คุณชายห้าเทพแห่งการรักษา

ตอนที่ 23 : บทที่ 23:" อาวุธที่เหมาะสม"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    28 ส.ค. 62

หลังจากซือหม่ายูเยว่ปิดประตูเรือนลง นางได้ยินเสียงดังขึ้นในความคิด เป็นเสียงของเสี่ยวเหอที่ตะโกนมาจากไข่มุกวิญญาณ ไม่นานร่างเล็ก ๆ ของเสี่ยวเหอก็ปรากฎตัวตรงหน้านาง

“เกิดอันใดขึ้น” นางกอดเขาไว้พลางลูบขนนุ่มนิ่มขึ้นลงเบา ๆ  

“ยูเยว่ เจ้าต้องการประลองกับคุณหนูบัวขาวจริง ๆ หรือ” เสี่ยวเหอเอ่ยถาม

“ใช่ ทำไมเล่า คนผู้นั้นเจาะจงมาหาเรื่องข้า เจ้าจะให้ข้าหนีเช่นนั้นหรือ”

ซือหม่ายูเยว่โยนร่างนุ่มนิ่มของเสี่ยวเหอขึ้นไปในอากาศ เวลาเดียวกันเขาก็กระโดดเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอย่างงดงาม เมื่อเห็นว่าร่างตนเองกำลังพุ่งชนกำแพงเขาบิดกายอย่างรวดเร็วบินกลับไปหานาง ดวงตากลมโตเล็กๆจ้องมองไปซือหม่ายูเยว่ที่ทำท่าทางคล้ายกำลังหาบางสิ่งบางอย่างภายในวงแหวนแห่งพลัง

            “เจ้ากำลังมองหาสิ่งใดอยู่”

            “อาวุธ ข้าต้องการอาวุธในการประลอง แต่ในแหวนที่พ่อทิ้งไว้มีแต่อาวุธที่ไม่ได้เรื่อง”

            “เจ้าอยากได้อาวุธหรือ เจ้าไม่ลองไปหาในไข่มุกวิญญาณเล่า ข้าเห็นหลายสิ่งมากมายในนั้น ” เสี่ยวเหอร้องบอก

            “จริงหรือ ไปดูกันเถิด” พวกเขาทั้งสองถอดจิตเข้าไปในไข่มุกวิญญาณอีกครั้ง

            เมื่อเข้ามาถึงก็พบภูติน้อยยืนรออยู่ก่อนแล้ว “ตามข้ามา” เขาพูดอย่างใจเย็นพลางหันและเดินนำทางไป ดูเหมือนว่าเขาจะรับรู้ถึงเหตุผลการมาของนาง

            “นี่เป็นอาวุธวิเศษที่เหล่าผู้อาวุโสรวบรวมไว” ภูติน้อยนำพวกเขาเข้าไปในห้องหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยอาวุธหลากหลายชนิด

            “ผู้อาวุโสมีกันทั้งหมดกี่ท่าน” หลังจากฟังคำพูดของภูติน้อยนางไม่อาจยับยั้งความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองได้อีก จึงเอ่ยปากถามออกไป

            “มีเพียงไม่กี่ท่านเท่านั้น” ร่างน้อยๆของภูติวิญญาณหายไปทันทีหลังพูดจบ

            ซือหม่ายูเยว่มองดูอาวุธตรงหน้า นางพบว่าอาวุธส่วนใหญ่ที่นี่ล้วนแต่เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้น กำแพงทุกด้านของห้องมีอาวุธมากมายเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ล้วนแล้วแต่เป็นอาวุธที่ทรงอานุภาพและสง่างาม หากต้องการมองหาอาวุธที่ไม่ปราณีตหรือไม่เป็นที่สะดุดตาเป็นเรื่องค่อนข้างยาก

