Kamen rider Ex-aid & Sword Art Online

ตอนที่ 20 : ราชินีที่ถูกจอมจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

" เอมุ.....ใกล้ถึงเมืองของซีลเเล้วนะ " พาราด็อกได้เตือนสติขณะที่เอมุยังเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศอยู่ก็ได้หันไปมองเมืองที่เต็มไปด้วยเเสงไฟสิ่งปลูกสร้างที่ออกโทนสีเขียว


File:Tower of Wind.png 


" สุดยอดเลย.....สวยจริงๆ " เอมุได้บินมาถึงภายในเมืองก็ค่อยร่อนลงพื้นอย่างสวยงามพร้อมปีกได้สลายหายไป" ดีนะเนี่ยที่เราเคยเล่นเกมพวกบินบางนะ...ถ้าเเลนดิ่งไม่ดีคงได้ชนตึกไปเเล้วเเน่ "

 

ตึ่ง!!!

 

" พูดไม่ทันขาดคำใครกันนะ......ที่ชนตึกเเบบนี้เนี่ย " เอมุที่รู้สึกพูดไม่ทันไรก็มีคนชนตึกจริงๆตามทีเขาพูดจึงรีบวิ่งตามเสียงเมื่อครู่

 

เอมุที่วิ่งมาได้เเปปนึ่งก็เห็นคนมุ่งกันพร้อมตรงกลางมีชายเผ่าสปริกเเกรนเหมือนกับเอมุเเต่ผมออกแหลมๆนอนหมดสภาพพร้อมผู้หญิงผมบลอนสวมชุดสีเขียวกำลังร่ายเวทย์ฮีลอยู่เอมุเลยพยายามเบียดคนเข้าไปจนเดินเข้าไปหาได้สำเร็จ

 

" โหดร้ายจังเลย....ลีฟา "

 

" แหะๆ...ขอโทษน่า "


 


" เสียงนั้นคิริโตะหรอ? " เอมุได้ถามออกก่อนเจ้าของชื่อจะหันตามมาด้วยสีหน้าที่เเปลกใจไม่ต่างกัน

 

" นี้นายหรือว่า? "

 

" เอ้...รู้จักกันงั้นหรอ? " ผู้หญิงเผ่าซิลที่ชื่อลีฟาได้มองไปมาระหว่างคิริโตะเเละเอมุไปมา


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

" อ่อ....พอดีว่าเป็นเพื่อนจากเกมอื่นนะชื่อM "  คิริโตะได้หันไปเเนะนำตัวเอมุให้กับลีฟา " ส่วนนี้ลีฟาคนที่ฉันช่วยเอาไว้ในป่า "

 

" ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ "

 

" อะ...อ่ายินดีที่ได้รู้จัก "

 

" จะว่าไปดูเเล้วนายดูเหมือนใครบางคนน่า...อ่อนายคือเกมเมอร์อัจฉริยะเอ็มใช่มะ "

 

" อะ...ฮ่าๆๆ "

 

" ลีฟาจัง!!!! " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งดังมาจากข้างหลังทั้งสามได้มีชายเผ่าซิลคนนึ่งผมสีเขียวกำลังวิ่งมาหาพวกเขาพร้อมเรียกชื่อลีฟา " ปลอดภัยดีสินะ "

 

" อ่าว....เรค่อน "

 

" แฮ่ก.....แฮ่กๆ..สมกับเป็นลีฟาจัง " เร่ค่อนที่วิ่งมาเหนื่อบตรงหน้าของลีฟาก่อนจะหีนไปเ้านข้างพบคิริโตะกับเอมุที่ยังยืนสงสัยว่าเป็นใคร

 

" อึ่ย...สปริเเกรนหรอ " เรค่อที่เห็นเผ่าอื่นนอกซิลมาอยู่ในเมืองได้กระโดดถอยออกมาพร้อมเตรียมจะชักมีดสั้นด้านหลัง

 

" อ่อ...คนพวกนี้ไม่ใช่พวกคนเลวหรอกน่า "

 

" เอ้? "

 

" หมอนี้ชื่อว่าเรค่อน..เพื่อนของฉันเอง "

 

