Kamen rider Ex-aid & Sword Art Online

ตอนที่ 18 : มุ่งสู้ดินเเดนเเห่งภูติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 553
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

 

หลังจากเพลย์เยอร์จำนวน6000กว่าคนได้ล็อกเอาท์ออกมาจากเกมมรณะที่มีชื่อว่าSword art onlineก็เวลาผ่านไป3เดือนเต็มๆแล้วเเต่ว่าก็ไม่เพลย์เยอร์จำนวน300คนทียังคงไม่ได้สติถึงเเม้เกมจะจบลงเเล้วก็ตามซึ่งเหล่าผู้โชคร้ายทั้ง300คนได้พาไปส่งโรงพยายบาลที่มียุทโธปกรณ์ทางแพทย์ขั้นสูงซึ่งรวมถึงโรงพยายาบาลเซย์โตะ

เช่นเดียวกัน

 

ภายในห้องหน่วยCR

 

" คิริยะ....ช่วยดูนี้ให้หน่อยสิ " ป็อปปี้ที่อยู่ในร่างของมนุษย์ได้เดินมาพร้อมยื่นเอกสารให้กับคิริยะที่นั่งดูอะไรบางอย่างในโน๊ตบุ๊คตัวเอง


" อ่า...ได้สิ " คิริยะได้หันไปรับมาเเล้วเปิดดูเอกสาร " รายชื่อของผู้ที่ยังไม่สติสินะ "

 

" สวัสดีครับทั้งสองคน " เอมุได้เดินเข้ามาในห้องในชุดไปรเวทพร้อมในมือถือถุงทั้งสองข้าง

 

" โอ้วว...ไงเอมุร่างกายโอเคเเล้วหรอ " คริยะได้หันไปทักทายก่อน

 

" เอมุ...อย่าฝืนสิตอนนี้นายอยู่ระหว่างพักนะ "

 

" ครับ....ไม่เป็นไรหอกครับ....กายภาพบำบัดที่ผ่านมาทำให้ผมรู้สึกดีเเล้วละครับ...จริงสิผมซื้อของมาฝากด้วยละ " เอมุได้เดินเข้าไปพร้อมวางถุงทั้งสองลง

 

"เอ้...ขอบใจนะ... "

 

" ไหนๆ....ขอดูด้วยสิ  "

 

เอมุที่ได้เดินไปชงกาเเฟก่อนจะหันไปมองเอกสารบนโต๊ะเป็นข้อมูลรายชื่อของ300คนที่ยังไม่ได้สติพร้อมแก้วกาเเฟในมือซึ่ง1ในนั้นได้มีชื่อนึ่งที่เข้ารู้สึกสนใจเอามากๆนั้นก็คือ ทาเคะมิยะ โคโตเนะ เเถมได้เข้าพักรักษาตัวที่ทีเขาอยู่ด้วยเอมุที่ไม่รีรอได้เดินไปที่คอมพิวเตอร์เเล้วตรวจเช็คข้อมูลของคนไข้คนนี้ทันทีเเต่พอเปิดออกก็ต้องทำให้เขาตกใจจนเเก้วกาเเฟในมือได้ตกลงเเตกดังลั่นไปทั่วห้องทำเอาคิริยะเเละป็อปปี้ถึงกับตกใจ

 

" เอมุ...เป็นอะไรไปนะ "

 

 

" ไม่จริงน่า.....เรื่องเเบบนี้นะมัน " เอมุได้รีบวิ่งออกไปทันทีเเละภาพในคอมพิวเตอร์ก็คือเด็กสาวที่ใบหน้าเดียวกับฟิเลีย100เปอร์เซ็นท์

 

" เน่...เดียวสิ " คิริยะที่กำลังพยายามจะถามเเต่ก็ไม่ทัน

 

ระหว่างที่เอมูกำลังวิ่งไปยังห้องคนไข้ก็วิ่งชนกับคนที่มาโรงพยาบาลไปด้วยหลายคนถึงเเม้เข้าจะเผลอสะดุดขาตัวเองล้มท่ามกลางสายตาผู้คนเเทนทีจะเขินอายเเต่กลับกัดฟันลุกเเล้วรีบวิ่งต่อโดยทันที

