Kamen rider Build & Symphogear G

ตอนที่ 12 : บาดเเผลที่ไม่มีวันจางหาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

 

หลังการต่อสู้จบลงคนของเก็นจูโร่ได้มารับตัวทุกคนกลับเเละไม่มีร่องรอยของคาสึมิเเละดร.เวลว่าหลบหนีไปไหนพอพวกเขามาถึงก็ได้พาฮิบิกิเข้าห้องพยาบาลทันทีโดยมี บันโจ ซึบาสะ คริส ที่ทำเเผลเรียบร้อยนั่งรออยู่นอกห้องโดยฮิบิกิได้รับการรักษาด้วยเทคโนโลยีทีล้ำสมัยหว่าทีๆอื่น


File:Symphogear G Ep 6 07.png 


 

ทางด้านเซ็นโตะที่หมดกำลังใจทีจะสู้ไม่เเม้เเต่จะเเตะต้องบิลด์ไดรฟเวอร์หรือทำอะไรสักอย่างเดียวตอนนี้เซ็นโตะได้คืนบอทเทิลทั้งหมดให้กับรัฐบาลเเละเก็บตัวอยู่เเต่ห้องใต้ดินไม่โผล่ออกไปหาใครเเม้เเต่มิโซระไม่ทานอะไรมา1สัปดาห์เต็มๆ

 


 

เหตุการณ์ข้างนอกทีเต็มไปด้วยความเสียหายจากทีโฮคุโตะได้ส่งกองกำลังเข้ามาก่อสงครามจนบางเมืองพังทลายไม่เป็นท่าในเเต่ละเเอเรียจนชาวเมืองบางส่วนต้องอาศัยต่างทีหลบภัยทีทางรัฐบาลจัดเตรียมให้ตามเเอเรียพื้นที่ทีได้มีคำสั่งอพยพมีทั้งเเอเรีย C,E,F,H จนตอนนี้ภายนอกมีเเต่ความเงียบอย่างกับเมืองร้าง

 

 

สถานการณ์ตึงเครียดได่มาอยู่ที่นายกฮิมูโระที่พยายามป้องกันความเสียหายน้อยทีสุดเเละได้นำบอทเทิลเอาไปซ่อนตามจุดเเต่ละทีพร้อมให้การ์เดี้ยนค่อยเฝ้าตามจุดที่บอทเทิลเก็บรักษาเเต่ก็ถูกคาสึมิบุกเข้าไปชิงได้เเทบทั้งหมดจนสร้างความวุ่นวายให้กับทุกคนในทำเนียบถึงเเม้ทางเก็นจูโร่ที่ให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มทีก็ยังไม่สามารถช่วยไรได้

 

ได้มีเจ้าหน้าทีคนนึ่งได้วิ่งเข้ามาในห้องด้วยความเร่งรีบพร้อมกับข่าวร้าย

 

ท่านครับนอกจากบอทเทิลที่M2ทีโรงงานเองก็ยังถูกชิงไปครับ...ตอนนี้เหลือบอทเทิลทีเก็บอยู่ในฐานทีM4เเละทีทำเนียบเท่านั้นครับ "

 

นายกฮิมูโระที่ได้ยินข่าวร้ายจนต้องระบายอารมณ์กับโต๊ะอย่ากช่วยไม่ได้

 

ตอนนี้ดูเหมือนว่าทางพวกเราจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเห็นๆเลยนะครับ " เก็นจูโร่ที่มองดูบอทเทิลทีเหลืออยู่มี เเรบบิท,เเทงค์,ทากะ,เเกทลิ้ง,ดราก้อน,เด็นชะ,คอมมิค,นินจาและเเพนโดร่าบ็อกซ์ที่ยังคงอยู่กับทางโทโตะเเต่บอทเทิลทีเหลือตกไปอยู่ในมือของโฮคุโตะทั้งหมด

 

ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นอย่างงี้ตั้งเเต่บิลด์ได้ถอนตัวมา1สัปดาห์เท่านั้นเอง "

 

เอาไงต่อดีละครับท่านนายกฮิมูโระ " เก็นจูโร่ได้หันมาถามนายกอิมูโระเพื่อหาวิธีที่เเก้ไขได้ดีที่สุดตอนนี้

 

คงไม่มีทางเลือกอื่นเหลือเเล้วละ "

 

 

 

ตัดมาทางพวกบันโจที่ได้เเต่อยู่เฉยทำอะไรไม่ได้เเละคนที่พร้อมสู้มากทีสุดมีเพียงเเค่บันโจเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

" ได้เเต่หวังว่าให้เซ็นโตะคุงกลับมาในฐานะบิลด์เท่านั้น "

 

