[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 17 โกงกางหมื่นปี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 221 ครั้ง
    8 ก.ย. 62

      



     ในเย็นวันนั้นพวกเราได้มาพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ซึ่งพวกผู้ชายก็นอนกันไปและให้ฉันที่เป็นผู้หญิงคนเดียวนอนอีกห้องหนึ่ง พวกเขาเป็นเด็กหนุ่มตระกูลเซียนที่ดูสุภาพบุรุษดีจริงๆ ทำไมในโลกของเรามันถึงได้หาแบบนี้ยากจังนะไม่เข้าใจเลย

     ฉันขอแยกพวกเขาเพื่ออกมาเดินเล่นด้านนอก เห็นเด็กสาวหลายสิบคนกำลังรุมอยู่ที่ร้านขายของบางอย่างด้วยความสนใจ ด้วยความอยากรู้จึงเดินเข้าไปถาม

      "เอ่อ...แม่นาง ข้าถามอะไรหน่อยสิ" ฉันรั้งเด็กสาวคนหนึ่งไว้ เธอกับเพื่อนๆก็หยุดฟังฉัน

     "อะไรหรือ?"

     "พวกแม่นางซื้ออะไรที่ร้านนั้นหรือ ท่าทางจะเป็นที่นิยมมาเลยนะ" พวกเด็กสาวมองกันก่อนจะยิ้มหัวเราะแล้วตอบคำถาม

     "คิกๆ เจ้ามาจากต่างเมืองหรือ?" ฉันพยักหน้าพวกเธอจึงอธิบายต่อ "ในวันพรุ่งนี้จะมีการละเล่นกัน แล้วก็สิ่งที่พวกข้าซื้อมาก็คือสิ่งนี้อย่างไรล่ะ" พวกเธอชูถุงหอมขึ้นมาคนละถุงลวดลายสวยน่ารักทั้งนั้นเลย

     "แล้วเหตุใดต้องซื้อล่ะ"

     "ในการละเล่นนี้วัยของพวกเราทั้งชายหญิงจะได้พบปะกัน ข้าซื้อมาเพราะข้าอยากจะมอบถุงหอมที่ข้าให้ประจำให้ผู้อื่น" เด็กสาวตอบด้วยความเพ้อฝัน ทุกคนต่างดูเฝ้ารอวันนี้กันมากๆเลยแฮะ

     "อ๋ออออ"

     "นี่ แม่นาง แม่นางก็ลองซื้อสักอันเสียสิ!" พวกหล่อนชักชวนฉันไปซื้อแต่ฉันปฏิเสธพวกเขาแล้วบอกเหตุผลไป

     "ค คือ..."

     "เดี๋ยว อาลั่ว...เครื่องแต่งกายของแม่นางผู้นี้ เหมือนนางจะมากับเหล่าเซียนซือนะ" เด็กสาวท่าทางไหวพริบดีคนหนึ่งสะกิดคนที่ชวนฉัน ก่อนที่ทั้งวงจะหันขวับมามองสำรวจตั้งแต่หัวยันเท้าด้วยความตะลึง

     "จริงด้วย! เครื่องแบบสีขาว ปักลายเมฆา...นี่ๆแม่นาง พวกเจาพักอยู่ที่นี่นานหรือไม่?"

     "พรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางแล้ว คงมิได้อยู่ร่วมดูการละเล่นหรอก...แต่ข้าจะลองถามพวกพี่ๆของพวกข้าดูก่อน"

     "นี่ๆ ได้ข่าวว่า มีคุณชายจาก 4 ตระกูลใหญ่ร่วมด้วยใช่หรือไม่" พวกเขาคงหมายถึงพวกจินหลิงละมั้ง ฉันยืนคิดก่อนจะพยักหน้าตอบ พวกนางตื่นเต้นกันใหญ่ก่อนจะปรี่เข้ามาเขย่าแขนฉันจนตัวแทบปลิว

     "เจ้าชวนมานะ แค่ครึ่งวันก็ได้! เห็นเขาร่ำลือกันว่าสง่างามมาก ข้าอยากเห็นเป็นบุญตาเสียสักครั้งหนึ่ง"

     "อ เอ่อ..."

     "พวกข้าขอร้องนะ แม่นางหลาน...เห็นแก่สาวชาวบ้านอย่างพวกข้าเถอะ" ฉันรู้สึกทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นเด็กมาอ้อนฉันแบบนี้ด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนสุดฤทธิ์ ทำไงดีเนี่ย!

