รักปักใจ (สนพ.แสนรัก)

ตอนที่ 3 : อาทิตย์อัสดง 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,553
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    21 มี.ค. 62







“ได้โปรด... อย่าทำหนู”

แสงเพชรร้องขอสุดเสียงในความรู้สึกแต่เสียงที่เล็ดลอดออกจากลำคอเป็นเพียงเสียงอึกอัก เหมือนกับน้ำตาที่ในฝันนั้นไหลบ่าท่วมท้นแต่ในความเป็นจริงเพียงสักหยดก็ไม่มีไหลออกมา ร่างบางสะอื้นฮักวิงวอนขอซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างน่าเวทนา และเสียงร่ำไห้นั้นก็เรียกให้คนที่ผูกเปลนอนอยู่ที่ระเบียงออกจากภวังค์

ศิวนาถเดินเข้ามาด้านในห้องพักพร้อมกับกลิ่นควันบุหรี่ที่อวลอยู่รอบกาย  พินิจร่างบางที่นอนกระสับกระส่ายครู่หนึ่งจึงเอื้อมมือไปแตะต้นแขนขาว เขาบ่นพึมพำเบาๆ เมื่อพบว่าหญิงสาวกำลังเป็นไข้ ไข้จากริ้วแผลบนร่างกายและแผลในจิตใจอันบอบช้ำ


“ตื่น ตื่น บอกให้ตื่นไงล่ะ”

เสียงห้าวเรียกดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อร่างบางที่นอนดิ้นทุรนทุรายไม่มีท่าทีจะรับรู้ว่าสิ่งที่เผชิญเป็นเพียงแค่ฝัน หรือว่ากันอีกอย่างคือ เธอออกจากฝันร้ายของตนเองไม่ได้

ศิวนาถถอนหายใจดังเฮือกใหญ่ ก่อนจะลงมือแกะกระดุมเสื้อแผ่วเบา สาบเสื้ออ้าออกเผยผิวขาวซีดที่ดูดีขึ้นจากเมื่อสองวันก่อน รอยแผลหลายรอยเริ่มแห้งแต่ก็ยังดูน่ากลัวเหมือนมีปลิงสีม่วงเข้มเกาะตามแขนขา ไม่นับรวมรอยช้ำสีคล้ำที่คนมองไม่อยากรู้ที่มาของมัน

“พ่อขา... พ่อ”

เสียงหวานครางพร้อมกระถดกายหนีเมื่อผ้าชุบน้ำอุ่นเริ่มแตะแต้มลงบนหน้าผากและกดซับลงมาที่ลำคอ ความหนาวสะท้านจู่โจมจนร่างบางคู้ตัวกอดตนเองไว้ไม่สนใจเสียงปรามและแรงดึง


“นอนนิ่งๆ หน่อยสิ”

เสียงห้าวดุเมื่อร่างบางพยายามพลิกกายหนีครั้งแล้วครั้งเล่า มือเล็กทั้งสองข้างปัดป่ายต่อต้านเช่นเดียวกับริมฝีปากแห้งแตกเป็นขุยที่บ่นพึมพำ ดื้อรั้นสมกับคำร่ำลือ

ศิวนาถสบถใส่อย่างหงุดหงิดเมื่อไม่สามารถเช็ดตัวได้อย่างสะดวก เฉพาะระวังไม่ให้ผ้าหมาดน้ำทำให้แผลเปียกก็ยุ่งยากอยู่แล้ว ยังจะต้องมาออกแรงจับคนเจ็บที่ดิ้นรนสู้ทั้งที่ไม่มีสติอีก คนที่ไม่คุ้นกับการเอาใจใส่ใครนักนึกถึงคำว่า หาเหาใส่หัวแล้วก็ปรายตามองร่างบางตรงหน้า เป็นเหาที่สวยจัดเชียวละ และน่าจะสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้น่าดูชม

“เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย ปัดโธ่โว้ย!

ศิวนาถโวยอย่างสุดกลั้นเมื่อมือบางปัดกะละมังใส่น้ำอุ่นที่วางบนเก้าอี้ข้างเตียงจนเอียงกระเท่เร่และน้ำในกะละมังนั้นก็ไหลลงมาบนฟูกนอนทำให้ทั้งเขาและคนเจ็บเปียกไปตามๆ กัน เขานั้นยังไม่เท่าไรเพราะเปียกแค่กางเกงที่สวมใส่ แต่คนเจ็บนี่สิ น้ำราดตั้งแต่ไหล่ลงมาถึงสะโพก ทำชุดนอนผ้าเนื้อนิ่มที่บางอยู่แล้วกลายเป็นซีทรูทันตา

ก่อกวนกิเลสจริงๆ พับผ่าสิ!’

