Kamen rider Build & Symphogear G

ตอนที่ 1 : นักร้องสาวเเห่งการปฏิวัติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 มี.ค. 62

 

เสียงร้องเพลงของเด็กสาวทียืนอยู่บนกองเศษหินหรืออิฐล้อมรอบไปด้วยเปลวเพลิงในขณะเดียวกันได้เด็กสาวอีกคนที่ดูโตกว่าคนพยายามที่จะเข้ามาใกล้เพื่อช่วยเด็กคนนั้น แต่เนื่องทางถูกปิดกั้นด้วยเปลวไฟจึงไม่สามารถเข้าไปหาได้แล้วเศษหินที่ร่วงหล่นลงมาทับร่างของเด็กคนนั้น เธอมองเห็นความฝันเช่นนี้

 

 

ณ บน รถไฟขบวนนึ่ง

 

รถไฟที่กำลังเเล่นด้วยความเร็วสูงเริ่มสั้นไปมาขณะที่ด้านหลังเต็มไปด้วยนอยท์ที่กำลังพยายามโจมตีใส่รถไฟจนต้องเปิดระบบป้องกันตัวได้ดอาปืนท้ายกระบวนกระหน้ำยิงใส่เเต่เนื่องจากเป็นกระสุนธรรมดาจึงทำอะไรนอยท์ไม่ได้จนนอยท์ได้ทำลายป้อมปืนทั้งหมดจนเกิดระเบิดสั่นสะเทือนไปถึงด้านใน

 

 

" ว้ายย!! " โทโมซาโตทียืนอยู่ก็ล้มลงไปกับจากเเรงระเบิด

 

" คุณเป็นอะไรรึป่าว? " ชายคนนึ่งที่กำลังถือกระเป๋าอยู่ได้ถามด้วยความเป็นห่วง

 

" ไม่เป็นไรคะ...คุณรีบไปเถอะดร.เวล "

 

" มีนอยท์เต็มไปหมดเลยค่ะ " ฮิบิกิกับคริสได้วิ่งมาจากอีกขบวนมาสมทบกับทั้งสอง

 

" เห็นได้ชัดเลยว่ามันจงใจที่จะโจมตีที่นี้เหมือนมีคนบ่งการมันอยู่ "

 

 

 

ณ ศูนย์บัชาการเคลื่อนที่หน่วยที2

 

 

ภายในได้ฉายภาพสถานการณ์ที่รถไฟพร้อมเรดาร์ตรวจจับนอยท์จำนวนนึ่งรอบรถไฟ

 

 

" ยืนยันตอนนี้ผ่านจุดเช็คพ้อยต์ที่71 เเล้วครับ! ใกล้จะถึงฐานทัพอิวาคุนิแล้วเเต่ว่า " ฟูจิกาตะได้รายงานสถานการณ์ขณะที่บนเรดาร์ตรวจพบนอยท์จำนวนมาก

 

 

" เล็งเวลาที่ออกห่างจากที่ไปอยู่สินะ ... " เก็นจูโร่นั่งดูการเคลื่อนไวของนอยท์ที่ดูเป็นเเบบเเผนเกินไปจนน่าสงสัย

 

 

" ผบ.ครับ งั้นก็หมายความว่า..... " ฟูจิกาตะได้หมุนเก้าอี้หันไปหา

 

" ใช่....มีใครบางคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้หวังจะชิงคฑาโซโลมอนอย่างแน่นอน "

 

 

ในเวลานั้นนอยท์ก็ยังคงโจมตีใส่ท้ายขบวนอยู่ต่อเนื่องขณะที่ทั้งสี่ได้เดินมาถึงที่ตัวเชื่อมขบวนข้างหน้าโทโมซาโตได้รับการติดต่อจากเก็นจูโร่

 

" ค่ะ ค่ะ " เธอตอบขณะที่กำลังข้ามไปอีกโบว์กี้ " ค้นพบบางอย่างเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงปะปนอยู่กับฝูงนอยท์? "

 

" เหตุการณ์ทีเกิดกับดวงจันทร์เมื่อ3เดือนก่อนแล้วรัฐบาลญี่ปุ่นได้เปิดเผยเเล้วตั้งทฤษฎีของซากุราอิขึ้นมา " ดร.เวลได้อธิบายขณะที่กำลังข้ามไปอีกขบวน

 

" เพราะส่วนใหญ่ไม่มีใครรู้จึงถูกปิดเป็นความลับต่อไปถ้าหากว่าเราสามารถวิเคราะห์เจ้าสิ่งนี้เชื่อว่าไขปริศนาของคฑาโซโลมอนได้ เราอาจจะสามารถค้นพบวิธีต่อกรกับNosieแบบใหม่ได้แน่นอนครับ"

 

 

" เจ้านั้นนะ คฑาโซโลม่อนน่ะ ไม่ใช่ของควบคุมกันได้ง่ายๆเเบบนั้นหรอกน่ะ! " คริสได้พูดขึ้นแทรกขึ้นมาก่อนที่ทุกคนได้หันมาหาเธอ

 

" คริสจัง? " ฮิบิกิได้หันไปเรียกด้วยน้ำเสียงทีเป็นห่วง

 

" เเต่ว่าฉันเองก็คงพูดเเบบนั้นไม่ได้หรอกมั้ง " ขณะที่เธอบ่นพึมพำฮิบิกิได้เข้ามาจับมือของเธอขึ้นมา " ย-ยัยบ้า พวกเราไม่มีเวลามาทำอะไรเเบบนี้ซะหน่อยน่ะ " เธอที่เริ่มเขินอายชั่ววูบ

 

" ไม่เป็นไรหรอก "

 

" ให้ตายสิ......เธอนี้บ้าจริงๆ " คริสได้เบื้อนหน้าหนี

 

" รับทราบค่ะ เดียวพวกเราจะต้านเอาไว้ค่ะ " โทโมซาโตได้รับคำสั่งให้จัดการกับ นอยท์ทำให้ทั้งสองได้หันมาสนใจ

 

 

" ถึงคิวพวกเราเเล้วสิน่ะ " โทโมซาโตได้ชักปืนออกมาก่อนจะพยักหน้าตอบแทนคำพูด

 

จู่ๆได้มีนอยท์บางตัวพุ้งลงมาเฉียดตัวดร.เวลจนเขาตกใจลงนอนกับพื้นพร้อมกระเป๋าไว้เเน่นโทโมซาโต้ได้ควักปืนออกมายิงใส่นอยท์ไม่ยั่งเเจ่ไม่สะเทือนอะไร

 

ปัง ปัง!

