[Fic Naruto] Different Love ความแตกต่าง ..ระหว่างรัก

ตอนที่ 29 : ♥~ Chapter 24 : กิจกรรมที่รอคอย ~♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 ต.ค. 53

[Fic Naruto] Different Love

ความแตกต่าง..ระหว่างรัก

 

~ Chapter 24 : กิจกรรมที่รอคอย ~

 

 

.. เมื่อทั้งหกคนมาถึงโรงเรียน  1 ในนั้นที่เพิ่งเคยมาครั้งแรกก็ได้แต่มองบรรยากาศโดยรอบตาไม่กระพริบ  ทั้ง ๆ ที่ยังคงสีหน้าแบบปกติไว้อยู่ แต่ในใจนั้นกลับเบิกโพลง เขาคิดว่าไม่น่าเชื่อว่าโรงเรียน

ที่นี่จะสะอาดน่าอยู่ได้ขนาดนี้  ที่เมื่อวานมาถึง เขามัวแต่สังเกตว่าที่พี่เขยในอนาคตอยู่ จึงไม่ได้มองไปยังตัวโรงเรียนที่จะย้ายมาอยู่ใหม่  เมื่อได้มาเห็นกับตา .. ก็ต้องยอมรับ .. ว่าเยี่ยมจริงๆ

 

เฮ้ ! ไม่กระพริบเลยน้า ~” เท็นเท็นโผล่มาแซว จนเทมาริต้องตบแขนไปหนึ่งที ข้อหาทำร้ายน้องชายสุดรัก

เดี๋ยวแกก็ได้ผมเพิ่มอีกจุกหรอกซากุระที่เดินข้าง ๆ ก็พูดด้วยอีกคน

กาอาระเป็นไงมั่ง โรงเรียนที่นี่น่ะผู้เป็นพี่สาวเอ่ยถามน้องชายที่ตอนนี้กำลังหลงใหลโรงเรียนที่นี่อยู่

“…” ดูเหมือนผู้ถูกถามจะยังไม่รู้ตัวว่ามีใครกำลังพูดด้วยอยู่

กาอาระ!เทมาริสะกิดแขนน้องชายเบา ๆ ก่อนที่จะสะดุ้งนิด ๆ ด้วยความตกใจจากสะกิดเมื่อสักครู่ แต่ก็ยังคงมาดเข้มเอาไว้

หืม ? ว่าไงนะเขาถามด้วยเสียงเข้ม ที่สาวๆ เราดูออกหมดทุกคน

..พจน์ชัดๆ..

อันที่จริงพวกเธอก็ไม่เข้าใจนักหรอกว่าทำไมผู้ชายหล่อ ๆ ทุกคนถึงต้องคงมาดเข้มให้สาวกรี๊ดตลอดเวลา ถ้าเพียงแค่อยากให้สาวกรี๊ด แต่พอเจอเข้าก็บอกปัดๆว่ารำคาญอยู่ดี  แต่พวกเธอก็ไม่มีใคร

ปฏิเสธสักคน ว่ามันทำให้ดูหล่อจริง ๆ

ฉันถามว่า โรงเรียนนี้เป็นยังไงมั่งเทมาริพูดกับน้องชายชัดถ้อยชัดคำให้ฟังดูชัดขึ้น เหมือนประชดอีกฝ่าย

อืม .. ดีฝ่ายถูกถามตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันไปเชยชมบรรยากาศที่เต็มไปด้วยต้นซากุระเรียงรายกันอยู่เต็มข้างทาง  แต่ก็ต้องหมดไป เมื่อเดินเข้ามาถึงตึกอาคารเรียนของเขาเองแล้ว  ถึงแม้อายุจะ

น้อยกว่า แต่ต้องมาเรียนอยู่กับชั้นพี่ ๆ เพราะว่าสมองที่ไวกว่าเด็กธรรมดาทั่วไป ทั้งเรื่องวิชาการ และเรื่องทั่วไป  ทำให้ชื่อเสียงของเขาโด่งดังไปทั่วซึนะ และไม่แน่ อาจจะมาถึงโคโนฮะก็เป็นได้

