Kamen rider Build & Symphogear GX

ตอนที่ 34 : GX

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

ด้านในChateauพวกมาเรียที่นอนสลบจากเเรงสั่นสะเทือนที่ตอนที่พวกเธอกระโดดลงมามาเรียที่ได้เงยมองขึ้นพบร่างนึ่งที่นั่งอยู่บนรถเข็นนั้นก็ดร.นาตาชา


File:Symphogear GX Episode 12 01.png

 

" มะ....ไม่จริงน่า "

 

" ลืมไปเเล้วมือของเธอนะถูกย้อมไปด้วยเลือด....คิดว่าหลอกตัวเอง โดยการช่วยโลกอย่างงั้นหรอ "

 

"ถึงอย่างนั้น...ฉันน่ะ "

 

" งั้นหรอ....เธอคิดจะช่วยโลกงั้นหรอ....คิดว่ามันจะทำให้บาปที่เธอทำเอาไว้จะหายงั้นหรอ " ระหว่างที่ดร.นาตาชาพูดอยู่จู่ๆได้บีมยิงผ่านมาเรียได้โดนดร.นาตาชาเต็มเจ้าของกระสุนเมื่อกี้คือกรีสนั้นเอง

 

" คาซึมิ "

 

" นั้นนะไม่ใช่ดร.นาตาชาซะหน่อยตั้งสติ....เธอนะได้ตายไปเเล้ว "

 

" ถึงอย่างนั้นเเต่สิ่งทีเธอพูดนะ...เป็นความจริง "

 

ก่อนที่จะเกิดเรื่องไปมากกว่านี้กรีสได้จับมือมาเรียเเละออกวิ่งทันทีพร้อมชิราเบะเเละคิริกะที่วิ่งตามมา

 

" พี่คาซุมินรู้ทางหรอว่าจะไปไหนนะ "

 

" ไม่รู้หรอกเเต่.....ว่าอยู่เฉยๆไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาอยู่ดีไม่ใช่รึไง  "

 


ณ ห้องบัญชาการ

 

มอนิเตอร์ได้ฉายภาพเเสงสีเขียวที่ไปทั่วโลกที่ตอนนี้กำลังค่อยหายไปทีละน้อย


File:Symphogear GX Episode 12 02.png

 

" การล่มลสายของโลกได้เริ่มขึ้นเเล้วครับ "

 

" อีกไม่นานจะเข้าถึงใจกลางเมืองแล้วค่ะ " จู่ได้มีภาพนึ่งเป็นภาพของสกายวอยที่เหมือนจะถูฏลบหายไปทีละนิด

 

" แม้เเต่สกายวอลยังค่อยหายไปด้วยงั้นหรอเนี่ย "

 

" นี้มัน...แผนการขั้นสุดท้าย...อึก " ก่อนที่ร่างเอลฟไนท์จะล้มลงเเต่พ่อของฮิบิกิได้วิ่งเข้ามารับตัวเอาไว้ได้ทัน

 

" บาดเเผลร้ายเเรงเลยไม่ใช่หรอ.... "

 

" การหยุดเเครอลเป็นหน้าที่ของเรา....เราทนเห็นโลกล่มสลายไม่ได้หรอก "

 

 

ทางด้านนอกบิลด์กับครอสที่พยายามพุ้งเข้าไปโจมตีมากเเค่ไหนก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวของเเครอลได้เลยเเม้ปลายนิ้ว

 

" โธ่เว้ย......ต้องมีสักทางสิ "

 

" ดาวเคราะห์ทั้ง7 บทเพลงทั้ง7 ความสามัคคีแห่งจักรวาลในการเล่นเเร่แปรธาตุนั่นคือ....ความสามัคคีแห่งบทเพลงความสามัคคีเป็นพื้นฐานของความจริงทั้งหมด"

 

" หมายความว่าไงกัน " ซึบาสะได้เอ๋ยถามออกไป

 

" รากฐานของตัวข้าเองก็เหมือนกัน....ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรเล...ย้อนกลับไปในยุคก่อนประวัติศาสตร์ คำสาปแช่งของลาลา ได้ทำให้มวลมนุษย์ไม่เข้าใจกัน...เพื่อเอาชนะสิ่งนั้นพวกเขาต้องการอีกหนทางนึ่ง การรับรู้โครงสร้างทั้งหมดจะช่วยทำให้ความสามัคคีกับจักรวาลได้เข้าถึงผ่านการเล่นเเร่แปรธาตุพวกเขาพยายามสื่อสารกับโลกผ่านคำต่างๆ"

 

" บทเพลงงั้นหรอ? "

 

" ถูกต้อง....พังเเละบทเพลงเหล่านั้นถูกสร้างเพื่อเติมเต็มช่องว่างของภาษาสากลที่หายไป "

 

" อย่าบอกนะว่า "

 

" ต้นกำเนิดนั้นได้สูญหายไปในประวัติศาสตร์ที่ไม่มีใครคาดคิด "

 

" ฟีเน่งั้นหรอ? " บิลด์เเละพวกฮิบิกิที่เหมือนจะรู้คำตอบในทันที

 

 

ทางด้านในChateauวกกรีสที่วิ่งไปโดยไร้จุดหมายปลายทาง

 

" ถ้าหากทางเข้าไปนี้เป็นกับดักละ....พวกเราจะทำไงดีละเดส " คิริกะที่วิ่งเดาไปเรื่อยก่อนที่กรีสที่วิ่งนำอยู่จะหยุดอย่างกระทันหัน

 

" ไม่จริงน่า....นี้แก "

 

" นี้มันเเย่กว่ากับดักอีกนะเนี่ย "

 

" ดอกเตอร์เวล " มาเรียได้เอ๋ยชื่อคนที่นอนกุมท้องทีมีบาดแผลอยู่ตรงหน้า

 

