[Fiction Gintama] ตื่นจากฝันฉันอยู่ในโลกกินทามะ OC

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 20 ยังไม่ทันได้เริ่ม ก็แช่งกันซะแล้วเหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

     




     ในคืนนั้นคุณกินก็ออกไปข้างนอกอีก ส่วนคนอื่นๆก็ไปที่ไหนกันไม่รู้...ฉันจึงต้องอยู่เผ้าบ้านพร้อมกับซาดะฮารุไปก่อน จนมันหลับไปฉันก็เตรียมตัวที่จะเข้านอนเหมือนกันถ้าไม่ติดว่า มีคนมาเคาะประตูเสียก่อน

     ปึงๆๆ! ครืดดดดดด

     "คุณคาซึระ? มีอะไรเหรอคะ?" ร่างสูงตรงหน้าในชุดกิโมโนสีน้ำเงินเข้ม ถือห่อผ้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง เขาไม่พูดอะไรก่อนจะเดินเข้ามาด้านใน

     "ด เดี๋ยวสิคะ คุณคาซึระ นี่คุณเข้า--" เขานั่งลงก่อนจะยื่นซองเงินมาให้ฉันจนฉันผงะแล้วสบตาอีกฝ่าย

     "นี่ค่าจ้าง...เธอแต่งหน้าเป็นใช่มั้ย?"

     "ก ก็เป็นแหละค่ะ"

     "ถ้าอย่างนั้นแปลงโฉมให้ฉันที...ฉันมีที่ที่ต้องไป" เขาเอ่ยเสียงเรียบและไม่พูดอะไรต่อ 

      พอมานั่งนึกดูแล้วฉันก็ ถึงบางอ้อว่าเขากำลังจะไปทำอะไรฉันหยิบกล่องเครื่องสำอางค์จากเขามาก่อนจะนั่งข้างๆแล้วเริ่มจากการหยิบพวกครีมบำรุง รองพื้นตามขั้นตอนที่เคยเรียนแต่งหน้าในคาบมาใช้ 

     "จือปากด้วยคะ"

     "หะ อะไรนะ?"

     "ทำปากเผยอๆนิดหน่อยค่ะ ฉันจะทาลิปให้..." ฉันจือปากให้เขาดูซึ่งเขาก็ทำตามด้วยท่าทีเงอะงะ ฉันยิ้มขำก่อนจะลงมือทาลิปกลอสสีชมพูโรสลงบนริมฝีปากได้รูปนั้น "เสร็จแล้วค่ะ อ๊ะ ลืมๆ...งับทิชชู่นี่ด้วยนะคะ แบบเม้มปากอ่ะค่ะ" ฉันหยิบทิชชู่มาหนึ่งแผ่นก่อนจะพับแล้ววางะหว่างริมฝีปากบนล่างของเขา

     หงั่บ!

     "เป็นไงบ้าง?" เขาคายออกแล้วเอ่ยถามฉัน ฉันยิ้มก่อนจะค้นกระจกให้เขาส่องดูเอง เขาถึงกับตะลึงกับฝีมือของฉัน

     "สวยใช่มั้ยล่ะคะ ที่จริงคุณน่ะหน้าสวยอยู่แล้ว แถมไว้ผมยาวอีกก็เลยไม่ต้องทำอะไรมาก...ฉันก็แต่งได้แค่นี้แหละค่ะ ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าให้คุณกินแต่งเ็นผู้หญิงคงเหมือนกระเทยแน่ๆ"

     "...ขอบใจเธอมาก ไอชา"

     "ฉันรู้ค่ะว่าคุณจะไปที่ไหน แล้วจะทำอะไร" 

      "..."

     "ฉันขอแจมด้วยคนได้มั้ยคะ? คุณคาซึระ" เขาสบมองตาฉันทันควันด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ฉันยิ้มก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินมาด้านหลังเมื่อทำผมให้เขาต่อ

     "แต่มันอันตรายนะ เธออาจจะตายได้...ถ้าขืนเป็นแบบนั้นฉันคงไม่มีหน้าไปพบกิน---"

     "ฉันตัดสินใจเอง เพราะฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงว่าเขาจะเกลียดคุณหรอกค่ะ" ฉันรวบผมแล้วหวีก่อนจะเกล้าเป็นมวยเพื่อให้เป็นดังโงะแล้วปักปิ่นลงไป

     "แต่ว่า..."

