Kamen rider Build & Symphogear GX

ตอนที่ 35 : จงเชื่อมั่นเเล้วจับมือไว้เเล้วสู้ไปด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    24 ก.ค. 62

" คาเมนไรเดอร์ จิโอ ไงละ " จิโอได้หันมาเเนะนำตัวกับเซ็นโตะที่กำลังงรวมถึงคนอื่นๆด้านหลัง

 

" คาเมนไรเดอร์งั้นหรอ? "

 

" เอาล่ะ.....ฉันจะช่วยพวกนายอีกเเรงก็เเล้วกันนะ " จิโอได้หยิบเอานาฬิกาที่เเดงน้ำเงินขึ้นมาก่อนจะหมุนทีตัวนาฬิกาจนกลายเป็นหน้าของบิลด์เเล้วกดปุ่มบนเพื่อทำงานก่อนจะเอามันไปเสียบไดรฟเวอร์ด้านซ้าย

 

BUILD

 

เเละทำการกดที่ปุ่มด้านบันของไดรฟวเอร์ทำให้ตัวมันเอียงเหมือนปลดล็อคเเล้วทำการเอามือหมุนไดรฟเวอร์จนหมุน360องศามาอยู่แบบเดิม

 

RIDER TIME KAMEN RIDER ZI-O ARMOR TIME  BEST MATCH BUILD


 

" รูปร่างเเบบนั้น...บิลด์งั้นหรอ? " ซึบาสะได้พูดขึ้นก่อนที่จิโอจะวิ่งพุ้งเข้าหาเเครอลที่พึ่งลุกขึ้นมาพร้อมพุ้งเข้าไปใช่สว่านของเขาจะทะลวงใส่เเต่เเครอลที่เอาสว่านตัวเองขึ้นมาโจมตีกลับทำให้เข้าปะทะกัน

 

" เเกเป็นใครกันเเน่ "

 

" ฉันก็เเค่จอมมารที่ผ่านมาเฉยๆ " จิโอได้ดันสว่านเข้าไปจนทำลายของเเครอลได้เธอจึงรีบทิ้งระยะห่างเเละใช่สายพินเข้าโจมตีใส่ทันทีเเต่จิโอก็ใช่สว่านที่มือตัดขาดอย่างง่ายดาย " บ้าน่า "  

 

" เอาล่ะ......ดูเหมือนว่าเครื่อดนตร๊ของเธอจะใช่ไม่ได้เเล้วน่า "

 

" หน่อยเเก...... " เเครอลที่โรกธจากคำพูดของจิโอจึงกระหน้ำยิงพลังเข้าใส่จิโอไม่หยั่งจนล้มกลิ้งลงไปนอนกับพื้น

 

" เจ็บๆ.....ดูเหมือนว่าจะดูถูกเธอเกินไปสะเเล้วเเหะ...ถ้างั้น "

 

EX-AID

 

RIDER TIME KAMEN RIDER ZI-O ARMOR TIME  LEVEL UP EX-AID


 

" คราวนี้เอ็กเซดหรอ? "

 

" เอาละน่า..... " จิโอได้กระโดดพุ้งขึ้นไปขณะที่เเครอลได้กระหน้ำยิงใส่เเต่จิโอก็กระโดดหลบไปมาเหมือนการกระโดดของเอ็กเซดพุ้งขึ้นไปเหนือหัวเเครอลเเล้วพุ้งลงมาใช่คอนที่มือทั้งกระหน้ำทุบใมส่ร่างจนเเครอลร่วงตกลงมาที่พื้น

 

" อัก......หน่อย...แก "

 

จิโอทืโดดลงมากลับมาอยู่ในร่างเดิมเเล้วหันไปหาเเครอลที่ยืนกัดฟันอย่างเจ็บใจ

 

" เอาล่ะ.....มาจบกันเลยดีกว่า "

 

FINISH TIME

 

รอบๆตัวเเครอลที่มีตัวอักษรญี่ปุ่นที่เขียนว่าคิกซ์ล้อมตัวเธอเอาไว้เธอที่พยายปัดมันออกก็ไม่มีทีท่าจะขยับเเม้เเต่น้อย

 

" อะไรกัน....เจ้าตัวอักษรพวกนี้ "

 

TIME BREAK!

 

จิโอได้กระโดดขึ้นไปเเล้วไรเดอร์คิกซ์มาหาพร้อมตัวอักษรได้เรียงเป็นตอนเรียง1ก่อนที่จิโอจะเตะผ่านตัวอักษรทั้งหมดเข้าใส่ร่างของเเครอลจนร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

" สามารถจัดการเเครอลได้งั้นหรอ " คาซึมิเเบกร่างเก็นโทคุลุกขึ้นมายืนพร้อมคนือ่นที่ทยอยลุกหมดเเล้วเเละได้มองดูการต่อสู้ของจิโอกันทุกคนเเต่จู่ได้มีเเสงสีเหลืองได้พุ้งออกมาก่อนจะเห็นร่างเเครอลที่ไร้บาดเเผล

 

" เเสบนักน่า "

 

 Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Beloaris 


เสียงบทเพลงที่ขับร้องออกมาจากด้านหลังของพวกฮิบิกิก็คือมาเรีย ชิราเบะเเละคิริกะที่อยู่ร่างอิกไนท์กำลังร้องเพลงออกมาทำเอาพวกเซ็นโตะก็หันไปมองตาม

 

" พวกเธอ...ปลอดภัยงั้นหรอ? " บันโจได้ถามออกมาก่อนมาเรียจะหันไปมามองพร้อมหยักหน้าให้

 

หลังจากChateauถูกทำลายภายในก็ถูกทำลายอย่างไม่เหลือสภาพเดิมเหมือนก่อนหน้านี้มาเรียที่นอนสลบอยู่ค่อยได้สติลืมตาขึ้นพบร่างๆนึ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอพอมองดีๆก็คือจิโอที่ยืนอยู่ตรงหน้า

 

" นะ...นายคือ "

 

" คาเมนไรเดอร์ จิโอ.....คนที่ช่วยพวกเธอเอาไว้ก่อนที่ซากปราสาทนี้จะถล่มมาใส่พวกเธอนะ "

 

"  ชิราเบะกับคิริกะละ? "

 

" มาเรีย!!! " เสียงคิริกะได้ดังออกมาก่อนจะทำให้เธอหันไปหาพบร่างดร.เวลที่ถูกซากทับครึ่งร่าง

 

" อะ...อ่าา " ดร.เวลที่ตอนนี้ร่างกายอ่อนเเอจากเสียเลือดมากเเถมยังกระดูกหลายส่วนหักจากการที่ปราสาทถล่มทัยร่างของเขา

 

" ดอกเตอร์ เวล "  มาเรียได้เดินเข้าไปหาดร.เวลโดยทีมีจิโอยืนมองอยู่ข้างหลัง

 

"โทษด้วยที่ฉันไม่สามารถช่วยเขาไว้ได้ "

 

" ดูเหมือนว่า.....จะยังไม่ตายสินะ "

 

" หรือว่านายจะ.... "

 

" ที่ทำไปก็เเค่ให้พวกเธอ.....ไปเล่าวีรกรรมเรื่องราวของฉันให้โลก...ได้รู้ "  ดร.เวลที่เงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม "  เอาล่ะ...รีบไปซะสิ...ไปเเสดงความน่าสมเพชให้โกลได้รับรู้....รึว่าเธอจะร้องไห้เหมือนเด็กอีกละ"

 

ดร.เวลได้หยิบบางอย่างขึ้นมาเป็นการ์ดข้อมูลบางอย่างให้มาเรีย

 

" นั้นมัน "

 

" ความรักไงละ "

 

" ทำไมถึงเป็นความรักกัน "

