Kamen rider Build & Symphogear G

ตอนที่ 25 : บทเพลงที่เบิกทางไปสู่อนาคต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    29 มี.ค. 62


 

" นี้เธอ สร้างกังกุงเนียร์ขึ้นมางั้นหรอ " มาเรียได้มองฮิบิกิมองปรากฎการณ์ฝีมือของฮิบิกิตรงหน้าด้วยสีหน้าตกใจเป็นอย่างมาก

 

" สุดยอดไปเลย  "  เซ็นโตะทียืนมองอยู่ข้างหลังได้ยิ้มออกมาพร้อมปอยผมชี้ตั้งขึ้นมา

 

ทางด้านพวกยูมิได้เห็นฮิบิกิภายในจอก็ยิ้มออกมา

 

" บิกกี้ "

 

" ว่าเเล้วเชียวว่าต้องเป็นคุณทาจิบานะจริงๆด้วย "

 

" ถ้าเป็นฮิบิกิละก็ต้องช่วยได้เเน่ "

 

ตัดมาทางด้านดร.เวลได้กลัวจนหัวหดรีบวิ่งหนีไปทันที

 

" เห้ย....เเกอย่าหนีนะเฟ้ย!!! " ครอสกับกรีสได้รีบวิ่งตามดร.เวลไปทันที

 

" หยุดนะ!! "

 

" ไม่มีทางหรอก แฮ่ก แฮ่ก อะ...อ้ากกก " ด้วยความรีบร้อนจนดร.เวลสะดุดตกบันได้กลิ้งลงไปนอนขั้นสุดท้าย



" คะ....ใครจะไปยอมให้จบลงแบบนี้กันละ " ดอกเตอร์ได้เอามือซ้ายเเตะไปทีพื้นก่อนจะกลายเป็นหลุมหลบภัย

 

" เจ้านั้นจะหนีไปเเล้ว " เซ็นโตะได้หันไปเห็นพอดีกำลังจะตามไปเเต่มาเรียที่ดูอ่อนเเรงจนยืนไม่อยู่จนเขาต้องรีบไปประคองร่างเอาไว้ก่อน

 

" หยุดอยู่เเค่นั้นละดร.เวล!!! " อีกด้านนึ่งเก็นจูโร่กับโอกาว่าได้มาถึงพร้อมกับด้านหลังครอสกับกรีสได้วิ่งมาจนสุดท้ายดอกเตอร์ได้เดินลงไปในหลุมก้อนทีมันจะปิดไปต่อหน้าทั้ง4

 

" เสร็จกัน มันหนีไปเเล้ว " 

 

" คุณฮิบิกิ เกียร์นั้นมัน "

 

" กังกุงเนียร์ของคุณมาเรีย ตอบรับเพลงของฉันนะค่ะ "

 

ในเวลานั้นทั่วทั้งฟรอนเทียร์ได้เกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วเกาะเนื่องจากฟรอนเทียร์กำลังออกนอกวงโคจรโลกไปเรื่อยๆ

 

" นี้มัน? "

 

" เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย "

 

ทางด้านภายในห้องบัญชาการได้ตรวจพบความผิดปกติบางอย่าง

 

" พบความผิดปกติของเเรงโน้มถ่วง "

 

" ตอนนี้ฟรอนเทียร์กำลังลอยขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้มีหวังได้ออกนอนโลกแน่ค่ะ  " ฟูจิกาตะและโทโมซาโต้ได้รายงานข้อมูลตรงหน้าให้ทุกคนได้ยิน

 

" ตอนนี้แขนซ้าย ของเวล กำลังเชื่อมต่อกับฟรอนเทียร์อยู่" เซ็นโตะกับฮิบิกิได้หันไปมองมาเรียที่นั่งอยู่กับพื้น

 

ทางเดินลับดร.เวลทีกำลังเดินไปตามทางเรื่อยๆพร้อมมือซ้ายได้เเตะกำเเพงไปพร้อมมีอักขณะโบราณตามฝามือของเขาไปด้วย

 

" ถึงเเม้จะสูญเสียโซโลม่อนไป เเต่ก็ยังมีฟรอนเทียร์อยู่ ฉันจะจบดขยี้พวกเเกด้วยเเรงโน้มถ่วง " ใบหน้าของดอกเตอร์ทีเต็มไปด้วยความเเค้นเเละโทสะ

 

" หมาความว่าไง "

 

" ดร.เวลได้เอาหัวใจเนฟิลิมเป็นพลังงานให้กับฟรอนเทียร์ ถ้าหากว่าหยุดเจ้านั้นได้ก็สามารถหยุดเเผนการณ์ของดร.เวลได้ " เซ็นโตะได้หันมาบอกกับทุกคนทำเอามาเรียที่ได้ยินก็ตกใจพอกัน

 

" ทำไมนายถึงรู้เรื่องนั้นได้ "

 

" ฉันได้ยินมาจากดร.นาตาชาก่อนทีเธอจะถูกส่งออกไปนอกอวกาศ "

 

Mom งั้นหรอ? "

 

เซ็นโตะได้ก้มลงไปหามาเรียก่อนจะเอามือมากุ้มมือของเธอเอาไว้

 

 " ดอกเตอร์เขาตั้งใจจะสละชีวิตตัวเองเพื่อหยุดภัยพิบัติเอาไว้และอยากให้พวกเธอทั้งสามคนได้รับอิสระที่แท้จริง "

 

Momงั้นหรอ " มาเรียได้ยินคำพูดเหล่านั้นก็ได้กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่จนน้ำตาได้ไหลอาบเเก้มทั้งสองออกมา

" ขอร้องละ.....ฉันน่ะไม่สามารถต่อสู้ได้อีกแล้ว....ขอร้องละ "

 

 " ชิราเบะจังเองก็ขอร้องฉันแบบนี้เหมือนกันค่ะ ช่วยคุณมาเรียให้ได้นะ " ฮิบิกิได้ก้มลงไปหามาเรียเช่นเดียวกันก่อนเธอจะเงยหน้ามาพร้อมน้ำตา" เพราะงั้นไม่ต้องห่วงหรอกนะค่ะ "

 

" ฮ้ากกกก!!! " เก็นจูโร่ได้ร่วมพลังไปที่หมัดขวาต่อยกระเเทกลงไปทีพื้นจนพื้นได้เเวกออกมา

 

" อาจารย์ "

 

" เรื่องดร.เวลพวกเราจะจัดการเอง ส่วนพวกเธอ"

 

"หยุดหัวใจเนฟิลิมสินะค่ะ ไว้ใจได้เลยค่ะ "

 

" ฉันขอไปด้วย " กรีสได้เดินไปหาเก็นจูโร่กับโอกาว่า " ฉันไม่ฆ่ามันหรอกเเต่ว่าอย่างน้อยขอไปต่อยตะบันหน้าของมันสักหมัดหน่อยละกัน "

 

" คาสึมิ "

 

" เข้าใจแล้ว ไปกันเถอะ " ทั้งสามได้โดดลงไปรอยเเยกของพื้น

 

" เอาล่ะพวกเราก็ไปกันเถอะ " ครอสได้เอาหมัดชนกันก่อนจะกระโดดออกไป

 

" รอก่อนนะค่ะ เดียวก็กลับมาเเล้ว " ฮิบิกิได้พูดกับมาเรียก่อนจะกระโดดตามออกไป

 

เซ็นโตะได้เอาบอทเทิลสีขาวใส่ในมือของมาเรียโดยทีเธอเองก็เเปลกใจ

 

" ฉันได้สัญญากับดร.นาตาช่าเอาไว้แล้ว ว่าจะปกป้องพวกเธอทั้งสามคนไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม " เซ็นโตะพูดจบได้ยืนขึ้นพร้อมหยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ออกมาสวมเเละหยิบแรบิดกับแทงบอทเทิลออกมา

 

RABBITTANK!

 

BEST MATCH!

 

ARE YOU READY?

 

" แปลงร่าง "

 

HAGANE NO MOONSAULT! RABBITTANK! YEAHHH!