     "ยังไงซะพวกเขาก็จะบ้าไปช่วยพวกคุณอยู่ดี เพราะงั้นให้ฉันไปด้วยเถอะค่ะ" มือผละออกจากกลุ่มผมสีดำนุ่มลื่นก่อนจะเดินมาตรงหน้าเขาอีกครั้งแล้วขอร้อง

     ชายหนุ่มสบตามองด้วยความลังเลก่อนจะหลับตาทำใจยอมแพ้กับความดื้อด้านของฉัน เขาผุดลุกขึ้นก่อนจะมองฉันด้วยแววตาที่สื่อความหมายบางอย่าง

     "แต่อย่างน้อยฉันจะส่งเธอไปให้เอลิซาเบธดูแล ฉันไม่รับรองชีวิตของเธอต่อจากนี้หรอกนะ" ฉันไหวไหล่แล้วหมุนตัวเพื่อไปเปลี่ยนชุดพลางรวบผมขึ้นเป็นหางม้า

     "ก็ไม่ต้องมารับรองค่ะ ขอให้ฉันได้แจมด้วยก็พอ"













     

     

     "ไอชา ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้!!" เสียงตวาดลั่นของคนผมเงินดังขึ้นเมื่อเห้นฉันเดินออกมาท่ามกลางกลุ่มของนักรบขับไล่ต่างแดน

     "ฉันก็แค่อยากมีส่วนร่วมด้วยนี่คะ ขี้โกงจังเลยนะพวกคุณเนี่ย" ฉันว่าด้วยน้ำเสียงน้อยใจ ทำแอ๊บหน้างอนจนน่าหมั่นไส้แล้วเท้าเอวมองทั้งสาม

     "อาไอจัง แต่ถ้าลื้อเป็นอะไรไป...."

     "ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันดูแลตัวเองได้น่า คางุระจัง" ฉันยิ้มแล้วลูบผมเด็กน้อยเบาๆ ก่อนจะถูกร่างสูงผมเงินกระชากแขขนให้เดินแยกออกมา


     เมื่อมาอยู่ในที่ลับตาคนบนเรือแล้ว เขาก็เหวี่ยงฉันเข้ากำแพงแล้วยกมือปิดทางหนีทั้งสองข้าง ฉันฉันเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย และงับปากฉับเพราะขืนกวนตีนไปตอนนี้ คงได้เกิดเรื่องแน่

     "เจ้าซึระมันบังคับเธอมาใช่มั้ย?"

     "คุณกิน! ฉันมาของฉันเอง ฉันขอร้องคุณคาซึระเองว่าจะเข้าร่วมแผนการช่วยคุณคอนโด กับเขาด้วย...คุณคิดจะให้ฉันอยู่ที่ร้านรับจ้างที่ตอนนี้อยู่ไม่ได้แล้วงั้นเหรอ หลังจากที่พวกคุณกลับมาน่ะ" ฉันร่ายยาวจนอีกฝ่ายนิ่งไป ก่อนจะจิ๊ปากหงุดหงิด ยกมือยีผมตัวเองอย่างหัวเสีย

     "ฉันไม่ให้เธอขึ้นไปบนเกาะแน่!"

     "คิดว่าจะห้ามฉันได้เหรอคะ? ยังไงฉันก็จะขึ้นไปให้ได้อยู่ดี...คุณไม่ต้องมาห้ามฉันเลยนะ" ฉันพูดชี้หน้าเขาอย่างท้าทายจนอีกฝ่ายกัดฟันแล้วพยายามจะแย้ง

     "แต่ว่า!"
     
     "ฉันไม่เป็นไรซะหน่อย...ทีตอนบนเรือเหาะ ฉันปลอมตัวเป็นองค์หญิงโซโยะโดนไล่ฆ่าตั้งหลายที โดนระเบิดด้วย ยังรอดมาได้เลย"

     "...."

