[Fic Naruto] Different Love ความแตกต่าง ..ระหว่างรัก

ตอนที่ 41 : ♥~ Chapter 36 : เพราะฉันไม่ใช่นางเอก ~♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ก.ค. 56

[Fic  Naruto] Different  Love

ความแตกต่าง..ระหว่างรัก

 ~ Chapter 36 : เพราะฉันไม่ใช่นางเอก ~

 

            Ino Talk :

            สืบเนื่องจากเมื่อวานที่เท็นเท็นผู้เคราะห์ร้ายโดนเศษแจกันที่เทมาริทำแตก กระเด็นบาดเข้าที่ขาอย่างจัง ฉันจึงต้องทำหน้าที่เพื่อนที่แสนดีพายัยนั่นไปห้อง พยาบาลของโรงเรียนที่เปิดไว้ทุกวันเผื่อเหตุฉุกเฉินไม่เว้นแม้แต่วันเสาร์หรืออาทิตย์ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะมีอาจารย์คุมห้องนี้อยู่ตลอดหรอกนะ ก็ห้องพยาบาลไม่ได้มี คนเข้ามาใช้บ่อยขนาดนั้นนี่นา

            โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุด ที่นี่จึงไม่ค่อยมีคนมาเพล่นพล่านมาก(แต่ก็มีอยู่บ้าง)

            “ปวดแผลชะมัดเลย ไหนยัยซากุระบอกว่ามันไม่เป็นอะไรมากไง T^T”

            “ไม่ต้องมาทำหน้าหงอยเลย ฉันรู้ว่าเธอเคยโดนหนักกว่านี้มาแล้ว”

            “แต่ครั้งนี้มันเจ็บมากจริงๆนะ -3-”

            “เท็นเท็น เธอไปเอานิสัยง้องแง้งแบบนี้มาจากไหน”

            “อ๋า~ เปล่าเลยนะ ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ -3-” อ๋ออ เหรอยะ -___-

            “ไม่ใช่เป็นเพราะใครหรอกเหรอ”

            “พูดอะไรของแกน่ะ เงียบไปเลยนะ พาฉันขึ้นไปห้องพยาบาลได้แล้ว” เท็นเท็นพูดพร้อมใช้มือชี้ไปข้างหน้า ฉันประคองเท็นเท็นขึ้นบันไดอย่างกล้าๆกลัวๆ และเราก็มาถึงห้องพยาบาลได้โดยสวัสดิภาพ (ก่อนหน้านี้ล้มลุกคลุกคลาน กันไปหลายรอบ)

            “นั่งรออยู่นี่ก่อนนะ ฉันจะไปเอายามาทาให้”

            “รู้แล้วน่า รีบไปเถอะยัยหมูอ้วน”

            “อยากตายด้วยยาพิษมั้ยเท็นเท็น - -+” ฉันหันไปส่งสายตาอัมหิต ก่อนจะ เดินออกมาหายาจากตู้ยาที่อยู่ฝั่งข้างนอกติดกับห้องพักฝ่ายผู้ชาย คือลักษณะของห้อง พยาบาลนี้ จะเป็นเหมือนห้องโถงใหญ่ แล้วแบ่งเป็น 3 โซน ฝั่งขวาเป็นห้องพักคนป่วย สำหรับผู้หญิง ตรงกลางเป็นตู้ยา โต๊ะอาจารย์เวรประจำห้องพยาบาล(ที่ไม่ค่อยจะมา) และฝั่งซ้ายเป็นห้องของผู้ชายค่ะ

            ฉันกวาดสายตาหาแอลกอฮอล์และเบตาดีนขวดเหลือง(เบสิกสุดๆ)สำหรับ ทำแผลให้เท็นเท็น ถึงซากุระจะบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก แต่ฉันก็อดห่วงไม่ได้ ก็มันบาดเข้าไปลึกจะตาย ทำไมถึงบอกว่าไม่เป็นอะไรได้นะซากุระ -___-

            ทำไมกันนะ ห้องพยาบาลไม่มีแอลกอฮอล!!