 

จู่ๆได้มีเสียงปืนดังขึ้น2ครั้งทุกคนต่างตกใจเเล้วมองหาเจ้าของกระสุน

 

" ดูเหมือนว่า....ฮีโร่มักจะมาถูกเวลาเสมอ " เซ็นโตะเดินมาจากขบวนด้านหน้าพร้อมในมือถือดริลครัชเชอร์อยู่

 

" เซ็นโตะซัง!! " ฮิบิกิได้เรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยความดีใจ

 

" เห็นได้ชัดเลยว่าเป้าหมายของพวกมันคือคฑาโซโลม่อน.....คิดถูกจริงที่ตามมาด้วยเเบบนี้ " เซ็นโตะได้เดินเข้ามาหาทั้ง4พร้อมมองไปที่เศษซากของนอยท์ที่พึ่งจัดการไป

  

" แต่ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยต้องรีบจัดการพวกมันก่อนจะไปถึงฐาน "

 

" งั้นก็ลุยกันเลยละกัน " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์ไดรฟ์เวอร์ขึ้นมาสวมพร้อมกับหยิบทากะบอทเทิลกับแกทลิ้งบอทเทิลขึ้นมาเขย่า

 

TAKA! GATLING!

 

BEST MATCH!

 

สิ้นเสียงไดรฟ์เวอร์เซ็นโตะได้หมุนคันโยกไปมาเรื่อยก่อนจะมีร่างของบิลด์ร่างฮอร์คเเกทลิ้งออกมา

 

ARE YOU READY?

 

" แปลงร่าง! "

 

TENKUU NO ABARENBOUHAWKGATLINGYEAHHH!

 

" พวกเราเองก็ไปกันเถอะ " คริสได้หันไปพูดกับฮิบิกิโดยที่ทางฮิบิกิพยักหน้าตอบ

 

Balwisyall Nescell gungnir tron "

 

 

บิลด์ได้กระโดพุ้งขึ้นไปมาอยู่บนหลังคารถไฟพร้อมกับฮิบิกเเละคริสที่สวมใส่เกียร์เรียบร้อยเเล้ว


 

File:Symphogear G Ep 1 05.png


 

" ให้ตายสิ มีเเต่พวกนกเต็มฟ้าไปหมดเลย " คริสได้บ่นพึมพำออกมาพร้อมมองไปรอบ

 

" มันไม่สำคัญหรอกว่าจะมีเยอะสักแค่ไหนพวกเราจะโต้กลับไปด้วยการโจมตีผสานพวกเราฝึกกันมาก็พอเเล้ว " ฮิบิกิพูดขึ้นอย่างมั่นใจ

 

" เเต่ว่ามันยังไม่สมบรูณ์เลยนิน่า จู่ๆเอามาใช่สู้จริงเเบบนี้นะมัน....มันบ้าชัด " คริสได้หันไปพูด

 

" เเต่ยังไงก็ต้องหยุดเจ้าพวกนี้เอาให้ได้ละน่า " บิลด์ได้หันมาพูดก่อนจะยกดริลครัชเชอร์ยิงสอยนอยท์ทีละตัว

 

" เห้อ...ช่วยไม่ได้ละน่า " คริสได้เป็นเปลี่บนที่เกียร์ทีเเขนเป็นหน้าไม้เเล้งหันหลังให้ฮิบิกิ " ฝากคุ้มกันด้วยละกัน "

 

" อืม! "

 

Gyutto nigitta kobushi seigi hanasanai kaihou zenkai

Three, Two, One, Zero….

  

" เอาล่ะ...มาเริ่มการทดลองดีกว่า " สิ้นเสียงบิลด์ได้เรียกฮอว์คเเกทลิ้งเกอร์ออกมาเเล้วบินพุ้งขึ้นไปกราดกระสุนโจมตีใส่นอยท์ขณะทีทางฝั่งคริสเองก็ยิงธนูพลังงานเข้าใส่ขณะเดียวกันฮิบิกิก็ค่อยจัดการนอยท์ทีเข้ามาโจมตีคริส

 

Saitan de massugu ni icchisen tsubaeru tame party Todoke!!!

 

เวลาเดียวกันคริสได้สร้างลูกธนูขนาดใหญ่เเล้วยิงขึ้นฟ้าไม่นานลูกธนูเเยกออกเป็นคริสตัลชิ้นเล็กก่อนที่จะพุ้งลงโจมตีใส่นอยท์เป็นวงกว้างจนบนท้องฟ้าเต็มด้วยเเสงระเบิด

 

Naze watashi nakuchanaranai no ka michinashi kotae wanai

 

Kimidakewo mamoritai dakara tobee!!!

 

" ดูเหมือนว่าจะมีตัวนึ่งรอดนะคริส " บิลด์ได้บินลงมาบอกก่อนทีทุกคนจะเห็นนอยท์ตัวใหญ่ตัวนึ่งที่บินพุ้งมาด้วยความเร็วสูง

 

Hibike haato yo atsuku utau haato yo heki hecchara kakugo xakara

 

" ถ้างั้นก็!! " คริสได้นิงมิสไซล์พุ้งออกไปเเต่นอยท์ตัวนั้นกับหลบได้ทุกลูก

 

" ถ้างั้นเจอนี้ " บิลด์ได้หยิบดริลครัชเชอร์ขึ้นมาพร้อมใส่ไดมอนบอทเทิลใส่ลงไป

 

Tatoe inoochi karetemo tetote ysunagu nukumori ga nani ka nokoshi nanika tsutai

 

Mirai miage rin to tate kitto hanabi umareru to shin jite….

 

READY GO?

 

VOTEX BREAK!