            หลังมองหาอาวุธอยู่เกือบครึ่งชั่วยาม ดวงตาคู่สวยก็สะดุดเข้ากับกริชเล็กเล่มหนึ่งอยู่มุมสุดของห้อง นางหยิบกริชขึ้นมาพลิกไปมาเพื่อชั่งน้ำหนัก “ข้าเลือกอันนี้”

            หลังจากซือหม่ายูเยว่ออกจากห้องก็พบเข้ากับภูติน้อยที่ปรากฎตัวตรงหน้า เขาเหลือบสายตามองมุมในสุดที่ว่างเปล่าซึ่งเคยมีกริชเล่มเล็กอยู่ เขารู้สึกแปลกใจ อาวุธชนิดนั้นทำไมไม่ต่อต้านนางหรือนางจะได้รับการยอมรับจากท่านผู้อาวุโสทั้งหมด แม่นางท่านนี้เพิ่มเริ่มฝึกฝนพลังปราณก็ได้รับการยอมรับเสียแล้ว

            หรือภายภาคหน้าเส้นทางของนางจะเป็นเส้นทางที่ยาวไกล เต็มไปด้วยความยากลำบากและอุปสรรค์

            ใบหน้างามของซือหม่ายูเยว่ตกตะลึงทันทีที่ดึงกริชออกจากฝัก

            “ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

            เสี่ยวเหอหัวเราะลั่น นอนกลิ้งไปมาอยู่บนพื้นอุ้มขาเล็ก ๆ จับท้องไว้แน่นพลางเช็ดน้ำตา

            “ยูเยว่ เจ้าใช้เวลาเกือบชั่วยามเลือกกริชขึ้นสนิมเป็นอาวุธทรงพลังที่สุดจากในนั้นหรือ”

            ซือหม่ายูเยว่มองกริชเล่มเล็กในมือ แม้จะรู้สึกดีเวลาที่ถือมันอยู่ในมือ ทว่าเมื่อดึงออกจากฝัก นอกจากมือจับที่ทำจากหนังเนื้อดีใบมีดทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยสนิมชั้นหนา นางจะใช้สิ่งนี้ชนะการประลองได้อย่างไร

            ทันใดนั้นมีนักเรียนชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาที่ลาน และตะโกนเสียงดังลั่น “ซือหม่ายูเยว่ คุณหนูเหมยให้ข้ามาเตือนเจ้าว่าการประลองกำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า หากเจ้าไม่ไปก็เก็บข้าวของออกจากเรือนเสีย”

            หลังพูดที่สิ่งที่ต้องการเสร็จสิ้นเขาหันหลังและวิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว แม้เหมยชิงจะไม่เกรงกลัวต่ออำนาจของท่านแม่ทัพกำราบแค้น แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้อื่นจะรู้สึกเช่นเดียวกับนาง หากพวกเขาเป็นปรปักษ์กับซือหม่ายูเยว่อนาคตของพวกเขาคงหนาวเหน็บไม่น้อย

            เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นซือหม่ายูเยว่ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ “ข้าไม่มีเวลามากพอที่จะขัดสนิมพวกนี้ออก แม้จะไม่น่าดูไปบ้างแต่ก็เหมาะมือข้าดี”

            เสี่ยวเหอมองนางอย่างเหยียดหยาม “ไม่มีอาวุธที่ดีกว่านั้นแล้วหรือ”

            “เจ้าจะไปรู้อะไร อาวุธและผู้ถือครองต้องประสานเป็นหนึ่งเดียวกัน ข้าแค่เลือกอาวุธที่เหมาะกับข้าเพียงแค่นั้น ถ้าหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมันอาจช่วยข้าให้รอดพ้นวิกฤตนั้นก็ได้” นางหาเหตุผลมาเถียงและปกป้องกริชเล่มเล็กในมือ “อีกอย่างข้าคิดว่าสำหรับอาวุธบางชนิดพลังของพวกมันจะมากน้อยต่างขึ้นอยู่กับผู้ถือครองทั้งนั้น”