 

" ซิมโฟเกียร์นะ.....ไม่ได้เป็นเครื่องมือที่กำเนิดปาฏิหาริย์เพียงอย่างเดียวหรอกนะ....ถ้าหากเธอต้องการพลังละก็ยื่นมือมารับไปซะ " มาเรียได้ยื่นมามารับก่อนที่เรี่ยวเเรงสุดท้ายของเขาได้หมดลงจนมือตกลงพื้น " มาเรีย...ตอนนี้ผมนะเป็นวีรบุรษรึยังนะ "

 

" อ่า.....นายในตอนนี้นะเป็นวีรบุรษเเล้วละ " จิโอได้เดินเข้ามาพูดทำเอาดร.เวลยิ้มไม่หุบ

 

" ถึงจะไม่รู้ว่านายเป็นใครเเต่ก็ขอบใจนะ " ดร.เวลได้ยิ้มออกมาก่อนจะก้มหน้าลงไปพร้อมเเน่นิ่งไปไม่มีวันตื่น

 

" เป็นวีรบุรุษที่เลวที่สุดเลยละ " มาเรียได้หันหลังพูดใส่ก่อนจะเดินจากไป

 

กลับมาปัจจุบันทั้ง6ก็ได้ร้องสุดยอดบทเพลงออกมาผสานกันโดยมีจิโอ เซ็นโตะเเละพวกบันโจยืนมองอยู่

 

 Gatrandis Babel Ziggurat Edenal Emustolronzen Fine El Zizzl

 

" คิดว่าของพรรค์นั้นจะหยุดฉันได้งั้นหรอ!!!! " เเครอลได้ระเบิดพลังมหาศาลออกมาอีกครั้งเเล้วยิงเข้าใส่พวกฮิบิกิทันที

 

" ฮ้ากกกกก.......S2CA Hexa-Conversion...ฉันจะใช่กังกุงเนียร์รับพลังเอาไว้เอง "

 

" ฉันจะใช่อาร์กาโทลัม...ช่วยควบคุมอีกเเรงเอง "

 

" ถ้าเป็นวิธีนี้ละก็!!! " เซ็นโตะที่เหมือนนึ่งอะไรออกจึงหยิบจีเนียสบอทเทิลขึ้นมา

 

GREAT ALL YEAH

 

GENIUS

 

ARE YOU READY!

 

" อัก......อ้ากกก " เซ็นโตะที่วิ่งฝ่าเข้าไปพร้อมเกิดปฏิกิริยาจาการเเปลงร่างเล็กน้อย " แปลงร่าง!!! "

 

KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI!

 

" ค้นพบ.....สมการเเห่งชัยชนะเเล้ว "

 

บิลด์ได้วิ่งฝาพลังของเเครอลเข้าไปก่อนที่บอทเทิทั้ง6จากอามเมอร์เกียร์ของพวกฮิบิกิได้หลอมรวมกันเป็นบอทเทิลสีรุ้งมาอยู่ที่มือของบิลด์ได้ต่อยสะท้านกับพลังของเเครอล

 

ONE SIDE  GYAKUSIDE ALL SIDE

 

READY GO?

 

GENUIS FINISH!

 

บิลด์ได้ยันค่อยๆเข้าไปหาเเครอลช้าๆพร้อมร่างของบิลด์ได้ปล่อยสะสารออร่าสีรุ้งกระจายออกมาจนกลายเป็นเหมือนผ้าพันคอเเบบฮิบิกิ6สีต่างสีของเกียร์เเละค่อยซึมสับพลังของเเครอลได้มาร่วมอยู่ในบอทเทิลสีรุ้งทั้งหมด

 

" บ้าน่า...เจ้าหมอนั้นกำลังดูดโฟนิคเก็นของเราไปงั้นหรอ "

 

" นี้เเหละคือปาฏิหาริย์สุดท้ายของพวกเราฮิบิกิ......รับนี้ไปซะ " บิลด์ได้หันมาพร้อมเอาบอทเทิลสีรุ้งอันบรรจุลงไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์

 

FULL BOTTLE MATCH DESU

 

FULL BOTTLE MATCH BREAK!!!!

 

บิลด์ได้เหนียวไกยิงออกไปเป็นเป็นพลังงานสีรุ้งเข้าใส่ร่างทั้ง6

 

Genetetor….X-Drive!!!! " ฮิบิกิได้รับพลังมาก่อนจะงัดขึ้นไปบนฟ้าเเปรเปลี่ยนพายุพลังงานสีรุ้งเมฆที่เคยครึ่มได้หายไปปรากฎเเสงสว้างทั้ง6ดวงได้ลงมา

 

SZS-GX: Xdrive Transformation -Gif by tiranodragon3

 

" เอาล่ะ......ที่เหลือจัดการเอาเองเเล้วกัน " จิโอได้เดินหายไป


เวลาเดียวกันที่ห้องบัญชาการพ่อของฮิบิกิที่มองดูร่างเอลฟไนท์ที่กำลังหอบอย่างหนัก

 

" นี้เธอ...เป็นอะไรรึเปล่า " เขาได้ถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะเห็นน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาของเอลฟไนท์ " น้ำตา? "

 

ทางด้านนอกบิลด์ที่ยืนหอบพร้อมมองดูบอทเทิลสีรุ้งในมือก่อนจะเงยไปมองพวกฮิบิกิที่อยู่ในร่างX-drive

 

" ว่าเเล้วเชียวว่าต้องได้ผล "

 

" เเกจงใจดูดโฟนิคเก็นของฉันเพื่อให้กลายเป็นX-Driveงั้นหรอ....แกเป็นใครกันเเน่ "

 

" ฉันก็เเค่นักฟิสิกส์อัจฉริยะก็เท่านั้นเอง "

 

" 7ต่อ1 "

 

" เธอเป็นนักเล่นเเร่แปรธาตุเเค่จำนวนคนมันทำอะไรเธฮไม่ได้หรอก " ซึบาสะที่ยังคงความปลอดภัยถึงเเม้จะอยู่ในร่างX-Driveก็ตาม

 

" เเต่ว่าพวกเรามีX-Driveอยู๋จัดการได้เเน่ " คริสที่ดูมั่นใจได้พูดออกมา

 

" คิดว่าพึ่งปฏิหาริย์แบบนั้นจะเอาชนะฉันได้งั้นหรอ "

 

" ทุกคนช่วยกันสร้างพลังนี้ขึ้นมา "

 

" เธอลงออธิบายความหมายของปฏิหาริย์ได้งั้นหรอเดส!!! "

 

" ได้อยู่เเล้วสิ " ทุกคนต่างตกใจเมื่อน้ำเสียงเเครอลที่ดูโกรธสุดเมื่อได้ยินคำว่าปฏิหาริย์

 

" ปฏิหาริย์นะ เคยทำให้คนๆนึ่งที่ช่วยเหลือคนทั้งหมู่บ้านจากโรคระบาดเเต่พวกนั้นหาว่าเขาใช่เวทมนต์แล้วสุดท้ายเเล้ว พวกมันก็ทำลายปฏิหาริย์นั้นเเล้วก็เผาเขาทั้งเป็นไงละ!!!"