ครืด ~

ถึงแล้วล่ะห้องเรียนอิโนะเปิดประตูออกแล้วเดินนำเข้าไป  พยายามมองหาโต๊ะเรียนให้กาอาระนั่ง ที่คาดว่าคงได้จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เห็นกาอาระบอกว่าเมื่อ 2 – 3 วันก่อนได้โทรมาแจ้งที่

โรงเรียนแห่งนี้แล้ว และได้รับยูนิฟอร์มเครื่องแบบมาเมื่อวาน

มองหาอะไรย๊ะ ยัยหมูซากุระที่ยืนมองอิโนะหันซ้าย หันขวาอยู่ เอ่ยปากถามด้วยความสงสัย

แก ๆ แกช่วยฉันหาที่นั่งให้กาอาระหน่อยสิอิโนะให้ซากุระช่วยอีกคน ซากุระกวาดตามองหาไปทั่ว แต่ก็ไม่เจอ  เธอจึงลากทั้งหมดไปนั่งที่ของแต่ละคน ส่วนกาอาระนั้นก็บอกว่าจะเดินดูบรรยากาศ

รอบห้องหน่อย  แม้จะอยากขัดเพียงใดก็ทำไม่ได้  เพียงเพราะว่ากลัวคุณชายคนเล็กแห่ง ซาบาคุ โนะ จะเกรี้ยวเอาได้ = =

 

แต่นั่นก็ไม่ใช่ที่สนใจอีกต่อไป เมื่อคุณชายทั้ง 5 ที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่วันก็เดินเข้ามาในห้องอย่างสง่างาม  สาวๆ ในห้องต่างซุบซิบๆ กรี๊ดไปตาม ๆ กัน แม้แต่ซากุระเอง ยังแอบเขิน ๆด้วย  แต่ความรู้สึกนั้น

ก็ต้องวูบลง เมื่อความรักเปลี่ยนมาเป็นความอาฆาตแค้น - -+

 

สตรีผมแดงเพลิงวิ่งเข้ามากอดแขนซาสึเกะ ราวกับว่าเขานั้นเป็นของตัวเอง ซากุระเห็นแล้วก็อยากเดินเข้าไปพูดตรงๆ  แต่ด้วยความที่ว่าซาสึเกะจะมองเธอผิดไป จึงไม่กล้า ได้แต่มองแม่นั่นทำอะไร

ตามใจ เธอคิดในใจ

.. ทำไมไม่สลัดยัยนั่นทิ้งไปนะ ..

เพราะกิริยาที่ซาสึเกะกำลังทำตอนนี้ คือยืนอยู่เฉย ๆ แม้ไม่ได้ยิ้ม หรือมองอะไร แต่มันก็เหมือนเป็นการเชิญชวนให้ทำแบบนั้นมากกว่า

 

มันมากไปแล้วนะ !

 

เธอแอบกระฟัดกระเฟียดอยู่ในใจ  จนหน้าเริ่มแดง

ซา..ซากุระ  ใจเย็น ๆอิโนะที่แอบมองซากุระอยู่แอบพึมพำคนเดียวเงียบ ๆ หวังว่ามันจะลอยไปเข้าหูเพื่อนเธอได้  แต่มันลอยหายไปในอากาศงั้นเลยสิ

 

ซาสึเกะขา .. ไม่ไปเยี่ยมเยียนห้องเรียนของคารินบ้างเหรอคะ .. อยู่ในนี้น่ะ .. บรรยากาศไม่ดีเอาเสียเลยประโยคข้างท้าย เธอจงใจกวาดตามองไปรอบ ๆ ห้อง พร้อมแผร่รังสีอัมหิตกระจายไปทั่ว 

แม้แต่ซากุระเองยังรู้สึกได้

ฮึ่ย ! จะยั่วไปถึงไหนนะเธอบ่นเบา ๆ แล้วหันหน้าไปทางอื่น เพื่อสงบสติอารมณ์  ตอนนี้ทุกคนลืมเรื่องกาอาระไปโดยปริยาย (เอ๊า !?) เพราะมัวแต่มาสนใจคนสองคนที่อยู่หน้าห้องนี่แหล่ะ

ซาสึเกะ ! ทำไมนายไม่เดินออกมาเล่า !แม้แต่สาวหมวยเองก็ยังอดอารมณ์เสียไม่ได้ ซ้ำยังหงุดหงิดซ้ำสองเมื่อเนจิที่นั่งอยู่ข้างๆ นั่งกอดอกหลับตาเหมือนไม่รับรู้เรื่องราวอะไร

 

เพื่อนนายจะเสร็จมันแล้วนะเฮ่ย ! ไม่ห่วงบ้างเลยหรือไง !

