Kamen rider Build & Symphogear GX

ตอนที่ 20 : ชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์กลับคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

เซ็นโตะ : สงครามกลางเมื องได้เกิดขึ้นจากพลังที่เเสนน่าเหลือเชื่อของบเเพนโดร่าบ็อกซ์สตาร์คได้ร่วมมือกับเซย์โตะโกงโกงโทโตะเเละนำพลังส่วนนึ่งของเเพนโดร่าบ็อกซ์มาเพื่อสร้างเเพนโดร่าบ็อกซ์ใจกลางประเทศทำให้โทโตะเกิดความเสียหายอย่างหนัก คาเมนไรเดอร์ บิลด์หรือ คิริว เซ็นโตะ ได้ตัดสินใจเป็นพันธมิตรกับโฮคุโตะเพื่อหยุดหายนะจากเซย์โตะ

 

มิโด(นัมบะ) : พวกเราอุตสาหกรรมหนักนัมบะจะเเสดงพลังที่เเท้จริงให้โลกนี้ได้เห็น

 

เซ็นโตะ : อาเร๊ะ? นายไม่ใช่นายกมิโดสินะ

 

มิโด(นัมบะ) : ปะ...ปล่าวสักหน่อย

 

เซ็นโตะ : เเต่เมื่อกี้พูดอุตสาหกรรมหนักนัมบะนิน่า?

 

มิโด(นัมบะ) : ระ...เรื่องนั้นนะ...ใช่เเล้วก็ฉันเป็นเพื่อนรวมธุรกิจกับนัมบะยังไงละ

 

เซ็นโตะ : ใช่นายกมิโดเเน่หรอ?

 

มิโด(นัมบะ) : จะให้มาสปอยตั้งเเต่เกริ่นนำได้ยังไงละ...ถ้างั้นตอนที่20กัน

 

 


" นามของเราคือเวอร์นาจ ราชินีเเห่งดาวอังคาร "

 

" เวอร์นาจ... " บิลด์ได้หันไปมองมิโซระที่ตอนนี้กลายเป็นราชินีเเห่งดาวอังคารนามว่า เวอร์นาจ

 

" ยังมีชีวิตอยู่อีกงั้นหรอ " สตาร์คได้พูดขึ้นก่อนจะชักทรานสตรีมกันขึ้นมากำลังเหนียวไก " อึก...อ้ากกกก!!! "

 

ร่างของสตาร์คถูกพลังของเวอร์นาจซัดอัดเข้าใส่ร่างจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมคืนร่างกลับเป็นโซอิจิ

 

" นั้นมันอะไรนะ? " คริสที่เหงื่อเเตกพร้อมกับตกใจทันทีที่เห็นภาพเมื่อครู่ไม่ต่างจากซึบาสะหรือพวกมาเรียเเม้เเต่น้อย

 

" นั้นนะหรอ....พลังของราชินีดาวอังคาร  "

 

" อึก....มาได้เเค้นี้เองงั้นหรอ...ถ้างั้น " ที่มือซ้ายของโซอิจิมีออร่าสีเเดงลูกขึ้นที่มือก่อกนจะเเตะไปที่ทรานสตรีมจนปกตลุมไปด้วยออร่าสีเเดง " ถ้าบบนี้ละเป็นไง!!! "

 

เขาได้เหนียวไกยิงลูกบอลพลังสีเเดงไปทางมิโซระ


" ระวัง
!!! " ครอสได้วิ่งเข้ามาป้องกันรับกระสุนเเทนกระสุนได้ยิงเข้าที่เข้าที่เข็มขัดพอดีจนทำให้ดราก้อนเจลลี่เสียหายจนกลายเป็นก้อนหินตกลงพื้น

 

" เห้!! เจ้าบ้ากล้าม " คริสได้ตะโกนขึ้นมาก่อนจะวิ่งเข้าไปหาบันโจก่อนที่มิโซระจะให้พลังพาทุกคนวาร์ปหนีไป

 

" ฮ่า... " โซอิจิได้นอนกลับพื้นด้วยวีหน้าที่หมดเเรงพร้อมยิ้มออกมา " ชักน่าสนุกเเล้วสิ..เท่านี้การต่อสู้ที่เเท้จริงก็ได้เริ่มขึ้นเเล้ว "

 


ณ Nacsita

 

มิโซระทีทำตัวเหมือนราชินีได้นั่งอยู่ที่เก้าอี้พร้อมนั่งอ่านตำราในมือขณะที่ซาวะได้เดินมารินกาเเฟใส่เเก้ว

 

"คือว่าไม่รู้ว่าเจ้านี้จะถูกปากท่านเหมือนของที่ดาวอังคารรึเปล่านะค่ะ " 

 

" ที่ดาวอังคารมีเครื่องดื่มด้วยงั้นหรอ " บันโจที่นั่งพุบเข่าอยู่พูดขึ้นก่อนที่เซ็นโตะสะกิดเเขนให้บันโจเงียบปากซึ่งเขาเองก็นั่งพุบเข่ารวมถึงคาสึมิเเละพวกซึบาสะก็เช่นกัน

 

" ท่าทางของคุณมิโซระเปลี่ยนไปเหมือนคนละคนเลยเดส "  คิริกะที่มองดูมิโซระยังไงก็เป็นมิโซระจึงเกาเเก้มๆปพลางพร้อมมองอย่างไม่ละสายตาก่อนที่มิโซระจะจิบกาเเฟเหมือนขุนนาง


" ขมจัง......ไสหัวไปได้เเล้ว ยัยเด็กน้อย " มิโซระได้หันไล่ซาวะที่ตอนนี้ยืนช็อคนิ่งก่อนจะค่อยถอยหลังพร้อมสีหน้าตกใจไปอยู่ข้างมิโซระระหว่างคาสึมิ

 

" อะ...เอ้นะ...นี้เธอเรียกฉันว่ายัยเด็กน้อยด้วยอะ "

 

" ไม่ดีใจหรอค่ะ " ซึบาสะได้พูดขึ้นก่อนที่ทุกจะหันไปมองมิโซระ

 

" นั้นนะใช่ราชินีดาวอังคารเเน่หรอ? "  บันโจที่สุ่มสีสุ่มห้าพูดออกไปโดยไม่คิดอะไรก่อนที่เซ็นโตะจะเเทงศอกใส่ที่ด้านข้าง

 

" อย่าพูดจาหยาบคายสิ "

 

" ...ไม่ห็นรึไงว่าเธอพาพวกมาที่นี้ในพริบตาเดียวเลยนะ "


" ฉันน่ะถวายชีวิตให้กับมี่ตันถึงเเม้จะกลายเป็นราชินีดาวอังคารก็ตาม " คาสึมิพูดออกมาพร้อมก้มคำนับชาบูยกใหญ่

 

"  นั้นนะไม่ใช่ปัญหาสักหน่อย" มาเรียที่ได้ยินเเบบนั้นก็ถึงกับคอตกพร้อมกับทุกคนไปตามๆกัน

 

" ถ้าเป็นราชินีดาวอังคารเเล้วทำไมถึงรู้ภาษาญี่ปุ่นได้ละ "

 

" เรื่องนั้นนะก็มันเเน่อยู่เเล้ว " เซ็นโตะได้พูดขึ้นมาทำให้ทุกคนได้หันไปมองเขาเป็นตาเดียว " ว่าเเต่คุณรู้ได้ไงหรอครับ "

 

ทุกคนที่ได้ยินจากปากเซ็นโตะก็พากันคอตกอีกครั้งก่อนที่จู่ๆมิโซระได้หยิบตำราพจนานุกรมออกมาจากไหนไม่รู้ขึ้นมา

