Kamen rider Build & Symphogear GX

ตอนที่ 30 : จีเนียสที่ไม่หยุดนิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

เซ็นโตะ : แพนโดร่บ็อกซ์ที่มีพลังมากมายมหาศาลได้ถูกเปิดออกโดยสิ่งมีชีวิตนอกโลก อีโวลต์ที่ได้ร่างสมบรูณ์แล้วเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อยึดครองประเทศอีกด้านคามเนไรเดอ์บิลด์ คิริว เซ็นโตะ ที่เหลือเเค่ความทรงจำของนักวิทยาศาสตร์ปีศาจคัตสึรากิ ทาคุมิเริ่มสิ้นหวังกัยการเอาชนะอีโวลต์

 

อุสึมิ : ไม่เจอกันนานนะ คัตสึรากิ

 

เซ็นโตะ : คุณคือไซบ็อกอุสึมิ

 

อุสึมิ :  แม้เเต่นายเองก็เรียกฉันแบบนั้นยังงั้นหรอเนี่ย  ช็อคเลยนะเนี่ยแต่ว่าฉันก็เป็นคาเมนไรเดอร์แล้ว

 

เซ็นโตะ :  ว่าแล้วเชียวว่าคุณใฝ่ฝันอย่างจะเป็นไซบ็อกจริงๆด้วย

 

อุสึมิ : ถ้ามั่วเเต่พูดเล่นอย่างนี้เเล้วจะเป็นยังไงไม่รู้น่าไปดูตอนที่40ซะ

 

 

" เอาล่ะ ไปสู้ให้เต็มที่ซะ คาเมนไรเดอร์แม็ดโร๊ค!!! "

 

" ฮ่าห์ๆๆๆๆ....ฮ่าห์ๆ " 

 

" อุสึมิหักหลังพวกเรางั้นหรอ? " โร๊คที่หันไปพูดพร้อมสบตากับเเม็ดโร๊ค

 

" ไอเจ้าเเว่นนั้น " คริสได้ยันตัวลุกขึ้นมาพร้อมยิงเเกทลิ้งใส่พร้อมมิสไซล์จำนวนมากใส่เเต่แม็ดโร๊คที่ใช่เนบิวล่าสตรีมกันยิงกวาดทั้งหมดก่อนจะฝ่าดงกระสุนเข้าไป ก่อนจะใช่สตรีมเบลดฟันเเต่โร๊คที่เข้ามารับเอาไว้เเทนเเล้วเล่งเนบิวล่าสตรีมกันทีหัวเเม็ดโร๊ค

 

" ประเทศนี้จะเป็นยังไงก็ช่างงั้นหรอ? "

 

" มันไม่เกี่ยวกับฉันซะหน่อย " เเม็ดโร๊คที่ไม่สนใจอะไรกระหน้ำโจมตีใส่โณ๊คไม่หยั่ง " แค่ฉันได้มีที่ทีเจิดจรัสในฐานะวิทยาศาสตร์ก็พอเเล้ว " แม็ดโร๊คที่ยิงเข้าที่หน้าของโร๊คที่จนทำให้ระบบมองเห็นของหน้ากากเกิดขัดข้องจนเสียท่าโดนโจมตีอยู่คนเดียว

 

" ฮ่าาาา "  ซึบาสะที่พุ้งเข้าไปพร้อมโยนมีดปักที่เงาของเเม็ดโร๊คเเล้วใช่วิชาตรึงเงาเอาไว้

 

" ปล่าวประโยชน์น่า.....ข้อมูลซิมโฟเกียร์ของพวกเเกฉันได้รู้หมดเเล้ว " แม็ดโร๊คที่สลัดออกจากวิชาตรึงเงาของซึบาสะได้เเล้วหันปากกระบอกยิงใส่ไม่หยั่งถึงเเม้จะยกดาบขึ้นมากันก็ทะลุดาบเข้าที่เเขนเเละขาจนล้มลงกลับพื้น

 

" อะ...อะไรกัน " ซึบาสะที่เอามือปิดที่แผลจากการยิงที่ขาที่มีเลือดไหลออกมา " ยังจะทะลุบาเรียมาได้งั้นหรอ "

 

" ซึบาสะ "

 

" อย่ามั่วเเต่...ห่วงคนอื่นสิ " แม็ดโร๊คที่วิ่งเข้าใส่มาเรียก่อนที่โร๊คจะวิ่งเข้ามาพลักจนทั้งสองล้มลงไปกับพื้น

 

" พอได้เเล้ว....ไม่รู้สึกตัวรึไงว่าจะทำให้สงครามเเย่ลงไปเรื่อยๆนะ " โร๊คที่คลานเข้ากระชากแม็ดโร๊คขึ้นมาเพื่อกล่อม " มันทำให้เกิดผู้เคราะห์ร้ายจำนวนมากนะ "

 

" หุบปาก " แม็ดโร๊คที่ผลักโร๊คให้ลงไปนอนเเละใช่เท้ายี้ที่หลังเเล้วกระทืบไปมา "  หน้าอย่างแกมีปัญญาพูดงั้นหรอ "

 

" จะมากไปเเล้วน่าเดส!!! " คิริกะได้กระโดดพุ้งเข้าไปพร้อมกับชิราเบะจากด้านหลังแต่เเม็ดโร๊คได้กระโดดขึ้นไปเหนือหัวของคิริกะก่อนจนะจิกหัวเธอเเล้วเวียงอัดใส่ชิราเบะจนล้มลงไปนอนกองกับพื้น

 

