Kamen rider W & To aru kagaku no Railgun

ตอนที่ 1 : เมืองเเห่งการศึกษาเเละผู้ใช่พลังจิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

ณ เมืองเเห่งการศึกษา

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ to aru kagaku no railgun academy city

 

ในยามค่ำคืนทีเงียบสงบเเสงไฟที่เปรียบเสมือนเป็นวิวของเมืองเเห่งนี้เเต่ว่าความสงบสุขนั้นได้หายไปเพราะภายในซอกตึกเเห่งนึ่ง

 

" นี้จะ...ทำให้ฉันรับพลังที่เหนือกว่าใครๆงั้นหรอ " ชายคนนั้นที่เหมือนกำลังดูอะไรบางอย่างกับคนเเปลกหน้าที่สวมผ้าคลุมปกปิดใบหน้าไม่ให้รู้พร้อมกระเป๋าที่อยู่ในมือเปิดออกให้ชายตรงหน้า

 

" ถูกต้อง...หากมีสิ่งนี้ไม่ว่าอะไรที่นายต้องการก็ทำได้หมด "

 

" เยี่ยมเลย..... "

 

 

วันรุ่งขึ้น ณ สำนักงานนักสืบนารุมิ


 


ที่นี้มีชายผู้ที่เรียกตัวเองว่าฮาร์ดบอย ฮิดาริ โชทาโร่ เป็นมาสไรเดอร์ซีกซ้ายที่ตอนนี้กำลังนั่งเขียนรายงานด้วยพิมพ์ดีดเเทนที่จะใช่คอมพิวเตอร์เเต่ถึงอย่างนั้นเขาไม่ได้พิมพ์เป็นเเบบภาษาอังกฤษเเต่ว่าเป็นภาษาญี่ปุ่นในรูปเเบบโรมันจิ อย่างเช่น( Hannin ha shuttou sita ) และอีกคนผู้เป็นมันสมองให้กับนักสืบฮาร์ดบอยผู้นี้ก็คือฟิลิปซึ่งเป็นคู่หูของโชทาโร่หรืออีกชื่อนึ่งคือโซโนซากิ ไรโตะ

 

" เน่...ฟิลิปทำอะไรอยู่นะ? "

 

" กำลังสืบค้นเกี่ยวกับ ข่าวลือเมื่อเร็วๆนี้นะ " ถึงจะพูดว่าสืบค้นเเต่ฟิลิปไม่ได้ค้นหาข้อมูลจากคอมพิวเตอร์หรืออะไรเเต่ว่าตัวเขานั้นได้เชื่อมโยงกับห้องสมุดโลกที่อัดเเน่นไปด้วยข้อมูลเเละความทรงจำทุกอย่างบนโลกเพียงเเค่พูดคีย์เวิร์ดที่ต้องก่อนเท่านั้น

 

" เเล้วมันคืออะไรงั้นหรอ? "

 

" โชทาโร่เคยได้ยินเกี่ยวกับเมืองเเห่งการศึกษารึเปล่า? "

 

" อ่อ...ไอเมืองทีเต็มไปด้วยเหล่าผู้มีพลังจิตหรอ.....เเล้วมันทำไมงั้นหรอ "

 

" พอดีผมสนใจเมืองนี้พอควรเลยละ.....ไม่ว่าจะเป็นเมืองที่มีเทคโนโลยีล้ำหน้ากว่าเมืองอื่นเป็น10ปี "

 

" เรื่องพลังจิตหรอ.....ที่นายสนใจนะไร้สาระน่า " โชทาโร่ที่ดูไม่สนใจเรื่องพลังจิตเเม้เเต่นิดเดียวขณะที่กำลังเดินไปรินกาเเฟใส่เเก้ว " อีกอย่างนะฟิลิปเเทนทีจะไปสนใจเรื่องเมืองนั้น....มาสนใจเรื่องตามหาฟาว์เดชั่นXดีกว่ามั้ย "

 

" ก็เพราะเเบบนั้นไงถึงสนใจเรื่องเมืองนี้นะ......ไม่นานมานี้มีข่าวว่าเกิดเหตุเพลิงไหม้ในตามร้านสะดวกซื้อเเถม....ตู้เซฟของธนาคาร3-4บล็อกใกล้ๆได้ถูกเปิดออกด้วยความร้อนสูง "

 

" อะไรกัน.....ก็เเค่ปล้นธนาคารหรอ " โชทาโร่ได้ยินเรื่องเเบบนั้นก็เเทบสำลักจนเป็นไอ " แค่กๆๆ....เดียวๆก่อนนะเมื่อกี้ว่าไงนะ..เเสดงว่ามีพลังจิตจริงนะสิ "

