[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 72 : ตอนพิเศษ เมื่อเหนียงเหนียงไม่อยู่บ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    19 ม.ค. 63

     


     ฟุ่บ!! 

  
     หัวทุยที่มีใบไม้เกาะเต็มไปหมดโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองรอบๆแล้วยกยิ้มแฉ่งเมื่อเห็นศิษย์สกุลหลานสองคนมองหาจนทั่ว

     "คุณชายน้อย! คุณชายน้อยเจี้ยน! ออกมาเถอะขอรับ"

     "ข้าว่าเรารายงานท่านรองประมุขดีไหม?" ศิษย์อีกคนหนึ่งว่าเพราะเริ่มท้อแท้กับการตามหาคุณชายน้อยหลานมาหลายชั่วยามแล้ว

     "จะบ้ารึ! เจ้าอยากโดนท่านรองประมุขเอ็ดหรืออย่างไร?"


     เด็กน้อยยิ้มแป้นก่อนจะหมุนตัววิ่งออกไปให้เงียบที่สุด เขาไม่อยากเรียนหรืออ่านอะไรในตอนนี้ซะหน่อยนี่นา...ถึงจะถูกจับได้ อาเตี่ยก็มีธุระสำคัญหว่าจะกลับมาก็มืด เหนียงเหนียงก็ไม่อยู่ด้วยตั้งสองสามวัน เพราะไปกลับชิงหลินหรงตามคำขอร้องของพี่ๆลู่ด้วย ส่วนพี่ใหญ่ก็ไปทำภารกิจยังไม่กลับมาจะให้เขากลัวอันใด

     ตุบ!

     ท่ามกลางดงกระต่ายเวินหนิงที่กำลังให้อาหารนั้นต้องหันไปมอง คิ้วเรียวเลิ่กขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างป้อมเหมือนแหง่งขิงห่อผ้าขาวเดินมาหา

     "คุณชายน้อย?"

     "หนิงหนิง! หนิงหนิงอยู่ด้วย!" เท้าเล็กก้าวยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้เข้าไปหาก่อนจะล้มหน้าคะมำ

      โครมมม!!

     "คุณชายน้อย!!"

     "ฮะๆ ไม่เจ็บๆ...หนิงหนิง ท่านน้าเว่ยอยู่ไหน?"

     "ไปอวิ๋นเมิ่งเมื่อเช้าแล้วขอรับ...คุณชายน้อย แล้ว...." เด็กชายตัวน้อยยิ้มแป้นก่อนจะถอนหายใจแล้วนั่งจุมปุกข้างๆเวินหนิงก่อนจะพูดขึ้น

     "อาจิ้นไข้ขึ้น ปวดท้องทั้งคืนเลย อาเตี่ยก็ออกไปข้างนอกเพื่อหายามารักษา หนิงหนิงไปดูให้หน่อยนะ" 

     "จ จะดีหรือขอรับ?"

     "ถ้าใครว่าหนิงหนิง เราจะตีเลย!" เวินหนิงยิ้มเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นตามเด็กชายตัวน้อยไปยังเรือนหยกพฤกษา













 
     

     เวลาผ่านไป



     "อาเจี้ยนหายไปหรือ?" จิ่งอี๋ที่กลับมาก็ต้องแปลกใจเมื่อศิษย์สองคนมารายงานเขาอย่างอับจนหนทาง ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนของเด็กๆ

     ร่างของเด็กหญิงตัวน้อยตัวร้อนผ่าว หายใจถี่และแรง ชายหนุ่มนั่งลงข้างเตียงมือใหญ่วางลงบนหน้าผากเล็กใบหน้าคมขมวดด้วยความกังวลเมื่อรู้สึกได้ถึงความร้อนที่ออกมาจากร่างกาย

     "อือ...อาเตี่ย?" ดวงตาสีเข้มเหมือนผู้เป็นบิดามองสบด้วยความอ่อนแรง

     "เป็นอย่างไรบ้าง?"