 

บิลด์ได้กระโดดพุ้งออกไปตามพร้อมกับมาเรียได้มองตามออกไปจนละสายตาไม่นานทั้งสามได้เจอกับพวกซึบาสะระหว่างทาง

 

" คุณซึบาสะ คริสจัง "

 

" ทาจิบานะ บันโจ เซ็นโตะ "

 

" ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว เพาะงั้น " ฮิบิกิทีกำลังจะพูดเเต่ซึบาสะได้พูดขึ้นมาเหมือนรู้ว่าเธอจะพูดอะไรต่อ

 

" ไปต่อสู้ด้วยกันเถอะ "

 

" ค่ะ! " ฮิบิกิได้ขานตอยก่อนจะหันไปเห็นคริสทีกำลังถือโซโลม่อนเอาไว้ในมือก่อนจะเอาไปจับมือขึ้นมา "สำเร็จเเล้วนะคริสจัง เอากลับคืนมาได้เเล้ว "

 

"นะ....แน่นอนอยู่เเล้ว  "

 

" มากันครบแล้วตอนนี้เหลือเเค่ไปที่เเหล่งพลังงานละ "

 

" ว่าเเต่ว่ามันอยู่ไหนล่ะ " ครอสได้หันไปถามก่อนจะมีการติดต่อมาจากเก็นจูโร่ผ่านหูฟังของฮิบิกิ คริสเเละซึบาสะ

 

" จากข้อมูลของฐานบัญชาการตอนนี้รู้ตำเเหน่งของเเหล่งพลังงานเเล้ว ทีนั้นจะต้องเครื่องยนต์หลัก ไม่สิอาจจะเป็นหัวใจของฟรอนเทียร์ก็ได้ "

 

" พวกเราจะนำทาไปให้ ทุกคนพยายามเข้านะครับ " ฟูจิกาตะได้เเทรกขึ้นมาก่อนจะตัดสายไป

 

" ไปกันเถอะ ด้วยหอก ธนู เเละดาบในมือมีเเค่พวกเราเท่านั้นจะหยุดมันได้ "

 

" ใครว่าละ ยังมีฮีโร่ที่ต่อสู้เพื่อความรักเเละความสงบสุขอยู่ด้วยน่า " บิลด์ได้พูดเเทรกขึ้นมา

 

" ฉันก็อยู่ด้วย!! "

 

ทั้ง5ได้พยักหน้าให้กันก่อนจะมุ่งไปยังจุดหมายทันทีซึ่งดร.เวลที่ยืนอยู่ในห้องหัวใจฟรอนเทียร์เเละเห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมด

 

" หึ ดูเหมือนว่าพวกเเมวจรจัด จะออกมาจากที่สวนเเล้วสินะ ด้วยฟรอเทียร์ทำให้พลังของเนฟิลิมเพิ่มขึ้นพวกเเกจงรับไปซะ "

 

ระหว่างทีทั้งกำลังวิ่งไปตามทางอยู่จู่พื้นดินเกิดความผิดปกติได้ก่อตัวเป็นรูปร่างพุ้งขึ้นมา

 

" อะไรน่ะ? "

 

" ให้ตายสิท้ายที่สุดก็ยังจะขัดขว้างอีกนะ "

 

หินได้ค่อยเเปลเปลี่ยนเป็นร่างเนฟิลิมขนาดใหญ่คำรามออกมา

 

File:Symphogear G Ep 13 END 04.png

 

ไม่นานเนฟิลมได้ยิงมิสไซล์ออกมาจากกลางหลังได้เข้าโจมตีพวกฮิบิกิก่อนจะหันมาโจมตีพวกบิลด์ต่อ

 

" การโจมตีอะไรกันเนี่ย รุนแรงอะไรขนาดนี้ "  ซึบาสะได้พูดออกมาก่อนจะจะหลบมิสไซล์ที่พุ้งเข้ามาหาเธอ

 

เนฟิลิมได้หันไปทางคริสที่พึ่งโดดลงมาบนพื้นได้ยิงลูกบอลเพลิงจากปากของมันใส่ทันทีเเต่เธอทีไหวตัวทันได้โดดลงออกมาได้ทันจุดทีเธอยืนเมื่อครู่กลายเป็นทะเลเพลิงขนาดย่อม

 

" พลังอะไรกัน "

 

" กลืนกินทุกอย่างทีเข้ามาขว้างทางซะ เเสดงพลังพลังที่ทำให้โลกต้องหวาดกลัวซะ....เนฟิลิม!!! "

 

เนฟิลิมได้คำรามดังออกกังวานไปทั่วบริเวณบิลด์ได้โดดลงบนพื้นก่อนจะหันไปหาครอส

 

" บันโจ!! ส่งดราก้อนกับล็อคมาทางนี้ " ครอสได้ทำตามทีบอกโยนทั้งสองบอทเทิลให้กับบิลด์ทันทีเเล้วเอาเสียบลงไปเเทนสองอันเก่าทันที

 

DRAGON! LOCK!

 

BEST MATCH!

 

" บิลด์อัพ  "

 

FUIN NO FANTASY STARKEY DRAGON! YEAHHH!

 

บิลดได้จุดเปลวไฟสีฟ้าที่เเขนขวาเเล้วยิงออกไปปะทะกับลูกบอลเพลิงของเนฟิลิม

 

ทางด้านมาเรียได้ค่อยเดินลงขั้นบันไดทีละขั้นพร้อมกับมองดูรอบตัวเธอที่ไม่มีอะไรทีเธอสามารถทำอะไรได้

 

" ฉันน่ะ ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้เลย เป็นเพราะฉันทำให้การตายของเซเรน่าเปล่าประโยชน์"

 

" พี่มาเรีย "

 

จู่ได้มีเเสงสว่างส่องลงมาพร้อมในมือของมาเรียที่บอทเทิลเปล่งเเสงออกมาพร้อมเสียงทีเธอน่าคิดถึงเป็นที่สุดปรากฎร่างของเซเรน่า


File:Symphogear G Ep 13 END 05.png

 

" สิ่งที่พี่มาเรียอยากจะทำอะไรงั้นหรอ? "

 

" อยากจะช่วยโลกด้วย เพลงของพี่  อยากจะให้ทุกคนรอดพ้นจาก การตกลงมาของดวงจันทร์ "

 

เซเรน่าได้ลอยเข้าไปหามาเรียแล้วไปจับมือขึ้นมา

 

" ไม่จำเป็นต้องปิดบังความรู้สึกตัวเองอีกต่อไปแล้วละ "

 

" เซเรน่า "

 

ไม่นานเซเรน่าได้หลับตาลงพร้อมร้องเพลงออกมา

 

Ringo wa ukanda osora ni

Ringo wa okkochita jibeta ni

 

Hoshi ga umarete uta ga umarete

Ruru ameru wa waratta tokoshie to

Hoshi ga kisu shite uta ga nemutte

 

เพลงของทั่งสองได้ดังออกไปทั่วทุกมุมโลกคนต่างๆมากมายต่างภาวนาเเละร่างกายของพวกเขาทุกคนได้ส่องเเสงออร่าเบาลอยออกมาทั่วทุกที่เสียงเพลงได้ดังไปยังโดมที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอวกาศ

 

ภายในด้านในเศษก่อนหินที่ถล่มลงมาได้มีอะไรบางอย่างขยับผลักเศษหินออกไปปรากฏเป็นร่างดร.นาตาช่าได้ใช่เก้าอี้ของเธอเป็นเกราะคุ้มกันตัวเธอเอาไว้จึงไม่ได้รับบาดเจ็บ

 

Kaeru doko wa doko deshou?

Kaeru doko wa doko deshou?

 

Ringo wa okkochita jibeta ni

Ringo wa ukanda osora ni

 

 

File:Symphogear G Ep 13 END 06.png

 

" โพนิคเก็ทจากทั่วทุกมึโลกกำลังไปร่วมอยู่ที่ฟรอนเทียร์ ถ้าด้วยโพนิคเกทตอนนี้ละก็

สามารถทำให้ดวงจันทร์กลับเป็นเหมือนเดิมได้เเน่ "

 

ระหว่างที่มาเรียกำลังร้องเพลงอยู่นั้นเสียงของดอกเตอร์ได้ดังออกมา

 

"มาเรีย มาเรีย "

 

Mom "

 

" เพลงของเธอนั้น ได้รวมผู้ทั่วโลกไว้ได้เเล้ว ถ้าด้วยโพนิคเก็ทพวกนี้ละก็ทำให้ปราสาทบนดวงจันทร์กลับมาทำงานได้เเน่ ฉันจะหยุดดวงจันทร์เอาไว้เอง "

 

Mom! "

 

" ไม่มีอะไรที่ต้องสูญเสียไปอีกเเล้ว ไปซะ มาเรีย จงร้องเพลงของเธอตามทีเธอต้องการซะ "

 

" โอเค Mom " มาเรียได้ยิ้มออกมาก่อนจะหันหลังพร้อมมุ่งหน้าไปที่ไหนสักที  " เอาล่ะได้เวลาเริ่มเสตจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกเเล้ว "

 

กลับมาทางพวกบิลด์เเละฮิบิกิที่กำลังต่อสู้กับเนฟิลิมอยู่อย่างยากลำบาก

 

READY GO?

