๆๆ " 

 

" เจอแล้วค่ะ จุดเดียวที่ใช้พลังงานไฟฟาผิดปกติในสถานแห่งนี้ คือชั้นล่างสุดค่ะ " 

 

หลังจากที่รู้ตำแหน่งก็ได้ลงไปทันที่จนเจอกับเตียงที่ครอบด้วยกระจกจำนวนมากตั้งอยู่ที่ชั้นล่างที่เชื่อมมาที่เตียงข้างบนที่มีฮารูเอะนอนอยู่ 


 


" คุณฮารูเอะ คุณฮารูเอะ " อุยฮารุที่เห็นฮารูเอะก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีขณะที่คิยาม่าได้เดินมองลงไปข้างล่างก็เจอกับเหล่านักเรียนของเธอ 

 

" ในที่สุด..... "    

 

" คุณฮารูเอะ คุณฮารูเอะ คุณฮารูเอะ " อุยฮารุที่พยายามเคาะกระจกอยู่พักนึ่งก่อนที่ฮารูเอะที่อยู่ข้างในจะค่อยๆลืมตาได้สติแล้วหันมาหาเธอ " คุณฮารูเอะ.....จริงที่จะต้องมีทางเปิดเจ้านี้แน่ " 

 

" รอเดี๋ยวนะ เดียวฉันจะไปดูอีกฝั่งให้ " ซาเต็นได้อาสาไปเดินหาอีกฝั่งก่อนจะวิ่งออกไป 

 

" ฝากด้วยนะคะ " 

 

" คราวนี้แหละ.....จะช่วยพวกเธอให้ได้ " คิยาม่าที่มองไปที่เอดะซากิ บันริที่นอนอยู่ข้างด้วยก่อนที่จะมีเสียงสูงดังขึ้นมาทำให้อุยฮารุ มิซากะและคุโรโกะรู้สึกปวดหัวรวมถึงทางฟิลิปเช่นกัน 

 

" อะ.....อึก.....อึก " 

 

" เห้.....ฟิลิป ฟิลิป "  

 

" สะ....เสียงนี้มัน....หรือว่า " 

 

"ไอพวก....เด็กเวรตะไล " เสียงนึ่งได้พูดขึ้นทำให้มิซากะนั่นหันไปมองก็พบกับเทเลสทีน่าที่มาในสภาพสะบักสะบอมพร้อมอาวุธหอกในมือ 

 

" นี่เธอ..... " 

 

" นี่ถือเป็นคำตอบแทนสำหรับเมื่อกี้แล้วกัน!! " เทเลสทีน่าพูดจบก็เอาหอกในมือฟาดเข้าใส่ร่างของมิซากะและคุโรโกะจนกระเด็นไป 

 

" คุณมิซากะ คุณชิราอิ " 

 

" แก!! " คิยาม่าได้วิ่งเข้าไปแบบตัวเปล่าๆก่อนจะโดนตบจนลงไปนอนกับพื้นซึ่งซาเต็นที่กำลังกลับมาได้ยินเสียงบางอยางกระแทกก็รีบวิ่ง 

 

ฟิลิป.... " 

 

" อ่า.....ยังพอทนไหวอยู่ลุยกันเถอะ โชทาโร่ " 

 

" ถ้านายพูดแบบนั้นละก็!! " ดับเบิ้ลที่แบกสังขารลุกขึ้นแล้วหันไปหาก่อนจะเรียกปริซึมบิ๊กเกอร์ออกมาพร้อมชักปริซึมซอร์ดวิ่งพุ้งเข้าไปหาแต่เนื่องจากผลของCapacity Downทำให้พลังของดับเบิ้ลลดลงจนร่างกายขยับไม่ได้ดั่งใจจนฟันใส่เทเลสทีน่าไม่โดน 

 

เอ้าๆ เป็นอะไรไปดูอืดจริงๆ!! " เทเลสทีน่าที่เพียงแค่เอี่ยวตัวหลบไปมานิดเดียวก่อนจะใช้หอกในมือโจมตีใส่ดับเบิ้ลจนปริซึมซอร์ดและชิลด์บิ๊กเกอร์หลุดจากมือก่อนที่จะโ๗มตีอีกครั้งจนดับเบิ้ลกระเด็นพร้อมคืนร่างทำให้ฟิลิปและโชทาโร่กระเด็นกลิ้งไปคนละทาง 

 

" อึก.....หน่อย " 

 

ฮ่าห์ๆๆๆๆ ฮ่าห์!! ฮ้า~ ค่อยสดชื่อขึ้นหน่อย " เทเลสทีน่าได้รู้สึกโล่งใจหลังจากที่ได้ซัดพวกมิซากะและพวกโชทาโร่จนร่วงลงไปนอนกองกับพื้นก่อนที่ซาเต็นได้วิ่งกลับมาเห็นภาพทั้งหมด " มาดูถูกกันได้นะพวกแกนะ " 

 

" ยัยนั่น " ซาเต็นที่กัดฟันพร้อมกำไม้เบสบอลในมือไว้แน่นก่อนจะตั้งใจเดินออกไปฟาดแต่จู่ๆอุยฮารุที่จู่ได้ตะโกนขึ้นมาทำให้เธอนั่นชะงักไป 

 

Capacity Down สินะคะ เสียงที่ทำให้ผู้ใช้พลังจิตเท่านั้นที่ทรมาณ ที่คุณมิซากะเคยพูดถึง " 

 

" เสียงนี้นะเหรอ " 

 

" อะไรของแก รู้แล้วจะทำไมเหรอ? " 

 

" ถ้าจำไม่ผิดว่ารุ่นปรับปรุงใหม่ขนาดใหญ่จนขยับตัวลำโพงไปไหนไม่ได้ " 

 

" อ่า....ถูกต้องแต่ว่าฉันติดตั้งไว้ทั่วศูนย์วิจัยนี้ คิดว่าจะวิ่งไล่พังจนหมดเลยงั้นเหรอ " 

 

" ระบบขนาดใหญ่แบบนั้น จะต้องมีที่ควบคุมไม่กี่แห่ง เท่าที่สำตรวจอาคารแห่งนี้.....ที่ทีทำแบบนั้นได้ก็มีแต่......ห้องที่พวกเราไปมาก่อนห้องควบคุมกลางเท่านั้น! " อุยฮารุที่พล่ามไปมาอย่างเสียงดังมิซากะที่นอนสะบักสะบอมอยู่แปลกใจก่อนจะหันไปมองหน้าประตูที่มีซาเต็นนั้นยืนฟังทั้งหมดอยู่ก่อนจะเห็นว่าวิ่งออกไป 

 

" ถ้าอย่างนั้นละก็ " เทเลสทีน่าได้เดินเข้าไปหาก่อนจะตบหน้าอุยฮารุจนกระเด็นหลบลงไปนอนกับพื้น " ถ้าหากทำได้ก็ลองดูสิก็ลองดูเซ่.....เหอะเป็นเด็กที่หนวกหูจริง " 

 

ย้ากกก!! " โชทาโร่วิ่งไปหยิบปริซึมซอร์ดที่ตกอยู่ขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าไปจะฟันแต่เทเลสทีน่านั้นที่รู้ตัวได้หันมาใช้หอกในมือกันเอาไว้ได้ก่อน 

 

" ยังจะดื้อด้านอีกนะ ไอ้นักสืบข้างถนน " 

 

" ก็อยากที่บอกไป.....ฉันเป็นคนที่อึดตายยาก แม่สาวโรคจิตบ้าลูกอม.....ไม่สิต้องเรียกว่าป้าหมายเลข1ดีกว่ามั้ง "