 

บิลด์ได้บินพุ้งเข้าไปพร้อมง้างดริลครัชเชอร์ฟันลงไปทีหัวของมันเเจ่เนื่องจากหนามากจนทำให้รู้สุกถึงความเเข็งก่อนจะถูกล่วงลงมาบนหลังคารถไฟจนบุบ

 

" โอ้ยๆ....เเข็งอะไรเเบบนี้สะท้านไปทั้งตัวเลย "

 

คริสทีได้เปลี่ยนเป็นเเกทลิ้งได้กระหน้ำยิงเเต่มันสามารถบินหลบกระสุนได้หมดก่อนจะเปลี่ยนรูปแบบมาเป็นพุ้งชน

 

 

" คริสจัง! " ฮิบิกิได้พุ้งเข้ามาก่อนจะกระโดดพุ้งขึ้นต่อยใส่ทำให้มันเปลี่ยนวิถีออกด้านข้าง

 

บนจอที่กำลังฉายข้อมูลของนอยท์ที่พวกฮิบิกิกำลังสู้โดยเหล่าเจ้าหน้าที่กำลังวิเคราะห์อยู่

 

 

" พวก นอยท์น่าจะเกิดมาอยู่ในรูปแบบที่มุ่งจะฆ่าคนเท่านั้น...เเต่ว่าการเคลื่อนไหวเเบบนี้เหมือนกำลังเจาะจงเป้าหมายอยู่ " เก็นจูโร่นั่งคิดในใจขณะที่เข้ามือขึ้นจับคางตัวเองเอาไว้เพื่อใช่ความคิดสาเหตุเเรงจูงใจ

 

" จะบอกว่ายังมีอย่างอื่นนอกจากคฑาโซโลม่อนที่ควบคุมมันได้อีกงั้นหรอ "

 

ตัดมาทางบิลด์

 

" ชิ ถ้าใช่ X-Driveได้ละเเค่นี้ก็สามารถจัดการได้เเน่นอน " คริสที่บ่นไปขณะที่พยายามยิงใส่อย่างต่อเนื่อง

 

" เออ คริสจัง เซ็นโตะซัง " ฮิบิกิได้เรียกทั้งสองหันมาสนใจก่อนจะพบว่ารถไฟกำลังเข้าอุโมงค์

 

" ซวยเเล้ว " บิลด์ได้กระหน้ำยิงลงที่พื้นก่อนจะใช่กระทืบเท้าลงเเล้วคว้าตัวทั้งสองไว้พวกเขาได้ตกลงไปในรูพอดีกับที่รถไฟเข้าอุโมงค์ไปพอดี

 

" อะ...อึย...เกือบไปแล้ว " บิลด์พูดจบก่อนจะวางทั้งสองลง

 

" ช่วยไว้ได้พอดีเลย...ขอบใจนะ....เเต่ว่าคราวนี้จะทำไงดีละ "

 

" จริงด้วยสิ " ฮิบิกิได้เคาะมือตัวเองเหมือนคิดอะไรออกคริสที่เห็นรีบหันไปหา " เธอมีความคิดอะไรดีๆงั้นหรอ "

 

" ฉันพอจะจำมาจากคู่มือของอาจารย์ทีให้มาน่ะพวกเราไปปลดขบวนรถไฟแล้วจัดการพวกมันกัน "

 

" อ-เอ่อ...นึกภาพออกเลยว่าเป็นไงเนี่ย "

 

" ให้ตายสิเเบบนั้นใช่คู่มือจริงเเน่หรอ ก็รู้นิน่าถ้านอบท์ข้าปะทะกับขบวนรถไฟมันก็จะทะลุมาไม่ใช่ หรอ? " คริสได้พูดถึงความเป็นจริงเเต่ฮิบิกิที่ยิ้มออกมา

 

" ที่จะใช่ชนน่ะไม่ได้มีเเค่นั้นหรอกน่ะ " ฮิบิกิทีพูดเป็นในขณะที่คริสยังคงสงสัย

 

บิลด์ที่กอดอกคิดอยู่ก่อนที่จะนึกอะไรออกเเล้วหันไปหาฮิบิกิ

 

" เอาละกฎเเห่งชัยชนะ....ได้ถูกกำหนดไว้เเล้ว "

 

" เอ้? "

 

" ฮิบิกิทำตามเเผนเธอนะฉันจะค่อยถ่วงเวลาให้ " บิลด์พูดจบได้วิ่งบินพุ้งออกมาจากท้ายขบวนก่อนจะใช่ฮอว์คเเกทลิ้งเกอร์กับดริลครัชเชอร์ยิงใส่นอยท์ทีเข้ามาใกล้

 

ขณะเดียวกันทั้งสองได้วิ่งไปทีตัวเกี่ยวขบวนก่อนที่คริสจะยิงเข้าทีตะขอเกี่ยว

 

" ขอบใจ คริสจัง " ฮิบิกิได้พูดขอบคุณก่อนจะลงไปใช่เท้าดันขบวนออก

 

" นี้เธอเเน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้จริงๆนะ "

 

คริสได้ถามเพื่อความเเน่ใจก่อนขบวนที่ถูกผลักออกไปบิลด์ที่หันไปมองเห็นขบวนรถไฟไหล่ออกมาจึงบินกลบออกให้ผ่านไปปะทะกับพวกนอยท์ค่อยผ่านขบวนมาช้าๆเวลาเดียวกันที่ฮิบิกิยืนดักรออยู่ที่ปลายอุโมงค์ขณะที่เธอกำลังง้างหมัดขวาทีเกียร์ของเธอยืนออกมามีไอพ้นด้านหน้าเหมือนสนับมือก่อนจะพุ้งออกไปตรงไปหานอยท์ที่ยังผ่านขบวนไม่ถึง

 

" ย้ากกก! " ฮิบิกิได้ยิงไอพ่นที่ข้างหลังบินพุ้งเข้าไปต่อยอัดเข้าที่ส่วนหัวก่อนที่เกียร์ยิงกลับมาพร้อมส่งเเรงกระเเทกเหมือนตอกตะปูอัดเข้าใส่จนเกิดระเบิดพุ้งออกไปนอกอุโมงค์อีกฝั่งนอยท์ที่บินตามจึงโดนลูกหลง

 

 

" เธอใช้ขบวนขนส่งในการชะลอการเคลื่อนไหวของศัตรูแล้วก็ใช่หมัดทะลวงเข้ากับขบวนไม่อยากเชื่อเลยเเหะว่าเวลาอันสั้นขนาดนี้คิดเเผนแบบนี้ได้นะเนี่ย " คริสทียืนตกใจที่ฮิบิกิคิดเเผนในเวลาเเบบนี้ได้

 

 

" ฉลาดไม่เบานิน่าที่คิดเเผนนี้ได้นะ " บิลด์ได้หันไปชมฮิบิกิโดยทีเธอยิ้มตอบกลับมา

 

 