 

" เเม้เเต่คนบ้าได้ยินตลอด7ปีมันก็เรียนรู้ "

 

" อ่อบ้านี้เอง " จู่ๆคาสึมิเผลอหลุดปากออกมาก่อนทีเซ็นโตะจะตบให้คาสึมิเงียบปากไป

 

" ร่างกายของขาได้สลายหายไปเเล้ว " มิโซระได้ปิดหนังสือเเล้ววางลงบนโต๊ะก่อนจะลุกจากเก้าอี้เดินไปหาพวกเซ็นโตะพร้อมเอามือสัมผัสกับกำไลบนข้อมือ " วิญญาณของข้าได้มาอยู่ภายในสิ่งนี้แพนโดร่าบ็อกซ์คือเครื่องมือที่ทำลายล้างอารยธรรมดาวอังคารจนสูญสิ้นด้วยน้ำมือของอีโวลต์ "

 

" อีโวลต์? " เซ็นโตะได้ยื่นหน้าไปหาถามเเต่เธอกับไม่สนใจเซ็นโตะเเต่กลับมองไปที่บันโจ

 

" นายน่ะไม่รู้บางรึไงว่าตัวเองเป็นใครน่ะ? "

 

" เอ้..... " ทุกคนที่สงสัยในคำพูดของมิโซระจึงหันไปหามองบันโจทุกคน " กระผมบันโจ ริวกะ ขอรับ "

เธอได้มองสบตาบันโจอยู่พักนึ่งก่อนจะเบื้อนหน้าออก

 

"  งั้นหรอ... " มิโซระได้ก้มลงไปหาบันโจก่อนทีทุกคนจะมองเป็นตาเดียวกัน " นายก็คือความหวังสินะ "

 

หลังจากที่เธอพูดจบก็ได้สลบลงบนตักของคาสึมิโดยทีเขาเองก็ตกใจอย่างสุดชีวิตจนตัวเเข็งไม่ขยับตัว

 

" โอ้ววววว!!! มี่ตัน!!!! "

 

" คุณเวอร์นาจครับ...คุณเวอร์นาจ "

 

" คุณเวอร์ คุณเวอร์ "

 

ทุกคนต่างตกใจที่จู่มิโซระได้สลบไปก่อนที่เซ็นโตะเเละซาวะพยายามปลุกให้ตื่นขึ้นมา

 

" ทะ....เท่าไรหรอครับ...เท่าไร? " คาสึมิที่จู่ๆได้หยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมา

 

" 20,000 เยนจ่ะ "

 

" มันใช่เวลาสักที่ไหนกันละ!!! " คริสได้เป็นคนตะโกนขึ้นห้ามทั้งสองเอาไว้

 

ไม่กี่นาทีต่อมาหลังจากที่พามิโซระลงมาที่ห้องใต้ดินทุกคนก็ต่างมานอนล้อมวงงอยู่กลางห้องโดยเเต่ละคนต่างมีตุ๊กตาไม้ที่มีรูปหน้าตัวติดอยู่วางอยู่ตรงหน้า

 

" บู้ม...มิโซระค่ะ "  เซ็นโตะได้เอาตุ๊กตาที่มีรูปหน้ามิโซระมาวางลง " กำไลของเธอนั้นได้มีวิญญาณของราชินีดาวอังคารสิงอยู่ซึ่งราชินีคนนั้นมีนามว่าเวอร์นาจ " เซ็นโตะได้หยิบตุ๊กตาอีกอันที่ใส่ชุดเจ้าหญิงพร้อมกระดาษที่เขียนชื่อเวอร์นาจ

 

" เเละคนที่ใช่พลังของเเพนโดร่าบ็อกซ์ทำลายดาวอังคารก็คืออีโวลต์ " ซึบาสะได้วางตุ๊กตาสีดำเขียนชื่อว่าอีโวลต์พร้อมกับในมือถือตุ๊กตาติดรูปหน้าของเธอพร้อมมีดาบอยู่ที่มือเอาไว้

 

" ขาสวยดีนะ " เซ็นโตะได้เอาตุ๊กตารูปตัวเองเข้าไปเเหย่ของซาวะที่สวมชุดกระโปรงก่อนจะดึงหนีออกมา

 

" อ้ายย...เเต่ว่าอารยธรรมของมันสูงส่งกว่าของดาวอังคารใช่ม่ะ...บางทีอาจจะมีพลังทำลายล้างสูงน่าดู "

 

" งั้นจะบอกว่า......เเพนโดร่าบ็อกซ์มีพลังมากกว่ามรดกศักสิทธิ์ทุกชิ้นบนโลกเลยนะสิ " คริสได้เอาตุ๊กตาของเธอเดินไปชนกับของชิราเบะเเละคิริกะ

 

" เเล้วถ้าหากมันถูกเปิดขึ้นโลกละก็ "

 

" โลกของเราก็ถูกทำลายไม่เหลือซากงั้นหรอเดส!!! "

 

" เเต่ปัญหาใหญ่ก็คือเซย์โตะกับสตาร์คนั้นครอบครองเเพนโดร่าบ็อกซ์อยู่ " มาเรียได้หยิบธงที่เขียนว่าเซย์โตะขึ้นมาพร้อมกับหยิบตุ๊กตาที่ติดหน้าสตาร์คเอาไว้เข้ามาก่อนจะเอาร่วมกัน " เเล้วทำไมราชินีดาวอังคารถึงพึ่งออกมาตอนนี้กันละ "

 

มาเรียได้เอาตุ๊กตาของตัวเองเข้าเเหย่ของบันโจ

 

" อ๊าาา....ฉันไม่รู้หรอกเเเถมฉันก็ไม่เคยออกจากญี่ปุ่นเเถมไม่รู้ด้วยว่าดาวอังคารเป็นยังไง "

 

" น่าเศร้าจริงๆาสำหรับคนที่ไม่จินตนาการไงล่ะ "

 

" งั้นนายเข้าใจงั้นหรอ...ไหนลองอธิบายมาสิ "

 

" มันเเน่อยู่เเล้วเวอร์นาจจังเป็นไอดอลจากดาวอังคารเข้ามาสิงร่างมี่ตันน่ารักไงละ " ระหว่างที่คาสึมิอธิบายมาเรียได้เอาตู๊กตามิโซระกับเวอร์นาจมาวางเเละทำตามคำอธิบายของคาสึมิ

 

" เย่!!!  "  บันโจกับคาสึมิได้ตะโกนออกมาพร้อมกันก่อนจะถูกคริสกับซาวะตบหัวทั้งสองจนหน้าทิ่มกับพื้น

 

" จะว่าไปเวอร์นาจพูดถึงเกี่ยวกับบันโจว่า"รู้รึเปล่าว่าตัวเองเป็นใคร"ใช่ไม " มาเรียได้ลุกขึ้นก่อนจะนึกถึงคำพูดของเวอร์นาจที่พูดถึงบันโจ

 

" เรื่องนั้นฉันเองก็สงสัยเหมือนกัน " เซ็นโตะเองก็สงสัยเหมือนกันกับมาเรียได้ลุกขึ้นเเล้วหันไปหาบันโจ " จะว่าไปฉันเองก็อยากรู้เรื่องเกี่ยวกับนายมาสักพักเเล้วละ "

 

" เรื่องของฉันหรอ? "

 