" ชิราเบะจัง คิริกะจัง " ฮิบิกิได้ยันตัวลุกขึ้นวิ่งไปรับทั้งสองจนล้มลงไปพร้อมกันสามคน

 

RIFE MODE

 

แม็ดโร๊คได้หันมายิงกระสุนขนาดใหญ่ใส่ทางฮิบิกิแต่มาเรียที่มีดของเธอสร้างบาเรียขึ้นมาป้องกันเอาไว้เเต่ก็ไม่ได้นานขนบาเรียเเตกเเละถูกรับการโจมตีเต็มๆจนล้มลงไปนอนกลับพื้นพร้อมเกียร์สลายไป

 

" มาเรีย " ชิราเบะเเละคิริกะได้หันไปเรียกมาเรียพร้อมกันโดยที่ตอนนี้เธอได้หมดสติไปเเล้ว

 

" อีโวลต์ไดรฟเวอร์จะปกครองทุกสิ่ง "

 

READY GO? EVOTEX ATTACK! CIAO

 

แม็ดโร๊คได้กางปีกค้างคาวออกมาก่อนจะบินพุ้งขึ้นไปบนฟ้าเเล้วพุ้งเข้าพวกฮิบิกิเเต่โร๊คได้กระโดดเข้ามารับเอาไว้จนร่างกระเด็นกลิ้งไปกับพื้นพร้อมคืนร่างเเล้วหมดสติไป

 

" เห้...ทำใจดีๆเอาไว้ " บันโจได้วิ่งมาดูอาการพร้อมกับคริสที่เเบกซึบาสะมาด้วย

 

" ตายซะเถอะ " แม็ดโร๊คได้เอาเนบิวล่าสตรีมกันโหมดไรเฟิลหันมาเเล้วยิงใส่

 

" ไม่ให้ทำงั้นหรอก " กรีสที่โผล่มาพร้อมสร้าโล่ขึ้นมาป้องกันพอดี

 

" คุณคาซึมิ " ฮิบิกิได้เรียกคนตรงหน้าที่มาช่วยเอาไว้

 

" พอดีเป็นห่วงเลยมาดูหน่อยนะ...หนีกันก่อนเถอะ " กรีสได้ยิงควันล้อมรอบพวกเขาแล้วหายไป

 

" หนีไปก็เท่านั้น...ไม่มีอนาคตที่สำหรับพวกเเกอีกเเล้ว "

 

 

Nascita

 

คัตสึรากิ คาซึมิ บันโจ มิโซระ ฮิบิกิเเละคริสได้ลงมาเพื่อประชุมหาทางรับมือส่วนพวกซึบาสะที่บาดเจ็บหนักได้อยู่ที่ห้องพยาบาลที่ศูนย์บัญชาการดคลื่อนที่S.O.N.Gที่มาจอดใกล้ๆกับท่าเรือใกล้ๆกับNascita

 

" ที่นี้เอาไงต่อละ...อีโวลต์ตั้งใจจะยึดประเทศนี้จริงๆ  " คริสได้นั่งกอดอกพูดออกมา

 

" ยึดครองไปเเล้ว จะทำไงต่อละ " คัตสึรากิที่รู้สึกแปลกๆ

 

" เรื่องนั้นนะ " บันโจได้ลุกขึ้นพร้อมเตรียมตอบอย่างมั่นใจ " คงหวังเงินมากมายมาครอบครองเเล้วสุขสบายใจยังไงละ....เงินละ...เงินเต็มไปหมดละฮะฮ่า "

 

" เธอเนี่ยพัฒนาการช้ากว่าลิงเยอะเลยนะ " คัตสึรากิที่ด่าบันโจเเบบเบาะๆ

 

" ว่าไงนะ  "

 

" อืมๆๆ " มิโซระ คาซึมิ คริสที่พยักหน้าเห็นด้วยเเม้เเต่ฮิบิกิก็เช่นกัน

 

" อะไรกันทำไมต้องไปเห็นด้วยละ "

 

" อีโวลต์ทำลายดาวเคราะห์ทั้งหมดจนมาถึงตอนนี้...แต่คราวนี้จะยึดครองทำไมกันต้องหาเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไม "

 

" ถึงรู้ไปเเล้วก็ไม่ช่วยให้เราเอาชนะความเเจ็งแกร่งอขงเจ้านั้น " บันโจที่กำลังต่อยกระสอบทรายอยู่ก็นิ่งไปก่อนที่ในหัวจะเห็นภาพอารยธรรมของดาวอังคารกำลังล้มสลายเเละในนั่นได้มีแพนโดร่าทาวเวอร์อยู่ด้วย

 

" บันโจเป็นอะไรไปหรอ "

 

" อะ...อ่อไม่มีอะไรหรอก...อ่าขอไปสูดอากาศข้างนอกสักหน่อย...ร้อนจัง " บันโจได้หยิบเเจ็คเก็ตเดินออกไป

 

 " ตัวน่ารำคาญไปสักที...พูดเรื่องหลักเลยเเล้วกัน " คัตสึรากิได้หยิบพาเนลมาถือมองดู " ฉันจะต้องสร้างไอเท็มขั้นสุดยอดให้เสร็จสมบูรณ์เเล้วกำจัดอีโวลต์เเละบันโจ ริวกะไปด้วย "

 

"  กำจัดบันโจมันหมายความว่าไง " คาซึมิได้พูดขึ้นมา

 

" ในตัวของเขามียีนของอีโวลต์อยู่ "

 

" แต่ว่าเขาไม่มีความทรงจำนะ " มิโซระที่พยายามจะพูดให้คัตสึรากิล้มเลิกความคิดทีจะฆ่าบันโจ

 

