[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 73 : ตอนพิเศษ 2 บุตรบุญธรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

   


     ตระกูลหลาน กูซู 


     "ฝูเหิง ขอคารวะฮูหยินหลานขอรับ" ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งถักเชือกก็ต้องเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเอ่ยเรียก ก่อนจะยิ้มบางเมื่อเห็นเด็กหนุ่มในเครื่องแบบของคนตระกูลจินมาพร้อมกับ หลานชุนชิง หรืออาชิงลูกชายคนโตของฉันนี่แหละ

     "อาเหิง...ตายจริง เดินทางมาไกลเหนื่อยรึไม่? อ๊ะ นั่งก่อนสิ ทั้งคู่เลย" เด็กหนุ่มทั้งสองเดินเข้ามาอย่างว่าง่ายและเดินมานั่งทั้งสองฝั่งตรงข้ามฉัน

     "ฝูเหิง ถ้าเจ้าคิดถึงอาเหนียงของข้าเจ้าก็บอกไปสิ มัวแต่บิดไปบิดมาอยู่นั่นแหละ" อาชิงพูดเปรยๆปนแซ็วจนอาเหิงต้องกระทุ้งศอกอีกคนแรงๆ ใบหูขึ้นสีดูน่าเอ็นดู

     "เงียบไปน่า ชุนชิง!...ฮ ฮูหยินหลาน พวกเราเหาะกระบี่มาไม่เหนื่อยหรอกขอรับ"

     จินฝูเหิง คือชื่อของเด็กหนุ่มเพื่อนสนิทของชุนชิงที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน คงมีหลานคนสงสัยถึงตัวตนของเด็กหนุ่มตระกูลจินคนนี้ ก็ไม่แปลกหรอกเนอะ

     เขาเป็นลูกชายของ จินหลิงนั่นแหละ อย่าเพิ่งตกใจไป....เพราะเป็นลูกบุญธรรมต่างหากล่ะ!

     "วันนี้จะไปล่าราตรีด้วยกันใช่ไหม? ถึงได้มาขอแม่เช่นนี้" พวกเด็กหนุ่มยิ้มแหย มีเหรอที่ฉันจะมองไม่ออกเพราะฉันก็เคยทำหรอกน่า

     "ข ขอรับ"

     "แล้วจะมาขอทำไมเล่า ในเมื่อพวกเจ้ายามนี้ก็เป็นเซียนซือแล้วนะ ไม่ต้องมาขอแม่หรอก"

     "อ อาเหนียงขอรับ พวกข้า...อยากจะไปปราบปีศาจที่เมืองไฉ่อี แต่ฝีมือของมันร้ายกาจมิรู้จะรับมืออย่างไร ช่วงนี้เหล่าผู้อาวุโสก็ไปชุมนุมบ่อยนัก อาชิง และอาเหิงแล้วอยากได้คำชี้แนะจากท่านขอรับ" 

     "ฮึๆ เป็นประสบการณ์ให้เจ้ารู้ด้วยตัวเองสนุกกว่านะ"

     "ต แต่...วันนี้"

     "อาเหิง วันนี้เป็นวันเกิดของเจ้ามิใช่หรือ? จินหลิงนี่แย่เสียจริง ไม่จัดงานฉลองหรือส่งเทียบเชิญมาให้ข้าเลย" ฉันแกล้งทำฮึดฮัดจน ฝูเหิงส่ายหน้ารัวด้วยความร้อนรน

     "มิใช่ขอรับ! ข้าขอร้องท่านพ่อเอง...ว่ามิต้องจัดงานวันเกิดให้กับข้า"

     "เอ๊ะ? ทำไมเล่าเจ้ารอคอยวันเกิดมาตลอดเลยมิใช่หรือ?" อาเหิงส่ายหน้าก่อนจะมองสบตาฉันด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำเอาฉันรู้สึกเจ็บปวดตาม

     "พ พวกเขาบอกข้า....ข้าทำให้อาเหนียงของข้าตาย เพราะข้า อาเหนียงถึง---"

     "ฝูเหิง ฟังข้านะ"

     "มันมิใช่ความผิดของเจ้า เจ้ามิได้ผิดเลย...อาเหนียงของเจ้ารักเจ้า อยากให้เจ้าได้มีชีวิต อย่าคิดว่าการมีอยู่ของเจ้ามันคือตราบาป" ยังไม่ทันที่ฉันจะได้อ้าปากพูด เจ้าลูกชายตัวดีก็ชิงตัดหน้าไปก่อนพลางตบบ่าเพื่อนรักของตนแล้วบีบมันเพื่อให้กำลังใจ

     "ชุนชิง..."