ณ ฐานทัพ อิวะคุนิ

 

หลังจากขนส่งมองสินค้าเรียบร้อยโทโมซาโต้ได้หยิบทีปล้ำบนเอกสารจากทหารนายนึ่งที่ยื่นให้โดยมีคริสทียืนอยู่ข้างหลังขณะที่

 

" เสร็จเรียบร้อยเเล้วหรอ " ฮิบิกิได้เดินมาหาคริส

 

" กำลังทำเอกสารขั้นตอนสุดท้ายนะ " คริสได้หันมาตอบ

 

" ภารกิจส่งมอบเสร็จสิ้นเพียงเท่านี้นะครับ ขอบคุณสำหรับการทำงานนะครับ " นายทหารได้ยืนมือก่อนทีโทโมโซาโตยืนจับมือตามมารยาท " ขอบคุณมากค่ะ "

 

" ตอนนี้ผมได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วล่ะครับ " ดร.เวลได้เดินมาหาพวกเขาทั้งสาม " พวกคุณไม่ได้ทำลายเเค่เศษส่วนดวงจันทร์เพียงอย่างเดียวเเต่ว่าพวกคุณคือผู้กล้า "

 

" ผู้กล้างั้นหรอค่ะ หมายถึงพวกเราหรอค่ะ เอ่อคือ " ฮิบิกิทำท่าทีเป็นเขิน " พวกเราไม่ได้ทำอะไมากมายเลยนะค่ะไม่ต้องยกย่องพวกเราขนาดนั้นก็ได้นะค่ะ " ก่อนเธอจะเปลี่ยนท่าทางเอนตัวโบกมือไปมา " ไม่ต้องชมเชยมากขนาดนั้นก็ได้นะค่ะ " ไม่นานได้มีมือนึ่งได้มาฟาดเข้าทีหัวเธอเบาๆคนนั้นก็คือคริสนั้นเอง

 

" ยัยบ้า ทำไมเราต้องได้รับคำชมเชยด้วยละ " คริสที่ได้เตือนสติ

 

" มันเจ็บนะ คริสจัง " ฮิบิกิได้เอามือขึ้นมกลุ่มหัว

 

" โลกทีเเสนวุ่นวายนี้ พวกเราจำเป็นต้องมีผู้กล้า " ดร.เวลมีท่าทีเหมือนจะถูกจริตกับผู้กล้าขณะที่ยืนฟังดร.เวลทีกำลังพล่าม

 

" เเน่นอนสิครับ ผู้กล้าแบกรับความหวังของทุกคนไงล่ะ "

 

" อ้า...คุณกำลังทำให้ฉันเขินนะค่ะเนี่ย " ฮิบิกิได้ฟังสิ่งที่ดร.เวลจนเธอมีทีท่าเขิน

 

" ของที่ทุกคนอุตส่าห์ปกป้องผมจะวิเคราะห์ออกมาให้ดีที่สุดให้คุ้มค่ากับการคุ้มครองของพวกคุณนะครับ "

 

" ถึงมันจะเป็นเพียงคฑาโซโลมอนเเต่ก็ขอฝากด้วยนะค่ะ " ฮิบิกิได้ก้มหัวลงขอความกรุณา " ฝากด้วยล่ะ "

 

ทั้ง4เดินออกมาจากฐานหลังจากรายงานภารกิจให้ทางหน่วยที่ 2

 

" ในทีสุดก็ทำภารกิจเสร็จสักที...ทีดีกว่าก็คือ " ฮิบิกิได้หันมาหาพร้อมทำท่าทางดีใจ " เรายังพอมีเวลา

ไปดูคอนเสิร์ตของซึบาสะซังด้วย "

 

" พวกเธอสามคนทำงานได้ดีผบ.เลยเตรียมเฮลิคอปเตอร์ไปโตเกียวไว้เเล้วละ " โทโมซาโตได้บอกข่าวดีให้กับทั้งสาม

 

 

" ดูเเล้วเหมือนจะมีใครบางคนคงดีใจหน้าดู " เซ็นโตะกอดอกพูดพร้อมหันไปหาซึ่งคนที่เขาพูดถึงก็คือฮิบิกิ

 

 

" จริงหรอค่ะ!? " ฮิบิกิทีกำลังดีใจก่อนทีฐานทัพด้านหลังพวกเธอเกิดระเบิดขึ้นพร้อมกับมีนอยท์โผล่ออกมา

 

ท่าทีฮิบิกิจากร่าเริงกลายเป็นยืนอึ่ง " เอาจริงหรอเนี่ย "

 

 

" ก็คงจริงเเหละน่า " คริส ฮิบิกิ และ เซ็นโตะรีบวิ่งกลับเข้าไปช่วยขณะที่เหล่าทหารกำลังตอบโต้นอยท์เพียงแค่ปืนเเต่มันได้พุ้งทะลุผ่านร่างไปก่อนจะโจมตีกลับเหล่าทหารตกเป็นเหยื่อของนอยท์จำนวนมาก

 

 

กลับมาทางศูนย์บัญชาการหน่วยที่ 2

 

 หลังจากที่ ฮิบิกิ คริสและเซ็นโตะ ได้จำกัดนอยท์จนหมดเจ้าหน้าที่ได้เข้าพื้นที่มาเก็บกวาดเศษฝุ่นคาร์บอนเกลื่อนเต็มฐานเเละตึกมากมายที่เสียหายจากการโจมตี

 

" ค่ะ เราจะทำให้ทุกอย่างดูปกติค่ะ " โทโมซาโตได้รายงานเหตุการณ์ที่ฐานทัพถูกโจมตีเเต่ยังมีข่าวร้ายอีกทีเธอกำลังจะบอก " แต่ว่า ดร.เวล ได้หายตัวไปพร้อมกับคฑาโซโลม่อนค่ะ "

 

" งั้นหรอ เข้าใจเเล้วตอนนี้รีบกลับมาก่อนเถอะ " เก็นจูโร่ได้จบบทสนมนา

 

" การโจมตีคราวนี้ ดูเหมือนจะมีคนอยู่เบื่องหลังจริงๆ สินะครับ " ฟูจิกาตะได้หันมาพูดกับเก็นจูโร่ขณะทีเจ้าตัวได้ก้มหน้าครุ่นคิด

 

 

สถานที่จัดคอนเสิร์ต

 