" ยินดีที่ได้รู้จัก...ฉันคิริโตะ " คิริโตะที่ยื่นมือไปพร้อมบอกชื่อตัวเองเรค่อนเลยก้มหัวเเล้วเดินเข้าไปจับมือง่ายๆ

 

" ยินดีที่ได้รู้จักครับ " เรค่อนที่เผลอทำตัวนิสัยเหมือนไม่มีอะไรผิดเเปลกก่อนจะรู้สึกตัวได้กระโดดออกมาอยู่ในท่าเดิม " ดะ...เดียวๆๆไม่ใช่เเบบนั้นสะหน่อย "

 

"เอาน่าเรค่อนคุองใจเย็นก่อน....ผมชื่อเอมุยินดีที่ได้รู้จัก "

 

" นี้จะไม่เป็นไรเเน่หรอ "

 

" เเน่นอนเชื่อฉันสิ "

 

" จริงสิตอนนี้พวกซีเกิร์ลรออยู่ที่โรงเตี้ยมเเล้ว "

 

" อ่อ...งั้นหรอ...เเต่ว่าวันนี้ฉันขอผ่านน่า "

 

" ทำไมละ "

 

" พอดีว่าจะเลี้ยงข้าวขอบคุณคิริโตะคุงมือนึ่งนะ...คุณMเองก็มาด้วยกันก็ได้นะ "

 

" เอ้...จะดีหรอ? "

 

" เเน่นอนถ้าเป็นเพื่อนคิริโตะคุงเเถมเป็นเกมเมอร์อัจฉริยะด้วยก็อยากจะขอลายเซ็นเอาไปฝากพี่ชายของฉันด้วย " ลีฟาได้พูดไปพร้อมจูงมือลางทั้งสองไปดื้อๆโดยปล่อยให้เรค่อนยืนหงอยอยู่คนเดียว

 

 

ณ ร้านอาหารเเห่งนึ่งในเมืองซิล

 

ทั้งสามได้มานั่งพร้อมทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยโดยที่เอมุได้เลนยุยที่ตอนนี้อยู่ในสภาพเป็ยพิคซี่

 

" คนเมื่อกี้เป็นเเฟนของลีฟางั้นหรอ? "

 

" เป็นคนรักกันงั้นหรอค่ะ "

 

" เอ้ะ...มะ...ไม่ใช่สักหน่อยเเค่ปาร์ตี้เมมเบอร์เท่าน้ันเอง " ลีฟาที่ออกตัวปฏิเสธพร้อมทั้งหน้าเเดงเเบบนั้น

 

" เเสดงว่าทั้งสองคนคงสนิทกันมากน่าดูเลยนะครับ " เอมุได้หันไปพูดกับลีฟาที่นั่งอยู่ข้าง

 

" ก็เเค่เพื่อนในโลกจริงเเถมเพื่อนในชั้นเรียนด้วยก็เท่านั้นเอง " ทั้งสองรวมถึงยุยได้จ้องมองลีฟาเป็นตาเดียวจนเธอต้องถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ " ถ้างั้นขอบคุณที่ช่วยฉันไว้เเละยินดีต้อนรับสู่Alfheim Onlineนะ "

 

ทั้งสามได้ชนเเก้วกันก่อนทีต่างคนต่างดื่มกัน

 

" จะว่าไปเจ้าพวกชุดเกราะสีเเดงนั้นดูรุนเเรงจังกลุ่มPKเเบบนี้มีเยอะงั้นหรอ " คิริโตะได้ถามถึงก่อนที่เอมุจะพูดขึ้นเเทรกเช่นกัน

 

" ชุดเกราะสีเเดงหรอ...จะว่าไปตอนเข้ามาใหม่ๆก็โดนเล่นงานมาเหมือนกัน "

 

" เดิมทีพวกเราซิลกับซาลามันเดอร์ไม่ค่อยลงรอยกันอยู่เเล้วตอนที่เริ่มPKกันก็ช่วงนี้เองเเหละ...บางทีอาจจะเริ่มวางเเผนพิชิตต้นไม้โลกเเล้วเเน่ๆ "

 