 

SPARKING FINISH!

 

บิลด์ที่อยู่ในร่างสปาร์คกลิ้งได้พุ้งเข้าไปพร้อมกับฮิบิกิเเล้วง้างหมัดขวาต่อยเข้าที่กลางอกของเนฟิลิมเเต่กลับไม่สะทกสะท้านอะไรเเมเเต่น้อย

 

" เอ้ะ!! "

 

READY GO?

 

LET'S BREAK!

 

ทางครอสกับซึบาสะได้พุ้งมาจากด้านข้างได้ใช่ทวินเบรคเกอร์ทะลวงเข้าด้านข้างกับดาบใหญ่ของซึบาสะ

 

" หน่อยเเข็งอะไรขนาดนี้เนี่ย!! "

 

" ถ้างั้นก็ยิงไม่ยั่งละน่า!!! " คริสได้ยิงทั้งเเกทลิ้งเเละมิสไซล์กราดใส่เนฟิลิมทั้งหมดเเต่ก็ไม่สะทกสะท้านอะไรก่อนจะยิงลูกไฟเข้าใส่คริสจนะเธอวิ่งหนีเเต่ก็พ้นเเรงระเบิด " อ้ากกก!! "

 

"  ยูกิเนะ!!  " ซึบาสะได้หันเห็นคริสโดนเล่นงานก่อนทีเธอเองก็ถูกมือของเนฟิลิมปัดจนร่างกระเด็นกับโขดหินเเต่ครอสได้เข้ามาบังเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอบาดเจ็บมาก

 

" อะ....อึกแรงบ้าอะไรขนาดนี้เนี่ย "

 

บิลด์ใช่ฮอว์คเเกทลิ้งกับดริลครัชเชอร์โหมดปืนกระหน้ำยิงใส่เเต่ก็ถูกเนฟิลิมยิงลูกบอลเพลิงเข้าใส่ระยะประชิดจนร่างกระเด็นกลิ้งลงไปกับพื้นเเถมถูกเเขนฟาดใส่ร่างอัดลงกับพื้นซ้ำ

 

" อ้ากกก! "

 

" คุณ เซ็นโตะ คุณซึบาสะ คุณบันโจ " ระหว่างทีเธอเป็นห่วงทั้งสองเนฟิลิมได้ยืดเเขนพุ้งเข้าไปหาเธอโดยที่ไม่ทันตั้งตัว

 

จู่ได้มีตะขอยิงเข้ามามัดเเขนตึงเอาไว้ก่อนจะเห็นคิริกะได้พุ้งเข้าพร้อมใช่เคียวของเธอฟันตัดเเขนขาดสะบันลงพร้อมกับชิราเบะได้พุ้งมาด้านข้างเเล้วใช่เลือดฟันเข้าทีข้างตัวจนเลือดกระอักออกมา

 

" นี้พวกเธอ? "

 

" ชูชาร์กาน่า  "

 

" อิการิม่า มาเเล้ว "

 

" ชิราเบะจัง คิริกะจัง "

 

" ดูท่าว่าพวกเราจะต้องจัดการเจ้านี้สินะ.....ดูเหมือนว่าคงจะงานหนักน่าดู " คิริกะเเละชิราเบะได้หันไปมองเนฟิลิมที่อยู่ข้างหลัง

 

" พวกเรายังมีเพลงอยู่  " เสียงมาเรียได้ดังออกมาทำให้ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียวกันเธอได้ยืนอยู่บนหินที่ลอยอยู่บนกลางอากาศพร้อมบอทเทิลในมือที่กลายเป็นขวดสีขาวลายมีดสั้น

 

" มาเรีย " ทั้งสองได้เรียกหาเธอก่อนจะกระโดดเข้าไปหาพร้อมกับทุกคนทีเหลือ

 

" คุณมาเรีย " ฮิบิกิได้เรียกชื่อมาเรียพร้อมสีหน้าที่ดีใจ

 

" ตัดสินใจได้แล้วสินะ " บิลด์ได้พูดขึ้นมาก่อนทีมาเรียจะก้มลงไปมองบิลด์ที่ยืนอยู่ข้างล่างกับครอส

 

" อ่า....ฉันจะไม่ลังเลอีกแล้ว  ก็เพราะว่าMomยอมเสียสละเพื่อจะหยุดดวงจันทร์"

 

"ฉันไม่สนหรอกว่าจะมีพวกโง่เขลามาอีกสักกี่คน ฉันก็ไม่กลัวทั้งนั้น จงเผามันซะเนฟิลิม!!! "

 

เนฟิลิมได้โจมตีมายังจุดที่พวกบิลด์อยู่จนเกิดระเบิดขึ้น

 

" ฮ่าห์ ฮ่าห์ หายไปเเล้ว ฮ่าห์ ฮ่าห์ "

 

Seilien coffin Airgatlam tron

 

ดร.เวลที่กำลังหัวเราะดีใจอยู่นั้นเขาได้ยินเสียงเพลงได้ดังออกมาจากควันกลางอากาศปรากฎเป็นบาเรียที่ป้องกันการโจมตีเอาไว้


File:Symphogear G Ep 13 END 10.png

 

ที่คอของมาเรียได้สวมเกียร์ของเซเรน่าที่เป็นของดูต่างหน้าเอาไว้อยู่

 

" ยังมีชิราเบะอยู่ ยังมีคิริกะ ทั้งMom เเละเซเรน่าก็อยู่ข้างๆ เพราะมีทุกคนอยู่ ด้วยปฏิหาริย์เล็กๆนี้จะไม่ไร้ค่า!! "

 

Takusu tamashī yo tsunagu tamashī yo Ten wo habataku hikari Yumi ni tsugaeyou

 

" เปลี่ยนพลังงานการเปลี่ยนร่างมาเป็นบาเรียงั้นหรอ "

 

" ยัยพวกนั้นสุดยอดไปเลยแหะ " ครอสได้เงยมองดูจากข้างด้านล่าง

 

Nan oku no ai wo kasane Warera wa toki wo kasaneteGensho no kodō no uta e to Warerai wa ima kaeru

 

 " หึ.....ถ้างั้นจะทนไปได้อีกสักแค่ไหนกัน!!!! "

 

เนฟิลิมได้ยิงเปลวไฟขนาดใหญ่กว่าทุกครั้งพุ้งเข้าใส่พวกมาเรียที่อยู่กลางอากาศ

 

MAX HAZADE ON!

 

RABBIT! TANK! SUPER BEST MATCH!

 

UNCONTROL SWITCH! BLACK HAZARD YABEL!

 

บิลด์ในร่างฮาซาร์ดได้เข้ามายันการโจมตีเอาไว้ขณะที่ร่างค่อยก่อนจะใช่พลังทั้งหมดมาร่วมที่มือขวาต่อยซัดจนเปลวไฟกระจุยหายไป

 

" ไม่ยอมให้ทำอย่างงั้นได้หรอก " รอบๆร่างของบิลด์ได้มีออร่าสีดำปกคลุมอยู่ก่อนจะกลายเป็นสีขาว

 

" พลังอะไรกันเนี่ย.. " ร่างของครอสเองก็มีออร่าสีขาวปกคลุมเช่นกันทั้งสองที่รู้สึกเหมือนพลังเพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาลร่วมถึงฮาร์ซาร์ดเลเวลเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนพุ้งเข้าไปขัดขว้างเนฟิลิมอย่างสุดฝีมือ

 

" ดูเหมือนว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องต่อสู้กันอีกแล้วละน่า " ซึบาสะได้หันไปพูดกับชิราเบะพร้อมยื่นมือไปหาทางชิราเบะที่ตอนเเรกลังเลอยู่ก่อนจะยื่นมือไปจับ

 

" ฉันเองก็คิดว่าแบบนี้ก็ดูเข้าท่ากว่าอีกน่า " คริสได้ท้าวเอวพร้อมยื่นมือไปหาคิริกะเหมือนกัน