ต่อให้เป็นเเบบนั้นเราก็คืนบอทเทิลทั้งหมดให้กับรัฐบาลเเล้ว...อีกอย่างเจ้านั้นเองไม่อยู่ในสภาพทีจะต่อสู้ได้หรอก... "

 

ทุกคนได้ยินเเบบนั้นก็ต่างเงียบไม่พูดอะไรก่อนทีมิโซระจะหันไปถามอาการของฮิบิกิจากซึบาสะ

 

เเล้วฮิบิกิจังอาการเป็นไงบ้าง "

 

ตอนนี้ก็ยังไม่ได้สติ.....ตอนนี้โคฮินาตะค่อยเฝ้าอยู่อย่างใกล้ชิดไม่ไปไหนเลย " ซึบาสะได้หันมาตอบก่อนจะนิ่งเงียบไปเเล้วนึกย้อนไปไม่กี่วันก่อนทีเก็นจูโร่เรียกเธอไปพบเรื่องของฮิบิกิ

 

" ขอโทษทีเรียกมาในเวลาเเบบนี้นะ "

 

เรียกฉันมามีอะไรงั้นหรอค่ะ? " เก็นจูโร่ไม่ได้พูดอะไรเเต่ยื่นบางอย่างให้กับซึบาสะเธอจึงได้หยิบมาซึ่งเป็นกล่องกระจกทรงกลมเเละด้านในได้มีเหมือนเป็นเเร่ไรบางอย่าง

 

 นี้คือ? "

 

ชิ้นส่วนเนื้อเยื้อของฮิบิกิคุงทีพวกเราเก็บได้ตอนตรวจร่างกายของเธออยู่นะ "

 

เศษกังกุงเนียร์ในอกของเธองั้นหรอค่ะ? "

 

การทีเธอใช่เศษกังกุงเนียร์เป็นพลังงานเเละใช่เป็นซิมโฟเกียร์ซ้ำไปซ้ำมาเรื่อยๆทำให้ทันกระจายไปทั่วส่วนต่างๆของร่างกาย "

 

เศษผลึก....หลอมร่วมกับเนื้อเยื่องั้นหรอ? " ซึบาสะทีฟังจากเก็นจูโร่โดยสีหน้าของเธอไม่อยากเชื่อก็ตาม

 

นี้คือทีมาของพลังมหาศาลของฮิบิกิคุงที่เหนือกว่าการประสานทั่วๆไป " เก็นจูโร่ได้หยิบผลตรวจเอ็กซเรย์ของฮิบิกิให้ดูทำเอาซึบาสะยิ่งช็อคกว่าเดิม

 

เเล้วจะมีผลอะไรกับร่างกายของเธอรึป่าวค่ะ "

 

มันจะค่อยๆคร่าชีวิตของเธอไปอย่างช้าๆ "

 

ทาจิบานะ...จะตายงั้นหรอ "

 

ถึงเเม้จะไม่ตาย....เเต่ถ้าผลึกยังหลอมร่วมกับร่างกายของเธอเเบบนั้นต่อไปเรื่อยๆละก็พวกเรายังจะพูดได้ว่า เธอจะมีชีวิตเเบบมนุษย์ทั่วไปได้อีกรึป่าว? " เก็นจูโร่ที่พูดไปก็ยังกัดฟันพูดออกมา เพราะการทีเธอคลั่งในตอนนั้นทำให้รู้ว่าตอนนี้ทำให้รู้ว่าชีวิตของเธอกำลังอยู่ในอันตราย "

 

" ชีวิตของทาจิบานะที่จะเเตกเป็นเสี่ยง....เหมือนกับดวงจันทร์ "

 

" ถึงเเม้ว่าพวกFISจะพูดโอ้อวดว่าจะช่วยโลกจากการที่ดวงจันทร์ตกที่กำลังจะตกมาใส่โลกได้ก็เถอะเเต่พวกนั้นก็ใช่นอยท์ที่เป็นอันตรายกับมนุษย์คงจะปล่อยต่อไปไม่ได้เเล้วละ...เเต่พวกเราก็ไม่อยากให้ฮิบิกิคุงต่อสู่อีกเเล้ว "

 

 

ซึบาสะได้นั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไรเเละเรื่องนี้มีเเต่เธอเท่านั้นทีรู้ไม่ยอมบอกใครเเม้เเต่กับคริสก็ตาม

 

ทั้งเรื่องของโฮคุโตะ.....ไหนจะเลือกดวงจันทร์ที่กำลังจะตกลงมาอีกคิดว่าทางโฮคุโตะจะรู้เรื่องรึป่าว " ซาวะได้

ถามขึ้นซึบาสะได้หันมาตอบทันควัน

 

ดูเหมือนว่าจะไม่รู้เหมือนกัน....ข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไม่ได้ประกาศในใครในเมืองรู้เรื่อง "

