[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 ขนมเข่ง ขนมโก๋ ชาดอกบัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,726
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 229 ครั้ง
    25 ส.ค. 62





     นายน้อยกลับมาแล้ว


     ฉันลืมตาขึ้นก่อนจะมองให้ว่ามือและเท้าของตัวเองมีเถาของดอกบัวพันรอบ น้ำเสียงเจื้อยแจ้วของคนจำนวนมากยังคงอยู่ในหัว

    
     นายน้อยกลับมาแล้ว ยินดีต้อนรับกลับ...ยินดีต้อนรับกลับ


     ไม่...ฉันไม่ใช่นายน้อย 


     นายน้อยช่วยพวกเราด้วย...พวกเรากำลังจะตาย นายน้อยช่วยด้วย... 


  
     เสียงนั้นยังคงดังไม่หยุดก่อนที่เถาบางอย่างจะเลื้อยขึ้นมาพันรอบคอของฉัน ยิ่งทำให้ฉันอ่อนแรงลงมากกว่าเดิมแต่ว่าแทนที่จะหมดสติ ภาพเหตุการณ์บางอย่างผุดเข้ามาในหัวเหมือนกับน้ำหลากจนน่าตกใจ

     ทะเลสาบอวิ๋นเมิ่งกลายเป็นสีแดงเพลิงสะท้อนกับพื้นดิน ท่าเรือสัตบงกชและสำนักของตระกูลเจียงลุกเป็นไฟ ตระกูลเวินไล่ฆ่าศิษย์ตระกูลเจียงอย่างไม่เลือกหน้า ก่อนที่ภาพจะตัดมาที่ห้องโถงแห่งหนึ่งร่างของชายหญิงสองคนเปื้อนเลือดแน่นิ่งอยู่กลางห้องโถง ไม่ต้องให้เดาฉันก็รู้ได้ทันที


     ประมุขเจียงเฟิงเหมียน และฮูหยินอวี๋จื่อเหยียน ท่ามกลางกองเพลิงและซากปรักหักพัง

    




หยุดนะ!!







     พรวดดด!! ซ่าาาา!!




     "แค่กๆๆ!!" มือใหญ่ของใครคนหนึ่งดึงฉันขึ้นมาจากน้ำก่อนที่ร่างจะลอยหวือมาให้อีกฝ่ายอุ้ม ไม่นานนักฉันก็ได้ยินเสียงของซือจุยและจิ่งอี๋ที่เรียกชื่อฉันข้างๆหู

     "ฟูหยาง! ฟูหยางเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"

     "ฮึก ฮืออออ" ฉันไม่ตอบและได้แต่ร้องไห้หลับตาแน่นไม่มองใคร ภาพที่ทั้งสองตายยังคงติดตาฉันและในความทรงจำของฉันไม่ยอมหายไป 

     มันน่าเศร้าเกินไป รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วหัวใจเลย....

     "ขอบคุณท่านประมุขเจียงที่ช่วยฟูหยางไว้" ซือจุยและศิษย์คนอื่นๆของสกุลหลานค้อมคำนับก่อนที่ศิษย์หญิงจะปรี่มารับตัวฉันที่ร้องไห้ไว้ 

     ร่างของฉันถูกวางลงกับพื้นเรือ ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาฉันก็โผเข้ากอดร่างระหงไว้แน่นทันที เนื้อตัวนั้นสั่นเทาและพยายามที่จะกลั้นเสียงสะอื้น อีกฝ่ายที่ถูกกอดก็ได้แต่ลูบแผ่นหลังปลอบโยน

     "ฮึก ข้ากลัว...ศิษย์พี่หญิง ข้ากลัว"

     "ไม่เป็นไร เจ้าปลอดภัยแล้วนะ ไม่ต้องร้อง.."