" ไม่แปลกหรอ...คนเดียวที่ถูกกำหนดให้อยู่ท่ามกลางเรื่องนี้นะ...แถมนายก็เป็นคนที่สามารถเพิ่มฮาซาร์ดเลเวลพุ้งขึ้นอย่างรวดเร็วแบบนี้มันบังเอิญเกินไปรึเปล่า " 

 

" จะว่าไปก็จริงนะ...อยากกลับว่ามันถูกกำหนดให้ว่าบันโจอยู่ในเหตุการณ์นี้ยังไงไม่รู้ " ซาวะได้พูดขึ้นก่อนจะหันไปมองบันโจที่ทำตาปิ้บๆ


" เรื่องนั้นเองก็ไม่รู้เหมือนกัน " เซ็นโตะได้ลุกขึ้นเเล้วเดินไปที่กระดานกระจกก่อนจะหันกลับไปมองทุกคน " ไหนๆก็ลองมาทบทวนเรื่องของนายก่อนละกัน "

 

" ทั้งหมดเลยหรอ "

 

" ยังจำเจ้านี้ได้รึเปล่า "  เซ็นโตะได้ทำท่าเหมือนดึงฉากภาพอะไรบางอย่างออกมาเป็นภาพเรือก่อนจะสลับเป็นโรงพยาบาล

 


 

" อ่อ..ที่ๆฉันเกิดในคลีนิกโยโกฮาม่าฉันเกิดมาน้ำหนัก3.203  "

 

" ไม่ใช่เรื่องนั้นสะหน่อย "  เซ็นโตะที่เห็นว่าเรื่องมันออกทะเลจึงปัดภาพออกไปดื้อขณะที่ทุกคนตั้งใมจฟังบันโจเล่าก็ต้องสะดุ้ง

 

" จะว่าไป...พ่อเเม่ของคุณบันโจหายไปนะหรอค่ะ "  ชิราเบะที่นึกคำถามได้จึงหันไปหา

 

" อืม....พ่อกับเเม่ของฉันตายไปเเล้วนะ " บันโจที่พูดไปพร้อมสีหน้าที่เเอบเศร้าเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบก้อนหินดราก้อนเจลลี่ขึ้นมาถือ " เกิดอุบัติเหตุเมื่อ10ปีก่อน.....ตอนนั้นช็อคมากเลยละก็ตอนฉันยังเด็กอยู่นะเเถมความทรงจำนั้นมันก็คล่มครือด้วย "

 

จู่ๆที่ก้อนหินดราก้อนเจลลี่ได้เกิดความร้อนสูงอย่างกับมันเหล็กอยู่ในเตาหลอม

 

" อะ...ร้อนๆๆ " บันโจที่ถือไม่ไหวจนหล่นตกลงพื้นเเละหินก็ได้เเตกกระจายกลายเป็นบอทเทิลสีดำตกอยู่ที่พื้น " อ่า..ร้อนๆ "

 

เซ็นโตะได้รีบเดินเข้าไปหยิบบอทเทิลอันนั้นขึ้นมาดูอย่างละเอียดโดยที่ลายขวดเป็นมังกร

 


 

" บอทเทิลนิน่า " เซ็นโตะได้ค่อยๆลุกขึ้นเเล้วหันไปมองบันโจช้า

 

" อะไรล่ะ? "

 

" อะ...ป่าวหรอกจริงสิคุณซาวะช่วยหาข้อมูลเบื่องหลังของบันโจที่ได้มั้ย " 

 

" อะ...อืมก็ได้อยู่หรอก "

 

" เเล้วนายจะทำอะไรกับบอทเทิลอันนั้นหรอ? "  คริสได้ชี้ไปที่บอทเทิลในมือของเซ็นโตะ

 

" ฉันจะลองเอามันไปทำไอเท็มเสริมพลังให้กับเเสครชไดรฟเวอร์ของบันโจดู " เซ็นโตะได้มองดูบอทเทิลด้วยความสงสัย " บางที่สิ่งนี้อาจจะเป็นคำใบ้อะไรบางอย่าง "

 

หลังจากที่พวกซึบาสะได้เดินทางกลับไปเพื่อเตรียมตัวพร้อมตอบโต้กับออโต้สคอร์ที่เหลืออีก3ตนพร้อมบันโจกับคาสึมิออกไปฝึกเพื่อเพิ่มฮาซาร์ดเลเวล

 

" เซ็นโตะ......นี้คือประวัติของฮิบิกิจังนะ " ซาวะได้ยื่นข้อมูลประวัติของฮิบิกิรวมถึงประวัติครอบครัวด้วยเช่นกัน

 

" เเต้งกิ้ว "

 

" จะเอามันไปทำอะไรหรอ "

 

" พอดีว่าอย่างจะรู้อะไรนิดหน่อยนะ "




 

ณ ทำเนียบรัฐบาลเซย์โตะ

 

นัมบะที่ปลอมตัวเป็นมิโดได้นั่งกินขนมอยู่บนโต๊ะโดยมีอุสึมิค่อยนวดไหล่อยู่ข้างหลัง

 

" ราชินีเเห่งดาวอังคารหรอ....ใครจะไปเชื่อเรื่องเเบบนั้นกัน "

 

" เอาเถอะ.....ก็เป็นกลุ่มคนจำนวนน้อยที่ได้เห็นนิน่า " โซอิจิที่นั่งตั้งก้อนน้ำตาลเรียงกันเป็นเเถว " ถึงจะระบุตัวตนไม่ได้เเต่ว่าเป็นภัยคุกคามสำหรับพวกเราเเน่นอนเเต่ว่าไม่ต้องห่วงหรอกครับ...พลังนั้นนะมันก็เเค่ชั่วคราเท่านั้นเอง "

 

ภายในความฝันของมิโซระรอบที่เต็มไปด้วยความมืดก่อนจะเห็นเเสงสีเหลืองได้ค่อยๆลอยเข้ามาหาเธอช้าๆ

 

" อีโวลต์ " เสียงที่ดังออกมาจากเเสงนั้นก่อนที่มันจะสลายหายไปเเละทำให้เธอได้ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น

 

ตู้ม!!!

 

" อ้ายย!!! อะไรกันเนี่ย อะ...แค่กๆ " มิโซระที่สะดุ้งตื่นพร้อมกับเสียงระเบิดเเละควันที่ปกคลุมไปทั่วห้อง


" มิโซระตื่นเเล้วหรอ? " เซ็นโตะรีบวิ่งมาพร้อมสวมเเว่นที่ดำไปด้วยจากการระเบิดก่อนจะหันไปลูบตุ๊กตา "เป็นอะไรรึเปล่า เอ้ะ...ทำไมนุ่มนิ่มจังแถมปุกปุยด้วย? "

 

" ฉันอยู่ตรงนี้ต่างหากละ "

 

เซ็นโตะได้หันไปตามเสียงก่อนจะเอามือเช็ดเเว่นจนเห็นมิโซระนั่งอยู่บนเตียง

 

" อุปกรณ์เพิ่มพลังของครอสเสร็จเเล้วละ สุดยอดไปเลยใช่มั้ย เจ๋งใช่มั้ยละ อัจฉริยะใช่มั้ยล่ะ!!!  "

 

" เอ้ะ....เเล้วบันโจล่ะ? "

 

หลังจากที่มิโซระถามหาบันโ๗เซ็นโตะที่ดูเหมือนพึ่งนึ่งอะไรออกก่อนจะเดินกลับเข้าไปในควัน

 

" อ้ะ...เฮ้ บันโจ บันโจ ตายรึยัง? "

 

