[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 70 : ปิดปัจฉิมบทของโชคชะตาที่น่าเหลือเชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    19 ม.ค. 63








    ฉันถึงกับอึ้งกิมกี่ ไม่ต่างกับจิ่งอี๋ที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ

     "ค ครรภ์? ม หมายถึงลูกน่ะเหรอ?!"

     "ขอรับ เดี๋ยวข้าน้อยจะไปจัดเตรียมยาบำรุงแล้วจดให้กับพวกศิษย์เอาให้ท่านก่อนนะขอรับ" ท่านหมอว่าก่อนจะเดินออกไปจากห้อง พอฉันหันไปมองจิ่งอี๋เขาก็น้ำตาไหลพรากจนฉันตกใจ

     "อ อาอี๋? ร้องไห้ทำไมเนี่ย!?" 

     "ก ก็ข้าดีใจ..."

     "พรืด! น้อยๆหน่อยเจ้าเด็กนี่ ถ้าตัวเล็กรู้ว่าพ่อเขาขี้แยขนาดไหนคงได้โดนล้อยันลูกแต่งงาน" จิ่งอี๋มุ่ยหน้าก่อนจะยกยิ้มแล้วเดินมาตรงหน้าฉันแล้วคุกเข่าลง

      มือใหญ่วางลงบนหน้าทองแบนราบของฉันแล้วกดจูบแผ่วเบาผ่านเนื้อผ้า ดวงตาของเขามันเป็นประกายวาววับด้วยความปิติยินดี ก่อนจะเหลือบมองฉันราวกับต้องการจะกล่าวขอบคุณ

     "เจ้าอยากได้ลูกชายหรือลูกสาว?"

     "ฉันไม่เกี่ยงหรอก...เพราะไม่ว่าจะเกิดเป็นเพศอะไรเด็กคนนี้ก็คือลูกของเรา"

     "เจ้าพูดถูก" 



















     ตึกๆๆ!

     "หยางหยาง! เจ้ามีครรภ์แล้วหรือ?!" เสียงวิ่งตึงตังก่อนที่ร่างของปรมาจารย์อี๋หลิงจะปรากฏตัวขึ้น

     "พี่เว่ย! / ผู้อาวุโสเว่ย!!"

     "จริงหรือไม่! หยางหยาง เจ้าบอกข้ามาก่อน" เว่ยอิงปรี่เข้ามาใกล้ฉันแล้วคะยั้นคะยอถามจนหลานจ้านต้องรีบมาพาเขาออกห่าง

     "เว่ยอิง สำรวมหน่อย...อาหยาง"

     "เจ้าคะ?"

     "กิจของเจ้าที่เป็นอาจารย์ตระกูลหลิว ขอให้เจ้าหยุดพักเพียงชั่วคราวจนกว่าจะคลอด" ฉันทำหน้าเหวอเช่นเดียวกับเว่ยอิง แต่ว่าจิ่งอี๋กลับพยักหน้าเห็นด้วย

     "เอ่อ...ท้องยังไม่โตเลยนะเจ้าคะ พี่รองหลาน"

     "แต่ท้องอ่อนอันตราย ยามนี้เจ้ามีฟูจวินอยู่เคียงข้างถือว่าดีมากแล้ว จิ่งอี๋ กิจของรองประมุขหากมีผู้ช่วยก็ให้เขาทำเสีย" หลานจ้านหันไปพูดกับจิ่งอี๋

     "จิ่งอี๋น้อมรับคำชี้แนะขอรับ"


     คล้อยหลังทั้งสองไปสักพักใหญ่ จินหลิง และซือจุยก็กลับมาพร้อมกับพาแขกทั้งสองมาหา ฉันลุกขึ้นแล้วประสานมือคำนับทั้งสอง

     "ประมุขเจียง เจ๋ออู๋จวิน..."

     "ได้ว่าจากอาหลิงว่าเจ้าตั้งครรภ์ ยินดีด้วยฮูหยินหลิว..."
   