 

" คุณพ่องั้นหรอ? " ฮิบิกิที่เหมือนจะเดาออกว่าคนที่เเครอลกำลังพูดคือใคร

 

" เชื่ออย่างอื่นมากกว่าความจริง ทั้งๆที่ไม่มีหลักฐานฉันเลยChateu de Tiffauges เพื่อทำตามความปราถนาของฉันหรือก็คือทำให้ทุกอย่างจบสิ้นซะ.....ถึงอย่างนั้น "

 

" กำลังร้องไห้งั้นหรอ? "  บิลด์ที่เห็นน้ำตาของเเครอลได้ไหลออกมา

 

" ปฏิหาริย์ไม่ต่างจากโรคระบาดจึงเป็นเหตุผลที่ฉันจะต้องทำลายมันซะ.....เพราะงั้นฉันถึงไม่ยอมรับปฏิหาริย์อะไรเลยไงละ!!! " แครอลได้หยิบเอาผลึกอรูคานอยท์โยนกระจายออกไปทั่วปรากฎร่างจำนวนมากไม่ว่าจะบนฟ้าหรือบนดินก็เต็มไปด้วยอรูคานอยท์

 

" อรูคานอยท์หรอ " เก็นโทคุที่หันมองรอบๆทีเต็มไปด้วยอรูคานอยท์เเละตอนนี้ก็ล้อมพวกเขาเอาไว้เเล้ว

 

" ยัยนั้น.....ทั้งๆทีปราสาทนั้นพังเเล้วยังจะทำลายโลกอยู่อีกหรอเนี่ย " คาซึมิ

 

" มีเเต้องลุยเท่านั้นเเหละ " บันโจได้หยิบเอาเเม็กม่านัคเคิลขึ้นมาพร้อมคาซึมิหยิบโรบอทเจลลร่เเละเก็นโทคุหยิบค็อกโดคไดบอทเทิลออกมา

 

BOTTLE BURN CROSS MAGMA

 

ROBO JELLY

 

DANGER  CROCODILE!

 

" แปลงร่าง "

 

CROSS MAGMA

 

ROBOT IN GREACE

 

CROCODILE IN ROUGE

 

" ฮิบิกิ...ฮิบิกิ " เสียงของพ่อฮิบิกได้ดังออกมาจากหูฟังของเธอ

 

" คุณพ่อ "

 

" เด็กคนนี้กำลังร้องไห้อยู่นะ "

 

ฮิบิกิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ได้หันไปมองเเครอลที่ยังมีน้ำตาไหลออกมาอยู่

 

" งั้นหรอ....เด็กที่กำลังร้องไห้ก็ต้องเข้าไปปลอบสินะ "

 

" ไม่ว่าอะไร....ก็จะทำลายให้หมด....ทุกสิ่งทุกอย่าง!!! "

 

อรูคานอยท์ขนาดใหญ่ที่ไล่ทำลายตึกเเละตัวอื่นก็เริ่มทำลายตามๆกันไป

 

" คุณซึบาสะ " ฮิบิกิได้หันไปพูดกับซึบาสะที่อยู่ข้างซึ่งเธอได้ชักคาตานะออกมาจากฝัก

 

" เข้าใจเเล้วละทาจิบานะ"

 

" ครั้งเเรกเลยน่าที่ใช่ Screwball เเบบนี้นะ" คริสพูจบก่อนจะเปลี่ยนเกียร์ของเธอกลายเป็นป้อมปราการลอยได้เคลื่อนที่

 

File:Symphogear GX Episode 13 END 04.png

 

" เเยกออกไปเเล้วกำจัดอรูคานอยท์ให้หมด "  มาเรียได้ดึงดาบออกมาจากกลางอกเเล้วหันดาบใส่อรูคานอยท์

 

Takusu tamashī yo tsunagu tamashī yo

Ten wo habataku hikari

Yumi ni tsugaeyou

 

ฮิบิกิได้เปลี่ยนเกียร์ที่เเขนกลายเป็นหอกกังกุงเนียร์บินพุ้งเข้าไปทะลุโจมตีใส่อรูคานอยท์ที่เดียวหลายตัวรวดเดียว

 

" พวกเราจะจัดการบนพื้นเอง......ลุยกันเลยบันโจ "

 

" อ่า......ลุยเลย "

 

FULL FULL MATCH DESU

 

SPECIAL TURE HIT PARADE! HIT PARADE! HIT PARADE!

 

BOTTLE BURN

 

" ฮ้ากกกก!!! "

 

FULL FULL MTACH BREAK!

 

MEGA SLASH

 

VOCALNIC KNUCKLE ACHA ACHA ACHA

 

บิลด์ได้เวียงดาบฟันใส่คลื่นดาบสีรุ้งพุ้งออกไปพร้อมกับครอสได้ฟันเปลวเพลิงออกไปพร้อมเอานัคเคิลต่อยออกไปเป็นกำปั้นเปลวเพลิงทำลายร่างอรูคานอยท์ทั้งตัวเล็กๆเเละตัวขนาดใหญ่

 

" แครอลเป็นเพียงเเค่เด็กคนนึ่งที่เข้าใจผิดมาตลอด " บิลด์ได้วิ่งเข้าไปหาฝูงอรูคานอยท์พร้อมกับครอส

 

[Hi/Ts/Ch] Nan oku no ai wo kasane

[Hi/Ts/Ch] Warera wa toki wo kasanete

[Hi/Ts/Ch] Gensho no kodō no uta e to

[Hi/Ts/Ch] Warerai wa ima kaeru

 

" เธอเองก็เหมือนกับพวกเรา " คิริกะที่บินพุ้งเข้าไปพร้อมใช่เคียวฟันใส่ร่างของอรูคานอยท์บนฟากฟ้าพร้อมกับชิราเบะที่ใช่โยโย่ได้สร้างใบเลื้อยพลังงานเวียงเข้าฟันรอบๆ

 

" เธอเองก็ต้องทรมาณไม่เเพ้เลยสินะ....แต่เธอก็พยายามที่จะเปลี่ยนเเปลงทุกอย่างด้วยตัวเอง "

 

" ฮ้ากกกก " มาเรียได้ใช่ดาบเเทงเสียบเข้าร่างของอรูคานอย์ตรงหน้าก่อนจะปล่อยดาบสั้นจำนวนมากเเล้วเวียงฟันร่างฟันตัดร่างของอรูคานอยท์ยักษ์ตรงหน้า " ต่างกันที่ว่า เธอนั้นพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว "

 

Tsumugu tamashī yo ude ni tsutsumarete

Taiyō no yō ni tsuyoku

Tsuki no yō ni yasashiku

 

[Ma/Ki/Sh] Wakitatsu mirai

[Ma/Ki/Sh] Monogatari wa owari e

[Ma/Ki/Sh] Soxe mata saku no darou

[Ma/Ki/Sh] Kiseki wa yagate rekishi e to

[Ma/Ki/Sh] Hokori kirameku darou

 

" จะต้องช่วยยัยนั้นให้ได้เพราะว่าฉันเองก็เคยถูฏช่วยเอาไว้เหมือนกัน " คริสได้ยิงเลเซอร์กวาดใส่อรูคานอยท์ขนาดใหญ่ที่บินอยู่4-5ตัวก่อนจะยิงเลเซอร์รอบทิศทางกวาดอรูคานอยท์รอบๆตัว

 

กรีสที่วิ่งพุ้งเข้าใส่กระโดดพุ้งไปในทวินเบรคเกอร์เสียบแทงร่างอรูคานอยท์บินผ่านมาก่อนจะกระโดดเสียบตัวอื่นด้วยพร้อมกับโร๊คที่ใช่สตรีมเบลดเเละเนบิวล่าสตรีมกันยิงเข้าทีหัวเเต่ละตัวเเละกระโดพุ้งเข้าเสียบตัดหัวตรงหน้า

 

" ฉันจะเเสดงให้เห็นถึงปาฏิหาริย์ทั้งหลายนั้นให้ดูเอง " ซึบาสะได้เปลี่ยนฝักดาบในมือเป็นคาตานะอีกันเเล้วสร้างดาบขนาดใหญ่ที่ปลายเท้าของเธอมั้งสองข้างได้บินพุ้งเข้าฝช่ฟันตัดฝ่าร่างอรูคานอยท์ตรงหน้าเเล้วบินพุ้งเข้าไปฟันตัดเฉือนร่างตัวอื่นๆ

