นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Fic Naruto] Last Promise สัญญาสุดท้าย..

โดย BaBaBiiz

Neji x Tenten ; หลังจากสงครามสงบลง ทุกอย่างกลับสู่สภาวะเกือบสมบูรณ์ แต่หัวใจของ'เธอ'กลับได้จากไปพร้อมกับชายหนุ่มที่เธอรักแล้ว คำสัญญาที่เคยให้ไว้ไม่คิดว่า "มันเป็นสัญญา ที่เขาไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้"

ยอดวิวรวม

2,066

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


2,066

ความคิดเห็น


21

คนติดตาม


40
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 ส.ค. 56 / 16:51 น.
นิยาย [Fic Naruto] Last Promise ѭش..

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Supercell

Fic Naruto
Last Promise สัญญาสุดท้าย..
l  Neji x Tenten  l  NejiTen  l  Naruto  l  2013  l




 

“ส่วนหนึ่งของฉัน ยังรอคอยนายอยู่เสมอ.. เนจิ”

“คำสัญญาครั้งสุดท้ายของฉัน..

จะรักนายตลอดไป...



ขอบคุณธีมสวยๆจาก

:)

 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 ส.ค. 56 / 16:51


Supercell

Last Promise

..สัญญาสุดท้าย..

          
           

          สงครามสงบลงมาพักใหญ่แล้ว โคโนฮะเองก็เริ่มเข้าสู่การฟื้นฟูครั้งใหญ่เช่นกัน  หมู่บ้านเกินกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์ถูกซ่อมแซมขึ้นมาด้วยฝีมือของนินจาและชาวบ้านที่เหลือรอด ..ต่อให้แทบไม่เหลืออะไร แต่หมู่บ้านแห่งนี้ก็ยังมีความอบอุ่นอยู่ลึกๆเสมอ..

            นึกแล้วก็ไม่แปลกใจที่นารูโตะจะได้ขึ้นเป็นโฮคาเงะคนที่หกต่อจากซึนาเดะที่ตายในสงครามด้วยหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของเธอ ชาวบ้านและเหล่านินจาทุกคนต่างซาบซึ้งและยกย่องความพยายามในการปกป้องหมู่บ้านของโฮคาเงะคนที่ห้าเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เพนทำลายโคโนฮะหรือสงครามนินจาครั้งที่ 4 นี้ก็ตาม ซึนาเดะก็ปกป้องหมู่บ้านอย่างสุดกำลังของเธอเสมอ เธอทำได้อย่างดีที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้.. อาจจะจริงที่ว่าบางทีผู้หญิงก็มีความเข้มแข็งพอๆกับผู้ชาย..

            ร่างบางร่างหนึ่งยิ้มขึ้นมาเมื่อนึกถึงความหลังตอนที่หมู่บ้านยังสงบสุข ถามว่าเธอเสียใจกับ 'การสูญเสีย' ครั้งนี้ไหม.. นั่นน่ะสิ เธอควรรู้สึกอย่างไรกันนะ ทั้งข้าวของ ทั้งหมู่บ้าน ทั้งเพื่อนฝูง หรือว่าจะเป็น.. คนบางคนที่เธอยังมีความสัมพันธ์ที่กำกวมกับเขาก็ตาม เธอควรรู้สึกอย่างไรกัน..?

            เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังที่แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ที่เธอแวะมาทุกวันหลังจากสงครามสงบลง ดวงตาสีเปลือกไม้สั่นไหวเมื่อใบหน้าชายคนรักปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น เราเป็นอะไรกับเขากันแน่นะ.. แล้วความคิดก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อเพื่อนซี้เอ่ยทักขึ้นอย่างคุ้นเคย เธอแอบขอบคุณซากุระเล็กๆที่ช่วยทำให้เธอหลุดจากภวังค์ความคิดนี้ได้ เธอสนทนากับเพื่อนเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มให้แล้วโบกมือเดินจากไป

            "เท็นเท็นไป 'ที่นั่น' อีกแล้วเหรอ" ยามานากะ อิโนะ เอ่ยเป็นเชิงถามขึ้นอย่างเศร้าๆเมื่อหนึ่งในเพื่อนสนิทของเธอตกอยู่ในความเศร้าหลังจากจบสงคราม มิหนำซ้ำยังแวะไป 'ที่นั่น' ทุกวันอีก เฮ้อ.. ทั้งๆที่รู้ว่ายังทำใจไม่ได้ก็ยังจะไปอีก แต่ก็นะ...เพราะถ้าเป็นเธอเธอก็เต็มใจที่จะทำอย่างนั้นเหมือนกับเท็นเท็น