" ความทรงจำของเขาจะกลับมาเมื่อไรก็ได้....เหมือนกับผม "  สิ่งที่คัตสึรากิพูดทำเอามิโซระที่เถียงกลับไม่ได้

 

" แต่ฉันเชื่อค่ะ.....ว่าคุณบันโจจะไม่มีทางเป็นเหมือนอีโวลต์เเน่นอน " ฮิบิกิได้พูดออกมาเเต่เหมือนว่าคัตสึรากิจะดูไม่ค่อยสนใจก่อนจะถอนหายใจออกมา

 

" เเล้วแต่พวกเธอจะคิดแล้วกัน....ยังไงก็เปลี่ยนความคิดของผมไม่ได้หรอกจะต้องจัดการเขาก่อนที่จะตื่นขึ้นมาเป็นอีโวลต์ " คัตสึรากิได้หันไปจดจ่อที่คอมพิวเตอร์ทันทีโดยที่คาซึมิที่ก้มหน้าเงียบไม่พูดอะไร

 

ทางด้านบันโจที่แยกตัวออกมาข้างนอกได้มานั่งอยู่ที่สวนสาธารณะนึ่งโดยที่มองเกรทดราก้อนอีโวลต์บอทเทิลในมือ

 

" ความทรงจำพวกนั้นมันอะไรกัน......ก่อนหน้านี้ก็ด้วย "  บันโจได้นึกย้อนทวนความทรงจำที่โผล่เข้ามาในหัวของเขา "ตั้งเเต่ใช่เจ้านี้ "

 

( นายคือส่วนนึ่งของฉันที่พรากชีวิตนับร้อยนับพันไงละ )

 

" อย่ามาล้อเล่นน่า " บันโจที่นึกถึงคำพูดของอีโวลต์ที่เคยบอกกับเขาเอาไว้ " ฉันไม่เหมือนเจ้านั้นสะหน่อย "

 

บันโจที่นั่งเมื่อลอยอยู่ได้เงยหน้าขึ้นมาเห็นคาสึมิที่เดินล่วงกระเป๋าเสื้อเดินตรงมาหาจากเดินกลายเป็นวิ่งเข้าใส่บันโจทันที

 

 

ณ แพนโดร่าทาวเวอร์

 

อีโวลต์ที่นั่งเล่นมองดูพาเนลสีดำพร้อมมีบอทเทิลสีทองอยู่4ขวดเสียบอยู่

 

" ดูท่าว่าจะสนุกใหญ่เลยนะ " ฟาร่าที่ยืนอยู่ในสภาพโฮโลแกรมต่อหน้าอีโวลต์ที่กำลังฮั่มเพลงไปมาอย่างมีความสุข

 

" ฮ่า.....ก็เปล่านิน่า.....เเล้วบอสของพวกเธอยังไม่ฟื้นอีกหรอ "

 

" อีกเดียวมาสเตอร์ของพวกเราก็จะกลับมาเเล้ว......หวังว่านายคงจะให้ความรวมมือกับพวกเราน่ะ " ฟาร่าได้พูดก่อนจะหายไป

 

" แน่นอนอยู่เเล้ว...... " อีโวลต์ที่หันไปมองอุสึมิที่เดินยิ้มเข้ามาในชุดของเซย์โตะ " ฉันจะเป็นนายกมิโดไปสักพักก่อนอื่นจะต้องบดขยี้โทโตะที่กำลังย่อยยับอยู่ตอนนี้และรวมประเทศนี้ให้เป็นนึ่ง "

 

" แล้วจะทำยังไงกับคาเมนไรเดอร์? "

 

 "  เจ้าพวกนั้นยังมีค่าพอให้ใช่งานอยู่....ปล่อยมันไปก่อน  "

 

"  อีโวลโดรฟเวอร์ที่มีอยู่เพียงเเค่อันเดียวในอวกาศ...แล้วใครสร้างมันงั้นหรอ " อุสึมิที่หยิบเอาอีโวลไดรฟเวอร์ขึ้นมาลูบถูกับหน้าเหมือนของรักของห่วง

 

" อย่าถามอะไรเกินความจำเป็นน่า....นายเเค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอเเล้ว  "

 

 

ณ ศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่S.O.N.G

 

ภายในห้องพยาบาลเก็นโทคุที่ค่อยลืมตาขึ้นมาพร้อมกวาดสายตามองไปรอบๆ

 

" ที่นี้คือ "

 

" ตื่นเเล้วหรอ " ซาวะที่ยื่นหน้าไปหาทำให้เก็นโทคุเห็นซาวะคนเเรกก่อนจะพยายามยันตัวลุกขึ้น

 

" ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคุณฮิมูโระ " เก็นจูโร่ที่ยืนอยู่ข้างซาวะได้เอ๋ยทักทายขึ้นมา

 

" เก็นจูโร่หรอ...แสดงว่าที่นี้ก็คือ "

 

" ห้องพยาบาลของหน่วยS.O.N.Gไงละ.....เเล้วพอจำได้มั้ยว่าโดนอะไรมา "

 

" อ่า....จริงสิฉันโดนอุสึมิเล่นงานมานิน่า "

 

" ไม่คิดเลยว่าคุณอุสึมิคนนั้นถึงได้ " ซาวะที่พูดชื่ออุสึมิขึ้นมาเมหือนรู้จักมาก่อน

 

" เธอรู้จักหมอนั้นหรอ "

 

" ฉันก็เป็นนัมบะชิลเดรนยังไงละ "

 

" มีเเค่ครั้งเดียวเท่านั้น....ที่ฉันเคยได้ฟังความรู้สึกที่เเท้จริงของหมอนั้น "