 

" ก็อย่างทีว่าเเหละ....เเต่ว่าดูเหมือนฝีมือคงไม่ใช่เเค่คนที่มีพลังจิตธรรมดาด้วย "

 

" หมายความว่าไงที่ไม่ธรรมดานะ? "

 

" ดูนิสิ " ฟิลิปได้หยิบสเเต๊กโฟนที่เป็นเมมโมรี่เเก็ตเจ็ทซึ่งเปห็นโทรศัพท์มือถือรูปลักษณ์คล้ายเเมลงคูวาตะสีดำพร้อมเปิดรูปออกมาให้โชทาโร่ดูซึ่งภาพที่ถ่ายได้นั้นเป็นรูปเเม็กม่าโดพันท์

 

" เเม็กม่าโดพันท์ทำไมถึง "

 

" นั้นละคำถาม......ทั้งที่องค์กรมิวเสี่ยมเองก็หายไปเเล้ว...แถมในเมืองฟูโตะเองเราก็จัดการทำลายไกอาเมมโมรี่ที่หลงเหลือไปหมดเเล้ว...แสดงว่าเหลือขอสมมุติฐานเพียงอย่างเดียวนั้นก็คือ "

 

" ไกอาเมมโมรี่อาจจะถูกส่งออกไปบางส่วนสินะ....จะบอกว่าเป็นฝีมือของฟาวเดชั่นXงั้นหรอ? "

 

" พวกเราถึงต้องไปพิสูจน์ไงละ "

 

" อ่า....สงสัยคงไม่อยู่เมืองนี้สักพักสะเเล้ว " โชทาโร่ทีนั่งถอนหายใจก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างของสำนักงานไปเห็นฟูโตะทาวเวอร์ที่กำลังหมุนไปมา

 

 

ณ เมืองเเห่งการศึกษา

 

ระบบรักษาความปลอดภัยของเมืองเเห่งการศึกษาเป็นระบบอย่างเเน่นหนาการที่จะยื่นเรื่องเข้ามาที่นี้ได้นั้นไม่เรื่องง่ายเเต่ด้วยการช่วยเหลือของนารูมิ อากิโกะ เป็นหัวหน้าของสำนักงานนารูมิได้ไปขอให้เทรุอิ ริว สามีของเธอทำเอกสารในการเข้ามาในเมืองนี้ให้กับโชทาโร่เเละฟิลิปได้อย่างง่ายดายไม่มีปัญหาใดเเต่ว่าในคราวนี้โชทาโร่ได้เดินทางมาคนเดียว

 

ตอนนี้โชทาโร่ที่ผ่านเด่านเข้าเมืองมาเป็นที่เรียบร้อยก่อนที่โชทาโร่จะขับมอเตอร์ไซค์เข้ามาในถนนของเมืองเเห่งการศึกษาตามทางเดินได้เห็นโดรนทำความสะอาดพร้อมโดรนที่ค่อยตรวจสอบความผิดปกติในเมือง

 

" สุดยอดสมเเล้วที่เป็นเมืองที่ล้ำสมัย " โชทาโร่ได้มองดูวิวรอบเมืองที่เเตกต่างจากฟูโตะพอสมควรเเต่ว่าก่อนจะชมวิวเขาได้มุ่งหน้าไปยังทีเกิดเหตุทันทีซึ่งทีเเรกทีเขาไปก็คือธนาคาร

 

โชทาโร่เห็นป้ายคำเตือนที่เป็นเเบบโฮโลแกรมซึ่งเขาได้เข้าไปในธนาคารจากด้านหลังเดินมาที่ห้องเก็บตู้เซฟก็พบ่องรอยของการล่อมละลายด้วยความร้อนสูง

 

" ดูถ้าจะจริงนะเนี่ย " โชทาโร่ได้หยิบเเบทช็อตขึ้นมาถ่ายเเละเขาที่ไปเเต่ละที่ทุกทีนั้นพบร่องรอยเดียวกันหมดทุกอยากก่อนทีเขาจะมาหยุดพักอยู่ที่ในย่านการค้าเขตการศึกษาที่7

 

" ถูกอยากที่นายพูดเลยฟิลิป....เห็นรูปที่ส่งไปเเล้วใช่มะ "

 

" อ่า....เห็นเเล้วละ...ไม่ผิดเเน่....จุดที่ถูกความร้อนสูงละลายเหล็กเเบบนี้แม็กม่าโดพันท์ไม่ผิดเเน่ "

 