            "อื้ม....สงสารเธอเนอะ"

            "นั่นน่ะสิ"

            เพื่อนสาวทั้งสองมองตามแผ่นหลังหญิงสาวด้วยความสงสาร สัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น เธอสองคนคงทำได้แค่ให้กำลังใจเธอนั่นแหล่ะ จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมเมื่อไหร่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเองแล้วนะ...เท็นเท็น

หญิงสาวก้าวเท้าช้าๆ ในหัวมีแต่ภาพความทรงจำบางอย่างที่ไม่มีใครรู้ เวลาแบบนั้นคงไม่มีอีกแล้วสินะ.. ดวงตาสีเปลือกไม้มองไปยังสถานที่ที่อยู่ตรงหน้า สถานที่ที่ไม่มีใครอยากมาและไม่เคยหวังที่จะอยู่ตรงนั้น แต่จะทำยังไงได้เมื่อเธอจำเป็นต้องมา ..ก็เขาอยู่ตรงนั้นนี่นา.. เธอคิดอย่างชั่งใจ เอาเถอะ...ยังไงเธอก็คุ้นชินกับมันเสียแล้วล่ะ

 

            'เท็นเท็น..' เสียงของใครบางคนที่เคยเอ่ยเรียกชื่อเธอในสมัยวันวาน ไม่ว่าจะเป็นตอนไหนก็ตาม มันยังคงชัดเจนอยู่ในความรู้สึกเธอเสมอ..

 

            เธอเลี้ยวเข้าไปในมุมหนึ่ง ก่อนร่างกายจะขยับไปตามทางตามความเคยชิน เธอมาที่นี่บ่อยจนสามารถหลับตาเดินสบายๆก็ว่าได้ แล้วร่างนั้นก็หยุดลง ณ จุดจุดหนึ่ง

 

            เท็นเท็นหลบไป!!ชายหนุ่มเจ้าของเสียงพุ่งเข้ามากันหญิงสาวก่อนจะเริ่มต่อสู้กับศัตรูที่จะลอบทำร้ายเธอขณะทำภารกิจ นัยน์ตาสีน้ำตาลสะกดตรึงอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน ไม่ใช่เพราะศัตรู แต่เป็นเพราะที่เข้ามาช่วยเธอมากกว่า ..ไม่หรอก มันคงเป็นเพราะกลัวฉันถูกจับไปเป็นตัวถ่วงมากกว่า..

            ริมฝีปากบางเผยยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ตอนที่เธอยังเป็นเกะนินและมักจะเป็นตัวถ่วงของทีมเสมอ แต่หลังจากนั้นมาเธอก็พยายามฝึกฝนตัวเองจนสามารถเป็นทีมเวิร์กได้อย่างสมบูรณ์

 

            หลังจากเสร็จการฝึกช่วงเช้าก็ได้เวลากินข้าวกล่องที่แต่ละคนเตรียมมา เธอหยิบกล่องข้าวของเธอขึ้นมาก่อนจะเปิดออกแล้วลงมือกิน แต่พอเหลือบไปเห็นสมาชิกในทีมก็พบว่า ลีได้ไปฝึกกับครูไกต่อเสียแล้ว ตอนนี้จึงเหลือเพียง..

 

          “กินข้าวสิเสียงทุ้มเอ่ย ไม่รู้ว่าตอนไหนที่ร่างนั้นก้าวเข้ามานั่งลงข้างๆก่อนจะหยิบข้าวของตัวเองออกมากินบ้าง เธอแอบมองใบหน้าด้านข้างของเขาเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าจะได้มาอยู่กันอย่างนี้

 

            เธอคุกเข่าลงกับพื้นหญ้า แอบหัวเราะให้กับภาพความจำตอนเด็กๆของตัวเอง แต่มันก็ไม่ได้หยุดลงแค่นั้น เมื่อเธอสามารถพัฒนาตัวเองจนสามารถเลื่อนขั้นจากเกะนินเป็นจูนินได้ แต่ก็ผิดกับอีกคนที่ได้เป็นถึงโจนินเสียแล้ว

