Kamen rider Build & Symphogear GX

ตอนที่ 33 : ไม่เป็นไร......ไม่ต้องห่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

เซ็นโตะ : แพนโดร่บ็อกซ์ที่มีพลังมากมายมหาศาลได้ถูกเปิดออกโดยสิ่งมีชีวิตนอกโลก อีโวลต์ที่ได้ร่างสมบรูณ์แล้วเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อยึดครองประเทศอีกด้านคาเมนไรเดอ์บิลด์ คิริว เซ็นโตะ ได้ร่วมมือกับผู้ใช่ซิมโฟเกียร์หยุดยังแผนการณ์ของแครอลที่ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง....ทางทีมยัทซึฮิโระที่ขัดขว้างเเครอลเเต่หลบหนีไปได้เเต่คริสกับคามเนไรเดอร์กรีสสามารถกำจัดออโต้สคอร์ตัวสุดท้ยสำเร็จ....เเต่กลายเป็นว่าเดินตามเเผนเเครอลมาตลอด....จะเกิดอะไรขึ้นต่อติดตามตอนที่ 33ได้เลยครับ

 

 

หลังจากที่เรือหน่วยS.O.N.Gได้ขึ้นสู่ผิวน้ำเเต่ก็ถูกยักษ์ใต้น้ำเข้าโจมตีจนเกิดระเบิดเเต่ว่าได้เเยกส่วนออกมาได้ทันก่อนทีจะระเบิดไป

 

ซึ่งภายในห้องบัญชาการได้มีชิ้นส่วนของเพดานได้กำลังจะล่วงลงมาใส่โทโมซาโต้ที่สลบจากเเรงสะเทือน

 

" อันตราย!!! " เอลฟไนท์ ได้พุ้งเข้าไปบังตัวเธอเอาไว้ที่สะพานเรือก่อนจะระเบิดได้มีจรวดนึ่งพุ้งออกมาซึ่งคริสอยู่ข้างในได้ออกมาเเล้วหันไปเผชิญหน้ายักษ์

 

เธอได้เอามือประกบกันทำให้เกียร์ที่เเขนทั้งรวมกันกลายเป็นธนูขนาดใหญ่เเละได้เอาอิจิว่าบอทเทิลเสียบเข้าที่ตัวธนู

 

FULL BOTTLE ICHIVAL ATTACK!

 

File:Arthemis Spiral.png

 

คริสได้ยิงออกไปก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นกลายเป็นจรวดพุ้งเข้าทะลุร่างยักษ์ตรงหน้าระเบิดไม่เหลือซากก่อนทีเธอจะกระโดดลงมาลงเรือขนาดเล็กที่เเยกออกมาจากตัวสะพานเรือ

 

ทางด้านในเรือซึ่งเจ้าหน้าที่ทุกคนค่อยๆได้สติเเล้วโทโมซาโต้ได้หันไปมอิงเอลฟไนท์ที่ได้รับบาดเจ็บที่ขายโครงจนเลือดไหลออกมา

 

" เอลฟไนท์จัง "

 

" ดีจริงๆ.....ที่คุณโทโมซาโต้ปลอดภัย "  เอลฟไนท์ได้ยิ้มออกมาก่อนจะสลบไปเนื่องจากเสียเลือดจำนวนมาก

 

" เอลฟไนท์จัง...ทำใจดีๆเอาไว้ "

 

" เป็นอะไรมั้ยเดส " คิริกะกับชิราเบะที่วิ่งเข้ามาถึงเห็นเอลฟไนท์ที่บาดเจ็บหนัก

 

" ต้องรีบพาไปห้องพยาบาลเเล้วค่ะ "

 

" นี้ลืมตาขึ้นมาสิ....เอลฟไนท์จัง เอลฟไนท์จัง!! "

 

 

ณ ร้านคาเฟ่เเห่งนึ่ง

 

มิโซระได้มานั่งค่อยเฝ้าเเละเป็นกำลังใจให้ฮิบิกิที่ได้นั้นพ่อของเธอมานั่งคุยกันอีกครั้งโดยทีเข้าอยู่ถัดจากโต๊ะของเธอไปประมาณ3ตัวพร้อมนั่งจิบกาเเฟไปพลางๆกับมิโซระ


File:Symphogear GX Episode 11 02.png

 

ขณะเดียวกันพ่อของเธอที่พึ่งทานอาหารเสร็จเเล้ววางเเก้วกาเเฟลงไปพร้อมถอนหายใจ

 

" โทษทีน่า..พอดีว่าพ่อหิวนะ "

 

" อื้ม " ฮิบิกิที่สีหน้าตอนนี้ของเธอไม่ร่าเริงเหมือนทุกครั้งก่อนจะหันมองไปหาเซ็นโตะทางเขาเองก็ยกนิ้วให้กำลังใจอยู่เงียบๆพร้อมกับมิโซระทำให้เธอทำใจได้เเล้วเริ่มบทสนทนา

 

" คือว่านะ...คุณพ่อ "

 

" อะไรหรอ? "

 

" พูดจริงงั้นหรอ ที่อยากจะเริ่มต้นใหม่กับพวกคุณเเม่? "

 

" เเน่นอนอยู่เเล้ว...ถ้าหากว่าเธอลองไปคุยดูก็อาจจะ พวกเขาอาจจะ "

 