ไม่กี่นาทีที่บันโจได้นอนบนเตียงพร้อมรอยยิ้มเเละได้มีโน๊ตเขียนว่าขอโทษติดอยู่ก่อนที่เซ็นโตะกับมิโซระได้ออกมาข้างนอกพร้อมขับมอเตอร์ไซค์อยู่บนถนนรอบๆข้างที่เต็มไปด้วยความเสียหายจากสงคราม

 

" งั้นหรอ...ราชินีดาวอังคารอยู่ในตัวฉันสินะ "

 

" อืม...ขอโทษนะทั้งที่ฉันบอกว่าจะปกป้องเธอเเท้ๆ "

 

" ไม่ใช่ความผิดของเซ็นโตะสักหน่อยนิน่า.....เเต่เเบบนั้นก็ดีไม่ใช่หรอตอนที่ฉันถูกครอบงำอาจจะดูน่ากลัวอยู่บาง "

 

" ช่วงนี้เซย์โตะอาจจะไม่รุกรานเพราะกลัวพลังของเวอร์นาจอยู่เเหละ "

 

มิโซระทีมองดูรอบๆโดยที่เซ็นโตะขับมาในที่ๆทีเธอไม่เคยมาก่อน

 

" ว่าเเต่พวกเราจะไปไหนหรอ? "

 

" บ้านของฮิบิกิไงล่ะ "

 

" เอ้ะ? "

 

ไม่กี่นาทีต่อมาเซ็นโตะได้มาอยู่หน้าบ้านหลังนึ่งพร้อมหน้าทางเข้าได้เขียนว่าทาจิบานะเซ็นโตะได้เดินเข้าไปก่อนจะกดกริ๊งประตูเเล้วยืนรออยู่กับมิโซระ

 

" ค่า...สักครู่นะค่ะ " ได้มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นก่อนที่จะมีเงาเดินมาเปิดเลื่อนประตูเธอผู้หญิงอายุประมาณ30ต้นผมยาวถึงไหล่สีน้ำตาลออกเทสีดวงตาเหมือนกับฮิบิกิ " เอิ่มไม่ทราบว่ามีอะไรหรอค่ะ? "

 

" คุณคงจะเป็นเเม่ของฮิบิกิใช่รึเปล่าครับ "

 

" เอ้ะ...ใช่ค่ะ? พวกคุณเป็นเพื่อนของฮิบิกิหรอค่ะ "

 

" พวกเราขอเข้าไปข้างในได้มั้ยครับ "

 

ไม่นานทั้งสองมาอยู่ที่โต๊ะก่อนที่เเม่ของฮิบิกิจะมาเสิร์ฟน้ำชาเเละย่าฮิบิกิที่ทรงผมคล้ายกันมากเเต่ยกเว้นเป็นผมงอกหมดเเล้วได้มานั่งเช่นกัน

 

" พอดีว่าพวกเราเป็นนายจ้างที่ฮิบิกิทำงานพาร์ทไทม์ด้วยนะค่ะ "

 

" อ่อ....ต้องขอโทษด้วยนะค่ะที่ต้องให้ดูเเลลูกสาวของฉันนะค่ะ " เธอกล่าวขอโทษก่อนจะก้มหัวให้

 

" อ่า...ไม่เลยค่ะอีกอย่างเธอทำงานได้ดีเเถมช่วยอะไรหลายอย่างเยอะเลยค่ะ " มิโซระได้ตอบพูดให้เธอสบายใจก่อนทีเธอจะเงยหน้าขึ้นเหมือนเดิม

 

" คือเราอยากถามเรื่องสามีของคุณ ทาจิบานะ อากิระนะครับ "

 

พอเซ็นโตะพูดเข้าเรื่องเเถมพอเธอได้ยินชื่อนั้นหน้าของเธอที่ยิ้มเเย้มนั้นก็หายไปพร้อมสีหน้าที่เหมือนไม่อยากจะได้ยินชื่อนี้อีกรวมถึงย่าฮิบิกิก็เช่นกัน

 

" พอดีว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนพวกเราได้ไปพักร้อนกันเเละจู่ๆพวกเราก็ได้พบกับเขานะครับ "

 

" คุณพบสามีฉันหรอค่ะ "

 

" ครับ.....เห็นว่าทำงานเป็นพนักงานสะดวกซื่้อนะครับเเละหลังจากที่ฮิบิกิเจอหน้าพ่อของเธอก็ไม่ร่าเริงอีกเลยตั้งเเต่กลับมา "

 

ภายในห้องได้เกิดบรรยากาศตรึงเครียดจนมิโวระเเทบอย่างจะลุกหนีไปทันที

 

" คือว่า...เมื่อ7ปีก่อนเหตุการณ์หลังคอนเสิร์ตครั้งนั้นลูกของชั้นฮิบิกิเป็นเพียงคนเดียวที่รอดมาจากทีนั้นได้ ครอบครัวเราก็ถูกสังคมรังเกลียดฮิบิกิถูกตราน่าว่าเป็นฆาตรกรในทุกๆวันมักจะถูกกลั่นเเกล้งเเต่ว่าสามีของฉันกลับทนเเรงกดดันนั้นไม่ไหวเเละได้หันหลังให้กับพวกเราเเล้วจากไป " เธอได้เล่าไปพร้อมกับมือที่กำเอาไว้เเน่นเซ็นโตะที่มองไปทีมือนั้นก่อนจะมองหน้าของเธอที่เจ็บปวดที่ต้องเล่าเรื่องนี้ออกมา

 

" ผมสัญญาเลยว่า......จะนำรอยยิ้มของฮิบิกิกลับมาให้ได้รวมถึงพวกคุณด้วย "  เซ็นโตะได้พูดก่อนจะเดินออกจากห้องไปก่อนที่มิโซระจะก้มหัวลาเเล้วตามออกไป

 

ณ หอพักเเห่งนึ่งในโทโตะ

 

ตึงๆๆ

 

เซ็นโตะได้เคาะประตูห้องทีนึ่งไม่กี่นาทีต่อมาประตูได้เปิดออกโดยที่มิคุได้เปิดออกมา

 

" คุณเซ็นโตะ? "

 

" ฮิบิกิเป็นไงบาง "

 

" ตอนนี้ก็เอาเเต่เก็บตัวอยู่ในห้องไม่ยอมไปไหนเลยละค่ะ " มิคุพูดพร้อมกันหันไปมองที่เตียงโดยที่ฮิบิกินอนอยู่ไม่ยอมออกมาพบ

 

" งั้นหรอ.....ฮิบิกิฉันรู้เรื่องของเธอเเล้วละไม่คิดเลยว่าเธอต้องพบเจออะไรมาบ้างไม่เคยรู้เลยว่าเธอต้องเจ็บปวดเเละทุกข์ทรมาณ " เซ็นโตะพูดออกมาโดยที่เขารู้อยู่เเล้วว่าฮิบิกิได้ยิน " เธอทำให้ฉันรู้ตัวว่าสิ่งที่ฉันทำนะไม่ใช่เรื่องเพ้อเจ้อเเละมอบความกล้าให้กับฉันเเละตอนนี้เธอต้องกล้าเผชิญหน้ากลับความกลัวของเธอ "

 

เซ็นโตะได้พูดจบก่อนจะเดินจากไปโดยที่มิคุได้หันไปมองฮิบิกิที่ยังคงนอนคลุ้มโป่งอยู่ด้วยสีหน้าเป็นห่วง



 

ณ ภายในเเพนโดร่าทาวเวอร์

 

" ฉันอยากให้นายดูเเลเเพนโดร่าทาวเวอร์เอาไว้ " อุสึมิได้ออกคำสั่งกับฟูเเละไรเสร็จสิ้น

 