            …วันนั้นเป็นวันเลี้ยงฉลองการเลื่อนขั้นได้เป็นจูนินและโจนินของสมาชิกทีมไก

 

            ดีใจด้วยนะ นี่! ฉันทำของมาให้นายเลยนะเจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลพูดพร้อมยื่นกล่องของขวัญสีสวยไปให้คนตรงหน้า นัยน์ตานั้นฉายแววความทะเล้นออกมาตามนิสัยเจ้าตัว ผิดกับอีกคนที่มักจะตีหน้านิ่งกลบตามฉบับคนสุขุมเยือกเย็น แต่ภายในตาลึกๆกลับฉายแววความอบอุ่นออกมาไม่เคยห่าง

          ไม่แปลกใจเลยที่เธอ..

          “ขอบคุณนะ เท็นเท็นเขายิ้มให้เธอบางๆก่อนจะหยิบของขวัญที่เธอตั้งใจทำไปไว้ข้างตัว

          …ตกหลุมรักเขาไปทั้งใจ

 

            มือบางยื่นออกไปสัมผัสแท่งหินตรงหน้า ก่อนจะระบายยิ้มออกมาอย่างที่เธอชอบทำเวลาได้มาที่นี่ หญิงสาวอดคิดในใจไม่ได้ว่าเธอจะสามารถยิ้มแบบนี้ให้ใครที่ไหนได้แบบที่ยิ้มให้เขาไหมนะ แล้ว.. เรื่องราวของ เรามันเริ่มขึ้นจากตอนไหนกัน..

 

            สนามฝึกทีมไกวันนี้เงียบแปลกๆนะว่ามั้ย.. ก็จะไม่ให้มันเงียบได้ยังไงกัน! ครูไกกับลีน่ะสิ ถูกเรียกไปปฏิบัติภารกิจด่วนแต่กลับทิ้งเธอไว้ที่นี่คนเดียว! แต่คงไม่เหงาแล้วล่ะ เพราะมีสมาชิกที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อีกคนเดินเข้ามาทางนี้แล้ว

          “ครูไกกับลี..

          “ฉันรู้แล้วเลยมาหาเธอยังไงล่ะ

          “มาหาฉัน?”

          “ฉันจะทิ้งเธอให้ฝึกคนเดียวได้ยังไงกันเล่า” ..จะผิดไหม ถ้าหญิงสาวห้ามใจไม่ให้เต้นแรงกับคำพูดเมื่อกี้ของเพื่อนร่วมทีมไม่ได้..

          “งั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่าเธอพูดขึ้นแก้ขัด ก่อนจะเริ่มตั้งท่าในการต่อสู้ และก็เป็นอย่างที่คิดเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าวิ่งตรงเข้ามาหาเธอ แน่นอนว่าเธอเอี้ยวหลบไปได้ด้วยความเร็ว มือข้างหนึ่งคว้าคัมภีร์คู่กายก่อนจะเรียกอาวุธที่เป็นกระบองไม้ยาวออกมา หญิงสาวพุ่งเข้าไปหาชายหนุ่มด้วยความรวดเร็ว

          “เนตรสีขาว!ชายหนุ่มปัดป้องการโจมตีของเธอได้อย่างสมบูรณ์ แสดงว่าใช้วิธีนี้ไม่ได้ผล! คิดได้ดังนั้นก็วิ่งทิ้งระยะห่างออกมาก่อนจะหยิบคัมภีร์อีกม้วนขึ้นมากางจนเกือบสุดความยาว อาวุธต่างต่างนานาถูกปล่อยออกมาจากยันต์ที่อยู่ภายในคัมภีร์นั้น

          “เคลื่อนสวรรค์!ชายหนุ่มหมุนตัวสร้างอาณาเขตของตัวเองด้วยจักระ ปกป้องตัวเองจากอาวุธมากมายที่พุ่งเข้ามา

          เคร้ง เคร้ง เคร้ง!

          อาวุธเหล่านั้นหล่นลงพื้นจนหมด ร่างบางพุ่งเข้ามาประชิดตัวชายหนุ่มจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว แต่ก็คงไม่เร็วเกินชายหนุ่มที่ตวัดสายตามาทางด้านหลัง ดวงตาสีเปลือกไม้สบกันดวงตาสีไข่มุกอย่างห้ามไม่ได้ และนั่นก็ทำให้เธอพลาด..