 

" แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก " เอมุได้วิ่งมาถึงคนไข้ที่หน้าห้องมีเป็นชื่อทาเคะมิยะ โคโตเนะ เขาที่ยื่นมือไปจับประตูกำลังจะเปิดเเต่ก็ต้องชะงักนิ่งเเล้วรู้สึกลังเลก่อนจะกัดฟันเปิดออกภายในห้องมีเด็กสาวร่างนึ่งนอนสวมเนิร์ฟเกียร์ไม่ได้สติพร้อมสายน้ำเกลือที่ยังต่อพร้อมเครื่องเช็คชีพจร " ไม่จริงน่า...ไม่จริงใช่มั้ย "

 

เอมุได้เดินไปใกล้ๆเตียงก่อนจะมองเห็นหน้าชัดก็ยิ่งทำให้ตาของเข้าต้องเบิกกว้่างเมื่อคนที่นอนอยู่ตรงหน้านั้นคือฟิเลียยกเว้นเเต่สีผมของเธอเป็นสีน้ำตาลเข็มกว่า


 

วันต่อมา

 

ณ โรงพยาบาลโทโกะโรซาว่า เขต ไซตามะ

 

เอมุขึ้นลิฟท์ชั้นที่ 12 พอลิฟท์เปิดออกมาก็เต็มไปด้วยผู้ป๋วยเเละนางพยาบาลเเละญาติของผู้ป๋วยเขาได้เดินไปตามทางเดินก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าห้องๆนึ่งเเละเขาได้ใช่คีย์การ์ดที่ได้มาจากพยาบาลที่เคาน์เตอร์เปิดประตูเข้าไปด้านในซึ่งภายในก็ได้มีเด็กหนุ่มคนนึ่งยืนอยู่หน้าเตียงเเละข้างเตียงได้มีดอกไม้สีสวยวางตั้งอยู่

 

" ไง...คิริกายะคุง "

 

" เอมุ " เอมุได้เดินเข้าไปหาคิรกายะก่อนจะมองไปที่เตียงพบร่างอาสึนะที่นอนไม่ได้สติพร้อมสวมเนิร์ฟเกียร์เอาไว้อยู่

 

" ไม่คิดเลยนะ...ว่าอาสึนะจังจะเป็น1ในนั้นเหมือนกับฟิเลียนะ "

 

"งั้นหรอครับ "

 

จู่ได้มีเสียงฝีเท้ากำลังเดินเข้ามาซึ่งเป็นชายวัยกลางคนอายุประมาณ30-40กว่าถือข่อดอกไม้มาพร้อมสวมชุดสูทสีดำ

 

" โอ้ว....คิริกายะคุงมาด้วยหรอเเล้ว "

 

" อ่อ...ผมโฮโจ เอมุครับ เป็นเพื่อนกับคิริกายะคุงกับอาสึนะครับ " เอมุได้กล่าวเเนะนำตัว

 

" อ่อ....งั้นหรอขอบใจที่ดูเเลลูกสาวของฉันมาตลอด2ปีนะ "

 

" อ่า...ไม่หรอกครับเเหะๆ ต้องขอโทษที่มารบกวนนะครับ "

 

" ไม่เป็นไรๆ อยากมาเมื่อไรก็เชิญตามสบายเลย...คิดว่าเธอเองก็น่าจะมีความสุขเหมือนกัน "

 

" อ่า...งั้นผมเอาไปใส่เเจกันให้ครับ " เอมุได้เดินไปอาสานำช่อดอกไม้ไปเปลี่ยน

 

" อ่า...ขอบใจเธอมากเลยนะ "

 

เอมุที่รับช่อดอกไม้มาพร้อมถือเเจกันเดินไปก่อนจะผ่านหน้าชายคนนึ่งที่มาพร้อมกับพ่อของอาสึนะ

 

" โอ้..เธอยังไม่เคยเจอสินะ...เขาคนนี้คือหัวหน้าวิจัยของสึโกคุงน่ะ "