" เพื่ออุตสหากรรมนัมบะ "  ทั้งสองได้ขานก่อนจะเดินออกไปทำตามคำสั่ง

 

" ทำไมถึงยังบุกโทโตะอยู่อีกละ....สงครามน่าจะจบได้เเล้วไม่ใช่รึไง " เก็นโทคุที่ยืนฟังอยู่ได้หันไปถามอุสึมิ

 

" นั้นไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้...เพียงเเค่ทำตามที่สั่งก็พอเเล้ว "

 
" ห๊า
!! ใครบอกกันว่าฉันเป็นสุนัขรับใช่ของนาย"

 

" น่าๆ...ใจเย็นไว้ก่อน " โซอิจิได้เข้ามาห้ามทั้งสองก่อนที่จะเกิดสงครามภายในขึ้น " อย่าลืมสิว่าชีวิตของนายอยู่ในกำมือของฉันนะ " เขาได้เดินวนเก็นโทคุก่อนจะเอานิ้วชี้ที่กลางอกของเก็นโทคุ

 

 

วันรุ่งขึ้นภายในห้องพักของฮิบิกิกับมิคุ

 

มิคุที่ได้ค่อยๆตื่นขึ้นมาเเต่พอเธอขยี้ตาไปมาก่อนจะมองดูรอบไม่พบฮิบิกิอยู่เลยก่อนจะหันไปเห็นจดหมายที่ถูกเขียนทิ้งไว้จึงได้เดินเข้าไปดูโดยเนื้อหาในจดหมายเขียนว่า ( ขอออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อย...เเล้วจะรีบกลับก่อนข้าวเย็น จาก ฮิบิกิ )

 

พอมิคุอ่านก็ได้ยิ้มออกมาก่อนจะมองไปข้างนอก

 

" ให้ตายสิ...แบบนี้คงต้องไปซื้อของเเล้วสิ "


 

ณ สกายโร๊ด

 

เซ็นโตะได้เดินมาหยุดที่หลุมศพของซังกะบลาสก่อนจะเดินเอาดอกไม้ไปวาง

 

" คงจะไม่ได้มาเเค่ไหว้หลุมศพใช่มั้ยค่ะ " เสียงนึ่งได้ดังออกมาทำให้เขาหันไปเจ้าของเสียงก็คือฮิบิกิที่ยืนอยู่ข้างหลัง " คุณเซ็นโตะ จะไปชิงเอาเเพนโดร่าบ็อกซ์คืนมาสินะค่ะ "

 

" คงงั้นเเหละน่า "

 

" ทำเเบบนั้นก็จะถือว่ารุกรานเซย์โตะ....เพื่อการนั้น " ฮิบิกิได้หยิบมือถือของเธอขึ้นมาก่อนจะเปิดข่าวช่วงเช้าให้ดู

 

" มีข่าวด่วน..รัฐบาลโทโตะได้ประกาศคาเมนไรเดอร์ บิลด์ ตั้งตัวเป็นกบฏ "

 

ข่าวนี้ได้เเพร่กระจายไปทั่วโทโตะคาสึมิที่ดูผ่านมือถือพร้อมตัดผมอยู่ก็ตกใจจนหลุดร้องออกมา

 

" ห๊า!!!! "

 

ขณะเดียวกันทางบันโจกับมิโซระที่กำลังกินราเม็งถ้วยโดยที่เส้นยังไม่ทันได้เข้าปากเมื่อได้ยินข่าวทางพวกซึบาสะที่อยู่ในฐานทัพS.O.N.Gได้เห็นข่าวพร้อมเจ้าหน้าที่ทุกคน

 

" เเละได้หมดสถานะการเป็นทหารโทโตะได้หมดลง "

 

เซ็นโตะได้ยินข่าวก็ยิ้มออกมาก่อนที่ฮิบิกิจะเก็บใส่กระเป๋า

 

" ร้ายไม่เบาเลยนะค่ะเนี่ย "

 

" นั้นสิน่า...จะมาหยุดฉันงั้นหรอ "

 

"เปล่าค่ะ...ชั้นอยากไปกับคุณเซ็นโตะด้วย "

 

" มันอันตารยนะ "

 

" ถึงเเม้จะอันตรายก็จะไป.....จะปล่อยให้คุณเซ็นโตะไปคนเดียวมันก็ไม่ดีเเน่ " ฮิบิกิได้ตั้งใจจะไปชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์พร้อมกับเซ็นโตะด้วย

 

" ให้ตายสิ....ไม่เคยเอาชนะเธอได้จริงๆ " เซ็นโตะที่ถอนหายใจก่อนจะขยี้ผมไปมาพร้อมหยิบบิลด์โฟนขึ้นมาเเล้วเอาบอทเทิลสีขาวใส่ลงไปก่อนจะโยนออกไปกลายเป็นมอเตอร์ไซค์เเล้วเดินเข้าไปโยนหมวกกันน็อคให้ฮิบิกิก่อนที่ตัวเองจะใส่เเล้วขึ้นฮิบิกิที่รับมาก็สวมเเล้วขึ้นไปซ้อนท้าย

 

ทั้งสองได้ขับผ่านสกายโร๊ดเพื่อเข้าไปยังเซย์โตะเพียงลำพัง

 


เวลาเดียวกัน ร้านNascita

 

" นี้มันหมายความว่าไงเนี่ย? " บันโจที่ยังคงตกใจก่อนที่ประตูร้านจะเปิดออกพร้อมคาสึมิได้วิ่งเข้ามาโดยที่ยังมีผ้าคลุมจากร้านตัดผมติดมาด้วย

 

" บิลด์เป็นกบฎหมายความว่าไงนะ!! "

 

" บางที่หมอนั้นอาจจะตั้งใจไปชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์มาเเน่ๆ " มิโซระที่เหมือนรู้ว่าเซ็นโตะจะทำอะไรก่อนที่ตะมีสายเข้าจากมือถือของบันโจจนเขาต้องหยิบขึ้นมาซึ่งปลายสายก็คือ นายกฮิมูโระ

 

" นายกฮิมูโระ "

 

ทางด้านเซ็นโตะกับฮิบิกิได้เดินทางมาถึงหน้าเเพนโดร่าทาวเวอร์เป็นที่เรียบร้อย

 

" นั้นนะหรอที่ทีเเพนโดร่าบ็อกซ์ถูกเก็บเอาไว้นะ " ฮิบิกิที่พึ่งเห็นครั้งเเรกก็ได้สอดส่องมองรอบๆอย่างละเอียด

 

" จะเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันน่า "

 

" คำตอบมันเเน่อยู่เเล้วละค่ะ......จะลุยละก็ต้องลุยให้ถึงที่สุดไปเลย "

 

เซ็นโตะที่ยิ้มให้กับคำพูดของฮิบิกิก่อนจะหยิบเอาเเรบบิทเเทงค์บอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมาเเล้วใส่ลงไปในบิลด์ไดรฟเวอร์

 

RABBIT! TANK!

 

BEST MACTH

 

ARE YOU READY!

 

" แปลงร่าง "

 

HAGANE NO MOONSAULTRABBIT! TANK! YEAHHH!

 

" Balwisyall Nescell gungnir tron  "

 

เซ็นโตะได้เเปลงร่างเป็นบิลด์พร้อมกับฮิบิกิสวมใส่เกียร์ก่อนที่บิลด์จะบิดคันเร่งพุ้งบุกเข้าไปเเพนโดร่าทาวเวรอืทันทีเเละก็ได้มีเเขกรอต้อนรับพวกเขาทั้งสองจำนวนมากนั้นก็คือฮาร์ดการ์เดี้ยน

 

" ขอลุยก่อนละค่ะ!!! "

 

Itten toppa no ketsui no migite watashi to iu oto hibiku naka de"Naze? Doxe?" no saki wo seoeru yuki wo Mayoi wa...naisa kobushi ni tsutsunda!!! 