     "ฮ ฮึก อาเตี่ย...ข้าปวดหัวจังเลย" เด็กน้อยร้องไห้ด้วยความทรมาน คนเป็นพ่อเลิกผ้าห่มอุ้มลูกสาวตัวน้อยมาไว้ในอ้อมกอด มือเย็นที่พยายามดูดซับความร้อนจากตัวลูกสาวไปพลาง

     "ชู่ววว เตี่ยหายามาให้แล้ว...หมอบอกว่าเจ้าพลังปราณแปรปรวนทำให้ร่างกายเจ้ารับไม่ไหว"

     "ฮึก...อือ อาเตี่ยมือเย็นดีจัง" เด็กหญิงคลอเคลียมือใหญ่ของบิดาด้วยความชอบใจ เพราะอากาศเริ่มเข้าสู่ฤดูร้อนทำให้เด็กหญิงตัวน้อยปรับสภาพไม่ได้

     หลานหลินจิ้น บุตรสาวคนโตของจิ่งอี๋ผู้มีหน้าตาที่ถอดแบบตนมาไม่มีผิด แต่ว่าดวงหน้าสวยคมดังเช่นสตรีนั้นทำให้เด็กหญิงตัวน้อยมีเสน่ห์น่ามองตั้งแต่น้อย จนจิ่งอี๋เริ่มห่วงอนาคตของอาจิ้นเสียแล้ว

     หลินจิ้นชื่นชอบความเย็น และฤดูหนาว และยังชื่นชอบน้ำกับธรรมชาติเสียจนเรียกได้ว่ารักเลยเชียว แม้จะอายุยังน้อยแต่นิสัยตามแบบฉบับคนสกุลหลานทำให้นางจึงเป็นคนโปรดของผู้อาวุโสอย่างหลานฉี่เหรินเลยทีเดียว

     "มาเช็ดตัวก่อน...อยากกินอะไรไหม?" เด็กน้อยส่ายหน้าก่อนจะรับถ้วยยามาดื่มอย่างว่าง่าย และปล่อยให้บิดาเช็ดหน้าลำ คอและ แขนขา

     "ขมไหม อาจิ้น?"

     "ไม่มากเจ้าค่ะ อาเตี่ย..."

     "หืม มีอะไรหรือ?" จิ่งอี๋มองเด็กสาวที่มองตนตาปริบๆแล้วเอ่ยขอบางสิ่งที่ทำให้เขายิ้มเอ็นดูลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกเขา

     "ร้องเพลงของอาเหนียงให้ฟังหน่อยเจ้าคะ?"

     "ได้สิ ฮึบ!...อะระหังสัมมา สัมพุธโธ"









     หลังจากที่ลูกสาวตัวน้อยของเขาหลับไปแล้วตนจึงออกมาจากห้องก็พบกับ บุตรชายคนโตกับเพื่อนจากตระกูลจินอีกหนึ่งคน ทั้งสองโค้งคำนับก่อนจะเอ่ยถามเชิงขบขัน

     "อาจิ้นยังคิดว่าบทสวดของอาเหนียงคือเพลงอยู่หรือขอรับ?" หลานชุนชิง บุตรชายคนโตของจิ่งอี๋เอ่ยถามแล้วยิ้มขัน จิ่งอี๋ยิ้มแล้วพยักหน้าตอบบุตรชาย

     "ใช่ ลูกรู้เรื่องหรือยัง ที่น้องเจ้าหายไป?" หลานชุนชิงพยักหน้าก่อนจะพูดต่อ

     "ขอรับ ข้า กับฝูเหิงจึงคิดว่าจะไปตามหาเขาดู อาเตี่ยคิดว่าอย่างไรขอรับ?" จิ่งอี๋ยืนนิ่งอย่างใช้ความคิดก่อนที่จะมีชายอีกคนปรากฏตัวขึ้น

     "ไม่ต้องหรอก เขาไปกับผู้อาวุโสเวินอีกไม่นานคงหลับมาแล้ว" หลานซือจุยเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาทุกคนต่างประสานมือคำนับก่อนที่จิ่งอี๋จะเอ่ยถาม

     "เขาไปกับอาเจี้ยนด้วยหรือ?" ประมุขหลานเยวี่ยนพยักหน้าแล้วพูดต่อ

     "เขาบอกว่าจะไปช่วยกันหาสมุนไพรมาให้ เขาเองก็กังวลอาการของอาจิ้น...สายสัมพันธ์ของฝาแฝดชายหญิงนี้มีความพิเศษที่คนอื่นไม่อาจเข้าใจหรอกนะ จิ่งอี๋"
     
     "แต่อาเจี้ยนยังเด็กเกินไป นี่ก็ใกล้จะเย็นแล้ว"

     "เขาไม่ยอมให้ลูกเจ้ามีรอยขีดข่วนหรอก...แล้ว อาเหิง เจ้าจะพักอยู่ที่นี่หรือไม่?" จินฝูเหิงพยักหน้าก่อนจะกล่าวขอบคุณซือจุย

     "ขอบคุณประมุขหลานที่เมตตาขอรับ อ๊ะ ท่านพ่อฝากจดหมายมาถึงท่านด้วยขอรับ" เด็กหนุ่มยื่นจดหมายจากในอกเสื้อให้กับชายหนุ่ม ซือจุยรับมาแล้วยกยิ้มบาง

