[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 34 ท้อกลั่นเป็นเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 306 ครั้ง
    22 ต.ค. 62

     



     ฉันนั่งมุ่ยหน้ามองหวีในมือไปมาอยู่เพียงลำพังในห้อง อย่างคิดไม่ตก...พยายามจะไม่เข้าข้างตัวเอง เขาซื้อหวีให้เพราะหวีเก่าของเราเซวียหยางเหยียบหักไปแล้วเท่านั้นเอง แต่ว่า...

     

    เราดันให้ถุงหอมเขาไปแบบนั้น อีกฝ่ายจะคิดยังไงเนี่ย!!

     "โอยยยยยย อยากจะบ้าตาย!" ได้แต่ร้องโอดครวญกำปั้นทุบโต๊ะรัวๆด้วยความเครียด ได้แต่ภาวนาว่าอีกฝ่ายจะไม่รู้ตัว

     จิ่งอี๋ ถึงจะเก่งกาจแต่ถ้าเป็นเรื่องนี้คงจะซื่อบื้อ อาจจะคิดว่าให้ในฐานะพี่น้องก็ได้

     "อืมๆ ต้องคิดแบบนั้นแน่---" ปลอบใจตัวเองว่าไม่ให้คิดมากแล้วรินชาขึ้นดื่ม

     ตุบ!

     ในตอนนั้นร่างหนึ่งหล่นลงมาจากชั้นสอง ฉันเห็นเพียงแค่ไกลๆก่อนที่เขาจะผุดลุกขึ้นแล้วมองคนบนชั้นสองด้วยความอึนๆแล้ววิ่งมาทางนี้ ก่อนที่จะเห็นว่าเป็นเวินหนิง ตอนที่เราสบตากันฉันตกใจจนพ่นน้ำชาใส่หน้าเขาเต็มๆ!

     พรูดดดดดด!!

     "แค่กๆๆ!" ฉันไอเพราะสำลักน้ำชาที่เข้าหลอดลมไปนิดหน่อย แต่อีกฝ่ายก็ดูลนลานรีบเช็ดตัวเองแล้วขอโทษขอโพยฉันยกใหญ่

     "ข ขออภัยแม่นาง ข้า---"

     "เช็ดหน้าก่อนเถอะเจ้าค่ะ ข้าต่างหากที่ต้องขอโทษ...เปียกหมดเลย" เวินหนิงเงยมองฉันที่กำลังหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดหน้าให้เขา อีกฝ่ายมองฉันด้วยความประหลาดใจก่อนจะเอ่ยถาม

     "แม่นาง...แม่นางไม่กลัวข้าหรือ?"

     "กลัวเหรอ? ตรงกันข้ามเลย ข้าว่าท่านน่ารักจะตายไป" ฉันส่ายหน้ายิ้มๆแล้วเช็ดหน้าให้เขาจนสะอาดดีก่อนจะชวนเขาไปนั่งคุย "หากไม่รังเกียจ อยู่คุยเป็นเพื่อนข้าสักเดี๋ยวได้ไหมเจ้าคะ?"

     "ด ได้ๆ ได้แน่นอน" อีกฝ่ายรีบพยักหน้าด้วยท่าทีเงอะงะ ดวงตาและน้ำเสียงใสซื่อที่ถ่ายทอดออกมามันน่าเอ็นดูมากกว่าน่ากลัว 

     "งั้นไปนั่งคุยที่โต๊ะด้านนอกเถอะ เชิญนำไปก่อนเลย" ฉันว่าพลางผายมือให้เขาเดินไปก่อน อีกฝ่ายพยักหน้าแล้วเดินนำไป




     เมื่อหาที่นั่งได้แล้ว โชคดีที่ฉันหยิบชุดน้ำชามาด้วยเลยรินชาให้อีกฝ่ายแล้วของตัวเองไป

     "อ เอ่อ...แม่นาง"

     "จริงสิ ข้ามีนามว่าหลิวฟูหยาง ตอนนี้อยู่ในความดูแลของคนตระกูลหลานเจ้าค่ะ คุณชายเวิน" เวินหนิงเลิ่กคิ้วแล้วถามขึ้นอีก

     "แม่นาง แม่นางเป็นคนของตระกูลหลิวหรือ?"