" เห้อ...เเต่ว่าน่ากว่าจะเข้าไปในที่เกิดเหตุได้ลำบากน่าดูเลย "

 

" ทำไมหรอ? "

 

" ก็มีนักเรียนที่สวมปอกเเขนสีเขียวมาปิดกั้นพื้นที่นะสิ "

 

" ที่เมืองเเห่งการศึกษานั้นได้มีหน่วยที่ดูเเลความปลอดภัยของเมืองจากภัยร้ายที่เรียกว่าจัสเมนต์ "

 

" จัสเมนต์....แสดงว่าเป็นพวกที่มีพลังจิตนะสิ "

 

" ตามนั้นเเหละ "

 

" เห้อ.....พวกเราควรจะถอนตัวจากคดีนี้ดีมั้ยน่า " โชทาโร่ที่วางสายจากฟิลิปนั่งคอตกอยู่ที่ม้านั่งก่อนจะเงยหน้าไปเห็นร้านเครปฟูสทรัคอยู่ตรงหน้าที่เต็มไปด้วยเหล่านักเรียนเเละนักท่องเที่ยวต่าง " เอาน้ำตาลเข้าหัวหน่อยสมองจะได้เเล่นหน่อยดีกว่า "

 

โชทาโร่ที่กำลังเดินจะไปซื้อเครปก่อนจะชะงักเเล้วมองไปรอบรู้สึกผิดสักเกตุร้านธนาคารร้านนึ่งที่ปิดชัตเตอร์กันขโมยทั้งที่ตอนนี้เป็นเวลากลางวันอยู่เเต่ก็ลองนึกที่เกิดเหตุต่างๆก็สันนิฐานได้บางอย่าง

 

" ปิดทำการหรอ.....หรือว่า "

 

ไม่ทันไรชัตเตอร์ที่ตอนนี้เคยปิดได้ถูกพังออกมาด้วยเเรงระเบิดจากด้านในทำให้คนที่อยู่แถวนั้นต่างตกใจก่อนที่จะเห็นเงาสามคนได้เดินออกมาพร้อมถุงเงิน

 

" เห้ย..อย่ามัวชักช้ารีบหนีเร็วเข้า "

 

" เจ้าพวกนั้นโจรนิน่า " โชทาโร่ที่กำลังวิ่งไปจัดการเเต่ได้เห็นเด็กม.ต้นคนนึ่งได้ขว้างทาง3คนนั้นอยู่

 

" หยุดเดียวนี้นะค่ะ...จัสเมนต์ขอจับกุมในข้อหาทำลายทรัพสินเเละปล้นขโมยค่ะ "

 

" เห้ยๆ....เอาจริงดิ " โชทาโร่ที่ยืนมองอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

โจรทั้งสามที่มองดูเด็กม.ต้นตรงหน้าก่อนจะมองหน้ากันพร้อมหัวเราะเยาะออกมา


 

" อะไรกันเนี่ยจัสเมนต์ขาดคนถึงขนาดใช่แรงงานเด็กเลยหรอ? ฮ่าห์ๆๆๆ "

 

" เอ้าๆ....เจ้าหนูถ้าไม่หลีกทางจะเจ็บตัวเอาน่า!!! " โจรคนอ้วนได้พูดดูถูกก่อนจะวิ่งเข้าไปหากำลังจะต่อยเเต่ว่าเด็กคนนั้นหลบอย่างง่ายดาย

 

" คำพูโของลูกกระจ็อกเเบบนั้นนะ " เด็กม.ต้นคนนั้นได้ใช่เท้ายันจนตัวโจรที่ใหญ่กว่าเธอเป็นหลายเท่าจนลอยได้ก่อนจะถูกปัดจนล้มลงกับพื้นอย่างเเรงจนสลบคาที " ระวังจะเจ็บตัวไม่ณุ้ตัวนะค่ะ "

 

" หน่อยเจ้าเด็กนี้ "  ได้มีโจรคนนึ่งที่เเบมือออกพร้อมจุดไฟที่มือด้วยมือเปล่า


 


" อย่ามาเสียใจที่หลังละไอหนู....บังคับให้เอาจริงเเบบนี้ได้ถูกเผาเป็นขี้เถาเเน่ "

 

" ไพโรคิเนซิสต์หรอ " เด็กสาวม.ต้นคนนั้นได้วิ่งออกข้างเพื่อที่จะอ้อมเข้าไปหา


" จะหนีหรอ " โจรคนนั้นได้ยิงลูกไฟออกไปเลี้ยวไปหาเเต่กลายเป็นว่าที่ลูกไฟไปนั้นไม่มีใครอยู่จึงทำให้โจรคนนั้นพร้อมโชทาโร่ตกใจ