     "ค คือข้า---"

     "ขออภัยแม่นาง แต่วันพรุ่งนี้พวกเราต้องรีบเดินทางคงมิได้อยู่ดูการละเล่นของพวกท่าน..." เสียงของซือจุยดังจากด้านหลังของฉันพอดี ก่อนที่จะเดินมาจับบ่าฉันแล้วดันให้มาอยู่ด้านหลังของเขา

     "ท ท่านเซียน..." พวกนางอายม้วนเมื่อได้เห็นเหล่าเซียนใกล้ๆ ก็ถ้าให้พูดตามตรง พวกเขาก็หน้าตาดีเหมือนไม่ใช่มนุษย์อยู่แล้วใครเห็นต้องต้องมองแหละน่า

     "เรามาตามน้องของพวกเรากลับ ขอตัวก่อน" ซือจุยโค้งคำนับให้เหล่าเด็กสาวก่อนที่จะหมุนตัวพยักหน้าให้ฉันเดินนำไป เสียงกรีดร้องเบาๆดังมาจากพวกเด็กสาว จนฉันอดขำไม่ได้












     "พี่ซือจุย ตอนล่าราตรีครั้งก่อนๆ เคยได้ถุงหอมบ้างไหม?" ระหว่างเดินทางกลับ ฉันก็ถามพวกเขา ซือจุยยิ้มบางแล้วพยักหน้า

     "เคยสิ แต่ข้าปฏิเสธไป..."

     "ทำไมล่ะ? พี่ซือจุย พี่ไม่ชอบหรือ" ซือจุยส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนจะวางมือใหญ่ไว้กลางกระหม่อมฉันแล้วตบเบาๆด้วยความเอ็นดู

     "ข้าอยากได้จากคนที่ข้ารักมากกว่า"

     "พี่มีแล้วหรือ? ใครล่ะ ข้ารู้จักไหม?!" ฉันยิงคำถามจนเด็กหนุ่มอดขำไม่ได้ก่อนจะยีผมฉันด้วยความหมั่นเขี้ยวแล้วตอบเชิงจิกกัด

     "เจ้าอยากจะรู้ไปทำไม...หืม?"

     "ก็พี่ซือจุยหน้าตาดีนี่ ข้าก็อยากจะรู้ว่าใครเป็นคนที่ทำให้คุณชายหลานผู้แสนสุขุมผู้นี้ชอบพอใจ...จนถึงขั้นไม่ยอมรับถุงหอมจากผู้อื่นเช่นนี้" ฉันเอามือของซือจุยออกแล้วแย้ง พลางพองแก้มน้อยๆ

     "เฮ้อ...เด็กน้อย" เขาถอนหายใจแล้วพูดเพียงแค่นั้น ฉันขมวดคิ้วอยากเถียงใจจะขาดว่า 'ฉันอายุมากกว่านายนะเฮ้ย!' แต่ก็ได้แค่ฮึดฮัดแล้วสาวเท้าเดินตามเขาเข้ามาในโรงเตี๊ยม







     วันต่อมา


     เราออกเดินทางกันตอนสายๆของวัน ท่ามกลางงานเทศกาลที่กำลังจัดขึ้นระหว่างที่เรากำลังเดินออกจากเมือง เหล่าเซียนเด็กหนุ่มทั้งหลายก็ถูกสาวๆโยนถุงให้ ฉันก็ได้แต่เบี่ยงตัวหลบไปมา

     ตุบ!

     "โอ๊ย!...ข ข้าไปรอประตูทางออกก่อนนะ" ฉันร้องลั่นเมื่อถุงหอมใบหนึ่งตกลงมากลางหัวฉันพอดี มันเจ็บไม่มากหรอก แต่ตกใจเฉยๆ จึงได้แต่บอกพวกหนุ่มแล้วยกแขนบังหัวไป


     ปั่ก!
     
     "แอ๊ก! ฮือ นี่ฉันอยู่ดงฝนถุงหอมเหรอ!!" ฉันร้องโอดครวญรีบกำบังหัวตัวเอง เมื่อถุงหอมถุงที่สองปลิวมาโดนขมับฉันจนมึนไปวูบหนึ่ง

     ฟุ่บ! ตุบ!!