 

เธอแอบตะหวาดเขาในใจ  และคำตอบที่เธอคาดว่าจะได้รับคือ ‘ไม่

นา.. นารุโตะคุง..ฮินาตะที่นิ่งเงียบอยู่นาน เอ่ยปากเรียกคนข้าง ๆ ที่ตอนนี้กำลังจะฟุบไปกับโต๊ะได้แล้ว เธอเขย่าตัวเขาเบา ๆ เมื่อเขาสะดุ้งขึ้นมา ถึงกับทำให้เธอผวาไปตาม

ว้าย !

อ้าว .. ฮินาตะ.. มีอะไรเหรอ ๆนารุโตะเอ่ยปากถามอย่างไม่รู้เรื่อง

เป็นหน้าที่ของฮินาตะที่ต้องชี้แนะให้เจ้าหนวดดู

น่ะ นั่นน่ะค่ะฮินาตะชี้ไปทางหน้าห้อง ที่ซาสึเกะกำลังยืนนิ่งอยู่  เจ้านารุโตะเห็นเพื่อนที่เหมือนจะปล่อยให้เขาข่มขืนได้แล้วยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ก็อดหวงเพื่อนไม่ได้ (ในฐานะเพื่อน)

เฮ่ย !! ซาสึเกะ  นายไปยืนทำบ้าอะไรอยู่ตรงนั้นล่ะฟร๊ะ !นารูโตะแหกปากทันที เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบ จึงเดินออกจากที่นั่ง  ตรงไปยังจุดนั้นทันที

เฮ้ย ! ซาสึเกะเมื่อนารูโตะเดินเข้าไปใกล้ ๆ ซาสึเกะก็ลืมตาทันที  นารูโตะจึงดึงซาสึเกะออกมา .. แต่ไม่สำเร็จ

อ๊ายย ! หยุดนะ ไอ้หนวด ! แกจะพาซาสึเกะคุงไปไหนน่ะ !คารินวีนทันทีที่นารูโตะกระชากซาสึเกะออกไป  ซาสึเกะที่หลุดพ้นแล้วก็เดินเหมือนไม่รู้เรื่องมานั่งที่เดิมของตนเอง แล้วนั่งหลับตาเหมือน

กันกับเนจิ  เพื่อน ๆ ของซากุระตอนนี้หันมามองที่เธอเป็นสายตาเดียวแล้ว  แต่ไม่ถึง 1 นาที ก็ต้องหันกลับไปตามเสียง

ซาสึเกะคุงขา ..~” คารินสะบัดนารูโตะทิ้งไป แล้ววิ่งมาหาซาสึเกะที่ตอนนี้นั่งที่เรียบร้อยแล้ว

ออกไปได้แล้วซาสึเกะเอ่ยเสียงเรียบ

ซากุระที่นั่งข้าง ๆ พยายามแผร่รังสีอัมหิตให้ออกจากตัวเธอไปมากที่สุด  ให้คารินได้รู้ว่า ตอนนี้ ก็มีเธอคนนึง ที่ไม่ชอบให้ใครมาทำอะไรแบบนี้ !

เสียงหวานยั่วยวนซาสึเกะดังขึ้นทุกนาที จนซากุระเริ่มจนไม่ไหว  เธอใช้เท้ากระแทกกับพื้นโต๊ะอย่างแรง  จนคารินหันมาถลึงตาใส่  ซากุระหันมาแล้วยิ้มสะใจ เธอพยายามคิดแผนการชั่วร้ายของเธอ

แต่ทำยังไงก็คิดไม่ออก เธอจึงทำเท่าที่เธอจะทำได้  ใครจะมองยังไงก็ช่าง แต่เอายัยนี่ออกไปก่อนได้ม๊ายย !!