" อ่า....ไม่อยากให้มาเห็นสภาพหน้าอายเเบบนี้เลย...ตอนนี้ฉันไม่มีเลือดพอที่ควบคุมChateauให้ทำงานเต็มประสิทธิภาพ....ดูเหมือนว่าพวกเราจะหลงมาอยู่ในสงนามรบเเล้วละ "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาด้วยความช่วยเหลือของดร.เวลทำให้ทั้ง4ได้เเบกร่างของดร.เวลมาจนถึงใจกลางสำเร็จ

 

" นี้่นะหรอ....ใจกลางที่ควบคุมChateau de Tiffauges "

 

" ถ้าหากทำลายที่นี้ได้....ก็จะหยุดปราสาทบ้านี้ได้สินะ " กรีสที่ปล่อยร่างดร.เวลลงพื้นอย่างไม่ใยดี

 

" ถึงงั้นก็เถอะ.....ก็ไม่สามารถหยุดมันได้หรอกนอกะจากมันจะทำให้เเค่หลุดการควบคุมก็เท่านั้นเเหละ "

 

" เเล้วต้องทำยังไงละ " ชิราเบะได้หันมาถามกับดร.เวลเเต่ระบบปลอดภัยก็ทำงานเหล่าอรูคานอยท์จำนวนมากได้ล้อมพวกเขาเอาไว้หมด

 

" อย่าลืมสิว่าขณะที่พวกเธอสามคนยังอยู่ในนี้โลกด้านนอกก็กำลังจะหายไปอย่าลืมเรื่องนี้ซะละ!!! " ดร.เวลที่วิ่งเข้าไปที่ลูกเเก้วที่เป็นตัวควบคุมทันที

 


ทางด้านนอกโลกที่กำลังค่อยหายไปเรื่อยโดยที่พวกบิลด์ไม่สามารถทำอะไรได้เลยโดยที่มีอีโวลต์ยืนกอดอกมองดูอยู่บนยอดตึกนึ่ง

 

" โลกกำลังค่อยหายไป.....เอาล่ะนายจะทำยังไงต่อละเซ็นโตะ "

 

" โตเกียวตั้งอยู่บนจุดโฟกัสของเลย์ไลน์ที่ใจกลางของโลก.....ทำมันให้เหมาะเป็นที่ทีจะส่งบทเพลงไปสู่ทั่วโลกจากจุดนี้.....ถึงเเม้จะมีสากยวอลอยู่เเต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร "

 

" นั้นคือเหตุผลที่ทำลายศาลเจ้าของประเทศนี้ที่มีการป้องกันทางวิญญาณสูงสินะ "

 

" ไม่มีอะไรที่เราทำได้เลยรึไง "

 

" อะ.....อึก....ไม่ว่ายังไงก็ตามก็ไม่ยอมให้เเกทำลายโลกนี้หรอก " บิลด์ได้ยันตัวลุกขึ้นอีกครั้งถึงเเม้เเทบไจะไม่มีเเรงเหลือเแล้วก็ตาม " เพื่อสร้างโลกทีมีความรักเเละความสงบสุขฉันจะไม่ยอมเเพ้! "

 

"  อย่างที่เซ็นโตะบอกนั้นเเหละ " จู่ๆเสียงมาเรียที่ได้ดังออกมาหูฟังของพวกฮิบิกเเละซึ่งติดต่อมาที่หน้ากากของบิลด์เเละครอสด้วย " ต่อให้ล้มเหลวมากเเค่ไหน.......ก็ต้องมีทางที่สามารถผ่านพ้นไปได้ "

 

" ฮ้ากกกก " คิริกะที่พุ้งกระโดดเข้าไปหลางฝูงของอรูคานอย์เเล้วใช่เคียวของเธอฟันหั่นร่างของพวกมันจนจาดครึ่งท่อนก่อนจะวิ่งไปหาอีกกลุ่ม

 

" เพื่อสิ่งที่พวกเราเชื่อมั่นเเล้ว "

 

" ก็จะขอพยายามจนสุดชีวิตเดส "

 

" เฮ้ย.....ไอดอกเตอร์รีบๆเข้าเซ่ " กรีสได้หันมาตะโกนบอกก่อนจะใช่ทวินเบรคเกอร์แทงทะลวงใส่ร่างอรูคานอยท์ที่เข้ามาพร้อมกัน3ตัวรวดทุ่มลงกับพื้น

 

" ก็บอกเเล้วไงว่าฉันไม่มีเลือดพอนะ....หัดฟังที่คุณอื่นเข้าพูดบางสิไอเจ้าชาวไร่ "

 

" หนวกหูเฟ้ยย " กรีสที่พุ้งเข้าไปดึงร่างของอรูคานอยท์ชนกันเเล้วยิงบีมอัดใส่ทั้งสองรวดเดียวเเต่ได้มีตัวนึ่งพุ้งเข้ามาโดยที่กรีสไม่ทันตั้งตัวเเต่ได้มีกระสุนนึ่งเเล่นทัลุเข้าใส่ร่าจนสลายต่อหน้ากรีส " นี้นาย  "

 

" โทษทีที่มาช้าไอเจ้ามันฝรั่ง " โร๊คที่เอ๋ยเรียกก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าใส่เเล้วกระหน้ำยิงใส่อรูคานอยท์เรียงตัวพร้อมใช่สตรีมเบลดไล่ฟัน

 

" ยังมีชีวิตอยู่อีกหรอ....ดอกเตอร์เวลคิดจะทำอะไรนะ " เเครอลได้เปิดกระจกขึ้นเเล้วเห็นดร.เวลที่กำลังทำอะไรสักอย่าง


File:Symphogear GX Episode 12 05.png

 