 

ถ้าหากรู้เรื่อง.....คงเกิดความกังวลมากเเน่ "

 

โธ่เอ๋ย....พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยรึไง " คริสที่ได้ต๋อยใส่กำเเพงเพื่อระบายอารมณ์

 

 

  

 

ตัดกลับมาทีเขตกั้งกันนอกเมืองจุดเดียวกับKadigirดร.เวลทีอยู่ในสภาพมอมเเม่มเหมือนไปคลุกกับพื้นกำลังเดินไปมาอย่างไรทิศทาง

 

" วะ..อ้ากก " ดร.เวลกลิ่งตกลงเนินร่องพื้นหลังจากทีตกลงมาเขาได้หันไปเห็นสิ่งนึ่งทีทำให้เข้ายิ้มออกมาเหมือนได้เกิดใหม่ตรงหน้าก็คือหัวใจของเนฟิลิมที่ยังคงเต็นถึงเเม้จะไม่มีร่างกายเหลืออยู่เเล้วก็ตาม

 

File:Symphogear G Ep 6 13.png

 

 

" หึหึมาอยู่ที่นี้เอง....เพียงเเค่นี้ฉันก็เป็นผู้กล้าได้อยู่ " เขาทีไม่รีรอเดินตรงเข้าไปหยิบขึ้นมาก่อนจะเดินออกจากเขตกั้งกันอย่างมีความสุข

 

ภายในเครื่องบินมาเรียทียืนเฝ้าอยู่ข้างเตียงที่ดร.นาตาชากำลังนอนอยู่พร้อมร้องเพลงออกมาซึ่งเป็นเวลาเดียวกันที่ตัวดร.นาตาชาได้รู้สึกตัวขณะทีหันไปเห็นมาเรียยืนร้องอยู่ข้างก็ได้หลุดยิ้มออกมา

 

เป็นเด็กที่ดีจริงๆ...ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันพยายามจะเปลี่ยนเด็กที่อ่อนโยนพวกนี้เพื่อเเบกรับโชคชะตาทีเลวร้ายเเบบนี้ " ขณะทีดร.นาตาชากำลังคิดในใจพร้อมความรู้สึกผิดได้ถ่าโถมเข้าใส่ " บางทีฉันอาจจะเดินทางผิดก็เป็นได้ "

 

ดร.นาตาชาค่อยๆยันตัวเองขึ้นก่อนจะมีสัญญาณติดต่อผ่านจากจอมอนิเตอร์ข้างๆเตียงก่อนทีเธอจะไปกดรับ

 

มาเรีย " ปลายสายเป็นคิริกะทีเป็นคนติดต่อเข้ามา

 

" นี้ฉันเอง " มาเรียทีหยุดร้องกระทันหันเมื่อได้ยินเสียงดร.นาตาชา

 

" ระ..หรือว่าจะเป็นMom....Momเองหรอค่ะ " คิริกะทีพอรู้เเล้วว่าคนทีรับคือใครก็เกิดกลัวเล็กน้อยก่อนจะถามเพื่อความเเน่ใจ

 

ร่างกายไม่เป็นไรเเล้วหรอค่ะ " ชิราเบะได้พูดขึ้น

 

" มาเรียค่อยดูเเลฉันเป็นอย่างดี..ไม่เป็นอะไรหรอก "

 

ดีจังเลย "

 

" นะ..นี้Mom...ต้องขอโทษทีพวกเราออกมาข้างนอกโดยไม่ขออนุญาตนะค่ะ " คิริกะได้พูดขอโทษขณะทีกำลังเดินอยู่ในย่านการค้าของเมืองทีถูกปล่อยร้าง

 

" ฉันเข้าใจเเล้วละค่ะ....มาเรียเป็นคนบอกสินะ "

 

" มีเเค่มาเรียทีรู้เรื่องอาการของMomดีที่สุด...เพราะงั้นพวกหนูเลยออกมาตามหาตัวดอกเตอร์เอง...แต่ว่ายังติดต่อเขาไม่ได้เลย "

 

" ขอบคุณทั้ง2คนด้วย....งั้นฝากเรื่องดอกเตอร์ด้วยละกันเดียวจะส่งจุดนัดพบไปให้ "

 

" รับทราบค่ะ " หลังจากตัดการติดต่อคิริกะถอนหายใจออกมาเหมือนยกภูเขาออกจากอก " เห้อ...ไม่คิดเลยว่า..Momจะเป็นคนรับนะเนี่ย "

 

" แต่ว่าไม่เป็นไร...ก็ดีเเล้วล่ะ " ไม่นานเสียงท้องร้องของคิริกะหน้าเเดงเพราะความเขินอาย

 

" นะ..หน้าอายจัง...พอหายห่วงก็หิวขึ้นมาเลย "