     "ฟูหยาง..." แขนแกร่งของเจ้าของเสียงยกขึ้นกำบังฉันให้อีกทีก่อนจะยกชายผ้ามาขึงเหมือนเป็นร่มให้ และส่วนสูงที่ต่างกันนิดหน่อยชายแขนเสื้อที่ขึงไว้จึงรองรับถุงหอมที่อาจจะตกลงบนหัวฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้เป็นอย่างดี

     "พี่จิ่งอี๋?"

     "โดนหนักเลยล่ะสิ" ใบหน้าอ่อนเยาว์ยกยิ้มสนุกสนาน น้ำเสียงใสเจือหัวเราะใส่ด้วยความเอ็นดู...แต่ที่ทำให้ฉันนิ่งไปนั้น

     เพิ่งได้เห็นหน้าอีกฝ่ายใกล้ๆแบบนี้ หลานจิ่งอี๋ชอบทำตัวแหกกฏเหมือนมาอยู่ผิดตระกูลก็จริง แต่ว่าพอลองมามองตอนนี้ฉันว่าเขาเหมาะสนที่จะอยู่สกุลหลานที่สุดแล้ว 

     "..."

     "มีอะไรหรือ? จ้องหน้าข้านานเชียว" คำถามเหมือนกับทำให้ฉันได้สติ ดวงตาสีน้ำตาลหลอมเทาเข้มน่ามองอยู่ใกล้ๆยิ่งน่ามองเข้าไปอีก

     "เปล่าหรอก...ข้าแค่---"

     ปึ่ก! 

     "โอ๊ะ!!" ถุงหอมถูกขว้างมาโดนหลังของฉัน จนฉันตกใจแล้วเซมาข้างหน้าจิ่งอี๋รีบหัวตัวฉันแล้วผลักให้รีบเดินไปจนกระทั่งเรามาถึงหน้าประตูเมือง

     "เฮ้อ พ้นแล้ว...เป็นอะไรมากไหมฟูหยาง"

     "ข้านึกว่าวิ่งฝ่าฝนถุงหอมมา...ถุงหอมมันหนักขนาดนั้นเลยหรือพี่จิ่งอี๋ ขว้างโดนหัวข้าทีนี่ข้าแทบสลบเลย" ฉันบ่นพึมพำแล้วลูบที่ขมับและกลางหลัง

     "ก็ไม่หนักมากหรอก"

     "...แต่กลิ่นหอมจัง ข้าอยากได้บ้าง ไว้มาคราวหน้าข้ามาเล่นกับพวกนางดีกว่า"

     "นี่ๆ ฟูหยาง เจ้ารู้ไหมล่ะว่าเขาเล่นเพราะเหตุใด"

     "รู้! เด็กสาวจะมอบให้กับคนที่ตนชอบ" จิ่งอี๋ยิ้มแล้วเท้าเอวโน้มลงมาจ้องฉัน พยายามจะแซ็ว

     "แล้วเจ้ามีแล้วหรือ คนที่เจ้าชอบน่ะ" 

     "อื้อ! มีแล้ว" ฉันพยักหน้าหงึกๆแล้วตอบ ทำให้จิ่งอี๋ถึงกับหน้าเหวอไปทันตาเห็นแล้วร้องลั่นจนฉันต้องรีบปกมืออุดปากเขา

     "หาาาาาาา---อุ๊บ! อื้อๆๆ"

     "ชู่ว!! พี่จิ่งอี๋เสียงดัง!"

     "มีอะไรกัน ฟูหยาง จิ่งอี๋" พวกซือจุยที่เพิ่งมาถึงถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันกำลังปิดปากจิ่งอี๋อยู่ ฉันรีบปล่อยมือแล้วพวกเราทั้งคู่ก็ส่ายหน้าหวือตอบพร้อมกัน

     "ไม่มีอะไร!" ซือจุยมองพวกเราก่อนจะทำเป็นปล่อยผ่านเมื่อจินหลิง และพวกจื่อเจินมาถึงพวกเขาล้วนแต่มีถุงหอมคนละถุงสองถุงติดมือมาด้วย

     "ในเมื่อมาพร้อมแล้วเราก็ออกเดินทางกันเถอะ..."