" ก็เเค่รีโปรเเกรมของChateau...โดยการเข้าไปควบคุมที่คอร์เล่นเเร่แปรธาตุเพื่อให้พลังไหลย้อนกลับเเล้วก็... "

 

" นี้เเกคิดจะให้Chateauใช่พลังสร้างโลกที่ถูกทำลายใหม่งั้นหรอ......ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกมีเเต่จะทำให้Chateauทนไม่ไหวเเล้วก็จะ "

 

" ถูกต้องระเบิดยังไงละ......ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายนึ่งจะหายไปน่าสนใจดีมั้ยละ "

 

" ดอกเตอร์เวล " มาเรียที่พึ่งจัดการอรูคานอยท์ตรงหน้าก่อนที่ร่างของชิราเบะเเละคิริกะได้กระเด็นลงมานอนตรงหน้าก่อนจะหันไปหาก็คือดร.นาตาช่าได้มาอยู่ตรงหน้าของเธอ " Mom "

 

ทางด้านนอกหลังจากที่เเครอลที่ติดต่อคุยกับดร.เวล

 

" การทำลายโลกจะไม่หยุดลง.....ไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นเเน่ "

 

" พวกเราจะหยุดเองด้วยพลังและความช่วยเหลือจากเอลฟไนท์จังนี่เเหละ " ฮิบิกิที่ทำท่าจะใช่อิกไนท์เเต่ว่าบิลด์ได้ดึงมือเธอเอาไว้ก่อน

 

" อย่าใช่อิกไนท์เชียวนะ..... "

 

" เอ้ะ "

 

"  ถ้าใช่อิกไนท์.....นั้นจะเป็นการเพิ่มพลังให้เเครอลนะ "  ซึบาสะได้หันมาพูดโดยที่พวกเธอจะถูกเเครอลโจมีรวมถึงบิลด์เเละครอส

 

" ฉันจะจัดการพวกเเก....ให้หมดในทีเดียวเลย " แครอลได้ระเบิดพลังออกเป็นวงกว้างทั้ง4ที่ถูกโจมตีใส่เต็มๆจนร่างกระเด็นลงไปนอนกับพื้นคนละทิศละทาง

 

 

ทางด้านในมาเรียที่เผชิญหน้ากับดร.นาตาช่าอยู่ดีๆร่างกายก็เปลี่ยนเป็นมาเรียที่สวมกังกุงเนียร์สีดำเเล้วได้ยิงลำเเสงจากหอกกังกุงเเนียร์เข้าใส่มาเรียจนเธอกระเด็นลงไปนอนกับพื้น

 

" ฉันคือฟีเน่....ใช่คนที่รู้จักในนามของจุดจบ "

 

" งั้นเองหรอ...แกก็คือฉัน... " มาเรียที่ค่อยลุกขึ้นช้าๆเเล้วมองไปทีตัวเธอที่อยู่ตรงหน้า " ทีเกิดมาจากความ

ผิดพลาดของพวกเราที่เกิดขึ้นในอดีต "

 

" แต่ว่าประวัติศาสตร์ที่มืดมิดนั้นจะถูกเขียนขึ้นใหม่อีกครั้ง " คิริกะที่ยันตัวเองด้วยเคียวของเธอ

 

" ก่อนที่Chateauจะระเบิดจะต้องเอาชนะความผิดพลาดของตัวเองให้ได้"

 

Shin no seigi seotta ima dore dake ano kotoba ga...?

Kizutsuku kara shinzu koto wo akirameteta ano hibi...

Kakinokoxa naku koto sae nigekakuxa tegami wa...

Koko ni sa uwa gake fumishimete "Arigatō" wo kakugo e to

 

ชิราเบะที่พุ้งเข้าไปพร้อมใบเลื้อยเข้าปะทะกับหอกก่อนจะถูกปัดออกจนร่างกระเด็นออกมาเเละคิริกะที่กระโดดพุ้งลงมาฟันเเต่มาเรียกังกุงเนียรืได้กระโดดหลบออกมา

 

" ฮ้ากกกก " มาเรียได้วิ่งพุ้งเข้ามาใส่ใช่ดาบสั้นฟาดฟันเข้าใส่ผ้าคลุมที่พุ้งเข้ามาโจมตีก่อนจะกระโดดออกมา

 

" คุณมาเรียช่วยเอาเครื่องสื่อสารให้กับดอกเตอร์เวลทีฮะ "

 

" ว่าไงนะ "

 

" เราจะสู้ในเส้นทางของเรา "

 

Mirai wa ima no mukō janaku

Norikoeta kako no saki ni aru

Tomodachi ni oshierareta furēzu

"Yoake tsugeru kane no ne wa narihibiki wataru nda" to

 

" ดอกเตอร์ " มาเรียได้โยนเครื่องสื่อสารส่งไปในก่อนที่ดร.เวลจะหันมารับ

 

" ช่วยเอาไปวางไว้ที่ตัวควบคุมของChateauด้วย....จะทำการซัพพอร์ต "

 

" น่าตื่นเต้นดีนิ....แต่ว่าจะทำได้เเน่หรอ " ดร.เวลที่ทำตามได้วางเครื่องสื่อสารกับเเทนควบคุมเเลละมันได้ลิ้งกัน

ทำให้ส่งข้อมูลไปที่ห้องบัญชาการทางฝั่งเอลฟไนท์เเละปรากฎโฟโตเฟียร์ขึ้นมา

 

" จริงด้วย....โฟโตสเฟียร์สินะ " โอกาว่าที่นึกเเผนโต้กลับได้เเล้วจึงพูดขึ้นมา

 

"ถ้าหากเราใช่เเผนที่เลย์ไลน์ในการวิเคราะห์เเล้วละก็.....สามารถควบคุมจากตรงนี้ได้ค่ะ  "

 

"ฟูจิทากะ "

 

" รับทราบได้เวลาใช่ของทีระลึกจากดร.นาตาช่าทีทิ้งไว้ให้เเล้ว....จะพากลับมาให้ได้ครับ "

 

" พวกเราจะช่วยวิเคราะห์จากทางนี้เองฮะ.....ช่วยเปิดการทำงานทุกอย่างChateau....ด้วยฮะ "

 

Tsumugi aete kanade aete wakachi aete yokatta...