ขออนุญาตนะซาสึเกะคุงซากุระกระซิบเบา ๆ และแน่นอนว่าเขาได้ยิน เขาจึงหันมามองเธอเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าหงึก ๆ เบา ๆ เหมือนยินดีจะให้เธอช่วยให้เขาหลุดพ้นจากเสน่ห์ที่เขาไม่ต้องการ

เสียที !

เฮ่อ ! เบื่อจังเลยเน๊อะ  พวกตามยั่วผู้ชายเนี่ยเธอทำท่าเหมือนพูดเบา ๆ กับตัวเอง แต่ที่จริงแล้ว เธอจงใจพูดให้คารินได้ยินต่างหาก

หล่อน เมื่อกี้หล่อนว่าไงนะ !คารินยื่นหน้ามาใกล้ แล้วพูดกับซากุระเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนเหยียดหยาม

เปล๊า ~ ฉันพูดลอย ๆ ถึงพวกไม่มียางนี่แหล่ะนิสัยเดิมซากุระเริ่มออก เมื่อไม่ได้มีเรื่องกับใครมานานแล้ว คำพูดจึงค่อย ๆ แรงขึ้นตามอารมณ์ที่ไม่ดีของเธอ

ฮ๊ะ ! เธอว่าฉันเร๊อะ !คารินเริ่มขึ้นเสียงสูง  แต่นั่นไม่ใช่ความสนใจของซาสึเกะเลยแม้แต่นิด

อยากรับก็รับไปสิย๊ะ ! หล่อนเธอเน้นคำสุดท้ายแล้วดัดเสียงให้ดูแก่แดดเหมือนที่คารินเรียกชื่อเธอ

ก่อนที่สงครามปะทะจะเริ่มขึ้น ซาสึเกะจึงรีบจับสองคนนี้แยกกัน แล้วไล่คารินกลับห้องไป ตอนแรกเธอก็ดื้อไม่ยอมกลับ  แต่เมื่อซาสึเกะทำท่าเหมือนจะฆ่าคาริน  เธอก็หน้าซีดกลับห้องไปทันที  แต่ก็

ไม่ลืมที่จะชี้หน้าซากุระก่อนไป

เฮ๊อ ~ สะใจชะมัดซากุระพ่นลมหายใจออกมาแล้วยิ้มออกมาได้ เหมือนมีคนมาดูดฝุ่นออกจากห้องเรียนนี้ไปเลยจริง ๆ

 

เฮ่อ ~ นึกว่าจะไม่รอดเทมาริแอบพูดเบา ๆ และดีที่ชิกามารุหลับไปแล้ว นี่ขนาดนายเพิ่งตื่นมา แล้วยังจะมีหน้ามานอนต่ออีก

 

ว้า ~ น่าจะนานกว่านี้หน่อยเท็นเท็นที่อยากดูเพื่อนรุกก็พูดขึ้นมาอย่างน่าเสียดาย

โรคจิตเนจิแอบบ่นเบา ๆ เมื่อได้ยินคนนั่งข้าง ๆ พูดอะไรที่ไร้สาระออกมา ที่คนมีสติเค้าไม่อยากดูกัน

 

ขอบคุณ นารูโตะคุง  น่ะ..นะคะ ถ้าไม่ไปช่วยซาสึเกะคุงล่ะก็..

อ๋อ ..! ฮี่ ๆ ไม่เป็นไรหรอก  มันเป็นกิจวัตรน่ะ

เอ๋ ?” ฮินาตะสงสัย

ก็เมื่อก่อน ก็เป็นอย่างเนี๊ยะ ! อย่าไปใส่ใจเล๊ยยนารูโตะพูดเหมือนมันเป็นเรื่องชิว ๆ แล้วหันหน้าไปทางอื่น  แต่นั่น ทำให้ฮินาตะยิ้ม

 

ฮิ ๆ เก่งจริงเพื่อนฉันอิโนะพูดเบา ๆ คนเดียว นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอคงหันไปคุยกับคนข้าง ๆแล้ว แต่นี่เธอต้องปรับตัว เมื่อทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม.. ตั้งแต่วันนั้น..