 

" สึโก โนบุยูกิ ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก " เขาได้เเนะนำพร้อมรอยยิ้มที่เหมือนคนปกติที่จิตใจดีเรียบร้อยเเละไม่นานเอมุได้นำเเจกันเดินมาวางเหมือนเดิมพร้อมเปลี่ยนดอกไม้

 

" คิริกายะ คาสึโตะ ครับ "

 

" ส่วนผมโฮโจ เอมุ ครับ "

 

" งั้นหรอทั้งสองคน คือผู้กล้า คิริโตะคุง กับเกมเมอร์ อัจฉริยะ เอ็มสินะ "  สึโกที่พอได้ยินชื่อก็รีบเดินเข้าไปจับมือเหมือนเจอดาราดัง


"อ่า...โทษทีนะ...พวกเราไม่ควรพูดถึงเรื่องภายในSAOเซิร์ฟเวอร์หรอกน่า   "

 

" อ่า..ประธานครับเกี่ยวกับเรื่องนั้นนะ...ผมต้องการอยากจะให้เป็นทางการสักทีนะครับ "

 

" เอ้...เรื่องนั้นหรอ...เเต่ว่าเธเเน่ใจเเล้วงั้นหรอเธอยังเป็นหนุ่มอยู่เลยเเถมมันเป็นอนาคตของเธอเลยนะ "

 

" ในหัวใจของผมมีเเค่เธอคนเดียวนะครับ " สึโกที่พูดพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเอานิ้วกันเเว่นขึ้นเล็กน้อย " คุณอาสึนะสวมชุดเเบบไหนก็ดูสวยไปหมด "

 

คิริกายที่ฟังเเล้วเดาออกไปทันทีว่ากำลังจะสื่ออะไรหัวใจก็เเทบเเตกสลายทันทีเอมุที่อ่านสถานการณ์ออกจึงมองออกเเต่ก็ได้เเต่ยืนฟังอยู่เงียบๆ

 

" นั้นสินะ...ขอเวลาตัดสินใจหน่อยเเล้วกัน " พ่อของอาสึนะที่หันไปมองลูกสาวตัวเองพร้อมคิดหนักก่อนจะนึ่งอะไรออก " อ่า...เรื่องนั้นไว้เเค่นั้นก่อนเเล้วกัน..พอดีมีประชุมสะด้วย คิริกายะคุง โฮโจคุง ไว้เจอกันใหม่นะ "

 

คิริโตะที่ตอนนี้ยังคงช็อคอยู่เอมุเลยเป็นฝ่ายก้มหัวลาเเทนเพียงคนเดียวเเต่สึโกเเทนทีจะตามพ่ออาึนะไปเเต่กลัยเดินไปอีกฝั่งผ่านเอมุไปมายืนข้างๆอาสึนะ

 

" ชั้นได้ยินมาว่าเธออยู่กับอาสึนะสินะ "

 

" คะ...ครับ " คิริกายะที่ตั้งสติได้จึงขานตอบออกไป

 

" เเต่ถึงอย่างนั้นความสัมพันธ์ของผมน่าจะลึกซึ่งกว่านะ " สึโกได้เอามือขึ้นไปสัมผัสเส้นผมของอาสึนะขึ้นมาก่อนจะสูบดมต่อหน้าคิริกายะที่ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากดูอย่างเดียวซึ่งเอมุเองก็เช่นกัน " ก็อย่างที่เธอคิดผมกับอาสึนะกำลังจะเเต่งานกัน" ใบหน้าของสึโกเปลี่ยนไปจากใบหน้าที่เป็นคนเรียบร้อยการเป็นคนที่โรคจิตเผยออกมา

 

" ใคร...จะไปยอมให้ทำเเบบนั้นกัน.. "

 