Agaki kitta kono kotae ni rinto tatte hokorou...

Kyō kono hi no yūki no tame umarete kita ki ga suru...

Tenkū e mai tobe kono omoi Kiseki wo hōseki ni xe

 

" ฉันจะต้องเอาชนะความผิดพลาดด้วยตัวเองให้ได้....ชิราเบะ คิริกะออกไปช่วยคนอื่นข้างนอกซะ " มาเรียที่ตั้งใจจะจะสู้เพียงลำพังก่อนที่หอกกังกุงเนียร์จะพุ้งเข้ามาหาเธอเเต่คิริกะเเละชิราเบะได้เข้ามาหยุดเอาไว้

 

" พวกเรา3คน "

 

" จะเอาชนะไปด้วยกันเดส "

 

Kokoro wo tsunagi tabidatou

Min'na ga matsu ano hoshi e to

Omoide wo ranpu ni tomoshi

Tsugi no sekai de deattara Issho ni mata koe sakasou

 

" ขอบคุณนะทั้ง2คน.... " มาเรียได้กล่าวขอบคุณทั้งสองก่อนจะหันไปหาดร.เวล " ดอกเตอร์พวกเราจะปกป้องจนสุดชีวิต...เพราะงั้นโลกขึ้นอยู่กับดอกเตอร์เเล้ว "

 

" หึ "

 

กลไกของChateauทั้งหมดทำงานเเละเริ่มจะทนรับไม่ไวเเล้วจนจากด้านนอกเห็นได้ชัดเจน

 

" หยุดนะ....อย่ามาขว้างทางของฉันนะ....อย่านะ!!! " เเครอลที่รีบบินพุ้งเข้าไปหา

 

 

ทางด้านในมาเรียที่เข้าต่อสู้กับตัวเองอย่างสุดฝีมือก่อนเธอจะกระเด็นออกมา

 

" ฮ้ากกกกก " กรีสเเละโร๊คได้วิ่งเข้าจากด้านข้างเข้าโจมตีประชิดเเต่ว่ามาเรียตัวปลอมที่สามารถรับมือทั้งสองได้อย่างง่ายดายก่อนจะใช่หอกเเทงทีเข่าของกรีสจนทรุดก่อนจะยิงลำเเสงอัดกลางอกจนร่างกระเด็นไปชนร่างของโร๊คจนทะลุประตูออกจากห้องใจกลางเเล้วลำเเสงนั้นได้ยิงใส่จนพวกหินได้ตกลงมาถล่มปิดทางทั้งสองเอาไว้

 

Kotoba dake ja tarinai Kimochi wo onpu ni nosete Tsudzurou gosenfu e

Tashika ni ima wo ikita to Sā...! Arittake no uta wo Rasuto retā ni xe...

 

" อะ...อ้ากก....เน่...พวกเธอ...หน่อย " กรีสที่พยายามพังเข้าไปเเต่ก็ไม่มีทีท่าจะขยับเลยเเม้เเต่น้อยโร๊คที่พยายามช่วยอีกเเรงก็ไม่ไหว

 

" คาซึมิ....นายกับเก็นโทคุไปช่วยคนข้างนอกเถอะ "

 

 " อย่ามาล้อเล่นน่า.....ฉันไม่ปล่อยพวกเธอเเน่...ถ้าจะไปก็ไปด้วยกันสิ!!! " กรีสที่พยายามออกเเรงต่อยด้วยพลังทั้งหมดก็ไม่ทำให้หินเขยือนเเม้เเต่ก่อนเดียว " ไอหนวด.....อย่ามั่วเเต่ยืนเฉยๆสิ "

 

โร๊คที่ยืนมองกรีสนิ่งโดยที่ไม่ได้ทำอะไรทำให้กรีสที่โมโหกว่าเดิมเเละพยายามใช่ทวินเบรคเกอร์เจาะเข้าไป

 

" คุณคาซึมิ.....คุณนะ...ยังมีหน้าที่อย่างอื่นไม่ใช่หรอค่ะ " ชิราเบะได้พูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

 

" ใช่เเล้วละเดส.......นำโฮคุโตะกลับคืนมาและกำจัดอีโวลต์ไม่ใช่หรอเดส " คิริกะที่พูดขึ้นมาอีกคนซึ่งกรีสที่ได้ยินอยู่ข้างนอกกำหมัดในมือเเน่น

 

"  พวกเธอ!!! "

 

" การที่ได้ยืนอยู่บนเวทีเดียวกับซึบาสะ มันสนุกมากเลยล่ะ....ถ้าหากว่าได้ทำกันอีกละก็.....ก็อยากจะร้องด้วยกันเหมือนกับคืนนั้น "

 

" มาเรีย...พูดอะไรของเธอนะ " ซึบาสะที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้นก็ถึงกับช็อคเหมือนเธอกำลังสั่งลา

 

" การได้ต่อสู้ เเล้วก็ร่วมสนุกไปกับรุ่นพี่คริสเป็นอะไรที่สุดยอดมากเลยล่ะ...หนูนะค่อยมองดูอยู่ตลอดเลยละ "คิริกะที่ได้พูดถึงคริสซึ่งเจ้าตัวก็ได้ยินเช่นกัน

 

" ถ้าเป็นเธอละก็.....ต้องทำได้เเน่....ไม่สิต้องทำได้อยู่เเล้ว "