            นางกระพริบตาหนึ่งครั้งพลางจ้องมองกริชด้ามเล็กในมือ เหมือนนางจะเห็นว่ามันขยับเองเล็กน้อย นางอาจตาฝาด

            “สิ่งที่เจ้าต้องการบอกคือ เจ้าไม่พึงพอใจอาวุธอื่นนอกจากกริชขึ้นสนิมเล่มนี้” เสี่ยวเหอบ่นออกมาเบา ๆ พร้อมมองกริชในมือซือหม่ายูเยว่ด้วยความรังเกียจ

            ก่อนหน้านั้นแม้นางจะพบเจออาวุธที่ไม่เหมาะสมกับนางมากแค่ไหนก็ตาม นางจะเสาะแสวงหาและครอบครองมันจนได้ แน่นอนนางจะมีอาวุธทรุดโทรมเช่นนี้ได้อย่างไร เมื่อมองดูความเป็นจริงในข้อนี้ความหนาวเหน็บก็เกิดขึ้นภายในใจ

            ซือหม่ายูเยว่มองดูสีหน้าและท่าทีที่แสดงออกของเสี่ยวเหอ เขากำลังดูถูกอาวุธของนางอยู่ สีหน้าบูดบึ้งไม่สมอารมณ์ และตามด้วยความรู้สึกเศร้าสร้อยหมายความว่าอย่างไร

            “เจ้าอยากกลับเข้าไปไหม” นางถาม

            “ไม่ ข้าจะอยู่ดูเจ้าจับคุณหนูดอกบัวขาวโยนทิ้งด้วยตาตัวเอง ข้าไม่ได้เห็นเจ้าทำแบบนี้มานาน ข้าไม่กลับเข้าไปเด็ดขาด” เขาส่ายหัวปฏิเสธอย่างรุนแรง

            “เอาล่ะ ไปกันเถอะ” นางซ่อนกริชไว้ในสายคาดเอวให้พ้นสายตาผู้คน ขาเรียวก้าวออกไปจาหเรือนพร้อมเสี่ยวเหอ เมื่อทั้งยุทธภพต่างรับรู้ว่านางไม่สามารถฝึกฝนพลังปรานได้ นางจึงไม่อาจซ่อนกริชไว้ในแหวนแห่งพลังได้

            เมื่อเสียงเปิดประตูดังขึ้นไป๋กงฉางทำเพียงเหลือบตามองนางผ่านหน้าต่างพลางส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะกลับไปให้ความสนใจกับคัมภีร์ในมือต่อ

            “ยูยว่”

            ซือหม่ายูเยว่ยังไม่ทันก้าวออกจากลานก็ได้ยินเสียงเว่ยซือชวีแว่วตามมาจากด้านหลัง

            “เว่ยซือชวี เจ้ามีอะไรหรือ”

            “ไม่มี” เขาส่ายหัวเบา ๆ “ข้าจะไปลานประลองกับเจ้า ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นไร แต่ว่ามันจะดีกว่าหากมีคนติดตามเจ้าไปด้วย”

            พวกเขาเป็นจุดสนใจทันทีเมื่อเดินเข้าสู่ลานประลอง ผู้คนจำนวนมากเริ่มชี้มือชี้ไม้มาที่พวกเขาและกระซิบกระซาบกัน

            “ข้าคิดว่าเขาถูกไล่ออกไปแล้ว ไม่คิดว่าจะกล้ากลับมาเรียนอีก”

            “เจ้าคิดว่าปู่ของเขาเป็นใครกันเล่า หากเขาต้องการอยู่ในสำนักศึกษาหลวงเขาก็ทำมันได้อย่างง่ายดาย”

            “ไร้ยางอายจริง ๆ คนแบบนี้กลับมีตระกูลใหญ่คอยหนุนหลัง ช่างไม่ยุติธรรม!