     "อืม แต่ตอนนี้เหลือแค่ข้าเพียงคนเดียว...เหตุผลเดียวกับท่าน การฆ่าล้างตระกูลโดยจินกวงซ่าน" แค่พูดชื่อฉันก็อยากจะปลุกวิญญาณเจ้าตาแก่มักมากนั่นมายำให้เละแล้ว!

     "จินกวงซ่าน? เหตุใดถึงทำเช่นนั้น"

     "ตาแก่ตัณหากลับนั่นคงมีแค่เหตุผลเดียวนั่นแหละ ทำผิดแต่ไม่เคยโทษตัวเอง...บางทีข้าก็เคยคิดว่าคนตระกูลจินมันสูงส่งสักแค่ไหนกันเชียวนะ ในเมื่อการกระทำของเจ้าประมุขบ้ากามนั่นก็สารเลวกว่าเวินรั่วหานเสียอีก"

     "ท่านเรียกเขาว่าเช่นนั้นได้อย่างไร? อีกอย่างท่านอายุยังน้อยแต่พูดราวกับว่ารู้เรื่องมามากมาย"

     "...เรื่องนี้ให้ไปถามพี่เว่ยเถอะ ถึงจะเล่าไปก็คงไม่มีใครเชื่อหรอก จริงสิ เวินหนิง ท่านเป็นคนที่ข้าไว้ใจข้ามีเรื่องอยากจะถามท่าน" 

     "แม่นางหลิว เชิญถามมาได้เลย" เมื่อได้รับคำอนุญาตฉันก็หยิบกระดาษม้วนที่ซ่งหลานเคยให้ไว้ออกมากางบนโต๊ะ 

     มันคือแผนที่ของโลกนี้ แต่ละที่มีจุดสีดำแต้มไว้บนแผนที่ เวินหนิงมองดูด้วยความสงสัยแล้วเงยหน้ามองฉัน ฉันจึงลองชี้ไปที่จุดสีแดง

     "ท่านช่วยบอกตำแหน่งที่จุดแต่ละจุดแต้มให้ข้าได้หรือไม่ ว่ามันคือที่ใดบ้าง?"

     "อยู่ในเขตฉีซาน ที่ล่วนจั้งกั๋งขอรับ กลางทะเลสาบเหลียนฮวาอู้ เขตอวิ๋นเมิ่ง  ที่ชิงเหอ เขตเขาไป่เฟิง  ป่าเขตชายแดนของจินหลินไถ หลันหลิงขอรับ"

     "...ขอบคุณที่ชี้แนะเจ้าค่ะ"

     "ท่านเป็นใครกันแน่ขอรับ ถึงข้าจะถูกทำให้เป็นหุ่นเชิดแต่ข้ายังจำได้...ว่าตระกูลหลิวนั้นถูกฆ่าล้างตระกูลไปเมื่อ 17 ปีก่อน แต่ท่าน..เพิ่งอายุแค่เพียง 15 เท่านั้น"

     "..."

     "..."

     "ขอให้ท่านรู้ไว้เพียงแค่ว่า ข้าเป็น'เลือดผสม'ก็พอ...คืนนี้ข้าคงต้องขอพักผ่อนก่อน ขอตัวเจ้าค่ะ" ฉันตอบเพียงแค่นั้นแล้วโค้งลาอีกฝ่าย








     ฉันกลับเข้ามาภายในห้องนั่งดูแผนที่สักพัก แต่ระหว่างที่กำลังพักสายตาและเตรียมตัวจะนอนเสียงเคาะประตูทำให้ฉันต้องลุกขึ้นไปเปิดประตู เห็นเด็กสาวที่น่าจะทำงานในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ยื่นถาดมาให้ ในถาดมีขวดเล็กๆพร้อมกับถ้วยน้ำชา

     "เอ่อ...อะไรเหรอ?"