 

" จะว่าไปทั้งวันเราไม่ได้กินอะไรเลยเเต่เช้านี้น่า " ทั้งสองที่มองดูร้านต่างๆทีพอจะมีอาหารให้พวกเธอกิน

 

" งั้นพวกเราหาร้าน....เเล้วกินข้าวกันดีกว่า "

 

" อืม...เเต่เราต้องรีบตามหาดอกเตอร์ให้เร็วที่สุดนะ " ถึงเเม้จะหิวชิราเบะก็ยังคงไม่ลืมภารกิจของตัวเองเเม้แต่น้อย

 

" นั้นสิน่า..งั้นพวกเราไปกันเถอะ " ทั้งสองจับมือกันวิ่งออกไป

 

 

 

 

ภายในห้องพยาบาลฮิบิกิทีนอนหลับมา1สัปดาห์เต็มก็ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะยันตัวเองลุกขึ้นมานั่งก่อนจะมองดูรอบๆว่าเธออยู่ที่ไหนก็ได้เห็นว่าเธฮนอนอยู่บนเตียงให้ห้องพยาบาลในฐานบัญชาการเเละเธอก็พอจำได้ว่าก่อนนหน้านีเกิดอะไรขึ้นมาบางพร้อมกับความฝันตลอด2ปีได้หวนกลับมา

 

เธอที่ถูกกลั่นเเกล้งเเละถูกหาว่าเป็นฆาตกรจากคนรอบข้างไม่เเม้เเต่โรงเรียนเหลือเพียงเเค่เเม่เเละย่าของเธอเท่านั้นที่ค่อยอยู่เคียง

 

นี้เรา..... " ฮิบิกิทีรู้แปลกทีหน้าอกก่อนเปิดตรงเเผลทีหน้าอกพบสะเก็ดทีเเผลก่อนทีเธฮจะเอามือสกิดเบาๆก็ทให้มันร่วงตกพอดี " สะเก็ด...งั้นหรอ "

 

 

บันโจทีกำลังวิดพื้นเพื่อเสริมร่างกายให้สามารถควบคุมพลังของเเสครชไดรฟเวอร์อย่างชำนาญอยู่กลางร้านโดยทีมิโซระนั่งเป็นกังวลเรื่องเซ็นโตะจู่มือถือก็ร้องจนหยิบมาดู

 

อ่ะ....มีผู้เห็นเหตุการณ์บอกว่าเห็นกรีสปรากฎตัวใกล้ๆฐานM4 " พอบันโจได้ข่าวก็รีบออกไปทันที

 

เวลาเดียวกันฮิบิกิได้เดินไปตามฟุตบาทพร้อมกับมิคุที่ได้มารับหลังจากทีรู้ว่าฮิบิกิฟื้นเเล้วก็ทำเอาเป็นห่วงอยากมาก

 

" ฮิบิกิอาการเป็นไงบ้าง.....ไม่เป็นไรเเน่เเล้วหรอ  "

 

อะ...อืมไม่เป็นไรเเล้วละต้องขอบคุณคนทีหน่วยด้วย....ว่าเเต่เกิดอะไรขึ้นบางหรอตอนที่ฉันหลับไป "

 

เห็นว่า....คุณเซ็นโตะเขา.... "

 

มิคุได้เล่าเรื่องสถานการณ์ในปัจจุบันว่าตอนนี้อยู่ในช่วงสงครามระหว่างเมืองให้ฟังเเต่พอเล่าเรื่องเซ็นโตะให้ฟังฮิบิกิได้ยินก็รู้สึกว่ารู้สึกเศร้าใจเเละโทษตัวเองว่าเป็นความผิดของเธอเเต่ไม่ได้เเสดงออกมาเพื่อไม่ให้มิคุต้องลำบากใจก็ยิ้มออกมา

 

งั้นหรอ....เกิดอะไรขึ้นหลายอย่างเลยสิน่า "

 

พวกคุณอิบาตะตอนนี้ก็ไปอยู่ที่หลบภัยกันหมดเเล้วตอนนี้ "

 

"  งั้นเองหรอ...คุณเเม่กับคุณยายก็คง "

 

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังเดินไปคุยไปก็ได้มีรถเก๋งสีดำ3คันขับผ่านพวกเธอไปจนละสายตาเเต่ไม่นานก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นทำให้ทั้งสองตกใจจนฮิบิกิได้วิ่งไปตามทางทีรถไป

 

ฮิบิกิ!! "

 

ปลายทางทีกำลังมุ่งไปนั้นสภาพรถ3คันพังยับเยินเห็นได้ชัดเเละผู้ทีทำลายนั้นก็คือดร.เวล

 