     "ให้ฉันช่วยบ้างเถอะ อย่างน้อยให้คุณได้บาดเจ็บน้อยกว่าที่ฉันคิดไว้ก็พอ" เขายังคงมองฉันราวกับต้องการจะห้ามไม่ให้ฉันไป ฉันก็คงได้แต่ปลอบด้วยการเอื้อมมือไปลูบผมของเขา และพูดออกไปเท่านั้น

     "บางสิ่งที่คุณแบกรับอยู่...อาจจะได้รับการปลดปล่อยก็ได้"

     "...แต่กองกำลังของพวกเรา มันก็ไม่ต่างอะไรกับน้ำเพียงถังเดียวที่เหลือไว้ดับไฟป่าได้หรอกนะ" เขาอ่อนใจแล้วได้แต่ก้มหน้าไม่สบตาฉัน

     อาจเป็นเพราะ เขาทนเห็นฉันทำสายตาอ้อนวอนไม่ได้อีกแล้ว

     "งั้นเอาคำจากเกมในโลกของฉันไปฟังสักหน่อยได้มั้ยคะ?"

     "...อะไรล่ะ?"

    ยามรุ่งสาง เราเป็นเพียงแค่หยดน้ำ

น้ำเพียงหนึ่งหยด ที่ในไม่ช้าจะกลายเป็นสายน้ำ

ความหวังนั้น ได้ถือกำเนิดขึ้นกลางสายน้ำ

และความหวังนั้น ได้ปลุกคลื่นน้ำที่เกรี้ยวกราด

กระแสน้ำนั้น ผันเปลี่ยนอยู่เสมอ...

  

     "นี่เธอ..."

     "หยดน้ำเพียงหนึ่งหยดอาจจะทำอะไรไม่ได้ก็จริงค่ะ แต่ถ้าหากว่าเหล่าหยดน้ำได้รวมตัวกันมันก็อาจจะดับไฟนั่นได้ก็ได้...เหมือนอย่างที่พวกคุณกำลังทำอยู่ในตอนนี้"

     "...แต่ฉันไม่อยากให้เธอต้องเจอ"

     "พวกอีกาน่ะเหรอคะ? หรือว่าคุณจะหมายถึงคุณโอโบโระ" เขาคว้าข้อมือฉันแล้วบีบแน่นจนฉันนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ก่อนจะสบมองสายตาที่มีไฟกำลังลุกไหม้อยุ่ในนั้น 


    ไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นเถ้าถ่าน...


     "ค คุณกิน..."

     "ที่ไหน...เธอเจอมันที่ไหน!!" เขาตะคอกใส่หน้าจนฉันสะดุ้ง และพยายามจะสะบัดข้อมืออกแต่ไร้ผลก็ได้แต่ผลักแผงอกแกร่งให้ออกห่าง

     เพี๊ยะะะ!!
   
     "คุณกินมีสติหน่อย เขาไม่ได้ทำอะไรฉัน!" ฉันยกมือตบแก้มเขาแรงๆจนเขาได้สติ และคลายมือที่กำข้อมือฉันไว้แน่นออก

     "..."

     "ฉันรู้ว่าคุณโกรธเขาแค้นเขา แต่ตอนนี้สิ่งที่คุณควรจะนึกถึงก่อนคือช่วยพวกคุณคอนโด" เขานิ่งเงียบไปด้วยท่าทีอ่อนลง ฉันก็ถอนใจแล้วเดินออกมาให้เขาอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง




     ฟึ่บ!