     "'อาหลิง' สบายดีใช่หรือไม่?" เด็กหนุ่มพยักหน้าก่อนที่ชุนชิง จะพาเพื่อนสนิทของตนออกไปจากวงสนทนา

    ซือจุยมองตามเด็กหนุ่มทั้งสองแล้วยิ้มเอ็นดูก่อนจะหันมามองเพื่อนของตนที่ยังคงกังวลกับลูกคนเล็กที่นิสัยแสนจะเหมือนแม่ไม่มีผิด ขนาดเขาเองยังต้องยอมแพ้ จิ่งอี๋ที่ฝีปากกล้าที่สุดในกูซู ได้ทายาทผู้สืบทอดที่มีฝีปากร้ายยิ่งกว่าเสียอีก

     "จิ่งอี๋...คิ้วเจ้าขมวดแล้ว"

     "ข้าอดคิดไม่ได้นี่ซือจุย นับวันเขายิ่งซุกซน"

     "เจ้าตอนเด็กๆก็ไม่ต่างกัน อย่าห่วงเลย ท่านอาเวินเก่ง...อีกอย่าง ลูกของเจ้าก็มินิสัยคล้ายกับฟูหยางฝีมือเพลงหมัดของลูกเจ้าก็ร้ายกาจไม่น้อย" ซือจุยตบบ่าของเพื่อนสนิทแล้วเดินจากไป









     ค่ำวันนั้นก่อนมื้อเย็น

    
     ตุบ!

     "ขอบคุณ หนิงหนิงมากเลย! เท่านี้อาจิ้นก็จะดีขึ้นแน่ๆ" หลานหลินเจี้ยนกล่าวขอบคุณเวินหนิงที่อุ้มมาส่งเขาที่ห้องนอนของเขาและฝาแฝด

     "ท่านจำได้ใช่ไหม? ที่ข้าสอนท่านระหว่างทาง"

     "อื้อ! ข้าจำได้ เอาไว้ที่หัวเตียง...หรือไม่ก็ให้ใส่ในเตากำยาน" เวินหนิงยิ้มบางก่อนจะพยักหน้าแล้วกระโดดออกจากหน้าต่างแล้วหายไป

     ตนเก็บสมุนไพรไว้ในอกเสื้อ รีบปัดเศษกิ่งไม้ออกจากเสื้อผ้าและเส้นผมให้หมด แต่ในตอนนั้นเองที่ร่างน้อยลอยหวือด้วยการถูกอุ้มที่ข้อพับแขนมานั่งบนแขน

     หมับ!

     "กลับมาแล้วหรือ? อาเจี้ยน..." เด็กน้อยชะงักเหงื่อตก ก่อนจะหันไปมองใบหน้าของผู้เป็นบิดาแล้วยิ้มแห้งๆ

     "แฮ่ๆ...อ อาเตี่ย"

     "หายไปไหนมาล่ะ?" จิ่งอี๋มองหน้าลูกตัวดีที่แอบหนีออกไปข้างนอกเพียงลำพัง หลานหลินเจิ้ยนเหงื่อตก หลบตาบิดาแล้วตอบเสียงอ้อมแอ้ม

     "ข ข้าไปเล่นกับกระต่าย---"

     "ที่อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ห้ามพูดปด" เมื่อโดนขัด เขาก็ย่นคอช้อนตามองบิดาขอความเห็นใจแล้วตอบตามความจริง

     มือเล็กหยิบช่อดอกไม้ประหลาดออกมาจากอกเสื้อ จิ่งอี๋มองดอกไม้ด้วยความแปลกใจ อีกทั้งยังมีหญ้าประหลาดอีกกำหนึ่งแซมอยู่ด้วย

     "ลูกขอให้หนิงหนิงดูอาการของอาจิ้น...แล้วก็บอกว่าต้องใช้กลิ่นหอมเย็นช่วย ล ลูกก็เลย....อื้ออออ" ยังไม่ทันจะพูดจบประโยดมือใหญ่เย็นสบายยีผมบุตรชายด้วยความเอ็นดู

     "เตี่ยจะไม่ดุด่าเจ้าแค่ครั้งนี้เท่านั้น แต่ตอนนี้เจ้าต้องไปอาบน้ำและกินข้าวให้อิ่มเสียก่อน"

     "ขอรับ" หลินเจี้ยนพยักหน้ารับก่อนที่จิ่งอี๋จะอุ้มบตรชายของตนไปอาบน้ำ และผัดเปลี่ยนผ้าชุดใหม่ก่อนจะพาไปทานมื้อค่ำ



























     "เปบเปอร์มิ้นต์ กับดอกโม่ลี่(โมลี่ฮวา = มะลิ)" ฉันเลิ่กคิ้วแปลกใจเมื่อกลับมายังตระกูลหลานและได้ข่าวว่า ยัยหนูป่วยแต่พอเข้ามาในห้องก็เห็นมีห่อผ้าที่ใส่ดอกมะลิแห้งแล้ว กับใบไม้ที่เหมือนใบยูคาลิปตัส

     "อืม"

     "อาเจี้ยนไปหามาเองเหรอ?"