ฮิ..ฮิ...คราวนี้จะไม่ยอมให้ใครเเย่งสิ่งนี้ไปไหนเเน่...ไม่ว่าใครก็ตาม ดร.เวลบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหันเจอกับฮิบิกิได้วิ่งมาถึงต่างฝ่ายต่างตกใจกันเเละกัน

 

ดร.เวล... "

 

ทะ...ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี้!! " ดร.เวลที่รู้สึกกลัวฮิบิกิได้สั่งNoiseพุ้งออกไปเพื่อจัดการฮิบิกิ

 

ฮิบิกิได้วิ่งออกไปโดยไม่กลัวพร้อมง้างหมัดต่อยออกไปด้วยมือเปล่าสร้างความตกใจให้กับดร.เวล

 

 

Balwisyall nescell Gungnir torn " สิ้นเสียงฮิบิกิร่างของเธอค่อยๆสวมเกียร์ที่ละชิ้นก่อนทีร่างของนอยท์จะสลายปลิวหายไปกับสายลมจนเกิดกระเเสลมพัดปลิวผ่านร่างด.เวลไป

 

 

 " บะ....บ้าน่าต่อยนอยท์ด้วยมือเปล่าเนี่ยนะ? "

 

จิตวิญาณของฉันเเละชีวิตของฉัน...คือซิมโฟเกียร์ " ฮิบิกิได้กล่าวออกมาก่อนที่ร่างกายของเธอเริ่มเปล่งเเสงสว่างขึ้นมาเล็กน้อยเหมือนมีความร้อนค่อยๆแผร่ออกมาจากร่างจนเเม้เเต่ใบไม้ที่ปลิวมาสัมผัสกับฮิบิกิยังถูกไหม้อย่าง่ายดาย

 

" อ...อะไรน่ะ "

 

พลังมันเหมือนกำลัง..ระเบิดอยู่ในตัวของเรา " ฮิบิกิยืนพึมพำกขณะทีรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกาย

 

 

ทางด้านเก็นจูโร่รีบเดินดิ่งเข้ามาในห้องบัญชาการทีตอนนี้กำลังเกิดวุ่นวายต้องรีบมา

 

รายงานสถานการณ์มา "

 

ตรวจพบการปรากฎตัวของนอยท์ค่ะ "

 

ส่งซึบาสะกับคริสไปซะ...เเล้วติดต่อไปหาบันโจคุงให้ตามไปสมทบด้วย "

 

ตรวจพบสัญญาณการเคลื่อนไหวได้จุดนึ่งครับ.....เป็นยันโจริวกะทีอยู่ใกล้ๆครับ "

 

พบวัญญาณอีกอันที่ไม่ใช่นอยท์ค่ะ.....นี้มันหรือว่า!! "

 

ไม่นานบนน่าจอได้ปรากฎออกมาเป็นคำว่ากังกุงเนียร์ขึ้นตัวใหญ่บนหน้าจอ

 

กังกุงเนียร์....งั้นหรอ "

 

 ทุกทีเลย...ทำไมเเกต้องมาขัดขว้างฉันด้วย....ทำไมกันเเกน่า!? " ดร.เวลที่ดูเครียดเเค่นพร้อมอารมณ์โมโหก่อนจะตะคอกประโยคสุดท้ายจะวิ่งพุ้งเข้าโจมตีเข้าใส่นอยท์เพียงเเปปเดียวก็สามารถจัดการได้หมดยิ่งทำให้ดร.เวลหัวเสียกว่าเดิมก่อนจะเรียกนอยท์ออกมาเป็นจำนวนมากก่อนจะถูกฮิบิกิโจมตีเพียงหมัดเดียวจนเกิดระเบิดขึ้น

 

 

 

ก่อนจะพุ้งเข้าไปจะจัดการดร.เวลเเต่ได้มีบางอย่างมาป้องกันหมัดของเธอเอาไว้

 

โล่งั้นหรอ? " เธอทีเงยมองก่อนจะมองเห็นสิ่งที่รับหมัดเธอเอาไว้คือใบเลื้อยขนาดยักษ์ก่อนจะมองออกไปอีกพบชิราเบะและคิริกะ

 

 

ชิราเบะจัง คิริกะจัง "

 

" ถึงเเม้ ชู ชากานะ ของฉันจะมีความสามารถหลายรูปแบบแต่ว่าก็มีบางส่วนยังธรรมดา...นั้นก็คือการป้องกัน "

 

ถะ...ถึงเเม้พวกเราจะค่อยหนุนหลังให้กันก็เถอะ " คิริกะพยายามดันหลังของชิราเบะเอาไว้พร้อมตะคอสีอันทีเกี่ยวกับพื้นเพื่อตรึงพวกเธอทั้งสองเอาไว้ขณะเดียวกันฮิบิกิได้กระโดดเเยกออกมาเพื่อตั้งหลักพร้อมกับทั้งสอง