 

Nan oku no ai wo kasane

Warera wa toki wo kasanete

Kiseki wa yagate rekishi e to

Hokori kirameku darou

 

ทั้ง10คนที่ทยอยโจมตีจัดการอรูคานอยท์รอบตัวด้วยพลังที่มีทำให้จำนวนค่อยลดลงเรื่อยๆจนไม่เหลือในเรดาร์เเม้เเต่ตัวเดียว

 

" ถ้าหากเป็นพลังของX-Driveกับเหล่าคาเมนไรเดอร์ละก็ " โอกาว่าที่เห็นเเล้วมีโอกาส

 

" แต่ว่าโฟนิคเก็นของเเครอลก็ยังเเข็งแกร่งอยู่ดี "

 

ศัตรูที่เหลืออยู่มีเพียงเเค่เเครอลที่ลอยยอู่บนฟ้าพร้อมวงเเหวนด้านหลังพร้อมพลังทั้ง4ธาตุด้านหลัง

 

" เมื่อกี้นี้ใช่อรูคานอยท์ เพื่อซื้อเวลางั้นหรอ "

 

" เธอคิดจะเผาผลาญความทรงจำทั้งหมดเลยงั้นหรอ "

 

" ถ้าฉันทำลายทุกสิ่งทุกอย่างจนหมดสิ้น....ทั้งโลกเเละปาฏิหาริย์...และความทรงจำของฉันก็ตาม " เเครอลได้เงยหน้าขึ้นดวงตาของเธอที่ได้มีเลือดไหลออกมาก่อนจะระเบิดพลังออกมาจนเกิดกระเเสลมขนาดใหญ่

 

" พวกเราจะช่วยเธอให้ได้ "

 

" ใช่เเล้วไปกันเถอะ....มาเรีย "

 

ซึบาสะได้บินพุ้งขึ้นไปก่อนที่มาเรียจะบินเเล้วเอาร่างเเนบกัน

 

File:Symphogear GX Episode 13 END 07.png

 

 

ดาบของทั้งสองได้มารวมกันเเล้วใช่พุ้งเข้าไปหมุนด้วยความเร็วจนกลายเป็นสว่านเข้าไปปะทะ

 

" ฮ้ากกกก " เเครอลได้สร้างบาเรียขึ้นมา3-4ชั้นป้องกันการโ๗มตีของทั้งสองเอาไว้ก่อนจะปล่อยคลื่นพลังซัดร่างทั้งคู่กระเด็นออกไป

 

" รุ่นพี่ " คริสได้หันไปมองทั้งสองที่ถูกซัดกระเด็นไป

 

" มาเรีย "

 

" ฮ้ากกกก " เเครอลได้ทำการรวมสายพินทั้งหมดรวมกันจนก่อตัวเป็นรูปร่างกลายเป็นอสูรสิงโตที่ห้อหุ้มไปด้วยพลังเล่นเเร่แปรธาตุ

 

File:Symphogear GX Episode 13 END 08.png

 

ดวงตาของมันได้ส่องเเสงพร้อมเสียงคำรามที่ดังก้องออกมา

 

" อะไรนะ "

 

" ทุกอย่างจงจมลงสู่ความว่างเปล่า......ของเเบบนั้นนะฉันไม่สนใจหรอก....ไม่มีใครหน้าไหนจะหยุดฉันได้อีกเเล้ว " เเครอลที่อยู่ภายในได้พูโออกมาก่อนทืี่ปากของมันจะพ่นคำรามออกมาเป็นลูกไฟได้พุ้งเข้าใส่

 

" หลบเร็วเข้า " บิลด์ได้หันไปบอกคนอื่นก่อนที่ตัวเองจะสร้างโล่ห์เพชรออกมาป้องกันการโจมตีเอาเเต่ก็ไม่สามารถทนได้จนโล่ห์เเตกเเละการโจมตีที่รุนเเรงจนสะเทือนไปทั่วทั้งสามเขต

 

" เจ้านั้นมันเเข็งแกร่งอะไรเเบบนี้ " คริสที่มองดูพลังการโจมตีของมันที่มันเกินขอบเขตเกินไปเเล้ว

 

" ถึงอย่างนั้นก็ตาม "

 

" ก็ต้องโจมตีก่อนที่มันจะยิงมาอีกครั้ง " ชิราเบะเเละคิริกะได้บินพุ้งเข้าไปทันที

 

" ดะ...เดียวสิ "

 

ทั้งสองได้พยายามโจมตีเข้าใส่รอบๆข้างเเต่มันก็ใช่เขาเข้าโจมตีใส่จนทั้งสองกระเด็นไปอีก

 

" จะเป็นตัวอะไรก็ช่าง......จะจัดการทั้งหมดเลย " กรีสได้กระโดดพุ้งขึ้นไปก่อนที่โร๊คจะตามไปอีกคน

 

SCRAP FINISH

 

CRACK UP FINISH!

 

กรีสเเละโร๊คได้ไรเดอร์คิกพุ้งเข้าใส่เเต่ก่อนที่จะถึงเเครอลได้ระเบิดพลังอีกครั้งจนร่างทั้งสองกระเด็นไปคนละทาง

 

" คาซุมิน เก็นโทคุ " ครอสได้ตะโกนเรียกชื่อทั้งสองก่อนจะหันไปมองเเครอล

 

" ทั้งพลังโจมตีเเละพลังป้องกันมหาศาลเหลือเกิน.....เเบบนี้ไม่มีทางโจมตีเข้าเเน่ " บิลด์ที่ค่อยลุกขึ้นได้เงยหน้ามอง

 

" ถ้างั้น....ก็ต้องรวมพลังทั้งหมดของพวกเราเข้ากับอาร์มเมอร์เกียร์เเล้วใช่พลังของX-Driveโต้กลับเท่านั้น " ซึบาสะได้ออกความเห็นก่อนที่คนอื่นจะบินลงมาอยู่จุดที่เธออยู่

 

" ถึงเเม้จะเสี่ยงก็เถอะ......เเต่คงมีเเค่วิธีเดียวเท่านั้นเเล้วสินะ " ชิราเบะที่ดูลังเลเล็กน้อย

 

" ไว้คุยที่หลังกำลังจะโจมตีเข้ามาเเล้ว " คริสที่เตือก่อนที่จะมีลำเเสงรอบทิศทางยิงเข้ามาหาพวกเธอเเต่ครอส กรีสเเละโร๊คที่เข้ามาป้องกันการโจมตีเอาไว้

 

" บันโจ คาซึมิ เก็นโทคุ " มาเรียที่เรียกทั้งสามที่เข่าทรุดลงกับพื้น

 

" เหอะ...เเค่นี้ทำอะไรพวกเราไม่ได้หรอกน่า " ครอสที่ต่อยลงพื้นก่อนจะยืนอีกครั้ง

 

" ไม่ยอมให้ผ่านเข้ามาได้หรอก "

 

" พวกเราจะป้องกันเอง.....เร็วเข้า "

 

" ฮ้าาาาา "  บิลด์ได้วิ่งกระโดดพุ้งเข้าใส่ไรเดอร์คิกซ์อัดพุ้งเข้าไปก่อนทีร่างจะกระเด็นออกมาเเล้วฮิบิกิบินเข้ามารับร่างเอาไว้ก่อน

 

" ลุยกันเลย.... "

 

" ฮ้าาาาา " สิ้นเสียงมาเรียชิ้นส่วนเกียร์ทั้งหมดได้ปลดออกเเล้วพุ้งขึ้นไปบนฟ้าพร้อมอาวุธของพวกเธอ

 