     "เปล่าหรอก ไปหากับขุนพลผีน่ะ" ฉันพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหยิบใบยูคาลิตัสมาขยี้แล้วดมกลิ่น ก่อนจะหลุดขำน้อยๆพลางมองเจ้าก้อนแฝดที่ยังคงไม่ตื่น

     "คิกๆ ตัวนิดเดียวแต่เก่งจริงนะ..."

     "นั่นสิ"

     "อาอี๋ ฉันถามหน่อย"

     "หืม?" ชายหนุ่มที่นั่งซ้อนหลังฉันขานรับเสียงยานคางจนน่าหมั่นไส้ ก่อนจะเอ่ยถามพลางลูบหัวอาจิ้นที่ตอนนี้ไข้ลดลงมากแล้ว

     "อาจิ้น จะนอนไม่หลับถ้าไม่ร้องเพลงกล่อมนะ...เธอร้องเพลงอะไรให้ลูกล่ะ" จิ่งอี๋นิ่งไปก่อนจะก้มหน้าฝังลงกับบ่าเขาฉัน สันจมูกคมถูไถไปมาแก้ความขัดเขิน


































     "อะระหังสัมมา สัมพุธโธ....."























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,619 ความคิดเห็น

  1. #1604 icesupicha (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 18 มีนาคม 2564 / 13:05

    ขำทุกครั้งที่อ่าน

    #1,604
    0
  2. #1543 48694062 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 17:40

    อ่านกี่ที กี่ทีก็อดขำไม่ได้จริง บทสวดมนต์ก็ทำใจขำได้ จะบาปไหม😂😂😂
    #1,543
    0
  3. #1534 CuzBeURMine (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 15:13
    จบเรื่องนี้ต่อไปคือสวดมนต์แล้วขำ กูบาปแน่ๆ5555555
    #1,534
    0
  4. #1515 Bao_Bao (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:11
    ว้อยยยย ยังไม่จบประเด็นเพลงสวด(?) อีกเหรอโว้ยย!!! 5555555 อ่อยๆ ไม่ไหวแล้ว ขำจนท้องแข็งไปหมดแล้ว5555😂
    #1,515
    0
  5. #1487 Rin del Polaris (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 10:20

    ว้อยยย นี่ยังไม่จบกับเพลงอะระหังสัมมา อีกเหรอคะ!! 555555555 โอ๊ยยยยย ฮาาาาอ่าาาา5555555

    #1,487
    0
  6. #1480 รากต้นโพธิ์ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 11:16

    จบแล้วภาพลักษณ์จิ่งอี๋5555
    #1,480
    0
  7. #1421 แหวน (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:13

    555555+..โอ้ยยยยยยยเพลงนี้มันฮิตตั้งแต่รุ่นพ่อยันรุ่นลูกเลยเหรอเนี่ยยยยย..ก๊ากกกกกกกก

    #1,421
    0
  8. #1415 KazukiRei (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 03:38
    จินฝูเหิง??
    มันคาใจนะไรท์ มาตอบก่อนนนนนน
    #1,415
    0
  9. #1413 554910140 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 07:10
    บทเพลงนี่ได้มาจากฟูหยางเองครัชชช
    แล้วไรท์ก็ทิ้งปม จินฝูเหิง ไว้ให้รีดยืมงงในดงกระต่ายต่อปายยยนยยย
    #1,413
    0
  10. #1412 chyanin (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 05:43
    พ่อขาร้องเพลงให้ฟังหน่อยค่ะ 55555

    ว่าแต่จินฝูเหิงลูกใครในตระกูลจินคะ
    #1,412
    0
  11. #1411 Laksika-Napit (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 05:06
    +5555

    ป.ล จินฝูเหิงคือใครอ่ะ
    #1,411
    0
  12. #1409 filmji2 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 01:00
    55555555555555น้อนน
    #1,409
    0
  13. #1408 NongZaRa (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:49
    555555555
    #1,408
    0
  14. #1407 magiamp59013 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:55
    ขำทุกที กับเพลงอาระหัง55555
    #1,407
    0