คุณชายห้าเทพแห่งการรักษา

ตอนที่ 26 : บทที่ 26: "สิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    4 ก.ย. 62

            มีเสียงกรีดร้องผสานมากับเสียงดุของภูติน้อย ซึ่งเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่จะเป็นเสียงของภูติวิญญาณน้อยตนนั้น

            ซือหม่ายูเยว่เหลือบสายตาไปมองเสี่ยวเหอ ท่าทีของเขาแสดงออกชัดเจนว่างงงวนเช่นเดียวกัน นางจึงเลิกสนใจเขา

            นางหันกลับมาสนใจกับการฝนคมมีดต่อ ทว่าวิสัยทัศน์รอบกายกลับเปลี่ยนไป นางถูกดึงเข้าไปในไข่มุกวิญญาณตรงหน้าพบภูติน้อยลอยอยู่ไม่ไกล

            “เจ้าเคยบอกว่าข้าสามารถเข้ามาได้ด้วยความคิดเท่านั้น แล้วเจ้าดึงข้าเข้ามาได้อย่างไร?” นางถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

            ภูติน้อยหันกลับมามองนางอย่างรวดเร็ว และกล่าวด้วยน้ำเสียงเล็ก ๆ “เป็นธรรมดาของผู้ที่มีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งมากกว่า เช่นข้าที่สามารถทำได้”

            “ช่างเถอะ” นางใช้ปลายนิ้วชี้แตะที่ปลายจมูกเบา ๆ “เจ้าดึงข้าเข้ามาทำไม เกี่ยวกับเสียงกรีดร้องนั่นหรือเปล่า”

            “โง่เง่า!” ภูติน้อยรู้สึกจนปัญหา ในบรรดาเจ้านายของเขาซือหม่ายูเยว่เป็นคนที่โง่ที่สุด เขาพยายามคิดถึงชะตากรรมของตนเองว่าสามารถอยู่ร่วมกับนางได้อย่างไรในฐานะเจ้านาย

            ซือหม่ายูเยว่เคาะหัวกลม ๆ นั้นเบา ๆ จากนั้นถามด้วยน้ำเสียงเจือความไม่พอใจ “ภูติวิญญาณที่ไหนเขาดูถูกเจ้านายตัวเองกันบ้าง ถ้าเห็นเจ้าทำท่าทีเช่นนี้อีก ข้าจะโยนเจ้าลงกองไฟแล้วย่างกินซะ”

            “ข้าพูดความจริง” ภูติน้อยตอบกลับอย่างเมินเฉย ท่าทีไม่พบร่องรอยความหวาดกลัวในนั้นสักนิด

            “เอาล่ะ บอกเหตุผลว่าทำไมเจ้าจึงขัดขวางข้า และดึงข้ามาที่นี่” หลังจากพูดจบนางนึกภาพขึ้นมาภาพหนึ่ง จากนั้นไม่นานเก้าอี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที 

นางเข้าใจแล้วว่าสิ่งต่าง ๆ ในที่แห่งนี้สามารถทำงานได้อย่างไร สถานที่แห่งนี้ความนึกคิดทำงานได้อย่างอัศจรรย์ หากต้องการสิ่งใดเพียงสร้างภาพสิ่งนั้นขึ้นมาในใจ หลังจากนั้นไม่นานสิ่งที่ต้องการจะปรากฎขึ้นมา สำหรับสถานที่แห่งนี้แล้วความคิดของนางก็เหมือนพลังของพระเจ้า

ภูติน้อยขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นว่านางเข้าใจกลไลการทำงานของที่นี่ได้อย่าวรวดเร็ว

“ รีบพูดเร็วเข้า!” เสี่ยวเหอไม่อาจทนเก็บความสงสัยเอาไว้อีกต่อไป เขาจึงเอ่ยปากรบเร้าภูติน้อยอย่างร้อนใจ

ภูติน้อยไม่ตอบคำถามพวกเขา สาวเท้าไปยังกริชที่วางอยู่ตรงหน้า ใช้มือป้อม ๆ ข้างขวาจิ่มไปที่กริชเบา ๆ “เจ้าเล่นพอหรือยัง เมื่อใดเจ้าจะหยุดเล่นเสียที”

ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆจากกริชตรงหน้า

“หากเจ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าจะปล่อยให้นางขัดเจ้าด้วยหินลับมีดนี้ซะ” ภูติน้อยเริ่มคุกคาม

คำพูดคุกคามของภูติน้อยเหมือนจะทำงานได้ดี กริชที่วางอยู่เหนือหินลับมีดสั่นไหวเบา ๆ สองสามครั้ง จากนั้นมันพุ่งขึ้นไปลอยเหนือศีรษะของภูติน้อยโดยไม่บอกกล่าว มันใช้ด้ามจับตีศีรษะภูติน้อยเบา ๆ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้ากล้าขัดปรมาจารย์อาวุโสผู้นี้หรือ ผู้อาวุโสเช่นข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่น ๆ ชิ้น”

ภูติน้อยถูกจุดประกายความพิโรธ เขาไม่ได้สนใจซือหม่ายูเยว่อีกต่อไป เขาพุ่งร่างป้อม ๆ เข้าไปหากริชที่ลอยอยู่ตรงหน้าทันที

ซือหม่ายูเยว่และเสี่ยวเหอได้แต่ยืนดูฉากตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ พวกเขาต่างตกใจเมื่อเห็นทั้งสองเข้าโรมรันใส่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร

“กริชพูดได้” เสี่ยวเหอถามออกมาด้วยความประหลาดใจ

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น” ซือหม่ายูเยว่หันกลับมาถามเขา

“ข้าก็ไม่รู้” เสี่ยวเหอตอบ

“เจ้าเคยบอกข้าเองว่าเจ้าเป็นสัตว์อสูรโบราณและรู้เรื่องราวทุกอย่างบนโลกนี้” นางมองเขาด้วยความดูถูกอย่างเปิดเผย

“ฮ่า ฮ่า ข้าเป็นเพียงลูกหลานของสัตว์โบราณศักดิ์สิทธิ์ อีกอย่างข้าไม่ได้มีชีวิตเป็นพัน ๆ หมื่น ๆ ปี ข้าจะรู้ได้อย่างไรเล่า ความหมายของความรู้ข้าคือมรดกของข้าเท่านั้น ซึ่งไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับที่นี่ ดังนั้นข้าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับเขาได้อย่างไร” เสี่ยวเหอหลบสายตาที่จ้องมองมาอย่างรวดเร็ว พลางถอนหายใจไปด้วย

เขาเคยพูดกับนางเกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านี้มาก่อน ทว่าตอนนี้จิตวิญญาณนางได้รับความเสียหายอย่าสาหัส นางจึงไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต

หลังจากดูการต่อสู้ของทั้งสองมาสักระยะ ซือหม่ายูเยว่ทนไม่ไหวจึงตะโกนเสียงดัง “พวกเจ้าจะสู้กันไปถึงเมื่อไหร่ บอกข้ามาสักคนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

เมื่อกริชได้ยินเสียงของซือหม่ายูเยว่ มันบินไปลอยอยู่ตรงหน้านางทันที “ยูเยว่น้อย ห้ามใช้หินขัดข้าเด็ดขาด เข้าใจไหม!

นางหลอกถามกริชตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เจ้าถูกสนิมปกคลุมหนาเช่นนี้ หากข้าไม่ใช้หินลับมีดเพื่อขัดเจ้า แล้วข้าจะใช้เจ้าได้อย่างไร ที่สำคัญเจ้าเป็นเพียงมีด? เจ้าพูดได้อย่างไร? ภูติน้อย! บอกข้ามาว่าเกิดอะไรขึ้น”

ทั้งภูติวิญญาณ และ กริชต่างตกตะลึงไปตาม ๆกัน หลังจากเห็นการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ และน้ำเสียงเกรี้ยวกราดของนาง

“มันไม่ใช่สิ่งของธรรมดาทั่วไป” ภูติน้อยพยายามอธิบายอย่างใจเย็น

“ข้าเห็นแล้ว พูดเข้าเรื่องเถอะ บอกข้ามาว่าสิ่งนี้คืออะไร” ซือหม่ายูเยว่เอ่ยด้วยความรำคาญ

“ข้าไม่ใช่สิ่งของ! ข้าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” กริชตะโกนแก้ตัวออกมาเสียงดังลั่น

ไม่ใช่สิ่งของ...