     "แรงเยอะจริงๆ กระดูกแทบหัก" ฉันยกข้อมือตัวเองข้างที่ถูกกำไว้แน่น รอยสีคล้ำเริ่มปรากฏได้เด่นชัดได้แต่บ่นด้วยความไม่สบอารมณ์ก่อนจะขยับไปมาเพื่อดูว่าเจ็บหรือไม่

     "คุณไอชา เราจะเริ่มโจมตีกันแล้วนะครับ?" ชินปาจิเดินเข้ามาหาพลางบอกให้เตรียมตัว

     "อืม พวกเธอจัดการนาราคุเถอะ ฉันว่าเราคงต้องทำลายเรือพวกนี้ด้วยแล้วใช้เรือพายจะดีกว่า เพราะอย่างน้อยมันเป็นเวลากลางคืน พวกเราให้ทะเลพรางตัวจะง่ายกว่า"

     "อย่างนี้นี่เอง งั้นเตรียมตัวกันเถอะครับ"

     "อืม" 







     ตูมมมมม!!



     เสียงระเบิดดังขึ้นสนั่นพร้อมกับการปะทะกันของเหล่าชินเซ็นกุมิ และนักรบขับไล่ต่างแดน กับนาราคุที่แฝงตัวมากับเรือของหน่วยตรวจ แต่ในขณะนั้นร้านสารพัดรับจ้างก็โผล่มาพอดี 

     ตุบ!

     "หน้าที่พวกนั้นให้ตัวเอกทำละกัน..." ฉันแอบขึ้นมายังเรือของหน่วยที่ถูกทำลายได่สำเร็จ ก่อนจะเดินไปยังคลังที่เก็บพวกอาวุธ และยาเอาไปให้คุณโอทาเอะด้วย

     ตึกๆๆ เกร๊ง!

     "...ไม่คิดเลยแฮะ ว่าจะยังมีอีกาที่ยังไม่ได้บินออกไปข้างนอกอีก" เสียงฝีเท้าดังขึ้นพร้อมกับเสียงเหล็กกระทบกันจากด้านหน้าและหลัง

     นักบวช 4 คนยืนปิดทางฉันด้วใบหน้าที่ไร้วิญญาณเป็นเอกลักษณ์ รู้สึกรำคาญจริงๆที่ต้องมาไล่เก็บแบบนี้ ถึงนี่มันจะเป็นแค่ความฝันก็เถอะ


     แต่มันก็เหนื่อยใช่เล่นเลยนะ
 
     "ช่วยหลีกไปทีได้มั้ย พอดีว่ากำลังฟาร์มของอยู่น่ะ" พวกนั้นไม่คิดจะสนใจก่อนจะชักดาบจากไม้เท้าแล้วพุ่งเข้ามาหาฉันทันที


     ฉึกกกกก!!
     
     "...อั่ก!"

     ตุบบบ!!

     "...ง่าวแต้น้อ(โง่จริงๆเลย)" ฉันลุกขึ้นมองศพทั้งหลายที่ถูกดาบของพวกตัวเองแทง เพราะฉันย่อตัวหลบให้พวกทันแทงกันเอง









     หลังจากที่สำรวจเรือลำนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงวิ่งไปทางด้านหลังที่เก็บเรือหลบหนีไว้ก่อนจะส่งสัญญาณให้พวกคนอื่นๆรีบหนีลงเรือเล็ก

     "คุณโอทาเอะ รับนี่นะคะ!" ฉันว่าก่อนจะโยนห่อฝ้าให้กับเธอ เธอรับไว้แล้วเปิดดูด้านใน

     "นี่มัน..."

     "พวกยา กับอุปกรณ์ทำแผลยามฉุกเฉินน่ะค่ะ ฉันคิดว่ามันจำเป็นต้องใช้แน่" ฉันตอบก่อนจะผลักเรือเปล่าอีกลำลงทะเล และกระโดดตามลงมา

     ตูม ซ่าาาาา!!

     "มีเยอะขนาดนี้เชียว ดีมากเลยไอจัง"

     "ว่าแต่ทุกคนครบรึยังคะ?" โอทาเอะพยักหน้าก่อนที่เราจะมองคุณกิน คางุระ และชินปาจิคุงลงมา ฉันจึงย้ายลำไปอยู่กับคนอื่น

     ตุบๆๆ!

     "เอาล่ะ เตรียมพร้อมนะ" ฉันว่าก่อนจะหยิบระเบิดที่คุณคาซึระทำไว้ให้ก่อนจะถูกจับไปขึ้น เหล่านักรบคนอื่นๆก็ชูขึ้นมา 

     "คางุระจัง พร้อมมั้ย?"