 
  
     เมื่อเราออกมาจากเมืองแล้วก็เป็นเขาลูกใหญ่ เมื่อคืนพวกเขาถามจากเจ้าของโรงเตี๊ยมบอกว่าเขาลูกนี้มักจะมีพวกศพเดินได้วนเวียนอาละวาด ทำให้พวกชาวบ้านที่ต้องเดินทางข้ามเขาลูกนี้นั้นค่อนข้างลำบากไม่น้อย อีกทั้งเพราะมีแรงอาฆาตของศพพวกนั้นทำให้พวกสัตว์ป่าที่เคยอยู่อย่างสงบ กลายเป็นดุร้ายไปทันที 

     "เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ"

     "กว่าจะถึงเวลาค่ำก็อีกนานตอนนี้เราต้องสำรวจพื้นที่รอบๆเสียก่อน หากว่าเรากำจัดพวกศพเรียบร้อยแล้วจะได้หาทางออกได้ทันที" พวกเราทุกคนพยักหน้าและทำตามที่ซือจุยบอก

     "ที่เขาลูกนี้มีแต่พืชประหลาดๆ...ไม่เคยเห็นมาก่อนทั้งนั้น หากต้องค้างคืนในที่เช่นนี้คงได้หิวตายเป็นแน่" พวกเขาว่าพลางใช้ปัดพวกเถาไม้ที่ห้อยอยู่บ้านต้นไม้ออก แถมยังมีต้นใหญ่ที่เกี่ยวชายผ้าของพวกเขาอีกจนน่ารำคาญ

     "ข้าก็เห็นด้วยกับเจ้า ไม่รู้ว่าพืชพวกนี้มีพิษหรือไม่ กินได้หรือเปล่า หากกินไม่ดูสี่ดูแปดข้าว่า ไม่ตาย ท้องใส้ข้าคงปั่นป่วนแน่ๆ"

     ก็จริงอย่างที่เขาว่า แต่ไม่รู้ทำไมสำหรับฉันแล้วพืชพวกนี้มันคุ้นหน้าคุ้นตามาก จนกระทั่งพวกเราทุกคนได้กลิ่นหอมอ่อนๆของบางอย่างทำให้ทุกคนล้วนสนใจเป็นอย่างมาก

     "กลิ่นหอมอะไรเนี่ย..."

     "เจ้าก็ได้กลิ่นรึ?" จินหลิงถามจื่อเจินเพื่อต้องการยืนยัน ทุกคนล้วนพยักหน้าและพยายามหาต้นตอของกลิ่นหอมนั้น 


     แต่ทำไมฉันรู้สึกว่ากลิ่นนี่มันคุ้นๆจัง  เหมือนเป็นกลิ่นที่เราชอบมากซะด้วยสิ...

     "พวกพี่ๆสูดเข้าไป ไม่กลัวว่ามันจะมีพิษหรือ?" ฉันถามทีเล่นทีจริงพากันให้ทุกคนสำลักอากาศแล้วไอออกมาหน้าดำหน้าแดง

     "แค่กๆๆ! ฟ ฟูหยาง ทำไมเจ้าไม่บอก แค่กๆๆ! ให้เร็วกว่านี้กันเล่า!" จื่อเจินร้องลั่นหน้ายังไม่หายแดง
     
     "พวกเจ้ารออยู่ที่นี่นะ ข้าจะไปดูเอง"

     "ฟูหยาง! มันอันตรายเจ้าอย่าไปคนเดียว มันอาจมีพิษอย่างที่เจ้าคิดก็ได้!" ซือจุยรีบยกมือห้ามฉัน ฉันยิ้มแล้วส่ายหน้าก่อนจะตอบไปอย่างมั่นใจ

     "ไม่เป็นไรหรอกพี่ซือจุย ข้าว่าจะไปหาน้ำด้วย...ในป่านี้ร้อนอบอ้าว พวกเราเสียเหงื่อเยอะต้องทดแทนน้ำในร่างกายที่เสียไปนะ"

     "ถ้าอย่างนั้นข้าไปกับเจ้าด้วย! คนของเรามีมากถ้าเจ้าจะเอาน้ำมาเพียงลำพังคงไม่ไหว" จิ่งอี๋ที่หายไอแล้วรีบเดินมาหาฉันแล้วอาสาที่จะมาด้วย

     "ก็ได้ แล้วพวกข้าจะกลับมานะ"








     เมื่อพวกเราแยกตัวออกมาแล้ว ฉันก็มองรอบๆแล้วจดจำสิ่งต่างๆเพื่อหาทางกลับไปหาพวกเขา แต่ก่อนอื่นต้องหาเจ้ากลิ่นหอมนี่ให้ได้ก่อน   
 
     ทำไมมันคุ้นๆน้าาา มีบางอย่างในสมองมันบอกอยู่ตลอดว่าเจ้าสิ่งนี้มันกินได้ และฉันก็ชอบกิน

     "เริ่มหอมรุนแรงขึ้นนะ...เจ้าว่าอย่างไรฟูหยาง" ฉันพยักหน้าก่อนจะมองหาต้นตอของกลิ่นแล้วตามไป จนกระทั่งฉันได้ยินเสียงร้องลั่นของจิ่งอี๋จากอีกทาง

     เหวอ! พรืดดด ตุบ!