 

ฮิบิกิได้กระโดดพุ้งเข้าไปพร้อมกับดึงเกียร์ให้ยืดออกเเล้วยิงไอพ้นดันร่างขงองเธอพุ้งเข้าไปทะลวงหมัดอัดร่างฮาร์ดการ์เดี้ยนจนเกิดระเบิดเรียงเป็นเเถวๆก่อนที่จะมีบางตัวได้สาดกระสุนพุ้งเข้ามาเธอได้กระทืบเท้าอัดลงพื้นจนดินพุ้งขึ้นมาป้องกันกระสุน

 

Isame (Let's shout) don'na datte itchokusen de Todoke (Let's shout) arittake faito ippatsu daibu 

 

" ขึ้นมา " บิลด์ได้ขับมาจอดข้างหลังก่อนที่ฮิบิกิจะวิ่งกระโดดไปซ้อนท้ายเเล้วขับวิ่งออกด้านข้างก่อนจะเอาดริลครัชเชอร์ออกมายิงฮาร์ดการ์เดี้ยนเรียงตัว

 

Buchinuku (kabe wo) bukkomu (hāto) Mune no uta ga aru kagiri 

Seigi (shinji) nigiri (shimete) 

 

บิลด์ที่ขับพุ้งตรงไปสักพักฮาร์ดเชการ์เดี้ยนได้รวมร่างกันจนกลายเป็นหุ่นยนต์ขนาดใหญ๋ได้กระหน้ำยิงใส่ทั้งสองจนเสียหลักกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

 

" โอ้ยเจ็บๆๆ "

 

" โย่ " จู่ได้มีเสียงนึ่งดังขึ้นจากข้างหลังทั้งสองทำให้หันไปหาเเล้วได้มรประดาษเเผ่นนึ่งเเปะเข้ากลางหน้าของบิลด์เต็มๆ

 

" นี้นายคิดจะทำเรื่องสนุกๆคนเดียวงั้นหรอห๊า!!! "

 

" คุณคาสึมิ คุณบันโจ? "

 

" ทำไมพวกนายถึงมาอยู่ที่นี้ละ? "

 

" นั้นนะ....มันคำถามทางนี้ต่างหากละ " คาสึมิได้ตีเข้าที่หัวของบิลด์เเต่กลายเป็นว่าตัวเป็นฝ่ายเจ็บเเทน "เจ็บวุ้ย "

 

" นายเนี่ยเเผนสูงจริงๆน่า....ถ้าหากกลายเป็นกบฎละก็นายก็จะไม่ได้เป็นตัวเเทนอีกต่อไปเเล้วจะสามารถชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์ได้อย่างหายห่วงสิน่า " บันโจที่ได้รู้เรื่องทั้งหมดจากนายกฮิมูโระอย่างหมดเปลือก " อย่ามาพูดบ้าๆน่าๆ "

 

" คนที่บ้านะพวกนายต่างหากละ...ถ้าขืนต่อสู้กับเซย์โตะละก็ " บิลด์ได้ดึงกระดาษออกก่อนจะพยายามพูดให้ทังสองกลับไป

 

" จะถือว่าเป็นการบุกรุกใช่มั้ยละ...โทษทีน่าพอดีว่าเป็นคำสั่งของนายกฮิมูโระนะ " บันโจได้ตบเข่าตัวเองทีนึ่งก่อนจะลุกขึ้นเเล้วเดินออกมาอยู่ข้างหน้า

 

 

" ให้นำเงินที่ถูกขโมยคืนมาเเละจับกุ้มบิลด์พร้อมนำเเพนโดร่าบ็อกซ์กลับมา " คาสึมิได้เดินมายืนอยู่ข้างบันโจเช่นกัน " ท่านนายกเนี่ยร้ายไม่เบาเลยนะ "

 

" เพราะงั้นนี้ไม่ใช่การบุกรุกเฟ้ย!!!! " บันโจได้ตะโกนออกไปสุดเสียงก่อนทบันโจหยิบเอาดราก้อนบอทเทิลขึ้นมาใส่ลงไปในครอสดราก้อนทางคาสึมิได้หยิบโรบอทเจลลี่ขึ้นมา

 

 

WEAK UP! CROSS-Z DRAGON!

 

ROBOT JELLY!

 

ARE YOU READY?

 

" เเปลงร่าง!!! "

 

WAKE UP BURNING! GET CROSS-Z DRAGON! YEAH!

 

TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU!

 

ROBOT IN GREASE BURAAA!

 

 

ทั้งสองได้เเปลงร่างสำเร็จก่อนที่จะมีเฮลิคอปเตอร์ลำนึ่งบินผ่านพร้อมกับมีเงา5ร่างได้พุ้งกระโดดลงมานั้นก็คือพวกซึบาสะที่สวมใส่เกียร์เป็นที่เรียบร้อย

 

" เเละคำสั่งของท่านนายกพวกเราจะนำเเพนโดร่าบ็อกซ์เเละบิลด์กลับไปทั้งคู่ " ซึบาสะได้ชักดาบคาตานะออกมารวมถึงคนอื่นต่างหยิบอาวุธตัวเองออกมา

 

" ทุกคน " ฮิบิกิได้มองเห็นทุกคนที่มายืนอยู่ตรงหน้าด้วยกัน

 

" อ่อ...จริงสิ " กรีสที่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้จึงเดินไปหาบิลด์เเล้วเข้กหัวบิลด์ไป1ที

 

"โอ้ย...ทำอะไรของนายนะ? " 

 

" นี้คือส่วนของมี่ตันไงล่ะ.....เธอโกรธสุดๆเลยละ....เเละร้องไห้ด้วย " บิลด์ที่ได้ยินก็เหมือนจะก้มหน้าสำนึกผิด

" เอาล่ะ...รีบจัดการให้มันเสร็จเเล้วกลับกันเถอะ " 

 

" ลุยกันเลนเถอะ!! " สิ้นเสียงครอสทุกคนได้วิ่งออกไปต่อสู้กับอาร์ดการ์เดี้ยนทันทีโดยที่มีเเต่บิลด์กับฮิบิกิยืนอยู่ลำพัง2คน

 

" ดูถ้าว่าคงเลยตามเลยนะค่ะ " ฮิบิกิได้เกาเเก้มเบาๆก่อนจะวิ่งตามออกไป


" เห้อ....เลวร้ายสุดเจ้าพวกนั้นเเย่งซีนกันหมดเเบบนี้ " บิลด์ที่บ่นเล็กน้อยก่อนจะหยิบเอาฟูลฟูลบอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมาก่อนจะหักประกบกันเเล้วใส่ลงไปในบิลด์ไดรฟเวอร์

RABBIT RABBIT!

 

" แปลงร่าง "

 

ARE YOU READY? OVERFLOW!

 

KURENAI NO SPEEDY JUMPER RABBITRABBIT YABEL HAYAI!