" ถ้างั้น....คนที่ควนจะต้องไปพบนะต้องเป็นคุณพ่อสิคนที่หนีปัญหาก็คือคุณพ่อเพราะงั้นคนที่ควรจะกลับไปคุยต้องเป็นคุณพ่อเท่านั้น"

 

" เเบบนั้นนะ...ไม่เอาหรอกก็พ่อนะกลัวนิน่า " ฮิบิกิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ถึงกับเงียบไม่พูดอะไร " เเล้วก็เป็นศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายอีกด้วย "

 

" หนูเองก็....อยากจะเริ่มต้นใหม่เหมือนเพราะงั้นถึงอย่างเห็นคุณพ่อกล้าหาญนิน่า "

 

" ฮิบิกิ "

 

" เพราะงั้น....คุณพ่อเองก็ต้องมีความกล้าเหมือนกันสิ "

 

" เเต่ว่า...พ่อนะไม่ไหวหรอก "

 

" พอกันทีทนดูไม่ไหวเเล้ว!! " มิโซระที่ทนไม่ไหวจึงลุกเข้าไปหาทันที

 

" นี้นายนะ....ยังมีหน้าเรียกตัวเองว่าพ่ออีกงั้นหรอ!! " มิโซระที่ตีมือลงบนโต๊ะทำให้ทั้งสองหันมาสนใจเธอกันหมด

 

" คุณมิโซระ "

 

" อะ...อะไรของเธอนะ "

 

" คุณเองไม่ใช่หรอทีทอดทิ้งพวกเขาไปเองนะ......เเล้วเเบบนี้ยังเรียกตัวเองว่าลูกผู้ชายได้อีกงั้นหรอคนที่ทำลายความเชื่อใจของครอบครัวเเบบนนี้นะรู้มั้ยว่าฮิบิกิจังนะต้องอดทนเพื่อมาพบหน้าคุณนะ!! " พ่อฮิบิกที่ได้ยินเเบบนั้นถึงกับมองไปหาฮิบิกิที่ตอนนี้สีหน้าทีดูเศร้าสร้อยกว่าเดิมจนหลบหน้า

 

ขณะเดียวกันจู่ๆท้องฟ้าเกิดมีรอยเเตกร้าวขึ้นก่อนจะมีลักษณะคล้ายปราสาทลอยฟ้าค่อยออกมาจากรอยเเยกบนท้องฟ้า

 

File:Symphogear GX Episode 11 03.png

 

 

ณ ภายในchateau

 

" เอาล่ะระบบเตาปฏิกรใต้โลกSet Upเรียบร้อยการทำงานของChateauถูกปรับให้เป็นระบบอัตโนมัติ "

 

ดร.เวลได้ใช่พลังของเเขนซ้ายควบคุมตรวจสอบปรับเปลี่ยนระบบของChateauสำหรับเเผนการณ์ของเเครอลสำเร็จก่อนจะดึงมือออกจากเเท่น

 

" ไงล่ะ เเขนซ้ายของผมไม่จำเป็นต้องใช่ทริกเกอร์พาทเสริมอะไรทั้งนั้น....ขอเเค่มีเจ้านี้ผมก็ไม่ต้องการอะไรอีกเเล้ว "

 

" เหล่า ออโต้สคอร์ ที่มีท่วงทำนองบทเพลงต้องสาปอยู่ในตัวเพียงเท่านี้โลกใบนี้ได้ถูกทำลายจนไม่เหลือสิ้น "

 

ดร.เวลที่ได้ยินเเบบนั้นก็ถึงกับงงเพราะไม่ใช่สิ่งทีเขาหวังเอาไว้เเม้เเต่น้อย

 

" เอ้ะ จะทำลายโลกใบนี้งั้นหรอ "

 

" นั้นคือสิ่งที่พ่อของฉันทิ้งไว้ให้..... " จู่เเครอลก็เงียบไปก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนเด็กไร้เดียงสา " เข้าใจเเล้วละ เพราะงั้นหนูจะทำลายโลกนี้ไม่ให้เหลือสิ้นถ้าหากทำลายได้ก็จะพิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็น "

 

" หรือก็คือจะทำให้เข้าใจสินะ ถือว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องเเล้วเลดี้ เธอคงจะเข้าใจมันดีสิน่ะ "

 

" ไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น "

 

" หา? "

 

" สิ่งทีพ่อของฉันทิ้งไว้ให้ก็คือให้ฉันค่อยเฝ้าดูโลกใบนี้เเละทำความเข้าใจกับมัน...ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านี้เเล้ว "

 

" ให้ตายสิ " ดร.เวลที่ได้ยินเหตุผลที่เเท้จริงทำเอาถึงกับกุมขมับ " นั้นนะไม่ใช่ความฝันของเลดี้สักหน่อย การได้เป็นฮีโร่ตลอดกาลนั้นเเหละคือความฝันที่ทำเพื่อคนอื่นต่างหากละ ถ้าขืนปล่อยให้ตัวเองทำตามใจมันก็ไม่มีค่าหรอก "

 

" เพื่อคนอื่นงั้นหรอ " เเครอลได้ควักเอา Darudaburaแทงเข้าทีหลังของดร.เวลทะลุเขาทีค่อยลดลงไปมองพบเเผลทีท้องก่อนจะค่อยๆเซไปทีราวรั่วใกล้ๆเพื่อยันตัวเองให้ยืนเอาไว้