     "อูยยย..." ฉันรีบหันหลังกลับไปก็ไม่พบร่างของเด็กหนุ่มชุดขาวอีกแล้ว จึงรีบวิ่งพร้อมกับตะโกนเรียก

     "พี่จิ่งอี๋! พี่จิ่งอี๋อยู่ไหน!"

     "ฟูหยาง!" เสียงขานรับทำให้ฉันเบาใจแล้วรีบวิ่งไปยังต้นเสียงแล้วถามอาการ "ฟูหยาง อย่าวิ่ง!"

     "พี่จิ่งอี๋ เป็นอะ--"

     พรืดดดดดด! ตุบ!

     "โอยๆๆ...เจ็บ พี่จิ่งอี๋ทำไมไม่บอกข้าว่ามันเป็นทางลาดล่ะ?" ฉันลูบก้นตัวเองป้อยๆแล้วคาดโทษอีกฝ่าย แต่คำพูดที่จะตัดพ้อต่อมาก็ต้องเงียบหายเมื่ออีกฝ่ายนั่งทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

     "...."

     "พี่จิ่งอี๋? หรือว่าขาพี่..."

     "แค่ข้อเท้าแพลง เล็กน้อยไม่หนักหนาหรอก" เขาว่าแต่คิ้วก็ยังคงขมวดมุ่น ฉันลุกขึ้นก่อนจะเดินมาหาเขาแล้วย่อตัวลงและถอดรองเท้าของเขาอย่างถือวิสาสะ

     ฟึ่บ!

     "จริงๆด้วย พี่อย่าขยับนะ เดี๋ยวมันจะบวมมากกว่าเดิม" จิ่งอี๋ได้แต่พยักหน้ากัดฟันกลั้นความเจ็บปวด แต่กว่ากลิ่นหอมอ่อนๆที่พุ่งเข้าจมูกทำให้ต้องเงยหน้ามองข้ามหลังเขาไป

     พุ่มไม้ที่ใบยาวสีเขียวสดสูงประมาณเอวมีอยู่หลายต้น ฉันลุกขึ้นก่อนจะเด็ดใบมันมาแล้วขยี้ๆก่อนจะดมกลิ่นของมัน แล้วยิ้มกว้าง


     ของดีเลยนะเนี่ย


     "ไอ้นี่นี่เอง...ขอไปสักกำนะ" ฉันพูดกับต้นไม้ก่อนจะเด็ดใบยาวๆมาสี่ห้าใบแล้วเดินกลับไปหาจิ่งอี๋แล้วยื่นใบนี่ให้เขาดู เขามองฉันสลับกับใบในมือด้วยความสงสัย

     "นี่คืออะไร?"

     "เจ้าต้นที่พวกพี่ได้กลิ่นนั่นแหละ หอมไหม?" ฉันเอาใบที่ขยี้แล้วในกำมือให้อีกฝ่ายดมกลิ่น สีหน้าของเขาผ่อนคลายลงก่อนจะพยักหน้า

     "อืม หอมมาก...แล้วเจ้าเก็บมาทำไม?"

     "ข้าว่าจะเอาไปใส่ในน้ำดื่ม มันมีกลิ่นหอมคงช่วยให้พวกเขาหายเหนื่อยได้บ้าง"

     "มันกินได้หรือ?" 

     "เปล่าหรอก มันเหมือนกับชา แต่จะได้เพียงแค่กลิ่น...คล้ายๆกับชาดอกบัวนั่นแหละ" ฉันส่ายหน้าแล้วอธิบายเพิ่มเติมก่อนจะเก็บมันไว้แล้วลุกขึ้นยืน "พี่ลุกไหวไหม?"

     "อืม ไม่เป็นไร...อึ่ก!" เขาตอบก่อนจะพยายามลุกขึ้นแต่ก็จะทรุดลงไปอีกฉันจึงปรี่เข้าไปพยุงทันที แล้วมุ่ยหน้าใส่ด้วยความขัดใจ

     "ไม่ไหวก็บอกสิ ข้าจะแบกพี่ไปเอง"

     "ตัวเจ้าเล็กกว่าข้า จะแบกข้าไหวหรือ?"

