คุณชายห้าเทพแห่งการรักษา

ตอนที่ 17 : บทที่ 17:“ ไข่มุกวิญญาณ”

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 324 ครั้ง
    21 ส.ค. 62

ซือหม่ายูเยว่มิมีทางรู้ได้เลยว่าตนเองนั้นหลับไปนานเท่าใด นางรู้สึกราวกับว่าตกอยู่ในภวังค์ห้วงลึกของอาณาจักรแห่งความฝัน ขณะนางยืนอยู่ในความมืดมิดก็ปรากฏภาพสะท้อนเรื่องราวในอดีตผ่านกระจกใบใหญ่บานหนึ่ง นางยืนมองฉากแต่ละฉากอย่างสงบ แต่ละฉากแต่ละตอนฉายเรื่อยวราวเสมือนกับกำลังดูภาพยนตร์ ทันใดนั้นนางรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงราวกับมีใครเอามีมากรีดหัวใจ นางส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าสังเวท

            “ยูเยว่วันนี้เป็นวันหายนะของตระกูลซือเหมาเรา พวกเขาวางแผนต่อต้านเรามานาน เจ้ามิจำเป็นต้องรับผิดต่อเรื่องนี้ มิมีผู้ใดคิดตำหนิเจ้า”

            “ซือเหมายูเยว่ เจ้ารู้สึกอย่างไร  เมื่อเห็นคนที่เจ้ารักกำลังตายต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “

            “ยูเยว่จงมีชีวิตต่อไปให้ดี……

            “ยูเยว่มิว่าท่านจะไปที่ใดเสี่ยวเหอจะตามท่านไป”

            “ซือเหมายูเยว่ ตายซะ!!

            ซือหม่ายูเยว่ยืนอยู่ในห้วงแห่งความมืดมิด พยายามฟังเสียงสองเสียงสลับกันไปมา เสียงหนึ่งเต็มไปด้วยความอ่อนโยน อีกเสียงเจือไปด้วยความเกลียดชังมุ่งร้าย นางกัดฟันข่มความเจ็บปวดทรมาณเอาไว้จนแทบยืนไม่ไหว รู้สึกราวกับว่าหัวใจกำลังถูกฉีกออกจากกันอย่างช้า ๆ นางใช้ความพยายามอย่างมากที่จะเพ่งสมาธิตรวจสอบว่าเสียงนั้นเป็นของผู้ใด สุดท้ายแม้นางจะใช้ความพยายามมากเพียงใดก็มิสามารถล่วงลู่ได้ว่าเป็นเสียงของผู้ใดราวกับว่ามีบางอย่างสกัดกั้นการมองเห็นของนางไว้

            “อ๊ากกก!

             หลังจากซือหม่ายูยว่หยุดที่จะเพ่งสมาธิเพื่อตามหาเสียงนั้น นางก็หลุดออกจากอาณาจักรแห่งความฝัน นางหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ร่างทั้งร่างเปียกโชกราวกับถูดราดด้วยน้ำทั้งตัว 

            “ยูเยว่ในที่สุดท่านก็ตื่นขึ้นมาเสียที ฮือ ฮือ ข้ากลัว เสี่ยวเหอกลัวว่าท่านจะตาย!!!  ซือหม่ายูเยว่รู้สึกงุนงงมองเสี่ยวเหอที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญเสียงดังในอ้อมแขน ซือหม่ายูเยว่ถูกดึงกลับมายังความเป็นจริง นางกอดเสี่ยวเหอเบาๆสัมผัสขมนุ่มนิ่มของเขา พยายามปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน “อย่าร้องไห้ ข้ามิได้เป็นไร ข้าสบายดี”

            “ฮือออ ฮืออ เป็นความผิดของเสี่ยวเหอ หากข้ามิพยายามเชื่อมโยงท่านกับไข่มุกวิญญาณเรื่องคงมิเป็นเช่นนี้” เสี่ยวเหอสะอึกสะอื้นพลางพูดตำหนิตนเองไปด้วย