     "อาชิงพูดถูกแล้วล่ะ อาเหิง..." เด็กทั้งสองมองหน้าฉันก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นไปนั่งที่เตียง 

     กวักมือเรียกทั้งสองแล้วตบที่หน้าขา ทั้งสองลุกขึ้นเดินมาก่อนจะนั่งคุกเข่ากับพื้นเอนซบตักฉันคนละข้างฉันลูบหัวพวกเขาแล้วพูดปลอบโยน

     "ข้าดีใจนะที่พวกเจ้ารักใคร่ปรองดองกัน...ดื่มนมร่วมเต้าเดียวกัน รักกันให้มากๆช่วยเหลือ อาเหิง..."

     "ขอรับ..."

     "ข้าคงมิอาจบอกได้ว่า ไม่มีแม่คนไหนไม่รักลูก...ประโยคนี้ใช้ได้เพียงกับผู้ที่มีจิตใจของความเป็นแม่เท่านั้น และแม่ของเจ้าก็มีสิ่งนี่เหลือล้นจนข้ายังนับถือนาง"

     "..."

     "แม่ของเจ้ามีพลังปราณอ่อนแอก่อนจะตั้งท้องเจ้าแล้ว มันเสี่ยงมากหากว่านางจะต้องมีลูก...แต่พ่อและแม่ของเจ้าก็ยังต้องการที่จะมีเจ้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกเขาก็จะดูแลให้ดีที่สุด" อาเหิงมองฉันตาปริบๆ ดวงตาสีเกาลัดที่เหมือนกับพ่อของเขาไม่มีผิด แต่ใบหน้าออกหวานเหมือนกับแม่ดูจะเหมาะเจาะกับเด็กหนุ่มคนนี้จัง















     หลายปีก่อน



     หลังจากที่ชุนชิงเกิดได้เพียง 1 เดือนในวันครบรอบเดือนนั้น ได้มีตระกูลหนึ่งที่คาดไม่ถึงมาร่วมแสดงความยินดี ฉันแปลกใจเพราะไม่เคยเห็นหน้าจนกระทั่งได้ยินแซ่ของพวกเขา

     "ตระกูลเทียน ขอแสดงความยินดีกับฮูหยินหลานขอรับ" ตระกูลเทียน!....แต่ทำไมฉันถึงไม่เคยเห็นหน้าพวกเขาเลยล่ะ?

     สามีภรรยาในชุดเครื่องแบบของตระกูลที่ฉันคุ้นเคย ตระกูลเทียนแสดงว่าสองคนนี้คือญาติห่างๆของ ประมุขกับฮูหยินเทียนที่หวังจะให้ตำแหน่งประมุขให้สินะเนี่ย

     "ขอบคุณที่มาเจ้าค่ะ ท่านทั้งสองเดินทางมาเหนื่อยๆ....หย่งมิ่ง วานเจ้าด้วยนะ" หมีตัวใหญ่เดินมาก่อนจะหมอบลงก่อนที่ฉันจะผายมือขึ้น

     "ท่านกำลังมีครรภ์วันนี้ให้หย่งมิ่งเป็นพาหนะให้ท่านเถอะเจ้าค่ะ" ฮูหยินเทียนยกยิ้มให้แล้วผงกหัวขอบคุณ
















     ไม่กี่วันต่อมา


     จวนตระกูลเทียน


     ตึกๆๆ!! ปึง!