" แต่ว่านะ...มันก็ยังไม่เป็นไปตามกฎหมายหรอกน่า...ก็เเค่เหลือเพียงเเค่ชื่อของชั้นไปอยู่ในตระกูลยูกิเท่านั้นเอง ..ก็เธอนะไม่ได้ชอบชั้นสักนิด" สึโกได้ยื่นิ้วไปเเตะปากของอาสึนะตามใจชอบพร้อมลูบเเก้มเรี่ยวของเธอโดยไม่อายใคร " แถมพ่อเเม่ของฉันยังไม่รู้จักเธอเลย....ถ้าเกิดเเต่งงานไปก็คงถูกปฏิเสธเเน่นอนเเถมด้วยสถานการ์เเบบนี้ถือว่าโชคดีของชั้นเลย "

 

สึโกที่ยังลูบใบหน้าของอาสึนะจนเข้าข่ายล่วนลามเเล้วคิริกายะที่เริ่มหมดความอดทนเเต่เอมุได้เป็นคนกระชากเเขนสึโกออกมาเเทนทีจะเป็นคิริกายะ

 

" กรุณาเลิกลูบคล้ำใบหน้าของคนไข้ได้เเล้วละครับ...คุณสึโก...."

 

" นี้เเก " สึโกได้หันมามองด้วยเเววตาที่ขัดใจอย่างสุดๆ

 

" ไม่งั้นทางผมจะเเจ้งให้รปภมาลากตัวคุณออกไป..... "

 

" โห้วว....น่ากลัวจังน่าคุณเกมเมอร์อัจฉริยะคุง "

 

" ผิดเเล้ว...ตอนนี้ผมคือหมอ....ผมคงจะทนดูคุณทำไปมากกว่านี้ไม่ได้เเล้วละครับ "

 

" หึ " สึโกได้สะบัดมือออกจากเอมุเเล้วกำลังจะเดินจากไป

 

" ถึงผมจะไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวกับการเเต่งงานของครอบครัวอื่นก็ตาม....เเต่ว่าคุณตั้งใจใช่อาสึนะตอนที่ไม่ได้สติ "

 

" ก็นั้นมันสิทธิ์ของผมนิน่า...พวกเธอรู็มั้ยหลังจากที่บริษัทARGUSล้มละลาย SAOเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดนั้นได้ถูฏส่งให้ ยูกิ โซโช บริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ RCTไงล่ะ " ทั้งสองที่ได้ยินเเบบนั้นก็ต้องตกใจอย่างมาก " ส่วนชั้นทำงานอยู่ฝ่ายเทคโนโบยีวิจัยเเละพัฒนาFull-Drive..ก็หมายความว่าชีวิตของอาสึนะอยู่ในกำมือของชั้น "

 

" นี้คุณ!!! " เอมุได้หมดความอดทนได้หันไปกระชากคอเสื้อของสึโกเเละกำลังจะต่อยเเต่ก็คิดได้ว่าทำไปก็ไม่ได้อะไรจึงยอมปล่อย

 

" หึหึ...เป็นอะไรไปละ...ไม่ต่อยผมละห๋าาาา!!! " สึโกที่ไดใจได้ดึงเอมุออกก่อนจะต่อยเข้าไปที่หน้าของเอมุเต็มจนร่างกระเเทกกับโต๊ะจนเเจกันได้ล้มลงพร้อมน้ำในเเจกันได้ไหลลงบนฟัวของเขา " เอาเถอะ....ชั้นจะบอกอะไรกับพวกเธอสองคนละกัน....เลิกมาที่นี้เเล้วเลิกติดต่อกับตระกูลยูกิสะ...เเล้วใช่เวลานี้อำลาให้ซึ่งละกันผู้กล้าคุง "

 

สึโกได้ทิ้งคำพูดสุดท้ายก่อนจะเดินจากไปเอมุที่ได้เเต่เงียบซึ่งคิริกายะเองก็ยังคงช็อคซึ่งเวลาต่อมาทั้งสองได้ทำความสะอาดอะไรเรียบร้อยเเล้วกลับจากโรงพยาบาลโดยไม่พูดอะไรต่างฝ่ายต่างเเยกทางกัน

 