File:Symphogear GX Episode 11 06.png 


" อะ..อ่า " เขาได้เอามือทีปิดเเผลเอาไว้ขึ้นมาดู

 

" นั้นมันก็เเค่ความคิดทีอยากจะเป็นฮีโร่ไร้สาระของเเกเท่านั้นเเหละ "

" มะ...ไม่ควรเลยนะเลดี้....ทีเอาเครื่องดนตรีมาทำเเบบนี้นะ "

" chateau นี้จะทำลายโลกโดยอัตโนมัติตามทีระบบติดตั้งเอาไว้....ขอบคุณที่เหนื่อยนะดร.เวลโลกใบนี้จะถูกทำลายโดยมเเค่ฉันเป็นผู้เดียวทีจะมองดูโลกใบนี้เเหลกสลาย " ไม่ทันทีเเครอลจะจัดการปลิดชีตดร.เวลได้ตกลงไปทันที

 

" ไม่คิดเลยว่าะเอาคนพันธ์มาอยู่ในเเผนเลยจริงๆ " จู่ร่างเธอเกิดอาการทรุดลงจนเอามือขึ้นมากุมอกตัวเองเอาไว้ " จะมาหยุดอยู่เเค่นี้ไม่ได้.....อุปสรรคสุดท้ายของเเผน "

 

 

 

ตัดมาเซ็นโตะที่กำลังขับมอเตอรืไซค์ซึ่งเข้าได้เงยมองขึ้นไปบนฟ้าพบปราสาทแปลกอยู่กลางอากาศเเต่สายตาต้องไปจับจ้องร่างนึ่งจนเขาต้องเบรคกระทันหันจนรถส่ายเล็กน้อย

 

" ดูท่าไม่ไดีเลยน่าเเบบนี้ " เสียงทีคุ้นเคยทีเซ็นโตะรังเกียจทีสุดดังขึ้นมาเขาหันไปพบอีโวลต์ที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้า

 

"  อีโวลต์.... "

 

" โอ้ว...อย่าทำหน้าเเบบนั้นสิ "

 

" เจ้านั้นมันคืออะไรกัน "

 

" chateau คือสิ่งทีเเครอลสร้างขึ้นจากเหล่าออโต้สคอร์ ที่มีท่วงทำนองบทเพลงต้องสาปอยู่ในตัวเห็นพลังขับเคลื่อนละน่า "

 

" อิกไนท์โมดูล งั้นหรอ "

 

" ถูกต้อง...ถ้านายไม่รีบหยุดเจ้านั้นละก็โลกนี้ได้สูญสิ้นเเน่รีบๆเข้าละ "

 

" เดียว...ทำไมถึงบอกเรื่องนี้กับฉันด้วย "

 

" ยัยนั้นมันก็เเค่เพลอฝันนึกถึงสิ่งทีพ่อของเธอขอเอาไว้ก่อนตาย....ฉันเองเเค่ไม่ชอบเท่านั้นเองเเหละอีกอย่างฉันก็ผูกพันธุ์กับโลกใบนี้ด้วย.....เอาล่ะเเล้วเจอเชา " อีโวลต์กล่าวจบก็วาร์ปหายตัวไป

 

 

 

ทางด้านพวกฮิบิกิและคนอื่นที่กำลังเเตกตื่น

 

" นั้นมันอะไรกันนะ " มิโซระที่เงยมองขึ้นก็ต้องจตกใจเมือ่เห็นปราสาทลอยได้อยู่ตรงหน้าซึ่งเป็นใครๆก็ต้องตกใจเป็นเรื่องธรรมดา

 

" คุณมิโซระรีบพาคุณพ่อหนีไปก่อนเถอะค่ะ " 

 

"คุณพ่อเร็วเข้า " ฮิบิกิได้หันไปหาพ่อของเธอทีตอนนี้กำลังหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายภาพตรงหน้า

 

" โห้ว....เเบบนี้ถ้าเอาไปออกทีวีละก็ "

 

" เลิกทำเเบบนี้สะทีคุณพ่อ "

 

" เห้....นั้นพ่อของเธองั้นหรอ "

 

" ฮิบิกิ มีคนกำลังลอยอยู่บนฟ้า "  พ่อของเธอทีชี้ไปด้านหลังพบเเครอลลอยอยู่บนฟ้ามองทั้งสามอยู่

 

" เเครอลจัง "

 

" ฉันคงกำจัดเเกไปพร้อมกับเสียงทีหน้ารำคาญของเเกละน่า "

 

" ทั้งหมดเป็นฝีมือของเธอสินะเเครอลจัง "

 

" ตามนั้นเเหละ หน้าที่ของchateau de tiffyauges คือการทำลายโลกใบนี้พร้อมกับอรูคานอยท์ไงละ  "

 

" งั้นเองหรอ...ตอนนั้นเธอก็เคยพูดไว้สิน่ะ "

 

" ตอนนั้นเองเธอ...ทีไม่ยอมต่อสู้มั่วเเต่บ่นเหมือนกันนิเเล้วตอนนี้ยังเป็นอยู่รึป่าว "

 

ฮิบิกิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ชะงักไปก่อนทีเธอตัดสินใจจะหยิบเกียร์ออกมาจากเสื้อเเครอลทีรู้ทันได้ได้ยิงเวทย์ลมเข้าใส่ทีมือทีถือเกียร์อยู่จนหลุดมือกระเด็นไป


File:Symphogear GX Episode 11 07.png 


" เกียร์? "

 

" ฉันไม่ยอมให้เธอเเตะต้องเกียร์หรอก...ฉันน่ะจะทำตามตามความปราถนาที่พ่อของฉันทิ้งไว้ให้.....เเล้วทำลายโลกใบนี้ไปด้วยด้วยสิ่งคุณพ่อทิ้งเอาไว้ให้ "

 

" สิ่งที่คุณพ่อ...ทิ้งเอาไว้งั้นหรอ? "

 

" ใครๆต่างก็มีความต้องการของตัวเองกันทั้งนั้น "

 

" เเต่ฉันกลับ...ไม่มีอะไรทีพ่อทิ้งเอาไว้ให้เลย "

 

" ถ้าเเกไม่มีมันก็.....ไม่จำเป็นต้องอยู่อีกต่อไป " เเครอลได้โจมตีเข้าใส่ฮิบิกิที่กำลังสับสนอยู่พ่อของเธอพยายามคว้าตัวเธอเอาไว้เเต่ไม่ทันการ

 

บิลด์ในร่างแรบบิทแรบบิทได้พุ้งออกเข้าาพร้อมดึงร่างทั้งสองออกมาทำให้ร่างของสองพ่อลูกกระเด็นไปมาอยู่กับพื้น

 

" เกือบไปๆ "

 

" ฮิบิกินี้...ฮิบิกิ "

 

"คุณพ่อ " ฮิบิกิได้มองออกไปพบบิลด์ที่กำลังพุ้งเข้าต่อสู้กับเเครอล " คุณเซ็นโตะ "

 

" ฉันจะทำลายเเกก่อนทีจะทำลายโลกใบนี้สะ "

 

" ไม่ยอมหรอก "

 

 

ร่างของบิลด์ได้พุ้งเข้าไปด้สนความเร็วสูงจนตามองไม่ทันเข้ามาประกบทางด้านหลังเเต่ก็ถูกเเครอลป้องกันเอาไว้ก่อนจะยิงสายฟ้าเข้าใส่ระยะเผาขนจนร่างกระเด็นอัดกับร้านค้าเเถวนั้น

 

" เซ็นโตะ!! "

 

" ต่อไปก็ตาพวกเเกเเล้ว " เเครอลได้หันมาเล่งทั้งสามเเต่พ่อฮิบิกิได้รีบวิ่งหนีไปโดยไม่สนใจฮิบิกิกับมิโซระเเม้เเต่หน่อย

 

" คะ...คุณพ่อ "

 

" ใครก็ได้ช่วยที!!! " เขาที่วิ่งออกมาไม่ไกลเเต่ก็หยุดกลางคันพร้อมมองหาอะไรบางอย่าง " เจ้านั้นอยู่ไหนกัน "

 

เเต่ในมุมมองของฮิบิกิเหมือนกับตอน2ปีก่อนทับซ้อนจนทำให้เธอถึงกับน้ำตาไหลออกมาบิลด์ที่พึ่งได้สติค่อยออกมจากร้าน

 

" อัก...ให้ตายสิ " เขาได้เงยมองสถานการณ์ตรงหน้าโดยมองดูท่าทางของพ่อฮิบิกิทีดูเเปลกพร้อมกับฮิบิกิทีอยู่ในอ้อมกอดของมิโซระ " เขาคิดจะทำอะไรนะ..... " บิลด์ที่ยืนมองอยู่พักนึ่งเหมือนจะรู้ว่าต้องทำอะไร

 

" เอาๆ หนีไปซะสิทิ้งลูกสาวตัวเองเเล้ววิ่งไปซะ " เเครอลที่ค่อยกระหน้ำยิงไล่หลังพ่อฮิบิกิอย่างต่อเนื่องจนเขาล้มลงกับพื้น

 

" ยะ...อย่าเข้ามาน่า " เขาได้คว้าหินปาใส่เเต่ก็ไม่โดนเเครอลพร้อมวิ่งหนีต่อไป

 

" พ่อของเธอเนี่ยขี้ขลาดจริงเลยน่า...พ่อของฉันน่ะท้ายทีสุดเเล้วไม่เคยหนีด้วยซ้ำ "

 

ฮิบิกิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ละอายใจมิโซระที่มองดูใบหน้าของเธอที่กำลังเศร้าเเต่เธอเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลยเพียงเเค่ปลอบ

 

บิลด์ได้เข้ามาจากด้านข้างค่อยโจมตีถ่วงเวลาให้เเต่เเครอลที่หลบอย่างง่ายดายก่อนทีเขาจะเขาถึงตัวร่างกายเกิดชะงักจากทีใช่ร่างฮาร์ดซาร์ดเกินขีดจำกัดเเละพริบตาเดียวอยู่วงล้อมวงเเหวนเวทย์เเละอีกสามอันทั้งบนเเละด้านข้าง

 

" เสร็จกัน "

 

" เเกนะ......เกะกะหายไปซะ " เพียงเเค่เเครอลดีดนิ้วพลังทั้ง4ทิศทางเข้าโจมตีพร้อมกันจนเกิดระเบิดเป็นหลุมขนาดใหญ่พร้อมร่างของบิลด์ที่นอนเเน่นิ่งไปกับพื้น