 

อ่าวๆไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเเกในที่เเบบนี้ " คาสึมิได้เดินออกมาจากมุมตึกต่อหน้าดร.เวลเเละฮิบิกิพร้อมสายทีดูเรียบนิ่งกว่าทุกครั้ง ดร.เวล "

 

คุณคาสึมิ " ชิราเบะได้หันไปมองคาสึมิที่เดินมาอยู่ตรงหน้าเธอเพียงชั่วขณะได้มีเสียงมอเตอร์ไซค์ขับมาหยุดขั้นระหว่างฮิบิกิกับพวกชิราเบะนั้นก็คือบันโจ

 

นี้เเก " บันโจได้หันไปเห็นคาสึมิที่ถือคอมมิคเเละนินจาบอทเทิลอยู่ในมือ

 

บิลด์ไปไหนซะเเล้วละ "

 

เเค่ฉันก็พอเเล้ว... " บันโจได้ลงจากรถพร้อมหยิบเเสครชไดรฟเวอร์ออกมาสวมก่อนจะมองเห็นดร.เวลเช่นกัน

 

โทโตะฉันจะปกป้องเองเเละจับหมอนั้นกลับไปด้วย "

 

 

DRAGON JELLY

 

" แปลงร่าง!!! "

 

TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU!

 

DRAGON IN CROSS-Z CHARGE! BURURAA! 

 

" คุณบันโจ!! "

 

ฝากเธอจัดการสองคนด้วยกรีสฉันจัดการเอง " ครอสได้วิ่งเข้าใส่พร้อมทวินเบรกเกอร์ในมือ

 

ROBOT JELLY!

 

แปลงร่าง! "

 

TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU!

 

ROBOT IN GREASE BURAAA!

 

กรีสได้ว่งเข้าใส่เช่นกันตอนนี้ตอนนี้เหลือเเค่ฮิบิกิกับชิราเบะเเละคิริกะที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่

 

" คงจะหนีไม่ง่ายเมื่อต้องมาเจอกันยัยนี้นะ "

 

ฮิบิกิยืนหอบเวลายิ่งผ่านไปก็ยิ่งหอบหนักขึ้นเหมือนกับว่าเธอรับพลังของตัวเองไม่ไหวจนมันพร้อมจะระเบิดทุกเมื่อเธอที่รู้สึกไม่ไหวจนต้องเอามือมากุ้มทีอกเข่าทรุดลงกับพื้นพร้อมมีเเสงออกมาจากทีอก

 

ระ....ร้อน..ร่างกายมันเหมือ..มะ..มีพระอาทิตย์อยู่ภายในร่าง " ฮิบิกิกุ้มหน้าอกเเน่นเหมือความร้อนเเละความเจ็บปวดมาร่วมกันอยู่ทีอกเพียงจุดเดียว

 

เห้ย....เป็นอะไรไปนะ " ครอสได้หันไปดูอาการฮิบิกิจนไม่ทันระวังตัวได้ถูกกรีสหมุนตัวเตะใส่จนร่างกระเด็นชนอัดกับตึกข้างๆ

 

อย่ามาเหม่อตอนที่สู้กับฉัน "

 

ทางคิริกะเเละชิราเบะเเปลกใจกับอาการของฮิบิกิ

 

ยัยนั้นเป็นอะไรไปนะ "

 

ถ้าเป็นตอนนี้ละก็บางทีพวกเราอาจจะ.... "

 

ไม่ทันทีชิราเบะพูดจบจู่ๆดร.เวลได้หยิบปืนฉีดยาสองกระบอกออกมาฉีดทีคอทั้งสองโดยไม่ทันระวังตัว

 

 

นี้คือของขวัญสำหรับความพยายามของทั้งสองละครับฮิฮิ " ทั้งสองทีรู้สึกตัวรีบพุ้งกระโดดออกมาทันที

 

" นะ...นี้ทำไรของเเกนะ "

 

ลิ้งเกอร์งั้นหรอ "

 

เเต่ผลจากยาเก่ายังเหลือยู่เลยนะ " คิริกะพูดพร้อมเอามือมากุมทีคอตัวเอง

 

พวกเธอตอนนี้ยังห่างไกลกับเจ้าสัตว์ประหลาดนั้นมากเพราะงั้นเลยช่วยไม่ได้ละน่า...เพราะฉะนั้นรีบไปจัดการให้มันจบๆซะ....ด้วยลิ้งเกอร์ทีเพิ่มการเชื่อมต่อของพวกเธอซะ "

 

" นี้เเก...คิดจะทำอะไรสองคนนั้นกันนะห๋า!!!  " กรีสที่กำลังเดินเข้าไปหาครอสได้วิ่งเข้ามาหาก่อนจะหันไปรั่วหมัดใส่ร่างของครอสจนล้มลงไปกับพื้น

 

ฉันจะ....ปกป้องโทโตะ...เเละทุกคนฮ้ากกก!!! " ครอสได้ลุกขึ้นวิ่งเข้าใส่ส่วนกลับกรีสทันทีทั้งสองทีเเหลกหมัดกันเเต่ครอสทีหลบได้ก่อนทีหมัดจะซัดเขาทีหน้ากรีสจู่ภาพของหน้าเซ็นโตะทีกำลังกลัวได้ผุดขึ้นมาทำให้เกิดชะงักขึ้นมา


SCRAP FINSIH! 