          “ฝ่ามือว่างแปดทิศร่างหญิงสาวปลิวไปทางตรงข้ามกับที่วิ่งมา ก่อนหลังจะกระแทกเข้ากับต้นไม้ เธอสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนจะวิ่งไปที่ร่างสูงอีกครั้ง

          แต่ก็ต้องพลาดอีกรอบ เมื่อเท้าเจ้ากรรมดันไปสะดุดกับโซตัวเองที่วางแผ่ไว้อยู่ตรงนั้น

          “อ๊ะไวกว่าความคิด แขนเรียวพาดเข้ากับคอชายหนุ่ม และคงเป็นความบังเอิญของชายหนุ่มเช่นกันที่ยื่นมือออกไปรับหญิงสาวได้ทันเวลาพอดีเป๊ะ

          แต่มันคงจะไม่ดีเท่าไหร่ ที่หน้าของทั้งสองอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ..

          แล้วยังเคลื่อนหน้าเข้าหากัน ก่อนจะมอบสัมผัสอันหอมหวานให้แก่กันเป็นครั้งแรกซะด้วย แต่นั่นแหล่ะ ที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง..

            เธอวางดอกไม้สีขาวที่ซื้อมาลงบนแจกันอันเดิมที่ตั้งอยู่บนแท่งหินนั้น แล้วหยิบดอกไม้ที่เธอซื้อมาเมื่อสองสามวันก่อนออก มันเหี่ยวจนไม่รู้จะเหี่ยวยังไงแล้ว.. คงมีเท่านี้แหล่ะที่เธอสามารถทำได้

            ฉันรักเธอ.. ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ตอนนี้รู้แค่ว่าฉันรักเธอจริงๆ เท็นเท็น เสียงชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของเธอทั้งกายและใจยังคงดังขึ้นมาในความรู้สึก..ซ้ำแล้ว..ซ้ำเล่า ราวกับเขายังอยู่ข้างๆเธอเหมือนเคย แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อ..ชื่อของผู้ชายคนนี้.. คนที่เธอรักหมดใจเป็นชื่อเดียวกันกับที่ปรากฏบนหลุมศพตรงหน้านี้..

            ‘ฮิวงะ เนจิ

            ว้าย! ทำอะไรน่ะเนจิ!หญิงสาวร้องอย่างตกใจเมื่อมีบุคคลปริศนาสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง แถมยังถือวิสาสะหอมแก้มเธออีกด้วย! คงเป็นใครไม่ได้หรอก นอกจากคุณชายอัจฉริยะจากตระกูลฮิวงะ

          “ก็ทำอะไรล่ะร่างนั้นก็แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ทั้งๆที่รู้ว่าสีหน้าของเท็นเท็นตอนนี้ขึ้นสีจนใบหน้าแทบจะไม่ใช่สีผิวปกติอีกแล้ว

          “นี่ ออกไปเลยนะ รัดแน่นชะมัดมือเล็กๆพยายามแกะแขนของเนจิที่พันรอบเอวตัวเองออก แต่ก็ไม่เป็นผล

          “ขอกอดหน่อยน่า เดี๋ยวก็ไม่มีเวลากอดแล้ว

          “หืม?”

          “อีกไม่นานก็ต้องเตรียมตัวเข้าสู่สงครามแล้วนะ..เท็นเท็นร่างบางกระตุกวูบ สงครามงั้นเหรอ สิ่งที่เธอกลัวที่สุด.. กลัวจะเสียเพื่อนและคนรักไป สิ่งที่เธอภาวนาว่าไม่ให้เกิดมาตลอด แต่ตอนนี้มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว.. เท็นเท็นหันหน้ากลับไปมองหน้าเนจิ มือเล็กสองมือยกขึ้นมาประคองหน้าเขาอย่างแผ่วเบา ในตาไม่สามารถซ่อนแววความกังวลที่มีอยู่ในใจได้

          “เนจิ.. ฉันขออะไรหน่อยสิ

          “..ว่ามาสิ

          “สัญญากับฉันนะ.. นายต้องกลับมาจากสงครามนะ.. นายต้องมีชีวิตอยู่จนสงครามจบนะเนจิ” ..และก็คงไม่สามารถซ่อนน้ำใสๆที่เริ่มเอ่อล้นขอบตาของเธอได้

          “ฉันสัญญา เท็นเท็นร่างสูงโผล่เข้ากอดร่างบางช้าๆ เธอกอดตอบเขาเช่นกัน ความรู้สึกที่เธอทีให้ชายหนุ่มตรงหน้ามันช่างมากมายนับไม่ถ้วนจริงๆ ทั้งสองผละออกจากกันช้าๆ มือหนายกขึ้นเช็ดน้ำตาคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา

          “ไม่เอา ไม่ร้องไห้น่า.. เธอเองก็ต้องปลอดภัยนะรู้มั้ย

          “อื้ม รู้สิเธอคลี่ยิ้มบางๆก่อนจะพูดต่อ ก็มีนายรออยู่นี่นา

          “นี่..เท็นเท็น

          “หืม?”