     "โอ้!!"

     "งั้นก็เอาเลย!!" ทุกคนกดปุ่มก่อนจะปาระเบิดขึ้นไปบนเรือทั้งหมด แล้วรีบหนีออกมาจากที่ตรงนั้น






     บึ้มๆๆๆ!!

     เสียงระเบิดมากมายดังขึ้นพร้อมกับไปที่กำลังลุกไหม้บนเรือ แต่การที่จะเข้าด้านหน้ามันคงไม่ได้อยู่แล้ว สำหรับอดีตนักรบเก่าย่อมรู้ดีว่าจะเข้าทางไหน

     "ไม่ถนัดปีนผาซะด้วยสิเรา" ถ้าเป็นต้นไม้ยังพอได้อยู่หรอกนะ

     จึกๆ

     "หือ? คุณเอลิ?" ฉันหันไปมองเจ้าเพนกวินที่มาสะกิดไหล่ฉันก่อนจะแอบยกป้ายโดยที่ไม่ให้ใครเห็น

     งั้นเกาะหลังฉันมาเอามั้ย? พอดีว่าจะเจาะรูขึ้นไปน่ะ

     "อ๋อ จริงด้วยสิ งั้นขอรบกวนคุณเอลิด้วยนะ" ฉันเอากำปั้นทุบมือก่อนจะขี่หลังเอลิซาเบธทันที ส่วนคนอื่นๆก็เริ่มปีนขึ้นไป



     ฟึ่บ!




    เมื่อปีนมาได้ครึ่งทางเอลิซาเบธก็ชูป้ายขึ้นมาอีก จนฉันยิ้มขำแล้วพยักหน้า




     ฉันจะขุดรูแล้วนะ ระวังชุดเปื้อนล่ะ เกาะแน่นๆด้วย


 

     "ชุดมันต้องเปื้อนอยู่แล้วล่ะค่ะ ค่อยซักใหม่ก็ได้มันยังไม่เก่าซะหน่อย" อีกฝ่ายเก็บป้ายลงก่อนจะเอาสว่านขุดออกมาจากปาก

     "ขอให้หน่วยที่ติดตามคุณเลิซาเบธตามเธอมาด้วยนะคะ" ฉันตะโกนแข่งกับเสียงสว่านก่อนที่เธอจะเริ่มขุุดเจาะผา



     จริงสิ

     "คุณเอลิๆ พอจะมีโซ่ให้ฉันสักเส้นมั้ยคะ?"

    มีสี เอาไปทำอะไร?

     "ขอยืมหน่อยนะคะ แล้วฉันจะเอามาคืน"








     พวกกินโทกิที่กำลังปีนหน้าผานั้นได้พบกับนาราคุ และหนึ่งในนั้นคือโอโบโร่ที่รออยู่ยอดหน้าผา พร้อมกับเหล่านาราคุในชุดผู้คุมที่กำลังง้างธนูยิงใส่พวกเขาอย่างไม่ยั้งมือ




 
     วี๊!!!! ครืนนนนน!! 


     เสียงสว่านดังขึ้นจากด้านล่าวพร้อมกับร่างของเอลิซาเบธที่พุ่งขึ้นบนท้องฟ้า เหล่านักรบทั้งหลายต่างเข้าปะทะกันทันที และบางส่วนก็ออกมาจากหลุมที่เจ้าเพนกวินขาวได้ขุดเอาไว้ 

     "กลยุทธ์ของคุณยามาซากินี่ เวิร์คดีนะคะ..." ฉันเอ่ยชมจากใจเพราะตอนดูการ์ตูนดูเหมือนว่าแผนการขุดนี่จะเป็นของเขาด้วย

     "ขอบคุณนะครับ" พวกเรารีบปีออกมาจากหลุมแล้วสู้บ้าง

     ฟิ้วววว!!

     เสียงบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา แต่รู้แน่ว่ามันคืออะไรก่อนจะหันไปตะโกนบอกคนอื่นๆและหาพวกโลหะมาถ่วงโซ่ของขอยืมมา

     "พวกคุณมาหลบข้าหลังฉัน เร็วเข้า!!" ฉันว่าก่อนจะเริ่มเหวี่ยงโซ่เป็นวงกลมและเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ และยกขึ้นบังลูกธนูที่ต้องลงมา


     เกร๊งๆๆๆ! ฉึบ! 


     "อึ่ก!"

     "คุณหนู! เป็นไงบ้าง?" คนที่มาหลบด้วยรีบเข้ามาดูทันทีที่ลูกธนูหมดไป ปลายธนูได้เฉี่ยวที่ขาของฉันจนเลือดอาบ

     มือจึงยกขึ้นกดปากแผลเพื่อระงับความเจ้บเอาไว้ก่อนจะเอ่ยถามพวกเขา

     "มีใครเจ็บรึเปล่าคะ?"

     "มีแต่คุณหนูนี่แหละ! รีบห้ามเลือดเร็วเข้า" พวกเขาเอาผ้ามากอดลาดแผลฉันเอาไว้และพยายามให้ฉันอยู่นิ่งๆก่อน


     ตึง!


     จู่ๆก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาดื้อๆก่อนจะหันไปมองยังที่มา ก็เห็นว่าเป็นบางอย่างที่อยู่บนท้องฟ้า...ถึงแม้จะมองไม่เห็นแต่ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็น 'เขา' แน่


     แต่ทำไมเราถึงได้รู้สึกถึงบางอย่างที่จ้องจะฆ่าเราโดยเฉพาะเลยล่ะ...เราไปทำอะไรให้ใครแค้นรึไงนะ



     "ไอชา เธอไปกับฮิจิคาตะ" เสียงขึ้นคุณกินเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อฉันมารวมตัวกับพวกเขา ท่ามกลางศัตรู

     "เอ๊ะ? แต่..."

     "เจ้านั่นเป็นลูกค้าของร้านรับจ้าง เธอก็เหมือนกัน...ไปพาเจ้ากอริล่า กับคาซึระกลับมาด้วยล่ะ" ดวงตาสีแดงทับทิมสบมองขึ้นไปด้านบนผาที่โอโบโร่กำลังยืนอยู่

     "นี่คุณ..."

      "แต่ฉันขออะไรเธออย่างหนึ่ง"


     "อะไรอีกล่ะคะ?" เขาหันมาสบตาเหมือนกับจะสื่ออะไรบางอย่างที่ฉันไม่เข้าใจ ก่อนจะเอ่ยเสียงที่มันฟังแล้วดูสั่นเทา และกังวลแปลกๆ


       "ห้ามตายเด็ดขาดล่ะ" ฉันมุ่ยหน้าก่อนจะชักดาบอีกเล่มออกจากฝักแล้วเดินผ่านเขาไปสนับสนุนฮิจิคาตะแทน โดยพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงกวนบาทา เพื่อตบมุกของเขา


     "ยังไม่ทันได้สู้ ก็แช่งฉันซะแล้วเหรอคะ?" ฉันถอนหายใจเบื่อหน่ายก่อนจะกำดาบในมือทัั้งสองไว้แน่น

        "เป็นอะไร โกรธงั้นเหรอ?" ได้แต่ไหวไหล่พลางแสยะยิ้มกับคำพูดของเขา และพูดจาแดกดันกลับไป

        "เอาเถอะ ฉันจะถือว่าเมื่อกี้เป็นคำห่วงใยก็แล้วกันนะคะ"

      "หึ"

       "อ้อ ฉันก็ขอพูดอะไรไว้สักหน่อยก็แล้วกันนะคะ" ร่างสูงเลิ่กคิ้วมองฉันด้วยความสงสัย ก่อนจะหันกลับไปมองศัตรูตรงหน้า ก่อนที่พวกเราจะเริ่มออกตัวไป ฉันก็ได้ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ให้กับเขา







"ถ้าฉันตาย...ก็อย่ามาร้องไห้แล้วกันค่ะ!"