 

 

ตัดจบเเบบละครไทย!!!! )





























( แต่ยังก่อน!!!! )


ณ สนามกอล์ฟเเห่งนึ่งภายในเซย์โตะมิโด(นัมบะ)กำลังตีกอล์ฟอยู่โดยมีการ์เดี้ยนสองตัวค่อยยืนเฝ้าอยู่ก่อนที่อุสึมิได้เดินเข้ามาหา

 

" ท่านครับตอนนี้พวกบิลด์กำลังบุกเพื่อเเย่งชิงเเพนโดร่าบ็อกซ์ครับ "

 

" งั้นหรอ....คงเป็นเหตุผลที่ให้เขากลายเป็นกบฏสินะ " เขาได้ตีลูกกอล์ฟออกไปจนลงหลุมที่ไกลที่สุดของสนามอย่างเเม่นยำ "NICE SHOT! อุสึมิ " 

 

" ครับ "

 

" ตั้งเเต่กำจัดมิโดเเล้วสวมลอยเป็นมันเเทนนั้นำทำให้ฉันคิดอะไรได้บางอย่างขึ้นมานะ....ฉันตัดสินใจเเล้วว่าจะใช่พลังของเเพนโดร่าบ็อกซ์เพื่อสร้างอาณาจักรนัมบะขึ้นเพื่อยึดครองโลกทั้งใบเอามาไว้ในกำมือ "

 

บทสนทนาเหล่านั้นเก็นโทคุที่ียืนฟังอยู่เงียบได้ยินทั้งหมดเเละนั้นทำให้เข้าเหมือนจะต้องทำอะไรสักอย่างก่อนจะเดินจากไป

 

ณ ภายในเเพนโดร่าทาวเวอร์

 

" ดูเหมือนจะถึงเวลาเอาจริงเเล้วสิน่า " โซอิจิได้เดินมาวนรอบเเพนโดร่าบ็อกซ์ก่อนที่จะหยิบเอาทรานสตรีมกันขึ้นมาเเต่จู่ๆมืออีกข้างของเขาได้จับห้ามเอาไว้

 

" เเก...ต้องการจะทำอะไรกันเเน่ "

 

" อย่าออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาตสิ...อยู่ดูเงียบๆไปซะ " หลังจากสิ้นสุดลงโซอิจิได้ยกทรานสตรีมกันขึ้นก่อนจะเหนียวไก " ไอโลหิต "

 

MIS MATCH! COBRA FIRE

 

โซอิจิได้แปลงร่างกลายเป็นสตาร์คพร้อมกับร่างที่ปกคลุมไปด้วยออร่าเปลวไฟสีเเดง

 

กลับมาทางด้านนอกเเพนโดร่าทาวเวอร์การต่อสู้ได้ยืดเยื้อไปเป็นเวลานานอย่างมาก

 

" ฮ้ากกก!!! " มาเรียได้ใช่เเส้ดาบของเธอฟาดตวัดมัดขาการ์เดี้ยนยักษ์ก่อนจะออกเเรงดึงจนมันหลบก่อนที่ซึบาสะจะพุ้งลงมาพร้อมโยนคาตานะในมือพุ้งลงไปเเล้วเปลี่ยนเป็นดาบขนาดใหญ่เสียบจนเกิดระเบิด

 

คริสได้กระโดดถอยออกมาก่อนจะเปลี่ยนหน้าไม้ของเธอกลายเป็นเเกทลิ้งยิงสาดใส่ฮาร์ดการ์เดี้ยนที่วิ่งพุ้งเข้ามาก่อนที่กรีสจะกระเด็นล้มมานอนข้างๆเธอ

 

" เห้! ถึงจะจัดการพวกนี้ได้เเล้วจะเข้าข้างในอย่างไงละ? "

 

คริสได้ใช่บีสโครเซอร์ฟันใส่ฮาร์ดการ์เดี้ยนจนกระเด็นเเล้วเดินมาทางทั้งสอง

 

" ของมันเเน่อยู่เเล้วพังไปเลยก็สิ้นเรื่อง "

 

" ห๊า!! " คริสที่ได้ยินคำตอบจากครอสก็อ้าปากค้าง

 

" นั้นสิน่ะ " กรีสที่เห็นด้วยจึงลุกขึ้นก่อนจะสับคันโยกที่ไดรฟเวอร์พร้อมกับครอสที่หมุนคันโยกไปมา

 

SCRAP FINISH!

 

READY GO?

 

DRAGONIC FINISH!

 

" เอ้.....เอาจริงหรอ?? " คริสได้มองทั้งสองได้กระโดดพุ้งขึ้นไปเเล้ว

 

" เลิกนิสัยใช่กำลังเเก้ไขปัญหาได้เเล้ว " บิลด์ได้หันไปพูดกับทั้งสอง

 

" ฉันเองก็ด้วย " ฮิบิกิที่พึ่งจัดการฮาร์ดการ์เดี้ยนไปได้กระโดขึ้นไปก่อนที่ทั้งสามจะพุ้งเข้าไปไรเดอร์คิก

 

" อ่า..โถ่ " บิลด์ที่ไม่มีทางเลือกนอกจากกระโดดพุ้งขึ้นไปไรเดอร์คิกตาม " หัดฟังคนอื่นพูดให้จบบางสิ!!! "

 

หุ่นยักษ์การ์เดี้ยนสามตัวได้กระโดมาซ้อนกันเป็นกำเเพงเเต่ก็ไม่สามารถหยุดทั้ง4ได้จนระเบิดหายไปอย่างง่ายดายเเต่จู่ๆเเพนโดร่าทาวเวอร์ได้เปิดออกเเล้วทั้ง4ได้พุ้งเข้าไปโดยพวกเขายังตกใจ

 

" เอ้!!!!!! "

 

ไม่นานเเพนโดร่าทาวเวอร์ก็ได้ปิดลงโดยที่มีเเต่พวกซึบาสะยังยืนงงอยู่ด้านนอก

 

" เอ้!!! มันปิดไปเเล้วเดส "

 

" พวกเราก็หนีกันเถอะ " มาเรียได้เสนอให้ถอย

 

" เเต่ว่าคุณฮิบิกิกับพวกคุณเซ็นโตะนะ " ชิราเบะที่พยายามจะบอกให้อยู่รอ

 

" ไม่ต้องห่วงหรอก "

 

" เห็นด้วยถ้าเป็นพวกทาจิบานะละก็ไม่เป็นอะไรเเน่ " ซึบาสะที่เห็นด้วยกับคริสจนท้ายที่สุดพวกเธอได้ตัดวินใจถอยทันที

 

ทางด้านบิลด์ที่ได้พุ้งเข้ามทั้ง4ได้ไถลลงนอนกับพูดด้วยความงงก่อนจะหันไปทางที่พวกเขาเข้ามาที่ได้ปิดลงเป็นที่เรียบร้อย

 

"เจ็บๆ....ไงจู่ๆถึงเปิดได้ละค่ะ " ฮิบิกิได้เอามือลูบหลังเพล่าพร้อมถามทั้งสาม

 

" เอาจริงดิ? " กรีสได้พูดขึ้นก่อนที่พวกเขาจะหันไปมองรอบๆซึ่งเป็นห้องวางเปล่าก่อนที่จะมีบล็อกขึ้นมา3อันก่อนจะเปิดออกเป็นฟูกับไรเเละฮาร์ดการ์เดี้ยนอีก4ตัว

 

" ดูเหมือนจะมีหนูตัวใหญ่4ตัวมาติดกับนะเนี่ย " ฟูได้พูดขึ้นเชิงดูถูก " คงต้องรีบกำจัดทิ้งสะเเล้ว "

 

GEAR ENGNIE

 

FUKKY

 

GEAR REMOCON

 

FUKKY

 

"จุนโด"

 

REMOTE CONTROL GEAR

 

ENGINE RUNNING GEAR!