File:Symphogear GX Episode 13 END 09.png

 

 

" ฮ้ากกกก " ทั้ง5ได้ยิงพลังออกไปพุ้งเข้าใส่สิงโตตรงหน้าจนเกิดระเบิดขึ้นเเต่ก็เเค่สร้างความเสียหายที่หัวได้เล็กน้อยเเละเห็นร่างของเเครอลที่อยู่ด้านใน

 

" ถึงเเม้อาร์มเมอร์เกียร์จะรวมเป็นนึ่งก็ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก...อะ " เเครอลที่หันไปมองฮิบิกิที่ตอนนี้พลังทั้งหมดได้มารวมที่ฝามือขนาดใหญ่ของเธอ " ฉันทำลายให้หมดทั้งทุกคนเเละปาฏิหาริย์ ทุกสิ่งทุกอย่างทิ้งให้หมด "

 

เเครอลที่ได้ทำการโจมตีอีกครั้งพุ้งเข้าใส่ฮิบิกิที่ไร้การป้องกันเต็มๆ

 

" ทาจิบานะ " ซึบาสะที่ตะโกนเรียกออกมาก่อนจะเห็นร่างบิลด์ที่ลอยอยู่บนฟ้าพร้อมออร่าสีรุ้งพร้อมมือกังกุงเนียร์ที่รับลำเเสงเอาไว้

 

" ด้วยมือคู่นี้ของฉันที่มีสายสัมพันธ์ของทุกคนนี้ก้คืออาร์มเมอร์เกียร์ของฉัน " ฮิบิกิที่บีบทำลายพลังของเเครอลอย่างง่ายดาย " หมัดของพวกเราอาจจะทำให้คนอื่นต้องเจ็บปวด....เเต่มิคุได้บอกฉันเอาไว้....ต่อให้มีคนที่เจ็บปวดมากเเค่ไหนก็ต้องช่วยพวกเขาให้ได้ "

 

" อึก....ฉันจัดการพวกเเกทั้งคู่สะ...อ้ากกก " จู่ร่างกายของเเครอลผิดปกติเกิดอาการปวดหัวมากกว่าทุกครั้ง " อะไรกัน....ผลกระทบทำไมต้องตอนนี้ไม่สิ....ความทรงจำที่มีต่อปะป๊ากำลังต่อต้านฉันงั้นหรอ "

 

" พ่อของเธอกำลังจะหยุดเธอเอาไว้ยังไงละ.......พอเเค่นี้เเหละเเครอล " บิลด์ได้ตะโกนออกมา

 

" ไม่มีทางยอมรับได้หรอก.....ไม่มีทางฉันไม่ต้องการอีกเเล้วความทรงจำพวกนี้นะ.......ฉันจะเผาผลาญทุกอย่างด้วยพลังนี้!!! "

 

" ไม่ยอมให้ทำเเบบนั้นหรอก!!! " บิลด์ได้ยืนบอทเทิลสีรุ้งออกมาก่อนจะส่องเเสงทำให้เกียร์ของฮิบิกิได้เปลี่ยนเเลปงเป็นกำปั้นทีเต็มไปด้วยโฟนิคเก็น

 

File:Symphogear GX Episode 13 END 10.png

 

" ลุยกันเลย.....ฮิบิกิ "

 

" ค่ะ "

 

" ฮ้าาาาาา!!!!! "  ทั้งสองได้พุ้งออกไปพร้อมกำปั้นขนาดใหญ่ของทั้งสองเเครอลที่ยิงพลังต้านออกมาจนทำให้ทั้งสองชะงัก " ฮ้ากกกกก "

 

" ฮ้ากกกกก "

 

" ส่งพลังของพวกเราไปให้เซ็นโตะกับทาจิบานะเถอะ....อาเมะโนะฮาบาคิริ!! "

 

" อิจิว่า!! "

 

" ชูชาร์กาน่า!! "

 

" อิกาลิม่า!! "

 

" อาร์กาโทลัม!! "

 

พวกซึบาสะที่ได้ส่งพลังของพวกเธฮไปหาบิลด์เเละฮิบิกิก่อนที่พวกครอสจะลุกขึ้นมา

 

" พวกเราก็ด้วย "

 

" อ่า.....รับไปซะเซ็นโตะพลังของพวกเรานะ " ทั้งสามได้ส่งพลังไปอีกเเรงทำให้พังทั้งหมดได้มารวมกันที่กำปั้นเเล้วค่อยๆดันกลับไปอีกครั้ง

 

" กังกุงเนียร์!!! "

 

" บ้าน่า......พวกเเกไปเอาพลังมากมายนี้มาจากไหนกัน "

 

" นี้ละคือ......พลังเเห่งปาฏิหาริย์ยังไงละ!!!! "

 

ทั้งสองได้ต้านพลังพุ้งเข้าไปโจมตีอัดใส่เข้าเต็มๆด้วยพลังทั้งหมดทำเอาเเครอลหมสิ้นหนทางท่ามกลางสายตาของทุกคนที่อยู่ที่นี้

 

File:Glorious Break.png

 

กำปั้นค่อยสลายหายไปก่อนที่ร่างสิงโตนั้นจะค่อยลอยขึ้นฟ้าพร้อมร่างของมันที่เริ่มระเบิดเเต่ละส่วนเหมือนพลังจากข้างในตัวมันกำลังระเบิด

 

" พลังงานเกินควบคุมเเล้วค่ะ "

 

" กำลังประเมินความเสียหายครับ "

 

" อีก60วินาทีจะเข้าสู่จุดวิกฤติค่ะ "

 

" ขืนปล่อยไว้ในรัศมี12กิโลเมตรจะถูกทำลายครับ.....และสิ่งปลูกสร้างในระยะ3เมตรจะได้รับความเสียหายอย่างรุนเเรงครับ " โทโมซาโต้เเละฟูจิกาตะที่ได้หันไปมาบอกผลประเมินต่างๆให้ฟัง

 

" อย่างกับดวงอาทิตย์ขนาดเล็ก "

 

" หึหึ...ฉันจะเเสดงให้พวกเเกได้เห็นเองความจริงอันโหดร้ายที่ไม่สามารถปกป้องอะไรได้ "

 

" ไม่มีทางยอมเเพ้หรอก...จะสร้างปาฎิหาริย์ " ฮิบิกิที่พยายามจะบินเข้าไปเเต่ด้วยสายพินมากมายได้ขว้า่งเธอเอาไว้อยู่

 

" ปาฏิหาริย์ก็คือคำสาป....มันจะฆ่าทุกสิ่งทุกอย่าง " ด้วยเเรงระเบิดได้ซัดร่างของเเครอลที่กลายเป็นเด็กกระเด็นออกมา

 

" เเครอลจัง " ฮิบิกิได้รีบบินพุ้งลงไปหาทันที

 

" อีก20วินาที "

 

" ไม่ยอมให้ทำลายเมืองโทโตะไปมากกว่านี้เเล้ว " บิลด์ได้หยิบฮาซาร์ดทริกเกอร์ขึ้นมาก่อนจะติดตั้งลงที่ไดรฟเวอร์เเล้วทำการหมุนไปมา

 

MAX HAZARD ON!

 

" บิลด์อัพ!!! "

 

OVERFLOW BUILD GENIUS YABEL SUGEI MONOSUGEI!


ビルド ジーニアスフォーム (スパークリング+ハザード・オン)/じみーのイラスト



ONESIDE GYAKUSIDE ALLSIDE

 

READY GO?