     "แค่กๆๆ! ฮึก" ฉันทั้งสำลักน้ำและยังคงสะอื้นเหมือนกำลังจะขาดใจตาย ถึงแม้จะเคยเห็นมาแล้วแต่เมื่อมาเจอแบบนี้มันก็อดกลัวไม่ได้อยู่ดี

      ทั้งเศร้า ทั้งโกรธ...จนเข้าใจเจียงเฉิงขึ้นมาเลย เขาต้องทนเห็นคนที่รักตาย ไม่เหลืออะไรให้โหยหา พวกเขาเปลี่ยนไปเพียงเพราะตระกูลเวิน และเวินเฉานั่น!!

     "ให้พานางมาที่ตำหนักก่อน เดี๋ยวจะไม่สบาย" น้ำเสียงเรียบของเจียงเฉิงพูดขึ้น ฉันที่เริ่มหายจากอาการสั่นกลัวแล้วก็หันไปมองก็เห้นอีกฝ่ายนั่งชันเข่าตรงหน้า แม้จะไม่แสดงสีหน้าใดๆแต่สายตาของเขาก็ยังแฝงไปด้วยความกังวล

     "ฮึก...ขอบคุณประมุขเจียงที่ช่วยข้าไว้เจ้าค่ะ" มือรีบปาดน้ำตาแล้วคำนับขอบคุณอีกฝ่าย เจียงเฉิงไม่พูดอะไรก่อนจะสั่งให้ศิษย์ของตนมาพยุงฉันไป













     ฉันถูกเปลี่ยนให้มาอยู่ในชุดสีขาวสองชั้นเพื่อความอบอุ่น บาดแผลที่ฝ่ามือถูกพันผ้าไว้เรียบร้อยโดยมีศิษย์หญิงสกุลหลานสองคนนั่งเป็นเพื่อน เพราะอกสั่นขวัญแขวนจากเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้ทันทีที่ฉันถูกพามาที่ตำหนัก จินหลิงถูกเจียงเฉิงเรียกไปพบฉันเองก็ไม่ระวังตัวเองเลยเผลอตกลงไป ต้องขอโทษเขาด้วยสิเนี่ย...

     "ฟูหยาง เจ้าเพิ่งหายไข้ และยิ่งจมน้ำมาอีก...อย่ารีบลุกไปแบบนี้"

     "แต่จินหลิงไม่ผิด ข้าไม่ระวังตัวเองเลยตกลงไป...ศิษย์พี่หญิงให้ข้าไปเถอะนะ" ฉันเขย่าแขนขอร้องอีกฝ่าย แต่พวกเธอก็ยังส่ายหน้าหวือไม่ให้ฉันไป

     "ฟูหยาง เจ้าต้อง--"

     "ฟูหยาง..."

     "เจ๋ออู๋จวิน!" ศิษย์หญิงทั้งสองลุกขึ้นคำนับ ส่วนฉันก็ค่อยๆลุกและคำนับอีกฝ่ายเช่นกัน ด้านหลังของหลานซีเฉินนั้นคือประมุขเจียง จินหลิง และข้ารับใช้ของตระกูลเจียงที่ถือถาดน้ำชามาด้วย

     "พวกเจ้าออกไปก่อน...ไปบอกศิษย์คนอื่นๆด้วยว่าให้ไปพักผ่อนได้"

     "ทราบแล้วเจ้าค่ะ" ทั้งสองรับคำก่อนจะเดินออกไป เหลือเพียงแค่ฉันเท่านั้น

     "จินหลิง ขอโทษนาง" คำสั่งเฉียบขาดของเจียงเฉิงทำให้ฉันกับจินหลิง สะดุ้งพร้อมกันฉันเงยหน้ามองเด็กหนุ่มตระกูลจินที่เดินมาตรงหน้าฉันแล้วค้อมหัวให้ ฉันก็ต้องรีบคำนับกลับทันที

     "ขอโทษที่ข้าผลักเจ้า"