 

( ฉันก็เเค่อยากหัวเราะกับเรื่องไร้สาระร้องไห้กับปัญหาและมีชีวิตธรรมดาก็เเค่นั้น )

 

" และหลังจากนั้นฉันก็ยิงหมอนั้น "

 

" ตั้งเเต่ตอนนั้นทางเราได้ทำการหาร่างของเขาเเล้วแต่ก็ไม่พบบางทีอีโวลต์อาจจะเป็นคนช่วยเขาเอาไว้ " โอกาว่าได้พูดขึ้น

 

" คนที่ทำให้อุสึมิเพี้ยนไปก็คือฉันเอง "

 

 

อุสึมิที่มายืนมองลำธารก่อนจะนึ่งย้อนกลับไปตอนที่เขาถูกฮิมูโระยิงใส่เเล้วผลัดตกลงไป

 

" ในตอนนั้น ฉันถูกฮิมุโระ เก็นโทคุยิง......จนเกือบเอาชีวิตไม่รอดแต่ฉัน  " อุสึมิที่นึกย้อนไปภาพที่นัมบะตายด้วยฝีมือของอีโวลต์ เเล้วคำพูดของเก็นโทคุ

 

( ทำไมไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังทำให้สงครามแย่ลง  )

 

อุสึมิที่ยิ้มออกมาก่อนจะตีมือลงราวกั้นอย่างเเรงก่อนจะหันหลังมาเเล้วผ่ายมืออกทั้งสองข้าง

 

" ฉันไม่ได้ผิดสักหน่อยยยยย!!!!  "

 

 

ณ กลางคืน Nascita

 

มิโซระที่กำลังนอนหลับอยู่อย่างสงบก่อนจะมีเสียงดังระเบิดเหมือนตอนสกัดบอทเทิลขึ้นจนทำให้เธอสะดุ้งตื่น

 

" อะไรน่ะ!!!! "

 

คัตสึรากิที่ยืนอยู่ปอยผมก็ได้ตั้งขึ้นพร้อมเศษกระดาษที่ปลิววอนไปทั่วพร้อมไอเท็มในมือ

 

File:KRBuild3904.png 

 

" เสร็จสมบรูณ์แล้วบอทเทิลที่ใช่ส่วนประกอบของบอทเทิลทั้งหมดพาวเวอร์อัพไอเท็มชื่อของมันก็คือ....จีเนียสบอทเทิล " ท่าทางของคัตสึรากิที่ชื่นชมผลงานของตัวเองเหมือนดั่งพรของพระเจ้าที่มอบให้เดินลงมาอย่างสง่างาม " เจ๋งใช่มั้ยละ สุดยอดใช่มั้ยละ อัจฉริยะใช่มั้ยละ " คัตสึรากิที่นำบอทเทิลมาจูบประทับ

 

" วลีประหลาดนั้นมีมาตั้งเเต่คัตสึรากิเเล้วงั้นหรอเนี่ย "  มิโซระที่มองดูคำพูดที่เซ็นโตะชอบพูดเเต่ท่าทางชวนให้อ้วกกว่าเดิม

 

" เท่านี้ก็สามารถกำจัดอีโวลต์ได้เเล้ว.....ร่วมถึงบันโจด้วย "

 

" ก็บอกเเล้วไงว่านายไม่ต้องทำแบบนั้นกับบันโจนะ "

 

" ถ้างั้นก็ช่วยอธิบายมาหน่อยสิพูดด้วยความรู้สึกอย่างเดียวมันไม่เข้าใจ "

 

" ทำไมไม่ลองเชื่อใจพวกพ้องมากกว่านี้ดูละ?"

 

" พวกพ้องหรอ...หึ...นี้มันไม่ใช่การ์ตูนสะหน่อย...เชื่อคำในนิยามที่ไม่ชัดเจนเเบบนั้นเเละเป็นมันจะไปได้อะไร "

คัตสึรากิที่เดินไปนั่งพร้อมมองดูจีเนียสบอทเทิลในมือ


" คุณคิดยังงั้นจริงๆหรอค่ะ " จู่ฮิบิกิที่พูดขึ้นมาทำให้ทั้งสองหันไปมอง

 

" ฮิบิกิจัง "

 

" คุณเซ็นโตะนะไม่สิคุณเมื่อก่อนที่เสียความทรงจำ....เชื่อพวกพ้องมากยิ่งกว่าใครๆ " คำพูดของฮิบิกิที่ทำเอาคัตสึรากิยิ่งเงียบไม่พูดอะไร

 

" นายเองก็มีความรู้สึกนั้นอยู่ในก้นบึ่งของหัวใจใช่มั้ยละ " มิโซระที่พูดขึ้นเสริมทั้งสองที่รอดูปฏกิริยาของคัตสึรากิที่ยังนิ่งเงียบอยู่

 

( ผมโง่เองที่เคยเชื่อใจคุณ )

 

" เชื่อพวกพ้องไปมันก็ทำให้ดูเป็นคนโง่เท่านั้นแหละ.....ที่ผมเชื่อมีเเค่วิทยาศาสตร์เท่านั้น"

 

 

วันรุ่งขึ้น ณ สาธารณะ

 

บันโจกับคาซึมิที่ยังคงทำการฝึกเหมือนทุกทีเเต่เเค่คาซึมิวิ่งเข้ามาเเบบเอาจริงไม่ถามอะไรทั้งสองที่กระโดดออกมาสร้างระยะยห่างก่อนที่ทั้งสองจะวิ่งเข้าใส่กันเเล้วเเหลกหมัดเข้าที่หน้าจนล้มลงไปนอนกองกับพื้นทั้งคู่ด้วยความเหนื่อยล้า