 

HAZARD FINISH GENIUS FINISH

 

" ฮ้ากกกกกกก " บิลด์ได้พุ้งเข้าเข้าไปใต้ร่างสิงโตก่อนจะทำการหมุนคันโยกไปมาพลังทั้งหมดได้มารวมทีฝาเท้าเเล้วพุ้งไรเดอร์คิกซ์เข้าที่ใต้ท้องของมันดันร่างของมันพุ้งขึ้นไปบนฟ้าโดยที่ทุกสายตามองไปทีมอนิเตอร์เห็นร่างของมันค่อยลอยขึ้นไปบนฟ้า

 

" เกิดอะไรขึ้นนะ " เก็นจูโร่ได้ตะโกนถามหาคำตอบ

 

" บิลด์ครับ......บิลด์กำลังดันร่างของมันพุ้งออกไปนอกชั้นบรรยากาศครับ "

 

ทางด้านฮิบิกิที่พยายามบินเข้าไปรับเเครอลที่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวไม่ต้องการความช่วยเหลือ

 

" ยื่นมือมาสิ  "

 

" หึหึหึ....อย่างเเกไม่มีทางช่วยได้หรอก.....ไม่มีทางช่วยใครได้เลย "

 

" ถึงเเบบนั้นฉันก็จะช่วยให้ได้......ทำงาน " ฮิบิกิได้เปิดใช่งานอิกไนท์จนปีกกลายเป็นสีดำเเล้วพยายามบินพุ้งเข้าไปหาพร้อมเห็นร่างเอลฟไนท์ได้พยายามยื่นมือไปหา

 

" เเครอล " มือของเเครอลที่พยายามคว้าก็ได้มีมือนึ่งยื่นมาอีกซึ่งเป็นคนที่ทำให้เธอต้องตกใจมากนั้นก็คือพ่อของเธอนั้นเอง

 

" เเครอลจงเรียนรู้โลก "

 

" ปะป๊า!!! "

 

" เพื่อให้มั่นใจว่าวันนึ่ง ผู้คนจะสามารถเข้าใจกันเเละได้นั้นคือภารกิจทั้งหมดที่พวกเราได้รับมา...ถ้าเป็นเเครอลต้องเข้าใจอยู่เเล้ว "

 

เเครอลที่สุดท้ายได้ยื่นมือออกไปทำให้ฮิบิกิได้คว้าเอาไว้ได้จะใช่ปีกปกคลุมร่างของทั้งสองเอาไว้

 

ทางบิลด์ที่ดันร่างขึ้นมาจากเหนือเมืองจนจนใกล้ถึงชั้นบรรยากาศ

 

" เซ็นโตะคุงรีบออกมาเร็วเข้า " เก็นจูโร่ที่ตะโกนออกมาก่อนที่ร่างบิลด์จะปล่อยเเล้วทิ้งตัวลงมาก่อนจะเกิดเเรงระเบิดมหาศาลซัดร่างของเขากระเด็นออกมาพร้อมรอบๆที่เกิดเเรงระเบิดกระจา่ยออกไปทั่วจนสิ่งปลูกสร้างรอบๆด้ถูกเผาไหม้

 

 

3วันต่อมาหลังจากการต่อสู้จบลงเมืองโทโตะที่ความเสียหายอยู่ในรัศมีเพียง5กิโลเมตรเข้าไปไม่ถึงศูนย์อพยพเเละเจ้าหน้าที่หน่วยS.O.N.Gนำโดยโอกาว่าออกตามหาตัวเเครอลที่

 

" งั้นหรอ...ยังไม่เจอตัวเเครอลงั้นหรอ " เก็นจูโร่ที่ติดต่อเข้ามาหาโอกาว่าที่อยู่ในพื้นที่

 

" 72ชั่วโมงหลังจากต่อสู้จบลง....ก็ผ่านมานานเเล้ว "

 

" เข้าใจเเล้ว...ออกค้นหาต่อไป "

 

" เข้าใจเเล้วครับ "

 

โอกาว่าตัดสายไปเก็นจูโร่ที่นั่งอยู่ภายในห้องบัญชากรก่นอที่โทโมซาโต้หันมาหาเขา

 

" ฮิบิกิจังปกป้องเธอเอาไว้....คงไม่เป็นอะไรน่าจะยังมีชีวิตอยู่นะค่ะ "

 

" ที่ความเสียหายไม่ไปถึงตัวเมืองที่อยู่อาศัยก็ต้องขอบคุณเซ็นโตะคุงที่ช่วยเอาไว้ "เก็นจูโร่ได้หยิบกาเเฟขึ้นมาจิบเบา

 

" ทางเราไม่พบเบาะเเสของเเครอลเลย....เลยครับ " ฟูจิกาตะที่มองดูภาพเอ็กซาเรย์ของเอลฟไนท์ด้วยสีหน้าเป็นห่วง

 

" โอ้ยเจ็บๆๆๆๆ " เซ็นโตะที่ร้องออกมาจากที่เปลี่ยนผ้าพันเเผลซึ่งตัวของเขาเต็มไปด้วยผ้าพันเเผลรอบตัว

 

" ไม่ต้องโอดครวญเลย.....นายนะเล่นไปดันเจ้านั้นออกมาด้วยตัวคนเดียวเเบบนี้ก็เลยได้แผลมาเต็มตัวเลย " มิโซระที่นั่งบ่นใส่เซ็นโตะ

 

" รู้เเล้วละน่า....เเล้วพวกบันโจละ? "

 

" เก็นโทคุไปพักรักษาตัวเพิ่ม บันโจกับกรีสไปเยี่ยมเอลฟไนท์จังกับพวกฮิบิกิจังนะ "

 

" งั้นหรอ.... "

 

 

ณ ห้องพักอาการเอลฟไนท์

 

" ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะฮะ.....รู้สึกเกรงใจจังที่ทำให้ต้องมาทุกวันเลย "

 

" ไม่เป็นไรหรอกเพราะเป็นัวหยุดฤดูร้อนพอดี " มิคุได้พูดขึ้น

 

" วันหยุดฤดูร้อนงั้นหรอ? "

 

" เห็นว่าสนุกมากๆเลยนะ "

 

" ครั้งเเรกสำหรับพวกเราด้วยละ " ชิราเบะเเละคิริกะที่เป็นครั้งเเรกของทั้งสองกับวันหยุดฤดูร้อนครั้งเเรก

 

" เป็นวันที่จะนอนเเค่ไหนก็ได้ไม่มีใครว่าเลยละ " ฮิบิกิได้ยื่นหน้าไปพูดถึงข้อดีให้เอลฟไนท์ฟังเเต่มิคุกับคริสที่ได้ยินก็ถึงสีหน้าดูเหนื่อยๆ

 

" คิดว่าน่าจะเป็นสไตล์ของฮิบิกิมากกว่านะ "

 

" อย่าไปสอนอะไรเเปลกๆสิ "

 

" อีกอย่างถ้าพูดถึงวันหยุดฤดูร้อนก็ต้องงานเทศกาลละ ทั้งยากิโซบะ สายไหม ทาโกะยากิ เเล้วก็หมึกย่าง...อ่อจริงสิอย่าไปบอกใครนะ ตอนที่บรรยากาศครื่นเคร้งคุณมาเรียจะเริ่มเต้นรำตามเพลงแบบดั้งเดิมด้วยละ "

 

" เอ้ะ....จริงหรอฮะ " เอลฟไนท์ที่หันไปถามกับมาเรียที่ตอนนี้หน้าเเดงไปหมดเเล้ว

 

" มะ...ไม่จริงสะหน่อย...ที่เข้ากับงานเเบบนั้นสมควรจะเป็นเกียร์ของซึบาสะมากกว่า "

 

ทุกคนที่พอได้ยินเเบบนั้นก็ต่างหัวเราะกันออกมายกเว้นซึบาสะที่ยืนยิ้มคิ้วกระตุกรั่วๆ

 