ซือหม่ายูเยว่หมดคำพูดกับคำแก้ตัวของกริชพูดได้ ทว่านางกลับรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดสุดท้ายที่อ้างว่าตนเองนั้นเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

“เจ้าเป็นสิ่งประดิษฐ์ยิ่งใหญ่ที่สุดเช่นนั้นหรือ เห็นได้ชัดว่าข้าต่างหากที่เป็นสิ่งประดิษฐ์ล้ำค่าที่สุด” ภูติน้อยโต้กลับทันที

“ข้าต่างหากที่เป็นเพราะข้ามีพลังมากกว่าเจ้า” กริชโต้กลับทันทีเช่นกัน

“เป็นข้าที่มีพลังมากกว่าเจ้า!” ภูติน้อยยังไม่ยอมแพ้

“ไม่ ข้าต่างหากที่มีพลังมากกว่าเจ้า!!

“พอได้แล้ว! หยุดทั้งคู่นั่นแหละ! เจ้าจะบอกข้าได้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่” นางต้องรีบหยุดการต่อสู้ในแบบเด็ก ๆ ของพวกเขาไว้เสียก่อน หากไม่หยุดเกรงว่าจนถึงวันพรุ้งนี้พวกเขาก็ยังต่อสู้กันไม่หยุดแน่ ๆ

“ยูเยว่น้อย ข้าได้กล่าวไปแล้วว่าข้าเป็นอันใด” กริชพูดด้วยน้ำเสียงโศกเศร้าราวกับผิดหวังอย่างมหันต์ “ข้าได้พูดไปแล้วจริง ๆ นะ ข้าเป็นสิ่งประดิษฐ์ยิ่งใหญ่ที่สุด ข้าคือหลิงหลง”

เมื่อภูติน้อยได้ยินกริชกล่าวอ้างว่าตนเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เขาอยากจะโต้กลับว่าเขาต่างหากที่เป็น ทว่าเขากลับถูกจ้องมองด้วยสายตาอำมหิตจากซือหม่ายูเยว่ สิ่งที่ทำได้คือกลืนคำโต้แย้งเหล่านั้นกลับลงคอตนเองไป

“หลิงหลง? คืออาวุธอันใด” ซือหม่ายูเยว่ถามต่อด้วยความอยากรู้

“ก็คือหลิงหลง” หลิงหลงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “ข้าเกิดจากจุดเริ่มต้นของกาลเวลาในยามที่ทั้งสวรรค์และแผ่นดินถูกสร้างขึ้น ข้าถูกสร้างจากชิ้นส่วนของหินหลิงอันศักดิ์สิทธิ์ มีเทพองค์หนึ่งนำข้ามาสร้างเป็นสิ่งประดิษฐ์ เวลานั้นข้ามีสติรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าถูกตัดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จากนั้นข้าถูกหลอมรวมด้วยความร้อนระอุที่ร้อนแรงที่สุด เมื่อความเจ็บปวดแสนสาหัสเข้าโจมตีข้าจนไม่อาจประคับประคองสติตนเองได้ ข้าจึงหมดสติไป เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวข้ากลายเป็นแบบนั้นไปแล้ว”

“ทำไมเขาถึงทำให้เจ้ากลายเป็นกริชด้วยเล่า พลังการโจมตีของกริชไม่เท่าอาวุธอื่น ๆ” ซือหม่ายูเยว่ถาม

“เดิมที ข้าไม่ได้เป็นรูปร่างเช่นนี้” หลิงหลงกล่าว “แต่นี่เป็นรูปลักษณ์เดียวที่ข้าสามารถแสดงได้ในเวลานี้”