     "ท่านเถ้าแก่บอกว่าให้เอามาให้พวกท่านเซียนเจ้าค่ะ เป็นของขึ้นชื่อที่นักเดินทางนิยมดื่ม...ลองชิมก่อนก็ได้เจ้าค่ะ" เธอตอบแล้วยื่นมาให้ ดูท่าทางก็อายุประมาณสิบเอ็ดสิบสอง

     ฉันว่าก่อนจะหยิบถ้วยน้ำชาที่มีน้ำใสบรรจุภายในขึ้นก่อนจะดมกลิ่นที่มันค่อนข้างจะหอมมากเลยทีเดียว ก่อนจะยกขึ้นดื่มความหวานออกเปรี้ยวนิดๆแผ่กระจายทั่วปาก

     "หอมมากเลย ขอบคุณนะ...เอ่อ" เมื่อมันอร่อยก็ต้องขอเอามาดื่ม เด็กสาวยิ้มกว้างแล้วตอบทันที

     "เราไม่คิดเงินเพิ่มเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าน้อยขอตัวก่อน" เธอก้มหัวแล้วเดินหมุนตัวจะไป ฉันเองก็ติดใจรสชาตินี้ไม่น้อยเลยถามกลับ
     
     "น้องสาว เดี๋ยวก่อน!"

     "เจ้าคะ?" ผมแกละเล็กๆปลิวตามแรงสะบัดหน้าที่หันมามองฉัน ดวงตากลมโตวาววับเป็นประกายสดใส

     "นี่คืออะไรหรือ? คราวหน้าหากข้าได้มาอีกข้าจะได้สั่ง"

     "ท้อกลั่นเจ้าค่ะ" คำตอบของเธอทำฉันนิ่งไปสักพัก ทำไมรู้สึกทะแม่งๆนะ?

     "ท้อกลั่น? นี่...อย่าบอกนะว่า"

     "เป็น'เหล้ากลั่น'เจ้าค่ะ(^0^)!" 

     หน้าฉันชาไปทั้งแถบยิ้มค้าง กัดฟันสูกลมหายใจเข้าแล้วถามต่อด้วยน้ำเสียงสั่นๆ  พวกจื่อเจินน่ะ ไม่เท่าไหร่ แต่ว่าพวกศิษย์สกุลหลานนั้น...ดื่มเหล้าไม่ได้เด็ดขาด!!

     "พวกพี่ๆข้า....เขาได้..."

     "ข้าเอามาส่งให้แม่นางเป็นคนสุดท้ายเจ้าค่ะ ส่วนพวกคุณชายกำลังดื่มอยู่ที่ห้องอาหารเจ้าค่ะ" สิ้นคำตอบฉันรีบวางถาดลงบนโต๊ะแล้ววิ่งออกไปจากห้องมุ่งตรงไปยังห้องทานอาหารทันที


     บรรลัยแล้ว บรรลัยสุดๆเลยด้วย!!



     ตึกๆๆ! โครมมมม!!

     "แอ๊ก! / โอ๊ย!!" ฉันและอีกคนที่เดินออกมาจากห้องอาหารต่างพุ่งชนกันอย่างแรงแต่ก็ยังทรงตัวไว้ได้ทั้งคู่ พอเหลือบขึ้นมองดูฉันก็เห็นว่าเป็นจื่อเจินที่ตอนนี้สภาพดูเละไม่ใช่น้อย

     "ฟูหยาง! / จื่อเจิน!"

     "เกิดอะไรขึ้น ทำไมเจ้ามีสภาพเช่นนี้ล่ะ?" ฉันเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยความร้อนรน จื่อเจินเท้าเอวหอบหายใจแล้วตอบฉันรัวเร็ว

     "ศิษย์สกุลหลาน อยู่ดีๆก็เป็นอะไรไม่รู้ บางคนก็บ้าอาละวาด บางคนก็ร้องไห้ หัวเราะ แม้แต่พี่ซือจุยกับพี่จิ่งอี๋เองก็ด้วย"

     "พวกเขาดื่มน้ำที่เถ้าแก่ให้ไปใช่ไหม?" จื่อเจินพยักหน้ารัวๆ ฉันยกมือทั้งสองลูบหน้าตัวเอง

     "ฟูหยาง เจ้ารู้อะไรมา?"

     "นั่นมันเหล้า! คนสกุลหลานคออ่อนมาก แค่จิบเดียวก็เมาแล้ว พวกเขาดื่มไปมากไหม?" พอจื่อเจินรู้ก็ยิ้มแห้งแล้วยกนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว ฉันตาโต

     "จื่อเจิน มาช่วยพวกข้าที!!" เสียงร้องของคนด้านในทำให้พวกเราต้องรีบกลับเข้าไปดู เถ้าแก่ตอนนี้ก็หายไปไหนก็ไม่รู้

      จ้าาา ดีไปอี๊กกกกกกกกก!!