 

ทั้งสองฝ่ายต้องจ้องมองกันไม่กระพริบบิลด์ได้หยิบเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขึ้นมาพร้อมกับฮิบิกิได้ตั้งหมัดของเธอขึ้นก่อนที่จะวิ่งเข้าใส่กันกรีสได้กระโดเข้าสู้กับเอ็นจินบรอสบิลด์ต่อสู้กับรีฌฒทคอนบรอสส่วนครอสกับฮิบิกิรับมือกับฮาร์ดการ์เดี้ยนคนละ2ตัว

 

" ฮ้ากกก...ฮั่กก " ฮิบิกิได้ตั้งมือขึ้นปัดเเกทลิ้งที่มือของฮาร์ดการ์เดี้ยนก่อนจะหมุนตัวเตะเเล้วกระหน้ำต่อยเเบบมวยจีน

 

กรีสที่ถูกล็อกเเขนก่อนจะตีลังกาหมุนตัวเเล้วใช่ขาล็อกคอของเอ็นจินบรอสกระเเทกอัดกับพื้นเเต่ก็ต้องปล่อนเมื่อมีฟันเฟื้องสีขาวพุ้งเข้าใส่

 

ครอสที่รับมือกับฮาร์ดการ์เดี้ยน2ตัวพร้อมกันไม่ไหวจนต้องกระโดถอยหลังมาซึ่งบิลด์เองก็เอาหลังชนกับครอสก่อนที่ในมือจะถืออะไรบางอย่าง

 

" บันโจ "

 

" ห๊า...มีอะไร "

 

" ตอนเเรกฉันว่าจะใช่เองเเต่ว่านายเอาไปใช่เถอะ " บิลด์ได้ยืนบางอย่างซึ่งเป็นสนับมือสีส้มก็คือเเม็กม่านัคเคิล

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 


"  โอ้ว...สเร็จเเล้วงั้นหรอ? " ครอสได้เอาไปคว้าเอามาทันที " เอาละ.....ฉันไม่มีทางเเพ้ใครเเน่!!! "

 

ครอสได้วิ่งพุ้งออกไปพร้อมกับอาวุธโดยได้เอาบอทเทิลสีดำจากดราก้อนเจลลี่สลายหายไปมาใส่ลงไป

 

BOTTLE BURN!

 

" ฮ้ากกก!!! " ครอสได้ต่อยออกไปเเต่เเค่สะกิดฮาร์ดการ์เดี้ยนเขาที่ตกใจต่างมองตากับฮาร์ดการ์เดี้ยนเหมือนเป็นเพื่อนเล่นเเป็ปนึ่งก่อนจะถูกยิงกระสุนอัดใส่จนกลิ้งลงไปนอนกับพื้น " อ้ากกก....เจ็บๆ ไม่เห็นจะใช่ได้เลยนิน่า "

 

ครอสได้หันไปโวยใส่บิลด์ที่กำลังรับมือกับรีโฒทคอนบรอสอยู่จึงหันมาตอบ

 

" ก็นายหลับไปเองนิ..เลยไม่ได้ทดสอบใช่มันเป็นอาวุธไปซะ "

 

" อ่า...เริ่มรู้สึกจะเเพ้เเล้วสิ " ครอสที่ได้นั่งกอดเข่าอยู่กับพื้นอยู่มุมห้อง

 

" เอิ่ม..คุณบันโจไม่ใช่เวลามานั่งเศร้านะค่ะ...อึ่ย "  ฮิบิกิที่พยายามปลอบเเต่ฮาร์ดการ์เดี้ยนได้พุ้งเข้าทำให้เธอต้องป้องกัน

 

 " เเกคิดว่าตัวเองเป็นตัวตลกรึไง " เอ็นจินบรอสที่หันไปเห็นครอสที่เหมือนไม่มีกำลังใจสู้จึงได้กระโดดข้ามหัวกรีสเเละบิลด์เข้าไปหาครอสพร้อมสตรีมเบลดในมือไล่ฟัน

 

" เว่อๆๆๆ  " ครอสที่ตั้งสติลุกขึ้นพร้อมเอาเเขนขึ้นมาป้องกันจนล้มลงไปนอนกับพื้นครอสได้ลุกขึ้นก่อนจะเอามือตบลงไปที่ปุ่มตรงกลางของนัคเคิ้ลเเล้ววิ่งเข้าใส่ต่างฝ่ายต่างออกหมัดใส่กันเเต่เป็นฝ่ายครอสที่ซัดอัดร่างเอ็นจินจนกระเด็นติดกับกำเเพง


" โห่วว " บิลด์ที่เห็นผลลัพท์ไอเท็มก็อดร้องเสียงหลงออกมาไม่ได้ก่อนจะหันไปสนใจกับการต่อสู้ทันที

 

"อะไรกัน...ก็ใช่ได้ดีเลยนิน่าเอาล่ะฉันในตอนนี้ไม่มีทางเเพ้ใครเเน่ " ครอสที่กำลังจะวิ่งไปซ้ำเเต่จู่ๆได้มีเเท่งเหล็กได้ขึ้นมาจากพื้นก่อนที่มันจะยิงเลเซอร์ออกมาที่ปลาย " อะไรเนี่ย...เย้ยย!!! "

 

ครอสที่นอนลงกับพื้นหลบเลเซอร์ได้อย่างฉิวเฉียดเเต่ผนังห้องได้พุ้งเข้ามากระเเทกใส่ร่างครอสจนกลิ้งไปกับพื้นทางกรีสที่ถูกบล็อคขาจนขยับไปไหนไม่ได้ก่อนจะมีบล็อกจำนวนมากโจมตีใส่รอบทิศทาง

 

" อัก...อ้ากกก "

 

" นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันเเน่ " ฮิบิกิที่มองรอบก่อนที่พื้นจุดที่เธอยืนได้พุ้งขึ้นก่อนที่ทั้งด้านบนเเละกำเเพงได้พุ้งเข้าด้านข้างจนเธอถูกกระเเทกเข้าทั้ง4ทิศ " อักก!!!"

 

ได้มีบล็อกสองอันได้พุ้งเข้ามาอัดร่างของบิลด์เอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน

 

" อย่างกับว่าห้องนี้มันมีชีวิต "

 

" ชอบไหมละ เหล่าฮีโร่เเห่งความยุติธรรมทั้งหลาย " เสียงสตาร์คได้ดังไปทั่วห้องที่พวกเขาอยู่

 

" อะ...อึก..สตาร์ค "

 

" ทาวเวอร์นี้ทำตามคำสั่งของฉัน.......ไหนดูสิว่าจะหนีไปได้ยังไงกันน่า " สิ้นเสียงสตาร์คถนังเริ่มเข้าโจมตีใส่ทั้ง4อย่างไม่ยั้ง

 

ณ Nacsita

 

ซาวะได้ลงบันไดมาพบมิโซระที่กำลังนั่งกอดตุ๊กตาอยู่ทำให้เธอตกใจป่นกับเป็นห่วง

 

" มิโซระจัง...ไม่เป็นอะไรเเล้วงั้นหรอ "

 

" อะ....อืม ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ " มิโซระกล่าวขอโทษก่อนที่ซาวะได้ส่ายหน้าไปมาพร้อมรอยยิ้ม " อ่อจริงสิคุณซาวะไปหาข้อมูลของบันโจสินะ "

 

" อืม...ดูเหมือนว่าเจอเรื่องหน้าเหลือเชื่อด้วยละ...บันโจนะบางที....อาจจะไม่ใช่มนุษย์ "

 

หลังจากสิ้นเสียงของซาวะบรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความเงียบอย่างหน้าตกใจ




























































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น