     "แต่ข้าไม่อยากให้พี่เจ็บไปมากกว่าเดิมนี่...ไม่ไหวก็ต้องไหวแล้ว" จิ่งอี๋ยิ้มแล้วพูดเสียงอ่อน

     "พยุงข้าก็พอแล้ว หากเจ้าแบกข้าไปเราคงได้ล้มทั้งคู่อีก" เขาพูดมันก็จริงของเขานะ ถึงเราจะสูงห่างกันไม่มากก็เถอะ ฉันพยักหน้าจำยอมก่อนจะพยุงเขาขึ้นมาแล้วพากลับยังที่ๆพวกซือจุยอยู่


     เมื่อพวกเรามาถึงในสภาพมอมแมมนิดๆซือจุยผลุดลุกขึ้นมาหาพวกเราก่อนจะรับตัวจิ่งอี๋ไว้ แล้วเอ่ยถามว่าเกิดอะไรขึ้นด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

     "เกิดอะไรขึ้นฟูหยาง"

     "เรามองไม่เห็นทางลาด เลยลื่นตกลงไป...โชคยังดีที่มันไม่ได้ชันมากจึงปีนขึ้นมาได้ แต่ข้าขอนั่งได้ไหม?" จิ่งอี๋ตอบแล้วร้องขอซือจุย เขาพยักหน้าก่อนจะพยุงร่างของจิ่งอี๋ไปนั่งพัก
     
     "แล้วเจ้าบาดเจ็บหรือไม่ฟูหยาง?"

     "ไม่เจ็บเจ้าค่ะ แต่ตอนที่พวกเราลื่นลงไป...ข้าไปเจอเจ้านี่เข้าพอดี" ฉันว่าก่อนจะหยิบใบยาวๆชูขึ้นให้ทุกคนได้ดู

     "เจ้าเก็บใบไม้มาทำไม เกะกะเปล่าๆ!" จินหลิงแย้งขึ้นจนฉันหน้าตึง ก่อนจะฉีกใบไม้แล้วขยี้ๆไปจ่อหน้าเขาใกล้ๆ จินหลิงผงะถอยด้วยความตกใจ "อ อะไรของเจ้า!"

     "ดมสิ"

     "หา?"

     "ข้าบอกให้ดมไง หรือจะให้ข้าเอายัดปากเจ้าดีล่ะ!" จินหลิงถลึงตาใส่ก่อนจะหายใจฮึดฮัดแล้วดมกลิ่นมันอย่างฝืนๆ สักพักคิ้วขมวดก็คลายออกแล้วมองเศษใบไม้ในมือของฉันด้วยความสนใจ

     "กลิ่นนี่...ที่พวกเราได้กลิ่นมาตลอดทาง"

     "ใช่ ข้ากับพี่จิ่งอี๋เจอมันเป็นดงใหญ่ๆทางด้านโน้น ข้าเลยเก็บมาจะต้มให้พวกเจ้าดื่มกัน"

     "มันกินได้หรือ?! จ จะไม่ตายใช่หรือไม่?" 

     "ไม่ตายหรอก เจ้านี่มันสมุนไพรนี่นา...ในตำรายาก็มีบันทึกไว้นี่" ฉันว่าก่อนจะโบกใบไม้ยาวๆไปมาแล้วอธิบาย ก่อนจะยื่นให้กับจื่อเจินเขารับมาด้วยความสงสัย

     "คุณชายโอวหยาง รบกวนท่านมากับข้าได้หรือไม่เจ้าคะ?" จื่อเจินเลิ่กคิ้วก่อนจะชี้ตัวเองหน้าเหลอหลา

     "ข้า? จะไปไหนหรือ?"

     "หาน้ำเจ้าค่ะ ตอนนี้พวกเราต้องหาลำธารก่อน...หากพวกเราหาเจอแล้วค่อยกลับมาที่นี่เพื่อนำทางทุกคนไป คุณชายยังพอมีแรงอยู่ใช่หรือไม่?" จื่อเจินพยักหน้าแล้วผุดลุกขึ้นมายืนข้างๆฉันแล้วอาสาทันที

     "มีเหลือเฟือ ไปกันเถอะ"






    ระหว่างเราเดินค้นหาน้ำ จื่อเจินจึงหาเรื่องคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันอึมครึมเกินไป

     "จริงสิ เจ้ารู้จักใบไม้นี่ด้วยหรือ?"