" จริงสิลีฟาจัง....ช่วยบอกเรื่องเกี่ยวกับต้นไม้โลกให้หน่อยสิ " เอมุได้หันไปถามกับลีฟาหลังจากเห็นเเววตาของคิริโตะก็รู้ได้ทันทีว่าจะถามอะไรออกไป

 

" เเต่ว่าทำไมงั้นหรอ "

 

" พอดีว่าพวกเรามีเหตุผลต้องไปที่นั้นให้ได้นะ " คิริโตะที่เป็นคนตอบเหตุผลเอง

 

" คิดว่ามีเพลย์เยอร์หลายคนก็คงคิดเเบบนั้นเหมือนกัน...จะให้พูโอีกอย่างมันก็เป็นเเกรนเควสของALOอยู่เเล้วด้วย "

 

" หมายความว่า? "

 

" พวกนายคงจะรู้เรื่องการจำกัดเวลาบินอยู่เเล้วใช่มั้ยละ "

 

" ก็พอรู้อยู่หรอก..เเต่ว่าทำไมหรอเกี่ยวอะไรกับต้นไม้โลกละ "

 

" ไม่ว่าจะเป็นเผ่าไหนก็ถูกจำกัดการบินไว้เเค่10นาทีเท่านั้น...เเต่ว่าถ้าหากผ่านประตูสู่เมืองลอยฟ้าที่อยู่บนต้นไม้โลกได้เผ่าพันธุ์ทีเข้าเฝ้าราชาภูติโอเบรอนก็จะได้เกิดใหม่เป็นเผ่าพันธุ์ชั้นสูงทีเรียกว่าอัล์ฟได้เพราะงั้นจะสามารถโบยบินบนท้องฟ้าได้อย่าอิสระ "

 

" เเบบนี้นิเองเป็นเรื่องที่ฟังดูน่าสนใจดีจริงๆ " คิริโตะพูดไปพร้อมหยิบเค้กขึ้นมากิน

 

" เพราะเเบบนั้นเเต่ละเผ่าก็ต่างเเข่งกันเพื่อที่จะพิชิตได้เป็นคนเเรกสินะ...เเล้ววิธีการขึ้นไปละ "

 

"ภายในโค้นนั้นจะเป็นโดมขนาดใหญ่ถ้าหากผ่านตรงนั้นไปได้ก็จะไปถึงเมืองลอยฟ้าที่โอเบรอนอยู่..เเต่ว่าก็จะมีกองทัพNPCการ์เดี้ยน ค่อยคุ้มกันอยู่ฝีมือเเข็งแกร่งเอามากๆเลยละ"

 

" เอ้...ขนาดนั้นเลยหรอ? "

 

" ตั้งเเต่เปิดเกมมาก็1ปีเเล้วยังไม่มีใครที่พิชิตมันได้เลย "

 

" บางทีอาจจะไม่พบคีย์เควสก็ได้...อย่างเช่นว่า เเค่เผ่าพันธุ์เดียวอาจจะเคลียร์ไม่ได้ "

 

" เอ้...หัวดีไม่เลวเลยนิที่มองข้ามเควสไป...เเต่ว่านะคงเป็นไปไม่ได้หรอก...ก็เพราะว่ายังขัดเเย้งกันเองอยู่เเบบนี้นิ "

 

" จะบอกว่าเควสนี้ต้องเป็นเผ่าเเรกที่ไปถึงจะเคลียร์ได้...การจะให้ไปรวมมือกับเผ่าอื่นมันคงทำไม่ได้ "

 

" สมเเล้วที่เป็นเกมเมอร์อัจฉริยะตามนั้นเเหละ " ลีฟาได้เอ๋ยชมเอมุก่อนจะตักอาหารเข้าปากไปด้วย

 

" งั้นจะบอกว่าการขึ้นไปบนต้นไม้โลกนั้นเป็นไปไม่ได้งั้นหรอ? " สีฟน้าของคิริโตะที่ได้ยินเเบบนั้นก็เคร่งเครียดพอตัว

 

" ฉันเองก็คิดเเบบนั้น..เเต่ว่าตัดใจไม่ลงจริงๆหลังจากที่ได้รู้สึกถึงคงามสนุกในการบินเเล้วเเบบนี้นะ....ถึงเเม้จะต้อง่เวลาหลายปีละก็ "