          “จบสงครามแล้ว.. แต่งงานกันนะ

          “เนจิ..เป็นครั้งแรกที่เธอโผล่เข้ากอดคนตรงหน้าด้วยความดีใจจนไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

          “ฉันจะแต่งงานกับนาย อื้อ~”

 

            น้ำตาหยดลงบนแท่นหินนั้นอย่างห้ามไม่ได้ มือบางลูบเบาๆบนชื่อของเขา ทุกคำพูด ทุกคำสัญญาเธอยังจำมันได้มั่น และจะไม่มีวันลืม อยากจะโกรธที่เขาผิดสัญญา.. แต่ก็ทำไม่ได้ มันเสียใจมากกว่าที่เขาหายไป และไม่มีวันกลับอีกมาตลอดกาล..

            “ฉันมาหาแล้วนะ เนจิหญิงสาวพูดเสียงสั่น น้ำตายังคงไหลอาบลงมาไม่ขาดสาย ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงจะมีชายหนุ่มนี่แหล่ะที่มาคอยซับน้ำตาให้เธอด้วยความห่วงใย

            “อยู่ตรงนั้นเป็นยังไงบ้าง ฉันคิดถึงนายมากเลยรู้ไหม.. ฮึก นายไม่อยู่แล้วฉันไม่มีใครมาคอยบ่นเลยนะ.. ฉันเอง ก็ไม่ได้ทำอาหารไปให้นายเหมือนก่อนด้วย.. ฮึกแต่ก็รู้..ถึงพูดไปก็ไม่มีเสียงใครตอบกลับมาได้หรอก โดยเฉพาะคนที่เธอต้องการพบเจอที่สุด.. เขาไม่มีวันลุกขึ้นมาคุยกับเธอเหมือนเดิมอีกแล้ว

            ภาพต่างๆระหว่างเธอกับเขายังแล่นเข้ามาในหัวไม่ขาดสาย ไม่มีใครรู้หรอกว่าเธอทรมานกับภาพความจำพวกนี้แค่ไหน ทุกคนรู้..การคิดถึงใครสักคนแต่ไม่สามารถไปพบเจอได้มันทรมาน.. แต่การคิดถึงใครสักคนแต่ ไม่มีทางได้พบเจอมันทรมานมากกว่านั้นร้อยเท่าพันเท่า

            ท้องฟ้ายามเย็นเปลี่ยนเป็นสีส้มเข้ม เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าดวงอาทิตย์จะตกดินในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า และมันก็บ่งบอกว่าได้เวลากลับของเธอแล้ว..

            “เนจิ ฉันต้องไปแล้วนะ.. เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาใหม่ ไม่สิ ฉันต้องมาทุกวันอยู่แล้ว ฮ้ะๆเธอหัวเราะเฝื่อนๆให้กับการกระทำของตัวเอง ก่อนจะหุบยิ้มลงอย่างเศร้าๆ

            ลมพัดเข้ามาวูบใหญ่ เรือนผมสีน้ำตาลเข้มพลิ้วไหวไปตามแรงลมราวกับต้องการให้ลมนั้นพาเธอไปหาคนที่เธอโหยหาที่สุด ณ เวลานี้

            ราวกับปาฏิหาริย์ เมื่อร่างโปร่งแสงเบาบางของชายหนุ่มร่างหนึ่งปรากฏขึ้นหลังหญิงสาวอย่างที่เธอไม่รู้ตัว ร่างนั้นสวมกอดหญิงสาวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะซุกหน้าลงกับไหล่นั้น แน่นอนว่า เธอไม่มีวันรู้ตัว