 

" ทางนี้เองก็คิดเหมือนกันเลยค่ะ " คิริกะเองก็ยืนมือไปจับโดยไม่คิดอะไรมาก

 

Tsumugu tamashī yo ude ni tsutsumarete Taiyō no yō ni tsuyoku Tsuki no yō ni yasashiku

 

" ชิราเบะจัง.....คิริกะจัง " ฮิบิกิได้หันไปพูดกับทั้งสองก่อนจะยื่นมือทั้งสองจับเอาไว้มั่น

 

" ตอนแรก....ที่ได้เจอกับเธอก็รู้สึกเหมือนกับคนอื่น....จนเชื่อใจไม่ได้ " ชิราเบะได้หันไปพูดกับฮิบิกิด้วยความรู้สึกทั้งหมดทีมีก่อนจะยิ้มออกมา " แต่ว่าพอได้เห็นกับตาแล้ว......เธอได้เปลี่ยนแปลงพวกเราเเละได้ช่วยเหลือพวกเราอย่างทีเธอพูดเอาไว้จริงๆ "

 

แสงสว่างได้เปล่งประกายออกมาจนเจิดจรัสไปทั่วฟรอนเทียร์จนทำให้เนฟิลิมต้องเอามือขึ้นมาบดบังแสงทำให้เปิดช่องโหว่กับบิลด์และครอส

 

Wakitatsu mirai Monogatari wa owari e Soxe mata saku no darou

Kiseki wa yagate rekishi e to

 

" สุดยอดบทเพลงทั้ง6งั้นหรอ......ลุยกันเลยบันโจ!! "

 

" โอ้ว!! "

 

READY GO? HAZARD FINISH!

 

SCLAHBREAK!!

 

ทั้งสองได้ไรเดอร์คิกคู่เข้าใส่อัดร่างของเนฟิลิมจนล่มลงไปนอนกองกับพื้น

 

" เปล่าประโยชน์น่า.....พวกแกทั้ง8คนจงหายไปพร้อมกับสุดยอดบทเพลงสะเถอะ "

 

เนฟิลิมได้ยิงลำเเสงจำนวนมากพุ้งเข้าไปใส่พวกฮิบิกิที่ลอยอยู่บนฟ้าเเต่บิลด์กับครอสทีเข้าไปขว้างวิถีจึงถูกซัดกระเด็นลงไปนอนกองกับพื้นพร้อมกับลำเเสงได้เข้าปะทะกับบาเรีย

 

Hokori kirameku darou

 

Nan oku no ai wo kasane Warera wa toki wo kasanete Kiseki wa yagate rekishi e to

Hokori kirameku darou

 

เกียร์ของพวกเธอทั้ง5คนค่อยๆสลายหายไปละนิดละน้อยพร้อมแสงออร่าจำนวนมาได้เข้ามาร่วมทีพวกเธอเรื่อยๆบิลด์กับครอสได้นอนหมดสภาพอยู่กับพื้นก่อนจะมองไปบาเรียก็ได้หลุดหัวเราะออกมา

 

" สุดยอดไปเลย.... "

 

" นี้ไม่ใช่บทเพลงของทั้ง8คนสักหน่อย......นี้นะคือบทเพลงของทุกคนทั่วโลกใบนี้!!! "

 

Hibiki Nariwataru Oto wo

 

Kanadeyou

 

Hitorikiri no Uta de wa Shirabe ni wa

 

Toku

 

บาเรียได้เเตกออกพร้อมกลายเป็นเเสงทั้ง6สีพุ้งขึ้นไปบนฟ้าพร้อมเกียร์ของเธอเปลี่ยนไปพร้อมออร่ารอบตัวของพวกเธอ


  à¸œà¸¥à¸à¸²à¸£à¸„้นหารูปภาพสำหรับ symphogear xdrive


Hajimari no BABEL to wa Sore wa tada no kaze datta Hoshi no ubugoe ga kawaxa Sabishisa no puronaun

 

" นี้คือเพลงของทุกคนที่ดังกึกก้องอยู่ภายในใจของพวกเรา...ซิมโฟเกียร์ไงล่ะ!!! "

 

ทุกคนได้พุ้งเข้าไปพร้อมกันจนเกิดเป็นแสงสีรุ้งทะลวงทะลุร่างของเนฟิลิมจนเป็นรูก่อนจะเป็นพายุพลังงานโฟนิคเก็ทพุ้งไปสู่นอกวงโคจรแล้วสลายหายไป

 

 

ทางด้านดร.เวลที่เห็นเนฟิลมหายไปต่อหน้าต่อตาเเละเเผนการทั้งหมดของเขาได้พังลงไม่เป็นท่าจนเรี่ยวแรงหายไปหมด

 

" ทะ....ทำไมกัน "

 

" ดอกเตอร์เวล....ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ได้ปฏิเสธเเกไปเเล้วละ " กรีสได้พูดขึ้นพร้อมจ่อทวินเบรคเกอร์ไปทางของดอกเตอร์เเต่ก่อนทีมือของเวลจะเอื่มไปทีเเทนโอกาว่าได้ยิงกระสุนลงทีเงาเหมือนเป็นวิชาทีตรึงแขนซ้ายเอาไว้

 

" ความทะเยอทะยานของคุณจบลงแค่นี้ละครับ "

 

" ถ้าปฏิหาริย์เป็นรางวัลของคนพยายามแล้วละก็ " เวลที่พยายามฝืนจนเลือดกระฉูดออกตามแขนจนมือลงบนเเท่นหินได้สำเร็จก่อนทีหัวใจของฟรอนเทียร์ได้เปล่งประกายไปทั่วห้อง  " ฉันเองก็ต้องได้เหมือนกัน "

 

" นี้แกทำอะไรนะ "

 

" ฉันก็เเค่ปลดปล่อยหัวใจของเนฟิลิมก็เท่านั้นเอง.... "

 

" ว่าไงน่ะ "

 

" ตอนนี้มันกำลังโกรธที่ตอนนี้ยัง....ไม่กลืนกินฟรอนเทียร์ได้ทั้งหมดตอนนี้มันจะกัดกินและระเบิดออกมาทำลายโลกใบนี้ให้ศูนย์สิ้นฮ่าห์ ฮ่าห์ ฮ่าห์  "

 

กรีสที่ยื่นฟังอยู่เงียบก่อนจะค่อยก้าวเดินไปช้าพร้อมกับดอกเตอร์เวลที่หัวเราะขาดสติไปแล้ว


" ถ้าหากว่าฉันไม่เป็นผู้กล้าของโลกใบนี้แล้ว....ทำลายทิ้งไปซะดีกว่า
!! "

 

" เลิกพล่ามสักที่....ไอเฮงซวย!!! "

 

กรีสได้ง้างหมัดต่อยเข้าที่ใบหน้าจนหันกระเด็นอัดกับพื้นก่อนจะสับคันโยกทีไดรฟเวอร์เอาโรบอทบอทเทิลกับโรบอทเจลลี่เสียบเข้าไปในทวินเบรกเกอร์

 

SINGLE! TWIN!

 

TWINFINISH!!

 

SCRAP FINISH!

 

" เอานี้ไปกินซะ!!! " กรีสได้ไรเดอร์คิกพุ้งออกไปเข้าใส่หัวใจของฟรอนเทียร์แต่ไร้ผลพลังของเนฟิลิมมากเกินไปจนซัดร่างกรีสกระเด็นออกมาลงไปนอนกับพื้น

 

" ซาวาตาริคุง "

 

" ดูเหมือนว่า....ทางนี้จะไม่สามารถทำลายได้เลยนะครับ "

 

 

ตัดมาทางด้านนอก

 

บิลด์ได้ดึงฮาซาร์ดทริกเกอร์ออกจนคืนร่างกลับเป็นบิลด์เเรบบิทแทงค์พร้อมร่างกายที่ดูอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด

 

" ดููเหมือนว่า....จะถึงขีดจำกัดสะแล้วสิ "

 

" ทีเหลือพวกเราจะจัดการเอง " ซึบาสะได้ตะโกนลงมาจากบนฟ้าก่อนที่พวกเธอจะหันไปเห็นที่ใจกลางหอคอยตรงหน้าเกิดผิดปกติขณะทีทางพวกเก็นจูโร่ได้จับกุมดอกเตอร์เวลเป็นที่เรียบร้อยกำลังจะกลับเรือดำน้ำที่อยู่ไม่ห่างมาก