     พอเข้ามาด้านในสภาพของศิษย์ตระกูลหลานที่ว่ามารยาทเรียบร้อยนั้น ถูกทำลายจนสิ้น ในตอนนี้ทุกคนไม่ต่างจากคนบ้าสติหลุดเลยสักนิดเดียว แม้กระทั่ง...ซือจุย

    นายเป็นคนสกุลเวินนะเฮ้ย คออ่อนได้ง๊ายยยย!! 

     "ฟูหยาง เอาพี่ของเจ้าออกไปจากตัวข้าเลยนะ!" จินหลิงร้องโวยวายพยายามแกะมือของซือจุยที่รวบเอวกอดตนแล้วเอาหน้าซุกอยู่ที่บ่า

     ใจแม่จะวายแล้ววว กลับไปขอบคุณเถ้าแก่ที่ทำให้ฉันได้เห็นภาพนี้เป็นบุญตาได้มั้ยเนี่ย?!

     "อืออออ" ซือจุยครางในลำคอใบหน้าเนียนแดงระเรื่อ ปรือตายิ้มให้จินหลิงแล้วอ้อนหนักกว่าเดิม

     "อาหลิงงงงง ข้ามึนหัวววว" 

     "อ๊ากกก อย่ามายุ่งกับข้านะ! ฟูหยางช่วยข้าที!" เสียงร้องของจินหลิงดังขึ้น มองฉันมาด้วยสายตาที่อ้อนวอนและผวาคนที่กอดตัวเองอย่างสุดๆ ก็ได้แต่ยิ้มขำในใจแล้วช่วย

     "พี่ซือจุย ปล่อยจินหลิงก่อนนนนน!!"

     "งื้อออ อย่าเอาอาหลิงไปน้าาาา อาหลิงงงง" ทั้งฉันและจินหลิงพยายามจะให้เขาสงบสติอารมณ์ ฉันดึงตัวซือจุย ส่วนจินหลิงก็พยายามขืนตัวเองออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย

     "ปล่อยข้าาาา!!"

      ระหว่างที่ฉันพยายามจะดึงซือจุยออกจนมือของเขาใกล้จะหลุดแล้ว แต่จินหลิงที่กำลังถอยออกดันสะดุดม้านั่งด้านหลังแล้วล้มหงายลงไป  ฉันที่ตกใจเสียงและมืออีกข้าจะคว้าตัวจินหลิงไว้ทำให้พวกเขาล้มลงไปทั้งคู่

     พรืดดด โครมมมม!!

     "พี่ซือจุย! จินหลิงเจ้าเป็นอะไรไหม?" ฉันรีบวิ่งไปอีกฝั่งแล้วพยุงตัวจินหลิงให้ลุกขึ้น เขาสะบัดหัวไปมาด้วยความึนงงแล้วพยักหน้า

     "ข้าไม่เป็นไร เจ็บชะมัด..."

     "ไหนข้าขอดูหัวเจ้าหนะ--" ยังไม่ทันที่ฉันจะได้มองแผลกลางกระหม่อมที่จินหลิงกุมหัว ก็มีมือหนึ่งเข้ามาโอบมือศีรษะของอีกฝ่ายแล้วดันเข้าหาตัวแล้วประกบริมฝีปากทันที

    ซือจุยจูบจินหลิง!!

     "อื้ออออออออออออออออออ!!" จินหลิงตาเบิกกว้างร้องลั่นแล้วดิ้นหนี แต่ซือจุยกลับไม่ยอมปล่อยอีกทั้งมือข้างที่ว่างก็กำลังจะโอบเอวของจินหลิง

     "พี่ซือจุย พี่จะทำเช่นนี้ไม่ได้!!!" ฉันรีบดันพี่ซือจุยออกจากจินหลิงทันทีด้วยความตกใจ เช่นเดียวกันกับจินหลิงที่รีบถอยมาหลบหลังฉันแถมยังยกหลังมอถูริมฝีปากจนบวมแดงไปหมด และเหนือสิ่งอื่นใด


    หน้าจินหลิงตอนนี้แดงเหมือนเลือดไหลมารวมบนใบหน้า น้ำตาเอ่อคลอมองอีกฝ่ายอย่างเสียขวัญ