     "ขอบคุณเจ้าค่ะ"

     "อาหลิง ซือจุย พวกเจ้าออกไปก่อน" จินหลิงเหมือนจะไม่ยอมแต่ว่าพอเป็นหยกผู้พี่ของตระกูลหลานเขาถึงได้ยอมออกไป


    
     พวกเราเชิญเขานั่งก่อนที่ฉันจะนั่งอีกฝั่งกับจิ่งอี๋ จริงสิ ลืมบอกไปเลย...

    
     หลังจากการแต่งตั้งหลานเยวี่ยน หรือซือจุยขึ้นเป็นประมุขตระกูลหลานคนปัจจุบัน หลานซีเฉินก็ย้ายไปอยู่ที่อวิ๋นเมิ่ง แต่ก็ไม่เชิงว่าอยู่ถาวรหรอกนะ เพราะเขาเป็นคนสกุลหลานและขอรับหน้าที่เป็นอาจารย์หลานต่อจากหลานฉี่เหริน แต่พอวันชุมนุม หรือช่วงล่าราตรีเขาก้จะย้ายไปอยู่ที่อวิ๋นเมิ่งกับ ประมุขเจียง


     ส่วนทางในด้านความสัมพันธ์ของพวกเขานั้นค่อนข้างจะซับซ้อนและพิเศษไปสักหน่อย แต่ว่าอย่างน้อยคงได้ใช้ชีวิตร่วมกันนั่นแหละ แถมหลานซีเฉินตอนนี้ก็ควบตำแหน่งอาจารย์ของจินหลิงด้วยนะ 

     "ฟูหยาง พวกข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้า..."

     "เชิญถามได้เจ้าค่ะ"

     "จ เจ้าจะว่าอย่างไรหากว่าข้า...กันหลานฮวั่น อยากรับบุตรของเจ้าหนึ่งคนมาอุปถัมป์" ฉันถึงกับตัวชาหูอื้อไปชั่วคณะ เช่นเดียวกันกับจิ่งอี๋ที่มีสีหน้าลำบากใจ

     "ขออภัยประมุขเจียง แต่ข้าเพิ่งมีบุตรเป็นคนแรกคงไม่---"

     "อาอี๋...ใจเย็นก่อน ข้ารู้ว่าเจ้ามีบุตรเพียงคนเดียว แต่สิ่งที่เราหมายถึงนั้น คือหลังจากเจ้าคลอดบุตรคนแรกแล้ว จะช่วย---"

     "พวกท่านหมายถึงการ'อุ้มบุญ'หรือเจ้าคะ?" ฉันถามแทรกพวกเขา เจียงเฉิงในตอนนี้ดูจะละอายจนไม่กล้าที่จะพูดอะไร หลานซีเฉินจึงอธิบายแทนทั้งหมด

     "จะว่าเช่นนั้นก็ได้"

     "...เจ๋ออู่จวิน ประมุขเจียง ข้าเข้าใจว่าพวกท่านคิดอะไร แล้วรู้สึกอย่างไร"

     "..."

     "ข้าเองก็คิดว่า...มีบุตรเพียงคนเดียว เขาก็คงจะเหงาแย่" พวกเขามองสบตาฉันด้วยความตะลึง ฉันยิ้มให้เขาก่อนจะลูบท้องของตัวเอง

     "ถ้าเช่นนั้น..."

     "แต่ข้ามีเงื่อนไขเจ้าค่ะ"

     "เจ้าว่ามา..."

     "บุตรคนแรกของพวกท่าน จะต้องรับรู้ว่าข้าคือแม่ผู้ให้กำเนิด...ไม่มีการกีดกันหรือบังคับให้เขาเรียกสรรพนามข้าและ อาอี๋เป็นคนอื่น" เจียงเฉิงและเจ๋ออู๋จวินพยักหน้า

     "ข้อสอง ข้าจะมิให้พวกท่านรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม แต่จะให้พวกท่านเป็นพ่อทูลหัวของลูกของข้าแทน"

     "ฟูหยาง..."