เอมุที่กำลังเดินไปอยู่ในสาธารณะเพียงลำพังพร้อมมองดูท้องฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังตกดินเเละสายลมที่ได้พัดผ่านอย่างเงียบสงบเเต่ว่าจิตใจของเขานั้นไม่ได้นิ่งสงบอย่างบรรยากาศที่เข้าได้รับเลย

 

" ดูสิๆๆ...นี้มันอะไรกันเนี่ย....คนในกรงนกละ "

 

" ไหนๆๆ  " 

 

เอมุได้ยินเสียงกลุ่มนักเรียนคุยกันเเต่เขาที่ได้เเต่ถอนหายใจ

 

"เอ้..จริงด้วย...มีจริงด้วยผู้หญิงเอลฟ์ละในเกมอะไรหรอ  "

 

" Alfheim Onlineนะ....สวยจังน่าอีเวนท์อะไรรึเปล่านะ "

 

" อืม...ไม่รู้สิ..เเต่ว่าสวยจังเด็กสาวผมสีน้ำตาลยาวกลางหลังเเบบนี้สเปกเลยละ "

 

เอมุที่ได้ยินรูปลักษณ์ที่กลุ่มนักเรียนพูโก็รีบวิ่งเข้าไปหานักเรียนกลุ่มนั้นทันที

 

" นี้!!!....ช่วยเล่าเรื่องเมื่อกี้ให้ฟังหน่อยสิ "

 

 

วันรุ่งขึ้น

 

ณ ตรอกซอยแห่งนึ่งได้มีบาร์ที่ชื่อว่า Dicey Café อยู่ภายในร้านที่ตกเเต่งเหมือนคลับบาร์ตอนกลางคืนพร้อมเพลงเเนวยุโรปเปิดทั่วร้านเเละที่เคาน์เตอร์ได้มีชายร่างนึ่งที่กำลังเช็ดเเก้วอยู่ก่อนจะมีเสียงเปิดประตูดังขึ้น

 

" โอ้ว...มาเเล้วงั้นหรอ " ซึ่งเจ้าของร้านก็คือเอกิลหรืออีกชื่นึ่ง เเอนดริล กีเบิร์ต ไมค์ ได้ทักทายคิริกายะ

 

" เเล้วมีคนอื่นนอกจากชั้นงั้นหรอ " คิริกายะที่ทักทายกัลบตามไสตล์ไม่ต่างจากในSAO

 

" หนวกหูน่า..เห็นเเบบนี้กลางคืนก็วุ่นวายน่าดูเลยนะอีกอย่างนอกจากนายก็มียังไงละ " แอนดริลได้ชี้ไปที่ด้านหลังของคิริกายะผมเอมุได้เดินเข้ามาในร้าน

 

" ไงทั้งสอง " เอมุได้เดินมานั่งข้างก่อนที่เเอนดริลจะเสิร์ฟกาเเฟให้

 

" เเล้วภาพที่ส่งมานั้นหมายความว่าไงหรอ? " คิริกายะที่เข้าเรื่องได้หันไปมองเเอนดริลเเละเอมุที่รู้เรื่องเเล้ว

 

" ก่อนอื่นนายรู้จักนี้มั้ย " เเอนดิรลได้หยิบเกมนึ่งขึ้นมาก็คือAlfheim Online

 

" เกมหรอ? "

 

" อามิวสเฟียร์ เกม MMOที่รับช่วงต่อจาก เนิร์ฟเกียร์ "

 

" งั้นก็เป็นเกม MMO เสมือนจริงเหมือน SAOงั้นสินะ "

 

" ดินเเดนแห่งภูติงั้นหรอ? เหมือนชุมชนหรอ "

 

" ก็ไม่เชิง....เป็นเกมที่เน้นความสำคัญไปที่สกิลของผู้เล่น "

 

" สกิลของผู้เล่นหรอ? "

 

" ก็หมายความว่าไม่มีเลเวลจริงๆ...เเต่ใช่สกิลเสริมเอา..การต่อสู้ขึ้นอยู่กับทักษะกีฬาของผู้เล่นนะ "

 