            “ฉันรักนายนะเนจิ.. รักแค่นาย.. รักคนเดียวตลอดไป..ร่างที่สวมกอดจากด้านหลังอดยิ้มออกมาเศร้าๆไม่ได้ เขาผิดสัญญากับคนที่เขารัก เขาทำให้เธอเศร้าเสียใจ เขานี่มันใช้ไม่ได้เลยจริงๆ

            ฉันก็รักเธอเท็นเท็น ถึงจะพูดใกล้แค่ไหน ตะโกนดังเท่าไหร่ ก็รู้ว่าเธอไม่มีวันได้ยินอีกต่อไปแล้ว.. ใกล้..แต่กลับไกลเสียเหลือเกิน

            “ถ้านายอยู่แถวนี้.. โปรดฟังที่ฉันพูดด้วยนะ.. ฉันไม่เสียใจเลยที่ได้รักนาย ได้อยู่กับนายถึงแม้มันจะเป็นแค่เวลาสั้นๆ เท่านี้มันมากพอสำหรับฉันแล้วจริงๆ ฮึก.. ถึงนายจะอยู่ไกลกับฉันมากแค่ไหน ฉันก็ไม่โกรธนายเลยรู้ไหม..

            “ไม่ต้องห่วงฉันนะเนจิ.. ฉันจะอยู่ให้ได้ ฉันจะดูแลตัวเองแบบที่นายเคยทำให้ฉัน ไม่ต้องกังวลนะ

            “..ก็ฉันรักนายนี่นา

            “จะรักตลอดไป.. ฉันสัญญา..

.

.

.

“เนจิ.. ฉันขออะไรหน่อยสิ

          “..ว่ามาสิ

          “สัญญากับฉันนะ.. นายต้องกลับมาจากสงครามนะ.. นายต้องมีชีวิตอยู่จนสงครามจบนะเนจิ

          “ฉันสัญญา เท็นเท็น

มันเป็นสัญญา ที่เขาไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้

__________________________________________________________________

            ฟิคสั้นเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า.. ถ้าคุณมีคนที่ตัวเองรัก โปรดดูแลเขาให้ดีก่อนจะไม่ได้ทำมันอีก สัญญาที่ได้ให้ไว้ ถ้าพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วจริงๆแต่ไม่สามารถทำได้ มันก็ยังเป็นการผิดสัญญาที่น่าให้อภัย แต่บางคนที่สัญญาส่งๆ ไม่ตั้งใจทำมัน.. คนแบบนี้ไม่สมควรได้รับการอภัยจากคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม..

            เฮ้อออ อารมณ์ไหนของเค้าไม่รู้ที่หยิบเรื่องของเนจิมาตอกย้ำใจตัวเองเล่นๆ T^T แถมยังลากเท็นเท็นมาดราม่าด้วยอีก ฮรือออออ พล็อตเรื่องนี้คิดได้จากรูปภาพรูปหนึ่งจาก tumblr ค่ะ (คิดว่า)ชื่อภาพคือ A promise ~ by ~Anaiisa  ซึ่งมีคำอธิบายใต้ภาพนั้นว่า

- Neji, Promise me you’ll come back alive when the war ends…

- I promise you, Tenten

It was a promise he couldn’t  keep…

ตอนแรกอ่านแล้วแบบว่าร้องไห้เลย T^T ส่วนฉากการต่อสู้นะคะ อ้างอิงจากยูทูปค่ะ ตามลิ้งค์นี้เลย  http://www.youtube.com/watch?v=6GY9wBrGDLI

            เป็นยังไงบ้างคะกับฟิคสั้นเรื่องแรก ถ้าเวิ่นเว้อไปขอโทษด้วยนะคะ อารมณ์มันพาไป 555555’


ผลงานอื่นๆ ของ BaBaBiiz

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"เลอ ค่า."

(แจ้งลบ)

เป็นเรื่องสั้นที่แต่งได้ดีมากๆในความรู้สึกของเรา ส่วนตัวคู่นี้เป็นคู่โปรดของเรา และเราก็ ตาม! สืบ! เสาะ! หาฟิคคู... อ่านต่อ