Entra se que te gustara(・∀・) #fanfic # Fanfic # amreading # books # wattpad










เห่อๆ  ไม่มีไรมาก

เม้น-กัน-หน่อย!!


ความสุขของเตี้ย = การเห็นรีดเดอร์อินกับฟิค และเม้นมาให้อ่าน








ขอแค่นี้จริงๆ กราบล่ะค่ะ



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

810 ความคิดเห็น

  1. #414 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:55

    อร๊ายย มันจนวัวตายคาวยล้มแล้วเนี้ยยย

    #414
    0
  2. #295 Yoonza (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 14:07

    สู้ๆนะไรท์~~ ลุ้นมากเวอ

    #295
    0
  3. #189 PlamlinlY (@plouploy2009) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:08
    คุณกินนนอย่าดุน้องงง
    #189
    0
  4. #154 Nice_Maso (@ghost-1111) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 13:50

    ชอบจังเลยยย ขอบคุณนะคะ
    #154
    0
  5. #152 Kurai-kun (@Kurai-kun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 08:41
    รอการบู๊น้องฮะะ!เอาแล้ววน้องทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ซะแล้วสิฮะ~~
    #152
    0
  6. #151 Pencill CaSe (@ingfhakaewsri) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 07:31

    ฉากบู๊ต้องมาแล้วจังหวะนี้!
    #151
    0
  7. #150 นัnอ่าnlงา_Bk (@099987606543) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:45
    ดุเดือดมากตอนนี้
    อยากอ่านต่อแล้วสิ
    #150
    0
  8. #149 AREA D.mirror (@purifonfung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:11
    ดูเดือดสุดๆ
    #149
    0
  9. #148 MasTer SaNs (@summerjung110) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:54

    ตื่นเต้นง่าาาา ไอชาสู้ๆนะ อย่าเป็นอะไรไปนะ ปมดราม่าเยอะเหลือเกิน หง่ากกกก

    #148
    0
  10. #147 Marius Yo (@tongue) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:39
    ดุเดือดเวอร์
    #147
    0
  11. #146 JessicaBelle (@JessicaBelle) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:37
    สงสัยจริงๆว่ารูปกราบรูปนั้นเป็นไรท์รึป่าว555555 //หยอกๆ
    #146
    0
  12. #145 Kanthima_28 (@Kanthima_28) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:31
    ค้างงง~ / ขอบคุณที่อัพค่ะ
    #145
    0
  13. #144 Takisawa Rain (@tsuna-rain) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:30
    ค้างงงงงงง ตอนต่อไปมาเร็วๆนร้าาาา
    #144
    0
  14. #143 CatZerOniNe (@Lujetta) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:21

    อิชั้นนี่ฟินสุดๆ แต่มันมาหยุดตรงที่ไรท์ปล่อยระเบิดนี่แหละ ค้างงงง
    #143
    0
  15. #142 SN Sinam (@0807609091) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:14
    เฮ้ยยยยยย คำไมประโยคสุดท้ายมันต้องมาม่า แงงง คุณกินช่างใจหล่อ อยากกินคุณกิน แอร่ก//โดนตบ
    #142
    0
  16. #141 11ght :;ll_ch (@Pinpw) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:00

    เม้นก้ได้------- มาต่อไวๆน้า ดีจุงเบยยย

    #141
    0
  17. #140 Shiro_San (@Shiro_San) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:31
    ตอนต่อไปมาที ไม่ไหวแล้วววว
    #140
    0
  18. #139 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:21
    รอยยิ้มในgifคุ้นมากๆเลย แงงง มิกะะะ
    #139
    4
    • #139-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 21)
      11 เมษายน 2562 / 23:30
      คือตอนนี้ยังสงสัยค่ะ ว่ามิกะ เป้นเคะเหรอเมะ?
      #139-1
    • #139-4 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 21)
      11 เมษายน 2562 / 23:34
      บวกค่ะ
      #139-4
  19. #138 เงาที่รัก (@goldenblack) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:20

    ประโยคสุดท้ายรู้สึกจะมีลางสังหรณ์แปลกๆนะคะเนี่ย.../รอตอนปายยยยจ้าาาา
    #138
    0