     "ข้าไม่ระวังเอง เจ้าไม่ผิดหรอก..." จินหลิงมีสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางประดับบนใบหน้าด้วยความโล่งใจทำให้ฉันยิ้มตามเขา

     "เจ๋ออู๋จวิน ลูกศิษย์ตระกูลหลานนางนี้ดูแปลกจากศิษย์คนอื่นนัก" เมื่อเจียงเฉิงโพล่งขึ้นก็ลืมนึกไปเลยว่าตัวเองทำเรื่องเสียมารยาทลงไปซะได้

     "นางอยู่ในความดูแลของสกุลหลาน ตามคำร้องขอของประมุขและฮูหยินตระกูลเทียน" 

     "ประมุขเทียน? ข้าได้ข่าวมาว่าบุตรสาวของตระกูลเทียนไปเรียนที่หลันหลิง เหตุใดนางถึงอยู่กูซู?" เจียงเฉิงขมวดคิ้วแล้วถามฉัน จึงรีบคำนับและอธิบายทันที

     "เรียนประมุขเจียง ข้าน้อยมีนามว่าเทียนฟูหยาง นามเดิมคือเทียนเฟยหง เป็นบุตรีบุญธรรมของประมุขเทียนเจ้าค่ะ"

     "เช่นนั้นเองหรือ...ข้าต้องขอโทษแทนอาหลิงอีกครั้งที่ผลักเจ้าตกน้ำ"

     "มิได้เจ้าค่ะ ข้าน้อยประมาทเอง อย่าโทษคุณชายจินเลยเจ้าค่ะ" ฉันโค้งคำนับและอธิบาย จินหลิงช้อนตามองแล้วยิ้มกว้าง

     "ฮ ฮัดชิ้ว!" อาการระคายเคืองจมูกมานานเริ่มออกฤทธิ์ แต่ก็โชกดีที่ยกแขนเสื้อปิดไว้ทัน

     "คุณหนูเทียน เช็ดผมให้แห้งก่อนเจ้าค่ะ" หญิงรับใช้คนหนึ่งว่าแล้วเดินมายื่นผ้ามาให้ ฉันจึงรับมาแล้วซับน้ำที่ผมของตัวเอง

     "ขอบคุณ..."

     "เจ้าไม่เป็นไรแน่นะ?" จินหลิงถามด้วยสีหน้าลังเลฉันจึงพยักหน้ายืนยัน

     "อืม ข้าสบายดี อย่าห่วงเลยเดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณคุณชายที่ห่วง" อีกฝ่ายทำหน้าเลิ่กลั่กก่อนจะทำเป็นกอดอกแล้วเชิดหน้ามองไปอีกทาง

     "ก ก็ข้าผิดเองที่ผลักเจ้า...ดื่มชาร้อนเสียหน่อยเถอะ หน้าเจ้าซีดเหมือนศพเลย" เกือบจะดีนะ แต่หน้าเหมือนศพนี่ตัดออกได้มั้ย? ปากร้ายจริงๆ

     "หยาบคายนะ คุณชาย...แต่ก็ขอบคุณ" มือเรียวหยิบถ้วยชาจากหญิงรับใช้แล้วส่งให้ กลิ่นชาหอมกรุ่นแบบนี้ไม่เคยเจอมาก่อนเลย

     "หอมจัง..."

     "ลองชิมดูสิ..." ฉันพยักหน้าตามคำของจินหลิงก่อนจะยกถ้วยชาจรดริมฝีปาก 


     กลิ่นหอมกรุ่นและหวานเล็กน้อยแผ่กระจายไปทั่วปาก ร่างกายรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที มันรู้สึกดีมากจนต้องยิ้มออกมา เมื่อจินหลิงเห็นสีหน้าของฉันดีขึ้นจึงเอ่ยถาม

     "เป็นไง อร่อยไหม?"