 

" ฮิบิกิตอนนี้นะ รีบหนีไปซะ "

 

" คุณพ่อ "

 

" น่ารำคาญจริง " เเครอลได้หันมาโจมตีใส่ต่อจนยิงดักทางจนพ่อของฮิบิกิล้มลงไปนอนกับพื้น

 

" ถะ...ถ้าฉันกลัวเรื่องเเค่นี้ละก็....ไม่สามารถเริ่มต้นใหม่ได้เเถมอีกอย่างไม่อยากให้ฮิบิกิหายไปด้วย "

ฮิบิกิที่ได้ยินเเบบนั้นก็ถึงกับตาค้างพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด

 

" พูดสั่งเสียเสร็จเเล้วสินะ " เเครอลที่ตัดจบด้วยการยิงพลังตรงมาทีพ่อของฮิบิกิเเต่บิลด์ได้เข้ามารับการโจมตีเอาไว้เเทนจนเข่าทรุดลงไปกับพื้น

 

" นะ...นี้นาย "

 

" อึก.....ฮิบิกินี้คือความรู้สึกจริงของพ่อของเธอล่ะ...คุณเองก็ควรจะพูดคำนั้นออกมาน่ะ " บิลด์พูดจบก่อนจะคืนร่างกลับเหมือนเดิมเเล้วหันไปยิ้มให้กับพ่อของฮิบิกิเขาเองก็ยิ้มกลับก่อนจะหันไปหาฮิบิกิดด้วยรอยยิ้ม

 

" เเค่นี้เอง....ไม่เป็นไร...ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ "

 

ฮิบิกิได้คำนั้นก็ได้นึกย้อนกับไปตอนทีเธอยังเด็กพ่อของเธอก็พูดคำนี้ทุกครั้งเมื่อเจอเรื่องอะไรทีลำบากก็ตามทีเเล้วก็ก้าวข้ามมันไปได้ทุกครั้งพ่อฮิบิกิได้ค่อยลุกขึ้นทำให้เเครอลที่เเปลกใจ

 

" อ่าวๆ...ไม่หนีเเล้วหรอ "

 

" ก็อยากอยู่หรอก...เเต่ว่าไม่ว่าจะให้หนีไปไกลเเค่ไหนก็ตามก็ไม่มีทางนี้ความเป็นพ่อของเด็กคนนั้นได้หรอก "

 

" คุณพ่อ "

 

" ฉันรู้ดีว่าตัวเองทำในสิ่งที่ไม่สามารถให้อภัยได้...เต่ถึงอย่างงั้นลูกสาวของฉันก็ยังรวบรวมความกล้าเพื่อมาพบหน้าฉันเเละทำทุกอย่างให้ครอบครัวเรามาอยู่ร่วมกันอีกครั้งนึ่ง "

 

ฮิบิกที่ได้ยินเสียงพ่อของเธอก็ทำให้ลุกขึ้นอีกครั้งขณะทีเขายังคงขว้างหินใส่ต่อไปเรื่อยๆ

 

" ตอนนี้ก็ถึงเวลาเเล้วทีฉันต้องเเสดงความกล้าให้ดูบาง " เขาทีได้คว้าหยิบเกียร์ได้พร้อมเขวี้ยงผ่านหน้าเเครอลไป " รับไปซะ...ฮิบิกิ!!! "

 

ฮิบิกิได้คว้าเกียร์เอาไว้เป็นเวลาเดียวกันทีเเครอลได้โจมตีเข้าใส่ฮิบิกิพร้อมกับมิโซระเเต่เธอได้กระโดดออกมาพร้อมอุ้มมิโซระมาอยู่ข้างเซ็นโตะ

 

" ไม่ว่าเวลาไหน....คำพูดของพ่อก็ค่อยเป็นกำลังใจให้กับหนูมาตลอดค่อยปกป้อง....หนูมาโดยตลอดเลยล่ะ"

 

" ฮิบิกิ " ฮิบิกิได้ยิ้มด้วยความดีใจพร้อมเช็ดน้ำตาไหลออกมา

 

" เเย่ที่สุดเลยเป็นพ่อลูกที่ใช่เวลาคืนดีกันได้เเปลกจริงๆ " เซ็นโตะได้หยิบฟูลฟูลบอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมา

 

RABBIT

 

" เเต่พวกคุณเป็นครอบครัวที่อบอุ่นจริงๆ "

 

RABBIT RABBIT

 

ARE YOU READY?

 

" เเปลร่าง "

 

OVERFLOW!  KUREANA NO SPEEDY JUMPER! RABBIT RABBIT! YABEI! HYAIII!