            “ข้าได้ยินมาว่า เหมยชิงท้าประลองกับเขา หากแพ้เขาจะต้องออกจากสำนักศึกษาหลวงและไม่กลับมาอีก”

            “พวกเขาควรรีบจำกัดคนแบบนี้ออกไปให้เร็วที่สุด ถ้าเขายังอยู่สำนักศึกษาหลวงของเราจะต้องเสื่อมเสียชื่อแน่นอน”

            “ข้าได้ยินมากว่า หากเขาเอาชนะเหมยชิงได้ เขาต้องการให้นางวิ่งหนีไปให้ไกลจากเขา”

            “เขาช่างเพ้อฝัน ข้าได้ยินมาว่าอารมณ์ของคุณหนูเหมยไม่ค่อยดีนัก ข้าอยากรู้ว่าเขาจะมีความสุขบนลานประลองได้อย่างไร”

            “เหมยชิงประสบความสำเร็จถึงพลังปราณแห่งนักรบระดับห้าในอายุเพียงแค่นี้ แม้พลังปราณจะยังไม่สูงมากนักแต่เพียงพอในการจัดการกับขยะเช่นเขา”

            “ถูกต้อง ข้าทนรอเห็นเขาถูกโยนออกจากสำนักศึกษาแทบไม่ไหว”

            “.............”

            เมื่อซือหม่ายูเยว่และเว่ยซือชวีเดินผ่านไปเสียงกระซิบกระซาบที่เคยมีก่อนหน้านั้นก็หายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เว่ยซือชวีกลับรู้สึกไม่พอใจเมื่อได้ยินคำเหยียดหยามเหล่านั้น แต่เมื่อเห็นซือหม่ายูเยว่ก้าวเดินต่ออย่างสบายราวกับไม่ได้ยินสิ่งที่ผู้คนกล่าว เว่ยซือชวีทำได้เพียงเก็บมันไว้และก้าวเดินเคียงข้างนาง

            “เจ้าไม่โกรธหรือ” เว่ยซือชวีเอ่ยถามเบา ๆ

            “ทำไมต้องโกรธด้วยเล่า สุนัขที่กัดเป็นส่วนใหญ่ล้วนไม่พูดมาก แต่สุนัขเหล่านี้รู้เพียงวิธีส่งเสียงเห่าหอนเท่านั้น”

            “ลานประลอง” ซือหม่ายูเยว่อ่านป้ายที่อยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

            นางยังไม่ทันก้าวเข้าไปข้างในก็ได้ยินเสียงโห่ร้องเสียงดังจากภายใน ดูเหมือนว่าเหมยชิงจะเตรียมผู้คนมากมายมาดูการประลองครั้งนี้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #109 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:53
    นางยังไม่ได้หยดเลือดให้ อาวุธวิญาณรึป่าวคะ รอค่ะ กำลังมันจะประลองแล้ว
    #109
    0
  2. #108 PuLuksame (@PuLuksame) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:18
    ค้างมากกกกกก
    #108
    0
  3. #107 Sudrarat (@Sudrarat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:13

    สามตอนแล้วยังไม่ประลองกันเลย

    #107
    0
  4. #106 เผาไฟ. (@sungjong123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 20:42
    ค้างงงงงงงงง
    #106
    0
  5. #105 nattawan_nes (@nattawan_nes) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 18:49
    ต่อเลยเถอะงื้อออ
    #105
    0
  6. #104 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 18:40

    จะอีกกี่ตอนถึงจะประลองเสร็จ

    #104
    0
  7. #103 pla-_-555 (@pla-_-555) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 18:24
    ค้างมากเลยค่ะ

    อีกตอนเถอะไรท์
    #103
    0
  8. #102 prapijit (@prapijit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 17:54

    ค้างมากมาต่ออีกได้มั้ย

    #102
    0
  9. #101 laonokp (@laonokp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 17:31
    ค้างเด้ออออ
    #101
    0