     "จ เจ้าบ้า! อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ!" ซือจุยที่โดนฉันและจินหลิงผลักออก เงยหน้าขึ้นมองจินหลิงด้วยสายตาที่ทำเอาพวกเราสองคนถึงกับสะอึก

     สายตาของเขามันเหมือนกับเต็มไปด้วยแรงปรารถนา ใบหน้าเรียงนิ่งดูเย็นชา แต่คิดในใจได้เพียงอย่างเดียว ถ้าไม่ช่วยจินหลิงล่ะก็เขาโดนซือจุยคนนี้'งาบ'แน่ๆ!
     
     "พ พี่ซือจุย ขออภัยเจ้าค่ะ!" ฉันยกมือไหว้ขอโทษก่อนจะยกมือสับที่ท้ายทอยอย่างแรงจนเขาสลบไป ฉันถอนหายใจโล่งอกส่วนจินหลิงก็รีบตามมาหลบหลังฉันด้วยความหวาดระแวง

     ปั่ก! ตุบ!

     "ย ยังไม่ตายใช่ไหม?"

     "..."

     "ไม่หรอก แค่หมดสติไปเท่านั้นเอง...เจ้าไปพักเถอะ ตรงนี้ข้าจัดการเอง" จินหลิงเหลือบมองฉันสลับกับซือจุยที่นอนสลบเหมือนดด้วยความระแวงปนห่วง

     "แน่ใจนะว่าเจ้าจัดการได้?" ฉันพยักหน้ายืนยัน

     "อืม ถ้าเจ้าเป็นห่วงข้าล่ะก็ ไปตามพี่โม่มาช่วยก็ดีนะ" ฉันว่า คิดหลิงพยักหน้าก่อนจะรีบแจ้นขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปหาเว่ยอิงให้ลงมาช่วย 

     พอพยุงซือจุยให้นั่งดีๆแล้วก็มองคนอื่นที่ต่างระงับเหตุการณ์ศิษย์ตระกูลหลานเมาได้ทุกคน กำลังให้พวกเขานั่งนิ่งสงบสติอารมณ์อยู่

     "หาน้ำให้พวกเขาดื่มเยอะๆนะ จะได้สร่างเร็วขึ้น" ทุกคนพยักหน้าก่อนจะรีบไปหาน้ำมาให้ดื่ม ฉันหันซ้ายขวาแต่ก็ไม่เห็นจิ่งอี๋เลย 


     ชิบ! เขาหายไปไหนแล้วเนี่ย!



     "จื่อเจิน อยู่ดูแลพวกเขาก่อนนะ ข้าจะไปตามหาพี่จิ่งอี๋" จื่อเจินพยักหน้าแล้วเข้ามาดูแลซือจุยแทน สส่วนฉันก็เดินออกมาเพื่อตามหาจิ่งอี๋




     ฉันมองซ้ายขวาตลอดทางจนมาถึงโต๊ะในสวน ฉันเห็นเขากำลังนั่งนิ่งเงยหน้ามองพระจันทร์ ผ้าคาดหน้าผากของเขาอยู่ในมือของตัวเอง ดวงตาสีอ่อนที่ต้องแสงจันทร์ทำใหสีน้ำตาลภายในเด่นชัด พอมองดูไปแล้วมันเหมือนกับเขาเป็นกระต่ายมองพระจันทร์เลยทีเดียว

     "พี่จิ่งอี๋...มาอยู่นี่เองเหรอ?" เด็กหนุ่มเจ้าของชื่อค่อยๆหันมามอง ดวงตาปรือปรอยเหมือนคนง่วงเหงา ริมฝีปากเบะน้อยๆเหมือนเด็ก

     "ฟูหยางงงงง"

     "ข้าเอง พี่เมาแล้วนะ ผ้าคาดหน้าผากพี่หลุดแล้วด้วย"

     "อึดอัด...ไม่ชอบ"

     "เฮ้อ ถ้าอย่างนั้นพี่ก็เก็บไว้ก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยใส่...ดีไหม?" จิ่งอี๋ไม่ตอบแต่ก็พยักหน้าหงึกเป็นการตกลง "กลับไปนอนที่ห้องเถอะ พี่จิ่งอี๋ อากาศเริ่มเย็นแล้ว เดี่ยวจะไม่สบา---?"