เป็นเรื่องสั้นที่แต่งได้ดีมากๆในความรู้สึกของเรา ส่วนตัวคู่นี้เป็นคู่โปรดของเรา และเราก็ ตาม! สืบ! เสาะ! หาฟิคคู่นี้มาอ่านบ่อยมาก แต่ก็น้อยครั้งมากที่จะเจอเรื่องที่แต่งได้ถูกใจจริงๆ จนได้มาเจอเรื่องนี้ด้วยความบังเอิญ (คือจริงๆแล้ว ตามปกติ เราไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องสั้นเท่าไหร่ ชอบอ่านเรื่องยาวมากกว่าเพราะมันดำเนินเรื่องยาวดี) ตอนแรกๆก็กะจะกดปิดแท็ปนี้ไปแล้ว แต่ก็ลองอ่านผ่านๆดูก่อน พออ่านบรรทัดแรกแค่นั้นแหละ ความคิดเปลี่ยนเลย จากกำลังจะกดปิดกลายเป็นเลื่อนอ่านลงเรื่อยๆจนจบ และได้ค้นพบว่า "เฮ้ย เรื่องนี้มันใช่อ่ะ!" "นี่แหละที่ฉันตามหามานาน!" เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นอะไรที่เลอค่ามากกกกกกก ก.ไก่ ล้านตัว สำหรับสาวกคู่เนจิเท็น ถ้าไม่ได้มาอ่านเรื่องนี้นี่ถือว่าพลาดมาก เพราะคุณจะเสียโอกาสที่จะได้เสพวรรณกรรมดีๆเรื่องหนึ่งไปเลย ต้องขอขอบคุณคุณนักเขียนมากเลยค่ะที่ทิ้งท้ายให้เราได้คิดอะไรหลายๆอย่างได้ ทำให้เราตระหนักถึงสิ่งสำคัญที่ตัวเองมีอยู่ เราจะรักษามันไว้ให้ดีที่สุด ขอบคุณสำหรับวรรณกรรมดีๆค่ะ. ย่อ

suzuming | 26 มิ.ย. 58

  • 0

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"เลอ ค่า."

(แจ้งลบ)

เป็นเรื่องสั้นที่แต่งได้ดีมากๆในความรู้สึกของเรา ส่วนตัวคู่นี้เป็นคู่โปรดของเรา และเราก็ ตาม! สืบ! เสาะ! หาฟิคคู... อ่านต่อ

เป็นเรื่องสั้นที่แต่งได้ดีมากๆในความรู้สึกของเรา ส่วนตัวคู่นี้เป็นคู่โปรดของเรา และเราก็ ตาม! สืบ! เสาะ! หาฟิคคู่นี้มาอ่านบ่อยมาก แต่ก็น้อยครั้งมากที่จะเจอเรื่องที่แต่งได้ถูกใจจริงๆ จนได้มาเจอเรื่องนี้ด้วยความบังเอิญ (คือจริงๆแล้ว ตามปกติ เราไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องสั้นเท่าไหร่ ชอบอ่านเรื่องยาวมากกว่าเพราะมันดำเนินเรื่องยาวดี) ตอนแรกๆก็กะจะกดปิดแท็ปนี้ไปแล้ว แต่ก็ลองอ่านผ่านๆดูก่อน พออ่านบรรทัดแรกแค่นั้นแหละ ความคิดเปลี่ยนเลย จากกำลังจะกดปิดกลายเป็นเลื่อนอ่านลงเรื่อยๆจนจบ และได้ค้นพบว่า "เฮ้ย เรื่องนี้มันใช่อ่ะ!" "นี่แหละที่ฉันตามหามานาน!" เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นอะไรที่เลอค่ามากกกกกกก ก.ไก่ ล้านตัว สำหรับสาวกคู่เนจิเท็น ถ้าไม่ได้มาอ่านเรื่องนี้นี่ถือว่าพลาดมาก เพราะคุณจะเสียโอกาสที่จะได้เสพวรรณกรรมดีๆเรื่องหนึ่งไปเลย ต้องขอขอบคุณคุณนักเขียนมากเลยค่ะที่ทิ้งท้ายให้เราได้คิดอะไรหลายๆอย่างได้ ทำให้เราตระหนักถึงสิ่งสำคัญที่ตัวเองมีอยู่ เราจะรักษามันไว้ให้ดีที่สุด ขอบคุณสำหรับวรรณกรรมดีๆค่ะ. ย่อ