     "หากข้าให้ลูกของข้ากับพวกท่านไปเป็นลูกของพวกท่านเลย ข้าคงทำใจมิได้หรอกเจ้าค่ะ" เจียงเฉิงมองฉันด้วยสายตาสั่นไหวก่อนจะประสานมือแล้วโค้งคำนับฉัน จนฉันต้องรองมือของเขาเอาไว้
   
     "ลำบากเจ้าแล้ว ตกลง ข้ารับเงื่อนไขของเจ้า" 














2 ปีผ่านไป

สังขยาหน้าไข่คุ้น เคยมี
แกมกับข้าวเหนียวสี โศกย้อม
เป็นนัยนำวาที สมรแม่ มาแม
แถลงว่าโศกเสมอพ้อม เพียบแอ้อกอร...

กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน...(ของหวาน)


     "ร้องเห่แบบนี้ แสดงว่าทำขนมอะไรอยู่หรือ?" ลู่หลงเอ่ยถามน้องสาวที่กำลังทำขนมอยู่ในครัว อีกฝ่ายหันมายิ้มให้แล้วพัดเตาให้ถ่านร้อน

     "ใช่แล้ว...อาหลง เจ้าชิมให้ข้าหน่อยว่าอร่อยไหม?" ลู่หลินว่าก่อนจะใช้ช้อนตักเนื้อขนมสีเหลืองนวลให้อีกฝ่ายชิม

     "...หอมจัง อร่อยด้วย!"

     "จริงหรือ!"

     "อืม อาหลินเหนียงเหนียงส่งหนังสือเทียบเชิญมาให้พวกเราน่ะ บอกว่าให้เราไปที่อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่เพื่อปรึกษาบางสิ่ง"

     "ดีเลย! ข้าจะเอาสังขยาไข่ไปให้เหนียงเหนียงด้วย เมื่อไหร่ล่ะ?"

     "อวิ๋นเซินฯอยู่ไม่ไกลจากชิงหลินหรง...เจ้าเตรียมของแล้วเราไปกันเถอะ" ลู่หลินพยักหน้าก่อนจะไปหยิบปิ่นโตออกมาแล้วใส่ถ้วยกระเบื้อง กับของทานเล่นอีกสองสามอย่างและน้ำชาไปได้













     ณ อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่

     
     เรือนหยกพฤกษา (เรือนนอนของจิ่งอี๋ และฟูหยาง (ชื่อสมมตินะคะ)) 

     "คารวะท่านรองประมุข ฮูหยินหลาน" เมื่อมาถึงพวกเขาก็คารวะตามมารยาท หญิงสาวพยักหน้าโดยที่ยังอุ้มเด็กน้อยวัย 1 ขวบเศษในอ้อมแขน

     "มาเร็วจังเลยนะ"

     "เหนียงเหนียง ข้าคิดถึงท่านจังเจ้าค่ะ!" ลู่หลินยกยิ้มก่อนจะโผเข้ากอดหญิงสาวด้วยความคิดถึง

     "เช่นกันจ้ะ"

      "ข้าทำของที่เหนียงเหนียงอยากทานมาด้วยนะเจ้าคะ"

    "สังขยาไข่...โห ไม่ได้กินมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย"

     "เหนียงเหนียงเรียกพวกข้ามาที่แห่งนี้ มีเรื่องอันใดหรือขอรับ?" ลู่หลงเอ่ยถามบ้าง หญิงสาวและชายหนุ่มมองสบกันก่อนจะยกยิ้มขำก่อนที่จะยื่นข้อมือ ของตนให้ทั้งสอง

     ด้วยญาณบางอย่าง ทำให้เด็กหนุ่มลองจับชีพจรของหญิงสาวดู ไม่นานนักดวงตาของเขาก็เบิกโพล่งแล้วมองสบทั้งสอง จิ่งอี๋พยักหน้ายืนยันทำให้เด็กหนุ่มยกยิ้มกว้าง

     "ฝ แฝดเลยหรือขอรับ!!"