 

" ลุยกันเถอะ " บิลด์ได้หันไปพูดพร้อมถือฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในมือ

 

" ค่ะ "

 

Kiseki ga yadotta kikai shikake no  Kono āmu ni wa imi ga aru (imi ga aru) 

 

ฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปพร้อมกับบิลด์โดยทีเเครอลได้เรียกAlca-Noiseออกมาจำนวนมากทั้งสองได้เข้าต่อสู้ทันที

 

Futsū no nichijō nandemo nai hibi  Son'na yume no tame dato (yume no tame ni) 

 

ฮิบิกิได้ใช่หมัดของเธอเข้าจัดการทีละตัวก่อนจะยกขาขึ้นปล่อยไอพ่นทำให้ร่างของเธอหมุนด้วยเร็วจนเป็นพายุซัดร่างของAlca-Noiseจนลอยไปอยู่บนฟ้า

 

Nukumori wo tsutaeru (nukumori ga tsutawaru)  Kotoba janaku tatte (kotoba janakute mo)

 

ฮิบิกิได้พุ้งลงมาเข้าโจมตีลงกลางวงล้อมของAlca-Noiseจนหายไปจำนวนมากเเล้วพุ้งมาหยุดอยู่ต่อหน้ามโวระเเละพ่อของเธอก่อนจะพุ้งเข้าไปจัดการต่อ

 

Kono koboshi no kotae buki wo motanu kotae  "Ichigeki hitsuwai" bukkome rabu songu 

 

" ว่าแล้วเชียว...เด็กผู้หญิงในตอนนั้นคือฮิบิกิจริงๆด้วย "

 

Seigi wo shinji (seigi wo shinji)  Nigirishimeyou (nigirishimeyou) Yari naoseba ī koware tatte 

 

" ฮิบิกิน่ะ....ค่อยทนทุกข์ทรมาณมาตลอด2ปีเเต่ไม่ว่าจะลำบากเเค่ไหนเธอก็จะข้ามผ่านอุปสรรคเหล่านั้นไปได้ นั้นละคือลูกสาวของคุณ"

 

FULLFULLMACTHDESU!

 

บิลด์ได้หันตั้งท่าพุ้งเข้าพร้อมพลังไหลมาร่วมที่ปลายดาบเเล้วโจมตีออกเป็นวงกว้างเเล้วกระโดดพุ้งขึ้นไปบนฟ้า

 

FULLFULLMACTHBREAK!

 

" อัก!! " ฮิบิกิทีถูกเเครอลโจมตีอัดใส่เธอจนชนกับตึกจนร่างของเธอค่อยๆตกสู่พื้น

 

"  ฮิบิกิอย่ายอมเเพ้น่า "

 

เเครอลที่หันไปก่อนจะโยนหินAlca-Noiseไปทางทีพ่อฮิบิกิเเละมิโซระอยู่เวลาเดียวกันฮิบิกิที่ได้สติก็ตั้งหลักเเล้วพุ้งเข้าไปหาเเครอลอีกครั้ง

 

Mō heiki hetchara (heiki hetchara) Hāto hibikaseai 

 

เเครอลได้หันมาก่อนทีตะได้ทำอะไรก็ถูกฮิบิกิต่อยอัดเข้าทีท้องจนร่างกระเด็นพุ้งขึ้นไปบนฟ้าก่อนทีเธอจะยันตัวพุ้งจากพื้นเข้าไปอีกครั้ง

 

Nakenashi no yūki datte "yūki"  Nakeru hodo gyutto ai ni naru

 

"  Hermes Trismegistus " เเครอลได้ร่ายเวทย์พร้เอมมีม่านวงเวทย์ปรากฏออกมา3ชั้น

 

READY GO!

 

HAZARD FINISH!

 

RABBIT RABBIT FINSH!

 

" ไม่ยอมหรอกน่า " บิลด์ได้กระโดดพุ้งขึ้นไปพร้อมไรเดอร์คิกอัดใส่บาเรียของเเครอลจนเเตกสลายหายไป" ไปเลยฮิบิกิ! "

 

"  ฮ้ากกกก! " ฮิบิกิได้พุ้งเข้าต่อยซัดเข้าทีหน้าเเครอลจนกระเด็นกระเเทกอัดกับตึกด้านหลัง

 

ระหว่างนั้นเองจู่อรูคานอยท์ได้ค่อยๆโผล่ขึ้นมาล้อมรอบมิโซระเเละพ่อฮิบิกิ

 

" คุณพ่อ คุณมิโซระ "

 

" เสร็จกัน " บิลด์ได้หันไปก่อนจะพุ้งเข้าไปหา

 

" ถ้าพ่อของเธอคือทีมาพลังละก็ฉันจะจัดการมันก่อนเลย "

 

" อิ..ไม่น่า!! "

 

" คุณพ่อ!! "

 

TWIN FINISH!

 

MEGA SLASH!

 

ลำเเสงสีเหลืองร้อมลูกดอกพลังงานจำนวนมากยิงซัดเข้าใส่ร่างของAlca-Noiseที่อยู่รอบๆตัวมิโซระเเละพ่อฮิบิกิสลายหายไปทั้งหมดเเครอลที่เห็นว่าพลาดจะวิ่งเข้าไปจัดการเเต่จู่ๆได้มีดาบขนาดใหญ่เข้ามาขว้างทางของเธอก่อนจะเงยมองขึ้นไปพบซึบาสะที่ยืนอยู่บนยอดสุด

 

เช่นเดียวกันด้านหลังของเธอที่มีเเท่งเสาลาวาดักเอาไว้พร้อมกับครอสที่ยืนอยู่ในด้สนหลังในร่างเเมคม่า

 

เเละเวลาเดียวกันเธอได้หันไปมองบนยอดตึกมีพวกมาเรียกับกรีสที่ยืนมองเธออยู่

 