 

" ดูเหมือนว่าเมื่อกี้...ฮาซาร์ดเลเวลจะเพิ่มขึ้นรวดเดียวเลยสินะ "

 

" จะฝึกก็บอกกันก่อนสิ.....จู่ๆก็เข้ามาโจมตีเเบบนี้เนี่ย "

 

" ถ้าไม่ทำอย่างนั้นนายก็ไม่เอาจริงนะสิ...คู่ต่อสู้ของเราไม่ใช่มนุษย์พวกเราต้องทำอะไรสักอย่างที่สามารถทำได้ก็ไม่เเปลกไม่ใช่หรอ " คาซึมิที่พูดออกมาพร้อมถอนหายใจก่อนจะพูดอีกเรื่องนึ่ง " คัตสึรากิ ทาคุมิตั้งใจจะกำจัดนาย "

 

บันโจที่ได้ยินเเบบนั้นก็ลุกขึ้นนั่งมาตั้งใจฟังทันที

 

" งั้นหรอ "

 

" เขาบอกว่าไม่รู้ว่านายจะฟื้นกลับมาเป็นอีโวลต์เมื่อไรก็ไม่รู้ " คาซึมิทีพูดออกมาทำเอาบันโจกลับลงไปนอนกับพื้น " ไม่ต้องห่วงหรอก..ฉันไม่ปล่อยให้เขาทำอย่างนั้นเเน่ดูยังไงนายก็เป็นมนุษย์...อาจจะเป็นพวกเดียวกันซิมแปนซีก็ได้นะ "

 

" เห้อ.....หนวกหูน่า "  บันโจที่รู้สึกเหมือนมีลิงลงมาทับหัวจนลุกไม่ขึ้นก่อนจะเอาเกรทดราก้อนบอทเทิลขึ้นมามอง " นี้...ถ้าเกิดฉันอาละวาดขึ้นมาช่วยจัดการฉันได้เลยไม่ต้องลังเล "

 

คาซึมิที่ฟังคำพูดของบันโจเหมือนเเอบเป็นนัยก่อนที่บันโจจะลุกมานั่งพร้อมหลุดหัวเราะออกมา

 

" ฉันล้อเล่นน่า....ไม่ไหวเลยแหะ....พอเจ้านั้นไม่อยู่เเล้วอะไรๆก็น่าเบื่อไปหมด "

 

ทั้งสองที่นั่งพูดคุยกันก่อนที่จะมีสัญญาณติดต่อเข้ามาที่กำไลของทั้งสอง

 

" ที่นี้ทำเนียบรัฐบาล มีกองกำลังทหารของเซย์โตะบุกรุกเข้ามา...ขอกำลังเสริมด่วน "


 

 ณ หน้าทำเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

ทหารและการ์เดี้ยนของโทโตะที่เข้ารับมือกับฮาร์ดการ์เดี้ยนอย่างเสียเปรียบพร้อมกับอุสึมิที่ยืนมองด้วยรอยยิ้มก่อนที่รอยยิ้มนั้นจพหายไปพร้อมกับครอสเเละกรีสได้เข้ามาช่วยพวกทหารพอดีเเล้วทยอยจัดการฮาร์ดการ์เดี้ยน

 

" ประเทศนี้จะกลายเป็นของอีโวลต์ "

 

" หา.....หนวกหูน่า " ครอสที่วิ่งพุ้งเข้าไปชนปะทะกับฮาร์ดการ์เดี้ยน " ฉันไม่ปล่อยให้ทำอย่างนั้นได้หรอก "

 

กรีสที่กระโดดตีลังกาพร้อมลากฮาร์ดการ์เดียนตัวนึ่งมาด้วยจนหน้าขม้ำก่อนจะหมุนตัวเตะกวาดสองตัวข้างจนกลิ้งล้มลงไปนอน

 

READY GO?

 

SCRAP FINISH!

 

GREAT DRAGONIC FINISH!

 

ทั้งสองที่ได้เตะกวาดฮาร์ดการ์เดี้ยนที่เข้ามาจนระเบิดไปรวดเดียว

 

" ดูเหมือนว่าผลการฝึกของพวกเราจะเเสดงออกมาแล้วละน่า " กรีสที่พูดพร้อมทิ้งซากเเขนของฮาร์ดการ์เดี้ยนทิ้ง

 

" สุดยอดเลย  "   

 

ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังชื่นชมได้มีฮาร์ดการ์เดี้ยนที่เป็นกำลังเสริมได้วิ่งเข้ามาและมีมิสไซล์ยิงเข้ามาระเบิดร่างของฮาร์ดการ์เดี้ยนทั้งหมดพร้อมมีร่างนึ่งพุ้งเข้ามาทุ่มร่างฮาร์ดการืเดี้ยนก่อนจะต่อยเพียงหมัดเดียวทะลุร่างเเล้วเกิดระเบิด

 

" ขอพวกเรารวมวงได้รึเปล่า "

 

" อย่าคิดว่าจะสามารถปกป้องได้ด้วยพลังเเค่นั้นนะ "

 

KOUMORI HATSUDOKI!

 

EVOL MATCH

 

ARE YOU READY?

