คุณชายห้าเทพแห่งการรักษา

ตอนที่ 25 : บทที่ 25:" ประลอง 2"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 270 ครั้ง
    30 ส.ค. 62

         หากไม่ได้ปะมือกับหลี่เฉิงมาก่อน นางคงไม่มีความมั่นใจเช่นนี้แน่นอน การต่อสู้กับเขาทำให้นางได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการต่อสู้กับผู้มีพลังปราณ เมื่อวิเคราะห์จากประสบการณ์ครานั้นทำให้นางรู้ซึ้งเกี่ยวกับวิธีการใช้พลังของพวกเขา อย่างแรกที่พวกเขาต้องทำคือการรวบรวมพลังวิญญาณให้มีกำลังมากพอในการต่อสู้ และนั่นคือกุญแจสำคัญที่ทำให้นางเอาชนะได้ ทว่าช่วงเวลานั้นค่อนข้างสั้นนางต้องทำความเข้าใจมันให้ดี

            “เริ่ม” ผู้ตัดสินที่ยืนอยู่บนเวทีตะโกนเสียงดังเพื่อเป็นสัญญาณเริ่มการประลอง เมื่อได้ยินดังนั้น เหมยชิงทำการรวบรวมพลังวิญญาณของตัวเองไว้ในมือทันที

            ซือหม่ายูเยว่ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง ผู้คนต่างคิดว่านางหวาดกลัวจนไม่สามารถขยับร่างกายของตัวเองได้ พวกเขารู้ดีว่าซือหม่ายูเยว่เป็นเพียง “ขยะ” เมื่อเห็นพลังวิญญาณตรงหน้าอาจทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว

            “หือทำไมเขาไม่ขยับเล่า” ชิงฟางฉีร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

            “หากเขายังไม่ทำอะไรสักอย่าง เหมยชิงจะรวบรวมพลังวิญญาณของนางได้สำเร็จในไม่ช้า” เว่ยซือชวีพูดอออกมาอย่างงุนงงเมื่อเห็นซือหม่ายูเยว่ไม่ยอมขยับร่างกายแม้แต่นิดเดียว

            มิหนำซ้ำ บนใบหน้าเนียนนั้นไม่พบร่องรอยความหวาดกลัว พบเพียงรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจ

            ซือหม่าโยว่เอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างเวลีประลอง ดวงตาคมจับจ้องร่างซือหม่ายูยว่อย่างประหม่า เขากำหมัดทั้งสองข้างของตัวเองไว้แน่น ท่าทีของเขาเสมือนเตรียมความพร้อมกระโจนขึ้นไปบนเวทีเพื่อช่วยซือหม่ายูเยว่ตลอดเวลา

            หากซือหม่ายูเยว่ตกอยู่ในอันตราย เขาพร้อมที่จะไปช่วยทันที

            ผู้คนต่างมีรอยยิ้มกระหยิมบนใบหน้า พวกเขาคาดหวังจะได้เห็นซือหม่ายูเยว่ได้รับบาดเจ็บ ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้างอยู่เช่นนั้น ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

            ระยะทางเกือบสิบลี้เขาใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาไปปรากฎกายอยู่ด้านหลังเหมยชิง

            ในตอนที่เหมยชิงมองเห็นว่าร่างของซือหม่ายูเยว่กำลังพุ่งเข้ามาหาตัวเอง นางทิ้งเหตุผลทุกอย่างไปแล้วโยนมวลพลังวิญญาณที่ยังไม่สมบูรณ์ไปยังร่างซือหม่ายูเยว่ เมื่อมองมวลพลังวิญญาณที่กำลังถึงร่างซือหม่ายูเยว่ นางเห็นเขาเอี้ยวตัวอย่างแปลกประหลาดและหลบหลีกจากมวลพลังวิญญาณไปได้

            ตู้มมมม!!!!

            เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณเมื่อมวลพลังวิญญาณร่วงหล่นลงมาบนเวทีประลอง

            ก่อนที่เหมยชิงรวบรวมสติของตัวเองกลับมาได้ ความเย็นสายหนึ่งก็พาดผ่านลำคอของนาง

            “เจ้าหลงกลข้าเสียแล้ว” เสียงแผ่วเบาของซือหม่ายูเยว่ดังมาจากด้านหลัง

            ผู้คนต่างตื่นตะลึงซือหม่ายูเยว่ยืนอยู่ด้านหลังเหมยชิง แขนยาวโอบไหล่นางไว้พร้อมมือเรียวถือกริชขึ้นสนิมกดลงบนลำคอบอบบางของนาง

            “เจ้ามาอยู่ข้างหลังข้าได้อย่างไร!” เหมยชิงถามอย่างตกตะลึง ดวงตาคู่งามเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

            “ใช้ขาวิ่งมา” ซือหม่ายูเยว่ตอบ “อืม...กริชข้าเล่มนี้ค่อนข้างทื้อไปบ้าง หากข้าใช้กำลังมากเสียหน่อยก็อาจใช้มันตัดลำคอบาง ๆ ของเจ้าได้ หรือบางทีข้าอาจวาดเส้นเล็ก ๆ บนใบหน้างาม ๆ ของเจ้าเสีย เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ?”

            นางยกกริชขึ้นสนิมไล่ตามบนรูปหน้าของเหมยชิงเบา ๆ เหมยชิงตื่นตระหนกทันที่เมื่อรับรู้ถึงความเย็นของปลายมีดที่กำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าบนใบหน้านาง

            “อ่ะอย่าแตะต้องหน้าข้านะข้า...ข้าขอยอมแพ้!!” เหมยชิงตะโกนออกมาทั้งน้ำตาทำให้ผู้ชมที่เฝ้ามองอยู่ต่างพากันตกตะลึง

            “คุณหนูเหมยแพ้แล้วจริง ๆ หรือ”

            “เจ้าขยะนั่นไปอยู่ข้างหลังคุณหนูเหมยได้อย่างไร”

            “เขาแค่โชคดี หากเป็นการต่อสู้ที่ถูกต้อง ข้ามั่นใจว่าคุณหนูเหมยเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน!

            “เขาชนะหรือ”

            “เจ้าขยะนั่นเอาชนะได้ก็หมายความว่าเรายังต้องเรียนร่วมกับเขาอยู่เช่นนั้นรึ โอ้...สวรรค์!

            ซือหม่ายูเยว่ปล่อยเหมยชิงและพูดเยาะเย้ย “เมื่อเจ้าโยนผ้าลงไปแล้ว นั่นหมายความว่าเจ้าต้องทำตามข้อตกลงของเรา ต่อไปหากเจ้าเห็นข้าจงเดินอ้อมไปใช้ทางอื่นเสีย หรือจะวิ่งหนีไปให้ไกลจากสายตาข้าก็ได้ ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าอีกและหากเจ้ายังมาสร้างปัญหาให้ข้าอีกละก็....”

            นางไม่ได้เติมประโยคหลังให้สมบูรณ์ ทว่าความหมายที่แฝงอยู่ในคนพูดนั้นกลับชัดเจน

            จิตใจของเหมยชิงเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองเมื่อมองซือหม่ายูเยว่ที่กำลังควงกริชขึ้นสนิมเล่มนั้นเล่นอย่างสบายอารมณ์

            ไม่มีทางเลือกอื่นมีผู้คนมากมายต่างเป็นพยานในการประลองวันนี้ หากนางไม่ทำตามข้อตกลงที่ลั้นวาจาไว้ นางเตรียมขุดหลุมฝังศพตัวเองไว้ได้เลย ผู้คนบนโลกนี้ต่างให้ความสำคัญกับสัจจะเป็นอันดับหนึ่ง พวกเขาต่างเกลียดชังและประณามผู้ที่ไม่รักษาสัจจะ ดังนั้นการเคารพเดิมพันครั้งนี้จึงเป็นสิ่งเดียวที่นางสามารถทำได้

            “จบแล้วหรือ ทำไมรวดเร็วเช่นนี้” ชิงฟางฉีเห็นซือหม่ายูเยว่เดินด้วยท่าทีสบายๆ มาหาพวกเขา