 

" ขอโทษด้วยนะค่ะ.....ที่ว่าคุณในตอนนั้นรู้สึกอยากจะขอโทืษมาตลอดเลยล่ะ " ชิราเบะที่ได้กล่าวขอโทษกลับฮิบิกิ

 

" เรื่องนั้นนะช่างมันเถอะ...เพราะงั้น "

 

Chateauที่เหมือนจะเริ่มเกิดการทะลักของพลังออกมาเเต่ละจุดมากขึ้นเรื่อยๆ

 

" เซ็นโตะ....ต้องขอบคุณนายมาเลยนะ.....ที่ทำให้ฉันก้าวเดินต่อไปได้.....เเละทำให้ฉันได้พบเห็นผู้คนมากมาย "

บิลด์ที่ได้ยินเสียงของมาเรียจากเครื่องสื่อสารหน้ากากก็นิ่งเงียบไปพร้อมกำหมัดเเน่

 

" คุณเซ็นโตะถึงเเม้สิ่งทีคุณได้บอกกับฉันว่าอยากจะสร้างโลกทีมีความรักเเละความสงบสุขนั้นก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน....แต่ว่าช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันทำให้ฉันรู้สึกถึงมันได้เเล้วละค่ะ " รอบบนี้เป็นเสียงของชิราเบะ

 

" ได้เรียนรู้เรื่องต่างๆมากมาย.....เเถมสนุกกับทุกสิ่งที่เข้ามาคุณเซ็นโตะฝากโลกเเละจัดการอีโวลต์ให้ได้นะเดส "

 

" อย่านะ...ขอร้องละอย่ามาขัดขว้างฉันกับปะป๋าน่า!!! " เเครอลที่เริ่มคร้ำครวญอยู่กลางอากาศ

 

ซึ่งทางเอลฟไนท์ที่ปากแผลเริ่มฉีกเเละเลือดที่ยังไหลออกมาอย่างต่อเนื่องเเต่ก็กัดฟันเพื่อที่จะทำหน้าที่ของตน

 

" เรานะ....เราจะการเล่นเเร่แปรธาตุปกป้องโลกนี้ให้ได้.....ไม่ยอมให้แครอลทำลายหรอก "

 

Egao no namida ga ī

Setsu ni

Shirabe

Tsuranuite

Sā...! Akatsuki e no Ibu wo Yomi utae! SERENADE!!

 

มาเรียเเละชิราเบะกับคิริกได้เอาซิมโฟเกียร์บอทเทิลของเเต่ละใส่เข้าไปทีอาเมอร์เกียร์ของเเต่ละคนทำให้ร่างกายของพวกเธอมีออร่าสีขาว ชมพูเเละสีเขียวทีร่างกาย

 

FULL BOTTLE AIRGETLAM BREAK

 

FULL BOTTLE SHUSHAGANA BREAK

 

FULL BOTTLE IGALIMA BREAK

 

ชิราเบะเเละคิริกะได้พุ้งเข้าโจมตีใส่พร้อมกันสอด้านทำให้หอกกังกุงเนียร์กระเด็นหลุดมือก่อนที่มาเรียจะเอาดาบสั้นติดตั้งกับเกียร์ที่เเขนซ้ายของเธอเเละกระโดดพุ้งเข้าไปแต่ร่างตรงหน้าคือเซเรน่าน้องสาวของเธอ

 

" เซเรน่า!!! " มาเรียที่ได้เข้าฟันใส่ร่างของเซเรน่าอย่างไม่ลังเล

 

" หยุดนะ!!! " สิ้นเสียงเเครอลเธอก็ได้ทำการยิงด้วยพลังเต็มกำลังใส่Chateauจนทะลุก่อนจะระเบิดล่วงล้นใส่ตึกแฝดจนคาอยู่เเบบนั้นเเละสภาพของทั่วโลกที่ถูกลบไปได้กลับมาเหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

ทางด้านห้องบัญชาการที่ตอนนี้ได้เปลี่ยนมาใช่พลังงานสำรองเนื่องจากพลังงานหลักได้ใช่ไปจนหมด

 

" เปลี่ยนมาใช่พลังงานสำรอง และกู้ข้อฒุลเรียบร้อยเเล้วครับ"

 

" เเต่ว่าพวกคุณมาเรีย "

 

" พวกเรานะ....ไม่มีทางทีจะสร้างความสงบสุขโดไยม่มีผู้เสียสละได้เลยงั้นหรอ "

 

 

ทางด้านนอกเเครอลที่ยืนมองดูChateauที่เธออุตส่าห์สร้างขึ้นมาที่ตอนนี้กลายเป็นซากอย่ตรงหน้า

 

" ปราสาทของฉัน.....ความปราถนาของฉัน "

 

โร๊คเเละกรีสที่ได้เดินมารวมกลุ่มกับพวกฮิบิกิที่ตอนนี้กำลังร้องไห้กับการจากไปของเพื่อนที่ไม่มีวันได้เจอกันซึ่งเขาเองก็เจ็บปวดเหมือนกันเเต่ทาวงบิลด์ที่เจ็บใจมากที่สุด

 

" บ้าที่สุด "

 

" ทุกคน... "

 

" โธ่เว้ย.....ทำไมกัน"

 

" ฮ้ากกกก!!! " ซึยาสะที่เเทงคาตานะตัวเองปักลงพื้นพร้อมระบายอารมณ์โกรธเศร้าเสียใจลงไปทั้งหมด " นี้ไงละคำตอบของเธอ อนาคตของแกนะ คือการได้เห็นปราสาทหลังนี้พังทลายไงละ!!! "

 