 

" ทำไม...ถึงไม่ฆ่าฉันไปเลยล่ะ ทุกอย่างมันจะง่ายขึ้เยอะเลย " ระหว่างทีเวลกำลังบ่นอาลัยตายอยากก่อนจะมีเศษหินก่อนใหญ่กำลังล่วงมาทีทีพวกเขาแต่เก็นจูโร่ได้ต่อยหินนั้นจนกระจายด้วยเพียงหมัดเดียว

 

" พวกเราไมีมีทางฆ่าใครทั้งนั้น.....พวกเราไม่ยอมให้เเกทำลายโลกใบนี้หรือฮีโร่ที่สละชีวิตตัวเองเพื่ออุดมคติ...แกจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งทีแกทำลงไปเหมือนคนอื่นๆ "

 

" เจ็บใจนัก....ขอร้องละช่วยฆ่าฉันทีเถอะ ให้ฉันเป็นวีรบุรุษเถอะ...ขอร้องละ!!! "

 

ในเวลเดียวกันหัวใจของเนฟิลิมได้พุ้งขึ้นมาเหนือพื้นดินพร้อมเกาะที่ค่อยๆพังทลายเเรงเกิดระเบิดขั้นรุนแรงพร้อมแผ่ความร้อนออกมาเป็นวงกว้างเหมือนเป็นนิวเคลียร์

 

" ฟูจิกาตะเกิดอะไรขึ้น " เก็นจูโร่ที่รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนจึงรีบมุ่งหน้ามาทีห้องบัญชาการทันที

 

" ตอนนี้ไม่มีเวลาเเล้วครับ "

 

" กำลังเร่งมืออยู่เนี่ย " โทโมซาโต้ได้พูโขึ้นก่อนจะมิสไซล์ทั้งหมดพังพื้นที่พวกเขาอยู่จนเรือพวกเขาได้ตกลงสู่พื้น

 

" เซ็นโตะจับเอาไว้ละ " ครอสได้แบกร่างเซ็นโตะก่อนจะเอาทากะบอทเทิลเสียบเข้าไปในเเสครชไดรฟเวอร์

 

CHARGE BOTTLE! TSUBUREINAI!

 

CHARGE CLASH!

 

ปีกได้งอกออกมาทีหลังของครอสก่อนจะบินพุ้งขึ้นบนท้องฟ้าพร้อมกับมองดูฟรอนเทียร์ที่ค่อยหายเข้าไปในหัวใจของเนฟิลิม

 

" ดูนั้นสิ " ซึบาสะได้ตะโกนขึ้นมาทำให้ทุกคนมองไปฟรอนเทียร์

 

" หะ...หัวใจของเนฟิลิมกำลังดูดกลืนฟรอนเทียร์เข้าไป...งั้นหรอ "

 

" กำเนิดใหม่...หัวใจของเนฟิลิม "

 

เกาะฟรอนเทียร์ได้หายไปพร้อมกลายเป็นเนฟิลมขนาดใหญ่ร่างสีแดงอยู่ต่ออหน้าพวกเขาทุกคน


File:Final Oppression Neverland.png


ชิราเบะเเละคิริกะได้บินพุ้งเข้าไปเพื่อโจมตีก่อนทีเนฟิลิมจะทำอะไรโดยที่ชิราเบะได้ปล่อยเกียร์ทั้งออกไปประกอบเป็นหุ่นยนต์สีขาวชมพูขนาดใหญ่โดยที่เธอได้ขึ้นไปบังคับบนหัวพร้อมกับคิริกะได้หยิบเคียวขนาดใหญ่สองคม

 


File:Final Omega Style Dystopia.png 

ทั้งสองพุ้งเข้าไปโจมตีพร้อมโดยไม่ให้เนฟิลิมตั้งตัวความเสียหายเกิดกับทั้งสองพร้อมกับดูดพลังเข้ามาในร่างด้วย


" อ้ากกกก!!! "

 

พวกเธอได้กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดจนทำให้ทุกคนต่างตกใจกับความสามารถใหม่ของเนฟิลิม

 

" ไม่ใช่เเค่ดูดกลืนธาตุ...แต่ยังสามารถดูดพลังต่างๆเข้าไปด้วย "

 

" เดียวสิ...ถ้ามันโจมตีเข้าใส่โลกละก็ " ครอสได้ตะโกนถามก่อนที่บิลด์จะตอบคำถาม

 

" โลกก็จะถึงกาลอวสานของจริง "

 

คริสได้บินพุ้งออกมาพร้อมหยิบคฑาโซโลม่อนออกมาเเละร่วมพลังทั้งแล้วยิงออกไป

 

" จงเปิดออกประตูแห่งบาบิโลน!!! "

 

ลำเเสงได้ค่อยๆเปิดช่องว่างของมิติจนเปืดประตูแห่งบาบิโลนออกได้สำเร็จ


File:Symphogear G Ep 13 END 21.png

 

" คลังของบาบิโลนงั้นหรอ "

 

" ใช่พลังของ X-drive เพื่อเพิ่มพลังของโซโลม่อนในการเปิดประตูงั้นหรอ? "

 

" ถ้าหากว่าพวกเราดันเนฟิลิมเข้าไปในบาบิโลนได้ละก็ "

 

" แสดงให้เห็นหน่อยสิ ว่าแกไม่ใช่อาวุธในการฆ่าผู้คน โซโลม่อน!! "

 

คริสได้เร่งพลังทั้งหมดไปที่โซโลม่อนจนสามารถเปิดประตูบาบิโลนได้สำเร็จ

ระหว่างทีประตูกำลังจะเปิดโดยสมบรูณ์เนฟิลิมได้ใช่มือขนาดใหญ่ปัดอัดใส่ร่างคริสจนกระเด็นพร้อมโซโลม่อนได้หลุดมือไป

 

" อ้ากกก "

 

" ยูกิเนะ "

 

โซโลม่อนกำลังลอยเคว้งคว้างอยู่นั้นได้มีมิสไซล์ลูกนึ่งได้พุ้งมาจากข้างหลังเข้าปะทะ

 


 กรีสร่างได้บินพุ้งเข้าไปทีโซโลม่อนก่อนที่มันจะยิงลำเเสงออกไปเพื่อเปิดประตูบาบิโลนให้ใหญ่ขึ้นนั้นก็คือกรีส

 

" ให้ตายสิ....ไม่คิดว่าเจ้านี้จะน่ารำคาญขนาดนี้ "

 

" คาสึมิ!! "

 

" ขอเเค่เปิดประตูนั้นเเล้วดันเนฟิลิมเข้าไปก็พอใช่มั้ยละ " กรีสได้ยิงพลังโซโลม่อนเพื่อเปิดประตูให้กว้างขึ้นเเต่ก็ไม่ทันไรเนฟลิมได้พุ้งเข้ามา " อ้ากกก!! "

 

โซโลม่อนได้ปลิวไปอีกครั้งเเต่มาเรียได้บินพุ้งเข้าไปรับเเล้วเปิดประตูบาบิโลนต่อจากกรีส

 

" เพื่อวันพรุ่งนี้!!! "

 

ประตูบาบิโลยเปิดออกกว้างพร้อมร่างของเนฟิลิมที่ค่อยๆถูกดูดเข้าไปช้าๆเเต่มันได้จับร่างของมาเรียเข้าไปด้วย

 

" มาเรีย!! " ชิราเบะและคิริกะที่หันไปเห็นได้ตะโกนออกมาพร้อมกัน

 

" บันโจ....เวียงฉันไปทีเนฟิลิมเร็วเข้า "

 

" เจ้าบ้าสภาพแบบนี้นะ...นายทำอะไรไม่ได้หรอก"

 

" เพื่อวันพรุ้งนี้.....เพื่อสร้างโลกที่มีความรักและความสงบสุข....นั้นนะคือเหตุผลที่เราต่อสู้คาเมนไรเดอร์นะคือคนที่จะสละชีวิตเพื่อปกป้องสิ่งสำคัญ "

 

" หึหึ....ให้ตายสิ......นายเนี่ยบ้าจริงๆ!! " ครอสแอบหัวเราะออกมาก่อนจะเวียงร่างบิลด์พุ้งไปทางเนฟิลิมผ่านหน้ามาเรียไป

 

HAZADE ON!