" อย่างนี้นิเอง.....นั้นคือความหมายของอาเมะโนะฮาบาคิริสำหรับพวกเธอ.....สินะ "

 

" ดูเหมือนว่ายังมีหลายสิ่งทีเราต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยสินะ...ถ้าเป็นไปได้อยากจะเรียนรู้ให้มากกว่านี้...พวกเรราจะเป็นเพื่อนกันได้มั้ยนะ "

 

" ได้อยู่เเล้วสิ " ฮิบิกิได้เอามือไปกุ้มมือของเอลฟไนท์ขึ้นมา

 

" อ่า....เเน่นอนอยู่เเล้วสิ...พวกเราคือเพื่อนของเธอนะ  " บันโจที่อยู่ข้างๆคาซึมิได้พูดออกมา

 

" เพราะงั้นรีบหายไวๆเเล้วไปเที่ยวงานเทศกาลกันเถอะ....พร้อมกับทุกคนนะ "

 

เอลฟไนท์ที่ได้ยินคำพูดของคาซึมิก่อนจะหันไปมองทุกคนที่ต่างยิ้มให้กำลังใจจนทำให้เธอยิ้มออกมาก่อนที่จะปล่อยให้เธอได้นอนพักผ่อน

 

" อ่า....ฉันขอตัวไปเขาห้องน้ำสะหน่อยดีกว่า " ฮิบิกิได้พูดขึ้นมา

 

" งั้นหรอ "

 

" เดียวมานะค่ะ " ฮิบิกิได้วิ่งออกไปโดยที่ซึบาสะเเละคริสดูออกว่าฮิบิกิจะไปทำอะไร

 

" ไปกันเถอะ " หลังจากที่ฮิบิกิวิ่งไปคริสได้บอกให้ทุกคนไปกันก่อนโดยไม่ต้องรอ

 

" เอะ....จะไม่รอก่อนหรอค่ะ? " คิริกะได้ถามออกมา

 

" ไม่เป็นไรหรอก " มาเรียได้ออกเดินไปคนเเรกก่อนที่คนอื่นๆจะตามไปโดยมิคุได้เดินตามฮิบิกิไปเห็นฮิบิกิกำลังร้องไห้

 

" โทษทีนะ...ฉันไม่อยากจะร้องไห้ต่อหน้าเอลไนท์จังก็เลย..... " ฮิบิกิได้ร้องไห้ออกมาก่อนจะปิดก็อกน้ำเเล้วน้ำตาของเธอได้หยดลงบนน้ำที่ค้างอยู่ในอ่าง " ในโลกนี้....มีปัญหาที่สามารถแก้ได้ง่ายๆเพียงเเค่ใช่หมัดของตัวเอง...ถึงเเม้สิ่งที่ทำได้จะเล็กน้อยก็ตาม....น่าสมเพชจริงๆ "

 

" มันก็อาจจะจริงก็ได้...แต่ว่านะ " มิคุได้เดินเข้าไปหาพร้อมดึงมือฮิบิดิมาจับเอาไว้ " ตอนที่ฮิบิกิได้ยกกำปั้นขึ้นมาเพื่อสิ่งที่เธอคิดว่ามันถูกต้องนะเป็นเอกลักษณ์พิเศษของเธฮนะ "

 

" พิเศษ? "

 

" เป็นมือที่อบอุ่นที่สุดในโลก.....ฉันมั่นใจว่าสักวันมันจะเเก้ปัญหาทุกอย่างในโลกนี้ได้เเน่นอน "

 

" มิคุ......อึก.... " ฮิบิกิที่ได้เข้ากอดมิคุทันทีเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น " ขอบคุณนะ....ว่าเเล้วเชียวมิคุนะเป็นเเสงสว่างของฉัน "

 

 

ตกค่ำเซ็นโตะที่กำลังขับมอเตอร์ไซค์กลับNacsitaอยู่นั้นจู่ๆก็เห็นร่างเล็กคนนึ่งที่กำลังเดินข้ามถนนตัดหน้าเซ็นโตะจึงเบรคก่อนจะเปิดกระจกหมวกกันน็อคขึ้นมาที่อยู่ตรงหน้าของเขาคือเเครอล

 

" เเครอล? "

 

" คุณรู้จักฉันงั้นหรอ? " เเครอลที่เหมือนจะเสียความทรงจำทั้งหมดได้หันมาเซ็นโตะ

 

ไม่นานเข้าได้พาเธอมายั่งโรงพยาบาลก่อนจะเดินมาที่ห้องของเอลฟไนท์ที่ตอนนี้กำลังนอนหลับอยู่ซึ่งเธอได้ตื่นขึ้นมาเเล้วหันมามองเซ็นโตะ

 

" คุณเซ็นโตะ "

 

" โทษทีที่มาซะดึกนะ...พอดีพาคนนึ่งมาหา " เซ็นโตะได้เดินออกข้างมาก่อนที่เเครอลจะเดินเข้ามา

 

" เเครอล "

 

" แครอล? เป็นชื่อของฉันงั้นหรอ "

 

" หรือว่า "

 

" ใช่เเล้วละเธอในตอนนี้ความจำเสื่อมไปเเล้ว....คงเพราะเผาผลาญความทรงจำทั้งหมดมาเป็นพลัง "

 

" ฉันเป็นเเค่ชิ้นส่วนรูปทรงที่คลุ่มเครือ...ฉันคืออะไรกันเเน่ " เเครอลได้เดินมาข้างเตียงเอลฟไนท์เเละได้ถามคำถามกับเธอ " ที่ฉันมาที่นี้เพราะทุกครั้งที่หลับ....ฉันจะเห็นตัวเธอคิดว่าน่าจะได้คำตอบอะไร "

 

" เธอก็คือ...ตัวเราอีกคนยังไงละ "

 

"ฉันอีกคน? "

 

"  ใช่ที่ผ่านมาปะป๊าได้ทิ้งพวกเราเอาไว้ "

 

" นี้ฉันลืมเรื่องสำคํญเเบบนั้นงั้นหรอ? ช่วยบอกทีเถอะ.....ทุกอย่างที่เธอรู้มาทีถึงจะพูดเเบบนั้นเเต่ฉันรู้สึกได้ว่าตัวเองทำอะไรเกินเลยไป "เอลฟไนท์ที่หันไปมองเเครอลที่อยู่ตรงหน้าเหมือนเป็นคนละคนก่อนที่เธอจะไอออกมาเป็นเลือดทำให้เเครอลตกใจ

 

" นี้เธอ "

 

" เอลฟไนท์จังทำใจดีเอาไว้ " เซ็นดตะได้รีบวิ่งเข้ามาหาทันที

 

" เรานะ....อยากจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง...เเต่ว่าสภาพเราในตอนนี้คงไม่ไหวเเล้วละ "

 

" เธอจะหายไปเหมือนกับฉันงั้นหรอ "


" ใช่เเล้วละ...ถ้าเพื่อโลกเเล้วละก็จะใช่ชีวิตของเรามากเเค่ไหนก็ไม่เป็นไร " เอลไนท์ได้พูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา "  เเต่ว่า...เราเองก็ยังไม่อยากจะตายตอนนี้ "

 

"  ถ้างั้นละก็....พวกเรามารวมกันอีกครั้งเถอะ " เเครอลได้เข้าไปกุมมือของเอลฟไนท์เอาไว้ก่อนจะโน้มหน้าลงมาจูบกับเอลฟไนท์ก่อนที่ร่างของเธอจะเกิดมีเปลวไฟสีเขียวลุกไหม้ขึ้นมาจนเกิดเเสงสว่างขึ้นต่อหน้าเซ็นโตะเเละเครื่องวัดชีพจรก็ได้นิ่งลง

 