 

" เเบบนั้นมันก็ช้าไปนะสิ!! " จู่ๆคิริโตะขึ้นเสียงขึ้นทำเอาลีฟาตกใจจนทำให้ยุยต้องบินไปที่ไหล่พร้อมปลอบใจ

 

" คิริโตะใจเย็นๆก่อนนะ " เอมุเองก็พูดให้ใจเย็นเช่นเดียวกัน

 

" ขอโทษด้วยนะ " 

 

" ทำไมต้องทำถึงขนาดนั้นด้วยละ "

 

" พอดีว่าสาเหตุที่พวกเรามาที่โลกนี้คือกำลังตามหาคนอยู่นะ "

 

" หมายความว่าไงนะ "

 

" พอดีว่ามันอธิบายยากนะ " คิริโตะที่ก้มหน้าเงียบพร้อมเเววตาที่ดูเศร้าสร้อยลีฟาที่เห็นสายตาเเบบนั้นก็ตกใจจนนั่งเงียบไป

 

" เเต่ต้องขอบคุณมากเลยลีฟาที่บอกเรื่องอะไรหลายๆเรื่องนะ " คิริโตะที่กลับมาเป็นปกติเเล้วได้กล่าวขอบคุณ

 

" ทีเหลือพวกเราสองคนจะลองทำอะไรสักอย่างดูเอง " เอมุได้ลุกขึ้นพร้อมกับคิริโตะเเล้วกำลังจะเดินจากไปเเต่ลีฟาได้ลุกขึ้นเเล้วดึงเเขนคิริโตะอาไว้

 

" เดียวสิ...คิดจะไปที่ต้นไม้โลกจริงๆงั้นหรอ "

 

" ไม่ว่ายังไงก็จะต้องพิสูจน์ด้วยตาตัวเองให้ได้นะ "

 

" ไม่ไหวหรอกนะเเบบนั้น "  คิริโตะได้เดินออกไปทำให้หลุดมือจากลีฟาได้ทั้งสองที่กำลังเดินออกไป " จากที่นี้มันไกลมากเลยด้วยเเถมมอนสเตอร์เเกร่งก็มีเต็มไปหมด....อึก...ถ้างั้นฉันจะเป็นคนพาไปเอง "

 

มือของคิริโตะที่เเตะประตูกำลังจะออกต้องชะงักลงก่อนจะหันไปหาพร้อมกับตกใจวิ่งที่ลีฟาพูดเเม้เเต่เอมุึเองก็ต้องตกใจเช่นกัน

 

" เเต่ว่าจะให้รบกวนคนที่พึ่งรู้จักไปมากกว่านี้มัน "

 

" ขอบคุณมากเลยนะลีฟาจัง...ขอรับไว้เเค่น้ำใจก็พอเเล้วกัน "

 

" รู้ทางไปต้นไม้โลกงั้นหรอ? " ทั้งคู่ที่ได้ยนเเบบนั้นก็สตั้นกันเลยก่อนจะถูกยิงคำถามจากลีฟาเพิ่มมากขึันเรื่อยๆ " แล้วการ์เดี้ยนละจะทำยังไง "

 

" เอิ่มพวกเราสองคน...อาจจะพอ...เอาตัวรอดได้เเหละ " ทั้งสองที่มองตากันสักพักก่อนจะหันไปอีกทีลีฟาก็เดินมาอยู่ตรงหน้าทั้งสองเรียบร้อยเเล้ว

 

" เอาน่า....ฉันตัดสินใจเเล้ว " ลีฟาที่พูโไปพร้อมหลบสายตาเเละเเก้มแดงเล็กน้อย

 

" เอิ่ม...คงต้องยอมตามนั้นเเล้วละ " เอมุได้หันไปพูดกับคิริโตะพร้อมยิ้มเเห้งๆ

 

" เห้ออ.....ให้ตายสิ...ยุ่งยากชะมัด...เข้าใจเเล้ว "

 

" เเล้วพวกนายสองคนพรุ่งนี้จะเข้ามาได้มั้ย "

 

" อ่อ....อืมม "

 