     "ใช่ นี่ก็เข้าเดือนสองแล้วล่ะ..." หญิงสาวว่าก่อนจะมองหน้าท้องของตัวเองที่ยังคงราบเรียบ เด็กสาวที่นิ่งไปนานเริ่มประมวลผลแล้วกระโดดโลดเต้นดีใจ

     "แอ๋?"

     "อาชิง เจ้ากำลังจะเป็นพี่แล้วนะ!" ลู่หลินหันไปคุยกับทารกในอ้อมแขนของหญิงสาว แต่เด็กน้อยก็ยังคงมองตนตาปริบๆ ก่อนที่พวกเขาจะคุยกัน








     ฟูหยางเดินกลับมาในห้องนอนของตนพร้อมกับหลานจิ่งอี๋ เมื่อเห็นว่าลูกชายคนโตของพวกเขาเริ่มง่วงนอนแล้ว จึงวางลงบนแปลแล้วเริ่มขับกล่อม ก่อนที่จะมีผู้เป็นสามีนั่งนอนหนุนตักอยู่

     "คราวนี้ไม่เอาบทสวดแล้วนะ"

     "บ้าเหรอ! ใครใช้ให้เอาบทสวดมากล่อมลูกกัน" ชายหนุ่มยกยิ้มก่อนจะนอนหนุนตักหญิงสาวแล้วหลับตา และฟังคนรักร้องเพลงขับกล่อมไปพลาง













     



     ทารกน้อยลืมตาตื่นขึ้นมาในเปล ดวงตากลมใสมองปลาสานที่ห้อยอยู่ เจ้าก้อนแป้งขยับและหาววอดในยามนั้น ตนกลับเห็นร่างของชายคนหนึ่งเดินมาหาแล้วเอื้อมลงแตะสัมผัสกับพวงแก้มนุ่มนิ่ม ทารกน้อยยกยิ้มเห็นเหงือกสีสด

     "หน้าเหมือนอาฟูตอนคลอดไม่มีผิดจริงๆ"

     "แอะ แอ๊ะ!"

     "เป็นเด็กดี ดูแลพ่อและแม่ของลื้อให้ดีนะ อาชิง..." มือป้อมกำมือของอีกฝ่ายเอาไว้แล้วยิ้มจนตาปิด เสียงหัวเราะสดใสดังก้องทำให้อีกฝ่ายรู้สึกปิติ

     "จะร้องไห้ทำไม หืม?...เฮีย" เสียงของหญิงสาวอีกคนดังขึ้นก่อนจะโน้มใบหน้ามองทารกในเปลและยกยิ้มเอ็นดู

     "แหม หล่อได้พ่อจริงๆ แต่ตากับใบหู ได้แม่มาเลยนะ"

     "ไว้พวกทวดจะมาเล่นกับเหลนใหม่นะ" ชายหญิงสองคนค่อยๆจางหายไป ทำให้เด็กน้อยเริ่มร้องไห้จนผู้เป็นแม่ต้องเข้ามาในห้อง


     แต่ทันทีที่ตนอุ้มบุตรชายมาไว้ในอ้อมแขน สายลมบางอย่างพัดโอบล้อมอย่างอบอุ่นพาลน้ำตาไหลอาบแก้ม รอยยิ้มจางประดับบนใบหน้าและหันออกไปมองนอกหน้าต่างที่มีแสงอาทิตย์ยามเย็นกำลังจะลับของฟ้า ผู้เป็นสามีก้าวเข้ามาในห้อง เห็นภรรยายืนนิ่งก็เดินไปขนาบข้างโอบไหล่บางให้เอนซบกับบ่าแกร่ง

     






     ไม่ว่าจะโลกนี้ หรือโลกไหน..