 

" แปลงร่าง "

 

BAT ENGINE


 


แม็ดโร๊คที่วิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมใช่เนบิวล่าสตรีมกันกระหน้ำยิงใส่

 

 

ณ ภายในห้องพยาบาล

 

" ไม่ได้.....คุณต้องพักผ่อน " ซาวะที่พยายามห้าม

 

" อะ...อัก " เก็นโทคุที่พยายามฝืนร่างกายจนล้มลงพื้นจากบาดเเผลสาหัส

 

" บอกให้หยุดไง....ไปทำสภาพเเบบนี้ไม่ไหวหรอก "

 

" เกิดอะไรขึ้นหรอ? " มิโซระที่เข้ามาในห้องพอดีพร้อมคัตสึรากิ

 

" เขายืนกรานที่จะไปช่วยพวกบันโจ "

 

" ถ้าฉันไม่ไป.... ฉันเป็นคนเหยียบย่ำความรู้สึกของอุสึมิ...เหมือนที่ฉันทำกับนายนั้นแหละ!!!" เก็นโทคุตะโกนออกมาก่อนจะมองไปที่คัตสึรากิ " ฉันเคยใช่นายเเล้วทำให้เกิดสงคราม...ฉันรู้ดีว่าไม่สามารถยกโทษให้ฉันได้แต่ว่าเเค่ตอนนี้ "

 

เก็นโทคุที่พยายามลุกขึ้นทั้งสภาพเเบบนั้นพร้อมเดินเข้าไปจับร่างคัตสึรากิเอาไว้

 

"  แต่อย่างน้อยขอเเค่ครั้งนี้.....ให้ฉันต่อสู้เพื่อประเทศนี้เถอะ.....ขอร้องละช่วยเชื่อใจฉันอีกครั้งที่เถอะ!!! "  เก็นโทคุที่หมดสติล้มลงไปนอนกับพื้น

 

" เดียวสิ....นี้เป็นอะไรมั้ย "

 

" ทำไงดี "

 

" มิโซระจังไปตามหมอมาเร็วเข้า "

 

คัตสึรากิที่มองเก็นโทคุที่สลบอยู่พร้อมกับคำพูดเมื่อคืนที่มิโซระเคยพูดกับฮิบิกิเมือนจะคิดอะไรได้

 

ทางด้านพวกครอสที่กระเด็นกลิ้งไปกับพื้นพร้อมฮิบิกิเเละคริสที่อยู่ในร่างอิกไนท์

 

" เมื่อเทียบกับอีโวลต์ไดรฟเวอร์เเล้วไรเดอร์ซิสเต็มกับซิมโฟเกียร์ซิสเต็มของพวกเเกก็เเค่เศษขยะเท่านั้น

" แม็ดโร๊คที่โยนอาวุธทั้งสองมือท้ิงเเล้วเอาไคโซคุบอทเทิลกับไรเดอร์ซิสเต็มบอทเทิลใส่ลงไปในไดรฟเวอร์

 

PIRATE RIDER SYSTEM

 

CREATION PIRATE FINISH!

 

สิ้นเสียงอีโวลต์ไดรฟเวอร์ได้สร้างไคโซโคุฮัชเชอร์ออกมาเเล้วเเม็ดโร๊คได้หยิบมาใช่

 

KAKUEKIN DENSHA! KYOKOU DENSHA SHUPPATSU KAISOKU DENSHA HUSSHA!

 

กรีสที่ลุกขึ้นวิ่งเข้าไปพร้อมคริสที่หันหน้าไม้กระหน้ำยิงลูกดอกพลังงานใส่ปะทะกับกระสุนรถไฟของแม็ดโร๊คพี่พุ้งเข้าใส่กรีสเเละคริสไปมาจนทั้งคู่กระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมคืนร่างเเละคริสที่หลุดจกร่างอิกไนท์

 

" คุณคาซึมิ คริสจัง อึก "  ฮิบิกิได้หันมาพร้อมหยิบกังกุงเนียร์บอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมาพร้อมใส่ไปที่เกียร์เเขนขวาของเธอ

 

FULL BOTTLE GUNGNIR BREAK!

 

ฮิบิกิได้รวมออร่าที่เเขนขวาก่อนจะต่อยลงพื้ปรากฏเป็นเเท่งเสาไฟพุ้งเข้าไปถึงแม็ดโร๊คพอดีจนร่างกระเด็นออกมา

 

"หน่อยยัยเด็กเมื่อวานซืน  "  แม็ดโร๊คที่ยิงกระสุนออกไปอีกครั้งเข้าใส่ฮิบิกิที่พยายามหลบไปมาเเต่ก็ยังวกไปมาเเล้วยิงเข้ามาเเต่จู่ๆพลังของบอทเทิลได้หมดลงจนทำให้เธอโดนเต็มๆจนล้มลงไปนอนกับพื้น

 

" แก " ครอสที่กำลังจะวิ่งเข้าไปเเต่หันไปเห็นคัตสึรากิที่กำลังเดินเข้ามาหา

 

" คุณคัตสึรากิ "

 

" มาทำอะไรที่นี้ "

 

" ไม่ใช่มาที่นี้เพื่อช่วยเธอหรอกนะ " คัตสึรากิที่กวาดสายตามองเห็นฮาร์ดการ์เดี้ยน4ตัวได้เดินเข้ามาหาเขา

 

MAX HAZARD ON

 

RABBIT RABBIT

 

ARE YOU READY? OVERFLOW!

 

" แปลงร่าง "

 

KURENAI NO SPEEDY JUMPER!  RABBITRABBIT! YABEI! HAYAI!


 

" คาเมนไรเดอร์ บิลด์ สร้างเเละก่อเป็นรูปร่างคือความหมายของบิลด์จากนี้ไปก็จำไว้ให้ดีละ "

 

บิลด์"ด้หยิบเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์วิ่งเข้าต่อสู้กับฮาร์ดการ์เดี้ยนโดยที่คราวนี้สามารถควบคุมร่างได้อย่างชำนาญมากขึ้น

 

" สามารถใช่ได้เเล้วงั้นหรอ "

 

" ผมได้ปรับให้เขากับตัวผมเเล้วยังไงละ "

 

FULL FULL MATCH DESU

 

FULL FULLL MATCH BREAK!