" กรีส บันโจ ทุกคน " ระหว่างทีมิโซระรู้สึกโล่งใจได้มีรถเก่งคันนึ่งมาจอดต่อหน้าเธอซึ่งก็คือโอาวากับซาวะ

 

" ที่นี้อันตราย...รีบขึ้นมาเร็วเข้า " มิโซระเเละพ่อฮิบิกิได่วิ่งไปขึ้นรถเเละรีบออกจากตรงนั้นทันที

 

" พอได้เเล้วเเครอลจัง " ฮิบิกิได้ตะโกนเเละเริ่มเจรจาอีกครั้งขณะทีเเครอลได้ลอยขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้งพร้อมพวกบันโจเเละพวกซึบาสะมาร่วมตัวกัน

 

" อีกเเค่นิดเดียวก็จะบรรลุเป้าหมายอยู่เเล้วใครจะไปยอมหยุดกันล่ะ....ต่อให้ฉันต้องเผาผลาญความทรงจำจนหมดสิ้นก็ตาม "

 

 

" จะเเสดงความต่างชั้นของพลังให้ดู!!! "เเครอลได้เปลี่ยนเป็นร่างผู้ใหญ่พร้อมทุกคนต่างก็รู้สึกถึงพลังทีหลั่งไหล่ออกมาจากร่างของเธอ

 

A, shuen e no kanon ga kaoru Satsuriku no fukuin ni chihedo to chire

Bibunshi reberu made kaibo xeHangyaku wo eigō ni tatsur

 

" รูปแบบพลังงานนี้มัน..... " บิลด์ที่ทำการตรวบสอบผ่านระบบในหมวกของเขาก็ต้องตกใจ " Phonic gainบ้าน่า "

 

" Daurdabla burst mode นั้นมันเหมือนกับเเสงของซิมโฟเกียร์เลย "

 

RuLuRiRa...uchū ga katamuki RuRuRiRa...taiyō ga kōru Genocide&Genocide 

Ketsueki itteki nokorazu  Zōo to chikara de kakimushiru  Furue ojiyo...sekai no kuzureru love song

 

" ตอนนี้พวกเเกคิดว่ามันเเสงสิน่ะ " เเครอลเริ่มร่ายอีกครั้งพร้อมออร่าพลังได้กระจายออกมาทั่วพื้นทีตรงนั้นก่อนทีเธอจะร่วมมาไหวทีฝ่ามือ

 

" เหอะอย่ามาล้อเล่นกันน่า  "

 

" ฉันน่ะไม่มีทางเเพ้ใครอยู่เเล้ว "

 

กรีสเเละครอสพุ้งเข้าไปโจมตีพร้อมกันโดยฝั่งกรีสใช่ทวินเบรคเกอร์เเละครอสใช่เเม็คม่านัคเคิล

เเต่ก็ถูกซัดกลับมาด้วยพลังของเเครอลทีโจมตีอัดใส่ร่างทั้งสองลงกับพื้นจนเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่พื้น

 

File:Carol's Zesshou.png

 

Kiseki nado korosu to chikatta noda Omoide nado mijin mo yaki kexe 

Kurui yoeba yawaki ano egao mo  Sekai wo kowasu uta ga bōkyaku e to

 

" เจ้าบ้ากล้าม "

 

" คุณคาซึมิ "

 

" พลังเเบบนี้เหมือนกับว่าใช่สุดยอดบทเพลงเลยไม่ใช่หรอ " บิลด์ได้วิเคราะห์สถานการณ์ก่อนทีเเครอลจะโจมตีเข้ามาอีกครั้งทุกคนต่างกระโดดหลบอย่างทันทีทำให้พื้นทีตรงนั้นเกิดหลุมขนาดใหญ่

 

" เธอสามารถใช่มันโดยที่ไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นหรอ "

 

" ทีเป็นเเบบนั้นก็เป็นเพราะเล่นเเร่เเปรธาตุสิน่ะเดส " ชิราเบะคิรกะต่างหลบการโจมตีไปเรื่อยโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้

 

" ถ้างั้นละก็ต้องใช่S2CA "

 

" อย่านะทาจิบานะถ้าใช่มันร่างกายของเธอตอนนี้ทนรับไม่ไหวหรอก "

 

Ai nado mienai

Ai nado wakaranu 

Ai nado owaraseru

 

"เซ็นโตะดูนั้น " มาเรียได้เรียกบิลด์ให้หันไปดูChateausด้านหลังเเครอลที่เหมือนกำลังตอบสนองกับพลังของเเครอลจนมันได้ยิงพลังพุ้งลงกลางเมืองเเละเเยกออก4ทางพุ้งออกผ่านสกายวอลเเละไปทั่วทุกมุมโลก

 

File:Symphogear GX Episode 11 16.png

 

 

" พลังงานที่เเพร่กระจายออกมากำลังไปทั่วทุกมีโลกเลยค่ะ "

 

" วงโคจร...หรือว่า "

 

" โฟโตสเฟีย "

 

" เข้าไปไม่ได้นะครับ "  โอกาว่าทีกำลังห้ามพ่อฮิบิกิที่เข้ามาในห้องบัญชาการ

 

" ขอร้องละให้ฉันอยู่ที่นี้เถอะ...ฉันไม่อยากจะหนีอีกเเล้วขอให้ได้เห็นการต่อสู้ของลูกสาวฉันทีเถอะ "