suzuming | 26 มิ.ย. 58

  • 0

  • 0

21 ความคิดเห็น

  1. #21
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 10:08
    ฮือ พี่เนจิTT ทำไมคิชิต้องทำงี้ด้วยนะ/ปาโทรศัพท์
    #21
    0
  2. วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 14:06
    น้ำตาจิไหลค่ะ ซึมๆเลยย TAT
    #20
    0
  3. วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 21:02
    ตอนดูอนิเมะนี่ก็ร้อง จิตตกไปหลายวัน พอมาอ่านนี่...จ้า น้ำตามาอีกแล้ววว
    #19
    0
  4. วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 21:46
    เป็นเรื่องสั้นที่ดีมากจริงๆ
    (ซาบซึ้งจนน้ำตาไหล (หรือไม่ก็เศร้ามากจนน้ำตาไหล 555))
    เวลาอ่านนารูโตะก็จะนึกถึงคู่นี้เสมอ (เป็นคู่โปรดเราด้วย (เหมือนตอกย้ำตัวเอง #เศร้า))
    อ่านจบแล้วได้อะไรหลายๆอย่างมาเตือนใจตัวเอง
    เป็นเรื่องจริงที่ว่า คนเรามักจะมานั่งเสียใจเมื่ออะไรๆมันสายเกินไปแล้ว 
    ดังนั้นในวันนี้ อะไรที่พอทำได้ก็ทำให้มันถึงที่สุด ดีกว่าไม่ได้ทำแล้วมานั่งคร่ำครวญถึงสิ่งที่ไม่มีโอกาสได้ทำ

    ขอบคุณสำหรับเรื่องสั้นดีๆอีกเรื่องหนึ่งค่ะ.
    #18
    0
  5. #17 Bloody Jasmine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 11:26
    น้ำตาไหลเลยค่ะ.. เห็นภาพที่อยู่ข้างบนนี่ ยังไม่ได้อ่านน้ำตาก็ไหลทันที กินใจมากค่ะ แงงงงงงงง ไรเตอร์แต่งเก่งมากค่ะ !
    #17
    0
  6. #16 เลดี้หน้าด้าน
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 22:58
    อ่านหลายรอบแล้วก็ยังเศร้าเหมือนเดิมT[]Td น้ำตาซึมT^T
    #16
    0
  7. #15 lovesasusaku
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:15
    อย่างซึ้ง :')

    เขียนดีมากเลยยย

    >____
    #15
    0
  8. #14 ploy
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 23:55
    ซึ้ง T^T น้ำตาร่วงเลย
    #14
    0
  9. #13 เลดี้หน้าด้าน
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 13:12
    อยากให้มีภาคสองจัง*w*
    #13
    0
  10. #12 Mewjung
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 02:24
    T^T คิดถุงเนจิ อ่ะ
    #12
    0
  11. วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:34
    อ่านไปน้ำตาไหลพรากกกกกก
    #11
    0
  12. #10 มิน
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2556 / 11:01
    เศร้า น้ำตาซึมเลย เนจิคุงTT สงสารเท็นเท็น
    #10
    0
  13. วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 23:35
    ใช่ ทำไมต้องเขียนให้เนจิตาย น่าจะให้คู่กับเท็นเท็น อ่านแล้วร้องไห้ออกมาไม่หยุด สงสารเท็นเท็นที่สุดเลยTT
    #9
    0
  14. วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 22:21
    ตอกย้ำกันมาก YY เลิกอ่านนารูโตะเพราะเนจิตายเลยนะเนี่ย
    #8
    0
  15. #7 เลดี้หน้าด้าน
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 18:48
    *^*เริดค่ะ!(น้ำตาพราก)

    อยากให้คู่นี้คู่กันอ่ะ!T[]TโดยเฉพาะในอะนิเมTT
    #7
    0
  16. วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 23:03
    อ่า ไม่รุ้ว่าดีไหม แต่น้ำตาไหลไม่หยุดเลยอ่า T^T
    #6
    0
  17. #5 sayrine
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 18:10
    ซึ้งมากอ่ะ อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย
    #5
    0
  18. วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 13:08
    น้ำตาไหลแหมะๆเลย T^T
    #4
    0
  19. วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 09:37
    อ่านแล้วอินมากเลย เผลอน้ำตาคลอเลย
    #3
    0
  20. #2 มิสยู
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 09:33
    อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย T^T
    #2
    0
  21. วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 09:32
    อ่านไปน้ำตาจะไหล T_T เป็นอีกคู่ที่อยากให้ลงเอยกัน แต่...
    ทำไมอาจารย์คิชิโมโตะเขียนให้เนจิตายด้วย!!! แง๊
    #1
    0