" พอเเค่นี้เถอะ....แครอล...นี้นะไม่ใช่สสิ่งที่ปะป๊าของพวกเราต้องการหรอกนะ " เสียงเอลฟไนท์ที่ดังออกมาทำเอาเเครอลได้ตาเบิกกว้าง " ตอนนี้ที่เขาถูกเผาทั้งเป็นสิ่งที่เขาต้องการนะ....คือมองดูโลกใบนี้ต่างหากละ "

 

" เเล้วไงละ....ฉันรู้อยู่เเล้ว....ฉันไม่มีสิทธิ์จะเเก้เเค้นรึไงกัน....แล้วฉันฉันจะไม่สามาถทำลายโลกนี้เพื่อปะป๊าไม่ได้นึไงละ " เเครอลที่ตะโกนออกมาสุดเสียงพร้อมความในจใจของเธอทั้งหมด  " ปะป๊านะ....ได้บอกให้เราออกไปหาคำตอบเองไม่ใช่รึไงกัน "

 

" เรื่องนั้นนะ " เอลฟไนท์ที่น้ำตาของเธอได้ไหลออกมาก่อนที่พ่อของฮิบิกิจะเดินเข้าไปหา

 

" คุณพ่อของพวกเธอนะ.....ได้บองสิ่งสำคัญอะไรเอาไว้ไม่ใช่หรอ? " พ่อของฮิบิกิที่พูดผ่านร่างของเอลฟไนท์ได้ยิน " เมื่อกาลเวลาเเห่งความสัมพันธ์ได้จบลง....น่าจะพูดในสิ่งที่ต้องการที่สุดไม่ใช่หรอ "

 

" ปะป๋า...ต้องการจะบอกอะไรพวกเรากันเเน่ "

 

" นั้นละคือสิ่งทีเราต้องหาคำตอบ "

 

" เป้าหมายสุดท้ายของนักเล่นเเร่แปรธาตุ...คือการสื่อสารเเละความสามัคคีเพื่อให้เข้าใจโลกเเละอยู่ร่วมกัน "

 

" ความสามัคคีงั้นหรอ...จะบอกให้ยอมรับโลกที่ปฏิเสธปะป๊าอย่างงั้นหรอ...ไม่ได้บอกสักหน่อย....ปะป๊าไม่เคยพูโเเบบนั้นเลย "

 

" คำตอบนั้นนะฉันจะตอบเอง "  บิลด์ที่จู่ๆได้พูดขึ้นทำให้เเครอลหันไปหา " การให้อภัยทุกอย่าง นั้นละคือคำตอบละพ่อของพวกเธอต้องการให้อภัยกับโลกใบนี้กับทุกสิ่งที่ได้ทำลงไป "

 

" Chateau de Tiffauges ถูกทำลาย....แล้วก็หายไปพร้อมกับอนาคตที่จะทำลายอย่างสมบรูณ์....ถ้างัั้นฉันจะทำลายปัจจุบันทิ้งสะ " เเครอลได้พูโเเล้วหันมาพร้อมร่างที่มีออร่าสีเหลืองออกมา

 

" ไมได้นะ....ขืนทำเเบบนั้นความทรงจำของปะป๊าได้หายไปหรอก "

 

" คิดจะทำลายความทรงจำของตัวเองเพื่อระเบิดพลังทั้งหมดออกมางั้นหรอ " บิลด์ได้เงยหน้าขึ้นมองดูพลังของเเครอลที่ไหลออกมา

 

" เเครอลจะทำอะไรนะ "

 

" แก้เเค้นไงละ " เเครอลได้ระเบิดพลังออกมาจนทำให้ครอส กรีส โร๊คเเละซึบาสะ คริสกระเด็นไปคนละทาง " การเเก้เเค้นคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน "

 

" เปลวไฟเเห่งความเเค้นงั้นหรอ.......คิดเผาผลาญความทรงจำตัวเองได้รึไงนะ " ซึบาสะที่ยันตัวลุกขึ้นช้าจาการโจมตีเมื่อครู่

 

" เอลฟไนท์นะไม่ได้ต้องการจะเเก้เเค้นเลย "

 

" ความปราถนาของเอลฟไนท์จังนะ..... " ฮิบิกิที่ลุกขึ้นเอามือเเตะที่คอร์ของเกียร์ที่หน้าอก

 

" คิดจะใช่อิกไนท์งั้นหรอ? " คริสได้หันไปถามเเต่ฮิบิกิที่กัดฟันเเน่นอย่างเจ็บใจ

 

" ใช่มันเลย.... " บิลด์ได้พูดขึ้นก่อนจะลุกเดินเข้ามาหาทั้งสามพร้อมครอส กรีสเเละโร๊ค

 

" เเต่ว่า "

 

" นั้นนะคือพลังที่เอลฟไนท์ได้มอบให้เพราะฉะนั้น......จงใช่มันหยุดเเครอลเถอะ "

 

" ลุบกันเถอะทุกคน "

 

" ไม่มีอะไรจะเสียเเล้วนิน่า "

 

" ถึงไหนถึงกันเลย "

 

" อิกไนท์โมดูล ทำงาน!!!! " ทั้งสามได้ตะโกนออกมาพร้อมกดใช่อิกไนท์โหมดขั้นที่2ก่อนที่เกียร์ของพวกเธฮเป็นสีดำเเละออร่าสีขาวได้ออกมาจากร่างของพวกเธอ

 

FULL BOTTLE GUNGNIR BREAK

 

FULL BOTTEL AME NO HABAKIRI SLASH

FULL BOTTLE ICHIAVL ATTACK

 

" เอาล่ะ.....มาเริ่มการทดลองกันเลยมั้ย "

 

GREAT ALL YEAH

 

GENIUS

 

ARE YOU READY!

 

" บิลด์อัพ "

 

KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI!