 ณ สเตเดียมจัดคอนเสิร์ตคู่ของคาซานาริ ซึบาสะ และ มาเรีย คาเดนซาฟเน่ อีฟ โดยทุกพื้นที่มีโปสเคอร์คู่ของทั้งสองติดทั่วงาน

 

" ความเร่าร้อนนี้ส่งไปถึงทุกคนรึป่าวครับ!? ตอนนี้เรากำลังถ่ายทอดสดไปทั่วโลกการพบกันของศิลปินท็อปของโลกทั้งสองของราชินีเสียงเพลงมาเรียเป็นโชว์ที่สุดยอดจนทำให้ผู้ชมนั่งกันไม่ติดเลยครับ " พิธีกรได้ยืนพูดต่อหน้าจอมากมายที่กำลังฉายภาพบรรยากาศภายในเสเตเดียม

 

ด้านหลังของเวทีโอกาวาได้รับการติดมาจากเก็นจูโร่ขณะที่ซึบาสะนั่งอยู่ข้างหลังของเขา

 

" เข้าใจเเล้วครับ เดียวผมจะจะแจ้งให้ซึบาสะซัง "

 

" ไม่ต้องหรอก " เสียงของเก็นจูโร่ดังออกมาจากเครื่องสื่อสารที่หูของเขา " ขืนซึบาสะรู้ว่านอยท์กำลังมาโจมตีละก็คงได้ยกเลิกการเเสดงสดเเน่ " โอกาวาที่แอบเล่ห์ตามองไปทีซึบาสะกำลังนั่งท้าวขาบนเก้าอี้อยู่

 

 

" นั้นสินะครับผมเห็นด้วย งั้นเเค่นี้ก่อนละกันครับ "

 

 

" อ่า..ระวังตัวด้วยละ " เก็นจูโร่ได้บอกให้โอกาวาระวังตัว

 

" เข้าใจเเล้วครับ " โอกาวาได้วางสายก่อนจะหันไปหาซึบาสะพร้อมถอดเเหวนออกมา

 

 

" ผบ.ว่ายังไงบ้าง ? " ซึบาสะได้เงยหน้าถาม

 

 

" ผบ.ได้ฝากอวยพรให้การเเสดงคืนนี้ลุล่วงนะครับ " โอกาวาได้พูดโกหกเพื่อไม่ใช่ซึบาสะเป็นห่วงเเต่ซึบาสะได้ถอนหายใจออกมาเพราะรู้นิสัยของเขาหมดเปลือกก่อนจะลุกจากเก้าอี้

 

 

" เวลาทีคุณถอดเเว่นเเบบนั้นเเสดงว่าจะต้องไม่เกี่ยวกับการงานเเสดงสินะ " โอกาวาที่ตกใจเล็กน้อย

 

" ระวังนิสัยของตัวเองและผู้อื่น มันจะทำให้เรา- " ระหว่างทีเธอกำลังอบรมโอกาวาอยู่ได้มีเจ้าหน้าที่เดินมาหาเธอพอดี

 

" ซึบาสะซังใกล้ได้เวลาแสดงเเล้วครับ รบกวนด้วยครับ " เจ้าหน้าที่คนนั้นได้มาเรียกตัวซึบาสะให้ไปเตรียมตัว

 

" ค่ะกำลังจะไปเเล้วค่ะ " ซึบาสะได้หันไปพูดกับเจ้าหน้าที่ก่อนจะหันกลับไปหาโอกาวา

 

" การรักษาจิตใจของผู้คนที่บอบช้ำนั้นก็เป็นหน้าที่ของคาซานาริ ซึบาสะ นะครับ พยายามเข้านะครับ " โอกาวาที่พูดให้กำลังใจกับซึบาสะ จนทำให้เธอต้องตัดใจเรื่องของโอกาวาอย่างช่วยไม่ได้

 

" ฉันน่ะไม่มีความสุขที่ต้องทำเเบบนี้หรอกนะค่ะ แต่ฉันก็จะพยายามละกันรายละเอียดค่อยบอกทีหลังเเล้วกัน "

 

ณ ลานจอดรถที่อยู่ไม่ห่างมากจากสเตเดียม

 

 ได้มีรถตู้คนนึ่งจอดอยู่พร้อมภายในมีเทคโนโลยีล้ำสมัยเเละได้มีหญิงเเก่นั่งอยู่บนรถเข็นมีผ้าปิดตาข้างนึ่งกำลังนั่งดูการเเสดงสดของมาเรียอยู่ก่อนที่จอข้างๆจะมีข้อความเด้งขึ้นมา 'ถ้าคุณต้องการความสงบสุข คุณต้องสู้เท่านั้น'

 

" นั่นคือเจตนารมณ์ของแกสินะ น่าสมเพศจริงๆ " ได้มีหญิงชราที่สวมผ้าปิดตาข้างซ้ายพร้อมนั่งอยู่ในรถเข็น

 

 

ตัดกลับทีภายในสเตเดียม

 มาเรียที่ได้กำลังร้องเพลง Dark Oblivion

 

File:Symphogear G Ep 1 03.png

 

 

(Lost in a world gone astray,)

(Questions, nothing left to say.)

(But still tomorrow remains, yeaaah!!)

 

Falling to pieces, a shattered dreamland, nothing but shadows now.

(As night stars to fall)

Open your eyes to a brand new nightmare. Try to escape, but how?

(As light wakes us all)

 

What does the future hold? (A fallen world once bold?)

Can we escape this cold? (Fate abandoned)

When will a new sun rise? (When will we realize?)

How many dreams must die? (We can’t turn back now.)

 

Entwined in darkness the light starts to fall.

Merciful gods will mean nothing at all.

 

Stand on hallowed ground; reflect inside. So many questions remain.

Tainted sanity preys upon us. We have to escape this pain.

(I will fly)

Stand up, stand up, come on, let’s go now.

We will never fall again.

(Not again)

Fate will never begin to bind us in dark oblivion.

 

Wrapped in illusion so parasitic, as this dream takes its toll.

(A flame stirs inside.)

Burning with anger, a searing passion. Helpless, we lose control.

(The fire will ignite.)

 

Trapped in a wicked plan. (A storm upon this land…)

No gods to lend a hand. (Darkness comes now.)

How can we stop this strife? (This wretched parasite…)

Can we retake this life? (Keep moving forward.)

 

Relight the torch of the fire within.

Burn through the darkness and consume the sin!