เป็นสัญญาณให้พวกฮิบิกิรวมถึงบันโจเเละคาซึมิได้รียมาที่ห้องพอปะรตูเปิดออกสิ่งทีพวกเธอเห็นคือเว็นโตะที่ยืนอยู่

 

" เซ็นโตะนี้นายมาทำอะไรที่นี้นะ " บันโ๗ที่ได้ถามขึ้นเป็นคนเเรกก่อนที่คาซึมิจะหันไปมองอีกร่างข้างๆ

 

" เห้ย...นั้นมันเเครอลไม่ใช่หรอ? " ทุกสายตาได้จับจ้องไปมองร่างเเครอลเป็นตาเดียว

 

" เเครอลจัง? " ฮิบิกิได้เรียกชื่อออกไปเเต่ร่างเล็กตรงหน้ากับส่ายหัวไปมาเเล้วหันมาหาทุกคน

 

" เราเอง " ซึ่งเสียงที่ออกมาก็คือเอลฟไนท์ในร่างของเเครอล

 

" หรือว่า "

 

" ถูกต้องเเล้วตรงหน้าของทุกคนตรงนี้...ก็คือเอลฟไนท์ยังไงละ " เซ็นโตะได้พูดออกมาทำเอาทุกคนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

 

ฮิบิกิได้ที่ได้ยินเเบบนั้นได้วิ่งเข้าไปกอดเอลฟไนท์ทันที่พร้อมกับทุกคนที่ต่างเเสดงความดีใจออกมาเเล้วเข้าไปหา


File:Symphogear GX Episode 13 END 19.png

 

 

วันรุ่งขึ้นที่สะพานลอยเเห่งนึ่งที่โทโตะฮิบิกิมองดูวิวบรรยากาศของเมือง

 

" คิดว่าจะไม่มีความทรงจำดีๆกับเมืองนี้สะเเล้วสิ "

 

" ก็เพราะว่าตอนนี้ ฮิบิกินะเก่งขืึ้นเยอะแล้วยังไงละ " พ่อของฮิบิกิได้เดินมาข้างหลังเเล้วพูดขึ้นมา " ดูเหมือนว่าฉันเองก็ต้องพยายามด้วย เนอะ "

 

" อืม....คุณพ่อ "

 

" ไม่เป็นไร สบายมาก " ทั้งสองพูดพร้อมก่อนจะเเท็กมือกัน

 

เวลาเดียวที่ห้องของคริสชิราเบะเเละคิริกะที่อยู่ท่ามกลางกองการบ้านมากมาย

 

" เเล้ววันหยุดฤดูร้อนมันไม่ควรจะเป็นเเบบนี้ไม่ใช่หรอ? " ชิราเบะพูดไปพร้อมทำงานตรงหน้าไปด้วย

 

" เเล้วทำไมรุ่นพี่ตริส ดูสบายจังละ " คิริกะที่หันไปมองคริสที่นอนกินไอติมอย่างสบายใจที่โซฟา

 

" งั้นฉันจะบอกอะไรดีๆให้ฟัง " คริสที่หันมาพร้อมหยิบใบเกรดของเธอที่สูงจนหน้าตกใจ " เห็นอย่างนี้เกรดของฉันมันก็ไม่เเน่หรอกนะ "

 

" โกหกน่า "  ชิราเบะที่พูโออกมาก่อนที่คริสที่ได้ยินก็คิ้วกระตุกรั่วจนทำให้ทั้งตกใจ

 

" มะ...เมื่อกี้ชิราเบะเป็นคนพูดน่า "

 

" คิริจังที่ปกป้องฉันหายไปไหนเเล้วละ "

 

" เงียบเเล้วทำการบ้านไปซะ!!! "

 

ณ สนามบิน ซึบาสะที่กำลังเตรียมตัวกับไปที่ลอนดอนพร้อมกับโอกาว่าเเต่พอถึงเกซเเล้วก้ได้มีคนนนึ่งมายืนรออยู่นั้นก็คือมาเรีย

 

" อุตส่าห์พึ่งไปอังกฤษมาเเล้วรีบดิ่งกลับมาเลยน่า "

 

" มาเเล้วงั้นหรอ...หึหึ " ซึบาสะที่ทำตัวเป็นเเบบผู้หญิงทั่วไปทำเอามาเรียที่เห็นเเอบเขินเล็กน้อย

 

" ว่าเเล้วเชียว....แบบนี้ไม่ชินสักที "

 

ด้านนอกสนามบินหลังจากเครื่องของซึบาสะเเละมาเรียได้ออกไปเก็นจูโร่ที่เงยมองดูอยู่พร้อมพิงรถคันนึ่ง

 

" ดูไม่ค่อยสมเป็นคุณพ่อที่ดีเลยนะที่ไม่แม้เเต่จะไปส่งลูกสาวเนี่ย "

 

" เเค่นี้ก็เกินพอเเล้วละน่า...ยังไงก็เถอะเก็น....มีความเห็นยังไงกับเวทมนต์ที่เกิดขึ้นบ้างล่ะ? "

 

" สิ่งที่ไม่เเน่อนในยุโรป ตั้งเเต่สหรัฐลดอำนาจลง.....เเต่นะขนาดเรายังเจอกับเอลี่ยนทีเคยทำลายดาวอังคารมาเเล้วจะมีเรื่องเหลือเชื่ออะไรอีกก็ไม่เเปลกใจเเล้วละ "


 

ณ ห้องบัญชาการS.O.N.G

 

" ขอโทษที่มาสายฮะ " เอลฟไนท์ที่รีบวิ่งเข้ามาในห้องอย่างเร่งรีบ

 

" มาสายนะ " ฟูจิกาตะที่ติตเือนเอลฟไนท์ที่มาสายโดยที่สายตาไม่ได้ออกจากมอนิเตอร์เลย

 

" ขอโทษฮะ "

 

" หึหึ...งั้นก็มาเริ่มวิเคราะห์กันเลย "



ณ บ้านทาจิบานะ

 

" ผมอยากจะเริ่มต้นใหม่ กับทุกคนอีกครั้งนึ่งเพราะงั้น " พ่อของฮิบิกิได้ก้มหัวพร้อมยื่นมือไปหาเเม่ของฮิบิกิที่ยืนอยู่ตรงหน้าโดบมีเซ็นโตะเเละมิโซระกับฮิบิกิยืนให้กำลังใจอยู่ด้านหลังเเต่เหมือนว่าเธอจะลังเลจนไม่กล้สจะยื่นมือไปจับ " อะ...ฮ่าห์ๆจะให้จับมือมันก็ยังไงๆอยู่ก็คงจะ "

 

จู่ๆฮิบิกิได้เข้าไปจับมือทั้งสองเอาไว้ทำเอาทุกคนตกใจยกเว้นเซ็นโตะที่ยิ้มออกมา

 

" ค้นพบสมการเเห่งชัยชนะเเล้วสิน่า "

 

" หนูคิดว่าการจับมือเนี่ย...มันสิ่งที่ถูกต้องเเล้วละค่ะ...เพราะงั้นไม่ยอมให้ปล่อบง่ายๆหรอก "


File:Symphogear GX Episode 13 END 24.png


ณ แพนโร่าทาวเวอร์


อีโวลต์ที่กำลังนั่งหัวเราะอยู่เพียงคนเดียวพร้อมในมือที่กำลังถือพาเนลสีดำเอาไว้


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kamen rider build 40


" เป็นพลังที่สุดยอดจริงๆ....เเต่ว่าเเค่นั้นยังไม่พอหรอก....ได้เวลาเริ่มเเผนการขั้นต่อไปเเล้ว "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #26 sweet JAA (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 13:59

    จอมมาร จิโอ มาแค่ช่วยและกลับสินะ หึหึ

    #26
    0