" งั้นพรุ่งนี้ตอนบ่าย2มาเจอกันที่นี้...เเล้วถ้าจะล็อกเอาท์ใช่โรงเเรมด้านบนนี้นะ " ลีฟาที่พูดไปพร้อมเปิดเเถบเมนูพร้อมจะล็อกเอาท์

 

" อะ...เดียวก่อน " คิริโตะที่ตะโกนห้ามเอาไว้ก่อนที่ลีฟากำลังจะกดล็อคเอาท์เเล้วหันไปหา " ขอบคุณนะ "

 

ลีฟาที่รับคำขอบคุณก่อนจะล็อกเอาท์ออกไปเเละมทางคิริโตะกับเอมุได้เข้าไปในห้องของคิริโตะที่ตอนนี้ยุยได้กลับร่างเดิมมานั่งอยู่ข้างๆคิริโตะ

 

" ดูเหมือนว่าถ้าหากอาสึนะอยู่ที่นี้เหล่าเพลย์เยอร์ทั้ง300คนนั้นอาจจะอยู่ที่นี้ด้วย "

 

" รวมถึงคุณฟิเลียด้วยสินะค่ะ "

 

" แล้วนายใช่พลังเอ็กเซดได้รึเปล่า " คิริโตะได้ถามออกไป

 

" จะว่าได้มันก็ได้ตั้งเเต่มาที่นี้ไอเท็มเก่าจากSAOก็ลบทิ้ไปเเล้วสเตตัสเก่าก็พอจะเอาตัวรอดได้.....เเต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ "

 

" อะไรหรอ? "

 

" ตอนอยู่ในป่าเหมือนว่าเเผนที่จะถูกมาร์คเอาไว้เเล้วพอไปตามทางพบหีบที่ข้างในมีเกมเมอร์ไดรฟเวอร์กับกาชัทอยู่ " เอมุได้พูดไปพร้อมหยิบเกมเมอร์ไดรฟเวอร์กับไมตี้เเอคชั่นกาชัทกับดราก้อนไนท์ฮันเตอร์Zสองอันวางอยู่ " ก็คิดอยู่ว่าก่อนจะถึงเวลานัดพรุ่งนี้จะลองไล่ตามหาดูเพื่อจะได้กาชัททีใช่สามารถต่อกรได้ "

 

" งี้เอง.... "

 

" งั้นวันนี้คงต้องล็อกเอาท์เเล้วละ....ไวส้เจอกันพรุ่งนี้นะคิริโตะ "

 

" อ่า "

 

" เเล้วก็ยุยจัง...ดีใจที่ได้เจอเธออีกนะ "

 

" ค่ะ "

 

เอมุได้เดินออกจากห้องไปเเล้วเดินตรงไปที่ห้องตัวเองเเล้วทิ้งตัวลงบนเตียง

 

" ไม่ว่ายังไงก็จะต้องช่วยให้ได้ "

 

เวลาเดียวกันที่ยอดต้นไม้โลกภายในกรงนกสีทองที่ด้านในที่หญิงสาวเรือนผมสีน้ำตาลร่างนึ่งนั่งมองดูนกสองตัวที่มาเกาะอยู่บนโต๊ะเธอพยายามจะยื่นมือไปหาเเต่พวกมันก็บินหนีไปซะก่อนเเละร่างหญิงสาวนั้นก็คืออาสึนะที่อยู่ในร่างของภูติกำลังนั่งกลุ้มใจ

 

" สีหน้าเเบบนั้นดูดีไม่เบาเลยน่า...ไททาเนีย " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งได้ดังออกมาทำให้อาสึนะที่รู้ได้เลยว่าใคร " สีหน้าที่ดูเหมือนกำลังจะร้องไห้นะอยากจะสตาฟเอาไว้เเล้วประดับเก็บเลยจริงๆ "

 

" ถ้าอย่างงั้นทำไมไม่ทำซะเลยละ " ประตูกรงได้เปิดออกพร้อมชายร่างนึ่งเรือนผมยาวสีบลอนพร้อมสวมมงกุฎเอาไว้บนหัวเข้ามาข้างใน " ถ้าเป็นนายก็คงทำได้ก็นายเป็นคนคุ้มระบบนิน่า "