     "อืม มันคือ หลัวติงซง(螺钉松= เตย) มีสรรพคุณบำรุงร่างกาย ข้าคิดว่าจะเอามาต้มกับน้ำแล้วให้พวกเจ้าดื่มกัน"

     "ทำไมล่ะ? ร่างกายพวกข้าก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรนี่...ว่าแต่เจ้าเชี่ยวชาญเรื่องพืชนี่มากเลยนะ" ก็นะ ที่หน้าบานฉันปลูกไว้นี่นา ฉันเองก็ชอบเอามาต้มดื่มจนกินแทนน้ำเปล่าแล้ว

     "พวกเราเสียเหงื่อมาก หากไม่ดื่มน้ำทดแทนเหงื่อที่เสียไป ร่างกายของพวกเจ้าจะเสียหาย อาจหมดสติแล้วตายได้เลยนะ"

     "ขนาดนั้นเชียวหรือ!...เดี๋ยวก่อน!" จื่อเจินยกมือขึ้นขวางฉันไว้แล้วยืนนิ่ง ฉันหยุดอยู่กับที่ก่อนจะมองไปรอบๆแล้วเอ่ยถามเด็กหนุ่ม

     "อะไรหรือ?"

     "...ข้าเหมือนได้ยินเสียงน้ำ" ฉันนิ่งก่อนจะตั้งใจฟังเสียงน้ำ ก่อนจะมองทัศนียภาพรอบตัวก่อนจะทรุดลงนั่งแล้วเอาหูแนบพื้นทันที

     "ฟูหยางเจ้าทำอะไร?"

     "ข้าว่าทำเช่นนี้จะมั่นใจกว่า หากเจ้าได้ยินเสียงน้ำ ไม่แน่แถวนี้ก็อาจจะมีน้ำใต้ดินไหลอยู่" ฉันว่าแล้วตั้งใจฟังเสียง จื่อเจินเห็นดังนั้นจึงทำตาม

      
    จ๊อกกกกกกกกกกกกกกก!

     "ฟูหยาง ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ข้าได้ยินมาจากทางนั้น" และเหมือนว่าเขาจะมีไหวพริบดีมากเลยทีเดียว และเมื่อได้พิกัดแน่นอนพวกเราจึงลุกขึ้นแล้ววิ่งไปยังทางที่จื่อเจินเดาไว้


     ซ่าาาาาาาาาาาาา!

     "ดูท่าว่า การหาตำแหน่งของเจ้าจะเชี่ยวชาญกว่าข้านะ" ฉันเอ่ยชมเด็กหนุ่มตระกูลโอวหยาง อีกฝ่ายยิ้มแป้นก่อนจะกระทุ้งสีข้างฉันเบาๆแล้วยอกย้อน

     "หากไม่ได้เจ้าชี้แนะ ข้าก็ไม่รู้ทางหรอก...น้ำใสดีเสียด้วย รีบไปบอกพวกพี่ซือจุยเถอะ"

     "นั่นสิ เดี๋ยว ต้นไม้นั่นมันอะไรน่ะ?" ระหว่างที่เรากำลังจะหมุนตัวกลับ จื่อเจินกลับเห็นบางอย่างเข้าจึงชี้ให้ฉันหันไปมอง

       อีกฝั่งของแม่น้ำต้นไม้ขนาดใหญ่แผ่กิ่งก้านครอบคลุมหลายสิบตารางวา ลำต้นใหญ่หนาสีดำทมึนน่าหวาดหวั่นเขย่าขวัญ รากปูดโปนโค้งเว้ากว้างขวางแผ่ขยายยิ่งกว่ากิ่งก้าน ฉันขมวดคิ้วแล้วหันไปมองชัดๆก่อนจะมองรากที่แผ่มาถึงฝั่งที่เรายืนอยู่ มันรู้สึกตะหงิดใจจนต้องถามวิญญาณในกระบี่



     "นั่นคือ โกงกางหมื่นปี...อีกฝั่งนั้นคือแดนลับแลของตระกูลหลิว"










เห่อๆ  ไม่มีไรมาก

เม้น-กัน-หน่อย!!