     "อืม ข้าไม่เคยดื่มชาเช่นนี้มาก่อนเลย นี่คือชาอะไรเหรอ?" ฉันถามด้วยความสนใจก่อนจะยกขึ้นจิบต่อ

     "ชาดอกบัว ของขึ้นชื่อของอวิ๋นเมิ่ง เจ้าชอบรึเปล่า?" ฉันพยักหน้าหนักๆหนึ่งที ก่อนจะหันไปถามความเห็นจากหลานซีเฉินที่ยืนขนาบข้างฉัน

     "อื้ม! ชอบสิ ชอบมากๆเลย...เจ๋ออู๋จวิน ข้าขอซื้อกลับกูซูได้หรือไม่เจ้าคะ?" ร่างสูงยกยิ้มละมุนก่อนจะเอ่ยกลับ ทำให้ฉันยิ้มดีใจแล้วมองถ้วยชาเปล่าๆในมือ

     "ได้สิ เป็นสิทธิ์ของเจ้า"

     "ถ้าเจ้าต้องการ ข้าจะให้คนเอามาให้เจ้าก็ได้" จินหลิงพูดขึ้นจนฉันต้องรีบส่ายหน้าโบกมือปฏิเสธพัลวัน

     "อย่าเลย ข้าเกรงใจ"

     "แต่ข้าอยากไถ่โทษเจ้า...ด โดยเฉพาะยิ่งเห็นเจ้าร้องไห้ ข้ายิ่งไม่สบายใจ" ฉันมองสีหน้าจริงจังของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะหัวรั้นเหมือนใครบางคนจนน่าหมั่นไส้ด้วยความแปลกใจเล็กๆ 

     ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะพูดแบบนั้นออกมาตรงๆ คุณชายจินแานปากแข็งคนนั้นเนี่ยนะ...

     "เอ่อ...เจ้ารู้สึกผิดต่อข้าเหรอ?" จินหลิงหลบสายตาคมกริบของผู้เป็นน้าด้านข้างก่อนจะพยักหน้าหงึกๆด้วยดวงตาละห้อย จนฉันต้องเม้มริมฝีปากกลั้นยิ้ม

     น่ารักเกินไปมั้ยคะ คุณขนมเข่งน้อย เหมือนหูลู่หางตกเลยอ่ะ  

     "คิก!...ข้าไม่ถือสาหรอก ขอบคุณนะที่เป็นห่วงข้า" เด็กหนุ่มยิ้มน้อยๆดูผ่อนคลายก่อนที่จะมีเสียงสวรรค์เข้ามา ปรากฏร่างของเด็กหนุ่มสองคนที่หน้าประตูก่อนจะโค้งคำนับผู้อาวุโสแล้วเดินเข้ามา

     "เจ๋ออู๋จวิน ฟูหยาง..." 

     "พี่ซือจุย พี่จิ่งอี๋"

     "เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?" จิ่งอี๋ถามขึ้นฉันก็ยิ้มแล้วส่ายหน้า 

     "ได้แผลนิดหน่อย แต่ตอนนี้ข้าไม่เป็นอะไรแล้วเจ้าค่ะ(^^)" ฉันยิ้มแล้วกระชับผ้าคลุมที่คนสกุลเจียงมาห่มให้ไว้แน่น ทั้งสองหายใจโล่งอกก่อนจะหยิบกระบี่ปลอกสีเขียวอ่อนมาให้

     "เสี่ยวเฟยของเจ้า โชคดีที่มันไม่ตกน้ำไปด้วย" ฉันยิ้มกว้างก่อนจะรับมากอดไว้แน่น จนได้ยินเสียงของเฟยหงดังขึ้นผ่านกระแสจิต

     ดา เจ้าเป็นอะไรมากหรือไม่? 

     "ฉันไม่เป็นไร...ขอบคุณพี่ๆที่เก็บไว้ให้" ฉันกระซิบตอบก่อนจะเงยหน้ายิ้มขอบคุณทั้งสองก่อนที่จะมีหญิงรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วย่อคำนับ

     "ท่านประมุข"

     "มีอะไร?"