 

ความเย็นที่แนบนาบลงบนผิวกายปลุกแสงเพชรให้ตื่นจากนิทรา เปลือกตาข้างขวาของเธอบวมช้ำจึงมองภาพตรงหน้าไม่ชัด เสียงหวานครางอย่างทรมานเมื่อพยายามขยับตัวแล้วรู้สึกถึงความร้าวระบมราวกับร่างกายจะปริออก ทั้งแขนและขาของเธอเหมือนกับมีตุ้มน้ำหนักถ่วง เธอไปทำอะไรมา?

อึดใจต่อมา แสงเพชรก็เบิกตาโพลงเมื่อบางความทรงจำกลับคืนมา ความทรงจำน่ากลัวที่สุดในชีวิตที่เธออยากให้เป็นเพียงแค่ฝัน แล้วในขณะที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวนั้นเอง แสงเพชรก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อสายตาปะทะกับใบหน้าเครียดขรึมรกเรื้อด้วยหนวดเคราที่คร่อมอยู่เหนือร่าง ดวงตาสีเข้มดุดันนั้นราวกับมัจจุราชที่รอปลิดชีวิต

หัวใจของแสงเพชรกระตุกราวกับจะหยุดเต้นเมื่อก้มลงต่ำแล้วเห็นว่าผู้ชายแปลกหน้าไม่สวมเสื้อ สวมเพียงกางเกงยีนตัวเก่าที่เกาะสะโพกสอบไว้หมิ่นเหม่ ไหล่ขวาของเขามีรอยสักฉวัดเฉวียนจรดข้อศอกมองคล้ายสัญลักษณ์ของลัทธิอะไรสักอย่าง แสงเพชรกวาดสายตาลงมาที่มือแข็งแรงที่วางอยู่บนท้องน้อยของเธอก่อนจะนิ่งงันไป


“ตั้งสติก่อน”

ศิวนาถเอ่ยปรามแต่แสงเพชรไม่มีสติพอจะไตร่ตรองอะไรทั้งนั้น เธอจู่โจมทันทีเมื่อเห็นว่าเขาวางมืออยู่บนร่างกายท่อนบนของเธอที่เปลือยเปล่า มือบางตวัดหมายฟาดลงบนใบหน้าคมคายแต่ถูกมือใหญ่รั้งไว้ มืออีกข้างจึงเปลี่ยนเป็นกางเล็บใส่ กรงเล็บดุดันสร้างรอยข่วนบนอกหนาเป็นแผลยาวสมใจ แลกกับการที่เธอถูกกอดรัดจนแทบจะจมหายไปในอกกว้าง

“ปล่อยนะ ปล่อย บอกให้ปล่อยยังไงล่ะ”

แสงเพชรดิ้นรนสะบัดสุดแรงแต่ยิ่งดิ้นยิ่งถูกรัดและผ้านวมที่ห่มกายก็เลื่อนออกเผยสะโพกขาวกระจ่าง

“หยุดดิ้นเสียที ทุเรศสายตา”

ศิวนาถไม่ได้ตะโกนดังแต่ใช้เสียงเข้มต่ำกระซิบตำหนิ ความโกรธทำให้แสงเพชรลืมเจ็บลืมอาย เธอฮึดดิ้นสุดแรงก่อนจะกัดบ่าหนาเต็มแรง


“โอ๊ย! คนหรือแมววะเนี่ย ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย ฉันเจ็บนะ”

เสียงโวยของศิวนาถราวกับยั่วยุให้อะดีนารีนในกายของแสงเพชรไหลบ่าท่วมท้น เธอเพิ่มแรงขบกัดจนได้กลิ่นคาวเลือดและดิ้นรนทุบถองสุดแรงเกิด

“เด็กบ้าเอ๊ย! อยู่ดีๆ ไม่ชอบ”

เสียงห้าวสบถพลางงัดร่างบางออกห่าง ดึงข้อมือซ้ายจับผูกเข้ากับหัวเตียงก่อนจะยึดข้อมือขวาไปผูกอีกข้าง ตรึงร่างบางให้ไม่สามารถออกฤทธิ์เดชได้อีก

“ตั้งสติ หยุดดิ้น หยุดร้อง แล้วดูสภาพตัวเองตอนนี้ซิ ยิ่งสู้ยิ่งแย่เห็นไหม”