ความสุขของเตี้ย = การเห็นรีดเดอร์อินกับฟิค และเม้นมาให้อ่าน








ขอแค่นี้จริงๆ กราบล่ะค่ะ



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 221 ครั้ง

659 ความคิดเห็น

  1. #416 ball-kpp (@ball-kpp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 02:14
    ใจเราเลวมากตอนแรกนึกว่าต้นกัญชา55555
    #416
    0
  2. #410 -NatJeeRa- (@-NatJeeRa-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:36
    หืม~ คนที่ชอบของฟูหยางหรอ~? ถ้าแบบไร้เดียงสาคงจะตอบว่า " ชอบซือจุย จินหลิง แล้วก็จิ่งอี๋ด้วย! " ไรแบบนี้นะ~ แต่ถ้าไม่ก็....

    //จะรอนะคะ! //สู้วๆค่า~ เป็นกำลังใจห้าย~
    #410
    0
  3. #409 POIÄNGEL (@sommar23) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:00
    สนุกดีค่ะ
    #409
    0
  4. #406 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 18:19
    สนุกมากก ลุ้นจัง นางจะคู่ใครน้าาาา
    #406
    0
  5. #405 juiilann (@juiilann) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:31
    จะเข้าไปไหม เข้าไปหรือเปล่าาาา
    #405
    0
  6. #401 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:07
    เนื้อเรื่องน่าสนใจขึ้นเรื่อยแล้วววว สนุกอ่า
    #401
    0
  7. #391 Omiao (@onphima) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 11:31
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะค่ะสนุกค่ะรออ่านตอนต่อไปนะค่ะ
    #391
    0
  8. #390 Miko Miko lis (@yok121151) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 10:08

    สนุกมากก คือน้องฉล๊าดดฉลาด คือชอบกับทุกคู่ รอตอนต่อไปเน้ออ
    #390
    0
  9. #389 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 09:52

    น้องเจอทางกลับบ้านแล้วว จินหลิงน่ารักอ่ะะ55555 จิ่งอี๋ก็ฟินน รอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่าไรท์
    #389
    0
  10. #388 Reconcile -. (@SunFox) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 09:50
    โอ้ยๆๆ มีความรู้สึกหุบยิ้มไม่ได้ 555
    มีความน่ารักกก หวานแบบละมุนๆ กำลังดี หวานแบบน่ารักๆ
    ชั้นชอบความน้องของจื่อเจิน ตะมุตะมิคิขุ กริ๊ดๆ น่ารัก
    #388
    0
  11. #386 manny45ck (@manny45ck) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 08:29
    แม่มาต่อให้หนูด่วนนน
    #386
    1
    • #386-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 18)
      8 กันยายน 2562 / 12:15
      วันพุธนะเอออ
      #386-1
  12. #385 554910140 (@554910140) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 08:18
    ตัดเอาเตยไปปลูกแล้วทำขนมกินเถอะ5555555
    #385
    0
  13. #384 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 07:49
    ตัดจบโหด..
    #384
    0
  14. #383 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 07:44
    ปริศนามาอีกแล้ว~~~
    #383
    0
  15. #382 Sakamaki Mayumi (@moionoto) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 06:05
    จบค้างมากอ่าาาาา อยากรู้แล้วว่าจริงๆเป็นไง
    #382
    0
  16. #381 Dark_Sheen (@freezingcold) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 01:42

    อู้วววว มาหาน้ำ เจอทางกลับบ้านซะงั้น

    ช่วงนี้มรสุมเข้ารักษาสุขภาพกันด้วยนะคะสหายทุกท่าน:)
    #381
    0
  17. #380 chyanin (@chyanin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 01:01
    เอ้าาาาาา ตอนแรกว่าจะรอกินน้ำใบเตย ดันเจอทางกลับบ้านซะงั้น
    #380
    0
  18. #379 gcudjehsijdh (@gcudjehsijdh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:49

    อมก........ สู้ๆค่ะรออยู่จ้าาาาาาาาาเป็นกำลังใจมห้้้้้้
    #379
    0
  19. #378 ice281144 (@ice281144) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:34

    สนุกมากเลยค่า
    #378
    0
  20. #377 พระเพลิงʕ•ᴥ•ʔ (@sakuramikaku) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:29
    จังหวะนี้ต้องเข้าดินแดนลับแล้วจ้า
    #377
    0
  21. วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:23
    พักผ่อนเยอะๆนะคะไรท์
    #376
    2
    • #376-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 18)
      8 กันยายน 2562 / 00:39
      ขอบคุณนะคะ ที่เป็นห่วงสุขภาพเตี้ย
      #376-1