     "ตอนนี้ฝนใกล้จะตก ทำให้เสื้อผ้าของคุณหนูท่านนี้ยังมิแห้งดี...เกรงว่าเราต้องหา---" ฝนจะตก เดี๋ยวนะ มิน่าล่ะถึงรู้สึกเหนียวตัวมากๆ ผมก็แห้งช้าอีกต่างหาก ผมได้ชี้ไปมาแน่ๆ!

     "เช่นนั้นก็นำผ้ามาเปลี่ยนให้นางชั่วคราว" ฉันหันขวับรีบห้ามแต่ก็ยังดีที่หลานซีเฉินปรามไว้ก่อน
     
     "หวั่นอิ๋น ข้าเกรงว่าจะไม่เหมาะ อีกอย่างข้าได้ให้คนของข้านำเสื้อผ้าชุดใหม่มาเปลี่ยนให้นางแล้วอีกสักครู่ก็คงจะมา" ขอบพระคุณอย่างยิ่งที่ช่วยชีวิตไว้เจ้าค่าาาา

     "คนของผู้แซ่เจียงกระทำเสียมารยาทต่อเด็กของสกุลหลาน สิ่งที่ผู้แซ่เจียงชดใช้ให้คงไม่ทัดเทียมน้ำตาของแม่นางน้อยที่เสียไปได้หรอก" ท่านประมุขเจียงคะ ดิฉันได้รับจนเกรงใจจะแย่แล้วค่ะ พอเถ๊อะะะะ!!

     "อ เอ่อ..." เด็กๆอย่างพวกเรา(?)เหมือนกำลังเจอการประชันอารมณ์ของสองประมุขที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ ซือจุยที่ดูเหมือนจะใจเย็นที่สุดในตอนนี้จึงหาโอกาสให้พวกเราออกมาจากห้อง

     "เจ๋ออู๋จวิน เหล่าผู้น้อยขอตัวก่อน เกรงว่าพวกท่านจะพูดคุยกันไม่สะดวก" หลานซีเฉินยิ้มแล้วพยักหน้าเชิงอนุญาตซือจุยจึงหันมามองพวกเราและพยักเพยิดให้เดินออกไป













     พวกเราเดินมายังศาลากลางน้ำท่ามกลางดอกบัวนานาสายพันธุ์ที่กำลังแย่งกันเบ่งบาน เป็นเวลาเดียวกันกับที่ฝนตกลงมาพอดีจึงเข้ามาหลบด้านใน จินหลิงจึงสั่งให้คนรับใช้เตรียมขนมและน้ำชา 1 ชุดให้กับพวกเรา

     "แล้วผลการแข่งเป็นอย่างไรบ้างล่ะ?" ฉันเอ่ยถามทั้งสามที่กำลังนั่งดื่มชาโดยไม่พูดอะไร จนฉันทนความอึดอัดไม่ไหวเปิดบทสนทนา

     "ตระกูลเจียงชนะ แน่นอนอยู่แล้วล่ะ ที่นี่เป็นถิ่นของสกุลเจียงนะ..."

     "แต่เราได้อันดับสองมา เพราะส่วนใหญ่ค้างคาวประหลาดนั่นเป็นอสูรพลัดถิ่นและได้รับไออาฆาตมามากที่สุด" ซือจุยเสริมจิ่งอี๋ ฉันก็พยักหน้ารับเข้าใจก่อนจะหยิบขนมมากิน อร่อยดีแฮะ

     "เจ้าหนาวหรือ? ฟูหยาง...หน้าเจ้าซีดเชียว" จะว่างั้นก็ได้ เพราะฝนตกทำให้อากาศเย็นลงกว่าเดิม และลมก็พัดมาตลอดทำให้ไอเย็นปะทะผิวหน้าและมือ

     "น นิดหน่อยพี่ซือจุย"

     "เจ้าเพิ่งหายไข้ เดี๋ยวไข้ก็กลับอีกหรอก...เพราะเจ้าแท้ๆ!" จิ่งอี๋ตวัดตามองเด็กหนุ่มสกุลจินอย่างคาดโทษ อีกฝ่ายก็ถลึงตามองแล้วผุดลุกขึ้นเตรียมชักกระบี่

     "มาโทษข้าทำไม!"