" ก็เหมือนSAOที่มีเวลย์เเต่ไม่มีสกิลดาบก็เท่านั้นเอง...เป็นเกมที่กำลังฮิตเลยละเห็นว่าบินได้ด้วยละ "

 

" บินหรอ "

 

" เห็นว่าเป็นภูติเลยมีปีก...มันถูกเรียกว่าFlyengineพอชินเเล้วก็จะบินได้อย่างอิสระเลยละ...เเต่ก็ยากเอาการเลยละ "

 

" เห้....ก็คงยากจรงๆนั้นเเหละการที่จะควบคุมปีกที่มนุษย์ไม่มีได้บางคงจะใช่กล้ามเนื้อหลังได้การควบคุม "

 

" อะ...เเฮ่ม " เอมุที่นั่งฟังทั้งสองคุยอยู่นาน " เข้าเรื่องดีกว่านะ "

 

" อะ..อ่า..จริงด้วย..เเล้วไอเกมที่กำลังฮิตเนี่ยมันเกี่ยวอะไรกับอาสึนะกัน " คิริกายะที่ตั้งสติได้ก่อนจะวกเข้าเรื่องและเอมุก็ได้เปิดรูปนึ่งที่ค่อยชัดให้คิริกายะดูซึ่งมองมุมในก็เป็นอาสึนะไม่ผิดเเน่

 

" ตอนเเรกผมก็ไม่เชื่อหรอก....พอได้ยินเด็กนักเรียนคุยกัน..คิดว่าไง "

 

" อืม...เหมือนกันมาก....อาสึนะไม่ผิดเเน่ "

 

" ว่าแล้วนายต้องพูดเเบบนี้ " เเอนดริลได้เอ๋ยออกมาก่อนที่คิริกายะจะเงิยหน้าขึ้นเเล้วถามออกมา

 

" บอกมาที่ว่าที่นี้คือที่ไหนนะ "

 

" ในAlfheim onlineละ...เป็นสถานที่ทีถูกเรียกว่าโลก....ซึ่งบนยอดต้นไม่มีปราสาทในตำนานอยู่ผู้เล่นได้เเบกกันเป็น9เผ่าตามเเข่งขันเพื่อไปให้ถึงปราสาทเป็นอันดับเเรก " เอมุได้อธิบายเกี่ยวกับโลกต้นไม้อย่า

ละเอียด

 

" บินไปก็ได้ไม่ใช่หรอ "

 

" ดูเหมือนว่าจะมีขีดจำกัดในการบินอยู่นะ ไม่สามารถบินได้ตลอดเวลาหรอก..เเต่ว่าก็มีเพลย์เอยณื5คนต่อตัวกันเเล้วบินขึ้นไปเหมือนจรวด " เเอนดริลได้อธิบายต่อ

 

"อะ....นั้นสิน่าแบบนี้นิเองฟังดูบ้าเเต่ก็เข้าท่าดีนิ " คิริกายะที่เเอบตกใจเล็กน้อยเเต่เขาเองก็คิดว่าเป็นวิธีที่ไม่เลว

 

" เเต่ว่านะ.....ถึงเเม้จะทำเเบบนั้นก็ทำได้เพียงเเค่กิ่งไม้ที่ต่ำที่สุดของต้นไม้ละ..เเละก็มีคน1ในนั้นได้เห็นอะไรบางอย่างจึงถ่ายรูปไว้ " เอมุได้เล่าไปพร้อมยื่นรูปที่มีกรงนกสีทองอยู่

 

" กรงนกงั้นหรอ "

 

" พอลองซูมเข้าไปที่กรงเท่าที่ทำได้ก็...เจอนี้ "  เอมุได้โชว์รูปนึ่งที่เห็นลางๆเป็นอาสึนะ

 

" เเต่ว่าทำไมอาสึนะถึงไปอยู่ที่นั้นได้ละ " คิริกายะได้หยิบเกมขึ้นมาก่อนจะหันไปด้านหลังเเล้วอ่านผู้ผลิตก็ต้องตกใจเมื่อผู้ผลิตก็คือRCT Progress " เอกิล ขอไอนี้จะได้มั้ย "

