[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 12 ช่วยเหลือบงกช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 285 ครั้ง
    28 ส.ค. 62

     


     หลังจากร่วมทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลานซีเฉินก็อนุญาตให้พวกเราเที่ยวเล่นก่อนกลับได้ ทุกคนนั้นต่างสงสัยกันว่าทำไมฉันถึงระเบิดหัวเราะออกมาหลังจากที่จินหลิงพูด 




    ใครจะไปคิดว่าบทสวดก่อนนอนเป็นเพลงกันเล่า! หัวเราะจนท้องแข็งเลยนะ แต่ฉันก็ไม่บอกหรอกว่าทำไมถึงหัวเราะ แม้ประมุขหลานถามฉันก็ไม่ตอบ :P



     "คิกๆ!" ตลอดทางเดินในตลาด ฉันก็หลุดขำพรืดทุกทีที่คิดถึงตอนที่จินหลิงตอบคำถาม


     "เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือ!?" จินหลิงตวาดลั่นแต่ฉันก็ยังคงขำต่อ ก่อนจะส่ายหน้าแล้วตอบกลับไป แล้วยกมือปิดปากกลั้นขำจนไหล่สั่นเทิ้ม


     "ไม่ได้บ้าเสียหน่อย ก็...คิก! ข้าตลกนี่นา"


     "เจ้าตลกอะไรมากมาย บทเพลงนั่นเจ้าฟังออกหรือว่าแปลว่าอะไร" จะว่าออกก็ออกนะ แต่ไม่บอกอ่ะ นั่นภาษาบาลีนี่นา


     "ไม่ออกหรอก แต่ถึงอย่างไรข้าก็ไม่บอกเจ้า หรือพี่ๆด้วยว่าทำไมข้าถึงหัวเราะ" จินหลิงขมวดคิ้วจะก่นด่า แต่ฉันยิ้มแล้วเดินไพล่หลังมือไปข้างหน้าอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้ทั้งสามยืนงงอยู่อย่างนั้นแล้วก็เดินตามแม้จะยังคาใจมากกว่าก็ตามที



     ระหว่างทางของใช้ของกินมากมายละลานตา จนน่าสนใจไปเสียหมดทุกอย่างแต่ฉันก็ต้องหักห้ามใจไว้ว่าอย่าใช้เงินเปลืองมากนัก แต่ระหว่างนั้นฉันก็ดันไปเห็นบางอย่างที่ร้านขายของเล่น


    ปลาสานจากใบไม้


     "...เหมือนกันเลยแฮะ" ฉันหยุดมองก่อนจะหยิบมาดูเล่นด้วยความคิดถึง เราเองก็เคยอยากลองสานปลาแบบนี้แต่ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ไม่เป็นปลาสวยๆอย่างนี้เลย


     "ฟูหยาง?" เสียงเรียกของจิ่งอี๋ทำให้ฉันรู้สึกตัวก่อนจะหันไปมองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ


     "?"


     "เจ้าอยากได้ก็ซื้อสิ เห็นเจ้าจ้องมันนานแล้วนะ" เขาว่าก่อนจะมองปลาสานในมือของฉัน ฉันยืนนิ่งก่อนจะยิ้มขำแล้วพยักหน้า


     "อืม นั่นสิ ขอตัวนี้เจ้าค่ะ" ฉันว่าก่อนจะจ่ายเงินแล้วเก็บมันไว้ในอกเสื้อก่อนที่เราทั้งคู่จะเดินออกมา แต่ว่า...


     "พี่ซือจุย กับจินหลิงล่ะ?"


     "กลับไปสำนักตระกูลเจียงก่อนแล้ว เมื่อครู่นี้คนของตระกูลเจียงแจ้งว่าให้เรารีบกลับกูซู เพราะอีกไม่นานจะมีสำนักเซียนต่างๆมาเรียนเป็นสามเดือน...เราเป็นเจ้าบ้านต้องรับแขกนะ" จิ่งอี๋ว่าก่อนที่เราจะเดินทางกลับมาถึงบ้านตระกูลเจียงเพื่อเตรียมตัวเดินทางกลับ











     "เจ๋ออู๋จวิน เรื่องที่ท่านส่งมาให้ข้าก่อนหน้า...สิ่งที่ผู้แซ่เจียงให้ท่านได้มีเพียงเท่านี้" ร่างโปร่งสง่าของประมุขเจียงหวั่นอิ๋นยื่นม้วนกระดาษสีน้ำตาลใบลานให้กับประมุขหลาน


     "แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว เจ้าอย่ากังวล" ประมุขหลานยิ้มละมุนให้กับประมุขหนุ่มตรงหน้าเอ่ยเสียงนุ่มละมุนชวนหลง


     "บันทึกนี้เก่ามากแล้ว ขอให้ท่านใช้อย่างระวัง ล แล้ว..." เจียงเฉิงอ้ำอึ้งไม่พูดต่อ จนหลานซีเฉินยิ้มขำกับท่าทางขัดเขินนั้นด้วยความเอ็นดู


     มีเพียงแค่เขาเท่านั้น ที่ได้เห็นประมุขเจียงผู้เคร่งครัด เอาจริงเอาจังเสมอ แสดงท่าทีน่าเอ็นดูเช่นนี้...