     "หากเจ้าไม่ผลักฟูหยาง นางจะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้หรือไม่!"

     "ข้าก็ขอโทษนางไปแล้วไง!" เสียงถกเถียงแข่งกับเสียงฝนที่ตกกระทบหลังคาทำให้ฉัน และซือจุยถึงกับถอนหายในยาวพรืดแล้วมองหน้ากัน

     "เฮ้อ พี่ซือจุย ข้าอยากฟังเสียงฝน" ร่างสูงพยักหน้าก่อนจะใช้วิชาปิดปากสกุลหลานกับเด็กหนุ่มทั้งสอง จริงสิ ถ้าใช้วิชาปิดปากแต่แรก เราก็ไม่ต้องตกน้ำแล้ว

     ไว้ไปขอให้ซือจุยสอนให้ดีกว่า...

     "พวกเจ้าทะเลาะกันไม่เบื่อบ้างหรือ?"

     "อื้อๆๆ!!" จินหลิงชี้หน้าซือจุยเหมือนกับต้องการจะด่า แต่ก็ทำได้เพียงแค่ส่งเสียงในลำคอ ไม่ต่างกับจิ่งอี๋ที่กำลังบ่นในใจไม่แพ้กัน

     "พี่จิ่งอี๋ จินหลิง...หยุดทะเลาะกันเถอะนะ เป็นเพื่อนแล้วก็ดีๆกันไว้สิ" ทั้งสองทำหน้าเหมือนโลกถล่มแล้วหันขวับมองกันก่อนจะส่ายหน้าหวือ

     "งั้นก็รอหมดหนึ่งก้านธูปไปเลย พี่ซือจุย ไม่ต้องถอนให้พวกเขานะ" ฉันว่าแล้วเท้าคางมองออกไปยังทะเลสาบดอกบัว 


      ซือจุยยิ้มขำก่อนจะนั่งจิบชาไปโดยไม่สนใจพวกเขา ในขณะนั้นก็มีบุคคลที่สามพูดขึ้น


     "หึๆ พูดคุยอะไรกันอยู่...ข้าขอร่วมด้วยได้หรือไม่" พวกเราหันขวับมามองก็ต้องรีบผุดลุกขึ้นก่อนจะโค้งคำนับผู้มาใหม่

     "ประมุขจิน..." ร่างโปร่งสวมอาภรณ์สีเหลืองทองยกยิ้มอ่อนแล้วพยักหน้า


     จินกวงเหยา พี่ชายต่างแม่ของโม่เสวียนอวี่ เพิ่งได้เห็นตัวจริงครั้งแรก ร่างโปร่งดูบอบบาง ใบหน้างดงามอ่อนโยนนั้นช่างดูน่ามอง ยิ่งสวมอาภรณ์สีเหลืองทองปักดิ้นไหมสีเงินแบบนี้แล้ว ทำให้เสริมสง่าราศีให้คนตรงหน้ามากขึ้นไปอีก เขาน่ามองมากจนฉันละสายตาขากอีกฝ่ายไม่ได้เลย...



     "อื้อๆๆๆ!" จินหลิงพยายามจะแย้งบางอย่างฉันจึงกระตุกชายเสื้อซือจุยให้คลายวิชา

     "ฮ่า! ท่านอา"

     "...ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อนเลย แม่นางน้อย"

     "ข้าน้อยนามว่าเทียนฟูหยางเจ้าค่ะ"

     "เทียนฟูหยาง...ประมุขเทียนมีบุตรเพียงสองคนมิใช่หรือ?"