 

บิลด์ที่ใช่การโจมตีเพียงครั้งเดียวกวาดฮาร์ดการ์เดี้ยนทั้หงมดรวดเดียวก่อนจะหันไปหาแม็ดโร๊คที่เดินเข้ามาหา

 

" ถ้างั้น...คู่ต่อสู้คนต่อไปก็คือฉัน " แม็ดโร๊คที่กระหน้ำยิงใส่โดยที่บิลด์ใช่ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ป้องกันกระสุนเเล้ววิ่งเข้าไปก่อนจะทำการฟันใส่และทั้งสองก็เข้าปะทะกันเเต่บิลด์ที่โจมตีใส่เเล้วไม่มีผลก่อนจะถูกส่วนกลับอย่างหนัก  " คัตสึรากิถ้าเป็นนายจะต้องเข้าใจเเน่....ทำไมฉันถึงไปอยู่ฝั่งอีโวลต์ "

 

"ผมเข้าใจความรู้สึกที่หลงใหลในพลังที่เหนือกว่าภูมิปัญยามนุษย์...แต่ว่า " ทั้งสองได้กระโดดเเยกจากกันก่อนที่บิลด์จะพูดต่อ " นั้นไม่ใช่วิทยาศาสตร์ที่อุทิศในเเก่มนุษยชาติ "

 

" อย่ามาทำให้หัวเราะหน่อยเลย...ถ้างั้นไรเดอร์ซิสเต็มที่นายสร้างขึ้นมาละคืออะไร " แม็ดโณ๊คที่ยิงประโยคนี้ใส่ทำให้บิลด์ถึงกับนิ่งไป " มันเป็นเครื่องมือในสงครามที่ทำให้เกิดผู้เคราะห์ร้ายมากมาย...นอกจากนั้นยังทำให้อีโซลต์ฟื้นกลับมาคืนมาและนำมาสู่การทำลายมนุษยชาติ "

 

KAKUEKIN DENSHA! KYOKOU DENSHA SHUPPATSU KAISOKU DENSHA HUSSHA!

 

แม็ดโร๊คที่โจมตีตอนที่บิลด์เม่ออยู่จนล้มลงไปกองกับพื้นก่อนที่บิลด์จะลุกขึ้น

 

" นั้นนะผมพึ่งมาเข้าใจทีหลัง "

 

" ผิดเเล้วนายต้องรู้ล่วงหน้าอยู่เเล้วเเน่ๆ....แล้วที่สร้างมันขึ้นมาก็เพื่อโอ้อวดการเป็นนักวิทยาศาสตร์ของตัวเอง นายก็แค่แสดงพลังของตัวเองให้โลกได้เห็น"

 

" ไม่ใช่ "

 

" ยอมรับเถอะน่า....มันผิดตรงไหนที่จะแสวงหาความเป็นไปได้ของวิทยาศาสตร์......ประเทศนี้จะรวมเป็นนึ่งด้วยพลังของวิทยาศาสตร์มันวิเศษไปเลยไม่ใช่หรอ....พวกเรานะไม่ได้ผิดสักหน่อย....ฮ่าห์ๆๆๆๆ "แม็ดโร๊คที่หัวเราะออกมาก่อนจะหันมาพูดกับบิลด์ต่อ " มาเปลี่ยนโลกด้วยพลังของวิทยาศาสตร์กันเถอะ "

 

" ผมนะไม่เหมือนกับคุณสะหน่อย " บิลด์ได้หยิบเอาจีเนียสบอทเทิลขึ้นมา " บิลด์อัพ "

 

บิลด์ที่กดไปเเล้วกลับไม่มีการตอบสนองอะไรจึงสงสัยก่อนจะพยายามกดให้มันทำงาน

 

" อะไรกัน...ไม่ตอบสนอง "

 

" เกิดอะไรขึ้นนะ "

 

" แปลกแฮะ...มันน่าจะสมบรูณ์ไร้ที่ตินิน่า "

 

" นั้นละคือขีดจำกัดของนายยังไงละ " แม็ดโร๊คที่อาศัยจังหวะนี้เข้าโจมตีใส่บิลด์ไม่หยั่งจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนที่แม็ดโร๊คจะตามไปซ้ำ

 

" ตามทฤษฎีต้องแปลงร่างได้สิ....อ้ากกกก " บิลด์ที่ลงไปนอนก่อนที่แม็ดโร๊คจะทำการยิงเเต่ครอสได้เข้ามาขว้างก่อน

 

" ความรู้สึกยังไม่พอยังไงละ " ครอสทีตะโกนขึ้นมาก่อนที่คัตสึรากิจะคืนร่าง "ความรู้สึกที่อยากจะช่วยใครสักคน....และอย่าจะปกป้องใครสักคนนั่นละคือเหตุผลที่หมอนั้นถึงได้ต่อสู้  "

 

แม็ดโร๊คทีเเตะเข้าที่ชายโครงจนครอสล้มลงไปนอนก่อนที่ฮิบิกิจะเข้ามาจับล็อคที่ลำตัวก่อนจะถูกเวียงอัดลงกับพื้นเเล้วถูกเหยียบหน้าท้องอัดกับพื้น

 

" อ้ากกก "

 

" แต่นายนะไม่มีความรู้สึกเเบบนั้นเเม้เเต่น้อย " คำพูดของครอสที่ทำให้คัตสึรากินั่งทบทวนครุ่นคิดอยู่เเบบนั้น " คิริว เซ็นโตะนะ...คือฮีโร่แห่งความยุติธรรม "

 

ครอสที่พูดจบได้วิ่งเข้าไปผลักร่างเเม็ดโร๊คออกจากฮิบิกิก่อนจะเข้าต่อสู้เเต่กถูกเล่นงานอยู่ฝ่ายเดียวจนล้มไปไม่รู้กี่รอบ

 

KOUMORI HATSUDOKI!