     "ฮูหยินหลาน..." ทันทีที่ประตูเปิดฉันถึงกับอึ้งเมื่อเห็นร่างของประมุขเทียนนอนอยู่บนเตียงสวมชุดขาวใบหน้าหลับพริ้ม หน้าอกไร้การเคลื่อนไหวกระเพื่อม

     "ฮูหยินเทียน เกิดอะไรขึ้น?" นางพาร่างอ่อนแรงมาหาฉันโผเข้ากอดแล้วปล่อยโฮ จิ่งอี๋ที่รู้ถึงบางสิ่งจึงขอตัวออกไปสอบถามกับพวกบ่าว




     ประมุขเทียนตกม้า และถูกเหยียบซ้ำระหว่างที่กำลังตรวจดูงานของพวกชาวบ้าน ฮูหยินเทียนร่างกายที่อ่อนแออยู่แล้วยิ่งมีสภาพแย่ลงกว่าเดิมแต่ก็ยังฝืนทนเพื่ออีกหนึ่งชีวิตในร่างของตัวเอง โดยที่มีฉัน และเหม่ยเหมยคอยอยู่เป็นเพื่อนและให้สองประมุขช่วยจัดการเรื่องพิธีศพให้


     ฉันมาหาอีกครั้งในวันกำหนดคลอด ด้วยการเหาะกระบี่มาเพียงลำพังโดยฝากอาชิงไว้กับพี่เลี้ยงแต่ทว่า....

     อุแว๊ๆๆๆ!!

     "ฮ ฮูหยิน...ล...หลาน" ขารีบรุดเข้าไปหาผู้เป็นแม่ทันทีที่บ่าวนำทารกออกไปห่อผ้า มือผ่ายผอมและซีดขาวจนน่าใจหายยื่นไขว่คว้าหามือฉัน

     หมับ!
   
     "ข้าอยู่นี่...ข้าอยู่นี่แล้ว"

     "ข ข้า...ขอฝาก...เขาด้วย ข้าคงไม่...มีโอกาส...ได้เห็นเขาเติบโต" ฉันมองหล่อนด้วยความรู้สึกหดหู่ อยากจะตอบปฏิเสธแต่ทว่าเรี่ยวแรงที่เธอบีบฉันมันเบามากเหมือนมีขนนกปัดผ่าน

     "อย่างน้อย พูดกับลูกของเจ้าก่อนเถอะ" ว่าแล้วก็ขึ้นมาพยุงร่างของหญิงสาวนั่งโดยที่ฉันนั่งซ้อนหลัง บ่าวรับใช้สาวคนหนึ่งเดินเข้ามาก่อนจะส่งก้อนแป้งในห่อผ้าให้กับมารดา

      "ได้คุณชายน้อยเจ้าค่ะ"

     เจ้าก้อนแป้งกลมนิ่มขยับยุกยิก ส่งเสียงอ้อแอ้ริมฝีปากจิ้มลิ้มขยับมุบมิบน่าชัง ฉันรับรู้ได้ถึงหัวใจของหญิงสาวที่เต้นแรงด้วยความรู้สึกปิติพยายามเฮือกสุดท้ายยกเจ้าก้อนในห่อผ้าขึ้นจูบเบาๆ หยาดน้ำตาเปรอะเปื้อนแก้มกลม

     "กลิ่นหอม...เหมือนบัว"

     "...."

     "ฝูเหิง ดอกบัวแห่งความยั่งยืน...ขอฝากท่าน...ด...ดูแลเขาด้วยเจ้าค่ะ"

     "อืม ข้ารับปาก อย่าห่วงเลยนะ" เสียงถอนหายใจก่อนจะเอนซบฉันช้าๆพลางส่งคุณชายน้อยคืนให้บ่าวรับใช้ คำกระซิบของหญิงสาวก่อนสิ้นลมทำเอาฉันน้ำตาคลอ

     "ฝากบอกเขาทุกวันเกิดว่า...พ่อและแม่ขอโทษที่มิอาจดูแล...เจ้าได้"

     "อืม..."

     "พ่อและแม่รักเจ้านะ อาเหิง..." เสียงที่เบาจนเงียบไป ตัวของเธอทิ้งตามแรงโน้มถ่วงฉันหลับตาสะกดกลั้นความเจ็บจนจุกในหัวใจเอาไว้ก่อนจะค่อยๆวางร่างไร้วิญญาณของหญิงสาวลงบนเตียง 

     "ฮูหยินหลาน..." ฉันหันไปก่อนจะรับทารกน้อยในห่อผ้ามามอง เด็กน้อยขยับขยุกขยิกดวงตากลมโตที่ยังคงปิดสนิทแพขนตาหนาและยาวสวย จนฉันเผลอยิ้มทั้งน้ำตา

     "เหมือนแม่มากเลยนะ อาเหิง..."