 

" หายไปเเล้ว "

 

" ใครกันเเน่ที่หนีหรอค่ะ? " เด็กสาวม.ต้นคนนั้นได้มาโผล่อยู่ตรงหน้าของโจรทำเอาตกใจก่อนจะหายไปอีกครั้งเเล้วมาอยู่ด้านหลังก่อนจะเตะเข้าไปทีหลังจนล้มเเล้วร่างของเธอก็หายไปอีกร่างของโจนล้มลงก่อนจะมีเข็มได้ปักที่ชายเสื้อและเเขนเสื้อจนไม่สามารถขยับไปได้

 

" นี้นะหรอ....การต่อสู้ของผู้มีพลังจิต "

 

" ทะ...ทเลพอต์งั้นหรอ? "

 

" ถ้ายังขัดขืนละก็....ดิฉันจะเอาเจ้านี้เข้าไปอยู่ในร่างกายของคุณนะค่ะ " เด็กสาวม.ต้นที่กำลังถือเข็มขนาดเท่าตะปูเอาไว้ในมือพร้อมข่มขู่


 


" สุดยอดไปเลย..... "

 

" อะ....พี่ชายเป็นใครหรอครับ "


" เอาน่ามากับฉันสะ "

 

" ปล่อยเด็กคนนั้นนะ "

 

โชทาโร่ได้หันไปเห็นเด็กคนนึ่งที่กำลังถูกโจรจับไปเป็นตัวประกันเเต่ได้มีเด็กม.ต้นคนนั้นเข้าไปดึงเอาไว้ก่อนจะเตะเข้าบ่องหน้าจนล้มลง


 


" คุณซาเต็น " ไม่นานได้มีเด็กม.ต้นอีกคนที่ใช่เครื่องเเบบเหมือนกันวิ่งเข้ามาหา

 

" บ้าจริงใครจะไปยอมถูกจับกันละ " โจรคนนั้นที่กำลังจะวิ่งหนีไปขึ้นรถเเต่ได้มีกระเเสไฟฟ้านึ่งยิงเข้าใส่ดักหน้าก่อนจะถึงรถ

 

" อั้ยยะ "

 

" คุโรโกะ...โทษทีน่าเจ้านั้นนะดูเหมือนจะมาหาเรื่องเป็นการส่วนตัวขอลงมือละกัน "

 

" เอิ่ม....ท่านพี่ค่ะ "

 

" คราวนี้อะไรอีกละเนี่ย " โชทาโร่ได้หันไปที่ถนนพบนักเรียกม.ต้นอีกคนที่มีกระเเสไฟฟ้าทั่วตัว

 

" หน่อยเเก.....ฉันจะขยี้พวกเเกให้หมด " โจรคนนั้นที่ขึ้นรถได้สำเร็จได้สตาร์ทเครื่องเเล้วขับพุ้งออกไปก่อนจะหันมาทางเด็กนักเรียนม.ต้นเมื่อครู่ " ฉันจะบดขยี้เเกทิ้งสะ "

 

ไม่นานรถคันนั้นได้ขับพุ้งเข้ามาด้วยความเร็วหมายจะพุ้งเข้าชนเด็กคนนั้น

 

" เห้ย...อันตรายรีบหลบมาสะ " โชทาโร่ได้ตะโกนเรียกนักเรียนคนนั้น

 

" อันตรายหรอ.....คิดว่าเเค่นั้นจะทำอะไรฉันได้ " เด็กคนนั้นได้หยิบเหรียญออกมาก่อนที่กระเเสไฟฟ้าได้มารวมที่มือทีถือเหรียญก่อนจะยื่นออกไปพร้อมดีดยิงออกไปจากเหรียญกลายเป็นเหมือนกระสุนเรลกันยิงออกไป





ทำให้รถของโจรนั้นพลิกตีลังกาไปมา2-3ตลบหน้าพุ้งปักลงพื้น



" ทะ...ท่านพี่หนักมือไปเเล้วนะค่ะ "

 

" สะ...สุดยอด " เด็กม.ต้นที่ชื่อซาเต้นได้หันไปมองด้วยเเววตาที่ไม่เชื่อสายตา

 

" นะ...หน่อย " โจรคนเเรกที่ถูกจัดการไปค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ " พวกเเกจะต้องชดใช่ " จู่ๆมันได้หยิบไกอาเมมโมรี่ขึ้นมาก่อนจะกดให้ทำงาน

 

BEAST!