 

"เอ้อ ! กาอาระล่ะ  เทมาริ " ซากุระตะโกนเรียกเทมาริที่นั่งทำโน่นทำนี่อยู่บนโต๊ะ คนถูกเรียกเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย

"กาอาระล่ะ" ซากุระถามออกไปอีกครั้ง

"โน่น ๆ หาที่สิงสถิตได้แล้ว" เทมาริพูดติดตลก แล้วชี้ไปทางหลังห้อง

 

ครืน ~

เหมือนมีบรรยากาศน่าพิศวงก่อตัวขึ้นรอบข้างกาอาระเลย  เพราะเจ้าตัวเล่นหลับตาโชว์ตาสีดำ ๆ ที่ดูตลกไป ถ้าไม่ติดตรงหน้าตาดี ป่านนี้ได้เป็นตัวตลกดาวรุ่งดวงใหม่ของห้องแน่

 

"ฮะ ๆ" ซากุระหัวเราะเบา ๆ แล้วหันหน้ากลับไปที่เดิม

 

ครืด~

เสียงประตูถูกใครสักคนที่อยู่ด้านนอกออกแรงเลื่อนประตูให้เปิดออก  พร้อมกับร่างที่ดูคุ้นเคยก้าวเข้ามาหน้าห้อง แล้วทำการแนะนำนักเรียนใหม่ ถึงแม้จะมาช้ากว่าที่กำหนดการเปิดเรียนก็เถอะ แต่

นั่นไม่ใช่ปัญาหาครั้งแรกที่โรงเรียนนี้เคยเจอ  เพราะปีที่ผ่าน ๆ มาก็มีบ้างเช่นกัน

"อ้าว ! แนะนำตัวซะสิ ^^" คาคาชิยิ้มให้กาอาระ เหมือนกำลังบังคับทางอ้อมให้แนะนำตัว เพราะดูจากสีหน้าแล้ว เหมือนเขารำคาญไม่น้อย

"ซาบาคุ โนะ กาอาระ" เขาแนะนำตัวสั้น ๆ พร้อมกับเก๊กมาร์ดเท่ห์ จนสาว ๆ บางคนถึงกับแอบกรี๊ด และซุบซิบกันเบา ๆ

 

"แก ๆ นามสกุลของกาอาระคุงเนี่ยคุ้น ๆ เน๊อะว่ามั๊ย?"

"ใช่ ๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนน๊าา "

"อ๊อ ! ใช่ยัยเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายมาหรือเปล่าน่ะ เทมาริ ๆ อะไรนั่นน่ะ"

"เออ ! ใช่ๆ สงสัยคงเป็นญาติของยัยนั่นล่ะมั้ง"

"แหม๋ ~ มีญาติดี ๆ ไม่แน่นำเลยนะจ๊ะ"

"พวกเธอ คุยอะไรกันอยู่น่ะ " เมื่อคาคาชิได้ยินเสียงซุบซิบ ๆ ของผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง ที่ดังออกเป็นสง่า และคาดว่าดังเกินเหตุ คาคาชิจึงต้องเรียกพวกนั้นก่อนที่จะหันไปเชิญกาอาระไปนั่งที (ที่อยู่สุดท้าย

โดด ๆ)

"อย่าลืมทำความรู้จักกันไว้นะ  งั้นวันนี้เรามาเรียนกัน" คาคาชิหันไปพร้อมใช้ชอล์กสีขาว ๆ เขียนเรื่องที่จะเรียนลงไปบนกระดาน

ไม่รู้ว่ามันจะมีอะไรก็แค่ชอล์กเท่านั้น แต่กลับทำให้นักเรียนทั้งห้องให้ความสนใจกับข้อความที่ครูคาคาชิกำลังเขียนลงไปมากเลยทีเดียว

แต่นั่นก็ทำให้แห้วกินนักเรียนแทบจะทันทีเหมือนกันเมื่อคาคาชิบอกว่าขอเก็บไว้ท้ายคาบ  นักเรียนบางคนแอบกระทืบเท้าด้วยแหล่ะ = =

ซากุระเองก็เช่นกัน ที่ยังลุ้น ๆ กับข้อความที่คาคาชิจะเขียนลงไป เพราะว่ามันมีแนวโน้มที่ตัวหนังสือมันจะเขียนเป็นคำว่า