     "พูดมาเถอะหวั่นอิ๋น ฮวั่นเกอรอฟังเจ้าอยู่..." 


     "ส สิ่งนี้เป็นคัมภีร์ที่ล้ำค่าสำหรับตระกูลเจียงของเรา หากข้า...ไปที่กูซูเมื่อใด ข้าต้องขอคืนด้วย" เจียงเฉิงเอ่ยแสร้งเสียงเคร่ง แม้ใบหน้านวลจะซับสีระเรื่ออ่อนๆเหมือนสีของลูกท้อก็มิปาน


     "ได้สิ แล้วเจ้า...รู้เรื่องราวตระกูลหลิวมากน้อยเพียงใด?"


     "ท่านพ่อของข้าเคยเล่าให้ข้าฟังเมื่อข้ายังเด็ก ตระกูลหลิวเป็นตระกูลที่ต่างจากตระกูลเซียนอื่นๆ....เจ๋ออู๋จวินเองก็น่าจะทราบถึงเพลงกระบี่แห่งชิงหลินหรง"


     "เพลงกระบี่ที่ไม่ยึดวิชากระบี่ ข้าเคยได้ยินมาบ้างแต่ก็มิเคยเห็นกับตา" เจียงเฉิงพยักหน้าก่อนจะก้มมองม้วนกระดาษในมือของอีกฝ่ายแล้วพูดขึ้นต่อ


     "ตระกูลหลิวนั้นยึดหลักในการต่อสู้ว่า มนุษย์เรานั้นเกิดมาพร้อมกับมีร่างกายที่เป็นอาวุธ...จงใช้สิ่งของเป็นรอง ร่างกายเป็นหลัก แต่จงใช้มันยามจำเป็น ข้าก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร"


     "อืม ขอบใจมาก หวั่นอิ๋น" ทั้งสองประสานมือคำนับต่อกันอย่างนอบน้อม แต่ในตอนนั้นก็มีศฺษย์ตระกูลเจียงคนหนึ่งวิ่งมาพร้อมกับชาวประมงหนึ่งคน


     "ประ ประมุข!"


     "มีอะไร ข้ากำลังมีแขกอยู่..." ศิษย์คนนั้นรีบค้อมกายขออภัยก่อนจะรีบรายงานโดยที่มีชาวประมงคนหนึ่งตอบเสริม


     "ประมุขเจียงขอรับ! บ บ บัว..." เจียงเฉิงขมวดคิ้วก่อนจะหันไปมองทั้งสองที่หน้าประตูที่อยู่ในอาการตื่นตระหนก


     "บัวมันทำไม ว่ามา..." ชาวประมงเดินเข้ามาในห้องก่อนจะยื่นดอกบัวดอกหนึ่งให้กับเจียงเฉิง มือเรียวรับมาดูก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ


     "ดอกบัวนี่ บัวที่เขตชายแดน?"


     "ขอรับ! เมื่อเช้าข้าน้อยกับพวกสหายกลับมาจากหาปลา และผ่านน่านน้ำชายแดน...ข้าน้อยก็เห็นว่าพวกปลาเริ่มกลับมา น้ำเริ่มใสขึ้น ดอกบัวที่เฉากลับมามีชีวิตชีวาขึ้น"


     "..."

     

     "หวั่นอิ๋น"


     "เจ๋ออู๋จวิน ผู้แซ่เจียงต้องขอตัวก่อน...เกรงว่าเรื่องนี้มีบางอย่างต้องตรวจสอบ" 


     "เช่นนั้นข้าไปกับเจ้าด้วย" หลานซีเฉินพูดขึ้น เจียงเฉิงคิดอยู่นานก่อนจะพยักหน้ารับกลับแล้วตามชาวประมงออกไป










  

     เมื่อสองประมุขขี่กระบี่มาถึงที่หมายก็ต้องแปลกใจ เมื่อเห็นทะเลสาบเหลียนฮวาอู้เขตชายแดนแห่งนี้เริ่มกลับมาสดใสอีกครา เหล่าสัตว์น้ำเริ่มแหวกว่าย สีน้ำที่เคยขุ่นขลั่กเริ่มใสสะอาด ดอกบัวที่เหี่ยวเฉาบัดนี้เขียวชะอุ่ม ดอกบัวมากมายแย่งกันเบ่งบานงดงาม


     "เพียงคืนเดียวมิน่าจะเร็วเช่นนี้...เพราะอะไรกัน"


     "...หวั่นอิ๋น ข้าเกรงว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับสิ่งนี้" ซีเฉินว่าก่อนจะค่อยๆร่อนลงไปหยิบบางอย่างที่ส่องประกายอยู่ใต้ใบบัวนั้น เศษผ้าสีฟ้าแกมเขียวแสนคุ้นตา


     "ที่ตรงนี้...ที่แม่นางเทียนตกน้ำเมื่อวาน"














     "ประมุขหลานกับประมุขเจียงไปที่บึงแถวชายแดน?" เมื่อเรากลับมาถึงจินหลิงก็บอกว่าทั้งสองออกไปช้างนอก ทำให้เวลาที่เราจะกลับกูซูนั้นเป็นตอนบ่าย


     "ใช่ ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไม ท่าทางรีบร้อนพอควร...ข้าหวังว่าจะได้เจอเจ้าที่กูซูนะ" เด็กหนุ่มตระกูลจินยกยิ้มเป็นมิตร ฉันรู้สึดได้ถึงข่าวดีจนต้องถามยืนยันอีกครั้ง


     "เจ้าจะมาเหรอ!?"