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ sword art online oberon 


" พูดอะไรเย็นชาจังเลยน่า......ผมไม่เคยบังคับอะไรเธออยู่เเล้วนิน่าไททาเนีย "

 

" เลิกเรียกชื่อประหลาดๆนั้นสักที...ชื่อของฉันคืออาสึนะคุณสึโก "

 

" แบบนั้นมันก็ไม่สนุกนิน่า...ที่โลกนี้ผมคือราชาเเห่งภูติโอเบรอนผู้ปกครองAlfheimทีเหล่าเพลย์เยอร์น้อยใหญ่ต่างเเหงนหน้ามองด้วยริษยาเเละเธอก็คือราชินีของผมไททาเนีย  "   โอเบรอนได้เดินออ้มไปด้านหลังหลังอาสึนะ " เมื่อไรเธอจะเปิดใจให้กับสามีอย่างผมสักทีละ "

 

"เปล่าประโยชน์สิ่งที่ฉันจะมอบให้นะ...ก็คือความดูถูกเเละความเกลียดชัง "

 

" ไม่ไหวๆ......คนอะไรใจเเข็งจริงๆ...ไม่รู้ทำไมพักนี้ถึงได้สนุกกับการได้เเย่งชิงเธอ " โอเบรอนได้ยื่นมือเข้าไปจับคางโดยที่อาสึนะพยายามหันหนีเเต่ก็ถูกดึงให้กลับมามอง " ด้วยกำลัง...ซะจนติดใจ "

 

อาสึนะได้เเต่ยอมปล่อยให้มะนลูบใบหน้าของเธออย่างช่วยไม่ได้เเต่มืองของโอเบรอนที่ไม่หยุดก็ได้ลูบตั้งเเต่ไหล่ลงมาถึงหน้าอกพร้อมกำลังจะดึงโบว์ททีกลางอก

 

" หยุดนะ " อาสึนะที่รู้สึกอับอายเเละเสียใจ " ขอร้องละ "

 

" อะฮ่าๆๆ...ล้อเล่นน่าบอกเเล้วนิว่าจะไม่ใช่กำลังกับเธอนะ " โอเบรอนได้ลุกจากโต๊ะเเล้วเดินออกไป " อีกไม่นานเธอก็จะต้องการผมเเน่ "

 

" สติยังดีอยู่รึเปล่านะ "

 

" ที่บ้าก็ได้เเค่ตอนนี้ละน่า...ในโลกนี้นะได้มรเพลย์เยอร์หลายเเสนที่กำลังสนุกกับเกมนี้อยู่นะ...เเต่พวกเขายังไม่รู้ว่าเบื้องหลังที่เเท้จริงของระบบFulldrive " โอเบรอนได้เดินออกไปมองดูวิวนอกกรง " ด้วยการจัดการระบบประสาทของสมองทั้งความคิดอารมณ์ความทรงจำนั้นก็ถูกควบคุมได้ยังไงละ "

 

" ไม่จริงน่าไม่มีทางหรอก....เรื่องเเบบนั้นนะไม่มรีทางยกโทษให้หรอก "

 

" ใครจะไปยกโทษได้ละ...ตอนนี้หลายๆประเทศก็เริ่มค้นคว้ากันเเล้วถึงจะพูดเเบบนั้นเเต่การทดลองกับมนุษย์เเบบนั้นใช่ว่าจะทำกันง่ายๆ...เเต่ว่าน่าวันนึ่งที่พอได้เห็นข่าวเเล้วก็มีไม่ใช่รึไงวัตถุดิบการทดลองที่ให้ใช่เป็นหมื่นคนนะ "

 

อาสึนะที่รู้สึกได้เบยว่าหนูทดลงอที่โอเบรอนพูดนั้นก็คือเหล่าเพลย์เยอร์ที่อยู่มในSAO

 

" รุ่นพี่คายาบะเป็นอัจฉริยะก็จริง...แต่กลับโง่าเขลาเบาปัญญาทั้งๆทีมีคุณสมบัติกลับพอใจกับการสร้างโลกเกมอยู่เเค่นั้น "

 

" สะ...แสดงว่าคดีที่เพลย์เยอร์หายตัวไปตอนนั้นก็ "