            ซือหม่ายูเยว่กอดร่างเล็ก ๆ ของเสี่ยวเหอไว้แน่นพลางจูบลงไปที่หน้าผากน้อย นางปลอบเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้ามิได้ทำทุกอย่างเพื่อข้าหรอกหรือ เจ้าทำมันก็เพื่อข้าใช่หรือไม่”

            แม้ว่าเรื่องราวในความฝันจะยังไม่เป็นชิ้นเป็นอัน อย่างไรก็ตามความรู้สึกที่นางมีต่อเสี่ยวเหอนั้นคือเรื่องจริง ความรู้สึกนั้นไม่ใช่แค่การเชื่อมโยงกันตามพันธสัญญาธรรมดาทั้วไป มันมีความผูกผันราวกับว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันมานานแสนนาน เป็นความผูกพันพิเศษที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา

            นางลุกขึ้นยืนพลางอุ้มเสี่ยวเหอไว้ในอ้อมแขน ใช้สายตามองไปรอบ ๆ กาย พยายามคิดว่าตนนั้นอยู่ที่ใด นางกำลังยืนอยู่ท่ามกลางสถานที่แปลกประหลาด ล้อมรอบไปด้วยภูเขา ทะเลสาบ ท้องทุ่ง และบ้านเรือน แต่ปราศจากร่องรอยของผู้คน

            “ที่นี่คือที่ใด?” ซือหม่ายูเยว่จนปัญญาที่จะหาคำตอบ นางถามออกมาด้วยความประหลาดใจ เมื่อนางสังเกตสภาพแวดล้อมในความรู้สึกของนางบอกว่าพวกเขาอยู่ใกล้กับเมืองหลวง

            “ยูเยว่ ตอนท่านหมดสติไป มีแสงสว่างสายหนึ่งนำพาให้เรามาที่นี่ ข้ามิอาจทราบได้ว่าเกิดอันใดขึ้นเช่นกัน” เสี่ยวเหอตอบอย่าซื่อตรง

            “ท่านอยู่ในไข่มุกวิญญาณ” เสียงหนึ่งเปล่งออกมาเบา ๆ

            “ข้างในไข่มุกหรือ เจ้าเป็นผู้ใด?” ซือหม่ายูเยว่หันกลับมาแต่มิพบร่องรอยของผู้ใด มิว่าจะเป็นคนหรือสัตว์

            จากนั้นไม่นานร่างเล็ก ร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏกายตรงหน้านาง อายุประมาณ 3 ขวบปี เด็กน้อยมีซาลาเปาสีแดงสดสองก้อนบนหัว เขาสวมใส่เอี้ยมสีแดงพลางมองดูมนุษย์และสัตว์อสูรตรงหน้า “ข้าเป็นดวงวิญญาณที่อาศัยอยู่ในไข่มุกวิญญาณ และตอนนี้ท่านก็อยู่ในโลกของไข่มุกวิญญาณ”

            โลกของไข่มุกวิญญาณ….

            เมื่อมองดูสีหน้างงงวยของซือหม่ายูเยว่และสัตว์อสูรโบราณ เขาพยักหน้าและพูดต่อ “โลกของไข่มุกวิญญาณนั้นคล้ายคลึงกับโลกภายนอก เพียงแต่โลกของไข่มุกวิญญาณดีกว่าโลกภายนอกหลายเท่า” เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจ

            ซือหม่ายูเยว่พยักหน้าเห็นด้วยกับที่เด็กน้อยตรงหน้ากล่าว แน่นอนว่ามันดีกว่าโลกภายนอกเป็นล้านเท่า นางสามารถรับรู้ได้ถึงขุมพลังวิญญาณแน่นหนากว่าโลกภายนอกหลายเท่า แม้แต่คนธรรมดาอย่างนางยังสามารถรับรู้ได้ถึงขุมพลังโดยมิได้นั่งสมาธินั่นหมายถึงอนุภาพของขุมพลังในนี้ดียิ่งนัก ยิ่งไปกว่านนั้น ไม่เพียงแต่ในอากาศที่เนือแน่นไปด้วยขุมพลังแล้ว ดินยังอุดมไปด้วยสมุนไพรที่มีค่ามากมาย