 

Break the cycle now; retake our lives. We must not live in regret.

Time will never wait; the clock’s ticking.

We have to make our last bet.

(It is time)

Stand up, stand up, come on, let’s go now.

No need to be so afraid.

(Don’t look back)

One dream, one life, one chance to stand strong.

One hope for all mankind.

 

Stand on hallowed ground;reflect inside.

So many questions remain.

Tainted sanity preys upon us. We have to escape this pain.

(Fight as one)

Stand up, stand up, come on, let’s go now.

Reclaim our lives here and now!

(Together)

Fate will never begin to bind us in dark oblivion.

 

หลังจากที่ร้องเพลงเสร็จเธอได้โบกไม้โบกมือให้เหล่าเเฟนๆโดยทุกคนในสเตเดียมโบกเเท่งแสงในมือขณะที่กำลังเรียกชื่อของเธออยู่ภายในห้องด้านบนของสเตเดียมซึ่งเป็นระดับVipซึ่ง มิคุ ยูมิ ชิโอริ คูริโยะ มิโซระ พร้อมกับบันโจ ได้นั่งชมเเสดงสดอยู่ภายในเพราะบัตรที่ซึบาสะเป็นคนมอบให้

 

" สุดยอด มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟ เธอทำให้เวทีนี้มีชีวิตขึ้นมาได้เลยนะเนี่ย " ยูมิที่ได้โบกเเท่งเเสงในมือของเธออย่างมีความสุข

 

" ไงฉันต้องมาด้วยละเนี่ย " บันโจนั่งกอดอกมองดูคอนเสิร์ตอย่างหงุดหงิด

 

" เเม้ก็คุณซึบาสะเป็นคนให้บัตรเองไม่มาก็เสียมารยาทสิ "

 

" เพียงเเค่ไม่กี่เดือนเธอก็ได้ไต่ขึ้นมาเป็นท็อปชาร์ตของอเมริกาได้อย่างดายเลย " ชิโอริได้นั่งพูดขึ้น

 

 

" ฉันเองก็อยากให้งานโรงเรียนครั้งต่อไป ออกมาเเบบนี้จังเเต่ถึงจะทำได้เเค่ฝันก็ตามเถอะน่า " ยูมิพูดอย่างน่าเสียดายขณะที่ทิ้งตัวลงบนโซฟา

 

 

" นี้เธอวางแผนเอาไว้ตั้งแต่แรกเเล้วหรอจ้ะ อิตาบะซัง " ชิโอริได้หันมาพูดขณะที่มิคุได้ถกแขนเเขนเสื้อขึ้นก้มมองดูนาฬิกาด้วยความเป็นห่วง

 

 

" ยังไม่มาอีกหรอ บิกกี้น่ะ? การเเสดงกำลังจะเริ่มแล้วน่า " คูริโยะได้หันไปถามมิคุที่ยังคงกังวล

 

 

" อืม " มิคุได้ตอบกลับคูริโยะก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความเป็นห่วง

 

 

 

" คาซานาริซังเป็นคนชวนด้วยตัวเองเลยน่า ฉันไม่คิดว่าเธอจะพลาดการเเสดงสำคัญเเบบนี้หรอกนะค่ะ " ชิโอริได้หันมาพูด

 

 

" เดียวพอไฟดับ แล้วเดียวยัยนั่นก็โผล่มาเองเเหละ " ไม่นานไฟในสเตเดียมได้ดับลงมาพร้อมเฮของเหล่าแฟนดีงขึ้นก่อนที่เเสงบนเวทีเปิดขึ้นก่อนทีลิฟท์กลางเวทีได้เลื่อนขึ้นมาเผยให้เห็นเงาทั้งสองยืนอยู่

 

 

" เเสดงให้ดูหน่อยสิเพลงทีทำให้เธอขึ้นมาอยู่จุดสูงสุดได้นะ " ทั้งสองทีถือไมค์ทีเป็นรูปทรงของดาบเเละชุดของมาเรียในชุดสีขาวกระโปรงยาวด้านข้างขวาเเละซึบาสะเสื้อเกราะอกสีขาวมีผ้าคลุมสีดำทีไหลซ้ายกระโปรงสั้นและมีโบว์ขนาดใหญ่ทีเอวด้านขวา เพลง Fushicho no Flamme

 

File:Symphogear G Ep 1 14.png

 

Huuh...Cold moon... Blue shine...Masa ni koyoi, ima sekai wa,

Hitotsu ni naru, todoki tamae, kanae tamae,

Sa...hajimarou

 

 

ตัดกลับมาทางพวกฮิบิกิ

 

 

บนเฮลิคอปเตอร์พวกฮิบิกิกำลังโดยสารมุ่งไปยังสเตเดียมทีจัดการเเสดงสดขณะทีพวกเขากำลังดูผ่านจอมอนิเตอร์อยู่

 

" เริ่มเเล้วสินะ " โทโมซาโตได้หันไปพูดขณะที่ ฮิบิกิ คริสและเซ็นโตะนั่งดูอย่างกังวลโดยเฉพาะริวกะที่นั่งเงียบมาได้ตั้งเเต่ออกจากฐาน

 

จู่ๆก็ได้มีมิสไซล์ยิงเข้ามาทางพวกเธอเซ็นโตะที่เห็นเเบบนั้นรีบเข้าจับคันโยกบังคับหักออกเฉียดมิสไซล์ไปนิดเดียวก่อนจะกลับมาตั้งหลักอักครั้ง

 

" อะไรนะเมื่อกี้นี่นะ "

 

" การ์เดี้ยนหรอ....ไม่ใช่ของเฟาส์เเละโทโตะ " เซ็นโตะมองเห็นการ์เดี้ยนพร้อมสัญญาลักษณืบนเสื้อจึงรู้ว่าเป็นใคร " โฮคุโตะหรอ "

 

" ทำไมละ "

 

" ฉันจะจัดการเองพวกเธอรีบมุ่งหน้าไปต่อสะ " เซ็นโตะหันมาพูดก่อนจะหยิบบิลด์ไดรฟ์เวอร์ขึ้นมาสวมเเล้วเปิดประตูออกเเล้วโดดออกไป

 

" คุณเซ็นโตะ "

 

TAKA! GATLING!

 

BEST MATCH!

 

สิ้นเสียงไดรฟ์เวอร์เซ็นโตะได้หมุนคันโยกไปมาเรื่อยก่อนจะมีร่างของบิลด์ร่างฮอร์คเเกทลิ้งออกมา

 

ARE YOU READY?