     "ข้าเป็นเพียงบุตรบุญธรรมที่ประมุขเทียนเก็บมาเลี้ยง นามเดิมของข้าที่ประมุขเทียนตั้งให้ คือเทียนเฟยหงเจ้าค่ะ" ร่างโปร่งตรงหน้านิ่งงันไปก่อนจะเอ่ยถาม

     "เฟยหง...อาเฟย เจ้าพูดได้?" เดี๋ยว เขารู้จักเฟงหงเหรอ?

     "ท่านประมุขจินรู้จักข้า?" ดวงตาคู่สวยไหววูบเดินเข้ามาหวังจะดูฉันให้ชัดๆ แต่ไม่รู้ทำไมขามันถึงได้ถอยห่างจากเขา


     มือที่ยื่นมาหมายจะสัมผัสต้องหยุดชะงักเมื่อร่างของศิษย์สกุลหลานทั้งสองเดินมาคั่นกลาง อีกฝ่ายชักมือกลับยกยิ้มแค่น ก่อนจะไพล่หลังแล้วถอยออกห่าง


     เฟยงหง กับ จินกวงเหยามีอะไรเกี่ยวข้องกันงั้นเหรอ ทำไมเขาถึงมองด้วยสายตาแปลกๆแบบนั้นนะ?


     










เห่อๆ  ไม่มีไรมาก

เม้น-กัน-หน่อย!!


ความสุขของเตี้ย = การเห็นรีดเดอร์อินกับฟิค และเม้นมาให้อ่าน








ขอแค่นี้จริงๆ กราบล่ะค่ะ



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 229 ครั้ง

670 ความคิดเห็น

  1. #397 juiilann (@juiilann) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 13:48
    มันอะไรกันน้อ นี้คือปวดหมองมากอะ จะบอกว่าปรมาจารย์ก็ไม่ได้อ่านดูก็ไม่ได้ดู ยิ่งงไปใหญ่เลย หวังว่าอ่านไปเรื่อยๆจะเข้าใจได้มากขึ้นนะ เฮ้ออออ
    #397
    2
  2. #336 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 15:50
    หืมมมม มันมีอิหยังในกอไผ่
    #336
    0
  3. #198 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 05:40
    โมเม้น!ไอนีทโมเม้น!
    #198
    1
    • #198-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 11)
      26 สิงหาคม 2562 / 19:28
      ไอด้อนท์แฮฟอะโมเม้นท์
      #198-1
  4. #184 Maidii (@New48lew41) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 16:55
    มันต้องมีซัมติง
    #184
    0
  5. #183 arocha082549 (@arocha082549) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 10:33

    รอตอนต่อไปค้าา
    #183
    0
  6. #182 ooodg (@chandapa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 10:20