 

" ฉันนะ....ไม่มีทางเเพ้ใครเเน่!!! " ครอสที่ได้ปล่อยพลังแม็กม่าออกมาจากร่างกายเคลือบร่างของเขาเอาไว้

 

" ฉันจะเผาไหม้เปลวเพลิงในจิตใจ....แล้วจัดการเเกซะ!!! "

 

" จงสังเวย......เพื่อความถูกต้องซะ!!! "

 

 

ทางด้านในห้องบัญชาการที่ทำการเช็คระบบอิกไนท์ให้ปลอดภัยกับกับพวกฮิบิกิโดยที่พ่อของฮิบิกิที่ค่อยดูเเลเอลฟไนท์ที่ตอนนี้หมดสติไปเเล้ว

 

" อิกไนท์ โมดูล 2ใน3 ได้ถูกเปิดใช่งานงานระบบความลปอดภัยเเล้วครับ "

 

" ทำการย้ายPhase Nigred ไปยังo Albedoค่ะ "

 

" ลดความเสี่ยงต่อร่างกายด้วยการใช่ซิมโฟเกียร์บอทเทิลงั้นหรอ? แถมในเวลาเดียวก็ใช่มันเพิ่มพลังให้กับอิกไนท์ไปด้วย "

 

 

 

" ฮ้ากกกกก!!!!  " ฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปพร้อมกับบิลด์โจมตีใส่ด้านหน้าเเต่เเครอลกางบาเรียก่อนที่จะปัดทั้งสองกระเด็นอัดกับตึก

 

ซึบาสะ ครอสเเละกรีสได้พุ้งเข้าทั้งสามมุมเเต่ก็ถูกพลังของเเครอลดันร่างกระเด็นออกไปคริสได้ใช่เเกทลิ้งกระหน้ำยิงใส่พร้อมกับโร๊คที่ใช่เนบิวล่าสตรีมกันโหมดไรเฟิลยิงสนับสนุน

 

ก่อนที่ซึบาสะเเละฮิบิกิที่เข้าโจมตีจากด้านข้างพร้อมครอสเเละกรีสกระหน้ำใส่ไม่ยั่งเเต่แครอลที่กางบาเรียป้องกันการโจมตีของทั้งสองเอาไว้ด้วย

 

" หึ...ก็เเค่พลังดิบเถื่อน.....ช่างน่ารังเกียจสะจริง!!! " เเครอลที่เพียงเเค่สะบัดมือก็ทำให้ทั้ง4กระเด็นออกไปคนละทาง

 

บิลด์ได้วิ่งเข้าไปหาเเครอลพร้อมหลบการโจมตีของเเครอลด้วยความเร็วก่อนจะกระโดดเข้าไปหาเเครอลตรงๆพร้อมง้างหมีัดต่อยพุ้งเข้าไปก่อนที่เเครอลจะยิงพลังอัดใส่เเต่ก็ไม่เห็นบิลด์อยู่เเล้วก่อนจะหันมาใช่สายพินตรึงร่างเอาไว้โดยที่หมัดของบิลด์เฉียดหน้าเเครอลไปนิดเดียว

 

" ถึงเเม้พลังเเละความเร็วจะเพิ่มขึ้น.....แต่ก็เอาชนะฉันไม่ได้หรอก!!! "

 

" อ้ากกกก " บิลด์ที่ถูกแครอลระเบิดพลังอัดใส่จนร่างกระเด็นพุ้งอัดกับตึกจนเกิดเป็นหลุมเเล้วร่างล่วงตกลงพื้น

 

" ถึงเวลาจบสักที...... "

 

Ā, shūen e no kanon ga kaoru Satsuriku no fukuin ni chihedo to chire

Bibunshi reberu made kaibō xe Hangyaku wo eigō ni tatsuru

 

แครอลที่เริ่มร้องเพลงออกมาเเละพลังของเธอก็ยังคงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนทำให้พวกบิลด์ที่มองดูอยู่ต้องช็อค

 

" ยังจะ...เพิ่มพลังได้อีกงั้นหรอ " ครอสที่รู้สึกกลัวถึงพลังของเเครอล

 

" สัตว์ประหลาดชัดๆ " กรีสที่พยายามลุกขึ้นเเต่ก็ไม่มีเเรงพอจนล้มลงอีกครั้ง

 

" ระดับมันต่างกันเกินไป " โร๊คที่นอนหงายหอบอยู่กับพื้นได้พูดขึ้นมา

 

"โพนิคเก็นเเบบไหนกัน " คริสที่ดันตัวลุกขึ้นก่อนที่ฮิบิกิจะกัดฟันจนยืนขึ้นมาได้อีกครั้ง

 

RuLuRiRa...uchū ga katamuki

RuRuRiRa...taiyō ga kōru

Genocide&Genocide 

Ketsueki itteki nokorazu 

Zōo to chikara de kakimushiru 

Furue ojiyo...sekai no kuzureru love song

 

" กำลังรอเวลาเเบบนี้อยู่เลย " ฮิบิกิได้เอามือจับที่คอร์ก่อนจะเริ่มทำการปลดระบบป้องกันของอิกไนท์ออกพร้อมกับซึบาสะเเละคริส

 

" ปลดระบบ All Safeties Release!!! " สิ้นเสียงของทั้งสามพลังของเเครอลที่ถูกยิงออกมาเป็นลูกพลังขนาดใหญ่เข้าปะทะเเต่เหมือนมีอะไรกันดันพลังเอาไว้นั้นก็คือทั้ฮิบิกิที่พยายามยันพลังของเเครอลเอาไว้

 

" ฮ้ากกกกกก!!!!! "

 

ค่าวัดระดับความอันตรายของอิกไนท์ของทั้งสามได้พุ้งสูงจนเกินไปขั้นเรียบร้อย

 