            “สมุนไพรเหล่านี้มาจากที่ใด” นางอดมิได้ที่จะถาม นางทอดมองไปยังสมุนไพรอันล้ำค่าจำนวนมหาศาล กำลังเติบโตชูช่อบนทุ่งหญ้าทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

            “สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ถูกทิ้งไว้โดยท่านผู้อาวุโสเมื่อนานมาแล้ว สมุนไพรเหล่านี้มีมานานนับร้อยพันปี” เด็กชายตอบด้วยความภาคภูมิใจ “

            “ท่านผู้อาวุโสหรือ?”

            “มันเป็นเวลากว่าหลายร้อยปี หลายพันปีมาแล้ว มันเนิ่นนานเกินกว่าที่ข้าจะจำอันใดได้” เด็กน้อยพูดออกมาเงียบ ๆ สายตาทอดมองออกไปไกล ความเหงาสะท้อนลึกในดวงตาเขา

            ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความผูกพันหรือเป็นเพราะพันธสัญญาของพวกเขากันแน่ เมื่อซือหม่ายูเยว่เห็นว่าร่างเล็กกำลังโดดเดี่ยว นางจึงเดินเข้าไปหาเขา ดึงเขาเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนพลางพูดเบา ๆ “มิต้องห่วงเราอยู่นี่แล้ว ลองมองไปรอบ ๆ สิ เจ้ามิได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป”

            เด็กน้อยตัวแข็งทื่ออย่างตกใจเมื่อได้ยินนางเอ่ย ในยามที่นางกอดเขาไว้ เขารับรู้ได้ถึงความรู้สึกอันอบอุ่นทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายลง “ใช่แล้ว”

            ซือหม่ายูเยว่อุ้มเขาขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน พลางเดินไปยังเรือนที่อยู่ตรงหน้า “ไปดูรอบๆกันเถอะ”

            “ตกลง! ไปกัน” เสี่ยวเหอที่เกาอยู่บนไหล่ซือหม่ายูเยว่อุทานออกมาอย่างตื่นเต้น

            ซือหม่ายูเยว่เดินเข้าไปสำรวจภายในตัวเรือนค้นพบหลายสิ่งที่ท่านผู้อาวุโสทิ้งไว้  นอกจากนี้ภายในตัวเรือนยังมีคัมภีร์จำนวนมากถูกเก็บไว้ในหอคัมภีร์อีกด้วย ตำราโบราณมากมายถูกเก็บไว้เป็นอย่างดี เด็กน้อยกล่าวว่าคัมภีร์พวกนี้ริเริ่มมาจากท่านผู้อาวุโสรุ่นแรกและเก็บสะสมกันต่อมาเรื่อย ๆ ในรุ่นถัดไป ระยะเวลาในไขมุกวิญญาญมีความผันผวนอย่างชัดเจน           

            นางรู้สึกมีความสุข ตื่นเต้นดีใจเมื่อเห็นคัมภีร์เหล่านี้ ตำราโบราณมากมายที่เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นตำราที่มีพลังมหาศาล บางคนสูญเสียโอกาสในการหาความรู้ เนื่องจากความรู้ค่อย ๆ หายไปตามกาลเวลาที่ผันเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่ทำให้นางตกใจคือสิ่งที่เขาพูดไว้ในตอนท้าย

            “จิตวิญญาณของท่านยังมิสมบูรณ์เนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัสในอดีต แต่มิต้องห่วงไปไข่มุกวิญญาณนี้มีความสามารถในการรักษาและซ่อมแซมดวงจิตของท่านได้ อีกทั้งยังช่วยท่านในการฝึกฝนวิทยายุทธอีกด้วย”