     "อืม ช่วงล่าราตรีข้าจะมารวมกับเจ้าด้วย เจ้าว่าดีไหม?" ฉันพยักหน้าแล้วตอบอย่างไม่ต้องคิด


     "ดี!/ไม่ดี!" แต่เสียงของคนข้างๆขัดขึ้นทำให้ทั้งฉันและจินหลิงตวัดตามอง แต่เป็นคนละความหมายกัน


     "เจ้าเกี่ยวอะไรด้วย!"


     "เจ้าบอกเองนี่ว่าพวกข้ามันถ่วงแข้งถ่วงขา ถ้าข้าให้ฟูหยางอยู่กับเจ้า...นางจะเดือดร้อนเพราะเจ้า!" จินหลิงกัดฟันกรอดจ้องจิ่งอี๋เขม็งและแย้งกลับ


     "แล้วที่ข้าพูดมาไม่จริงหรือไง! พวกเจ้าชอบขวางหูขวางตาข้า เอาแต่ห้ามนั่นห้ามนี่ พวกศพมันคงวิ่งมาหาเจ้าเองหรอก!" พวกเขาส่งเสียงดังจนมันเริ่มก้อง ฉันจึงต้องรีบห้ามก่อนที่ทางเดินนี้จะพัง


     "พอแล้วน่า พี่จิ่งอี๋ จินหลิง เสียงดังเกินไปแล้วนะ"


     "เจ้ามันรนหาที่เอง! ที่พวกข้าห้ามก็เพราะมันอันตราย ลำบากพวกข้ามาช่วยอีก"


     "แล้วใครขอร้องพวกเจ้า"


ตึง!


     "หยุดทะเลาะกันเสียที!" ฉันทนไม่ไหวจนต้องกระทึบเท้าแล้วตะโกนใส่ทั้งสองด้วยความเหลืออด พวกเขาผงะจนหันมามองฉันอย่างหวาดๆ

ฉันกำหมัดแน่นจ้องมองทั้งคู่ด้วยความขัดใจ พยายามหายใจเข้าออกช้าๆเพื่อระงับอารมณ์แล้วเริ่มร่ายคำต่อว่าใส่ทั้งสองก่อนที่พวกเขาจะพูดอะไรขึ้นมา


     "ฟูหยาง..."


     "พวกพี่เลิกทะเลาะกันเป็นเด็กๆเสียที อายุเท่าไหร่แล้ว! เรื่องไม่เป็นเรื่องแค่นี้ทำไมต้องทะเลาะกันใหญ่โตด้วย!" ทั้งสองทำหน้าอ้ำอึ้งเพราะไม่เคยเห็นฉันระเบิดอารมณ์อย่างนี้มาก่อน


      "พี่จิ่งอี๋ ลดทิฐิลงบ้าง ถึงอย่างไรจินหลิงก็เป็นเพื่อนของพวกเราแล้ว ส่วนเจ้าจินหลิง ความหยิ่ง ยโสน่ะลดลงเสียบ้าง จะพูดออกปากขอความช่วยเหลือมันไม่ทำให้ขนแขนเจ้าร่วงหรอกนะ"


     "..."


     "ข้าขออยู่เพียงลำพังจนกว่าท่านเจ๋ออู๋จะกลับมา" ฉันถอนหายใจเมื่อใจเย็นลงก่อนจะเดินแยกไปเพียงคนเดียวทิ้งให้ทั้งคู่ ยืนอึ้งทำตัวไม่ถูกอยู่อย่างนั้น









ตุบ!


     "...เผลออารมณ์เสียใส่พวกเขาซะได้แฮะ" ฉันหย่อนตัวนั่งลงที่ม้านั่งริมบึงบัว เท้าแขนกับขอบพนักมองออกไปยังทะเลสาบดอกบัวไกลสุดลูกหูลูกตา


     กริ๊ง!

     "หึๆ พวกเขาวางตัวไม่ถูกเลย หลังจากที่เจ้าเดินหนีออกมาเช่นนี้" เฟยหงหัวเราะ แต่ฉันก็มุ่ยหน้าเพราะไม่ชอบที่เห็นพวกเขาทะเลาะกันแบบนี้เลย


     "ซือจุยไม่เหนื่อยรึไงนะ ที่ต้องมาคอยรับอารมณ์แบบนี้ของจินหลิงเขา"


     "เจ้าก็รู้...เด็กหนุ่มผู้นั้นใจเย็นมากพอจะควบคุมอารมณ์ได้ แต่ต่างกับสหายของเขาที่ใจร้อนราวกับไฟ"