 

" แปลงร่าง! "

 

TENKUU NO ABARENBOUHAWKGATLINGYEAHHH!

 

 

(3,2,1 Ready go! Fly!!)

 

Hatenaki tsuyoi kono omoi wa

 

Yuzurenai tsuyoi kono omoi wa

 

Dare ni mo makenai fushi naru merodī

 

Kagayake True heart

 

Kono te kara koboresatta

Inochi...tsumuida kodou!

Kaketa mūnraito sono hikari wa

Nokoxa mono ni nani wo tou!

 

Kanashimi wo tabanete tsurugi ni

Yaiba ni jasutisu no nano moto

Nidoto kieru koto nai

Tamashī no tanebi wo sā

Tomose 

 

Moenasai hito ni

Sadame nado nai 

Tobinasai kako wo hikichigitte 

Ikinasai atsuku habatakiai 

Hibiki tsutau kanade tsutau kizuna! 

 

 

Sō namida nigirishimete 

 

Seotta zenbu nigirishimete 

 

 

Ima fushi naru yume wo hane ni 

 

Negau asu wo tomo ni tobanai ka? 

Ten wo kogase

Utae Phoenix song

 

 

 

กลับมาทางงานคอนเสิร์ต

 

ทั้งสองทีร้องพลงจบลงเหล่าแฟนที่ตะโกนเรียกชื่อทั้งสองดังก้องไปทั่วสเตเดียมเเละทุกคนทั่วทุกมุมโลกที่กำลังดูพวกเขาทั้งสองขณะทีกำลังโบกมือให้ทีกล้องเเละเเฟนคลับ

 

 

"ทุกคนขอบคุณมากน่า ฉันที่ได้การสนับสนุนจากทุกคนนั้นเป็นแรงผลักดันให้กับฉันเเละเเรงบันดาลใจ ฉันหวังว่าเพลงของฉันจะเป็นเเรงบันดาลใจให้กับทุกคนได้เช่นกัน " ซึบาสะได้เดินออกมาพูดกับเหล่าแฟนตรงหน้าก่อนที่จะมีเสียงตะโกนกลับ

 

 

 

" ฉันจะทำเพลงของฉันดังไปทั่วประเทศ และจะวิ่งต่อไปข้างหน้าอย่างมั่นคงถ้าพวกคุณติดตามผลงานของฉัน " มาเรียได้ออกมาพูดต่อขณะทีภาพได้ถ่ายทอดสดไปทั่วทั้งโทโตะ โฮคุโตะเเละเซย์โตะ

 

 

" ฉันรู้สึกเป็นเกียร์ติมากทีได้มายืนอยู่ตรงนี้บนเวทีนี้ " เธอได้ยิ้มให้กลับเเฟนคลับทุกคนภายในงานพร้อมหันกลับไปหาซึบาสะ " เเล้วก็ได้มาร้องเพลงคู่กับ คาซานาริ ซึบาสะ นักร้องชื่อดังของญี่ปุ่น "

 

 

" ชั้นเองก็รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้พบกับนักร้องที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ " ซึบาสะยืนมือออกไปขณะทีมาเรียได้ยืนมือไปจับเช่นกัน

 

 

" พวกเราต้องแสดงให้โลกได้เห็นถึงพลังแห่งเสียงเพลงของพวกเรา " มาเรียได้กล่าวต่อหน้าซึบาสะ" นั้นนะ เป็นพลังที่ใช่เปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ล่ะ " ซึบาสะได้พูดตอบก่อนที่มาเรียจะเดินหันไปอีกฝั่งของเวที

 

 

" และก็ยังมีอีกอย่างนึ่ง.... " มาเรียที่ได้ยกไมค์ขึ้นมาพูดสร้างความสงสัยให้กับซึบาสะทีเอะใจไรบางอย่างเเต่ยังไม่รู้ มาเรียได้สะบัดมือขวาออกก่อนทีจะมีNoiseโผล่ขึ้นมาหน้าเวทีจำนวนมากซึบาสะทีเห็นได้ยืนตกใจมากพร้อมมองไปทั่วสเตเดียมขณะทีเหล่าผู้คนแตกตื่นต่างวิ่งอย่าโกลาหล

 

 

" อย่าหวาดกลัว.....ไม่ต้องหวาดกลัวไป! " มาเรียได้มองเห็นผู้คนต่างตื่นตระหนกก่อนจะตะโกนผ่านไมค์ก่อนที่ทุกคนให้สเตเดียมอยู่ในความสงบ

 

 

 

ห้องบัญชาการหน่วยที่ 2

 

 

" ยืนยัน การปรากฏตัวของนอยท์ ภายในสเตเดียม เป้าหมายคือ ราชินีเเห่งเสียงเพลงครับ " ฟูจิกาตะได้รายงานสถานการณ์

 

" ว่าไงน่ะ!? " เก็นจูโร่ได้สบถขึ้นมา

 

 

 

บนรถเเห่งนึ่ง

 

" ชักช้าเกินไปเเล้วแต่ว่า " หญิงคนนั้นได้หันไปทีจอมอนิเตอร์คอมพิวเตอร์ " เเต่ไม่ว่ายังไง ก็ต้องทำตามแผนการของเราต่อไป " ด้านหลังของเธอมีเด็กสาวสองคนยืนมองอยู่พร้อมทีคอทั้งสองมีจี้สีเเดงอยู่

 

 

 

ตัดกลับมาทางบนเฮลิคอปเตอร์

 

พวกฮิบิกิระหว่างทีกำลังโดยสารอยู่เก็นจูโร่ได้ติดต่อมาหาโทโมซาโตพร้อมรายงานสถานการณ์ที่คอนเสิร์ต

 

" รับทราบค่ะ ทางนี้จะไปถึงที่เกิดเหตุภายใน 40 นาทีค่ะ ทางเราจะพยายามควบคุมสถานการณ์เองค่ะ " โทโมซาโตได้หันไปหาฮิบิกิ เเละ คริส " พวกเธอได้ยินเเล้วใช่มั้ย....รู้ว่ายังคงเหนื่อยอยู่ก็รบกวนด้วยนะ"

 

" เข้าใจเเล้ว " คริสที่ได้ตอบกลับ " ปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราเอง " ฮิบิกิที่ได้พูดต่อ