     พอจะหมุนตัวเดินกลับไป เขากลับลุกขึ้นพรวดพร้อมกับยื่นผ้าคาดหน้าผากมาตรงหน้าฉัน

     "อ อะไร?"

     "ฝากไว้...ที่เจ้าก่อน"

     "จะบ้าหรือพี่จิ่งอี๋! ข้าแตะต้องไม่ได้ พี่ลืมแล้วหรือว่ากวานนอกจาก พ่อแม่ ภรรยา และบุตรเท่านั้นที่แตะต้องได้"

     "...ก็แค่ฝากเจ้าเดี๋ยวเดี่ยวเองน่าาา"

     "ไม่ได้! พี่จิ่งอี๋ พี่ควรให้คนที่พี่อยากให้สิ ไม่ใช่ให้ใครส่งเดชเช่นนี้นะ" ฉันว่าก่อนจะดันมือเขากลับไปแล้วอบรมเขา อีกฝ่ายมุ่ยหน้าเหมือนคนน้อยใจแล้วพูดน้ำเสียงละห้อย

     "เจ้า...ไม่ชอบข้าหรือ?"

     "ไม่ใช่อย่างนั้น พี่จิ่งอี๋" แต่นายควรมีสติมากในตอนนี้!!  นายควรไปนอน แล้วรีบๆสร่างเมาได้แล้วนะ!

     "เช่นนันก็รับไปสิ"

     "พี่จิ่งอี๋ ข้าเป็นน้องพี่นะ ข้าแตะมันไม่ได้หรอก..."

     "เจ้าชอบข้าไหม?" ฉันหน้าเหวอหนักกกว่าเดิม ลนลานยิ่งกว่าเก่า คำถามปลายเปิดแบบนี้จะให้ตอบแบบไหนเนี่ย!?

     "อ เอ่อ..."

     "เจ้าไม่ชอบข้าจริงๆด้วย" เขาว่าเสียงละห้อยคอตก ฉันอยากยีหัวตัวเองทิ้งชะมัด

     "ไม่ใช่นะ!"

     "เช่นนั้นก็รับไปสิ" เขาหน้าชื่นยื่นผ้าคาดหน้าผากมาตรงหน้าฉันอีกครั้ง ทำไมเวลาเขาเมาแล้วเข้าใจยากแบบนี้เนี่ย!

     "พี่รู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่ ข้าให้พี่ลองนึกดีๆนะ พี่ไม่ได้ชอบข้าใน---"

     "ไม่...ข้าคิดดีแล้ว"

    "พี่จิ่งอี๋ อย่า..."

     "ฟูหยาง ข้าชอบ---"

   
     ปั่กกก!! ตุบ!


     ไม่รอที่จะให้เขาพูดอะไรออกมาก็อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายเผลอสับค้านคอจนเขาสลบเหมือดไป  ฉันยืนหายใจไม่ทั่วท้องก่อนจะทรุดลงนั่งยองๆตรงหน้าเขาอย่างหมดแรง ได้แต่ยกมือลูบหัวทุยๆของเขา



     "นายไม่ได้ชอบฉันแบบนั้นหรอก จิ่งอี๋...นายแค่เมาแล้วพูดเรื่อยเปื่อยเท่านั้น"










เห่อๆ  ไม่มีไรมาก

เม้น-กัน-หน่อย!!


ความสุขของเตี้ย = การเห็นรีดเดอร์อินกับฟิค และเม้นมาให้อ่าน








ขอแค่นี้จริงๆ กราบล่ะค่ะ



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 306 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,619 ความคิดเห็น

  1. #1574 icesupicha (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 20:00

    กริ๊ดดดด น้องจินเสียงจูบแรกไปแล้วววว น้องคะ คุณพี่ชอบน้องจริงๆ

    #1,574
    0
  2. #841 Olivia1112 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 15:40
    คนเมาเขามักพูดสิ่งที่อยู่ในใจนะคะ--
    #841
    0
  3. #795 -NatJeeRa- (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 01:08
    หยางน้อยยย หนูจะเข้าข้างตัวเองก็ไม่มีใครว่าหรอกนะะะ //จะรอนะคะ สู้ว ๆ ค่า~
    #795
    0
  4. #790 TTFUN (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 20:04
    รับไปสิรับปายยยยยย
    #790
    0
  5. #787 chyanin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 16:50
    กรี๊ดดดดด เขาจูบกัน แววตาเต็มไปด่วยความปรารถนา โอ๊ย แม่เจ้า ซือตุยเบาๆลูก เบาๆๆๆๆๆ