"ค่าย"

อะไรประมาณนี้มาก  เธอมัวแต่ตื่นเต้นจนไม่ได้ฟังอะไรเลยที่คาคาชิพูดมา เธอเพียงแค่รอเวลาให้มันผ่านไปเร็ว ๆ เท่านั้น

'จะค่ายหรืออะไรก็ช่าง ขอให้ฉันได้ไปกับซาสึเกะคุงด้วยเถอะ' ซากุระแอบภาวนาอยู่ในใจจนแอบยิ้มคนเดียว

 

เทมาริที่ต้องนั่งฟังทั้งเสียงกรน(?)ของชิกามารุ และเสียงการสอนของครูคาคาชิผสานกันไป ทำให้หงุดหงิดไม่น้อย  จึงต้องปลุกไอ้ต้นเหตุของเสียงน่ารำคาญอย่างเจ้าหมอนี่ตื่นขึ้นมา

"นี่ ! นายน่ะ จะนอนกินบ้างกินเมืองรึไง ! ฉันฟังครูสอนไม่รู้เรื่องแล้วนะ" เทมาริพูดเบา ๆ แต่ยังคงมองไปที่หน้าชั้นเรียนอยู่

"ฮ๊าว ! น่ารำคาญชะมัด ถ้าฟังไม่รู้เรื่องก็นั่งนิ่ง ๆ ไปสิ" ชิกามารุหาวแล้วฟุบลงไปก่อน ก่อนที่จะพูดอู้อี้พอจับใจความได้

นี่ถ้าไม่ติดว่าครูสอนอยู่ เธอคงจะกระทืบหมอนี่จนเละติดพื้นไปแล้ว  เมื่อวานยังดูดี ๆ อยู่เลย พอมาวันนี้แล้วเหมือนคนละร่างกันเลยแฮ่ะ =[]=

 

แต่ตรงข้ามกับอีกโต๊ะ ที่ฝ่ายชายนั่งตัวตรง สายตาจับจ้องไปยังกระดานและพยายามคิดตามทำความเข้าใจอย่างผู้ดี = = แต่อีกฝ่ายเพียงแค่นั่งหลังตรงเท่านั้น แต่เปลือกจากำลังจะปิดเหมือนมีลัง

กระดาษหนัก ๆ มาถ่วงไว้อย่างนั้นแหล่ะ  หลายครั้งที่เธอสับพงก(สับ - พะ - หงก) หัวขึ้น ๆลง ๆ จนชายที่นั่งข้าง ๆ ชำเลืองมองแล้วตำหนิ

 

อิโนะและซาอิดูภายนอกแล้วเหมือนจะไม่มีอะไรที่ดูขัดใจกัน แต่ภายในนั้นต่างฝ่ายต่างอึดอัด แต่ยังปั้นหน้ายิ้มไว้ได้  อิโนะที่พยายามเว้นระยะห่างให้ออกจากซาอิ แม้จะทำได้ยากก็ตาม แต่ซาอิที่ไม่รู้

อะไรดันเบียดเอา ๆ จนอิโนะแทบทนไม่ไหว ถึงจะอย่างนั้น เธอก็ปลอบใจตัวเอง ว่า

'ภาพพจน์ไว้ก่อน ภาพพจน์ไว้ก่อน'  เพราะมันคงไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าภาพพจน์คุณหนูแสนดีที่เธอสร้างมากับมือแล้วล่ะ

 

ฮินาตะกำลังสนใจกับการเรียน ที่ตอนนี้คาคาชิสอนอยู่ เธอแอบชมครูคาคาชิอยู่ลึกๆ เพราะว่าครูเขาดูเหมือนจะอัจฉริยะมาก (ถูกต้อง ~!!) เมื่อดูจากการอธิบายแล้ว เป็นไปตามขั้นตามตอน ที่ฟังแล้ว

ไม่งง  แต่นารูโตะกับนั่งท้าวคางมองกระดานอย่างเซ็ง ๆ 'ตาครูบ้านี่ สอนอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง' แถมยังด่าครูผู้ให้ความรู้อีก = = ฮินาตะเห็นนารูโตะทำหน้าอย่างนั้นแล้วก็อดเครียดตามไม่ได้ เพราะเดี๋ยว