     แต่ถ้าหากว่ามีใครสักคนได้ตายจากเราไป...พวกเขาจะตายแบบไหนกัน


     ตายไปจากกายหยาบ...หรือกายไปจากความทรงจำ


     โชคชะตาผันเปลี่ยนได้ ชีวิตของตน มีเพียงตนนั้นที่รู้ดีที่สุด


ไม่รู้จะอยู่เพื่อใคร  ขอเพียงแค่คิดไว้...


ไม่ต้องอยู่ให้ใครรัก หรือให้มีอะไรมารักเรา...









แต่จงอยู่กับสิ่งที่เรารักดีกว่า..














THE END









มีคนบอกอยากได้ตอนพิเศษด้วย


ได้ค่ะ เตี้ยจัดให้!!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,619 ความคิดเห็น

  1. #1619 คุโรคิคิ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 01:56
    แงงงงง จบแล้ว จบดีมากเลยค่ะ
    #1,619
    0
  2. #1600 icesupicha (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 00:55

    ฮือออ จบดีมากๆเลยค่ะ

    #1,600
    0
  3. #1542 0824614948 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 00:00

    ชึ่งกินใจมากร้องไห้ตามเลยไม่อยากให้จบเลย
    #1,542
    0
  4. #1528 Blue Chocolate (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 13:58

    ชอบมากกกก

    #1,528
    0
  5. #1479 รากต้นโพธิ์ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 11:04

    แฝดซะด้วยยย
    #1,479
    0
  6. #1410 KazukiRei (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 02:10
    คู่นี้จะมีลูกกันกี่คนค่ะเหนี่ย~~
    #1,410
    0
  7. #1405 chanagarn2002 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 16:15
    น้ำยาเขาดีจริงค่ะ55555 ลูกอีกกี่คนหรอคะ
    #1,405
    0
  8. #1404 chyanin (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 14:45
    น้ำยาดีนะค่ะแหมๆๆ ลูกดกเชียว
    #1,404
    0
  9. #1403 554910140 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 10:31
    จบแล้วเหรออเนี่ยยยยย อยากอ่านต่ออีกกกกก
    #1,403
    0
  10. #1402 oporlove7754 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 08:58
    เย้ๆๆๆๆหนุกมากเลยคร่าาาาา
    #1,402
    0
  11. #1399 mizenjizaza (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 08:02
    ขอออออย่าให้มีรุ่นลูกภาคต่อ จะมีไหมน้าาาาาาา
    #1,399
    1
  12. #1397 namtan_pp (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 05:16
    มีภาคต่อหรอเรื่อนตัวละครอื่นเพิ่มไหมค่ะ เช่น ซือจุยxจินหลง หลานเฉินซีxเจียงเฉิง อยากอ่านต่ออ่ะ
    #1,397
    0
  13. #1396 Nat-Sap (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 01:12
    จบแล้ว สนุกมากๆเลยค่ะ ไม่ผิดหวังที่ติดตาม

    แต่ปัญหาของคนความจำสั้น คือตัวรีดเอง55 ตัวละครเสริมเยอะมาก จำอินเมจของแต่ละคนไม่ได้555
    รอตอนพิเศษนะคะ
    #1,396
    0
  14. #1394 Laksika-Napit (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 00:26
    รอตอนพิเศษค่ะ
    #1,394
    0
  15. #1393 Nong_Aon04 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 00:15
    รักเรื่องนี้!!!
    #1,393
    0
  16. #1392 Kim Hyunjae (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 00:11

    อยากได้ซีซั่นลูกด้วยอ่าา ชอบเรื่องนี้มากๆ
    #1,392
    0
  17. #1391 magiamp59013 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 00:04

    ขอบคุณที่อัพนะค้าบบบบบ เลิฟเรื่องนี้มาก
    #1,391
    0