     "ไฟเจอไฟก็ยิ่งร้อนน่ะสิ ซือจุยเป็นน้ำคนเดียวก็ไม่น่าจะเอาอยู่นะ ยิ่งจินหลิงชอบยั่วโมโหแบบนั้นด้วย เขาจะอดทนได้นานรึเปล่าก็ไม่รู้" ฉันพูดพร่ำบ่นพลางหยิบเดินลงมาที่ริมท่า เอื้อมมือไปลูบใบบัวเบาๆ


ตึกๆ


     "มาอยู่นี่เองหรอกหรือ?" เสียงนุ่มของเด็กหนุ่มที่พูดขึ้นดังขึ้น ฉันหันหลังกลับไปมองก็เห็นซือจุยยืนยิ้มละมุนให้แล้วเดินมายืนข้างๆ


     "พี่ซือจุย...พี่จิ่งอี๋มิได้บอกพี่หรือ ว่าข้าอยากอยู่ลำพัง"

     

     "บอกแล้ว และก็รู้ด้วยว่าเหตุใดเจ้าถึงทำเช่นนั้น ก่อนอื่นลุกขึ้นก่อนเถอะ เสื้อผ้าเจ้าเปื้อนหมดแล้ว" ฉันส่ายหน้าแล้วนั่งจุมปุ้กอยู่ที่เดิม ใบหน้าหันไปมองทะเลสาบดอกบัวด้วยสายตาเหม่อลอย


     "ข้าทำเรื่องเสียมารยาทกับพี่จิ่งอี๋ซะแล้วสิ กับจินหลิงด้วย"


     "พอจะคาดเดาได้...จิ่งอี๋มาบอกข้าว่าเจ้าโกรธพวกเขา พวกเขารังแกอะไรเจ้าหรือ?" ซือจุยเอ่ยถามก่อนจะนั่งลงบนพื้นข้างๆฉัน ฉันถอนหายใจแล้วอธิบายเรื่องคร่าวๆให้เขาฟัง


     "เป็นเช่นนี้นี่เอง...เจ้าทำถูกแล้วฟูหยาง" มือหนาลูบผมฉันแล้วเอ่ยชม ฉันยิ้มตามเขาแล้วพยักหน้า


     "พี่ซือจุย งานล่าราตรีคราวนี้ให้จินหลิงมากับพวกเราด้วยดีไหม?"


     "ดีสิ ที่จริงข้าก็อยากจะเชิญคุณชายจินอยู่พอดี" ซือจุยยิ้ม ฉันก็ยิ้มตามก่อนจะลองถามเลียบๆเคียงๆด้วยความอยากจะชง!


     "พี่ซือจุยดูเป็นห่วงเป็นใยจินหลิงมากเลยนะ จินหลิงออกจะปากร้าย เหตุใดพี่ถึงยังใจเย็นอยู่ได้ล่ะ?" เด็กหนุ่มยิ้มบางก่อนจะผินใบหน้ามองตรง ดวงตาคมกริบทอประกายอ่อนละมุน


     "คุณชายจิน ถึงจะเห็นเป็นเช่นนั้นแต่ก็มิได้มีพิษภัยอะไรหรอก...เขาเป็นคนดีจนหนึ่งเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะฝีมือยิงธนูของคุณชายจินนั้นไม่เป็นสองรองใครเลย" เห็นอีกฝ่ายพูดชมขนาดนี้ฉันก็ไม่กล้าแย้งเลย


     "พี่เคยเห็นจินหลิงยิงธนูหรือ?"


     "เคยสิ ฝีมือเขาดีมาก...เจ้าอ่อนเรื่องยิงธนู หากเขามาที่กูซูก็ขอให้เขาสอนให้เจ้าสิ" ฉันยิ้มแห้งเพราะเอาตามตรงฉันยิงธนูไม่เอาอ่าวสุดๆเลยจริงๆ


ก็โลกของฉันมันมีแต่สิ่งที่เรียกว่า'ปืน'นี่นา


     "แต่ตอนนี้ข้าโกรธพวกเขาอยู่นะ" ซือจุยยิ้มขำก่อนจะวางมือลงบนหัวของฉันแล้วโยกไปมาเบาๆด้วยความเอ็นดู


     "อย่าโกหกเลยฟูหยาง เจ้าเพียงแค่ไม่ชอบใจที่พวกเขาทะเลาะกันเท่านั้นเอง...เจ้าก็อย่ารังแกพวกเขานักเลยนะ"


     "ชิ รู้ทันด้วย" ฉันแก้มพองก่อนจะพยักหน้ายอมรับ และระหว่างที่เรากำลังจะลุกขึ้นกลับเข้าไปด้านในตำหนักร่างของสองประมุขก็ขี่กระบี่กลับมายังท่าน้ำ


     "ฟูหยาง ซือจุย..." พวกเราโค้งคำนับทั้งสองก่อยที่ซือจุยจะพูดขึ้น


     "เจ๋ออู๋จวิน พวกเรากำลังรอท่านอยู่...เรื่องการเดินทางกลับ"