ผลการเรียนของนารูโตะจะออกมาไม่ดี .. ไม่รู้อะไรทำให้เธอต้องไปสนใจกับหมอนี่ด้วย - -;

 

"จบ ! หมดคาบ" คาคาชิพูดแล้วเดินไปลบกระดานฝั่งหนึ่ง ก่อนจะเขียนข้อความลงไป.. สร้างความระทึกให้แก่นักเรียนหมู่มาก

"ปีนี้ ท่านซึนาเดะ ได้จัดให้ปีการศึกษานี้มีการทัศนะศึกษาขึ้นที่ XXX  เพื่อไปสนุกกับกิจกรรมในแต่ละฐาน และได้ความรู้กันไปด้วย  พวกเธอน่ะปีแรก ใครไม่ได้ไปก็คงเสียดายแย่ แต่ยังมีอีก 2 ห้องนะ ที่ได้ไป แต่ก็ปีเดียวกันกับพวกเธอ ไม่ต้องใส่ใจมาก  ใครจะไปก็.. มาแจ้งได้ที่ เอ่อ.." คาคาชิเปิดกระดาษสี่เหลี่ยมที่พับมาออก แล้วกวาดตาอ่านคร่าว ๆ

"ใครที่สนใจจะสมัครเข้าร่วมกิจกรรมนี้ มาแจ้งได้ที่.. ฉัน = =  ฉันจะวางใบรายชื่อไว้หน้าห้อง ใครสนใจจะไปก็มาเซ็นชื่อเองแล้วกัน เดี๋ยวเช้าวันพรุ่งนี้ฉันจะมาเช็ก อ้อ ! จริงสิ ในใบที่ฉันได้รับมาเขาบอกให้เตรียมกลุ่มสำหรับทำกิจกรรมด้วยนะ กลุ่มละ 3-5 คน ตามความสมัครใจ ไม่จำกัดเพศและห้อง อย่าลืมล่ะ" คาคาชิพูดแค่นั้นก็เดินออกจากห้องไปเลย เนื่องจากหมดหน้าที่ของเขาแล้ว .. เสียงเฮกันเบา ๆ จากในห้องเรียนที่ยินดีต่อการจัดกิจกรรมนี้ขึ้นมา บ่งบอกถึงความดีใจ แม้แต่ผู้ชายเย็นชา ๆ เองยังแอบยิ้ม นาน ๆ ทีจะได้ไปทัศนศึกษาพร้อมเพื่อนๆนี่เน๊อะ เป็นใคร ก็ดีใจกันทั้งนั้นแหล่ะ ..

จริงไหม ?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

831 ความคิดเห็น

  1. #610 shikamaruxtemari (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 14:44
    ไอเกะเมิงจาหลับตาหาบ้านพ่อบ้านแม่เมิงรึไงห๊ะเดี๋ยวนังแรดแดงคารินแม่งเอาไปทำผัวหรองไอเชี่-ย

    #610
    0
  2. #521 jajaz swear♥tomo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 เมษายน 2554 / 15:06
    อัพพพพพพพพพพพพพพพ
    #521
    0
  3. #355 ╬ Death the silen ╬ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 14:21
    หลับตาหาเตี่ยแกเรอะไอเกะหัวเป็ดเดี๋ยวคารินก็เอาไปทำผัวหรอก
    #355
    0
  4. #354 Copstix (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 16:32
    ซาสึเกะจะหลับตาทำไม เดี๋ยวก็ถูกคารินลากไปข่มขืนหรอก555555
    #354
    0
  5. #352 TMjaejoong_tvxq (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 00:06

    อัพอีกน้า

    #352
    0
  6. #351 kayz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 23:18

    อัพต่อเลยจ้า ^^

    #351
    0
  7. #350 น้ำฟ้า อิอิ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 22:38
    อัพ ต่อนะคะ
    #350
    0
  8. #349 วีเก้า (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 22:07
    upต่อน้าาา สนุกดีค่ะ
    #349
    0
  9. #348 ชิบาคุ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 19:36

     อัพต่อ้ลยนะค่า
    #348
    0