            “มันสามารถช่วยให้ข้าฝึกฝนวิทยายุทธได้จริงรึ” ซือหม่ายูเยว่อดมิได้ที่จะตื่นเต้นดีใจ

            “ท่านลองสัมผัสถึงพลังวิญญาณในจุดตันเถียนดูเถิด”

            นางลองทำตามที่เขาบอก แม้ในเวลานี้นางจะไม่สามารถสัมผัสมันได้อย่างแม่นยำนัก แต่นางกลับรับรู้ได้ถึงพลังทางจิตวิญญาณที่มิได้มีแค่กลุ่มพลังสีแดงประปรายอีกต่อไป

            “ในเวลานี้ท่านยังมิสามารถสัมผัสถึงพลังวิญญาณได้ แต่ท่านสามารถทำได้เมื่อแช่อยู่ในสระน้ำนั่น นี่คือสิ่งที่ไข่มุกวิญญาณเตรียมไว้สำหรับการฝึกฝนวิทยายุทธ ท่านสามารถรวบรวมพลังวิญญาณจากนั้นใช้ความสามารถแยกแยะคุณสมบัติต่าง ๆ ท่านจะสามารถเข้าใจมันได้อย่างถ่องแท้”

            นางเบิกตากว้างจ้องมองเขา “เจ้าจะบอกว่าไข่มุกวิญญาณสามารถช่วยข้าในการฝึกฝนพลังปราณได้โดยมิต้องนั่งสมาธิเช่นนั้นหรือ” นางมิอยากจะเชื่อช่างเป็นโชคดีของนางเหลือเกินแม้จะเหมือนการโกงไปหน่อยก็เถอะ

            “ถูกต้อง” เขาตอบอย่างใจเย็น ซือหม่ายูเยว่อุ้มเขาขึ้นมาหอมแก้มอย่างหนักหน่วง

            “อี๋! มีแต่น้ำลาย น่าขยะแขยงยิ่งนัก!” เขาเช็ดน้ำลายออกจากแก้มด้วยมืออย่างแรง ขณะมองเขาด้วยความมิพอใจ อย่างไรก็ตามเขาก็มิสามารถปกปิดความเขินอาย ที่แสดงรอยแดงบนแก้มทั้งสองและใบหูของเขาได้ เสี่ยวเหอและซือหม่ายูเยว่หัวเราะขบขันออกมาเสียงดัง

-*************

            มาต่อกันแล้วจ้า นางเอกเรามีของเติมสกิลเพิ่มมาอีกแล้ว

            ปอลิง เม้นให้กำลังใจไรท์ด้วยนะ จะพยายามมาต่อเรื่อย ๆ

            ปอลิง เม้นติชมกันได้เลยจ้า จะพยายามปรับปรุงแก้ไขให้นะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 324 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #145 samsri333 (@samsri333) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:07
    ชอบๆคะนางเอกเก่งอย่าลืมเติม..ทรู เยอะๆนะคร้า555
    #145
    0
  2. #60 UL001 (@UL001) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 20:02
    ขอแบบเทพๆเลยน๊าา รออยู่ค่าา สนุกมาก
    #60
    0
  3. #59 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 04:08
    ขอบคุณค่ะ รอนางเอกมาแบบเทพๆ
    #59
    0
  4. #58 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:18

    นางเอกจะเก่งแล้วโอ้ยดีจัง

    #58
    0
  5. #57 Userphasi (@Userphasi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:38

    ได้เติใทรูหละ เดียวจะเก่งแล้ว

    #57
    0
  6. #56 อัมพร (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:09

    ขอบคุณค่ะ

    #56
    0
  7. #55 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 12:35
    นี่มันกี่วันแล้วหรอคะ นางเอกต้องไปเรียนที่สำนักศึกษาไม่ใช่หรอ
    #55
    0