     "อืม แต่ก่อนอื่น...ฟูหยาง เจ้ามากับพวกข้าสักครู่" ฉันเลิ่กคิ้วก่อนจะน้อมรับคำอย่างงงๆแล้วเดินไปขึ้นเรือกับพวกเขา ฉันหันไปมองซือจุยก่อนที่เด็กหนุ่มจะพูดขึ้น


     "อย่าห่วงเลย ข้าจะบอกพวกจิ่งอี๋เอง" ฉันพยักหน้ารับก่อนที่พวกเราจะมุ่งหน้าออกไปยังทะเลสาบเหลียนฮวาอู้












     จากท่าเรือออกมาจนตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ รอบข้างมีแต่บึงบัวจนแทบจะมองไม่เห็นฝั่งก่อนที่ประมุขทั้งสองจะขี่กระบี่ขึ้นไป ฉันจึงขี่กระบี่เหาะขึ้นไปตามพวกเขา       
 

     "ยอดเลย...มีแต่ดอกบัวเต็มไปหมด" เมื่อขึ้นมาสูงได้ที่รอบตัวของพวกเราคือบึงบัวขนาดใหญ่ที่มีแต่พืชน้ำคือดอกบัวแย่งกันเบ่งบานอยู่ บรรยากาศชื้น โชยกลิ่นของดอกบัวหอมกรุ่น และกลิ่นไอดินจากพื้นน้ำลอยเต็มชั้นบรรยากาศ


     "ที่นี่คือใจกลางของเหลียนฮวาอู้" คำตอบของเจียงเฉิงทำให้ฉันเข้าใจกระจ่าง แต่พวกเขาพาฉันมาที่นี่ทำไมกันนะ?


     "ที่แห่งนี้มีปลาชุกชุมที่สุด ดอกบัวเบ่งบานมากที่สุด...แต่เมื่อสัปดาห์ก่อนผลผลิตนั้นกลับลดลง" ฉันก้มลงมองด้านล่างใต้เท้าที่เป็นกอบัวขนาดใหญ่อยู่


น้ำใสจนแทบจะเห็นตัวปลา แต่ตรงกอบัวนั่นทำไมถึงดูขุ่นเขียวแปลกๆนะ...




ฟิ้ววววว


พวกเรากำลังจะตาย....

 

     คำพูดของใครบางคนดังขึ้นในหัวตอนที่เรากำลังจะจมน้ำ ภาพบางอย่างในอดีตลอยเข้ามาในหัวเหมือนเป็นภาพกรอซ้ำ และด้วยความอยากจะรู้เรื่องให้ได้ ไม่รู้เพราะอะไรร่างกายจึงได้เริ่มทิ้งตัวลงจากกระบี่และพุ่งลงไปยังแม่น้ำเบื้องล่าง


     ตูมมมม!! ซ่าาาา!!




     ฉันลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางเถาของกอบัวขนาดใหญ่ ดอกบัวแสนสวยมากมายเบ่งบานด้านบนแต่ว่าโคนต้นที่ติดกับรากนั้นเริ่มเป็นสีคล้ำ 

     นายน้อย...ช่วยเราด้วย

     เสียงลอยเข้ามาในโสตประสาท และบางอย่างดลใจให้ฉันก้มลงมองด้านล่างเถาบัวกำลังเลื้อยพันข้อเท้าของฉันเอาไว้จึงก้มลงไปแกะมันออกแล้วดำลงไปให้ลึกยิ่งกว่าเดิม

     กลุ่มก้อนสีเขียวเข้มลอยกลิ้งไปมาที่พื้นดินใต้น้ำ ฉันว่ายลงไปก่อนจะหยิบมันขึ้นมาจิ้มดู ก่อนที่จะมีรากบัวมากมายจะค่อยๆร่วงลงมาจากกอของมัน

     ดูจากสีแล้วพวกมันกำลังจะตาย คงเป็นเพราไออาฆาตจากบางอย่างที่ป่าชายแดนส่งผลถึงที่นี่ด้วยรึเปล่านะ ฉันแหวกว่ายมองหาจุดศูนย์กลางของจิตวิญญาณที่แห่งนี้ ไม่รู้ว่าทำไมมันรู้สึกหวิวแปลกๆก็ไม่รู้เหมือนกัน


    บุ๋งๆๆๆ!


     ของเหลวสีดำบางอย่างลอยขึ้นมาจากใต้ดิน ฉันว่ายเข้าไปใกล้และเห็นว่ามันมีกอหญ้าขนาดใหญ่อยู่ด้านใต้ร่อยรองสีดำอยู่ที่ใบหญ้าใบหนึ่ง ฉันจึงเด็ดใบนั้นออกพบว่ามันไม่ใช่ใบไม้


     เหมือนพวกปรสิตก่อนที่มันจะกลายเป็นตะปู...

     
     บุ๋งงงๆๆๆๆๆ!! 


     กอหญ้าสีเขียวเข้มเริ่มพลิ้วไหวไปมา ก่อนที่ต้นใหญ่ทุกเส้นจะเหยียดตึงแล้วค่อยๆพลิ้วอีกครั้ง จนอดขำไม่ได้ใบหญ้านับร้อยเส้นสัมผัสโดยแขนขาและทั่วตัวของฉัน รู้สึกเย็นสบายและชุ่มชื่น ก่อนที่ใบหญ้าจะค่อยๆดันตัวฉันกลับขึ้นไปยังด้านบน ฉันเหมือนตาฝาดว่าเห็นเด็กชายตัวเล็กโผล่ออกมาจากกหญ้าแล้วยิ้มดีใจ


     ขอบคุณนายน้อยขอรับ...