 

บิลด์ติดตั้งฮาซาร์ดทริกเกอร์ก่อนที่จะถูกเนฟิลิมบีบร่างของเขาเอาไว้เเละพลังก็ค่อยๆดูดไปเรื่อยๆพร้อมกับความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วร่างกาย

 

" อึก...อ้ากกก!!! "

 

" คะ...คิดจะทำอะไรนะรีบหนีไปซะ ฉันจะปิดประตูจากด้านในจะขังเนฟิลิมไปพนร้อมกับตัวฉันเอง " มาเรียได้ตะโกนไปบอกบิลด์ที่อยู่ไม่ห่างจากเธอ

 

" อย่ามาพูดบ้าๆน่า!! " บิลด์ได้ตะโกนออกมาทำให้มาเรียสะดุ้งเล็กน้อย " คิดจะสละชีวิตตัวเองงั้นหรอ.....ทำแบบนั้นคิดว่าจะชดใช่บาปของเธอได้งั้นหรอ!! "

 

" ฉันนะต่อให้ต้องสละชีวิตตัวเอง...ก็ไม่มีทางชดใช่บาปที่ฉันก่อไว้ได้...ขอเเค่เพียงได้ปกป้องโลก "

 

" ถ้างั้นละก็...ฉันจะปกป้องเธอเอง!! "

 

บิลด์ได้ขยับเเขนออกมาจากมือเนฟิลิมได้ข้างนึ่งพร้อมแหกมือจนอ้าออกพร้อมหยิบฟูลฟูลเเรบบิทบอทเทิลออกมาเเล้วเขย่าไปมา

  

RABBIT!

 

บิลด์ได้เอาไอเท็มในมือเสียบลงไปในไดรฟเวอร์พร้อมเสียงประกาศดังออกมา

 

RABBIT! RABBIT!

 

" บิลด์อัพ! "

 

ARE YOU READY? OVERFLOW!

 

ร่างของบิลด์เปลี่ยนเป็นฮาร์ซาร์ดก่อนจะมีอะไรบางอย่างพุ้งเข้าชนมือของเนฟิลิมจนบิลด์เป็นอิสระนั้นก็คือกระต๋ายสีแดงเล็กๆไม่นานกระต๋ายตัวนั้นได้กระจายออกมาเป็นเกราะได้เข้าประกบร่างของบิลด์จนกลายเป็นร่างเเรบบิทเเรบบิทฟอร์ม

 

KURENAI NO SPEEDY JUMPER! RABBITRABBIT! YABEI! HAYAI!

 

 

" ฮ้ากกกก!! "    บิลด์ได้พุ้งเข้าไปด้วยความเร็วสูงแล้วเตะเข้าที่ท้องของเนฟิลมเต็มๆ " เธอน่ะ.....ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวสักหน่อย!! "

 

มาเรียที่ได้รู้สึกตัวได้หันไปมองฮิบิกิที่บินมาอยู่ข้างพร้อมทุกคนเเละครอสกับกรีส

 

" นี้พวกเธอ "

 

ร่างของทุกคนได้ดูดเข้าไปในบาบิโลนก่อนที่ประตูจะค่อยๆปิดลงช้าๆ

 

" ฉันน่ะไม่ใช่ฮีโร่หรอกน่ะค่ะ ช่วยโลกไว้ก็ไม่ได้...แต่ว่าพวกเราก็ไม่อยู่เพียงลำพังหรอกน่ะค่ะ "

 

ประตูบาบิโลนได้ปิดลงอย่างสมบรูณ์ทำให้มิคุที่อยู่ภายในเรือดำน้ำที่ตอนนี้เจ้าหน้าที่ทุกคนได้มาร่วมตัวกันที่ห้องบัญชาการแล้ว

 

" เริ่มทำการดีดตัว " โทโมซาโต้ได้ตะโกนเตือนทุกคนก่อนที่ส่วนของบัญชาการได้ถูกดีดออกพร้อมกางร่มชูชีพออก

 

 

เวลเดียวกัยด้านดอกเตอร์นาตาช่าที่ลอยอยู่ท่ามกลางอวกาศได้ใช่โพนิคเก็ทพยายามทำให้ดวงจันทร์กลับไปอยู่ในวงโคจรถึงแม้ร่างกายของเธอมาถึงได้แค่นี้

 

" ถ่ายทอดโพนิคเก็ทสำเร็จ อ่อกก" ดอกเตอร์ได้ไอออกมาเป็นเลือดก่อนที่โบราณสถานบนดวงจันทร์ได้รับโพนิคเก็ทจากหอคอยของดอกเตอร์จนเริ่มมีปฏิกิริยา

 

" ปราสาทดวงจันทร์และบาลาสตอบสนองแล้ว...ดวงจันทร์กลับเข้าสู่วงโคจรเรียบร้อยแล้ว " เธอได้พูดจบก่อนจะหันไปมองโลกเป้นครั้งสุดท้ายแล้วยิ้มออกมา " เท่านี้...โลกก็ปลอดภัยแล้ว "

 

เธอได้สิ้นลมพร้อมทั้งรอยยิ้มที่เธอได้ทำหน้าที่ลุล่วงสำเร็จ

 

ทางด้านภายในบาบิโลน

 

" ฮ้ากกก!! " ฮิบิกิได้บินพุ้งออกไปพร้อมเปลี่ยนเกียร์ที่แขนขวากลายเป็นหอก " เอาไปกินซะ!! " เธอได้ทลวงพุ้งเข้าใส่ร่างนอยท์ที่เข้ามาขว้างทางเธอทั้งหมด

 

" ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์!! " สิ้นเสียงอาวุธดาบใหญ่สีเเดงได้ปรากฎออกมาก่อนทีบิลด์จะยื่นมือไปจับเเล้วพุ้งไปด้วยความเร็วจัดการร่างของนอยท์ตรงหน้าพริบตาจนแทบมองไม่เห็น

 

ซึบาสะได้ใช่ดาบในมือทั้งสองข้างฟันตัดร่างนอยท์ตรงหน้าก่อนที่จะมีมาเพิ่มดักหน้าและหลังก่อนทีเธอจะใช่ดาบที่ปลายเท่าของเธอหมุนตัวเวียงจัดฟันร่างหันเป็นชิ้นๆ

 

คริสได้เปลี่ยนเกียร์เป็นป้อมปืนที่เต็มไปด้วยยุทโธปกรณ์เล่งทั่วรอบทิศทาง

 

" หายไปซะ!!! "เธอได้กระหน้ำยิงไปทั่วจนรอบๆมีเเต่ระเบิดเต็มไปหมด

 

" ให้ตายสิ...ระเบิดอะไรขนาดนี้ "กรีสได้หันไปมองก่อนจะใช่ทวินเบรคเกอร์เจาะหัวนอยท์จนเป็นรูเเล้วสลายหายไปเเต่ก็ยังมีจำนวนมากอยู่ตรงหน้า

 

" ถ้างั้นพวกเราก็อย่างน้อยหน้าพวกนั้นสิสะ "

 

READY GO?  TWIN!

 

LET'BREAK!! TWINFINISH!

 

ทั้งสองได้โจมตีผสานออกไปเป็นมังกรเเละนกฟินิกซ์เข้าโจมตีนอยท์กวาดตรงหน้าจนไม่เหลือซาก

 

คิริกะที่คุ้มกันให้กับชิราเบะที่กำลังตัดเถาวัลย์ที่มัดตรึงร่างของมาเรียเอาไว้อยู่

 

" ชิราเบะยังอีกหรอ "

 

"อีกนิดเดียว " ไม่นานเธอก็สามารถตัดได้สำเร็จแต่หุ่นของเธอก็สลลายหายไปตอนนี้มาเรียได้เป็นอิสระเป็นที่เรียบร้อย " มาเรีย "

 

" ควบคุมนอยท์ กับคฑานี้ไม่ได้เลย...พลังไม่เพียงพอ "

 

" คุณมาเรีย...ตั้งสมาธิแล้วเปฺดประตูอีกครั้งเถอะค่ะ " ฮิบิกิได้หันมาตะโกนก่อนจะใช่หอกทีมือเเทงเสียบทะลุร่างของนอยท์

 

" อะไรน่ะ "

 

" ถ้าเปิดจากข้างนอกได้ละก็ " ซึบาสะได้พูดไปพร้อมฟันนอยท์ที่เข้ามาหาเธอเรื่อยๆไม่มีทีท่าจะหยุด " มันจะต้องเปิดจากข้างในได้อยู่แล้ว "

 

" ก็เจ้านั้นนะ...คือกุญแจนิน่า "

 

GUNGNIR AMENOHABAKIRI ICHIVAL MIRACLEMATCHDESU!