กรีสที่ยืนเงียบๆไม่พูดอะไรก่อนจะเอามือสับคันโยกทีเข็มขัดเเล้วไรเดอร์พันอัดเข้าทีท้อวฃงของครอสจนร่างกระเด็นไปนอนลงกับพื้นพร้อมกับคืนร่างเหมือนเดิม

 

อึก....อ้าาก "

 

กรีสได้มองร่างบันโจที่นอนบาดเจ็บพักนึ่งก่อนจะหันไปมองพวกชิราเบะทีอยู่ข้างๆ

 

ถ้าใช่ยานี้มากเกินไปละก็...ผลกระทบของยานั้นจะทำให้...เกียร์เกิดโอเวอร์โหลดขึ้นมาเลยนะ "

 

ใช่เเล้วละ....ทำไมพวกเราต้องช่วยเเกด้วยล่ะ " คิริกะได้ตะคอกใส่ทันที

 

" เพราะต้องทำไงล่ะ...ไม่สิต้องทำต่างหากละ " ชิราเบะเเละคิริกะต่างตกใจกับท่าทางของดร.เวลทีเปลี่ยนไปเหมือนคนทีสติไม่ดี หึหึ...ยังไงพวกเเกก็ต่อต้านฉันไม่ได้หรอก...ยัยผู้หญิงนั้นอาการเริ่มเเย่ลงเรื่อย......มีเพียงเเค่ฉันเท่านั้นที่สามารถรักษาได้ " พูดออกมายิ่งทำให้ชิราเบะเเละคิริกะสะดุ้งขึ้นมา

 

"  หรือเเก..จะไม่อยากให้ฉันกลับไปช่วยนังนั้นงั้นหรอ....ถ้าไม่อยากให้เป็นเเบบนั้นละก็จงทำตามทีฉันสั่งซะ " ชิราเบะเเละคิริกะที่ได้ยินเเบบนั้นก็ไม่มีสิทธิทีจะเถียงจนต้องหันไปมองฮิบิกิที่กำลังทรมาณอยู่บนพื้น

 

ว่าเเล้ว...ว่าการรักษาของฉันจำเป็นสำหรับดร.นาตาช่าเพื่อให้เธอดีขึ้น....เอาล่ะเเสดงให้ดูหน่อยสิพลังทีเหนือธรรมชาติทีฉันมอบให้พวกเธอ..เเล้วไปจัดการยัยนั้นสะ "

 

เก็นจูโร่ทีดูเหตุการณ์ผ่านกล้องวงจรปิดทีอยู่ระเเวกนั้นก่อนทีเริ่มหัวเสียเเต่พยายามสงบสติอารมณ์ในฐานะผู้บัญชาการ

 

ซึบาสะเเละคริสมยังมาไม่ถึงอีกหรอ!! "

 

ทั้งสองกำลังเดินทางไป...เเต่ต้องใช่เวลาสักหน่อย. "

 

" หรือว่านี้คือผลกระทบ...การใช่กังกุงเนียร์นะ "

 

 

ตัดกลับมาทางฮิบิกิทีค่อยยันตัวเองลุกขึ้นพร้อมหอบออกมาบ่งบอกว่าเธอกำลังทรมาณเช่นเดียวกับชิราเบะและคิริกะที่ฤทธ์ของลิ้งเกอร์เริ่มส่งผลกับทั้งสอง

 

" คิริกะจังพวกเราต้องทำเเล้วละ...เพื่อพาดอกเตอร์กลับไปหาMomหะ..ให้ได้ " ดร.เวลทีได้ยินเเบบนั้นก็ยิ้มให้อย่างได้ใจ

 

"สุดยอดบทเพลงสิน่า "

 

ใช่เเล้วๆ....การซิงโครนทีฉันวิจัย...จะสามารถทำให้พลังของเกียร์มีประสิทธิภาพมากขึ้นไงล่ะ " ทั้งสองทีกำลังเจ็บปวดจากฤทธิ์ของลิ้งเกอร์ สุดยอดบทเพลงจงร้องออกมาให้เต็มที่สะ!!! "

 

 

Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el baral zizzl Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el zizzl

 

อึก...เพลงนี้มันรึว่า "

 

อึก....ยัยพวกนั้นเอาจริงงั้นหรอ "

 

มะ...ไม่ได้นะ ถ้าใช่ลิ้งเกอร์เพื่อเพิ่มพลังสุดยอดบทเพลงละก็จะทำให้เผาผลาญพลังชีวิตน่ะ "

 

จงฟังเพลงสุดท้ายจากเทพีเเล้วหายไปสะเถอะ!! "

 

 

Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el baral zizzl Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el zizzl 

 

ฮิบิกิได้ร้องขึ้นมาทับซ้อนพร้อมกับออร่ารอบตัวของทั้งสองมาอยู่ทีฮิบิกิทั้งหมด

 

คิด....จะทำอะไรนะ " บันโจได้หันไปหาฮิบิกิทีเหมือนจะทำอะไรบางอย่าง

 

" Set Hamonic " ฮิบิกิเอามือประกบกันก่อนทีเกียร์จะเชื่อมกันก่อนจะชูขึ้นฟ้าพร้อมปล่อยออร่าสีรุ่งออกมาก่อนจะปล่อยขึ้นฟ้าเป็นพายุสีรุ้ง

 

 

พลังงานเกียร์กำลังลดลงเหมือนถูกดูดออกไป "

 

ยัยนั้นดูดพลังงานของเราไปในตัวเเละปล่อยออกมางั้นหรอ "

 

เเต่ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ " คิริกะทีพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะก้าวเท้าพุ้งออกไปเเต่กรีสทีเดินมาขว้างสะก่อน

 

พอเเค่นั้นเเหละ....การต่อสู้มันจบลงเเล้วถึงเวลาต้องหนีเเล้ว"

 

ตอนนี้มีสัญญาณผู้ใช้เกียร์อีกสองคนกำลังมุ่งไปทางนั้น...คงจะเป็นอาเมะโนะฮาบาคิริและ อิจิว่า "

 

" ตอนนี้พวกเธอยังได้รับผลจากลิ้งเกอร์อยู่นะค่ะ....อุ้ก..แค่ก " ดร.นาตาช่าระหว่างพูดได้ไอออกมาพร้อมเลือดจนสร้างความตกใจให้กับคิริกะและชิราเบะอย่างมาก

 

" Mom…Mom "

 

ตอนนี้ต้องรีบไปก่อนทีพวกนั้นจะโผล่มาอีก " กรีสได้เดินได้เดินเข้าไปเเตะไหล่ของชิราเบะเเละคิริกะก่อนจะเดินผ่านไป

 

เข้าใจเเล้วค่ะ " คิริกะกัดฟันตอบกลับก่อนทีทั้งสามจะกระโดดขึ้นสลิ้งพร้อมตัวดร.เวลก่อนจะบินหายไป

 

อึก....เห้เป็นอะไรนะ " บันโจหันไปหาฮิบิกิทียืนนิ่งไม่พูดอะไรก่อนจะเดินเข้าไปเเต่รู้สึกความร้อนขึ้นก่อนทีจะมองเห็นผลึกสีเหลืองจำนวนมากทีหน้าอกจำนวนมาก

 

ฮิบิกิ…." มิคุทีวิ่งมาเจอฮิบิกิก่อนทีเธอจะวิ่งเข้าไปหาคริสทีโผล่มาบังเธอเเละห้ามเอาไว้ได้ทัน

 

เดียวซิ...ขืนเข้าไปตอนนี้ละก็ได้เกรียมเเน่  "

 

ขณะเดียวกันพื้นรอบตัวฮิบิกิเริ่มมีไอร้อนออกมาจนเเผร่ออกวงกว้างจนไม่มีใครเข้าใกล้ได้ซึบาสะปรากฎขึ้นมาพร้อมมอเตอร์ไซค์ได้พุ้งขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะใช่ใบมีดทีขาทั้งสองประกบกันเป็นดาบยื่นออกมาพุ้งตัดเเท็งน้ำใกล้ๆ

จนน้ำมหาศาลสาดลงตัวฮิบิกิเพื่อดับความร้อนจนนอนหมดสติเเละเปียกโชกพร้อมอยู่ในเครื่องเเบบลิเดียน

 

มิคุทีเห็นว่าปลอดภัยจึงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที

 

นี้ฉันไม่สามารถช่วยทาจิบานะไว้ไม่ได้อีกเเล้วหรอเนี่ย "

 

อธิบายมาเดียวนี้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น " บันโจได้เดินเข้ามาเขย่าตัวซึบาสะที่เอาเเเต่เงียบไม่พูดอะไรก่อนทีคริสจะถามขึ้น

 

นะ....นี้หมายความว่าไงกันนะ "

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น