 

" ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก...เเต่จะไปไหนหรอ "

 

" อยากจะไปดูด้วยตาตัวเองนะ " คิริกายะที่เก็บเกมไปพร้อมหันมาพูด " เกมที่สามารถตายได้นะมันหมูไปเเล้วละ " ทำให้เอกิลเเละเอมุมองด้วยความเป็นห่วงขณะที่คิริกายะยกกาเเฟดื่มที่เดียวหมดเเก้ว " ต้องไปซื้อฮาร์ดเเวร์ด้วย "

 

" ใช่เนิร์ฟเกียร์ก็ได้นะ...อามิวสเฟียร์ก็เเค่รุ่นที่พัฒนาที่มีความปลอดภัยเท่านั้นเอง " แอนดริลได้เเนะนำให้

 

" ได้ยินเเบบนั้นก็ใจชื่นขึ้นหน่อย " คิริกายะก็ยิ้มมุมปากออกมา

 

" ไปช่วยอาสึนะให้ได้ละ.....ไมม่งั้นการต่อสู้ของพวกเราก็คงไม่จบสิ้นสะที " เเอนดิรลได้ยื่นมือออกไปพร้อมยิ้มออกมา

 

" ถ้าหากว่าที่นั้นมีคุณอาสึนะอยู่ก็หมายความว่า....เพลย์เยอร์300ชีวิตก็อาจจะอยู่ที่นั่นด้วยเเบบนี้ผมเองก็ต้องไปด้วย "

 

" อ่า.....สักวันพวกเราทุกคนจะต้องมาเจอกันที่นี้เเน่นอน " คิริกายะที่ได้เข้ากำปั้นไปเเตะทั้งสอง

 

ณ ห้องพักเเห่งนึ่ง

 

เอมุได้กลับมาพร้อมเนิร์ฟเกียร์ที่เคยใช่จากCRเเอบเอามาพร้อมก้มมองดูมันในสภาพที่มีลอยถลอกอยู่บางจุด

 

" ฟิเลีย.... "

 

" เอมุ...นายเองก็อยากจะไปช่วยเธอใช่มั้ยละ " พาราด็อกได้ออกมาจากร่างของเอมุได้มายื่นอยู่ตรหน้า

 

" การต่อสู้ของพวกเรา...ยังไม่จบมีเเค่พวกเราเท่านั้นที่จะจบทุกอย่างลงเเล้วผิดคดีSAO "

 

" ใจเต้นตึกจักเลยละ....ไปกันเถอะ " พาราด็อกได้ยิ้มออกมาก่อนจะกลับเข้าไปในร่างของเอมุซึ่งเอมุได้ติดตั้งเกมAlfheim Onlineลงในเนิร์ฟเกียร์ก่อนจะมองมันอีกครั้ง

 

" ขอร้องละ....ช่วยให้ผมยืมพลังด้วยเถอะ " เอมุได้สวมเนิร์ฟเกียร์เเล้วนอนลงพร้อมเดินเครื่องก่อนจะหลับตาลง " Link Star "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #89 Master Zero X Advent (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 04:45

    เริ่มต้นมาได้ดีมากครับ น่าอ่านต่อ แล้วสะใจที่เอมุใช้ฐานะของหมอ จัดการ-ตัวแสบได้ แต่ผิดหวังที่ฟีเลียไม่ได้ตื่นอยู่นะ เสียดายมาก ถ้าหาทางให้เจอแบบจับยัด คือ เลิกอ่าน ตอนแรกจะให้9 แต่มีคำผิดอยู่ 8/10

    #89
    0
  2. #48 นักเสพcrossover ที่ผ่านทางมา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 17:46

    เริ่มบทALO แล้ว น่าติดตามมากครับ จะมีร่างใหม่โผล่มั้ยนะ

    #48
    1
    • #48-1 รชต สุจินรัตน์ (จากตอนที่ 18)
      25 มีนาคม 2562 / 22:25
      มีอีกร่างหนึ่งที่ยังไม่ปรากฏคือร่างvrxครับ
      #48-1