     พรวด ซ่าาาา!!

     "ฟูหยาง เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?" หลานซีเฉินเอ่ยถามฉันด้วยความเป็นห่วง ส่วนเจียงเฉิงก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน ฉันส่ายหน้าก่อนจะยื่นบางอย่างให้ทั้งสองได้ดู


     "ไม่เจ้าค่ะ แต่...ข้าเจอสิ่งนี้ที่กอหญ้าใต้น้ำ" ตะปูเล่มนั้นแผ่กลิ่นไออาฆาตออกมาจนฉันเริ่มเวียนหัวก่อนที่ประมุขเจียงจะรีบรับไปก่อนจะดึงฉันขึ้นมาจากน้ำมานั่งบนเรือ


     "ตะปูตัวนี้มีแรงอาฆาต ใครนำมันมากัน...แล้วทำไปเพื่ออะไร" ฉันนั่งนิ่งเพราะขึ้นจากน้ำทำให้รู้สึกอ่อนเพลีย ไม่รู้ทำไมตั้งแต่คราวก่อนแล้ว


พอถูกพวกพืชสัมผัสตัว ก็รู้สึกเหมือนมีภาพลอยเข้ามาในหัว...ร่างกายมันเบาโหวงไร้เรี่ยวแรงไปชั่วขณะ


     "...มันมีมานานแล้วเจ้าค่ะ เดาว่าน่าจะตั้งแต่ตระกูลเวินมาที่นี่" เจียงเฉิงหันขวับมามองฉันก่อนจะเดินมานั่งฟังเงียบๆ


     "ตะปูตัวนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณอาฆาต เศษเสี้ยวของมันเลยยังอยู่...ทำให้พวกพืชไม่เติบโต และสัตว์ไม่กล้าเข้าใกล้บริเวณนี้"


     "เป็นของเว่ยอู๋เซี่ยนหรือไม่?" ฉันส่ายหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะหลับตาและเห็นภาพของเครื่องแบบสุริยันสีขาวขอบแดง และหญิงสาวคนหนึ่งที่โยนตะปูตัวนี้ลงมาในน้ำ


     "หวังหลิงเจียว...เป็นนางเจ้าค่ะ"


     "เช่นนั้นเหรอ" ฉันพยักหน้ายืนยันอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มหาววอดด้วยความเพลีย แต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆเจียงเฉิงก็คว้ามือของฉันไปแล้วแกะผ้าพันแผลออกแล้วใช้ผ้าเช็ดหน้ากดฝ่ามือของฉันไว้


     "เจ้าบาดเจ็บ มีเลือดออก...ต้องทำห้ามเลือดก่อน"

     

     "เจ้าค่ะ"


     "ฟูหยาง ข้าขอตะปูตัวนั้นหน่อย" หลานซีเฉินว่าก่อนจะรับตะปูจากมือฉันไป แล้วเก็บมันไว้ในถุงปราบมาร เมื่อเลือดที่ผ่ามือหยุดไหลแล้ว เจียงเฉิงจึงผละผ้าเช็ดหน้าออก


     "ลำบากเจ้าแล้ว แม่นางเทียน"


     "เล็กน้อยเจ้าค่ะ ท่านประมุขเจียง..."


     "ไม่หรอก ข้าลำบากเจ้าหลายเรื่อง...ทั้งเรื่องอาหลิง เรื่องของตะปูนี้ด้วย อาหลิงมิเคยพูดคุยกับใครดีๆเหมือนกับเจ้าเลย ดูท่าอาหลิงคงชอบเจ้าไม่น้อย"


     "คุณชายจินเพียงแค่เป็นคนหัวรั้นเท่านั้น อาจเป็นเพราะว่าอายุเราไล่เลี่ยกัน อีกทั้งนิสัยของข้าก็มีบางส่วนที่คล้ายกับเด็กผู้ชายอยู่มาก เราเลยคุยกันได้ถูกคอเจ้าค่ะ" ฉันตอบไปตามที่คิดไว้ในหัว แต่เอาตรงๆเขาก็เหมือนกับท่านน้าตรงหน้านี่แหละ ปากไม่ตรงกับใจ แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้าย ออกจะน่ารักเสียด้วยซ้ำไป


     "หากว่าจินหลิงไปกูซู ข้าคงต้องฝากฝังกับเจ้าเสียแล้วสิ" ประมุขแห่งบงกชงามระบายยิ้มเบา แต่กลับดูงดงามจนแทบจะสะกดใจของผู้คนไว้มากมาย โห เล่นยิ้มแบบนี้ ถึงจะเป็นผู้หญิงด้วยกันก็ยังคิดเลยว่า...