     หลังจากเสร็จสิ้นงานศพของฮูหยินเทียน ฉันปล่อยให้พวกเขาดูแลกันต่อเพราะว่าทายาทห่างๆของตระกูลเทียนรุ่นต่อไปได้ถูกกำหนดไว้ในจดหมายของประมุขเทียนแล้ว ฉันจึงพาเด็กน้อยคนนี้มาที่กูซู และเลี้ยงเขาไปพร้อมกับอาชิง โชคดีมากที่ฉันสุขภาพดีเลยมีน้ำนมมากพอสำหรับเด็กทั้งสองคนโดยไม่ต้องเพิ่งแม่นม แต่พอช่วงหย่านมก็ต้องฟิตร่างกายให้เหมือนเดิม และช่วงนั้นเอง...

     "จินหลิง เจ้าล้อข้าเล่นหรือ?"

     "ไม่...ข้าไม่ได้ล้อเล่น ฝูเหิงคนนี้ ข้าจะขอรับเขาเป็นลูกของข้าเอง" จินหลิงมาหาฉันและขอรับฝูเหิงไปเป็นบุตรบุญธรรมทำเอาฉันและจิ่งอี๋คิดไม่ถึง

     "ข้าไม่อยากแต่งงาน อีกทั้งเด็กคนนี้ก็เป็นลูกของประมุขเทียน...ตระกูลเทียนนั้นเกี่ยวดองกับตระกูลจิน ข้ารู้ดีว่าการเป็นเด็กไม่มีพ่อแม่เป็นเช่นไร"

     "...เจ้าเลี้ยงคนเดียวไม่ไหวหรอกจินหลิง" จินหลิงเงยหน้าจะแย้งถ้าฉันไม่รีบพูดขัดก่อน

     "ให้ซือจุยช่วยเจ้าเลี้ยงด้วยเถอะ เขาต้องเป็นเด็กที่ดีมากแน่ๆ....ใช่หรือไม่เจ้าคะ ท่านพี่?" ฉันหันไปถามความเห็นของจิ่งอี๋ เขายิ้มก่อนจะพยักหน้า

      เพราะพวกเรารู้ดี ถึงความสัมพันธ์ของจินหลิง และซือจุย แหม ไม่เสียแรงที่ฉันชิปเรือนี้มา!

     "ต แต่..." จินหลิงหน้าแดงแต่ก็ไม่เถียงจิ่งอี๋เลยใส่ไฟเข้าไปอีก

     "ซือจุยคิดเช่นไรกับเจ้า พวกข้ารู้น่า...ผ้าคาดหน้าผากนั้นสำคัญแต่เขาให้เจ้าแตะต้องได้ นั้นก็ถือว่ามากพอแล้ว"

     "จิ่งอี๋!! นี่เจ้า---"

     แง๊ๆๆๆ!!


     ไม่ทันไรเจ้าเด็กน้อยก็ร้องลั่นจนทุกคนนั้นหุบปากแทบไม่ทัน ฉันยิ้มขำก่อนจะเดินไปที่เปลเพื่ออุ้มเขาออกมาก่อนจะสบมองจินหลิงแล้วยิ้มให้

     "จินหลิง...ข้าขอทดสอบเจ้า"

     "ทดสอบข้า?"

     "หากเจ้าปลอบอาเหิงให้หยุดร้องได้ ข้าจะถือว่าผ่าน...มาสิ" จินหลิงผงะก่อนจะรับตัวเด็กน้อยมาอย่างงกๆเงิ่นๆ ฉันยืนนิ่งและดูว่าเขาจะทำยังไงโดยไม่ช่วยเขาสักนิด


      เมื่อผ่านไปได้พักใหญ่ๆ อาเหิงหยุดร้องไห้ในอ้อมแขนของซือจุย จินหลิงยืนหอบมองตาละห้อยไปวูบหนึ่งก่อนจะหันขวับมามองฉันแล้วพูดขึ้นที่ทำให้ฉันกับจิ่งอี๋ยิ้มกว้าง

     "พรุ่งนี้ข้าจะมาใหม่! ข้าจะทำให้เขาหยุดร้องไห้ให้ได้ คอยดู!!"










     พอเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทั้งสองฟังแล้ว เด็กทั้งสองก็หลุดขำออกมาแล้วยิ้มสดใสให้ฉันแล้วผุดลุกขึ้นยืนแล้วกอดฉันแน่นทั้งสองคน 

     "ท่านก็เป็นแม่นมของข้า...ขอบคุณท่านที่ทำให้ข้ามีชีวิตอยู่ขอรับ"

     "จ้ะ เอาล่ะ งานวันเกิดปีนี้ข้าจะบอกให้จินหลิงมาจัดที่นี่ก็แล้วกัน เจ้าอย่าลืมสิ ว่าเจ้ามีพ่อตั้งสองคนนะ...ตำแหน่งใหญ่ทั้งคู่ด้วย เจ้าโชคดีกว่าใครๆเลยนะ อาเหิง" เด็กหนุ่มตระกูลจินยิ้มแป้นแล้วพยักหน้าแรงๆ 

     "เช่นนั้น..."

     "ข้าจะบอก อาเตี่ยจิน และอาเตี่ยหลานให้เจ้าเอง เอาล่ะ ไปเถอะ เดี๋ยวจะมืดเสียก่อน" พวกเขาเดินออกไปด้วยรอยยิ้มก่อนที่ฉันจะหันไปมองนอกหน้าต่าง
































    

     "อยากดื่มท้อกลั่นจังแฮะ...ชวนพี่เว่ยไปในเมืองดีกว่า"






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,619 ความคิดเห็น

  1. #1611 Rosemarie (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 21:54
    แล้วลูกคนไหนที่ไปอยู่อวิ๊นเมิ่งล่ะ
    ช่วยเรียงลำดับลูกหน่อยค่ะ ใครเกิดก่อน-หลัง ชาย-หญิง คนไหนใครรับไปเลี้ยง คนไหนลูกบุญธรรม
    #1,611
    0
  2. #1605 icesupicha (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 13:12

    น้องโตขึ้นเยอะเลยย

    #1,605
    0
  3. #1532 supernei46 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 13:01
    สนุกมากเลยยย อ่าน2วันจบคืออะไรหนี๊ 55555 ไรท์ปต่งเก่งมากเลย ยกเป๋นอีกเรื่องในดวงใจเลยจ้าาา
    #1,532
    0
  4. #1529 Blue Chocolate (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 14:50

    ฟูหยาง มือชงอันดับ2แห่งกูซู ชอบเรื่องนี้มากอินทุกต้องเลยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #1,529
    0
  5. #1494 ploywendy (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 17:14
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ
    #1,494
    0
  6. #1492 hayajihaya (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 11:29
    ชอบอ่าาา อินมากกกก ทุกตอนเลยย
    #1,492
    0
  7. #1488 Rin del Polaris (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 10:29

    อยากอ่านตอนฉากท้อกลั่นจังค่ะ ครุคริๆ

    เผลอๆเอาสามีทั้งสองมาดื่มท้อกลั่นด้วยคงฮาเฮแน่ๆ555

    #1,488
    0
  8. #1481 รากต้นโพธิ์ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 11:26

    รู้สึกสัมผ้สถึงความชิหัยได้เพราะท้อกลั่นอะ
    #1,481
    0
  9. #1423 Ting0616563257 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:02

    เห็นแววว่าสามีทั้ง2จะต้องเหนื่อยแน่นอน^_^

    ปล.รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ^_^
    #1,423
    0
  10. #1422 แหวน (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:25

    5555งานนี้หานกวงจวินกับจิ่งอี่ มีอ่อนอกอ่อนใจกันไปข้างละ

    #1,422
    0
  11. #1417 554910140 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 06:43
    ชวนพี่เว่ยไปคาดว่าน่าจะได้ของแถม(อาเตี่ยหลานวั่งจี)ตามไปด้วยแน่ๆ //หลานจิ่งอี๋ส่ายหน้าเบาๆ 555555
    #1,417
    0
  12. #1416 Kanthima_28 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 00:44
    ชวนดื่มได้ถูกคนจริงๆ ค่ะ >< / ขอบคุณที่อัพค่ะ สู้ๆ ค่ะไรท์
    #1,416
    0