 

" ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่เธอแล้วละ....มาเรีย!!! " บิลด์ได้เอาบอทเทิลทั้งสามอันเสียบเข้าไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์แล้วกระโดดขึ้นไปก่อนที่พลังงานจะมาร่วมทีปากกระบอกแล้วเหนียวไกออกไปตรงซัดใส่

ร่างของนอยท์หายไป

 

MIRACLEMATCHBREAK!

 

" เซเรน่า!!! " มาเรียได้ทำการเปิดประตูอีกครั้งอีกฝากนึ่งเป็นทะเลของที่ไหนสักแห่ง

 

" รีบไปกันเถอะเดส!! "

 

" ก่อนที่เนฟิลิมจะหนีออกไปได้ "

 

ทั้งสามได้บินพุ้งไปยังประตูพร้อมพวกซึบาสะที่ดึงครอสกับกรีสลอยตามมาและบิลด์กับฮิบิกิที่นำอยู่ข้างหน้าสุดได้รู้สึกถึงอะไรได้จึงโยนร่างบิลด์

 

บิลด์ได้พุ้งออกไปพร้อมกับครอสเเละกรีสจนร่างพวกเขาได้กระเด็นลงไปนอนกับพื้นทรายเเละครอสกับกรีสได้คืนร่างกลับ

 

" อึก....ทำอะไรของพวกเธอนะ " บันโจที่เต็มไปด้วยบาดแผลได้ตะโกนออกไป

 

" เนฟิลิมกำลังปิดทางพวกเธออยู่ " คาซึมิทีเห็นไรบางอย่างได้ตะโกนขึ้นมา

 

"  ต้องรีบไปช่วย...อัก!!! " บันโจที่พยายามลุกเเต่ขีดจำกัดพวกเขาได้มาถึงจึงไม่มีเรี่ยวแรงเเม้เเต่จะลุก

 

" เเล้วที่นี้จะเอายังไงต่อละ "

 

" ถ้างั้นมีแต่ต้องฝ่าออกไปเท่านั้น!! "

 

" ทุกคนจับมือเอาไว้ " ฮิบิกิได้ตะโกนออกไปก่อนที่ทุกคนได้ร่วมกันจับมือ

จนเหลือเพียงแค่มาเรีย

 

" มาเรีย "

 

" คุณมาเรีย "

 

ฮิบิกิเเละชิราเบะได้หันไปมองมาเรียก่อนทีเธอจะดึงดาบออกมาจากหน้าอกโยนไปบนฟ้าก่อนทีเธอจะยืนมือไปจับทั้งสอง

 

" ไม่ว่ายังไง....ก็จะไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด!! "

 

" รวดเร็วและสั้นที่สุด  " ดาบของมาเรียได้สลายหายไปเป็นออร่าสีขาวปกคลุมร่างของพวกเธอทั้ง6คนก่อนร่างจะลอยออกไปเกียร์ของมาเรียและฮิบิกิได้ปลดออกกลายเป็นมือเห็กสีทองและสีเงินขนาดใหญ่

 

" พุ้งตรงไปข้างหน้า....ด้วยกำลังที่มี!!! "

 

File:Vitalization.png

 

เนฟิลิมได้ปล่อยเถาวัลย์ออกมาจำนวนมากเเต่ไม่สามารถหยุดยั้งพวกเธอได้เข้าปะทะร่างของเนฟลิมจนเป็นรูแล้วพุ้งออกมาจากประตูได้สำเร็จ

 

" อะ....ออกมากันได้แล้ว " บันโจที่พยายามยันร่างลุกมองดูพวกฮิบิกิที่นอนบาดเจ็บอยู่กับพื้นพร้อมเกียร์ที่ไม่อยู่ในสภาพพร้อมสู้

 

" คฑา.....ถ้าไม่รีบปิดประตูละก็การระเบิดของเนฟิลิมมันจะ "

 

" ยังหรอกน่า " คริสได้ค่อยเงยหนาขึ้นมาพูด

 

" พวกเรานะ....ยังมีพวกพ้องที่แข็งแกร่งและค่อยช่วยเหลือยู่ "

 

" พวกพ้องงั้นหรอ "

 

" เพื่อนที่ดีทีสุดของฉันยังไงล่ะ " ฮิบิกิได้ลุกขึ้นมาพร้อมยิ้มออกมาเมื่อเห็นมิคุได้กำลังวิ่งมาจากไกลๆ

 

" ถึงแม้จะไม่มีเกียร์ก็ตาม...ฮิบิกิเป็นคนบอกฉันเอง เพราะงั้นฉันเองก็จะสู้ด้วย " มิคุได้วิ่งมายื่นมือไปคว้าคฑาก่อนจะเขวี่ยงออกไปสุดแรง " ขอร้องละช่วยปิดด้วยเถอะ!!! "

 

คฑาที่กำลังพุ้งไปยังประตูแต่เนฟลิมที่กำลังจะระเบิดได้เเวกประตูออกมาเพื่อจะพยายามออกไป

 

" นะ...เนฟิลิมมัน "

 

" ดิ้อด้านจริง!!! "

 

ร่างของเนฟิลิมค่อยส่องเเสงกำลังเริ่มจะระเบิด

 

" ไม่ยอมให้แกทำยังงั้นได้หรอก!!! "

 

READY GO?

 

" ฮ้ากกกก!!! " บิลด์ได้พุ้งออกไปพร้อมไรเดอร์คิกพุ้งเข้าไปในประตูเข้าใส่ร่างของเนฟิลิม

 

HAZARDFINISH! RABBIT&RABBIT FINISH!!

 

" ใครจะไปยอม...ให้แกทำลายโลกได้กันละ!! " บิลด์ได้หมุนคันโยกอีกครั้งก่อนที่พลังทั้งหมดได้มาร่วมที่ขาขวาจน

 

MAX HAZARD ON!

 

" ฮ้ากกกก!!!  "

 

บิลด์ได้ดันร่างของเนฟิลิมกลับไปเข้าไปในบาบิโลนอีกครั้งก่อนทีโซโลม่อนจะพุ้งเข้าไปในประตูพร้อมกับร่างของเนฟลิมที่ได้เกิดระเบิดรุนเเรงจนร่างของนอยท์ในบาบิโลนสลายหายไปเเต่ร่างของบิลด์ทีได้รับแรงระเบิดเต็มๆจนร่างกระเด็นออกมาจากประตูก่อนที่มันจะปิดลงและร่างได้กระเด็นไปกับพื้นทรายกลิ้งไปหลายตะหลบพร้อมคืนร่างเเละฟูลฟูลบอทเทิลแรบบิทได้รับความเสียหายจากแรงระเบิด

 

ร่างของเขาได้แน่นิ่งพร้อมบาดเเผลสาหัสตามร่างกายเสื้อผ้าหลายจุดทีเกิดจากรอยเผาไหม้

 

" เซ็นโตะ!!! "  บันโจที่หันไปเห็นเป็นคนแรกพยายามยันร่างลุกขึ้นไปหาพร้อมกับคนอื่นๆทีค่อยๆเข้าไปหา " เห้..ทำใจดีเอาไว้ เห้!! "

 

" คุณ....เซ็นโตะ " ฮิบิกิที่ถูกมิคุเเบกเดินมาหาร่วมถึงคนอื่นๆ

 

" อึก....อื่อ....นี้ฉันยังไม่กลับบ้านเก่าใช่มั้ย " เซ็นโตะที่ค่อยลืมตาขึ้นมาทำให้ทุกคนโล่งใจก่อนทีฮิบิกิกระโจนเข้ามากอดทันที " โอ้ยๆ เจ็บๆ  "

 

" ดีจริงๆ...ที่ไม่เป็นอะไร.... " ฮิบิกิทีพูดทั้งน้ำตาก่อนจะซบลงทีอก

 

" ตาบ้าๆๆๆๆ " คริสที่เอามือเคาะที่ไหล่ของเซ็นโตะไม่หยุดร่วมถึงทุกคนที่ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจร่วมถึงบันโจที่ถอนหายใจออกมา

 

เวลาต่อมารัฐบาลโทโตะมารับตัวดอกเตอร์เวลไป

 