    ชอบมาเลย
    #182
    0
  7. #181 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:52
    บอกทีพระเอกเรื่องนี้ไม่ใช่คนรุ่นใหญ่แบบซีเฉินหรือเจียงเฉิง
    #181
    3
    • #181-3 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 11)
      25 สิงหาคม 2562 / 12:50
      เตี้ยเลิ่กลั่กแล้ว ไม่ช่ายยยยยยย!!!
      #181-3
  8. วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:49
    เเต่ก็สนุกมากๆเลย
    #180
    0
  9. วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:46
    มีปมใหม่เข้ามาเเล้ว?
    #179
    0
  10. #178 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:17
    หรือเป็นคนที่มีสายเลือดของตระกูลเจียง? แบบในน้ำคือวิญญาณเรียกน้องว่านายน้อย ทายาทของตระกูลเจียงทั้งหมดเป็นชาย น้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลเจียงรึเปล่า?
    #178
    3
    • #178-1 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 11)
      25 สิงหาคม 2562 / 09:21
      หยุ๊ดดดดดด // อย่าเพิ่งออกทะเล
      #178-1
    • #178-3 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 11)
      25 สิงหาคม 2562 / 18:46
      เดี๋ยวคืนนี้ก็คลายปมแล้ววว
      #178-3
  11. #177 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:15
    เดามั่วนะ ฟรือว่าแม่ของอาเหยาตระกูลเดิมคือหลิว?แล้วอาเหยาเคยเจอกับน้องตอนเด็กๆ
    #177
    0
  12. #176 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:07
    อาเหยาเปนไรกะน้อง? ลูก? น้องสาว?พี่น้อง? หลาน? คนที่ถูกบังคับให้ฆ่า?
    #176
    2
  13. #175 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:02
    ไม่ลงเรือหลานแล้วจะเอาเรืออา!
    #175
    0
  14. #174 554910140 (@554910140) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 08:16
    ฟูหยางคือลูกอาเหยา!!!!55555 ล้อเล่นๆๆๆ
    #174
    2
  15. #173 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 07:54
    อ้าวๆๆ อะไรกันนี่ จินกวงเหยากับเฟยหงมาผูกปมทิ้งไว้เเล้วก็จากไปสินะคะ😂
    #173
    0
  16. #172 แจงงี่ (@SanaYun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 06:43
    จินกวงเหยา!!เธอรู้จักฟูหยางหรออออ
    #172
    0
  17. #171 Hyperion-kub (@Naiinuttych) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 05:27

    แงงงง ขอบคุณที่ส่งประมุขเจียงมาฮีลใจเจ้าค่าา!!//สไลด์ลงพื้นแล้วกราบ
    ต..แต่เดี๋ยวก่อนนะรู้สึกพี่ซีจะเรียกเจียงเฉิงว่า..ว..หวั่นอิ๋น......อ...เอ่อ...ผัวเมีย(?!)รึป่าวนะ...แค่กๆๆๆๆๆๆ
    - - - -
    MVPตอนนี้เปงของน้องขนมเข่งน้อยยย น้องทำแต้มนำด้วยความซึน555
    รอตอนต่อไปน้าา เราชอบเรื่องนี้มากๆๆๆเลย
    #171
    0
  18. #170 chyanin (@chyanin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 04:25
    ถ้าจะมาทิ้งปมไว้ ก็ปาตอนต่อไปมาด้วยเลยนะ
    #170
    0
  19. #168 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 03:04
    จินหลิงคือห่วงฟูหบงยางมสก
    แต่ก็ซึน เหมือนน้าไม่มีผิด
    #168
    0
  20. #167 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 03:03

    ปริศนามาอีกแล้ว
    พวกเธอสองคนเป็นอะไรกัน!!!
    #167
    0
  21. #166 Ning Nong (@ningnong321) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 02:22
    ที่ว่าช่วยด้วย เรากำลังจะตายนี่มันหมายถึงใครกันนะ?
    #166
    0
  22. #165 魏玲 (@Cakeky_Xoxo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 01:17
    น้องหนมเข่งกับประมุขเจียงน่ารักมากกก ชอบๆ
    #165
    0
  23. #164 Phakchira1945 (@pakjira1945) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 01:14

    น้องขนมเข่งน่ารักกก ความซึนนี้ท่านได้แต่ใดมาาา(ก็ต้องเจียงเฉิงน่ะสิ) ปมเก่าไม่คลายปมใหม่มาอีกดอกแง้ว
    ปล.รอค่าา น่าติดตามมากก
    #164
    0
  24. #162 AKASHI. (@thanyameen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 00:53
    เอ้าาา ยังไงกันเนี่ยยยย แต่ประมุขเจียงยังคงกร๊าวใจเราเหมือนเดิมอุแง๊~ น้องขนมเข่งก็น่ารักจนอยากหยิกแก้ม #ทีมน้องขนมเข่ง
    #162
    0
  25. #161 shirayuuki (@shirayuuki) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 00:50

    ขอบคุณค่ะ
    #161
    0