            “เท็นเท็น อยู่ที่นี่ก่อนนะ ฉันจะออกไปซื้อแอลกอฮอลกับยาทาแผลมาให้ แปปเดียวเดี๋ยวฉันมา” ฉันชะโงกหน้าเข้าไปพูด เท็นเท็นพยักหน้าแล้วเอนตัวพิงหัวเตียง ฉันจึงเดินออกมาจากตึกแล้ววิ่งไปที่ร้านขายยาแถวนั้น (ไกลเอาการอยู่)

            ฉันกลับมาที่ห้องพยาบาลด้วยความรวดเร็ว ยังไม่ทันที่จะผลักประตูเข้าไปใน ห้องที่เท็นเท็นอยู่ หูเจ้ากรรมก็ดันไปได้ยินเสียงคนสองคนคุยกัน แหม่... เสียงคุ้นซะด้วย

            “ต้องพักผ่อนมากๆนะซาอิ วันหลังจะได้ไม่เป็นลมล้มพับแบบนี้”

            “!!!” ฉันขอโทษเท็นเท็นในใจก่อนจะแนบหูเข้ากับประตูห้องผู้ชายที่ปิดสนิท อยู่ตอนนี้

            “ไม่เป็นไรหรอก มีเธออยู่ตรงนี้ฉันก็ไม่เป็นอะไรแล้ว”

            “คนบ้า!

            “” เหอะ!! อยากรู้นัก ใครกัน!!!!

            คิดได้เท่านั้นฉันก็หาช่องทางสำหรับแอบมองทันที ดีที่อีกฝั่งมีหน้าต่างเป็น กระจกใสขนาดพอประมาณสำหรับให้อากาศถ่ายเทอยู่ ฉันจึงใช้ที่ตรงนั้นเป็นที่ สอดส่องการกระทำของคนสองคนที่อยู่ภายในห้องนี้ได้

            และมันก็เป็นแบบที่ฉันคิด

            “ซาอิ ปล่อยนะ อายคนอื่นเค้าหน่อยสิ”

            “ไม่มีหรอก ในนี้มีแค่เรา..ฮิคาริ”

            ฮิคาริ..?

            ฉันไม่สามารถทนดูได้อีกต่อไป!! ฉันกระแทกหน้าต่างที่เปิดเพื่อถ่ายเทอากาศ บานนั้นให้ปิดลงเสียงดังอย่างจงใจ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเขาสองคนเด้งตัวออกจากเตียง แทบไม่ทัน แต่เรื่องอะไรฉันจะให้สองคนนั้นรู้ล่ะ ว่าเป็นฉัน

            ฉันเดินกลับเข้าไปหาเท็นเท็นด้วยอารมณ์ดีติดลบถึงขีดสุด!!!

            “อิโนะทำไมไปนานจัง เหวอออ”

            “นั่นเนจิใช่ไหม เนจิ ฝากเพื่อนฉันด้วย ฉันมีธุระ!!” สายตาฉันเหลือบไปเห็นเนจิ ที่ยืนอยู่ข้างเตียงเท็นเท็นก็พอจะรู้ ว่าไอ้สองคนนี้มันอะไรยังไงกัน แต่ถ้าเนจิอยู่ที่นี่ ก็แปลว่าซาอิต้องมากับเนจิสิ แล้วนังนั่นมันเสนอหน้ามาจากไหน!!

            ฉันโยนถุงยาที่ซื้อมาให้เนจิ แล้วเดินออกไปหาอะไรทำให้หายโมโห

            ..ว่าแต่ คนอย่างฉันเนี่ย จะทำอะไรดีนะ J..

 

            Neji Talk :

            ผมมองอิโนะอย่างไม่เข้าใจ ไม่ต่างจากเท็นเท็นในสภาพหมดฤทธิ์ในตอนนี้

            “ช่างยัยนั่นเถอะ ไปโมโหอะไรมาเป็นอย่างนี้ทุกที” เท็นเท็นพูดพร้อมกับเอื้อมมือ มาดึงถุงยาที่อยู่ในมือผม

            “จะทำอะไร”

            “ก็จะทำแผลไง”

            “เป็นคนป่วยก็เจียมตัวหน่อย อยู่นิ่งๆไปเลย”

            “เจ็บ -^-

            “ยังไม่ได้ทายา จะเจ็บได้ยังไง”

            “คำพูดนายอ่ะ เจ็บ -^-” ผมไม่ตอบอะไร แต่เปิดขวดยาออกแล้วเดินไปเอาสำลี มาทำแผลให้เท็นเท็น ใครปฐมพยาบาลให้ยัยนี่กันนะ แค่เอาผ้าก๊อซพันหลวมๆไว้ แบบนี้มันจะหยุดเลือดได้ยังไง เป็นความคิดที่สิ้นคิดดี (?)