" ตอนนี้ย้ายมาอยู่ในขั้นสุดท้าย Rubedoแล้ว "

 

Kiseki nado korosu to chikatta noda 

Omoide nado mijin mo yaki kexe 

 

" จะต้องเอาชนะยัยนั้นด้วย อิกไนท์ให้ได้ " คริสที่กัดฟันพยายามใช่พลังทั้งหมดยันพลังตรงหน้าเอาไว้

 

" ต้องนำมารวมจุดๆเดียวเเล้วใช่โฟนิคเก็นนี้ซัดออกไปในทีเดียวเลย....ทาจิบานะ "

 

" S2CA Tri-Bust....ฮ้ากกกกก....อัก.....อ้าาาาา!!! "

 

" แบบนี้ร่างกายได้เเตกเป็นเสี่ยงๆเเน่ "

 

" งั้นพวกเราจะช่วยอีกเเรง!!! " บิลด์ได้เดินมาข้างๆพร้อมใช่มือยันอีกเเรงพร้อมออร่าร่างกายเป็นสีรุ้งเเละอีกด้านครอสที่วิ่งเข้ามาระเบิดพลังเเม็กม่าออกมาเเล้วช่วยอีกเเรง

 

" เรื่องบ้าพลัง.....มันต้องเป็นฉันไม่ใช่พวกเธอสักหน่อย " ครอสได้ตะโกนออกมาทำให้กรีสเเละโร๊คได้หันไปมอง

 

" ยัยพวกนั้น.....บ้าบิ้นจริงๆ " โร๊คที่นอนมองดูทั้งสามที่ยังคงต้านพลังของเเครอลเอาไว้

 

" ที่หนักกว่านี้ก็คือเจ้าสองคนนั้นให้ตายสิ....แบบนี้พวกเราก็คงจะนอนเฉยๆไม่ได้เเล้วสิเนอะไอหนวด!!!! "

" หุบปากน่า....ไอมันฝรั่ง "

 

กรีสและโร๊คที่วิ่งไปอีกเเรงพร้อมร่างที่ระเบิดพลังออกมาช่วยอีกเเรงถึงเเม้พวกเขาจะรวมมือกันก็ไม่มีทีท่าจะสามารถดันกลับไปได้เลยเเม้เเต่น้อย

 

" ถึงเเม้ว่าพวกเเกจะรวมพลังกันเเค่ไหนก็ไร้ประโยชน์....เพลงของฉันนะ มีพลังทำลายล้างยิ่งกว่าสุดยอดบทเพลงเเละมากกว่าโฟนิคเก็น7พันเท่าน่ะ!!!! "

 

เเครอลได้ทำการเพิ่มพลังพลังโจมตีจนสูงสุดจนซัดร่างของพวกบิลด์ทุกคนจนปลิวกระเด็นเเละเกิดระเบิดเป็นวงกว้างทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนเเรงร่างของฮิบิกิที่อนหมดสภาพไม่เป็นท่าไม่ต่างจากบันโจ คาซึมิ และเก็นโทคุ

 

" ช่างง่ายจริงๆ....ฮ่าห์ๆๆๆ "

 

ทางเซ็นโตะที่นอนอยู่ใกล้กับเเครอลที่สุดก็กำหมัดพยายามยันตัวลุกอีกครั้งพร้อมสภาพที่บาดเจ็บหนักพร้อมหอบไปหมดเเละเลือดจากมุมปากทีหน้าผากโดยที่เเครอลได้หันไปมองพอดี

 

" เป็นเเค่มนุษย์ธรรมดาเเท้ๆ.......ทำไมยังลุกขึ้นได้อีกละ "

 

" ไม่ว่าจะล้มเหลวสักเเค่ไหน......หรือจะต้องล้มกี่ครั้งก็จะลุกขึ้นมาต้องมีสักครั้งนึ่งที่สามารถผ่านไปได้เเน่นอน "

 

"  เเต่ว่าเเก......คงต้องตายตรงนี้ละน่า " เเครอลที่เอาสายพินรวมกันที่มือจนกลายเป็นสว่านเเล้วได้บินพุ้งเข้าใส่เซ็นโตะที่ไม่มีทีท่าจะสารถต่อกรได้

 

" เซ็นโตะ!!! " บันโจที่ตะโกนออกมา

 

" คุณเซ็นโตะ!! "  ฮิบิกิที่จะโกนขึ้นมาอีกคนก่อนที่ปลายสว่านจะทะลุร่างของเซ็นโตะไปได้มีร่างนึ่งเข้ามาเเล้วใช่ดาบปัดการโจมตีออกเเล้วต่อยเข้าที่ท้องของเเครอลจนร่างกระเด็นอัดกับตึกเป็นหลุม

 

" นาย......เป็นใครกัน " เซ็นโตะที่หันไปมองคนที่มาช่วย


" คาเมนไรเดอร์ จิโอ ยังไงละ "

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #34 Suthiwak-anime (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:13
    IWAE!!!
    #34
    0
  2. #25 รชต สุจินรัตน์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 10:55

    ท่านราชาจอมมารมา!!

    #25
    0
  3. #24 PoTatoChan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 09:38
    Iwae!!!!!!
    #24
    0
  4. #23 Kuro0013 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 07:02
    เหล่าเฮเซย์ไรเดอร์ผู้ก้าวผ่านเวลาตอนนี้พลังนั้นได้ส่งไปยังอนาคต จงสรรเสริญ!! ราชาคนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
    #23
    0
  5. #22 KHNEZ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 01:22

    lwea ท่านจอมมารของเรา
    #22
    0
  6. #21 GrandCross21 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:46
    จงสรรเสริ---'/เลขหมายหัวใจวายตาย
    #21
    0
  7. #20 Nazzga2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:18
    จอมมารรรรรรรรรร
    #20
    0