    ฟูหยางก็ จื้ออี๋ให้ผ้าคาดหัวก็รับไปสิ ดูขนาดท่านหานกวางยังให้เว่ยอิงได้เลย แค่นี้เอง รับๆไปเต๊อะ อิอิ
    #787
    0
  6. #785 NapTi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 15:45
    ฟูหยางงงงงหนูลูกเข้าข้างตัวเองหน่อยก็ได้
    #785
    0
  7. #784 manny45ck (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 15:24
    ว่าแล้วเรือนี้ต้องมา
    #784
    0
  8. #783 Wilawan Chumwanid (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 13:12
    จิ่งอิ่งสารภาพไม่ทันอะนะ น่าสงสารจุงอิอิ
    #783
    0
  9. #782 ParnTiti (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 10:32
    ซือจุยได้กำไรสุดๆ
    #782
    0
  10. #781 R.E.A.P.T (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 09:50
    แงงง จินหลิงน่ารักอ่า
    #781
    0
  11. #780 554910140 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 06:42
    ตอนต้นเปิดมาอย่างเคร่งเครียด
    ตอนกลางเหล้าเข้าปากก็โวยวาย
    ตอนท้ายคล้ายจะจบแบบเศร้าๆ
    อิหยังว่ะ5555555
    #780
    0
  12. #779 Fogus2005 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 02:34
    ลากเข้าห้องเลย5555
    #779
    0
  13. #778 Frostendzx (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 01:58
    อาหลิงของแม่เกือบโดนเจ้าหมาป่าหุ้มหนังกระต่ายงายเสียแล้ว5555555 แต่อยากจะสไลด์ตัวไปกราบเถ้าแก่เหลือเกินค่ะที่ทำให้แม่ยกซือหลิงพอเจอฉากเซอร์วิสเช่นนี้--- จิ่งอี๋ตอนเมาคือน้อนมากน่ารักกกกก เหมือนเห็นหลานจ้านตอนเมาแล้วเอาไก่ให้เว่ยอิง แงงงง เอ็นดูทุกคนทุกคู่แรงมากค่ะ555555
    #778
    0
  14. #777 sumaleedechtanu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:58
    อืมๆจิ้งอี๋แสดงความชัดเจนด้วยการลากเข้าห้องหน่อยปะ
    #777
    2
    • #777-1 Phatusanime(จากตอนที่ 36)
      23 ตุลาคม 2562 / 01:01
      อาจารย์หลานไม่ถูกใจสิ่งนี้แลงมากค่ะ5555
      #777-1
  15. #776 Lilina konome (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:47

    จะฟินก็ฟินเเต่เเอบสงสารบางคน//นั่งกลั้นขำหนักมาก
    #776
    0
  16. #775 Aimi soulsaver (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:22
    กริ๊ดด แม่ค่าเขาจูบกันค่าาาา>/// #775
    0
  17. #774 NaomiSama (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:14

    เจ็บอีกแล้ว~~~~~ หัวใจเจ็บจนร้บไม่ไหววววววว
    #774
    0
  18. #773 U M E R I N N (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:04
    ใดๆก็คือเป็นห่วงอาหลิงมาก // จิ่งอี๋เมาแล้วน่ารัก(2:*!@+%°$=£{(฿-@)!
    #773
    0
  19. #772 xX_Uzumaki_Tsubaki_Xx (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 23:58
    เค้าเมากันหมดแล้วซือจุยจะข่มขืนจินหลิงแล้ว!ประมุขเจียงมาช่วยหลานตัวเองเร็ว!
    //โดนซือจุยกับจินหลิงลากไปเก็บ
    //มาต่อเร็วๆนะ~
    #772
    1
    • #772-1 xX_Uzumaki_Tsubaki_Xx(จากตอนที่ 36)
      23 ตุลาคม 2562 / 00:00
      ลืมเขียน
      *มีคนโดนลวนลามฮะ!
      #772-1