            “ใครทำแผลให้”

            “หา? ก็ซากุระทำให้”

            “ฝากบอกยัยนั่นด้วย ว่าพันผ้าก๊อซได้น่าเกลียดมาก -__-

            “อ๋อ ผ้าก๊อซน่ะฉันพันเองแหล่ะ แฮ่ะๆ”

            “ยัยเซ่อ เธอโดนแจกันบาดตอนไหนนะ”

            “ก็..เมื่อคืน”

            “ให้ตายสิ รู้มั้ยว่าแผลมันลึกมาก”

            “แต่ซากุระบอกฉันว่าแผลมันนิดเดียว ไม่เป็นไรนะ แล้วก็หายามาทาให้เลย”

            “เธอโดนเพื่อนโกหกแล้วล่ะเท็นเท็น มันลึกมาก แล้วตอนนี้เลือดเธอก็ยังไม่หยุด”

            “ฉันจะตายมั้ย T^T

            “ง้องแง้งชะมัด” ผมกำลังทำแผลให้เท็นเท็นเหมือนกับกำลังทำแผลให้ใครคน หนึ่ง ให้ตายสิ ไม่อยากเป็นคนแบบนี้เลย

            ไม่อยากเอาใครมาแทนใคร

            “นี่ เจ็บนะ!!” 

            “อา ขอโทษที เหม่อนิดหน่อย”

            “เอามาเลย ฉันทำเองได้” ผมไม่ตอบ แต่ยังคงบรรจงทำแผลนั้นต่อไป

            คงอยากรู้เรื่องผมน่ะสิ ผมเคยมีใจให้กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนที่ใจดีมากๆ รักในความสงบเหมือนผม เราเข้ากันได้ ผมยังจำนัยน์ตาสีน้ำตาลเด่นนั้นได้ดี ผมรักเธอ รักทุกอย่างที่เป็นเธอ รักดวงตาคู่สวยนั้น รักในรอยยิ้ม รักในเสียงหัวเราะ ผมรักเธอมาก จริงๆ.. แต่ฟ้าก็เล่นตลกกับผม

            ฟ้าพรากเธอไปจากผม โดยไม่มีวันย้อนกลับมาอีก ชะตาคนเรานี่..ตลกเนอะ ผมไม่คิดจะเปิดใจให้ใครอีก จนเท็นเท็นเข้ามาเปลี่ยนชีวิตผม..เธอเหมือนกันเกินไป

            “เสร็จแล้ว”

            “ขอบคุณนะ” รอยยิ้มสดใสแบบนี้ เหมือนกับเธอคนนั้นของผมไม่มีผิด

            “เธอ

            “ว้าย!” เท็นเท็นล้มลงมาในอ้อมแขนผมได้ทันพอดิบพอดี เมื่อกี้เท็นเท็นพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นและยืน แต่แผลน่าจะตึง ทำให้เธอล้ม ลงมาแบบนี้ ได้มองตาเธอใกล้ๆแบบนี้..

            เหมือน..เหมือนมาก

 

            Ino Talk :

            ฉันกลับมาที่ห้องพยาบาลอีกครั้ง แต่พบว่าเท็นเท็นไม่อยู่แล้ว คงจะออกไปกับ เนจิล่ะมั้ง ช่างมันเถอะ เรื่องนั้นไม่ใช่เป้าหมายของฉัน เป้าหมายของฉันน่ะ อยู่นี่..

            ฉันผลักประตูห้องพักชายเข้าไป เห็นซาอินอนอยู่ตรงที่เดิมเหมือนก่อนหน้านี้ แต่ไม่มีผู้หญิงคนนั้น หึ

            “ไง”

            “คุณอิโนะ..?”

            “ไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใครล่ะ หืม” ฉันยิ้มกริ่ม

            “ก็ไม่มีใครนี่ครับ ^^” ฉันไม่ต้องการ..ยิ้มจอมปลอมแบบนั้น

            “ว้า ฉันนึกว่าผิดหวังซะอีก ที่คนที่เดินเข้ามาเป็นฉัน”

            “ไม่เห็นมีอะไรที่ต้องผิดหวังนี่ครับ”

            “อยู่กับฉันไม่ต้องพูดห่างเหินแบบนี้ก็ได้ คุณ’ กับ ‘ครับ’”

            “อ่ะ..อื้ม ^^

            “เป็นอะไรถึงมานอนที่นี่ได้”

            “ปวดหัวนิดหน่อยน่ะครั..

            “ถ้าพูดคำว่าครับอีกครั้งเดียว ฉันจะลงโทษนาย”

            “อื้ม”

            “ไหน..ขอดูอาการหน่อยสิ” ฉันเบียดตัวเข้าไปใกล้ซาอิในระยะใกล้จนแทบจะ รวมร่างกัน ซาอิดูเหมือนจะตกใจอยู่ไม่น้อยกับการกระทำอย่างฉัน แต่แล้วไง? ฉันก็คือ ฉัน อยากได้อะไร..ก็ต้องได้

            “ตัวนายร้อน..จังนะ” ฉันร่ายสายตาเฉี่ยวคมไปบนใบหน้าของคนตรงหน้า ยั่วเหรอฉันเปล่านะ เปล่าจริงๆ J

            “อะ..เอ่อ ครับ”

            “นายพูดคำว่าครับอีกแล้วนะ..” 