 

"ไกอาเมมโมรี่ "

 

" ทางฉันเองก็ " ชายที่ถูกคุโรโกะได้จับเอาไว้ก็หยิบออกมาเช่นกัน

 

MAGMA!

 

" อะไรกันนะค่ะ? "

 

ทั้งสองได้เสียบเข้าในร่างก่อนที่ร่างกายของพวกเขาจะเเปลงร่างกลายเป็นโดพันท์

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

" สัตว์ประหลาดงั้นหรอ? "

 

" คุโรโกะ...พาพวกคุณซาเต็นหนีไปสะ "

 

" รับทราบ....อุยฮารุแอนติสกิลละ "


" กำลังมาเเล้วละค่ะ...คุณมิซากะหนีเถอะค่ะ "

 

" ใครจะไปยอมหนีกันละ " มิซากะได้ควมคุมกระเเสไฟฟ้สก่อนจะยิงออกไปใส่เเต่โดพันท์ทั้งสองไม่เกิดผลอะไรก่อนจะวิ่งเข้าใส่เธอทันที  " บ้าน่า "

 

มิซากะที่พยายามโจมตีใส่บีสโดพันท์ที่กำลังวิ่งเข้ามาโจมตีใส่จนร่างกระเด็นลงไปสร้างบาดเเผลสำเร็จเเต่มันก็สามารถสมานกลับมาเหมือนเดิมก่อนที่เเม็กม่าโดพันท์จะยิงลูกไฟเข้ามาใส่ทันที

 

" เสร็จกันหลบไม่ทันเเน่ " ในช่วงเวลาระยะสั้นนั้นโชทาโร่ได้วิ่งเข้าไปดึงร่างของมิซากะหลบออกมาได้อย่างฉิวเฉียด " นี้นาย "

 

" ให้ตายสิ...ดูเหมือนจะมีอยู่จริงสะด้วยเจ้าโดพันท์ "

 

"แกเป็นใครกัน...หรือว่าเเกคือคนมีพลังจิตหรอ? " บีสโดพันท์ได้ถามออกมาก่อนที่โชทาโร่จะขยับหมวกของเขาให้กระชับ

 

" เปล่าหรอก....ฉันก็เเค่นักสืบฮาร์ดบอยก็เท่านั้น  " โชทาโร่ได้พูดออกมาพร้อมยิ้มมุมปากก่อนจะหยิบเอาไดรฟเวอร์ออกมาสวม " ลุยกันเถอะฟิลิป " 

 

"เอิ่ม...โชทาโร่โทษทีน่าตอนนี้ยังไม่ว่างนะ "  เสียงของฟิลปที่ดังในหัวของโชทาโร่เนื่องจากพอสวมเข็มขัดเเล้วจิตของเขากับฟิลปจะเชื่อมต่อกัน

 

" ห๊าาา......นี้นายทำอะไรอยู่นะ "

 

" พอดีกำลังสืบค้นเกี่ยวกับพลังจิตอยู่นะ.....รู้สึกว่ามีหลายประเภทมากเลยละน่าสนใจจริงๆ "

 

" มันใช่เวลารึไงเนี่ย..ปัดโธ่ววว " โชทาโร่ที่บ่นใส่ฟิลิปโดยที่คนรอบข้างคิดว่าตะโกนพูดอยู่คนเดียวทำเอาทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างงงงวยกับโชทาโร่

 

" ทำบ้าอะไรของเเก...แสดงปาหี้รึไง "

 

" ให้ตายสิ...ช่วยไม่ได้งั้นลุยเดียวก็ได้ " โชทาโร่ได้ดึงดับเบิ้ลไดรฟเวอร์ออกก่อนจะเอาอีกอันมาที่มีเพียงเเค่ด้านขวาอันเดียวพร้อมหยิบเมมโมมร่สีดำออกมา

 

JOKER!

 

" แปลงร่าง "

 

 

 

" นะ...นั้นมันอะไรกันนะ " ซาเต็นที่หันไปมองร่างสีดำตรงหน้า

 

" เหมือนจะเคยอ่านเจอนะค่ะ.....ชายผู้สวมหน้ากากเเล้วออกต่อสู้ปกป้องชาวเมืองจากสัตว์ประหลาดมาสไรเดอร์"

 

" เอาล่ะ...จงนับความผิด....ของตัวเองไว้สะ "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #9 poon_pndg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:48
    อารมณ์เหมือนภาคต่อ ดีมากๆๆๆ
    #9
    0
  2. #2 Code; Ver.million (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:58

    ชอบมาสไรเดอร์w มากกกกกก

    #2
    0