 

" พอมาลองคิดดูเเล้วการจู่โจมทีฐานทัพอิวาคุมิและทีงานคอนเสิร์ตเเบบนี้ " โทโมซาโตที่กำลังสงสัยเหตุการณ์ที่อิวาคุมิที่ถูกโจมตีพร้อมกับงานคอนเสิร์ต

 

" จะต้องมีใครควบคุมนอยท์อยู่เเน่ๆ " ทั้งสองหันไปมองมอนิเตอร์ข้างๆ

 

" พวกเรายังไม่รู้รายละเอียดแถมไหนจะมีศัตรูใหม่อีกสองคนอีก "

 

 

" เซ็นโตะซังคงจะไม่เป็นอะไรหรอกน่ะ " ฮิบิกิทีกล่าวออกมาขณะที่เป็นห่วง " ถ้าเป็นหมอนั้นละก็เชื่อว่าต้องไม่เป็นไรเเน่นอน " คริสได้หันมาพูดกับฮิบิกิ

 

 

 

ตัดกลับมาทีบนเวที

 

ซึบาสะหันมองรอบๆเวทีก่อนเเกผ้าพันคอออกเผยให้เห็นจี้สีเเดงห้อยคอเธออยู่

 

" น่ากลัวจังน่าเธอเนี่ย " มาเรียหันไปยิ้มให้กับซึบาสะ " ยังอุตสาห์เตรียมพร้อมจะสู้ทั้งๆทีตอนนี้กำลังเสียเปรียบซะขนาดนี้แต่อย่ารีบร้อนไปเลยเธอคิดว่าจะจัดการพวกนอยท์ไม่ให้ทำลายผู้ชมนั้นได้หมดงั้นหรอ "

 

" ชิ! " ซึบาสะที่ทำได้เเค่สบถออกมาอย่างเจ็บใจ

 

" เเล้วก็นะ " มาเรียได้หันไปทีจอของการถ่ายทอดสดทีกำลังฉายไปทั่วโลก " คอนเสิร์ตนี้นะถูกฉายไปทั่วโลก " เธอกล่าวก่อนจะหันกลับไปหาซึบาสะอีกครั้ง " เเล้วก็นะถึงทางรัฐบาลญี่ปุ่นจะเผยแผ่นข้อมูลเทคโนโลยีเกี่ยวกับซิมโฟเกียร์ออกมาก็เถอะแต่ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลของผู้ใช้เลยฉันพูดถูกรึป่าว คุณคาซานาริ ซึบาสะ "

 

" นี้เธอจะดูถูกฉันงั้นหรอคิดว้าจะทำให้ฉันลังเลในการยกดาบขึ้นสู้รึไง " เธอกล่าวพร้อมยกดาบติดไมค์ไว้ด้ามจับชี้ทีมาเรีย

 

" หึ....คนเเบบเธอฉันก็ไม่ได้รังเกียจหรอกน่า " มาเรียได้ยิ้มออกมาพร้อมรอยยิ้มทีเต็มทีแฝงบางอย่าง " ถ้าหากทุกคนมีความกล้าทีลุกขึ้นสู้เพื่อผู้อื่นเเบบเธอละก็ โลกนี้คงจะน่าอยู่ขึ้นเยอะ " สีหน้าเธอดูม่องลงหลังจากพูดจบทำให้ซึบาสะที่ฟังอยู่ไม่เข้าใจสิ่งทีเธอกำลังสื่อ

 

" มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟเธอเป็นใครกันเเน่ "

 

 " นั้นสิน่า...นี้ก็ได้เวลาการเเสดงโชว์ของฉันแล้ว " มาเรียสบัดดาบในมือก่อนจะยกไมค์ทีคิดอยู่ทีด้ามมาพูด " พวกเรามีพลังทีจะสามารถควบคุมนอยท์ทั้งหมดได้เพราะงั้นพวกเราขอสิทธิ์ในการปกครองประเทศทั่วโลก " หลังจากที่มาเรียพูดจบคนทั้งสเตดี่ยมได้ตกใจกับสิ่งทีเธอพูดเช่นเดียวกับซึบาสะได้เบิกตกใจไม่เเพ้กันก่อนจะเริ่มพูดขัดขึ้นมา

 

 

" นี้เธอคิดจะเป็นศัตรูของคนทั้งโลกงั้นหรอ.....ก็หมายความว่า? "

 

" ประกาศสงครามไงล่ะ ! " มาเรียได้ยิ้มมุมปากก่อนจะโยนดาบไมค์ในมือตัวเองขึ้นฟ้าพร้อมได้ร้องเพลงออกมา

 

Granzizel bilfen Gungnir zizzl "

 

ร่างกายของมาเรียเปล่งเเสงออกมาพร้อมเเทนทีด้วยเกียร์Gungnir



 


กลับมาทางสเตเดียมเหล่าผู้ชมที่กำลังตกใจเเละหวาดกลัวภายในห้องVipพวกมิคุยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมด

 

" นี้มันหมายความว่าไงกันเนี่ย! " บันโจตะโกนขึ้นพร้อมมองดูข้างล่างทีเต็มด้วยนอยท์เเละการ์เดี้ยน

 

" สัญลักษณ์นั้นโฮคุโตะไม่ใช่หรอ " มิโซระได้เห็นสัญลักษณ์บนตัวของการ์เดี้ยนจึงพูดขึ้น

 

" อ-อะไรกันเนี่ย ไม่ใช่อนิเมหรอกหรอ " ยูมิได้อุทานตามสไตล์ของเธอเช่นเดียวกับคูริโยะ " ทำไมกัน ถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกละ? "

 

" ฮิบิกิ " มิคุได้เอามือพนมเข้าหากันก่อนจะรู้สึกกังวล

 

" กังกุงเนียร์! " ซึบาสะที่ได้มอง

 

" ฉันคือ...ไม่สิพวกเราคือฟีเน่พวกเราคือผู้นำจุดจบมาสู่โลกไงล่ะ "

 

File:Symphogear G Ep 1 20.png

 

 

 บนเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังมุ่งหน้าไปฮิบิกิเเละคริสทีตอนนี้กำลังตกใจกับภาพตรงหน้าทีมาเรียกำลังสวมใส่กังกุงเนียร์สีดำอยู่บนเวที

 

" ก-โกหกน่า "

 

" กังกุงเนียร์สีดำ "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น