" มันไม่ถูกต้องสะหน่อย โลกที่ไม่มีฮีโร่นะ ฮ่าห์ ฮ่าห์ " เวลที่ตอนนี้เสียสติพร้อมกับถูกทหารของโทโตะได้คุมตัวขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปโดยที่เซ็นโตะได้ยืนมองพร้อมร่างกายเต็มไปด้วยผ้าพันแผล

 

" ดูเหมือนว่าดวงจันทร์ จะกลับเข้าสู้วงโคจรแล้วละ " เก็นจูโร่ได้เดินมาพร้อมยื่นแท็ปเล็ตผลวิเคราะห์ดวงจันทร์ล่าสุด

 

" งั้นเองหรอครับ "

 

" แต่ว่าพวกเราไม่สามารถนำตัวดอกเตอร์นาตาชากลับมาได้ " โอกาว่าทีบอกข่าวร้ายให้กับเซ็นโตะก่อนทีเข้าจะมองไปทีพวกมาเรียที่เงยมองพระอาทิตย์ตกดินอยู่ก่อยนจะเดินเข้าไปหา

 

Momได้สร้างอนาคตให้กับพวกเรา..ขอบคุณนะค่ะ...คุณแม่ "

 

" คุณมาเรีย " ฮิบิกิได้ยื่นเกียร์กังกุงเนียร์คืนให้กับมาเรีย

 

" เธอเก็บเอาไว้เถอะ...กังกุงเนียร์ได้เลือกเธอแล้ว " มาเรียได้พูดพร้อมรอยยิ้มก่อนจะมองไปทีดวงจันทร์

 

" คำสาปบลาสงั้นหรอ? "

 

" ตอนนี้ มนุษย์ยิ่งห่างไกลกันอีกครั้งนึ่งแล้วสินะ "

 

" ถ้างั้น....เราก็สร้างโลกขึ้นมาใหม่สิ " เซ็นโตะได้พูดขึ้นทำให้ทุกคนได้หันมามอง " โลกที่เต็มไปด้วยความรักเเละความสงบสุข Love&Peachไงล่ะ"

 

" ใช่แล้วละค่ะ.....โลกใบนี้ยังมีเพลงอยู่ไงล่ะ "

 

" ฮิบิกิ " มิคุได้ยิ้มออกมานพร้อมกับทุกคน

 

" เพลงงั้นหรอ "

 

" สักวันนึ่ง.....ทุกอย่างจะรวมกันเป็นหนึ่ง เพราะงั้นไม่ใช่ที่ไหนเเต่เป็นที่ใดในอนาคต " ชิราเบะได้ยิ้มให้กับเซ็นโตจะและฮิบิกิด้วยใจจริง

 

" ทาจิบานะ ฮิบิกิ คิริว เซ็นโตะ  " มาเรียได้เรียกทั้งสองให้หันมาหา " ดีใจมากเลยที่ได้เจอกับพวกเธอสองคน "

 

" สมการแห่งอนาคตของพวกเธอ...ต้องกำหนดด้วยตัวพวกเธอเอง " เซ็นโตะได้ยื่นมือไปหามาเรียขณะที่เธอมองดูมือนั้นอย่างตกใจก่อนจะยิ้มออกมาเเล้วยื่นมือไปจับพร้อมกับฮิบิกิได้กุ้มมือทั้งสองเอาไว้ด้วย

 

" ไม่ต้องห่วง....ไม่เป็นไรอยู่แล้วละค่ะ "

 

" สักวันนึ่งพวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่....เมื่อถึงตอนนั้นพวกเรามาเป็นเพื่อนกันน่ะ "

 

" พวกเราจะรอ "

 

ทั้งสามได้ถูกโอกาว่านำตัวไปโดยที่เซ็นโตะเเละฮิบิกิได้ยืนมองจากข้างหลัง

 

 

ณ ร้านNascita

 

" อ่าาาา....พังสะแล้ว " เซ็นโตะได้นั่งคอตกพร้อมมองฟูลแรบบิทแรบบิทบอทเทิลที่เสียหายจากแรงระเบิดเนฟิลิม

 

" เซ็นโตะเป็นอะไรหรอ? " มิโซระได้หันไปมองเซ็นโตะ

 

" หมอนี้กำลังเศร้าเนื่องจากผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเองพังนะสิ

 

เวลานั้นเองพวกฮิบิกิได้เข้าในร้านพอดิบพอดี

 

" สวัสดีค่ะทุกคน " ฮิบิกิทีได้เดินเข้ามาเป็นคนแรกได้ทักทายก่อนทีคนทีเหลือจะเดินตามกันเข้ามา

 

" ยินดีต้อนรับจ้า " มิโซระได้หันมาทักทายกลับ

 

" ว่าแต่ว่า.....คุณเซ็นโตะเป็นไรหรอค่ะ " มิคุได้หันไปทักเมื่อเห็นเซ็นโตะนั่งคอตกอยู่

 

" อย่างนายก็คงสามารถซ่อมได้อยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ " บันโจได้นั่งกินบะหมี่ถ้วยสำเร็จรูปอย่างเอร็ดอร่อย

 

" นั้นสิ...ก็นายนะเป็นนักฟิสิกศ์อัจฉริยะไม่ใช่รึไง " มิโซระได้เดินมานินทาด้วยก่อนจะนั่งกินพิซซ่าข้างซาวะที่นั่งอยู่หน้าโน๊ตบุ็ค

 

" ว่าแต่แล้วคุณคาซึมิละ? "

 

" เห็นว่าตอนนี้กลับไปที่โฮคุโตะเพื่อไปดูแลกิจการเกษตรต่อนะ " ซาวะได้หันมาตอบคำถาม

 

" งั้นหรอค่ะ "

 

" อ่า....พวกฮิบิกิหรอ " เซ็นโตะพึ่งหันมาสังเกตุเห็นพวกฮิบิกิที่อยู่ภายในร้าน

 

" เชื่อเขาเลยสิ..ตั้งแต่วันนั้นมายูกิเนะไม่เคยเรียกฉันว่ารุ่นพี่อีกเลยเนี่ย "

 

" ก็มัน!! " คริสที่ได้ยินสิ่งที่ซึบาสะพูดก็ถึงกับหน้าแดงแล้วหันไปหา

 

" เอ้!! อย่างยัยนี้เนี่ยหรอยอมเรียกแบบนั้นได้....แหลือเชื่อเลยนะเนี่ย " บันโจที่เอ้ะใจได้เงยหน้าไปหาด้วยสีหน้าที่แปลกใจก่อนที่กระเป๋าเรียนของเธอได้ขว้างใส่จนบันโจล้มลงไปนอนกับพื้น

 

" เห้ย!!!  ทำบ้าไรของเธอนะยัยบ็อง"

 

" มีปํญหารึไงเจ้าลิงบ้ากล้าม!! "

 

" ว่าไงนะ!!! "

 

ก่อนที่ทั้งสองจะทะเลาะกันซึบาสะเเละมิโซระได้เข้าไปแยกทั้งสองคนจนเกิดความวุ่นวายเซ็นโตะที่มองภาพความวุ่นวายตรงหน้าก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

 

" สุดยอดไปเลยนะ " เซ็นโตะได้ลุกจากเก้าอี้ก่อนจะมีสัญญาณดังขึ้นทำให้กริยาทุกอย่างได้หยุดลง

 

" ตรวจพบสัญญาณปรากฎตัวของนอยท์ " ซาวะได้ยื่นแท็ปเล็ตให้ทุกคนดูก่อนที่เครื่องสื่อสารของทั้งสามได้ดังขึ้นก่อนจะรับพร้อมกัน

 

" ค่ะ! " ทั้งสามได้ตอบพร้อมกัน

 

" เข้าใจแล้วค่ะ...จะรีบไปเดียวนี้ค่ะ " ซึบาสะได้ตัดสายก่้อนที่จะหันไปมองเซ็นโตะกับบันโจ

 

" เอาล่ะ....ออกแรงหลังจากที่กินอาหารเสร็จก็ไม่เลว "

 

" หึ....เอาล่ะสมการแห่งชัยชนะจะเป็นแบบกัน....ไปกันเลยทุกคน!! "

 

" โอ้วว!!! " สิ้นเสียงเซ็นโตะทุกคนได้ตะโกนขึ้นพร้อมกันก่อนจะวิ่งออกจากร้านไป

 

" ระวังตัวด้วยน่า " มิโซระและมิคุโบกมือลาทั้ง5คน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น