ประมุขเจียงแห่งอวิ๋นเมิ่งผู้นี้ ช่างงดงามจนแม้นเป็นบงกชของสวรรค์ก็ยังด้อยกว่าหลายสิบเท่า คนบ้านบัวนี่สวยทุกคนเหมือนที่เขาชอบพูดกันนี่ท่าจะจริงแฮะ สวยตั้งแต่พ่อแม่ยันลูกๆ(แม้กระทั่งลูกเลี้ยงอย่างเว่ยอู๋เซี่ยน)



     "ข้าน้อยยังเป็นผู้ด้อยกว่าคุณชายจินในหลายด้าน เรื่องนี้ข้าอยากขอให้พี่ๆของข้าคุมเขาอีกแรงจะได้หรือไม่เจ้าคะ?" ฉันพูดต่อรอง เพราะรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นโอกาสบางอย่างก็ได้


     "เจ๋ออู๋จวิน ถ้าหากท่านมิว่า---"


     "หากเจ้าต้องการ ข้าก็คงไม่ขัดข้อง" หลานซีเฉินยิ้มละมุนให้กับเจียงเฉิง ก่อนจะหันมาพยักหน้าให้กับฉัน ฉันค้อมคำนับกลับก่อนที่เราจะกลับเข้าฝั่ง



     ตุบ! แหมะๆๆ

     "ตัวเจ้าเปียกอีกแล้วนะ ฟูหยาง" ซือจุยที่รออยู่ท่าน้ำเห็นสภาพของฉันก็ขมวดคิ้วด้วยความเป็นห่วง ส่วนเจียงเฉิงก็สั่งให้คนรับใช้เอาผ้ามาให้


     "นิดเดียวเองพี่ซือจุย"


     "ผมเจ้าเปียก เสื้อผ้าเจ้าชุ่มจนน้ำหยดเช่นนี้น่ะหรือนิดเดียว เจ้าเพิ่งหายเจ็บไข้ อย่าทำอะไรเกินตัวนักเลยนะ" ฉันยิ้มแห้งๆแล้วพยักหน้าก่อนที่จะรับผ้าจากสาวใช้มาคลุมตัวแล้วเช็ดผม


     "ซือจุย บอกทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม เราจะกลับกับแล้ว"


     "แต่เจ๋ออู๋จวิน ฟูหยางยัง---"


     "ไว้กลับไปถึงค่อยเปลี่ยนก็ได้นะ ขี่กระบี่โดนลมเดี๋ยวเดียวก็แห้งแล้ว" ฉันแย้งก่อนที่จะเดินเข้าไปด้านในลิ่วๆ จนซือจุยต้องรีบตะโกนปรามไว้


     "ฟูหยาง อย่าเดินเร็ว เดี๋ยวหกล้ม!!"



ปึก!



     "หวา!" ฉันเผลอสะดุดขาตัวเองจนเกือบล้มแต่ก็ดีที่ยังตั้งตัวทันเลยไม่ล้ม แต่เสียงของเด็กหนุ่มด้านหลังก็ยังคงดุตามมา


     "เห็นไหมข้าบอกแล้ว!"


     "แฮะๆ ขออภัยเจ้าค่ะ(^^;)"



ปล.ขึ้นแจ้งเตือนรึเปล่า ให้บอกหลังเม้นด้วยนะเออ






เห่อๆ  ไม่มีไรมาก


เม้น-กัน-หน่อย!!



ความสุขของเตี้ย = การเห็นรีดเดอร์อินกับฟิค และเม้นมาให้อ่าน








ขอแค่นี้จริงๆ กราบล่ะค่ะ



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 285 ครั้ง

679 ความคิดเห็น

  1. #540 น้องหยางหยาง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 16:25

    นางก็มีมุมน่าฮักหนาๆๆๆๆ

    #540
    0
  2. #484 mmismy (@pk-yimcheng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:28
    ฮวั่นเกอ ฮวั่นเกอ ฮวั่นเกอ ฮวั่นเกอ

    -///-
    #484
    0
  3. #399 juiilann (@juiilann) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 14:08
    ซือจุยคือเหมือนได้ลูกสาวมาคนนึงอะ 55555
    #399
    0
  4. #339 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:23
    จังหวะนึ้เราควต้องขยายน้านนำ้กันเเล้ว มีเรือมากมายเข้ามารอเตรียมเข้าท่าเยอะเหลือเกิน///5555
    #339
    0
  5. #338 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:06
    ขอกรี๊ดหน่อย(ยังอ่านไม่จบตอนหรอกนะ)ฮวั่นเกอ ฮวั่นเกอ!!! อ๊ากกกกกก ตายค่ะ
    #338
    0
  6. #260 chyanin (@chyanin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 09:54
    หลายคู่จริงๆน้า แต่ๆๆๆๆ แต่ใครคู่กับฟูหยางกันน้า จิ่งอี้ใช่ไหม งุ้ยยยย เดาไม่ออกแล้วเนี่ย ไขว่เขว้
    #260
    0
  7. #246 Reconcile -. (@SunFox) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 15:51
    ต้องชิปล้าว เรือหลายลำมากตอนนี้ ประมุขเตียงกับประมุขหลานนี่ยังไง ได้กันเลยแมะ! มีความฮวั่นเกอ ได้กันเลยเหอะ!!! #หวั่นอิ๋นของฮวั่นเกอ
    #246
    1
    • #246-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      31 สิงหาคม 2562 / 17:04
      นั่งขำเม้นนี้มา3 นาทีแล้วนะคะ โอ๊ย55555555
      #246-1
  8. #231 NeEdM (@NeEdM) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 22:34