 

" คุณโอกาว่า " มิโซระที่เรียนกโอกาว่าพอเข้าหันไปหาได้เเววตาทีมั่นใจจนเขายอมให้เข้า

 

" คลื่นพลังงานตอนนี้วิ่งรอบวงโคจรเเล้วละครับ "

 

" กำลังลงมาที่โลกเเล้วค่ะ "

 

" นี้เเหละคือการทำลายโลก!! "

 

" ใครจะยอมกันละ " ฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปเเต่หมัดของเธอถูกหยุดเอาไว้ด้วยสายพินจำนวนมากทีรั้งตัวเธอเอาไว้

 

File:Carol's strings.png

 

 

" หึ..ถ้าเธอใช่อาร์เมอร์เกียร์ละก็คงจะชนะฉันได้ไปเเล้ว "

 

มาเรียที่ทนดูไม่ไหวจึงรีบวิ่งมุ่งหน้าไปทางChatesusโดยที่ทุกคนต่างตกใจ

 

" มาเรียเธอคิดจะทำอะไรนะ "

 

" ฉันจะไปหยุดเจ้าปราสาทลอยฟ้านั้น " มาเรียได้กระโดดขึ้นข้ามตึกไปก่อนจะกระโดดอีกครั้งเเต่ชิราเบะได้ยื่นมือไปจับมือของเธอเอาไว้พร้อมด้านข้างก็มีคิริกะอยู่ด้วย

 

File:Symphogear GX Episode 11 19.png

 

 

" พวกเราจะอยู่จนกว่าลิ้งเกอร์จะหมด "

 

"เพราะนั้นคือสายสัมพันธ์ของพวกเราไงล่ะเดส " ทั้งสองได้ยิ้มให้กันเเละกันก่อนทีทั้งสามจะมุ่งหน้าไปจนถึงปราสาทลอยฟ้า

 

" ดิ้นล่นเปล่าประโยชน์น่า.....ไม่มีทางทีจะจัดการกับระบบป้องกันของปราสาทได้หรอก "

 

" ยังไงพวกเราก็จะขอเสียงละ!! " บิลด์ได้กระโดดพุ้งขึ้นมาพร้อมกับไรเดอร์คิกเข้าใส่เเครอลจากด้านข้างเเต่ก็ถูกลวดเข้าหมัดร่างเอาไว้ทำให้ปลายเท้าเกือบถึงหน้าของเธอ

 

FULLFULLMACTHDESU!

 

FULLFULLMACTHBREAK!

 

บิลด์ได้ยิงฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ยิงเข้าระยะประชิดเเต่เเครอลได้ยื่นมือออกมาขับโยนทิ้งไปก่อนจะจะโจมตีสวนกลับอัดร่างของบิลด์จนกระเด็นอัดกับพื้นเเล้วลากเป็นทางยาวพร้อมโจมตีใส่พวกฮิบิกิไปด้วย

 

 " ฮ้ากกกก...... " ครอสที่ดีดตัวพุ้งขึ้นไปหาพร้อมแม็กม่านัคเคิลในมือ

 

BOTTLE BURN

 

VOLCANIC KNUKLE

 

ครอสที่พุ้งทะลวงไปด้วยเเม็กม่าเเต่สายฟินได้เข้าล็อคเเล้วยิงพลังอัดใส่จนร่างปลิวกระเเด็นลงพื้น

 

 

ตัดมาทางพวกมาเรียทีเข้ามาถึงChatesusเรียบร้อยพอพวกเธอมาถึงอรูคานอยท์ปรากฎตัวล้อมรอบพวกเธอไว้หมด

 

" ดูท่าจะไม่ให้พวกเราเข้าไปได้ง่ายๆละสินะ " มาเรียได้มองรอบข้างก่อนจะยกดาบสั้นขึ้นมาเตรียม

 

" ถ้างั้นก็ขอใช่กำลังฝาเข้าไปละ "

 

ไม่ทันทีพวกเธอจะต่อสู้จู่ๆได้มีร่างนึ่งกระโดดเข้ามาพร้อมโจมตีใส่พวกอรูคานอยท์หายไปทั้งหมดเพียงเเค่การโจมตีเดียวทั้งสามมองไปดูสองร่างตรงหน้านั้นก็คือกรีส

 

" นี้นาย....ทำไมถึง "

 

" ยังก็ขอเเค่ทำลายเจ้าปราสาทยักษ์นี้ก็พอใช่มั้ยละ....ฉันก็จะก็ไปด้วย...ถ้าเรื่องพวกนี้เป็นปัญหาของพวกเธอก็เป็นปัญหาของฉันด้วย " กรีสได้หันมาพูดพร้อมยกนิ้วให้ทำให้มาเรียยิ้มออกมา " อีกอย่างฉันจะปล่อยให้พวกเธอตายไม่ได้เด็ดขาด "

 

" เข้าใจเเล้วไปกันเถอะ " ทั้ง4ได้โดดลงไปภายในChatesusทันที

 

เเต่ทางบิลด์เเละครอสที่ยืนหยัดขึ้นอีกครั้งด้วยสภาพที่หอบหนักไม่ต่างจากฮิบิกิเหมือนกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #19 sweet JAA (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:06

    ดีมากชอบๆ รอตอนต่อไปน่าาา

    #19
    0