 

" ดูเหมือนจะไม่รู้ความต่างชั้นของพลังสินะ  "

 

READY GO? EVOLTEX ATTACK!

 

แม็ดโร๊คได้ไรเดอร์คิกใส่ครอสเต็มจนร่างล้มลงไปนอนกับพื้นพร้อมคืนร่าง

 

" การเข้าใจผิดมันโหดร้ายน่า " แม็ดโร๊คได้เดินเข้าไปหาเเต่ฮิบิกิที่พุ้งเข้ามจับตัวเอาเเต่แม็ดโร๊คสลัดหลุดเเล้วกระชากเข้ามาต่อยอัดเข้าที่ท้องน้อยจนรู้สึกจุกอย่ามากก่อนจะกระชากลุกขึ้นเเล้วต่อยเข้าที่หน้าของเธฮ

 

" อัก...อ้ากกก "

 

" ยัยบ้า...หยุดนะอัก... " คริสที่พยายามจะเล่งหน้าไม้เเต่ด้วยอาการบาดเจ็บจึงทำให้หลุดมือ

 

" ฮีโร่อะไรกัน...ไรเดอร์ซิสเต็มกับซิมโฟเกียร์ซิสเต็มล้วนเเล้วเป็นเพียงเเค่เครื่องมือในสงคราม " แม็ดโร๊คได้โยนร่างของฮิบิกิลงพื้นก่อนจะถูกเหยียบลงพื้น " ดูซะสิ.....มีใครมาช่วยพวกเเกมั้ย....ไม่มีใครเลย....ฮีโร่นะไม่มีหรอก "

 

คัตสึรากิที่มองดูร่างทั้งสองนอนบาดเจ็บก่อนที่จะมีความทรงจำบางอย่างแทรกเข้ามา

 

( หมอนั้นเชื่อใจฉัน....ช่วยสร้างอนาคตให้กับฉัน )

 

( คุณเซ็นโตะนะไม่สิคุณเมื่อก่อนที่เสียความทรงจำ....เชื่อพวกพ้องมากยิ่งกว่าใครๆ )

 

( แต่อย่างน้อยขอเเค่ครั้งนี้.....ให้ฉันต่อสู้เพื่อประเทศนี้เถอะ.....ขอร้องละช่วยเชื่อใจฉันอีกครั้งที่เถอะ!!! )

 

คัตสึรากิที่กำลังนั่งกุ้มหัวจู่ๆเหมือนว่าเขาจะเข้ามาอยู่ภายในจิตใจของตัวเเละคนตรงหน้าที่ยืนอยู่ก็คือคิริว เซ็นโตะนั้นเอง

 

" เธอสามารถเชื่อพวกพ้องได้งั้นหรอ " คัตสึรากิได้เอ๋ยถามออกไปเเต่เซ็นโตะที่ไม่ได้ตอบอะไรนอกจากรอยยิ้ม " ถ้างั้นเเสดงให้ฉันดูหน่อยสิ...อนาคตที่เธฮสร้างขึ้นนะ "

 

คัตสึรากิได้เดินเข้าไปหาก่อนยื่นมือไปพร้อมกับเซ็นโตะยื่นมือไปสัมผัสร่างของคัตสึรากิหายเข้าไปในร่างของเซ็นโตะก่อนที่ฟันเฟื้องทั้งหลายภายในจิตใจได้ทำงาน

 

ฮิบิกิเเละบันโจที่นอนบาดเจ็บก่อนจะเห็นปลายเท้าที่เดินมาบังทั้งสองเอาไว้

 

" มั่วนอนทำอะไรอยู่นะ ฮิบิกิ บันโจ " ทั้งสองที่ได้ยินเเบบนั้นค่อนเงยมองขึ้นไปหาต้นต่อเสียง "ดูเหมือนว่าบทพระเอกจะหนักเกินไปสำหรับพวกนายนะ "

 

" ระ...หรือว่า "

 

" คุณเซ็นโตะ "

 

" ฮีโร่เเห่งความยุติธรรมที่ยึดติดภาพลักษณ์ได้ฟื้นคืนชีพเเล้ว!!!! "

 

" ความทรงจำกลับมาเเล้วสินะ " คาซึมิที่ยืนมองอยู่หลังจากที่ดึงร่างคริสขึ้นมา

 

" ให้ตายสิ...มาถึงก็บ่นถึงภาพลักษณ์เลยนะ "

 

" มาช้าชะมัด " บันโจที่ดีใจจนยิ้มออกมา

 

" อีกเดียวก็จบเเล้วละ " เซ็นโตะได้ก้มลงมาลูบหัวฮิบิกิอย่างอ่อนโยนก่อนจะหันไปหาแม็ดโร๊ค " เอาล่ะ....มาเริ่มการทดลองกันเลยมั้ย "

 

GREAT ALL YEAH

 

GENIUS

 

ARE YOU READY!

 

" แปลงร่าง "

 

KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU!

 

BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI!


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kamen rider build genius gif 


" ค้นพบสมการแห่งชัยชนะเเล้ว "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น