            “

            “ฉันจะลงโทษนาย” ฉันยิ้มกราย ก่อนจะประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากเขา ซาอิตกใจมาก พยายามดันตัวฉันให้ออกห่าง แต่ยังไงซะ..ผู้ชายก็คือผู้ชาย จากมือที่ เคยผลักไสกลับดึงตัวฉันให้ชิดเข้าไปยิ่งกว่าเดิม ฉันเริ่มจะกลายเป็นผู้ถูกกระทำแทน ผู้กระทำ

            และแน่นอนว่า.. เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ไม่สามารถหนีพ้นจากสายตาของ โมโมเอะ ฮิคาริไปได้

            ถ้าละครเรื่องนี้มีตัวละครอยู่สามคน พระเอกก็คงหนีไม่พ้นซาอิ ส่วนคนที่ พระเอกรักก็คือนางเอก นั่นคือฮิคาริ ส่วนฉัน.. เหมาะกับบทนางร้ายที่สุดแล้ว..

            เดาได้ไม่ยาก ว่านางเอกของซาอิร้องไห้ฟูมฟายและวิ่งออกจากห้องนี้ไป

            ถ้าดีไม่ได้ ก็ต้องร้ายให้สุด จริงไหม J

 

 

            จุดพลุฉลอง!! นิยายเรื่องนี้อัพแล้วนะค้าาา  \(^__^)/ กลับมาในแบบที่ เข้มข้นยิ่งกว่าเดิม ฮ่าๆ เห็นว่าเรื่องอิโนะไม่อัพเดทเลย ตอนนี้เลยขอจัดเต็มให้หน่อย อิอิ ไม่ต้องงงนะคะ ว่าอิโนะจะกลายเป็นนางร้ายจริงเหรอ แค่เกือบๆล่ะค่ะ 555555

            รีดเดอร์เคยมีประสบการณ์แบบว่า เป็นคนดีแต่โดนทำร้ายมั้ยคะ? ไม่รู้ล่ะ ว่ารีดเดอร์เคยมั้ย แต่ที่แน่ๆอ่ะ ไรเเตอร์เคย 55555 เป็นฟิลแบบว่า ทำไมนะ..ฉันอุส่าต์ ดีกับเธอขนาดนี้แล้ว ทำไมฉันยังโดนทำร้ายยย ฮ่าาา ฟิลนี้เลยถูกถ่ายทอดเข้าไปให้ อิโนะเต็มๆ หวังว่าจะไม่ผิดหวังกันนะคะ

            ตอนนี้สอบเสร็จแล้ว จะพยายามหาเวลามาอัพให้บ่อยที่สุดนะคะ  :D

 

            อย่าเพิ่งปิดออกจากหน้านี้นะคะ อ่านก่อน TT

คือไรเตอร์คิดพล็อตนิยายเรื่องใหม่ออก  2 เรื่องค่ะ เรื่องหนึ่งเป็นคู่เนจิกับเท็นเท็น ส่วนอีกเรื่องเป็นเรื่องของชิกามารุกับเทมาริ (ไม่ใช่เรื่อง Destiny Marrid Plan นะคะ) ไม่แน่ใจว่าอยากอ่านกันหรือเปล่า หรืออยากอ่านแต่กลัวไรเตอร์ไม่อัพฟิคเก่าก็ไม่รู้ 55555 เลยลองมาถามดูค่ะว่าอยากอ่านมั้ย ถ้ามีคนตอบว่าอยาก ไรเตอร์จะลองลงทีเซอร์ของเรื่อง (ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร 55555) ให้อ่านดูก่อนค่ะ เผื่อชอบจะได้เปิดเรื่องใหม่อีกเรื่องเลย :D

            ว่างๆจะมาชวนฝอยอีก อิอิ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ เป็นกำลังใจให้ด้วย >__<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

831 ความคิดเห็น

  1. #784 เลดี้หน้าด้าน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 12:01
    อร๊ายยยยย ความหลังของเนจิ>..<

    เท็นเท็นสู้ๆ!
    #784
    0
  2. #780 อิอิ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 17:11
    อยากอ่าน
    #780
    0
  3. #778 lovesasukekung (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 12:12
    สุดยอด ชอบอิโนะเวอร์ชั่นนี้มากค่ะ อย่าลือแต่งซาสึซากุอีกนะคะ ;)
    #778
    0
  4. #777 konnaruk > (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 23:27
    รออ่านตอนถัดไปยุนะค่ะ 
    #777
    0
  5. #776 BelFran (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 18:18
    อัพแล้ววววว>< ฟิคเรื่องใหม่อยากอ่านค่ะ เปิดเรื่องแล้วจะไปติดตามนะคะ
    #776
    0