    ซือจุยหนูพูดทำไมลูก555​ ล้มจริงเบยย
    #231
    0
  9. #223 Phakchira1945 (@pakjira1945) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:18

    ฮวั่นเกอ.. ฮวั่นเกอออ!!!
    ฮือออ ไม่ชงไม่ได้แล้วคู่เน้ สายเลือดแห่งมิดตะพาบมันเข้มข้นเหลือเกินนน
    ปล.ฟูหยางจะยอมแพ้ไม่ได้นะ ตกพี่ๆให้ได้ซักคนสิ!!
    #223
    0
  10. #222 -NatJeeRa- (@-NatJeeRa-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 18:04
    นว้องงงงงงง อยากได้ฮาเร็มรุ่นลูก(รุ่นพวกซือจุย)ค่ะะะ อยากด้าย4pอะะะ แบบ จินหลิงxฟูหยางxซือจุยxจิ้งอี๋ ไรงี้ น่าจะฟินนะ! งานดีฉากจิ้นก็เต็มไปหมด~ //อุตะ หลานซีเฉินนี่ยังไง~ รู้นะๆ จะจับเฉิงน้อยกินหรอออ อนุญาติ--แค่ก! //จะรอนะคะ! //สู้วๆค่า~ เป็นกำลังใจห้าย~
    #222
    0
  11. #221 Hyperion-kub (@Naiinuttych) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 16:31

    ฮวั่นเกอ..ฮวั่นเกอ!!! กรี๊ดดดดบไาะสไวไืพวไวพื้น/ยก่ไวก่นก ใครไหวไปก่อนเลย!//ลงไปนอนดิ้นกองกับพื้น
    #221
    0
  12. #220 Setsu1809 (@minaga) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 11:08

    งานดี เจ๊ชอบบ
    #220
    1
    • #220-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 12:12

      ขอบคุณนะคะ
      #220-1
  13. #219 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 08:18

    ประมุขหลานกับประมุขเจียงนี่ยังไงง //จิ้นน

    ฟูหยางเก่งจังง นางน่ารักคึกคักตลอดเวลาเลยย ~
    #219
    2
    • #219-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 08:21
      น้องซนตามประสาาา
      #219-1
  14. #218 554910140 (@554910140) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 07:55
    เจียงเฉิงดูละมุนมากจริงๆตอนอยู่กับหลานซีเฉิน

    ปล.ประมุขเทียนกับประมุขเจียง?? น่าจะเป็นประมุขหลานมากกว่านะ สงสัยเขียนผิด5555
    #218
    3
    • #218-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 08:21
      น่าจะใช่นะคะ. เบลอหนักมาก555 เดี๋ยวขอแก้แปป
      #218-1
  15. #217 manny45ck (@manny45ck) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 07:21
    มาแล้ววว
    #217
    0
  16. #216 Ning Nong (@ningnong321) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 06:42
    เว่ยอิงกับหลานจ้านดูไร้บมฝทเลยข่วงนี้
    #216
    0
  17. #215 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 05:13
    น้องเป็นผช.ใช่มั่ย;-; ฉันหมดปัญญาจะเดาแล้วQQ
    #215
    2
    • #215-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 07:40
      น้องเป็น ญ เซ่ตัวเองงงง ไม่ต้องเดาแล้วววว รอเฉลยเถอะ
      #215-1
  18. วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 05:11
    นายน้อยที่ว่านี่ สรุปเเล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับฟูหยางนะ?
    #214
    0
  19. #213 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 05:07
    พังแล้วเรือเจียงเฉินซีเฉิงพังแล้ว เหลือเรือเด็กๆตระกูลเซียนกับเหยา
    #213
    0
  20. #212 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 05:04
    น้องเลือดออกตอนไหนนิ;-;
    #212
    0
  21. #211 Dark_Sheen (@freezingcold) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 02:09

    ทำไมถึงเรียกว่านายน้อยน้าาาา //ปูเสื่อรอตอนต่อไป
    #211
    0
  22. #210 AKASHI. (@thanyameen) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:51
    ขอโทษนะจิ่งอี๋แม่ขอโทษษษษ แม่ขอย้ายเรือนะรู้กกกกกก #ทีมขนมเข่ง
    #210
    0
  23. #209 Laksika-Napit (@Laksika-Napit) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:41
    พระเอกคือใครคะ
    #209
    1
    • #209-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 00:47
      ก็เดากันต่อปายยยยย
      #209-1
  24. #208 shirayuuki (@shirayuuki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:29

    ขอบคุณมากจ้า
    #208
    3
    • #208-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 00:37
      มันขึ้นเด้งมั้ยคะ?
      #208-1
    • #208-3 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2562 / 00:45
      โอเคค่าาาา
      #208-3
  25. #196 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 05:00
    รักเลยยนั่งรอวันที่28แปป
    #196
    0