แสงเพชรก้มมองตัวเองตามเขาว่าแล้วก็หน้าร้อนเห่อ ห่อไหล่บิดตัวหนีด้วยความอับอายและโกรธจัด

“ไอ้บ้า อย่ามองนะ แล้วปล่อยฉันด้วย ปล่อย บอกให้ปล่อย ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่า”

เสียงหวานแหบลงอย่างเห็นได้ชัดหลังจากตะเบ็งกรีดร้องมากว่าสิบนาที นอกจากไม่มีใครเข้ามาช่วยเธอแล้ว เขายังทำหน้าเหมือนเบื่อหน่ายใส่


“หยุดตะโกนเสียที น่ารำคาญ ดิ้นเป็นไส้เดือนถูกขี้เถ้าไปได้”

ศิวนาถตำหนิพลางตรวจสอบจนแน่ใจว่ามัดข้อมือไว้แน่นหนาพอ ดวงตาคมจับจ้องแต่ใบหน้างามที่บิดเบ้โดยพยายามไม่ก้มมองสรีระเปลือยเปล่าตรงหน้า จริงอยู่ว่าเนื้อตัวของแสงเพชรในตอนนี้เต็มไปด้วยริ้วแผลน่าเวทนา แต่ขณะเดียวกันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรือนร่างบอบบางมีสัดส่วนตระการตาโดยเฉพาะทรวงอกอะร้าอร่ามเกินตัว

“ก็ปล่อยฉันสิ จะมัดทำไม ปล่อย บอกให้ปล่อย”

แสงเพชรรวบรวมพลังตะโกนกรีดร้องอีกครั้ง หวังให้มีใครสักคนได้ยิน โดยลืมไปว่าเสียงที่ตะเบ็งไปนั้นใส่เข้าเต็มหูของคนตรงหน้า กว่าจะรู้ตัวก็ถูกศิวนาถบีบปากไว้แล้วยื่นผ้าหมาดน้ำที่ถูกม้วนจนเป็นก้อนกลมชิดใบหน้า น้ำเสียงห้าวที่บอกนั้นชัดเจนว่าเอาจริง

“ถ้าไม่หยุดตะโกน จะเอาผ้าผืนนี้ยัดปาก อยากลองไหม” 



>>>> โปรดอย่าถามว่าพระเอกเป็นคนอย่างไรกันแน่ บอกได้แค่ เฮียแกก็มึนของแกแบบนี้แหละ มีมนุษยธรรมแบบแปลกๆ หุหุหุ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

135 ความคิดเห็น

  1. #5 jubiejub_jub (@jubiejub_jub) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:48
    ทำไมร้าย อย่าดราม่านักนะคะ คนอ่านใจไม่แข็งแรงพอ
    #5
    1
    • #5-1 ชาตา (@phawana123) (จากตอนที่ 3)
      19 ธันวาคม 2561 / 08:01
      ไม่ดราม่าเยอะค่า
      #5-1
  2. #4 PTR_08 (@PTR_08) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 18:20
    น่าติดตามค่ะ
    #4
    1
    • #4-1 ชาตา (@phawana123) (จากตอนที่ 3)
      16 ธันวาคม 2561 / 20:47
      ค่า ฝากติดตามด้วยนะคะ
      #4-1
  3. #3 Mook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:47

    ไม่เคยอ่านแนวนี้ของไรเตอร์มาก่อนเลยค่ะ อ่านโรแมนติกคอเมดี้มาตลอด5555

    เรื่องนี้น่าจะดาร์กน่าดู แต่ก็สนุกนะคะ น่าติดตาม อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อไป ทำไมแสงเพชรถึงอยากฆ่าศิวนาทได้

    #3
    1
    • #3-1 ชาตา (@phawana123) (จากตอนที่ 3)
      16 ธันวาคม 2561 / 20:49
      ฝากติดตามด้วยจ้า
      #3-1
  4. #2 maew35251 (@maew35251) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:08
    ยังงงๆ เนื้อเรื่อง เพราะเพิ่งลงไม่กี่ตอน แต่ก็ติดตามอ่านค่ะ
    #2
    2
    • #2-1 ชาตา (@phawana123) (จากตอนที่ 3)
      16 ธันวาคม 2561 / 20:50
      ถ้าผ่านไปสักสามตอนแล้วยังงงอยู่ เคาะบอกกันอีกทีนะคะ แก้เยอะจนงงตัวเองเหมือนกัน 55
      #2-1