 

" ถูกต้อง....ฉันนี้เเหละคือโอเบริสที่หลักพาตัวคนนั้นๆเเหละ.....ไม่คิดเลยว่าเพียงเเค่2เดือนการค้นคว้าก็คืบหน้าไปได้ด้วยการทดสอบที่ฝั่งเข้าไปในความทรงจำเพื่อทำให้เกิดอารมณ์ต่างๆตามการตอบสนองก็ค่อยๆเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง "

 

" อย่ามาล้อเล่นน่า....การทดลองเเบบนั้นคุณพ่อไม่มีทางให้อภัยเเน่ "

 

" การค้นคว้ามีเเค่ผมและกลุ่มนักวิจัยกลุ่มเล็กๆเท่านั้น...ไม่งั้นก็คงใช่สินค้าไม่ได้นะสิ "

 

" สินค้างั้นหรอ "

 

" บริษัทแห่งนึ่งในอเมริกากำลังรอผลการทดลองอย่างใจจดใจจอ...คงขายได้ราคาดีพอกับRECละน่า "

 

" เรือ่งเเบบนั้นนะ....ฉันไม่ยอมให้ทำหรอก " อาสึนะได้ลุกขึ้นเเล้วหันหน้าเข้าหาโอเบรอน " พอกลับไปที่โลกนความจริงเมื่อไรฉันจะเปิดโปร่งเเผนชั่วของเเกให้หมด "

 

"เธอเองก็อยู่ในฐานะเดียวกันกับตัวทดลองอื่นๆนั้นเเหละ "

 

"เอ้ะ "

 

" การที่จะเปลี่ยนเเปลงความทรงจำของเธอนะเป็นเรื่องง่ายๆ " ทั้งสองที่ต่างจ้องมองกันก่อนที่มีไอคอนข้อความเด้งบนหน้าโอเบรอน " ชิ...เข้าใจเเล้วกำลังจะรีบไป "

 

โอเบรอนได้พูดจบก็ได้เอามือไปสัมผัสลูบเส้นผมของอาสึนะอย่างกับของเล่น

 

" ถึงจะพูดเเบบนั้นผมก็ไม่ได้หวังทำให้เธอเป็นตุ๊กตาหรอกน่า....ไว้เจอกันคราวหน้าหวังว่าเธอคงจะทำตัวดีกว่านี้อีกน่าไททาเนีย " โอเบรอนได้เดินไปที่ประตูเเล้วกดรหัสจนประตูเปิดออก "อ่อ...อีกอย่างกลัวว่าเธอจะเงาเลยมีเพื่อนมาอยู่เป็นเพื่อน  "

 

โอเบรอนพูดจบข้างหน้าของเธอได้มีเเสงนึ่งสว่างขึ้นปรากฎเป็นร่างหญิงสวมผมสั่นสีส้มผสมน้ำตาลอ่อนหูเเหลมๆสวมชุดคล้ายๆกับอาสึนที่นอนสะบักสะบอมไปหมด

 

" ฟิเลียจัง " อาสึนะได้รีบวิ่งเข้าไปดึงร่างฟิเลียมาในอ้อมกอด

 

" อะ...อาสึนะ "

 

" ถ้างั้น....ก็ลาก่อนน่า "

 

ประตูได้ปิดลงพร้อมโอเบรอนได้เดินจากไปปล่อยให้อาสึนะอยู่กับฟิเลียเพียงสองคน

 

" ช่วยชั้นด้วยคิริโตะคุง "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #91 Master Zero X Advent (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 05:03

    คิริโตะบอกชื่อ M แล้วเอมุจะบอกว่าชื่อเอมุทำไมอ่ะ (อันนีสงสัยส่วนตัว) ถือว่าพอได้อยู่ แต่บทที่คุยกับยุยมันน้อยไปหน่อย ผ่านกันมาเยอะ ก็น่าจะคุยกันเยอะๆหน่อย แต่รายละเอียดครบ ให้8/10

    #91
    0
  2. #55 นักเสพcrossoverที่ผ่านทางมา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 22:09

    ***แว่นภาคนี้จะควบ2เลยสินะ

    #55
    0