            “เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า” นางหัวเราะเมื่อเห็นชิงฟางฉีทำหน้าประหลาดใจ ด้วยภาพลักษณ์ที่ดูไร้เดียงสาทำให้นางอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปแหย่เขาเล่น

            ซือหม่าโยว่เอ๋อร์เมื่อเห็นว่าซือหม่ายูเยว่ปลอดภัยดีแล้วก็คลายความกังวลลงได้ ทว่าความโกรธที่กดไว้ภายในก็ปะทุออกมา “ทำไมเจ้ายอมรับการประลองเช่นนี้ เจ้ารู้หรือไม่การประลองนี้เป็นการประลองชี้เป็นชี้ตายก็ว่าได้ หากมีอันใดเกิดขึ้นกับเจ้าข้าจะทำอย่างไร!” เขาตะโกนใส่นางเสียงดังลั่นด้วยความเกรี้ยวกราดทว่ากลับโอบกอดนางไว้แน่น

            “พี่สี่ ท่านดูสิข้าไม่เป็นอันใด ข้าปลอดภัยดี” นางผละออกจากอ้อมกอดเขาแล้วยกมือขึ้นมากุมมือเขาไว้ “เอาล่ะ ทุกอย่างจบแล้ว ที่นี้คนมากนักเรากลับกันเถอะแล้วค่อยคุยกัน”

            “หืม! เจ้ายังมีรู้สึกอับอาบอยู่รึ?”

            “แคก แคก กลับกันเถอะ” หลังฟังคำพูดเหล่านั้นเว่ยซือชวีรับรู้ได้ถึงสายตาผู้คนมากมายจับจ้องพวกเขาอยู่

            “ไปกันเถอะ”

            ระหว่างทางซือหม่าโยว่เอ๋อร์เทศนานางไม่หยุด เขาบ่นว่าวีธีของนางมันอันตรายเกินไป หากเกิดปัญหาขึ้นให้มาหาพวกเขาแทน พวกเขาจะช่วยนางจัดการเอง

            หลังจากฟังคำพูดเดิม ๆ เป็นครั้งที่สิบสอง ซือหม่ายูเยว่ก็อดไม่ไหวหันไปมองเขาอย่างจริงจังและเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พี่สี่ ข้าโตแล้ว และไม่อาจพึ่งพาพวกท่านให้มาปกป้องข้าได้ตลอดเวลา ท่านคือครอบครัวของข้า ท่านมอบความรักความอบอุ่นให้ข้า ถึงเวลาที่ข้าต้องปกป้องพวกท่านบ้าง ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องคนที่ข้ารัก หากข้ายอมรับความพ่ายแพ้นั่นก็หมายถึงข้าทรยศต่อตัวเอง บอกข้าทีว่าคนขี้ขลาดเช่นข้าจะแข็งแกร่งได้อย่างไร”

            “เจ้า ....เอ่อ...เจ้าโตขึ้นมาจริง ๆ” ซือหม่าโยว่เอ๋อร์ตบไหล่ซือหม่ายูเยว่เบา ๆ เขาไม่อาจเอ่ยสิ่งใดที่ตรงกับความรู้สึกเขาได้อีกหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้

            เขากำลังรู้สึกเป็นสุขที่นางเติบโตขึ้น หรือกำลังโศกเศร้าใจที่นางไม่ต้องการให้พวกเขาปกป้องอีกต่อไป?

            ซือหม่ายูเยว่รับรู้ถึงความรู้สึกของเขานางจับมือเขาไว้ จากนั้นเอนศีรษะลงบนไหล่เขาและเอ่ยเบา  ๆ “ไม่ว่าจะเกิดอันใดขึ้น ข้าก็ยังเป็น น้องชายของท่าน เสมอ ท่านคือพี่น้องของข้าและจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป”

            ซือหม่าโยว่เอ๋อร์เขายิ้มให้นางพร้อมยกมือขึ้นลูบหัวนางเบา ๆ “อืม เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป”

            “เฮ้! พวกท่านไม่จำเป็นต้องกอดกันแน่นเช่นนี้ก็ได้ มันช่างน่าขนลุกนัก” ชิงฟางฉีลูบแขนตัวเองด้วยท่าทีเกินจริง

            ตอนที่เขาได้ยินคำพูดที่น่าประทับใจจึงหันไปมองทางพวกเขา ทว่ากลับเห็นพวกเขาแนบชิดกันอย่างนั้นเขาจึงร้องออกมา “อย่าบอกนะ แม้แต่พี่ชายตัวเองเจ้าก็สนใจ?”