“เจ้าหมายความว่า เจ้าสามารถเปลี่ยนเป็นอาวุธอื่นได้ใช่หรือไม่” ซือหม่ายูเยว่ถามด้วยความตื่นเต้น

“แน่นอน เพราะข้าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ประเสริฐที่สุด ข้าย่อมมีความสามารถที่ยอดเยี่ยม” น้ำเสียงของหลิงหลงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ข้าสามารถเปลี่ยนเป็น หอก ดาบ หรืออะไรก็ตามที่เจ้าต้องการให้ข้าเป็น ข้าสามารถทำได้เพียงเจ้ากลิ้งลูกปัดที่อยู่บนด้ามของข้าเท่านั้น ตราบใดที่เป็นอาวุธข้าก็สามารถเปลี่ยนเป็นแบบนั้นได้”

“เจ้าไม่เห็นจะมีอะไรดีไปกว่าข้า หึ” ภูติน้อยโผล่หน้าออกมามอง พลางกอดอก

ซือหม่ายูเยว่จ้องมองกริชที่ลอยอยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาเปล่งประกาย “เจ้าเปลี่ยนเป็นอาวุธชิ้นอื่นให้ข้าดูได้หรือไม่”

“การเปลี่ยนแปลงต้องขึ้นอยู่กับการควบคุมของเจ้านายข้าเท่านั้น ยูเยว่น้อย ข้าชอบเจ้ามาก! ข้าจะยอมรับเจ้าเป็นเจ้านายของข้า”

“ยอมรับเป็นนายหรือ อาวุธจำเป็นต้องสร้างพันธะสัญญาด้วยรึ” ซือหม่ายูเยว่ถาม

“ช่างเป็นคนโง่เง่าโดยแท้ หากไม่สร้างพันธะสัญญาเจ้าจะเข้าสู่ไข่มุกวิญญาณข้าได้อย่างไร” ภูติน้อยโต้กลับ

ซือหม่ายูเยว่ขมวดคิ้วพลางจ้องมองไปที่ภูติวิญญาณที่อยู่ด้านข้าง เด็กคนนี้ชอบดุด่า เรียกนางว่าเป็นคนโง่ทุกครั้งที่มีโอกาส นางไม่ได้โง่เสียหน่อย...นางเพียงแต่ไม่คุ้นเคยกับโลกใบนี้ต่างหาก

“คิ คิ” กริชหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่ก็อธิบายให้นางฟังอย่างอดทน “บนโลกนี้ สิ่งประดิษฐ์ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยพลังวิญญาณล้วนแล้วต้องสร้างพันธะสัญญากับนายของพวกเขาก่อน การทำพันธะสัญญาเป็นส่วนสำคัญในการดึงเอาพลังวิญญาณของสิ่งประดิษฐ์นั้นออกมา  พันธะที่แนบแน่นยิ่งส่งผลให้พลังวิญญาณมีอนุภาพมากขึ้น”

“โอ้ ข้าไม่รู้มาก่อนเลย เอาล่ะ เรามาสร้างพันธะสัญญากันเถอะ” ซือหม่ายูเยว่ปรบมือด้วยความตื่นเต้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #158 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:07
    ทำไมหายไปนานคะ ไรท์ ค้างรอนานละคะ รอต่อเข้ามาอ่านซ้ำละค่ะ
    #158
    0
  2. #156 ปั้นลา (@288253606) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 15:58
    ได้ของเทพ ได้แต่ของดีๆ เมื่อไหร่นางเอกจะเก่งจะหายโง่สักที ขัดใจมาก
    #156
    0
  3. #153 ใบไม้ไร้ค่า (@fernnylovey) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 09:07
    กว่าจะรู้เรื่อง เกือบจบบท TT
    #153
    0
  4. #150 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 14:51
    เฮ้อ เจราจากว่าจะรู้เรื่อง สรุปนางจะได้อาวุธคู่มือที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้
    #150
    0
  5. #149 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 00:14

    ได้ของเทพอีกแล้ว

    #149
    0