            ซือหม่ายูเยว่ดีดตัวออกจากพี่ชายและวิ่งไล่เตะชิงฟางฉีอย่างรุนแรง “ชิงฟางฉี ไปตายซะ!!

            ชิงฟางฉีสามารถหลบหลีกการโจมตีของนางได้ แน่นอนเพราะนางไม่คิดจะโจมตีเขาจริง ๆ หากนางใช้ฝีมือจริง ๆ มีหรือเขาจะหนีนางพ้น

            “หึ! นับว่าโชคดีที่เจ้าหลบข้าได้” ซือหม่ายูเยว่ยกมือขึ้นแตะที่หน้าท้องเบา ๆ ใบหน้างามยิ้มกว้างออกมา “ข้าหิวแล้วล่ะ กลับไปกินข้าวกันเถอะ!

            หลังจากกลับมาถึงเรือนพัก ซือหม่ายูเยว่ก็จัดการทำอาหารง่าย ๆ สักสองสามอย่าง ทุกคนลงมือทานด้วยกัน หลังจากทำความสะอาดเรียบร้อยพวกเขาก็พากันจากไป

            ซือหม่ายูเยว่กลับไปที่เรือนของตนเอง จากนั้นดึงหินลับมีดออกมาจากไข่มุกวิญญาณเพื่อจัดการกับสนิมบนกริช

            ในตอนที่นางกำลังกดปลายมีดลงบนหินลับมีด นางได้ยินเสียงภูติวิญญาณกรีดร้องใส่นาง

            “เจ้าคนโง่เง่า เจ้ากำลังทำอะไร!

**************************

            รีด : ซัดกันแค่เนี่ย???

            ไรท์ : รีดเดอร์ช่างไม่รู้จักถนอมหญิงงามบ้างเลย

            รีด : ………………….(มองบน)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 270 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #148 touchy04 (@touchy04) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 19:21
    ต่อๆ กำลังสนุก
    #148
    0
  2. #147 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 02:39
    ภูติบอกนางช้าไปไหมคะสำหรับมีขึ้นสนิม
    #147
    0
  3. #146 PigSheep (@58184800272) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 09:10
    เมื่อไหร่นางเอกแต่งตัวเป็นหญิงซะทีอ่ะ
    #146
    0
  4. #144 0971539347am (@0971539347am) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 12:55
    สนุกมากกกกก
    #144
    0
  5. #143 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 21:46

    ผิดคาดตอนนี้จบไวดีค่ะ ถึงแม่อยากให้นางนั้น

    โดนนางเอกเราซัดให้หมอบก็เถอะ

    #143
    0
  6. #140 วิหคทมิฬ (@kqre) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:39
    ตื่นเต้นจังเลยไรท์ สมกับที่ลุ้นจริงๆเลย หึหึ/เสียงต่ำ
    #140
    0
  7. #139 Sidamao (@Sidamao) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:36
    ไม่ลับมีดจะคมเองเหรอ หรือถุยน้ำลายใส่จ๊ะ
    #139
    0
  8. #138 PuLuksame (@PuLuksame) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:08
    ประลองได้ตื่นเต้นจิงๆสมกับที่รอคอย5555
    #138
    0
  9. #137 lisablinks (@lisablinks) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:01
    เป็นการต่อสู้ที่ตื่นเต้นที่สุด ใช่มั้ยไรท์?
    #137
    0
  10. #136 ครีม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 17:27

    ตื่นเต้นจริงจิ้งงงง

    #136
    0
  11. #135 Sudrarat (@Sudrarat) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 17:17

    การประลองที่น่าตื่นเต้น5555

    #135
    0